Valentine's Day အတွက် တခုခုထူးထူးခြားခြားဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ကြဖို့ ကျွန်တော့်ရည်းစား ဆန်းမင်းရဲ့အကြံပြုချက်တစ်ခုကို ကြားရ ချိန်မယ် မမျှော်လင့်ထားမိတာကြောင့် သူဘယ်လိုများတွေးပါလိမ့်ဆိုပြီး ဖြစ်သွားသေးတယ်။
အတွန့်တက်တာမျိုးမဟုတ်ပေမယ့် ချိုသာပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကျွန်တော့်ချစ်သူလေး ဆန်းမင်းအောင်ဟာ ပျော်ပွဲစားထွက်တာ ဒါမှမဟုတ် ပင်လယ်ကမ်းခြေမှ သဲပြင်မွမွပေါ် ခြေပလာနဲ့လမ်းလျှောက်တာမျိုးပဲ အမြဲပုံမှန် အကြံပေးတောင်းဆိုတတ်ခဲ့သူမို့ သည်တခါ ဘာပါလိမ့်ပေါ့။
ဆန်းမင်း အကြံပေးတာကလည်းဆန်းတယ်လေ။ လိင်စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ သူနာပြုနဲ့ လူနာအသွင် ဝတ်စားပြင်ဆင်ပြီး Valentine's Day ကို ဖြတ်သန်းကြဖို့ပါပဲ။ အင်း…သည်အကြံရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာက ကျွန်တော် တုတ်ကွေးမိဖျားပြီး ရက်သတ္တပါတ် တပတ်လောက် အိမ်မှာ အနား ယူခဲ့ရချိန်ကို တွေးမိလို့ဆိုပါတယ်။ ဆန်းမင်းခမျာလည်း အလုပ်မသွားနိုင်ဘဲ ကျွန်တော့်ကို ပြုစုဂရုစိုက်ခဲ့ရတာကိုး။
အော်….ဆန်းမင်းအကြံပေးတာကို ကြားကြားခြင်း ကျွန်တော် ကိုယ့်နားကိုကိုယ်မယုံနိုင်ဘူးဖြစ်ခဲ့တာက ရိုးသားအေးဆေးသလို ဟာသ လုပ်နောက်ပြောင်တတ်တဲ့အကျင့် သူ့မှာမရှိဘူးဆိုတာ သိထားလို့ပါ။ အခုမှသတိထားမိတယ် မနေ့ညနေဘက် အမည်ရင်းနီးနေတဲ့ အတွင်းခံမျိုးစုံရောင်းတဲ့ စတိုးဆိုင်ကနေ ပါဆယ်ထုပ်တစ်ထုပ် ရောက်လာသေးတာပဲ။
သည်ည ကျွန်တော်ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားသော ရှိုးပွဲအတွက် စိတ်အားထက်သန်နေမိခဲ့တာအမှန်ပါ။ တနေ့လုံးလိုလို ဒေါက်ပါရှူးဖိနပ်ကြီး စီးပြီး ကိုယ်လုံးအလှဝင့်ဝင့်ကြွားကြွားပြဖို့အရေး ချွေးတလုံးလုံး လမ်းလျှောက်ကျင့်၊ ချှော်မလဲအောင် သတိထားကာ အိမ်အလုပ်တွေလုပ် နဲ့ စွမ်းအင်အပြည့်ဆိုပါတော့။
ကောင်လေးကတော့လေ နည်းနည်းလောက် သတိပေးဖို့လိုနေပုံပဲ။
ကျွန်တော် အသံခပ်ကျယ်ကျယ်ထွက်အောင် ချောင်းဆိုးလိုက်ပါတယ်။ ဆန်းမင်းတယောက် သတိထားမိသွားပြီး ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်ရင် ဖုန်းနဲ့အလုပ်များနေပုံပေါက်အောင် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကိုလည်း အကြည့်မပျက် ဟိုသည်ပွတ်နေရသေးတာ။ ချစ်လှစွာသော boyfriend ကတော့ သူ့အဝတ်ဘီရိုကို ရှင်းလင်းလို့မပြီးသေးသလို ညအစီအစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်မည့် အရိပ်အယောင်လည်း မတွေ့ဘူးရယ်။
ဟူး အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းတချက်ရှူလိုက်ရင်း ချောင်းတုတချက် ခပ်ကျယ်ကျယ်လေးဆိုးပစ်တာ တကယ်ချောင်းဆိုးသလို လည်ချောင်း များပင် နာပါရော။
“Oh My god, ကိုစိုး! အဆင်ပြေရဲ့လား” ဆန်းမင်းအလောတကြီး အနားကပ်လာကာ ကုတင်ပေါ်တွားတက်ရင်း ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို ဖွဖွပုတ်ပေးတယ်။
“ငါ ဘာမှမဖြစ်ဘူး အဆင်ပြေပါတယ်….တံတွေးထွေးရင်း သီးသလိုဖြစ်သွားတာ” ကျွန်တော်လည်း ခပ်ရှက်ရှက်နဲ့ လက်ခါပြရပါတယ်။
ဆန်းမင်းကြည့်ရတာ ယုံချင်သေးပုံမရဘူး။ ကျွန်တော့်ပါးပြင်နဲ့လည်တိုင်ကို သူ့လက်ဖမိုးသုံးကာ ထိကပ်စမ်းသပ်ကြည့်လာတယ်။
“မင်းကိုယ်က အပူငွေ့လည်းမရပါဘူး။” ဆန်းမင်း ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်တယ်။ “အင်း….ကျန်းမာရေးဓာတ်စာ smoothie တစ်ခွက်လောက် သောက်သင့်ပြီထင်တယ် မင်းတော့”
ကျွန်တော့်မှာ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး “No! အဲလို Smoothies ကြီးမသောက်ချင်ဘူး” လို့ပြောရတယ်။
ကိုယ့် Boyfriend ကို ကိုယ်ချစ်တာမှန်ပေမယ့် အဲ့အစိမ်းရောင် green monstrosities တစ်ခွက်သော်မှ တကယ်မသောက်နိုင်ဘူးရယ်။
“မင်း သေချာလား” ဆန်းမင်းက မေးပါတယ်။
“အေး…သေချာတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ဂရုတစိုက်နဲ့ အနားမှာပြုစုဖို့တော့ လိုအပ်တယ်” ကျွန်တော် လေသံကို ငြိမ်အောင်ထိန်းရင်း ပြောရတာပေါ့။
ဆန်းမင်းက သူ့ဦးခေါင်းကို ငဲ့စောင်းပြီး ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပါတယ်။
အိပ်ရာထက်မှ ခေါင်းအုံးပေါ်ကို သူနောက်ပြန်မှီချရင်း ဦးခေါင်းနောက်မှာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်လျက်ခုခံအုံးစက်လျက် ငြိမ်နေပါတယ်။
“ငါ တခါတော့ ကျန်းမာရေး check-up လုပ်ဖူးပါတယ် nurse’
ကျွန်တော် ဖျက်ကနဲ ဆန်းမင်း ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ဆန်းမင်းက ဘောင်းဘီတိုထဲမှ ထိုးထိုးထောင်းထောင်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ငပဲအား လိုက်ကြည့်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် boyfriend မျက်နှာမှာ မရိုးသားသော အပြုံးတစ်ချက်ပေါ်လာတယ်။
“ငါပြောထားတဲ့ကိစ္စကို မင်းမေ့နေပြီထင်တယ်” ဆန်းမင်းက စကားစတယ်။
“ငါ ပင်ပန်းနေချိန်မို့ သတိမကပ်မိဘူးကွာ” လို့ ကျွန်တော် ဆင်ဝှေ့ရန်ရှောင်စကားဆိုလိုက်ပါတယ်။
“ကဲ…ငါပြန်လာခဲ့မယ် ခဏစောင့်” ဆန်းမင်းက ကျွန်တော့်ပါးပြင်ကို တချက်ဖျစ်ညှစ်ကာ ထရပ်လျက် ဘီရိုထဲမှ စက္ကူအိတ်တစ်ခုကို ဆွဲယူပြီး အိပ်ခန်းထဲမှထွက်သွားတယ်။
ကျွန်တော်လည်း အိပ်ရာထက်မှ ခုန်ထလျက် လေထုထဲကို လက်သီးချက်အချို့ပစ်သွင်းထိုးနှက်ကာ အောင်ပွဲခံသလိုမျိုး လုပ်လိုက်ပါ တယ်။ နေမကောင်းဘဲ ဖျားနာနေခဲ့တာမို့ အားကစားခန်းမ Gym ကိုပြန်သွားတာ ရက်အနည်းငယ်ပဲရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော့် abs လေး ယခင်ကလို အခြေမပျက်ပြန်ဖြစ်ပါ့မလား စိုးရိမ်နေမိတာလေ။ ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး စိတ်ထဲ ရွှင်မြူးသွားသလိုမို့ပြောပြတာ။
အပေါ်က ရှပ်အင်္ကျီလက်ပြတ် တနည်း tank top ကို ဆွဲချွတ်မိပေမယ့် အားကစားဘောင်းဘီတိုအား ဝတ်ထားရမလား ချွတ်ထားရမ လား ဝေခွဲမရဘူး။ အဲ…ဆန်းမင်းနဲ့ ကျွန်တော် တူတာတစ်ချက်က အိမ်မှာနေရင် တင်းကြပ်တဲ့အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ဆင်ထားလေ့ မရှိတာပါ။ အတွင်းခံဘောင်းဘီတောင် boxer briefs လိုမျိုးတွေသာရွေးဝတ်တတ်တာမျိုးပေါ့။ နှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်လျှော်ရမှာ၊ မီးပူတိုက် အဝတ်ခေါက်ရမှာကို မပျင်းကြလို့ ကံကောင်းတယ်။ ဆန်းမင်းအလုပ်က စောပြန်လာရင်ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်စောပြန်ရောက် ရင်ဖြစ်ဖြစ် အခန်းထဲ ရှုပ်ပွနေသမျှရှင်းလင်းပြီးမှ အနားယူတတ်ကြတာ အမှန်ပဲ။
ကျွန်တော် ပြုံးရယ်မနေမိအောင် ထိန်းချုပ်ရင်း ခပ်တည်တည်နေဖို့ကြိုးစားပါတယ်။ ခရစ်စမတ်လက်ဆောင်ထုပ်ဖွင့်ချိန်ကို ကလေး တယောက် စောင့်ကြည့်နေသလိုမျိုး ဆန်းမင်း အခန်းထဲလှမ်းဝင်လာခြင်းအား ကျွန်တော် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်စောင့်ကြည့်ချင်မိတာ။ Fuck… ကျွန်တော်လုံးဝမတွေးမိဘူးရယ်။ ဆန်းမင်းရဲ့ လိင်စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ဝတ်စုံလေးနဲ့ လိုက်ဖက်စွာ ‘ကလူ၏သို့မြူ၏သို့ သည်လိုပုံစံ က’ ထိုင်နေရာမှ ကျွန်တော်ထရပ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ပေါင်ခြံက အထုပ်အထည်ကြီးကို လုံတယ်ဆိုရုံလေးသာ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ဘောင်ဘီဝတ်ပြီး ဆန်းမင်း အခန်းထဲဝင်လာတာဗျ။ အဆိုးဆုံးက သူ့လက်အစုံကို အဲ့အထုပ်အထည်ကြီးပေါ် ဖုံးအုပ်ပြီး ခပ်ရွံ့ရွံ့ဝင်လာခဲ့တာမျိုးပေါ့။ စောင့်ဆိုင်းနေသူကို အလုပ်ပိုအောင် ပြုလုပ်သလိုပဲ။
သူ့လက်ဖမိုးအစုံက တုတ်ခိုင်ထူထဲတဲ့အပြင် လမ်းလျှောက်လာပုံတုန့်နှေးနှေးကြောင့် စောင့်နေရသူ ကျွန်တော့်မှာ သန်မာတောင့်တင်း သော ပေါင်တံတွေသာ ငေးကြည့်နေရတဲ့အဖြစ်ပါ။ ငါ့ကောင်ရယ်…..ဝတ်ထားတဲ့အဝတ်စတွေကို ပါးစပ်နဲ့ကိုက်ဖြဲလိုက်ချင်တယ်။ ပြီးတော့ ဝတ်ထားတဲ့ Bra ကလည်း မိန်းကလေးရင်အုပ်မဟုတ်တော့ လျော့ရဲရဲနဲ့လေ။
ဆန်းမင်း အဝတ်လဲလှယ်ပြီး အခန်းတွင်းပြန်ဝင်လာချိန်မယ် ကျွန်တော့်အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ ပွတ်သပ်မှုကြောင့်ထင့် အစိုကွက်ကြီး တစ်ကွက် ထင်သာမြင်သာရှိနေပါပြီ။ ဆန်းမင်း ကျွန်တော့်အနားကို ရောက်လာတာကို အာရုံမထားဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပွတ်သပ် နေမိတာပါ။ မျက်ခုံးတဖက်ပင့်အကြည့်မှာ ကျွန်တော်လုပ်သမျှကို သူသေချာစိုက်ကြည့်လျက်သားတွေ့ရတယ်။ အနီးကပ်မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းအပေါ် ရင်ဖိုစွာ ကြောင်အမ်းအမ်းကြည့်မိနေပုံပဲ။ သူဝတ်ထားတဲ့ ခပ်ကြပ်ကြပ် တိုနှံ့နှံ့ဝတ်စုံကိုတော့ ဂရုမထားတော့ဟန်တူ တယ်။
ပေါင်အထက်ပိုင်းအထိဝတ်ထားတဲ့ အသားကပ်ခြေအိတ်ရှည်က မာတောင့်စ သူ့ငပဲကိုလုံအောင်မဖုံးအုပ်နိုင်ပါဘူး။ တကယ်တမ်း ဆန်းမင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်အသားအရေက ကောင်းပြီးသားမို့ ကျွန်တော်အာရုံစိုက်မိအောင် အထူးအထွေဝတ်ပြုစရာ မလိုဘူးထင်တာပဲ။ ကျွန်တော့်လက်အစုံနဲ့ လှမ်းကိုင်ထားတဲ့ ဆန်းမင်းရဲ့အသားအရေဟာ အမြဲတစေ ပူနွေးပြီး နုညံ့နေတတ်တယ်။ တောင့်တင်းသလို ပြည့်တင်းနေတဲ့ သူ့ပေါင်တံအစုံကို ကျွန်တော် စိတ်ရှိတိုင်း ဖျစ်ညှစ်ချင်မိရဲ့။
“ပစ္စည်းပစ္စယတွေကို လူနာကိုင်ခွင့် သုံးခွင့်မပြုပါဘူးနော်” ဆန်းမင်းကပြောတယ်။
"ဒါပေမယ့်….အရမ်းနာနေလို့ပါ…ဆရာမရယ်" အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်လျက် အသံတိုးတိုးဖြင့် ကျွန်တော်ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
“ဒါဆို ခပ်မြန်မြန်လေး ဆရာမက စစ်ဆေးပြီး ဆေးထည့်စရာရှိ ထည့်ပေးမယ်နော် ဟုတ်ပြီလား” ဆန်းမင်းက ပြုံးရယ်လျက် အနီရောင် ဘောင်ခတ်မျက်မှန်တလက်ကို သူ့နှာသီးဖျားမှာ မှေးတင်ကာ ဝတ်လိုက်တယ်။
"Oh fuck - "
"စကားအသုံးအနှုန်း သတိပြုပေးပါ ဦးဟဝှာ" ဆန်းမင်းက ကျွန်တော့်ကို ဆူတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်နံဘေးက အိပ်ရာပေါ် ထိုင်လျက် သူ့ရင်အုပ်ပေါ် လက်တစ်ဖက်တင်ကာ ညာဘက်ရင်အုပ်ကြွက်သားများကို လက်ခုပ်ထဲထည့်ကိုင်တာ အနည်းငယ်ဖျစ်ညှစ်ပြတာမျိုး လုပ်နေပါတယ်။ “ဒါမှမဟုတ် မင်းကိစ္စပြီးတဲ့အခါ အမောပြေ lollipop ချိုချဉ်မစုပ်ချင်တော့ဘူးပေါ့”
“အာ…အဲတာတွေက ငါ့အကြိုက်ဗျ”
ရှီး….ဆန်းမင်းတယောက် သူ့နို့သီးခေါင်းတွေကို လက်ညှိုးနဲ့လက်မနှစ်ခုကြားညှပ်ကာ ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်ပြတာက စိတ်ထဲ ကလိကလိ ဖြစ်ရတာကြောင့် ကျွန်တော် အနည်းငယ်ညည်းညူသံပြုမိတယ်။
“အရာအားလုံး လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း စနစ်တကျလိုက်လုပ်မယ်” ဆန်းမင်းက မှတ်ချက်ပြုသလိုလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ခါးတဝိုက်ကို ဖုံးကွယ် ထားတဲ့ အရာများအား ဒူးအောက်ပိုင်းစီ ဆွဲချပါတယ်။ ကျွန်တော့် ဗိုက်သားပြင်မှသည် အတွင်းခံဘောင်းဘီပါးအနားသပ်ထိပေါ့။ “အောက်ကို ထပ်လျောချဦး”
“အင်း….အောက်ဘက်ကို လျောချမယ်” ကျွန်တော်လည်း ပြောပြောဆိုဆိုလိုက်လုပ်ရပါတယ်။
ဆန်းမင်းရဲ့ လက်သည်းများဟာ ကျွန်တော့်ဝမ်းပိုက်ကြွက်သားများကို မသိမသာခြစ်ကုတ်သွားပုံက ရင်ဖိုရသလို ကြက်သီးမွှေးညှင်း များသည်လည်း တကိုယ်လုံးဖျဉ်းကနဲပေါ်လာတယ်။ ကျွန်တော့်ခါးအစပ်က V-Line နဲ့ ဆီးခုံမွှေးတွေ့ဆုံရာအနားမှာ သူ့လက် ဆက် မရွေ့တော့ဘဲ မျက်နှာကို မော့ကြည့်ပြန်တယ်။ ဘာရယ်မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ဆွဲလွှမ်းထားမိတဲ့ စောင်ပါးက ဆန်းမင်းရဲ့ ပွတ်သပ်နှိုးဆွမှုကြောင့် အရာရာကွယ်ဝှက်ထားလို့မရဘူး ဖြစ်သွားတယ်။
“အဓိကပြဿနာကို ငါရှာတွေ့ပြီထင်တယ်” ဆန်းမင်းက အံအားသင့်စွာပြောပါတယ်။ “အဲဒါကြီးက ဒီနေရာမှာပဲ”
မာတောင့်မတ်ထောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ပေါင်ခွဆုံအထုပ်အထည်ကြီးပေါ် သူ့လက်နဲ့အုပ်ကိုင်ပြီး အနည်းငယ်ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်ပါတယ်။
“ဟုတ်တယ်….အဲနေရာမှာ….သည်မှာ…သည်နေရာ…အ” ကျွန်တော်လည်း အသံခပ်ကျယ်ကျယ်နဲ့ပဲ ပြောမိတယ်။
အထိအခတ်မခံ အပျိုစင်တယောက်လို ခပ်မြန်မြန်တုန့်ပြန်မှုပေး စိတ်လှုပ်ရှားပြနေတာက တကယ်တမ်း နည်းနည်းတော့ရှက်ဖို့ ကောင်း ပါတယ်။ ဆန်းမင်းက သူပြုမူသမျှကို လိုက်လျောပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တုန့်ပြန်ပြုမူနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ကာ ရယ်မောချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းနေပုံရတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မတွေ့ရ တာ ရက်သတ္တပါတ် နှစ်ပတ်မှမကတော့တာ။ အလုပ်ကိုယ်စီနဲ့ အချိန်ပေးဖို့ခက်ကြတာကြောင့်လို့ ဆင်ခြေပေးရမယ်။
ဆန်းမင်းဝတ်ဆင်ထားတဲ့ မလုံ့တလုံအဝတ်အစားရယ်၊ လိင်စိတ်ကြွကာ စိတ်လှုပ်ရှားစေတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်အနေအထားရယ် ပေါင်းစပ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ခပ်မြန်မြန်ပဲ အဆုံးစွန်ရောက်လာစေတယ်ထင်ပါတယ်။
“အခု သည်ဧရိယာတဝိုက်က အရည်ကြည်တွေ စိမ့်ထွက်နေပုံပဲ” ဆန်မင်းက သူ့မျက်ခုံးအစုံကို ဒရမ်မာဆန်ဆန် ပင့်လျက် “သည် အရည်ကြည် အနည်းငယ်ကို ဓာတ်ခွဲခန်းယူသွားဖို့ နမူနာယူဦးမှပါ” လို့ပြောတယ်ဗျ။
မို့မောက်ဖုထစ်နေသာ နေရာတဝိုက်ကို ဆန်းမင်းရဲ့နုညံ့တဲ့လက်ဖဝါးတွေသုံးပြီး ပွတ်သပ်နေပုံက အားမလိုအားမရနဲ့ ရှေ့ဆက်ပြီး တစ်ဆင့် တက်ချင်စိတ်ကို ပိုကြွစေပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ခပ်တိုးတိုးမဟုတ်တဲ့ အသံခပ်ကျယ်ကျယ်နဲ့ညည်းညူပြီး သူ့လက်မောင်း များကို လှမ်းထိမ်းကိုင်မိသလို ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်တာလည်း ပြန်လုပ်မိတယ်။
ဆန်းမင်းမျက်ဝန်း အကြည့်ဟာ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းအစုံကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေပါရဲ့။
“အင်း….ငါတို့ prostate ဆီးကြိတ်စစ်ဆေးဖို့လုပ်ကြမလား”
ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းထဲ အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံမြည်လာတယ်။
“အာ…တော်ပြီ….ကျေးဇူးပဲဗျ”
"အခုလတ်တလော ကင်ဆာရောဂါကြောင့် သေဆုံးတဲ့သူတွေရဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က အူမကြီးကင်ဆာကြောင့်ဆိုတာ မင်းသိလား"
ဆန်းမင်း ဘာပြောနေမှန်း ဂရုမစိုက်ဘူး သူ့ကိုဆွဲပြီး နှုတ်ခမ်းခြင်းတေ့နမ်းလိုက်တယ်။ နုညံ့ချိုသာတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေက ပါးပါးလျလျနဲ့ရယ်။
"I love you. Best Valentine's Day ever."
ဆန်းမင်းက အနမ်းကြောကိုဖျက်ပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ သူ့ကိုဖက်တွယ်ထားဆဲမို့ ပါးပြင်အစုံဟာ ရဲသွေးလွှမ်းနေရော။
“သည်လိုအပြုအမူက လုံးဝမသင့်လျော်ပါဘူး ဦးကျော်သူစိုး” ဆန်းမင်းက ပြောလာတယ်။ “သူနာပြုတယောက်ကို ခန္ဓာကိုယ်တို့ထိ ကိုင်တွယ်ခွင့် မပြုပါဘူးနော်”
"တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ" ကျွန်တော့်လက်အစုံကတော့ ဆန်းမင်းရဲ့ခါးအစုံမှာ ပြေးလွှားနေသလို ကောက်ကြောင်းလှလှ ပြည့်တင်း ဖြူဝင်းတဲ့ တင်းပါးဆုံပေါ် တင်ထားလိုက်ပါတယ်။ “ကျုပ်မှာ သည်ပြဿနာဖြစ်နေလို့ပါ….အဲဒါက အတော့်ကို မာတောင့်နေလို့”
“ကောင်းပြီ…ခင်ဗျား ကံကောင်းတယ်။” ဆန်းမင်းက ရေငတ်သူတယောက်လို သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေကို လျှာနဲ့သရပ်တယ်။ “ ဘာကြောင့်ဆို ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ် ….အသာလှဲအိပ်လိုက်ပါ ဦးကျော်သူစိုး”
ဆန်းမင်းက ကျွန်တော့်ကို ခေါင်းအုံးပေါ် လှဲအိပ်ဖို့ တွန်းလှဲလိုက်သလို ခါးအောက်ပိုင်းတဝက်တပျက်ဖုံးထားတဲ့ စောင်းပါးအား ဆွဲခွာ လွှင့်ပစ်ပါတယ်။
“ယိုစိမ့်နေတုန်းလား” ဆန်းမင်းက နှာတံတလျောက် လျောကျလာတဲ့ မျက်မှန်ကို ပြန်ပင့်တင်ချိန် ကျွန်တော့်မှာ အိပ်ရာကို တံတောင်ဆစ် နှစ်ဖက်နဲ့ထောက်ပြီး ခါးကိုမတ်မိပါတယ်။ သူပြုလုပ်သမျှကို စက္ကန့်မလပ် ကြည့်မြင်ချင်တယ်လေ။ “Treatment မလုပ်ခင် ခင်ဗျားဟာ ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြစို့”
ခပ်နွေးနွေး ဆန်းမင်းရဲ့ ပါးစပ်ဟာ စိုစွတ်စပြုနေတဲ့ ကျွန်တော့်အတွင်းခံ boxers ဘောင်းဘီသားပေါ် ပွတ်တိုက်တို့ထိနေပုံက တကယ် ရင်ခုန်စရာကောင်းပါတယ်။ ပန်းသွေးရောင် သူ့ပါးပြင်၊ ရှည်လျားကော့ညွတ်တဲ့ မျက်တောင်တွေ၊ ဖူးငုံလှပတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေဟာ ကျွန်တော့်ငပဲကို ခေါင်းတရမ်းရမ်းဖြစ်စေပြီး ထိန်းချုပ်ဖို့အတော်ခက်လာတယ်။
ကျွန်တော့်အတွင်းခံဘောင်းဘီမျှော့ကြိုးကို ကိုင်လာချိန်မှာတော့ သူပြုလုပ်ရလွယ်ကူအောင် ဖင်ကိုကြွ ဒူးအောက်ပိုင်းစီ ဆွဲချွတ်ချဖို့ အလိုက်သင့်နေပေးပါတယ်။ ဘောင်းဘီလက်ထဲရောက်တာနဲ့ အခန်းတဘက်ကို ရောက်လုနီးပါး ပစ်ထုတ်ဖို့သူကြိုးစားပြီးမှ သည်နေ့ cleaning day မှန်း သတိရစွာ မွေ့ယာအစွန်ဘက်ကို အသာချလိုက်တယ်။
ဆန်းမင်းက အိပ်ရာထက်ကို ဒူးထောက်လျက် တွားတက်လိုက်ပြီး ပက်လက်အိပ်ချကာ တခစ်ခစ်ရယ်မောခဲ့ပါတယ်။ ပြီးမှ ကျောင်ပြင်ကို လေးကိုင်းသဏ္ဌာန်မ တင်ကိုကြွပြီး လှတပတ ပန်းရောင် thong ဘောင်းဘီကို ချွတ်ဖို့ဟန်ပြင်တယ်။ တကယ်ကိုပဲ လှပပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ကျွန်တော်မြင်ရသည်မို့ သူဟာ တကယ်ကို ကံကောင်းလှသူတယောက်မှန်း အားကျရတယ်။
ဆန်းမင်းရဲ့ ပူနွေးနွေးလျှာအရှည်ကြီးဟာ ကျွန်တော့်ငပဲကို ရစ်ပတ်ပြီး ကစားလာတာမှာ ရွှေဥထဲမှ သုက်ပိုးတွေကို အရည်အဖြစ် ချက်ချင်းထွက်လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေသလိုပါပဲ။ ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်လိုက်ခင် ကျွန်တော့်ပါးစပ်မှ ညည်းညူသံခပ်ရှည်ရှည်ထွက်လာတယ်။ ဖုန်စုပ်စက်လက်တံရှည်မှ လေစုပ်ခွက်လို စုပ်အားကပြင်းပြီး အာခံတွင်းထဲငုံကာပညာပြပုံက တကယ် Pro ဆန်လှတယ်။ သူပညာပြတိုင်း ကျွန်တော့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားကို ညှစ်ညှစ်မိတာများ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေတဲ့အတိုင်းလို့ပြောရမယ်။
သည်လိုဖြစ်ပျက်ပုံကို ကျွန်တော့် boyfriend ကသိပါတယ်။ သူဘယ်လိုကစားရင် ကျွန်တော်ကြိုက်တယ် ဘယ်လိုထန်စေတယ်ဆိုတာ ကောပေါ့။ ရာနှုန်းပြည့်မတ်ထောင်လာတဲ့ ကျွန်တော့်ငပဲအရင်းကို သူ့လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ပြီး ငရုပ်ဆုံမှာ ငရုတ်သီးထောင်းသလို စလုပ် တယ်။ ငပဲထိပ် ကွမ်းသီးခေါင်းတဝိုက်ကိုတော့ သူ့လျှာထိပ်ဖျားကိုသုံးကာ ကလိသလို တချက် တချက် ငုံကာ ပုလွေပေးတယ်ဗျ။
အို ကဂျိုးဂဂျောင်အသံမျိုးစုံ ကျွန်တော့်ပါးစပ်က ထွက်တော့တာပဲ။ ငပဲတစ်ခုလုံးကို စုပ်မျိုလိုက်ပါတော့လို့ အမူအယာပြ အသံတိတ် တိုက်တွန်းရတဲ့ ကျွန်တော့်မှာ မရှက်နိုင်ဘူးရယ်။ ကျွန်တော့် boyfriend ကလည်း နောင်တရပုံမပေါ်ဘူး သူ့လျှာကိုအစွမ်းကုန်သုံး ကလိသလို ကွမ်းသီးခေါင်းမှသည် အောက်ခြေထိ အာခံတွင်းထဲ အသွင်းအထုတ်လုပ်တာများ တံတွေးခပ်ချွဲချွဲတွေတောင် ပေလူးကုန် တယ်။ သုက်ရည်ကြည်နဲ့ တံတွေးကွဲပြားမှုကို သိပါတယ်လေ…ဆန်းမင်း ပါးစပ်ထဲ ကျွန်တော့်ငပဲဝင်ရောက်သွားချိန်ဆို တင်ကလေး အသာကြွပြီး အလိုက်သင့်အထုတ်အသွင်းလုပ်ရတာပေါ့။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းတွေကို ကြည့်လိုက်ရင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝပစ် ပယ်လိုက်တဲ့ အနေအထားဖြစ်နေပြီ မျောနေပြီ။
ဆန်မင်းနှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုဟာ ကျွန်တော့်ငပဲကို တင်းကြပ်နေအောင်စေ့ကပ်နေပြီးမှ အသံတွေထွက်တဲ့အထိ စုပ်မှုတ်နေတာမို့ ရုတ်ခြည်း သုက်ရည်အများအပြား သူ့ပါးစပ်ထဲပန်းထည့်လိုက်ပါတယ်။ ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်ကိုဖယ်လိုက်တာမို့ ဆန်းမင်းငုံထား သမျှ သုက်ရည်တွေဟာ ကျွန်တော့်လိင်တံတလျောက်စီးကျသွားတာ အများကြီး။ တလျော့ပြီး တလျော့ ပန်းထုတ်လိုက်တိုင်း သူ့ပါးစပ်မှ တဆင့် ပြန်လျှံကျသွားတာလည်း ပါတယ်။
"Fuck, fuck, fuck," ကျွန်တော့်မှာ အော်ညည်းတဲ့အပြင် ဗိုက်ကြွက်သားတွေ တရှုံ့ရှုံ့ကျုံ့လိုက် ပြေလျော့လိုက်ဖြစ်နေတာ ထင်သာ မြင်သာကိုဖြစ်ရော။ လူတကိုယ်လုံး ပစ်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။
ဆန်းမင်း ပါးစပ်ထဲမှ ကျွန်တော့်ငပဲ သိပ်မပျော့ခင်ဆွဲထုတ်ပုံက အသံအတော်ကျယ်သွားတယ်။ ကုန်ပစ္စည်း အပြစ်အနာအဆာစစ်တဲ့ အတိုင်း သူကြည့်သေးတာပါ။
“ငါတို့သည်ဟာကို ဓာတ်ခွဲခန်းပို့ပြီး ဆေးစစ်ချက်ထုတ်ရမယ်” သူ့အသံကွဲအက်အက်နဲ့ပြောတယ် “ငါ့အထင်….ငါတို့ အခု treatment စနိုင်ပြီလားလို့”
စိုစွတ်ပြီး ပန်းသွေးရောင်သမ်းနေတဲ့အပြင် အရည်လဲ့လဲ့ မျက်ဝန်းများနဲ့အမူအယာကြောင့် ကျွန်တော်လေ ဆန်းမင်းရဲ့ခါးကိုဆွဲဖက်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းအစုံကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းနမ်းပစ်မိတယ်။ နုနုညံ့ညံ့ နှုတ်ခမ်းသားတွေကို လျှာနဲ့လျက်ပြုတာမျိုး ညည်းသံသဲ့သဲ့ သူ့ညည်းညူမှု အား စုပ်မျိုပစ်တာမျိုး ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တာ။ ဆန်းမင်းရဲ့ လျှာဖျားမှ ကိုယ့်သုက်ရည်ရဲ့အရသာကို ကိုယ်မြည်းစမ်းမိတဲ့ခဏ ပျော့ပြောင်း စ ကျွန်တော့်ငပဲဟာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကန်ထွက်ခုန်ထပြန်တယ်။
ကျစ်လစ်လှပတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်း၊ ချိုသာသလို ခပ်ရှရှအသံနဲ့အတူ လုံးဝန်းပြည့်တင်းတဲ့တင်သားဆိုင်များအပြင် ပြည့်စုံ တောင့်တင်းတဲ့ အသားချောင်းများပိုင်သူ ဆန်းမင်းက အဲဒါတွေကိုအသုံးချပြီး ကျွန်တော့်ကို အရူးအမူးဖြစ်အောင်မောင်းနှင်နေပါတယ်။ မနက်ခင်းအထိ သည်စွဲဆောင်မှုတွေ ရှိနေပါစေလို့ ကျွန်တော်ဆုတောင်းမိတာ အလွန်လား။
“အင်း…ဟင်းဟင်း..အ…ကိုစိုး”
ကျွန်တော် ဆန်းမင်းရဲ့ လည်တိုင်မှတဆင့် ရင်အုပ်အစုံကို တဖြည်းဖြည်းပွတ်သပ်နမ်းရှုံ့တာ၊ ကိုက်ခဲတာ၊ အရေပြားကို နီရဲအောင် စုပ် နမ်းတာမျိုးတွေလုပ်တော့ ဆန်းမင်းနှုတ်ဖျားမှ ညည်းညူသံတွေ တလှိမ့်လှိမ့်ထွက်လာပါတယ်။
ဆန်းမင်းရဲ့ ကိုယ်လုံးကို ဖက်တွယ်ပြီး အိပ်ရာပေါ်တွန်းလှဲလိုက်တော့ ပက်လက်ကလေးဖြစ်သွားတဲ့သူဟာ မျက်ဝန်းများကိုမှေးလို့ ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ ငံ့လင့်နေပါတယ်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်က လက်ကျန်အဝတ်အစားတွေကို ခပ်မြန်မြန်ချွတ်ပစ်ကာ ပေါ်လာတဲ့ လှတပတ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ခဏ ငမ်းတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းက ခပ်သေးသေးဘောင်းဘီမှ ကြယ်သီးကိုဖြုတ်မလား ကျွန်တော်ဟန်ပြင် တော့ ဆန်းမင်း ခေါင်းထောင်ထလာပြီး ထထိုင်ဖို့လုပ်တာမို့ ပြန်တွန်းလှဲပေးလိုက်တယ်။
“မင်း သဘောကျရဲ့လား” သူ့ရင်အုပ်အစုံကို လက်ကြက်ခြေခတ်ကာ ဖုံးအုပ်ရင်း အရှက်သည်းစွာ ကျွန်တော့်ကိုမေးလာပါတယ်။
ဆန်းမင်းက အမျိုးသားတစ်ယောက်လေ။ ဒါကိုပဲ ကျွန်တော်သဘောကျရတာမဟုတ်လား။ တောင့်တင်းသန်မာလှတဲ့ ပေါင်တံတွေနဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပခုံးကျယ်တွေဟာ ကျွန်တော်သဘောကျရတဲ့ ဆန်းမင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ။ Deep ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့် ချစ်ချစ် ဆန်းမင်းရဲ့အသံကို ကြားရတဲ့အခါ ဒူးအစုံဟာ သာခွေယိုင်ဖြစ်တတ်ပြီး နောက်ဘက်မှ ချဉ်းကပ်ဖက်တွယ်ကာ လည်တိုင်ကို နမ်းလာတဲ့အချိန်ဆို ကျွန်တော်ဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီတိုရှေ့ပိုင်းမှာ မိုးကာတဲလို ထိုးထိုးထောင်ထောင်ဖြစ်လို့။
ဒါပေမယ့် သူ့ကို အမျိုးသမီးအတွင်းခံတစ်ထည်ဝတ်ဆင်ထားတာကို မြင်နေရချိန်မှာတော့ အနိုင်ယူလိုစိတ် တမျိုးတမည်ဝင်လာပါတယ်။ အဲ့ဘောင်းဘီထဲ လက်လျှိုသွင်းပြီး ဖျစ်ညှစ်ကိုင်တွယ်ပစ်လိုက်ချင်တာပါ။ အကြည့်ကိုတော့ မလွှဲနိုင်ခဲ့ဘူးရယ်။ ‘ဘာလုပ်ချင်တာလဲ မင်း’ လို့ မေးလာရင်တော့ တို့ထိချင်တယ်၊ ဖျစ်ညှစ်ချင်တယ်၊ပွတ်သပ်ချင်တယ်…ပြီးတော့ ပါးစပ်နဲ့ကိုက်ခဲချင်တယ်ကွာ။
ကျွန်တော် ဆန်းမင်းရဲ့ခါးအစုံကို ဆွဲကိုင်ပြီး ဦးခေါင်းနဲ့တိုးဝင်ထိတွေ့လိုက်ပါတယ်။ မျက်ဝန်းထဲမှာ မြင်တွေ့ရတဲ့ အသည်းယားစဖွယ် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို စေ့ငုကြည့်ရုံသာမက ရင်ခုန်သံမြန်ဆန်လာမှုကို ထိန်းတဲ့သဘော တိုးဝှေ့ခြင်းပေါ့။ ဆန်းမင်းက ပန်းသွေးရောင် သူ့နို့သီးခေါင်းများကို တဝက်တပျက် ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ပန်းနုရောင် bra ခပ်သေးသေးကို မချွတ်သေးဘူးရယ်။ လက်ကလေးနဲ့ညှပ်ပြီး ပွတ်ချေမလား၊ နှုတ်ခမ်းသားတွေကြားညှပ်ပြီး ကလိမလား၊ လက်ချောင်းများနဲ့တို့ထိပွတ်သပ်မလား ဘယ်လို ပြုလုပ်သည်ဖြစ်ပါစေ ဆန်းမင်းရဲ့ နို့သီးခေါင်းများဟာ လုံးဝအထိအခတ်မခံနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်နေတာပါ။
“No….အာ…”
ကျွန်တော် သူ့နို့သီးခေါင်းများကို လျှာကိုသုံးလျက် တို့ထိကလိသလို ရစ်သိုင်းပြီး တပြွတ်ပြွတ်မည်အောင် နှုတ်ခမ်းသားကြား စုပ်မျို တာမျိုးလည်းလုပ်လိုက်ပါတယ်။ ခုတင်နံဘေးစားပွဲပုပေါ်က ချောဆီဘူးကို လက်နဲ့ပဲအသာစမ်းသပ်ဖွေရှာမိတယ်။
“ဒါ ဒါ အပိုဆောင်းပေးတဲ့ သွားတိုက်ဆေး…အ” ဆန်းမင်းတယောက် အလန့်တကြားလေသံနဲ့ပြောလာတယ်။
ဘယ်လိုပြောမလဲ ချောဆီဘူးနဲ့ စက္ကူတစ်ရှူးဘူးဆိုတာ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်အိပ်တဲ့ ခုတင်ဘေးမှာရှိနေတတ်ကြောင်း လူတိုင်း သိနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။ ချောဆီဘူးကို လက်နဲ့သေချာရှာတွေ့သွားတာနဲ့ လုပ်လက်စအလုပ်ကို ကျွန်တော်ပြန်အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။ ဆန်းမင်းရဲ့ နှုတ်ဖျားမှ တောင်းပန်စကားမဆိုလာခင်အထိ ပညာကုန်သုံးပြီး နို့သီးခေါင်းကို ကျွန်တော် စုပ်မျိုနေခဲ့တာပါ။ သူ့တကိုယ်လုံး ကိုခြုံငုံကြည့်ရင် လတ်တလောမြင်နေရတဲ့ အမူအယာများကြားမှာလည်း ထည်ဝါကြည့်ကောင်းပါတယ်။ သူ့မျက်ဝန်းများဟာ မျက်ရည် များနဲ့ရစ်ဝိုင်းတောက်ပနေသလို ပန်းရောင်အတွင်းခံကလည်း လှပတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို လုံခြုံအောင် မဖုံးအုပ်ထားနိုင် တာအမှန်ပါ။
လက်ကျန်အဝတ်အစားများကို ခပ်ဖြေးဖြေးလေးချွတ်နေခြင်းကို ကျွန်တော်ကူညီပေးတဲ့အပြင် ချောမွတ်နေတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လက်ဖဝါး ကြမ်းရှရှနဲ့ပွတ်သပ်မိပါတယ်။ နောက်ဆုံး အရည်ကြည်အချို့စိမ့်ထွက်နေတဲ့ အစိုကွက်နေရာမှာ လက်မနဲ့ပွတ်သပ်ရင်း ငြိမ်နေလိုက်တယ်။
“သည်အတိုင်းလေးပဲ လုပ်နေရမလား” ကျွန်တော် မေးပစ်တာပေါ့။
“မင်း….အာ့….မစနဲ့ကွာ…အဲ့လိုလုပ်ရတာ မင်းကြိုက်တယ်လား” ဆန်းမင်းက တင်ကိုတကြွကြွ၊ ခပ်ထူထူခင်းထားတဲ့ မွေ့ယာပေါ်က အိပ်ရာခင်းတွေ တွန့်ကျေမတတ် ဟိုပွတ်သည်ပွတ်လုပ်နေပါတယ်။
“အေး…သူများလိင်စိတ်ကြွအောင် ကလိရတာကို ငါသောက်ရမ်းအသည်းခိုက်တာ” ကျွန်တော် သူ့ပေါင်အစုံကို ခပ်ဖွဖွလက်နဲ့ပုတ်ခဲ့ ပြန်တော့ ဆန်းမင်း နာလိုခံခက်စွာ အိပ်ရာပေါ်လူးနေခြင်းအား နည်းနည်းပြုံးရယ်မိသွားပါတယ်။ပြည့်တင်းဖောင်းကားနေတဲ့ သူ့တင် အစုံကို ဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီမျှော့ကြိုးနှစ်ပင်က ကောင်းကောင်းထိန်းမထားနိုင်ဘူးဗျ။
ကျွန်တော် ဘောင်းဘီမျှော့ကြိုးအောက်မှ လက်ချောင်းလေးတွေအသာလျှိုဝင်ပြီး ဆန်းမင်းရဲ့ဘယ်ဘက်တင်ပါးပြင်ကို ရုတ်ခြည်း အသာဆွဲညှစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဆန်းမင်းရဲ့ငပဲကြီးဟာ ဘောင်းဘီမျှော့ကြိုးမှ ဆွဲထိန်းလို့မရအောင် မတ်ထောင်ခါရမ်းလာတယ်။
ဆန်းမင်းကို လေးဘက်ထောက်ကုန်းတဲ့ အနေအထားဖြစ်အောင် ဖိတွန်းပုံစံချပေးရင်း လွတ်နေတဲ့ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ခုတင်နံဘေးက စားပွဲပုပေါ်မှ ချောဆီဘူးကို လှမ်းယူလိုက်ပါတယ်။ ယောက်ျားလေးတယောက်ရဲ့အခန်းမှာ ချောဆီဘူးနဲ့ စက္ကူတစ်ရှူးဘူးရှိတာ အဆန်းတကြယ်မှ မဟုတ်တာနော်။ ခပ်ကုန်းကုန်းအနေအထားနဲ့ ဘာဆက်လုပ်မလဲ ငံ့လင့်နေတဲ့ ဆန်းမင်းရဲ့ တင်အကွဲကြောင်းထဲကို လက်ချောင်းလေးတွေသုံးပြီး ကလိရအောင် ချောဆီဘူးအဖုံးကိုဖွင့်ကာ ပမာဏအနည်းငယ်များများညှစ်ထည့်ပစ်တယ်။ လုပ်ဖူးပြီးသားပဲ ဆိုကာ အတင်းကာရောမပြုလုပ်ဘဲ မင်္ဂလာဦးညလို ညင်ညင်သာသာနဲ့အသာအယာ လက်ချောင်းတစ်ဆစ်ခြင်းဖိသွင်းလိုက် ဆွဲထုတ် လိုက်လုပ်တယ်လေ။ ဆန်းမင်းကြည့်ရတာ အိပ်မက်တခုထဲမျောနေသလိုပါ။ ပြီးတော့ သူ့ငပဲကြီးဟာလည်း အခုပဲပေါက်ကွဲထွက်တော့ မလို တင်းကားမတ်ထောင်ရုံမက ခါရမ်းလာတယ်။
ပထမလက်တချောင်းကို ထည့်စဉ်က ဆန်းမင်းခရေကြွက်သားများဟာ တင်းကြပ်နေခဲ့သလို သူ့တင်ပါးဆုံဟာလည်း မရိုးမယွခံစားချက် ကြောင့် အနည်းငယ်တုန်ခါနေခဲ့ပါတယ်။ တကယ့်ကို ငြင်သာနုညံ့စွာ ချောဆီအကူအညီနဲ့ လက်ချောင်းအချို့ကို ဆန်းမင်းခရေဝထဲ လမ်းကျောင်းရှင်းတဲ့အပြင် အခြားလက်တစ်ဖက်နဲ့ သူ့ငပဲကိုဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ထုထောင်းပေးတာပါ။ ချောမွတ်တဲ့ ဆန်းမင်းရဲ့ ပခုံးအစုံ မှသည် ခါးအစပ်ထိ နှုတ်ခမ်းအစုံသုံးလျက် နမ်းရှိုက်တာမျိုးလည်း ကျွန်တော် မလစ်ဟင်းစေရပါဘူး။ လက်ခလယ်တချောင်းမှသည် လက်ညှိုးတချောင်းပါ ပူးလျက် ခရေထဲ တွင်းနှိုက်ဖို့အဆင်ချောချိန်မှာ သူ့နားရွက်နားကပ်လျက် အီစီကလီစကားမျိုးတွေ ပြောပေးခဲ့ သေးတယ်။
"Ugh!" ခရေ၀ ကျယ်အောင် လက်ချောင်းများသုံးလျက် ကျွန်တော်ဖွင့်ဟလမ်းကြောင်းရှင်းတဲ့အပြင် အတွင်းနံရံများကိုလည်း အသာ အယာပွတ်သပ်တာမျိုးလုပ်တဲ့အခါ ဆန်းမင်း နှုတ်ဖျားမှ ညည်းညူသံတွေ ခပ်ကျယ်ကျယ်ထွက်လာပါတယ်။
အချိန်မတိုင်ခင်အထိတော့ လက်ခလယ်သုံးကာ ယောက်ျားတွေရဲ့ G-spot လို့ပြောနိုင်တဲ့ prostate ကို မတို့ထိမကလိမိအောင် ကျွန်တော်ရှောင်ကြဉ်ပါတယ်။ ခရေဝကို စိတ်ရှင်းရှင်းနဲ့ပြေလျော့ ဖွင့်ဟတတ်အောင် လမ်းကြောင်းတုန်း နာကျင်တဲ့ ခံစားချက် နည်းသထက်နည်းအောင် ပွတ်သပ်ကလိတာမျိုး အတို့အထိမခံနိုင်တဲ့ အခြားနေရာများကို အစားထိုး ဆွတာမျိုးတွေ အရင်ပြုလုပ် ရတာပေါ့လေ။ စိတ်တင်းကြပ်မထားတော့ဘဲ အလိုက်သင့်ဖြစ်လာပြီဆိုမှ နာကျင်မှုကနေ သာယာမှုပြောင်းအောင် prostate ကို တမင် တို့ထိကလိတယ်။
“ကိုစိုး…အား…please….အခု…အခု..ငါ အတော့်ကို လိုချင်နေပြီ…အ”
မိုးပေါ်ကို အခုပဲပစ်လွှတ်တော့မယ့် ဒုံးပျံတစ်စင်းလို ခေါင်းထောင်ထပြီးသား ကျွန်တော့်ညီဘွားကို အစာကျွေးဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။ နှစ်ကြိမ် တောင်းဆိုစရာမလို ဆန်းမင်းရဲ့ ခရေထဲ အထုတ်အသွင်းလုပ်နေတဲ့ လက်ချောင်းသုံးချောင်းကို အသာဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့် ဒုံးပျံ ကို အစားသွင်းလိုက်ပါတယ်။ ဆန်းမင်းရဲ့ ခရေတဝိုက်ကို ကျွန်တော်ကောင်းကောင်း လျှာကျွေးထားတာအပြင် ချောဆီများများလူးထား တဲ့ လက်ချောင်းများနဲ့ပွတ်သပ်ကလိထားတာကြောင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ဖိသွင်းစရာမလိုပါဘူး။ ကွမ်းသီးခေါင်းမြုပ်ရုံလေးထည့်ကာ ခရေဝမှာ အထုတ်အသွင်းထပ်လုပ်ပေးနေမိတယ်။
“အခု..သွင်းချလိုက်တော့ ဗျာ…” ဆန်းမင်းက လိုလိုလားလား အမိန့်ထုတ်လာသလို အိပ်ရာပေါ်မှေးမှီထားတဲ့ ပခုံးကိုကြွတက်ပြီး သူ့ခရေထဲ ဘယ်လိုဝင်သွားလဲ ခေါင်းထောင်ထကြည့်ပါတယ်။
သူ့မျက်နှာမှာ အလှတပ်ထားသော မျက်မှန်မှာလည်း နေသားတကျမရှိ အောက်ကိုလျောကျတာများ ပြန်ဆွဲတင်ဖို့ အာရုံမရလောက်ဘူး နှာသီးဖျားနားရောက်နေပြီ။ ကြပ်သိပ်နေဆဲ ကျွန်တော့်ချစ်သူလေးရဲ့ ခရေတွင်းထဲကို တွန့်ဆုတ်မှုမရှိ တဆုံးဖိသွင်းချလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဆီးစပ်နဲ့ သူ့တင်သားဆိုင်တွေ ဖိကပ်သွားချိန်မှာတော့ ဆန်းမင်းနှုတ်ဖျားမှ အပြာကားသရုပ်ဆောင်တွေလို ညုတုတု ညည်းညူသံတွေ ထွက်လာတယ်။
အတော့်ကို ကြပ်သိပ် ပူနွေးပြီး စီးပိုင်နေတာဗျာ…အရသာက စပါယ်ရှယ်ပါပဲ။
"Oh my god, baby," ကျွန်တော့်ကုပ်ပိုးကို သူ့နဖူးနဲ့မှေးမှီရင်း ဆန်းမင်း မိန်းမောညည်းညူပါတယ်။
"Fuck me, baby…. Please please please - "
ဆန်းမင်းရဲ့ ခရေကြွက်သား ခပ်တင်းတင်းဖျစ်ညှစ်စုပ်မျိုထားတဲ့အထဲကို ရှည်လျားတုတ်ခိုင်လှသော ကျွန်တော့်ငပဲအား တချက်ချင်း မွတ်သိပ်စွာ ဆောင့်သွင်းပေးပါတယ်။ သူ့တင်ပါးအစုံကို ကျွန်တော့်ဆီးစပ်နဲ့ပြန်လည်ထိကပ်အောင် အလိုက်သင့် မာန်ပါပါလှုပ်ရှားရင်း အားမလိုအားမရစွာ အိပ်ရာခင်းများအား လက်နဲ့ဆွဲကိုင်ပုံက ပြဲမှာတောင်စိုးရိမ်ရတယ်။အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ တချက်ချင်း ဖိဆောင့်ပေးတာ အချိန်အနည်းငယ်ကြာမှ အထုတ်အသွင်းကို စည်းချက်ကျကျလေး တစ်မျိုးတဖုံ ကစားပေးလိုက်တယ်။
ဘောင်းဘီခါးဆိုဒ် ခပ်သေးသေး ဆန်းမင်းရဲ့ခါးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ထွေးဖက်ပြီး အရှိန်မမြင့်ဘဲ ငပဲတဆုံးဖိသွင်းပေးတဲ့ အနေအထားက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပိုမြင့်စေပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲကြီး ဆန်းမင်းရဲ့ခရေထဲ အဝင်အထွက်ပြုချိန်တိုင်း ထွက်လာတတ်တဲ့ အသံနဲ့ အသားချင်း ရိုက်ခတ်သံတွေဟာ လိင်စိတ်ထန်မှုကို ပိုအားပေးသလားလို့။
ဆန်းမင်းရဲ့နှုတ်ဖျားမှ ကရားရေလွှတ် တတွတ်တွတ်ထွက်လာသော ညစ်တီးညစ်ပတ်စကားများကြောင့် ကျွန်တော့်စိတ်ကို ပိုထန်စေလို့ သိပ်ကြာကြာ မထိန်းနိုင်တော့တဲ့အခြေအနေရောက်လာပါတယ်။ သွေးရောင်ကြောင့် နီရဲနေတဲ့ ဆန်းမင်းရဲ့ နားရွက်ဖျားများသာမက နားဝတဝိုက်ကို ကျွန်တော် မရည်ရွယ်စွာ လျှာနဲ့တစေ လျက်ပြုကလိနေမိတာ တကယ်။
“သည် ဝတ်စုံလေးဝတ်ထားပြီး ကလူကျီစယ် မင်းလုပ်တာလေးက ငါ့အတွက်တော့ အတော် စွဲဆောင်မှုပြင်းတာ…. ခပ်ဟော့ဟော့ nurse လေးတစ်ယောက်ကို အခြားလူနာတွေရှေ့မှာ ကြမ်းကြမ်းလေး အပြစ်ပေးချင်လိုက်တာကွာ…fuck! မင်း သောက်ရမ်း မိုက်တယ် ဘေဘီ”
ဆန်းမင်းတယောက် ရုတ်ခြည်းဆိုသလို သူ့ငပဲကိုသူ ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထုထောင်းပစ်ကာာ အိပ်ရာပေါ်ခင်းထားတဲ့ အိပ်ရာခင်းအနှံ့ သုက်ရည်တွေ အများအပြား ပန်းထုတ်ပစ်တယ်။
"Fuck you like that, huh?"
Slap!
ကျွန်တော်လည်း ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး စက်သေနတ်ဆွဲသလို တဒိုင်းဒိုင်းဆောင့်-ိုးရင်း ဆန်းမင်းရဲ့တင်ပါးနီရဲသွားအောင် လက်ဝါးရာ ပေးလိုက်တယ်။
"Yes, I love it!"
အထုတ်အသွင်းခပ်မြန်မြန်ပြုလုပ်နေရာမှ ကျွန်တော့်ငပဲကို သူ့ခရေထဲ တဆုံးသွင်းဖိကပ်ထားရင်း ကပ္ပာယ်အိတ်ထဲ ရွှေဥထဲရှိသမျှ သုက်ရည်တွေ ပန်းထည့်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ သည်အတောအတွင်း အချိန်မရမှုကြောင့် မတွေ့ဖြစ်ကြတာ သည်လိုမျိုး အားရပါးရ သူ့ခရေထဲ သုက်ရည်အပြည့်ဖြည့်ပေးချင်စိတ် ရှိခဲ့တာတော့အမှန်ပဲ။
“ရော့….မင်းအတွက် ဆေးပဲ…nurse”
“ရလာဒ်ကောင်းအောင် တနေ့သုံးကြိမ်သောက်။ ဆရာဝန် အမိန့်”
ဆန်းမင်းရဲ့ မျက်နှာ မွေ့ရာပေါ် ပထမ မှောက်ကျသွားပြီး ရင်တသိမ့်သိမ့်တုန်ကာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောပါတော့တယ်။
"What the fuck? ဘယ်အချိန် မင်းက ဆရာဝန်ဖြစ်သွားတာလဲ?"
ကျွန်တော် ဆန်းမင်းရဲ့ကျောဘက်မှသည် ရယ်မောရင်း အတွန့်တက်နေတဲ့သူ့ကို ဆွဲယူပွေ့ဖက်ကာ အိပ်ရာပေါ်လှဲချ အိပ်စက်လိုက်ပြီး နောက်နှစ် Valentine’s Day ကျရင် ဘယ်လိုဝတ်စုံမျိုးဝတ်ပြီးဆင်နွှဲရမလဲ အခုကတည်းက စိတ်ကူးမိပါရော။
သူငယ်ချင်းတို့ရော အကြံဉာဏ်ကောင်းလေးများရှိရင် ပေးပါဦး။
Alex Aung (18 March 2026)
*** စာပုံမှန်ရေးဖို့အချိန် အဆင်မပြေတာကြောင့် Valentine’s Day အခြေပြုဇာတ်လမ်းကို အခုမှ တင်ဖြစ် ဝေငှမိပါတယ်လို့။
