“Good Night ငါ့ကောင်တွေ” ချစ်ဝေက ဘာကိစ္စမှ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုလေသံနဲ့နှုတ်ဆက်ကာ ခုတင်ကျယ်ကြီးပေါ် တဖက်သို့ စောင်းလှည့် အိပ်စက်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အခုထိရှိနေတဲ့နေရာမှာ တလက်မမှမရွေ့နိုင်သေးဘူးရယ်။
"ဘယ်လိုလဲ ငါ့ကောင် သူရိန်…အဆင်ပြေရဲ့လား?"
သူတပါးကို အရှက်ရအောင် အရှက်ခွဲသူ ကျော်ကြီးအား ကျွန်တော် ငဲ့စောင်းကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာမှာ လှောင်ပြုံးလေး တစ်ပွင့်..။
_________
ကျွန်တော်ဘာပြောရမလဲ ဘယ်လိုစကားလုံးမျိုးနဲ့တုန့်ပြန်ရမလဲ မတွေးတတ်ခဲ့ပါ။ ဘဝမှာ တခါမှမကြုံဘူးသော အလွန်တရာ မူမမှန်တဲ့ ခပ်ကြောင်ကြောင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနိုင်ကျင့်အသားယူခံခဲ့ရတာလေ။ ခုတင်ပေါ်မယ် တင်ကလေးနောက်ပစ် ဝမ်းလျားမှောက်လျက် လေး မလှုပ်မယှက်လဲလျောင်းလျက် ရှိနေဆဲပေါ့။ ဝတ်ခဲ့တဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာတော့ သူ့သုက်ရည်လား၊ ကိုယ့်သုက်ရည်ကောလား မသိစွာ ညစ်ပေလျက် ဒူးခေါက်ခွက်မှာရောက်နေတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာ နွမ်းလျလျအပေါ်မှာ ချွေးတွေ၊ တံတွေးတွေ၊ သေးတွေနဲ့ စိုစွတ် ပေလူးလျက် အနံ့အသက်မကောင်းတော့ဘူး။ ကျော်ကြီးအသံကို ကျွန်တော် စကြားကြားခြင်းမှာပဲ အတော့်ကို ရှက်ရွံ့သွားခဲ့တယ်။ နောက်တော့ မတိတထိသူ့အပြုံးထဲမှာ၊ သူ့အကြည့်ထဲမှာ အရိပ်အယောင်တမျိုးတမည်တွေ့ရသည်မို့ ကသိကအောက်ဖြစ်တဲ့ စိတ်တွေ ပြေလျော့သွားရင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လိင်စွဲဆောင်မှုရှိသယောင် ကျွန်တော်ခံစားမိရတယ်။ ချစ်ဝေရဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ထိုးသွင်းဆက်ဆံ ထားမှုကြောင့် ပူထူနေတဲ့ ခရေဝတဝိုက်က ရုတ်ခြည်းသတိပေးသလိုလို ထပြီးနာကျင်လိုက်သေးရဲ့။
“ငါ့ကောင်တွေ မူးပြီးနှစ်ယောက်သား ကောင်းနေကြပုံပဲ” နိုင်ထူးက သူ့ငပဲသူကိုင်တွယ်ပြီး ဆော့ကစားကော်ဖီဖျော်ရာက အသံပြုပါ တယ်။ နိုင်ထူးက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရ မဆိုးသူတယောက်ပါ။ လူတန်းစားမခွဲခြားတတ်သလို သူ့ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကလည်း အတော်ကလေး အဆင်ပြေတယ်။ အား…သူ့ငပဲကြီးက အပြာရုပ်ရှင်ထဲကလိုပဲ ကြီးမားထွားကျိုင်းသလို အတော်လှပတာပဲ။ အဲဒါကို ကျွန်တော်စိုက်ကြည့်နေမှန်း သူသိသွားတယ်။
“ဒါကြီးကိုလည်း မင်းကြိုက်မယ်လို့ ငါတော့ထင်သား” ငပဲကြီးကို လက်နဲ့ဆွကိုင်ကစားပြီး အခန်းထဲဝင်လာကာ ခုတင်အစွန်းမှာ နိုင်ထူး မတ်တပ်ရပ်ပါတယ်။
ကျော်ကြီးက နိုင်ထူးကိုလှမ်းကြည့်ရင်း ရယ်မောတယ်။ “ငါသိတယ်….နိုင်ထူးဘာပြောလဲဆိုတာ….ရှစ်လက်မဆိုဒ်ကြီးမဟုတ်လား”
“ငါ့ကောင် ….၈လက်မခွဲတော့ လုပ်လိုက်။ မင်းပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ရင် အသက်မရှူနိုင်ဖြစ်သွားမယ်။” နိုင်ထူးက စကားပြန်ပြောရင်း ကျွန်တော့် တင်သားဆိုင်တွေကို စပ်စုကြည့်ကြည့်ပါတယ်။
ကျော်ကြီးက မထိတထိပြုံးနေတာကို ရပ်တန့်ရင်း ချစ်ဝေလဲလျောင်းခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်နံဘေးမှာ ဝင်လဲှလျက် “နိုင်ထူးငပဲကြီးကို မင်းပါးစပ်ထဲ ထည့်ငုံကြည့်သင့်တယ်...သူရိန်…ကြည့်ကြည့် ဘယ်လောက်ထွားလဲဆိုတာ” လို့ပြောလာတယ်ဗျ။
ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှမထိန်းနိုင်စွာ ပြန်ပြုံးရယ်ပြမိတယ်။ အိပ်ရာကို လက်ထောက်လျက် ထထိုင်ရင်း နိုင်ထူးရဲ့ငပဲ ခပ်မတ်မတ်ကြီးဘက် ကျွန်တော် မျက်နှာမူလိုက်ပါတယ်။ နိုင်ထူးငပဲကို အသာအယာဆွဲကိုင်ပြီး ခပ်ဖြည်းဖြည်းထုထောင်းဆွကိုင်ပေးတော့ သူ့ပါးစပ်က ညည်း ညူသံအချို့ထွက်လာတယ်။ ငပဲကိုအသာဆွဲကိုင်ထားစဉ်ခဏ ငပဲနဲ့ရွှေဥဆုံရာအစပ်နားကို ကျွန်တော့်မေးစေ့သုံးလျက်ပွတ်သပ်ရင်း ရွှေဥတွေကို နမ်းရှိုက်လိုက်မိတယ်။ သူ့ကွမ်းသီးခေါင်းတဝိုက်ဟာ သွေးရောင်လွှမ်းပြီးရဲနေတာမို့ နိုင်ထူးရဲ့ပင်ကိုယ်အသားအရေဟာ အတော်ဖြူမယ်မှန်းရိပ်မိရတယ်။
“အလတ်ကြီး ဟုတ်တယ်ဟုတ်” နိုင်ထူးက ကျွန်တော့်ကိုမေးလာတယ်။ သူ့ငပဲကို ကျွန်တော်ဆွဲကိုင်လိုက်ကတည်းက မရုန်းဖယ် ပုံမပြောင်းဘဲ ကြိုက်သလိုလုပ်ဆိုတဲ့သဘောနဲ့ လုပ်သမျှအလိုက်သင့်နေပေးပါတယ်။ သူ့ငပဲကြီးရဲ့အရင်းမှသည် ကွမ်းသီးခေါင်း ထိပ်ဖျားထိ ကျွန်တော်စတင်နမ်းရှိုက်ရင်း လျှာနဲ့လျက်ပြုခဲ့တယ်။
"Fuuuuck ငါ့ကောင်," သူ့ငပဲခေါင်းကို လက်နဲ့အသာဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ရင်း ရွှေဥတွေကို ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားများနဲ့ပွတ်သပ်စဉ်မှာ တရှီးရှီး…အသံပြုညည်းညူလာတာပါ။ “ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်လေးကို ကြာကြာလေးကလိပေး…အ”
ကျွန်တော်လည်း ပါးစပ်ကိုဟ သူ့ရွှေဥတွေကို လျှာအပြားလိုက်သုံးလျက် စတင်လျှက်ပြုသလို ရွှေဥတလုံးချင်းစီကို စတင်ငုံစုပ်ပေး ခဲ့ပါတယ်။ ရွှေဥနှစ်လုံးစလုံးကို တပြိုင်နက်ငုံစုပ်ပြီး လျှာနဲ့ကလိဖို့ ကျွန်တော်ကြိုးစားစဉ်မှာတော့ နိုင်ထူးတယောက် နှုတ်ခမ်းအစုံကို လှမ်းကိုင်ရပ်တန့်စေကာ “Holy Shit..” လို့အော်ညည်းတာကြောင့် ကျော်ကြီး တခစ်ခစ်ထရယ်တယ်။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့အများကြီး ပညာပြ မကလိရသေးပေမယ့် နိုင်ထူးအသည်းအသန်ဖြစ်ပုံကတော့ ရယ်မောဖွယ်ပါပဲ။ သူ့ကပ္ပာယ်အိတ်နဲ့ရွှေဥတွေကို အထိအခတ်မခံ မှန်းသိရတာကြောင့် ခဏပဲ တို့ထိပွတ်သပ်ရင်း ငပဲကိုသာ ကျွန်တော်ကိုင်တွယ်ထုထောင်းပေးလိုက်တယ်။ နိုင်ထူးက ကျွန်တော့်ဦးခေါင်း ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ထိန်းကိုင်ပြီး ပါးစပ်ထဲ ငပဲကိုထိုးသွင်းလျက် အထုတ်အသွင်းစလုပ်တယ်။
ကျော်ကြီးလည်း ကျွန်တော့်နံဘေးက အိပ်ရာပေါ်ထိုင်ချလိုက်တာမို့ သူ့ငပဲကြီး မျက်နှာအနားကပ်နေသော်ငြား ပေးမကိုင် ပေးမမှုတ်ခိုင်း ဘဲ နိုင်ထူးလုပ်သမျှကိုသာထိုင်ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်စွမ်းရည်ကို စူးစမ်းတဲ့သဘောလုပ်ပါတယ်။ နိုင်ထူးငပဲအရွယ်အစားက ချစ်ဝေငပဲ ထက် နှစ်လက်မလောက်ပိုရှည်သော်လည်း အတုတ်အခိုင်က လုံးဝန်းလှပနေတာ သီးမွှေးငှက်ပျောသီးလုံးပတ်လိုပါပဲ။ တခါတခါ အရှိန်မထိန်းနိုင်ဘဲ လည်မျိုထဲထိတိုင် ထိုးသွင်းထည့်တာမို့ ကျွန်တော့်မှာ အော့အံမိမတတ်ခံစားချက်ကို မနည်းသည်းခံရတယ်။ တုတ်ခိုင်ရှည်လျားတဲ့ငပဲကြီးကို အားရပါးရ ပုလွေပေးသလို အာခေါင်ထဲထိ အထုတ်အသွင်းလက်ခံပေးနေတဲ့ပုံစံအား ကိုယ့် BFF က အနီးကပ်ထိုင်ကြည့်တဲ့ အနေအထားမှာ တကယ်တမ်း အရှည်သည်းရမယ်မှန်း ကျွန်တော်သိပေမယ့် ပါးပြင်နှစ်ဖက် ပါးချိုင့်တွေပေါ် အောင် ပြုံးရယ်သဘောကျနေမှုကို ပြန်ငေးမိပြန်တယ်။
ကျွန်တော်နဲ့ နိုင်ထူးအပေးအယူမျှမျှ လုပ်ကိုင်တာကို ထိုင်ကြည့်နေတဲ့ ကျော်ကြီးရဲ့ငပဲဟာ တရမ်းရမ်းနဲ့မတ်ထောင်နေလို့ စိတ်ထဲ မရိုးမယွဖြစ်မိတာဝန်ခံတယ်။ အာခေါင်ထဲထိ ငပဲတဆုံးထိုးသွင်းမှုကြောင့် တအစ်အစ်ဖြစ်သွားချိန်နဲ့အံကိုက် ကျော်ကြီးက ကျွန်တော့် တင်နောက်ပိုင်းကို လှမ်းကိုင်တို့ထိချိန် ညည်းလည်းမညည်းနိုင် တားလဲမတားနိုင်ဘဲ ကြက်သီးမွှေးညှင်းထသွားရပါတယ်။ ကျွန်တော့် တင်သားဆိုင်ကို အသာအယာပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်၊ ခရေဝတဝိုက်အားလည်း တို့ထိပွတ်သပ်ရင်း သူ့လက်အစုံဟာ မာတောင့် ခါရမ်းစ ကျွန်တော့်ငပဲအား ဆွဲကိုင်ပါတော့တယ်။
“မတော်တဆလေး ကိုင်မိတာပါ သူရိန်ရာ” သူဘယ်လို စကားလုံးသုံးပြီးကလိကလိ ကျွန်တော် အလေးထားမတုန့်ပြန်မိဘူး။ ဟုတ်တယ် ….ချစ်ေ၀ အကြမ်းပတမ်း ခရေခြွေတာခံရစဉ်အချိန်က ကြံရည်ကြိတ်စက်လို ကျွန်တော့်ငပဲက စိမ့်ထွက်တာအများကြီးမို့ အိပ်ရာခင်း မှာရွှဲစိုနေတာ တကယ်ပါ။ ဒါ့အပြင် လည်မျိုထဲထိတိုင် နိုင်ထူးငပဲကြီး အထုတ်အသွင်းအလုပ်ခံနေရတာကြောင့် ပြန်မဖြေနိုင်တာလည်း ပါတယ်။ သို့သော်လည်း ကျော်ကြီးက အောက်ကို လျှောကျနေတဲ့ ကျွန်တော့်အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်ပစ်တယ်ဗျ။
“Damn….သူရိန်…ချစ်ဝေက မင်းကို အင်္ဂလန်ကောင်းကောင်းပို့ထားတာပဲ” အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ သုက်ရည်စိုအကွက်လိုက်ကြီး တွေ့သည်မို့ ကျော်ကြီးတယောက် ရယ်ပွဲဖွဲ့ပါပြီ။
နိုင်ထူးက ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ သူ့ငပဲထည့်နေတာကို ပြန်ဆွဲထုတ်သွားပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုကိုင်ကြည့်လျက် ကျွန်တော့်ကို ပြန်ငဲ့ ကြည့်လာတယ်။ “ငါ့ကောင့်….မင်း -င်ကို အ-ိုး ခံနေတုန်း သုက်ထွက်ခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား”
“အင်း…ဟုတ်တယ်” ကျွန်တော့်မျက်နှာမှာ ရှိန်းကနဲ ပူထူသွားသလိုခံစားရပြီး ခပ်တိုးတိုးသာပြန်ဖြေနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အခန်းထဲကို ချစ်ေ၀ ဝင်လာကတည်းက ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သေချာပြောနိုင်တဲ့ ပထမဆုံးသောအကြောင်းအရာပါပဲ။
နောက်တော့ ယုံတောင်မယုံနိုင်ဘူး အဲ့သုက်ရည်အနည်းငယ်ကို ကျော်ကြီးက လက်နဲ့အသာတို့ယူပြီး လျှာနဲ့လျက်ခဲ့ပါတယ်။ “အမ်း… နည်းနည်း ချိုတိုတိုနဲ့ အဟား” သူပြောလည်းပြော နောက်ထပ်သုက်ရည်အနည်းငယ်ကို လှမ်းတို့ယူကာ နိုင်ထူးကို လျက်ကြည့်ဖို့ ကမ်းပေးတယ်။ နိုင်ထူးက ကျော်ကြီးလက်မှာ ပေလူးနေတဲ့ ကျွန်တော့်သုက်ရည်အနည်းငယ်ကို ခေါင်းငုံကာ စုပ်မျိုလျက်ပြုတယ်လေ။
“ဟုတ်သား…ေ-ာက်ခြောက်လေးရဲ့ အရသာရှိတဲ့ အရည်တွေပဲ” ဒါဟာ ကျွန်တော့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အခြောက်လို့ နိုင်ထူးခေါ်တာဗျ။ ဖျဉ်းကနဲ စိတ်ထဲခုသွားရင်း လိင်စိတ်လည်းထန်မိပါတယ်။ သူ့ငပဲထိပ်ကို ကျွန်တော် ငုံစုပ်ပစ်တာမို့ တကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားတာတွေ့ရ တယ်။ လုံးဝန်းတုန်ခါဆဲ ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်တွေကို နိုင်ထူးလက်နဲ့လည်းရိုက်ခတ်သလို ဖျစ်ညှစ်တာလည်းလုပ်လိုက်သေးတာပါ။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲမှ သူ့ငပဲကို ပြန်ဆွဲနှုတ်ကာ အိပ်ရာအစွန်ဘက်ကို လျှောက်သွားတယ်။ “သည်အိပ်ရာအစွန်းမှာ လှဲလိုက် သူရိန်….ငါ ယောက်ျားလေး-င်ကို -ိုးချင်လာပြီ” သူခပ်လောလောပြောလာတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့ရှေ့ ခုတင်စောင်းမှာ ပက်လက်ကလေးသွားလှဲလျောင်းကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုမြောက်ပေးပြီး အသင့်ပြင်ပေးလိုက်တယ်။ နိုင်ထူးက ကျွန်တော့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပင့်မြောက်လျက် ရင်ဘတ်မှာ ဖိကပ်စေရင်း သူ့လက်နဲ့ထိန်းကိုင်ထားစဉ်မှာ ကျော်ကြီးက ကျွန်တော့်နောက်ပါး မှာ ဒူးထောက်ထိုင်လာတယ်။ သူ့ငပဲကြီးကို အတွင်းခံထဲမှ ဆွဲထုတ်မပေးသေးသော်လည်း မြင်သာထင်သာကြီးဖုဖောင်းနေသလို ငပဲ ခေါင်းထိပ်ရှိရာနားမယ် အစိုကွက်လေး မဆိုစလောက်ကွက်တာ မြင်ရပါတယ်။ သူ့ဘောင်းဘီက အစိုကွက်မှ အရည်ကြည်တွေကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းနဲ့ကုတ်ယူလျက် ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲထည့်ပေးတယ်ဗျ။ သူ့လက်ချောင်းများကို ကျွန်တော်ခပ်ဖြေးဖြေးလေး စုပ်ပေးလိုက်တယ်လေ။ များမကြာခင်ကမှ သူ့လော်ကြီးနဲ့အားရပါးရအထုတ်အသွင်းလုပ်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းအစုံရှိရာ နိုင်ထူး တိုးကပ်လာပြီး နှုတ်ခမ်းများကို မွတ်သိပ်စွာအနမ်းပေးတာများ လျှာကြီးပါထိုးသွင်းသေးတယ်။ နမ်းတာ အားရချိန်ကျမှ နိုင်ထူးက သူ့ငပဲ ကို ငံ့လင့်ကြိုဆိုနေဆဲ ကျွန်တော့်ခရေဝထဲ တထစ်ခြင်းစတင်ဖိသွင်းပါတယ်။ နိုင်ထူး သူ့လော်ကြီးကို တဆုံးသွင်းပြီးမှ ပြန်လည်ဆွဲနှုတ် ချိန်မယ် ကျွန်တော် အသံထွက်ညည်းညူမိတာကြောင့် သုက်ရည်စိုလူး အတွင်းခံဘောင်းဘီအား ပါးစပ်ထဲထည့်ပိတ်ပေးပြန်တယ်။ နောက်တော့ ပင့်မြောက်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို နိုင်ထူးအဆင်ပြေစေရေး ကျော်ကြီးက ထိန်းကိုင်ပေးတယ်ဗျာ။
အား….အတော်နာကျင်တဲ့ခံစားမှုပါပဲ။ ချစ်ေ၀ ကျွန်တော့်ကို-ိုးတုန်းကခံစားခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးနည်းပါး နာတာပါ။ သို့သော်လည်း ချစ်ဝေရဲ့ သုက်ရည်တွေ စိုလူးနေဆဲအနေအထားမို့ နိုင်ထူးတယောက် လမ်းကြောင်းဖြောင့်စွာ အထုတ်အသွင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ငပဲ အရှည်ကြီးကို ကွမ်းသီးခေါင်းမှသည် အရင်းထိတိုင် တဆုံးသွင်းတာမှာ မျက်ရည်ကျလောက်သော်လည်း ကျွန်တော်သည်းခံနိုင်လာ တယ်။ နိုင်ထူးက ကွမ်းသီးခေါင်းမှ အရင်းထိ ကျွန်တော့်ခရေထဲထိုးသွင်းတာကို တစ်မိနစ်လောက်အချိန်ယူ အရှိန်ယူပြီး ထိထိမိမိဆောင့် သွင်းတာမို့ ချစ်ဝေရဲ့ နည်းဗျူဟာနဲ့အနည်းငယ်ကွာခြားတယ် ပြောရမယ်။ ပြန်ဆွဲထုတ်ချိန် အသည်းနှလုံးတွေ အပြုံလိုက်ကြီးပါသွား သလိုခံစားရပြီး ပြန်ဖိသွင်းလိုက်ချိန် ရင်ထဲဟာသွားသလိုလို မပြောတတ်တော့ပါဘူး။ နိုင်ထူးရဲ့ ပညာခန်း မိနစ်နဲ့အမျှကြာလာချိန် ကျော်ကြီးက ကျွန်တော့်ခြေဖဝါးအတွင်းဘက် နေရာအချို့ကို လက်မအစုံနဲ့ပွတ်သပ်ဖိနှိပ်ပေးလာတယ်။ ကျော်ကြီးမျက်နှာက မပြုံးမရယ် ဘဲ ကျွန်တော့်မျက်နှာကိုသာ စိုက်ကြည့်ပြီး လုပ်ကိုင်စရာရှိတာကိုလုပ်နေတော့တာပါ။ တဖက်သားရဲ့ ခံစားချက်ကို ဂရုမစိုက်၊ နားမလည်၊ သူ့လိုအင် ပြည့်ဝဖို့ အသားပေးရယူသွားတဲ့ ချစ်ေ၀ ဟန်ပန်နဲ့အနည်းငယ်ကွဲပြားတယ်။ ကျော်ကြီးတယောက် သူ့နှုတ်ခမ်းအစုံကို သူ့ဘာသာ ကိုက်ပြီးစိတ်ထိန်းထားမှန်းသိသိသာသာမြင်ရတဲ့အပြင် သူ့ဘောင်းဘီက အစိုကွက်ဟာလည်းကြီးသထက်ကြီးလာတာ မြင်ရတယ်။ အဲသလောက်ကြီး ဂရုတစိုက်ကြည့်တာ မဟုတ်သော်လည်း ကိုယ့်မျက်နှာအနားမှာ မြင်ရတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ခုက ကျော်ကြီးဟာပဲမို့ ဆက်လက်ကြည့်နေမိတာ။
နိုင်ထူး သူ့ငပဲအား ကျွန်တော့်ခရေထဲအထုတ်အသွင်းလုပ်ခြင်းကို ခပ်မြန်မြန်စတင်ပြုလုပ်လာပါတယ်။ ချစ်ဝေရဲ့ ငပဲလောက် မတုတ်ခိုင် ချစ်ဝေလောက် အားမာန်မပါသော်လည်း လက်ခံဖူးသမျှထဲ နိုင်ထူးရဲ့ငပဲသည်လည်း ဖျားလောက်တဲ့အရွယ်အစားပါ။ တုတ်ခိုင်သလို ရှည်လျားတဲ့ ငပဲတွေက ကိုယ့်ခံစားချက်ကို ပိုမိုထိမိစေတယ်လို့ လက်ခံရမယ်၊ ခရေဝကျယ်ကျယ်အနေအထား ကျွန်တော်မပိုင်ဆိုင် ထားလို့သာ နာကျင်သယောင်ခံစားရတာ ဖြစ်မယ်။
ပက်လက်အနေအထားမှ ကုတင်စွန်းကိုကိုင်ပြီး ကုန်းတဲ့အနေအထားသို့ ကျွန်တော့်ကို နိုင်ထူးပြောင်းပေးပြီးနောက် ကျော်ကြီးက လက်ထောက်ထားရာဘက်မှာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုကားကာလာထိုင်တယ်။ လေးဘက်ထောက် ခပ်ကုန်းကုန်းရပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းအနားမှာ သူ့ခြေထောက်တွေကို လာကားပြီးထိုင်တာမို့ ဘာလုပ်စေချင်သလဲသိသာတယ်။ နိုင်ထူးက ကျွန်တော့်နောက်ပါးမှ စတင်လော်ကိုးချိန်မှာ ကျော်ကြီးက သူ့ဘောင်းဘီတိုကို စတင်ဖြေလျော့လာပါတယ်။ နောက်က အထုတ်အသွင်းအရှိန်ကြောင့် ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းက ရှေ့ကိုငိုက်စိုက်ကျကျသွားရတာကြောင့် ကျော်ကြီးပေါင်ခွဆုံကို အနီးကပ်ကြည့်နေရတာပါ။ ကျော်ကြီးဘောင်းဘီ ကို ကျွန်တော်အသာဆွဲချွတ်ပေးလိုက်ချိန်မှာတော့ ထိပ်အရေပြားဖြတ်မထားတဲ့ ဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့် သူ့ငပဲကို အရည်ကြည်အချို့စို့ထွက် လျက်သား မြင်လိုက်ရတယ်။
နိုင်ထူးတယောက် သူ့ကိုယ်လုံးကြီးကို အားယူပြီး ကျွန်တော့်ကိုဖိဖိချတာ အိပ်ရာထဲနစ်မြုတ်မတတ်ပါပဲ။ သူ့မေးစိကို ကျွန်တော့်ပခုံး ထက်မှေးတင်ပြီး ကျော်ကြီးငပဲအား ထိန်းကိုင်ကာ ပွတ်သပ်ကစားနေပုံကို ငမ်းသေးတာ။ ပါးစပ်ထဲထည့်စို့ထားတဲ့ အတွင်းခံဘောင်း ဘီကို နိုင်ထူးကဆွဲထုတ်ပေးရင်း စက်သေနတ်ဆွဲသလို မ-ိုးတော့ဘဲ တစ်ချက်ခြင်း ထိထိမိမိ စဗျင်းလာတယ်။
“ကျုပ်-ီးကိုကြိုက်ရဲ့လား…သောက်ခြောက်ကြီး” သူက ခပ်တိုးတိုးအနားကပ်ပြောသော်လည်း ကျော်ကြီးကြားရလောက်အောင်တော့ အသံကျယ်ပါတယ်။ တစ်ချက်ခြင်း ငပဲကိုအထုတ်အသွင်းလုပ်ရင်း ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို အသာအယာပါးစပ်နဲ့ကိုက်ခဲတာကြောင့် အဖြေပြန်မပေးမိဘဲ ညည်းညူသံသာ ပြန်အော်ပြလိုက်တယ်လေ။
“သောက်ရမ်းကြိုက်တယ်…..နိုင်ထူး…အ”
နိုင်ထူးက သူ့ကိုယ်လုံးကို ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်တိုးကပ်ရင်း နားရွက်အစုံအား လျှာဖျားနဲ့ကလိလိုက် လျက်လိုက်လုပ်ပါတယ်။ သူပြော တာကို ကြားနိုင်လောက်တဲ့ လေသံခပ်တိုးတိုးနဲ့ “ခင်ဗျား….ဘယ်လိုလုပ်စေချင်လဲ….ဘယ်လိုကြိုက်လဲ….ကျုပ်-ီးကို ဘယ်လိုထည့် စေချင်လဲ…ပြော…” အနားကပ်ပြောပြန်တယ်။ နိုင်ထူးက လုပ်စရာရှိတာ စိတ်လိုလက်ရလုပ်ရင်း ကျော်ကြီးကို ခေါင်းတစ်ချက်ဆတ် ပြပါတယ်။ ကျော်ကြီးက သူ့လိင်တံထိပ်အရေပြားကို ပွတ်သပ်လျက် ကွမ်းသီးခေါင်းအား ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ကော်ဖီဖျော်ပြတာ အနီးကပ်မို့ သူ့ကွမ်းသီးခေါင်း နီရဲပြီး အရောင်ပြောင်းလာတာ ကျွန်တော်မြင်နေရတယ်။ နိုင်ထူးက နောက်တကြိမ် သူ့ငပဲကြီးကို တဆုံးထိ အထုတ်အသွင်း နင့်နင့်နဲနဲပြန်လုပ်လာတယ်။
ကျော်ကြီးက မျက်နှာအနားကပ်လျက် သူ့ငပဲကြီးခါရမ်းပြနေခဲ့တာရော၊ နိုင်ထူးရဲ့ အပွတ်အသပ် အနှိုးအဆွနဲ့အတူ ငပဲကြီးကို တဆုံး ဖိသွင်းနေခဲ့တာရောကြောင့် ကျွန်တော် အရှက်သည်းမနေနိုင်ဘဲ ကိုယ်ဟန်အမူအယာကော ပါးစပ်မှ ညည်းညူသံကော စိတ်ပါလက်ပါ သရုပ်ဆောင် ဟန်ကိုယ့်ဖို့မရှိဖြစ်လာပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာ ရှေ့နားမယ် ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ကားထိုင်လျက် ငပဲကို စိတ်လိုလက်ရ ပွတ်သပ် ထုထောင်းပြနေတဲ့ ကျော်ကြီးလည်း မဝဲ့မရဲစိတ်တွေကင်းပြီး အပြာကားသရုပ်ဆောင်တယောက်လို မာန်ပါလာတာတွေ့ရ တယ်။ သူ့ရွှေဥတွေပါတဲ့ ကပ္ပာယ်အိတ်ကြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်တော့မတတ် ခါရမ်းနေတာပါ။
“အတော်ဆိုးတယ်…” ကျွန်တော် ခပ်တိုးတိုး ညည်းညူရင်း တစ်ချက်လွှတ်ခနဲပြောမိတယ်။
“ဘာ အဆင်မပြေတာလဲ…သူရိန်”
“ငါ အဲ့ငပဲကြီးကို သောက်ရမ်းလိုချင်တယ်ကွာ” အိပ်ရာခင်းကို မျက်နှာအပ်ရင်း ကျွန်တော် အော်ညည်းလိုက်တယ်။
“ဘယ်သူ့-ီးကိုလဲ” သူ ခပ်တိုးတိုး ကျွန်တော့်ကိုပြန်မေးပြန်တယ်။
“ကျော်ကြီးရဲ့ -ီး” အိပ်ရာကို မျက်နှာပြန်အပ်ရင်း ကျွန်တော်ပြောရရော။
“အဲဒါဆို သူ့ကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေ”
ရှီး…..ခေါင်းကို ပြန်မတ်ရင်း ကျော်ကြီးငပဲကို ကျွန်တော်တည့်တည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
“ငါ….ကျော်ကြီးရဲ့-ီးကို သောက်ရမ်းစားချင်တယ်” လို့ကျွန်တော်ပြောလိုက်တော့ ကျော်ကြီးမျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ချက်ဝင့်ကနဲ ပေါ်လာတယ်။
“သူလုပ်ချင်တာကို မင်းလိုက်လျောမယ်ပေါ့ သူရိန်” ကျွန်တော်ရော သူရောနှစ်ဦးကြားလေသံနဲ့မဟုတ်ဘဲ အခန်းတွင်းရှိလူအကုန်ကြား ရမယ့်လေသံနဲ့နိုင်ထူးကမေးသလို ခရေအတွင်းထဲ တစွပ်စွပ်သွင်းနေတဲ့ သူ့လိင်တံကို အရှိန်မြင့်ဆောင့်သွင်းလာတယ်။
“အေး…ဒါပေါ့”
“သူ့ခြေဖမိုးတွေကို နမ်းစေချင်ရင်ကော” နိုင်ထူးနဲ့ ကျော်ကြီးက ရယ်မောပြီးစကားစလာပေမယ့် ကျွန်တော်စကားမပြန်ဖြစ်ပါ။ ဒါပေမယ့် နိုင်ထူးရဲ့ ဆောင့်သွင်းချက်ခပ်ပြင်းပြင်းတချက်ကြောင့် ကျောတွန့်သွားရတဲ့အပေါ် “ကောင်းလား” လို့ပြောကာ အရှိန်မလျော့ဘဲ စိတ်ကြိုက်ဆွဲတယ်လေ။ ကျော်ကြီးက ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်မောကာ သူ့ခြေချောင်းတွေကို ကျွန်တော့်မျက်နှာအနားရစ်ဝဲတိုးကပ် စနောက် တယ်။ အတွေ့အကြုံအရ များမကြာခင် နိုင်ထူး ကိစ္စပြီးတော့မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိလာတယ်။ သူ့အရှိန်နှုန်းကို နှေးလျက် သုက်မထွက်အောင်စိတ်ပြောင်းဖို့ ကြံရွယ်သော်လည်း မရလောက်ဘူး။
“အေး…ကောင်းတယ်” ကျွန်တော် ခပ်တိုးတိုးပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
“ရော့ကွာ….ရော့ကွာ…အကုန်လုံးယူကွာ…အား…” နိုင်ထူးတကိုယ်လုံး တုန်ခါလာသလို ပါးစပ်ကလည်း ဘာရယ်မဟုတ် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်ပြီး ကျွန်တော့်ပခုံးနှစ်ဖက်ကိုလှမ်းကိုင်အားပြုရင်း သုက်ရည်များကို ခရေအတွင်းထဲ အားရပါးရဆောင့်သွင်းပန်းထုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာတော့ ကျော်ကြီးရဲ့ ခြေဖမိုးတဝိုက်ကို တရှုံ့ရှုံ့နမ်းရင်း လျှာနဲ့ကလိရင်း အလိုက်သင့် ပါးစပ်က ညည်းညူသံထွက်ပေးရ တာပါပဲ။
ထင်သလောက် နိုင်ထူးရဲ့ သုက်ရည်ပန်းထည့်မှုပမာဏမများသလို ခံစားရပေမယ့် သူ့ခမျာ အားရပါးရစိတ်ကြိုက်ပန်းထုတ်ပြီး ငပဲကို ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ရေစိုတစ်ရှူးနဲ့ အသေအချာသုတ်သင်သန့်ရှင်းပေးလာတယ်။ ဇိုးဇိုးဇတ်ဇတ် သူ့ကိုယ်လုံးကြီးတွန့်ခါသွားနေစဉ်ကော သူ့ငပဲကို ခရေထဲမှ ပြန်ဆွဲထုတ်စဉ်မှာကော ပါးစပ်က “fuck…fuck” ဆိုတာက ဆက်တိုက်ရေရွတ်နေတာနော်။ တစောင်းလှဲအိပ်နေတဲ့ ချစ်ေ၀ ကိုယ်လုံးကြီးကို အိပ်ရာတဘက်ကို တွန်းပြီး နေရာလွတ်မှာ ဝင်လှဲရင်း စောင်ခြုံလိုက်ကာ “Sorry…ငါတော့ ေ-းမပန်းတော့ဘူး သူ ရိန်” လို့ နိုင်ထူးပြောပါတယ်။
ကျော်ကြီးနဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ရယ်မောမိကြတယ်။ ခြေချောင်းများကို ကျွန်တော် နမ်းရှုံ့တာ ကလိတာကို ကျော်ကြီးအတော် အသည်းတယားယားကြိုက်နှစ်သက်ပုံရပါတယ်။ ကျွန်တော့်နှာခေါင်း၊နှာတံနဲ့ သူ့ခြေချောင်းများကြား တိုးဝင်ပွတ် သပ်တိုင်း အပျိုစင်တစ်ယောက်လို အသံထွက်ရယ်ပြုံးတာမျိုး မြင်နေရတာပါ။
“သည်အဝတ်အစားတွေကို ငါ့ကိုကူချွတ်ပေးပါလား…သူရိန်”
Xxx
ထင်သလောက် နိုင်ထူးရဲ့ သုက်ရည်ပန်းထည့်မှုပမာဏမများသလို ခံစားရပေမယ့် သူ့ခမျာ အားရပါးရစိတ်ကြိုက်ပန်းထုတ်ပြီး ငပဲကို ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ရေစိုတစ်ရှူးနဲ့ အသေအချာသုတ်သင်သန့်ရှင်းပေးလာတယ်။ ဇိုးဇိုးဇတ်ဇတ် သူ့ကိုယ်လုံးကြီးတွန့်ခါသွားနေစဉ်ကော သူ့ငပဲကို ခရေထဲမှ ပြန်ဆွဲထုတ်စဉ်မှာကော ပါးစပ်က “fuck…fuck” ဆိုတာက ဆက်တိုက်ရေရွတ်နေတာနော်။ တစောင်းလှဲအိပ်နေတဲ့ ချစ်ေ၀ ကိုယ်လုံးကြီးကို အိပ်ရာတဘက်ကို တွန်းပြီး နေရာလွတ်မှာ ဝင်လှဲရင်း စောင်ခြုံလိုက်ကာ “Sorry…ငါတော့ ေ-းမပန်းတော့ဘူး သူ ရိန်” လို့ နိုင်ထူးပြောပါတယ်။
ကျော်ကြီးနဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ရယ်မောမိကြပါတယ်။ ခြေချောင်းများကို ကျွန်တော် နမ်းရှုံ့တာ ကလိတာကို ကျော်ကြီးအတော် အသည်းတယားယားကြိုက်နှစ်သက်ပုံရတယ်။ ကျွန်တော့်နှာခေါင်းနှာတံနဲ့ သူ့ခြေချောင်းများကြား တိုးဝင်ပွတ်သပ်တိုင်း အပျိုစင်တစ်ယောက်လို အသံထွက်ရယ်ပြုံးတာမျိုး မြင်နေရတာပါ။
“သည်အဝတ်အစားတွေကို ငါ့ကိုကူချွတ်ပေးပါလား…သူရိန်”
_____________________
ကျွန်တော်လည်း ပြန်ပြုံးပြလိုက်ရင်း ကျော်ကြီးခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲဆန့်ကာ ခြေဆင်းထိုင်ခိုင်းလျက် အဲ့အပေါ်တက်ထိုင်ပါတယ်။ လက်နှစ်ဖက်ကိုသုံးကာ သူဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီကို ခါးအစပ်ကတဆင့် အောက်ကို ကျွန်တော်ဆွဲချွတ်ချပေးတော့ ကျော်ကြီး အရှက်သည်းသလို တွန့်သွားတာတွေ့ရသေးတယ်။ ဘောင်းဘီဆွဲချွတ်တဲ့ ကျွန်တော့်လက်အစုံကို လှမ်းကိုင်ပြီးထိန်းသေးတာလေ။ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို မော့ကြည့် အရိပ်အယောင်ဖမ်းပြီးမှ သူထိန်းကိုင်ထားတဲ့ လက်အစုံကို ဖြည်းဖြည်းခြင်း လျော့ပေးကာ အဝတ်တွေ ကို ချွတ်ခွင့်ပေးတယ်။ သူဝတ်ထားတဲ့ ရှပ်အင်္ကျီကို သူ့ဘာသာသူချွတ်တာကိုတော့ ကျွန်တော်ထိုင်ကြည့်နေလိုက်တယ်။ ကျော်ကြီး ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝအတိုင်း အချိုးကျနေပုံမှာ အားကစားခန်းမသွားပြီး အလေးနဲ့လေ့ကျင့်ကစားထားသူများနဲ့မတူနှစ်လိုဖွယ်ရှိလှ ပါတယ်။ ယခင်က ကျွန်တော့်ကို သူပြဖူးတဲ့ တက်တူးပုံအချို့ကို လက်မောင်းတဖက်မှာ လှလှပပမြင်ရပြီး အဝတ်မဲ့သွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလှအား မဖျက်စီးနိုင်ဘူးရယ်။ သူ့ငပဲကြီးက တော်တော်ရှည်လျားပေမယ့် သိပ်မတုတ်သလို ကြည့်မြင်ဖူးသမျှထဲ လှပတယ်လို့ဆိုနိုင် တဲ့ အမျိုးသားအင်္ဂါတစ်ခုဖြစ်နေတယ်။ ဆင့်ထားတဲ့ ခေါင်းအုံးတွေပေါ် သူကျောမှီချလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ပြုံးပြကာ “မင်း ပါးစပ်ကိုသုံး ပြီး ပြုစုပေးကွာ”လို့ ပြောလာတယ်။
ပြောခဲ့ဖူးသလိုပဲ ကျော်ကြီးနဲ့ ကျွန်တော်က ဘယ်လောက်ထိရင်းနီးကြတယ်၊ နှစ်ဦးသားကြား ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးမှာ ဘယ်လောက် သက်သောင့်သက်သာရှိကြတယ်ဆိုတာမျိုးကတော့ အမှန်ပါ။ အခုတော့ အခန်းထဲမယ် သူရယ် ကျွန်တော်ရယ်နှစ်ယောက်တည်းမို့ ခံစားချက်တွေ တမျိုးတမည်ပြန်ဖြစ်လာတယ်။ (ချစ်ဝေနဲ့ နိုင်ထူးတို့က ဟောက်သံပေးအိပ်ပျော်နေကြပါပြီ။) ချစ်ေ၀ ကျွန်တော့်အခန်း ထဲကို ဝင်လာတာကိုသတိထားမိချိန် ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးထင်တယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုပိုရှိလာနေတယ်လေ။
“ဒါဆို” ပြောပြောဆိုဆို တင်သားဆိုင်လုံးလုံးအိအိတွေကို သူမြင်အောင် ခါးကိုကော့နောက်ပစ်လျက် ငပဲရှိရာ ကျွန်တော်ငုံ့ကိုင်း မျက်နှာ အပ်လိုက်ပါတယ်။ ဒူးကောက်ခွက်အောက်က ခြေသလုံးသားအစုံကို ကျွန်တော် နုနုညံ့ညံ့ တရွရွအနမ်းပေးရင်း သူ့ပေါင်ခွဆုံရှိရာ ရွှေ့ သွားလိုက်တယ်။ မတ်ထောင်နေတဲ့ ငပဲနားအရောက်မှာ သူ့မျက်နှာကို ကျွန်တော် တချက်မော့ကြည့်မိတယ်။
“ငါ့ကို မင်းခြေထောက်တွေကို အနမ်းပေးစေချင်ရုံသက်သက် ဒါမှမဟုတ် နိုင်ထူးလိုမျိုး ငါနဲ့လိင်ဆက်ဆံချင်တာလား”
“နိုင်ထူးက မင်းနဲ့လိင်ဆက်ဆံခဲ့သလို ငါနဲ့လည်း လိင်ဆက်ဆံနေတာပဲလေ..” သူက တဟားဟားရယ်မောရင်းပြောလာတယ်။ ရာနှုန်း ပြည့်မတ်ထောင်နေဆဲ သူ့ငပဲခေါင်းထိပ်မှ အရည်ကြည်အချို့စိမ့်ထွက်ပြီး ဗိုက်ကြွက်သားအချို့မှာ ပေလူးကုန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ထထိုင်လိုက်ကာ သူ့ဘယ်ဘက်ခြေဖဝါးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ထိန်းကိုင်ပြီး စတင်ပွတ်သပ်တယ်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လေးဟာ တကိုယ် ရည်သန့်ရှင်းရေး ဂရုစိုက်သလို pedicure လည်းပြုလုပ်သူမှန်း ကျွန်တော်သိထားတာကြောင့် စိတ်ထဲစနိုးစနောင့်မဖြစ်ဘဲ ကိုင်တွယ်ရဲ တာပေါ့။ ကျော်ကြီးဆိုတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လေးဟာ သူ့ပါးစပ်ထဲဘာထည့်ဝါးနေမှန်း အခုမှဖွင့်ပြောသလိုမျိုး ကျွန်တော့်အကြောင်းကို အလုပ်မန်နေဂျာအား ဖွင့်ပြောလိုက်ပါလျှင် လုပ်ငန်းခွင်မှာ မျက်နှာထားစရာရှိမည်မဟုတ်တော့ပါ။ အဲ့အတွေးကို ဖျပ်ကနဲတွေးမိပေမယ့် ခဏခြင်း အတင်းမေ့ပစ်ကာ ကျော်ကြီးရဲ့ခြေဖမိုးအစုံကို မျက်နှာအပ်လိုက်တယ်။ သူ့ခြေအစုံဟာ ချောမွေ့သန့်ရှင်းသလို အနံ့အသက် မရှိတာမို့ ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်ထဲတမျိုးတမည်မဖြစ်ဘဲ စိတ်လိုလက်ရ ဆက်လုပ်ချင်စိတ်ပေါ်လာရတယ်ပေါ့။
“ဒါက ငါမေးတဲ့မေးခွန်းရဲ့ အဖြေမှမဟုတ်တာ” ခပ်ကွေးကွေး သူ့ခြေချောင်းများအား ကျွန်တော့်လက်မများနဲ့အသာအယာ ပွတ်တိုက် ရင်းပြောလိုက်တယ်။
“အေး….ငါ့ခြေထောက်တွေကို မင်း နမ်းပေးချင်စိတ်ရှိလား….သောက်ခြောက်လေး” မုန့်ခိုးစားတဲ့ကလေးကို အတန်းပိုင်ဆရာမိသွားလို့ ခပ်ရှက်ရှက်နဲ့ လျှာပြူတစ် ပြူတစ်လုပ်ရင်း မော့ကြည့်သလိုမျိုး ကျွန်တော့်ကို ကျော်ကြီးကြည့်တယ်။ ကြည့်ရတာ မင်းကဘာလဲလို့ မေးရင် ငါ Gay မဟုတ်ဘူး၊ Homo လို့ဖြေတတ်တဲ့ အချို့သောငနဲတွေလို လေသံဖမ်း တရားနာတတ်သူထင်ပါရဲ့။ ကျွန်တော်တို့ ဗီဒီယို ဂိမ်းတွေ အတူကစားဖြစ်ချိန် ဒါမှမဟုတ် အကြောင်းအရာတခုခုနဲ့စကားလက်ဆုံကျချိန်တွေမှာ လိင်တူချစ်သူတွေအကြောင်း တမျိုးမျိုး ပါနေတတ်တာ အခုမှ ကျွန်တော်ပြန်သတိရတယ်။
“အခြေအနေပေါ် မူတည်တာပေါ့…” ကျွန်တော် ပြောပြောဆိုဆို သူ့ဒူးကောက်ကွေးအောက်ပိုင်းမှသည် ခြေချင်းဝတ်ထိ တပြွတ်ပြွတ် အသံမည်အောင် အနမ်းပေးသွားရင်း ခြေဖမိုးအထက်မှာတော့ ပါးစပ်ထဲမှ လျှာကိုထုတ်သုံးကာ ကလိပါတယ်။ ခပ်သဲ့သဲ့ သူ သက်ပြင်းချ သံ ကျွန်တော်ကြားရတယ်။ သူ့ငပဲကို ဆွဲကိုင်ရင်း သူ့နို့သီးခေါင်းတွေကို ပွတ်ချေချိန်မှာတော့ လုံးဝမထိန်းနိုင်စွာ ညည်းညူပါတော့ တယ်။ “မင်း ကြိုက်ရဲ့လား…လုပ်ပေးနေတာကို” ပြောရင်းဆိုရင်း သူ့ခြေဖမိုးအစုံကို တရှိုက်မက်မက် အနမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။
“Fuck….ကြိုက်တယ်…အ” ညည်းညူသံတချက်ပြုရင်း အသက်ခပ်ပြင်းပြင်း သူရှူထုတ်တယ်။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောရရင် ပုံမမှန် ခပ်ကြောင်ကြောင် အပြုအမူတွေနဲ့ လိင်အာသီသဖြေဖျောက်တာမျိုး တဖက်သားကို ပြုစု တာမျိုး ကျွန်တော် တကယ်မလုပ်ဖူးဘူး။ အထူးသဖြင့် မျိုးတူယောက်ျားတွေရဲ့ ခြေအစုံကို နမ်းရှိုက်ရမယ်ဆိုတာ စိတ်ကူးထဲတောင်မရှိဘူးရယ်။ ရွံစရာ ညစ်တီးညစ်ပတ် အသွင်အပြင်၊ ဆီးသွားလို့ အကျွင်းအကျန်တွေ စိုလူးတာမျိုး အနံ့အသက်တွေ ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ယူဆလက်ခံ ထားတာပါ။ စိတ်ကျေနပ်မှုအကောင်းဆုံး ပြီးတော့ ညစ်တီးညစ်ပတ်အကျဆုံး လိင်ဆက်ဆံမှုတစ်ကြိမ်ရှိခဲ့ဖူးတာတော့ ဝန်ခံတယ်။ ချိန်းဆို တွေ့ဆုံမှုမလုပ်တာကြာလို့ ပထမဆုံးအကြိမ်ပြန်တွေ့ဖြစ်ကြတဲ့ ပါတနာတစ်ယောက်နဲ့ ဟိုတယ်ရေချိုးခန်းထဲ အိုးဆေးပြီးပြီးချင်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း လုပ်ဖြစ်ခဲ့တုန်းကပေါ့။ တကယ်ပါ အနံ့အသက်မကောင်းတဲ့ ရေချိုးခန်းဆိုတာလည်း သတိမမူမိသလို ကြမ်းပြင်မှာ ညစ်ပတ်နေမှန်းသိပေမယ့် နှစ်ယောက်သား လုံးထွေးရစ်ပတ်ခဲ့ကြတာ။ ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်က versatile တယောက် အောက်ထပ်နေ ရတာ အဆင်ပြေသလို အပေါ်ထပ်နေရတာလည်းကောင်းကောင်းကြိုက်တတ်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အနေကျုံ့တဲ့ခံစားမှုမျိုးကို ချစ်ေ၀ ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံးကို စိတ်ကြိုက်ပွေ့ချီ အသုံးချသွားချိန်မှာ စခံစားဖူးတာပါပဲ။ သူစိတ်ချမ်းသာရင် သူသဘောကျရင် အဆင်ပြေရင် ဆိုတဲ့စိတ်တွေနဲ့ အလိုက်သင့်အလျားသင့် နေပေးမိခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်ရယ်လေ။
ကျော်ကြီးရဲ့ ခြေဖဝါးအစုံကို ကျွန်တော်ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ရတဲ့ခံစားချက်ကလည်း ကောင်းပါတယ်။ အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် သူ့ခြေအစုံဟာ လိင်စွဲဆောင်မှုတခုလို့ ကျွန်တော်စတွေးနေမိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ခြေထောက်ထက် ကြီးသလို ချောမွေ့နုညံ့ပြီး အသားအရောင်ဝင်းနေတယ်။ သူ့ခြေညိုးက တော်တော်ရှည်လျားပုံများ ခြေမထက်တောင် တစ်ဆစ်လောက်ပိုမယ်ထင်တယ်။ ခြေသည်း အကုန် ကြေးညှော်ကင်းသလို ညီညာစွာညှပ်ပြုထားတာလည်းတွေ့တယ်။ ခြေဖနောင့်နားမှသည် ခြေချောင်းကလေး များထိ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းသားများနဲ့ပွတ်သပ်နမ်းရှုံ့ရင်း ခြေချောင်းကလေးတွေကို လျှာနဲ့လျက်ကာ အနမ်းဖွဖွ တပြွတ်ပြွတ်ပေး လိုက်ချိန်မှာတော့ ကျော်ကြီးပါးစပ်မှ ညည်းညူသံတွေထွက်လာတယ်။ ခြေချောင်းတစ်ခုခြင်းစီကို ခပ်ပြင်းပြင်းစုပ်မျိုလိုက် ပြန်ထုတ်လိုက်နဲ့ လုပ်လိုက်တာ နောက်ဆုံး ခြေမခပ်ကြီးကြီးကိုတော့ ငပဲကိုငုံစုပ်ရသည့်အတိုင်း နှစ်လိုလက်ရငုံစုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျော်ကြီးဟာ ဖင်တကြွကြွ ဖြစ်လာသလို လက်တဖက်က ငပဲကိုအားရပါးရဆုပ်ကိုင် ထုထောင်းရင်း၊ အခြားလက်တစ်ဖက်က ရွှေဥတွေကိုပွတ်သပ်ရင်း အလုပ်များနေရော။
“Fuck….သူရိန်” ကျော်ကြီး ညည်းညူသံပြုရင်း သူ့ခြေအစုံကို ကျွန်တော့်လက်ထဲမှ ပြန်ဆွဲယူသွားပါတယ်။ စိမ့်ထွက်နေတဲ့အရည်ကြည် တွေရွှဲစိုသော သူ့ငပဲခေါင်းနဲ့လိင်တံထိပ်အရေပြားကြား လက်ချောင်းတချောင်းနဲ့ပွတ်သပ်ကလိတယ်။ ပြီးတော့ အိပ်ရာပေါ် ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ့လက်ချောင်းများကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းလာတယ်။ ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းအနေအထားက သူ့ခြေအစုံကို ကုန်းပြီးဦးချနေတဲ့အတိုင်း မပြောင်းလဲဘဲ အသာငြိမ်ထားမိရက်သားလေ။
“ကြည့်….ငါ့ကို မင်းဘာလုပ်လိုက်သလဲဆိုတာ” သူကပြောပြောဆိုဆို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကို လက်ချောင်းများထိုးသွင်းပြီး အသာအယာ အထုတ် အသွင်းလုပ်တာကြောင့် အလိုက်သင့် စုပ်မှုတ်ပေးရင်း လျှာဖျားလေးသုံးကာ လက်မှာပေလူးနေတဲ့ သုက်ရည်ကြည်အချို့ကို လျက်လိုက်ပါတယ်။ သူ့သုက်ရည်ကြည်အရသာက ချိုခါးလေးပဲဆိုပေမယ့် ငန်ကျိကျိနဲ့ပျစ်နှစ်နေတာပါ။ ပြုလုပ်ပေးသမျှကို ကြည့်နေ ရင်း ပါးစပ်ထဲမှ လက်ချောင်းများကို ပလွတ်ကနဲဆွဲနှုတ်သွားကာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းအစုံကို သူငုံ့ကိုင်းပြီး နမ်းလာတယ်။ တဘက်သား ကို လိင်စိတ်ကြွအောင်နှိုးဆွရတာကြိုက်ကြောင်း ကျော်ကြီးပြောဖူးတာမှတ်မိတယ်။ သူဟာ အနမ်းတော်သလို အနမ်းကျွမ်းသူ တစ်ယောက်ပါပဲ။ တကယ်တမ်း သူဘာဆိုတာ ဖွင့်ဟမပြောဘဲ အလုပ်သဘောအရ ထိန်ချိန်ထားသော်လည်း ကျွန်တော်ဘာဆိုတာ ရိပ်မိတာကြာပြီတဲ့။ တကယ့်ချီးထုပ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့မပြောဖြစ်တဲ့အကြောင်းအရာမရှိ အစုံအလင်စကားတင်းဆိုဖြစ်ကြတာပဲဟာ။ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ကျွန်တော့်မျက်နှာကိုစိုက်ကြည့်လျက် ပါးစပ်မဟနိုင်အောင်လုပ်ထားမယ့်သဘော အနမ်းကြောရှည်ပါတယ်။ ပလုံးပထွေးနဲ့သူပြောတဲ့စကားတချို့ကြားရပြန်တော့ ကျွန်တော့်နားထဲခါးသက်သွားသလိုခံစားရတယ်။ ဘယ်တုန်းကမှ ယောက်ျားချင်း သူမနမ်းဖူးဘူးတဲ့။ ပထမအနမ်းဆိုပေမယ့် ဆရာကျတဲ့သူပါ။ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေ မရိုးမရွခံစားရစေသလို ရင်ခုန်နှုန်းမြန်အောင် သူလုပ်နိုင်တယ်။ သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေဟာ နုညံ့စိုစွတ်နေသလို တွင်တွင်ငြင်းဆန်ပေမယ့် အသည်းနှလုံးပါ စုပ်ယူသွားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်လျောမိသွားတဲ့အထိပေါ့။ ကျွန်တော့် အာခေါင်ထဲ တိုးဝင်လိုက် ထွက်သွားလိုက်လုပ်နေတဲ့ သူ့လျှာပူပူနွေးနွေးကြီးဟာ သွားတွေ လျှာတွေကို တွန်းတိုက်တို့ထိသလို ရင်ထဲလှိုက်ကနဲ လှိုက်ကနဲခံစားရအောင် ကလိနိုင်တယ်ရယ်။ ရုတ်တရက် သူ့လျှာကို လည်း ပြန်ဆွဲ ထုတ်သွားသလို အနမ်းပေးတာကိုရပ်ရင်း ရိတ်သင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်မေးရိုးတလျှောက်ကို လက်နဲ့ပွတ်သပ်ကိုင်ကြည့် တယ်ဗျ။ သူ့မေးရိုးရဲ့ခိုင်မာမှုနဲ့ စိမ်းဖန့်နေတဲ့ ပသိုင်းမွှေးများက ကျွန်တော့်ထက်စာရင် ပိုကြည့်ကောင်းတာဝန်ခံတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့် မေးစေ့တဝိုက်ကို အသာအယာကိလိပေးတာ တကယ်သဘောကျတယ်။
နှုတ်ခမ်းသားချင်းထိကပ် စုပ်နမ်းနေရင်းမှ သူရပ်တန့်လိုက်တာကြောင့် ကျွန်တော် သတိလစ်မေ့မျောသလို နည်းနည်းတော့ဖြစ် သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို သူ့လက်အစုံနဲ့ညှပ်ကိုင်ထားပြီး ပါးပြင်နှစ်ဖက်အား လက်မများသုံးလျက် ပွတ်သပ်ရင်း နှစ်လိုဖွယ် စိုက်ကြည့်နေတာပါ။
“မင်း…ငါ့ကို ကန်ထုတ်မှာလား၊ အနားခေါ်ထားမလားပြော” သူပြုံးရယ်လျက် အိပ်ရာပေါ်မှာဆင့်ထပ်ထားတဲ့ ခေါင်းအုံးတွေပေါ် မှီချလိုက် ပါတယ်။
သူ့ခြေအစုံကို ကျွန်တော့်အနားရောက်အောင် ဆွဲယူလိုက်ပြီး ခြေဖမိုးနှစ်ဖက်အား ခပ်ဖွဖွအနမ်းပေးကာ နည်းနည်းလည်း လျှာနဲ့လျက် ကြည့်ပါတယ်။ ခြေချောင်းတွေကြား၊ ခြေချောင်းတချောင်းခြင်းစီ ငုံစုပ်တာမျိုး၊ လျှာနဲ့ကလိတာမျိုး ထပ်ကာ ထပ်ကာပြုလုပ်ရင်း အမွှေး နုတွေပါသော ခြေသလုံးသားများမှသည် နုညံ့ချောမွတ်သည့် ပေါင်အတွင်းပိုင်းသားများတိုင် ပွတ်သပ်နမ်းရှိုက်ပစ်တယ်။ နောက်ဆုံး ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းနဲ့ သူ့ဘောင်းဘီတိုနှုတ်ခမ်းသားတွန်းတိုက်မိချိန်မှ ရပ်လိုက်တယ်။ အွမ်း…ကိုယ်လုပ်ချင်တာတွေ မပြုလုပ်ခင် အရိပ်အခြည်ကြည့်ပြန်တော့ ကျော်ကြီးမျက်နှာအမူအရာက တပ်အပ်သေချာနေပါပြီ။ ကျွန်တော် သူ့ဘောင်းဘီအနားသပ်နား ပြန်သွား ကာ ဘောင်းဘီတိုကို သွားနဲ့ကိုက်ပြီး ဆွဲချွတ်ချလိုက်တယ်။ သူကလည်း ပြုလုပ်ရလွယ်ကူအောင် တင်ကိုကြွ ဖင်ကိုမပေးလျက် တဝက်တပျက်ကျွတ်နေသော ဘောင်းဘီကို ဆွဲချပေးရှာတယ်။ ခြေတဖက်မှ ဘောင်းဘီကိုဆွဲချပြီး နောက်ခြေတဖက်မှလည်း အလားတူ ဆွဲချွတ်ချလိုက်တာ နောက်ဆုံး သူဝတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီဟူသမျှ ဖင်ခုထိုင်တဲ့အနေအထားဖြစ်သွားတယ်။ ခြေကားလက်ကားထိုင်နေ သော ကျော်ကြီး ခြေနှစ်ဖက်ကြား ကျွန်တော်တွားသွားဝပ်ချကာ မိုးပေါ်ထောင်နေတဲ့ငပဲနဲ့ ဂေါက်သီးနှစ်လုံးထည့်ထားသလို လုံးဝန်း နေတဲ့ ကပ္ပာယ်အိတ်ကို မျက်နှာအပ်ပြီး ရှလူူးပစ်တော့ သူ တဆတ်ဆတ်တကိုယ်လုံးတုန်သွားတယ်ဗျ။ ကျော်ကြီးက လုပ်တော့သာ ပီဇာဆိုင် တကိုယ်ရည်သန့်ရှင်းမှုကတော့ အတော်ဂရုစိုက်တဲ့ ငနဲပဲ။ လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်ပြီး ခေါင်းအုံးပေါ်မှေးမှီလဲလျောင်းထားတဲ့ အတွက် သူ့ချိုင်းနှစ်ဖက်ဟာ အမွှေးနုအချို့ရှိနေဆဲဆိုတာမြင်ရတာမို့ ကျွန်တော့်ကို လိင်စိတ်ကြွစေတဲ့အဖြစ်ပါ။ နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ပေါင်ခြံအတွင်းပိုင်းအနှံ့ ပွတ်သပ်နမ်းရှုံ့ရင်း ငပဲကိုပါ တပြွတ်ပြွတ်မြည်အောင် နှုတ်ခမ်းသားနဲ့တို့ထိတော့ ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းကို လှမ်းထိန်းကိုင်တဲ့ လက်တစ်ဖက်ရောက်လာတယ်။ သူထထိုင်ပြီး ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းအစုံကို မွတ်သိပ်စွာ ထပ်နမ်းပါတယ်။ အား… တကယ့်ကို အသည်းနှလုံးပြုတ်ပါသွားစေလောက်တဲ့အနမ်းပါ။
“ဘယ်မှမသွားနဲ့နော်….ငါပြန်လာခဲ့မယ်” ကျွန်တော့်မေးစေ့ကို ကိုင်လျက် မျက်စေ့တဖက်မှိတ်ပြရင်းပြောလာတယ်။
ကျွန်တော့်မှာ အသည်းကျကွဲသွားသလိုလို ဒါမှမဟုတ် ရင်နင့်စဖွယ်လိုလို ရုတ်ခြည်းခံစားလိုက်ရပါတယ်။ “အာ…ဘာလဲ….ဘယ်သွား မလို့လဲကွာ” လို့မအောင့်အည်းနိုင်ဘဲ အသံထွက်မေးမိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက ရယ်ကျဲကျဲနဲ့ ကျွန်တော့်ကို သနားသလိုလို အကြည့်တွေနဲ့ကြည့်ပြီး ပြောနေတာကိုး။
“ငါ တကယ် တကယ် ဆီးသွားချင်လို့ပါ ငါ့ကောင်ရ….ငါချက်ချင်းပြန်လာမယ်” သူ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အနမ်း တချက်ပေးရင်း မတ်တပ်ထရပ်ကာ သန့်စင်ခန်းဘက်ထွက်သွားဖို့ဟန်ပြင်တယ်။ ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံး ဘာတွေဖြစ်လာနေမှန်းမသိပါ။ အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ငြင်းဆန်နေရင်း ရှင်သန်နေတဲ့ဘဝမှာ အခုလို တယောက်ယောက်အား လိုလားတောင့်တမှု မျိုး မခံစားဖူးဘူး။ လတ်တလောထိုင်နေရာမှလည်း တစ်လက်မမှ မပြောင်းမရွှေ့ချင်ဘူးရယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကိုယ်လုံး ကြီးကို လှမ်းဆွဲပြီး ငပဲကိုကိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲပြန်ထည့်ငုံခဲပစ်တယ်။ လိင်တံထိပ်အရေပြားဖြတ်မထားသည်မို့ မတ်ထောင်မာထန်လာသော သူ့ငပဲခေါင်းကို ကောင်းကောင်းဖုံးထားတာက ရွှဲစိုနေတဲ့ အရည်ကြည်များပါ။ ဘယ်ရမလဲ လျှာနဲ့လျက်သလို အသံထွက်တဲ့အထိ ကျွန်တော် တပြွတ် ပြွတ်စုပ်လိုက်တယ်။ ဒါကို သူသဘောကျမှန်း ကျွန်တော်သိပေမယ့် တခုခုက လွှမ်းမိုးထားသလို ခပ်ရွံ့ရွံ့ဖြစ်နေတာ တွေ့ရတယ်။
“ငါ မနောက်ဘူးဟ သူရိန်ရ….ငါတကယ် ဆီးသွားချင်နေပြီ” သူ တကယ့်ကို တည်ကြည်လေးနက်စွာပြောလာတယ်။
“ငါသိပါတယ်..” တခဏအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် အနည်းငယ်အထိတ်တလန့်နဲ့ကျွန်တော်ပြန်ပြောခဲ့တယ်။ ကျော်ကြီးရဲ့ငပဲ မဆေး မကျောဘဲ ပေလူးနေတာကို ကျွန်တော်ရွံရှာရမလား စိတ်ထဲမသေချာဘူး။ချစ်ဝေက ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကို ေ-းပန်းထည့်ကာ မျိုချတာမျိုး တွေထိ လုပ်ခိုင်းခဲ့တာမို့ အခု ကျော်ကြီးငပဲကို မလွှတ်ချင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းသားတွေနဲ့ပွတ်သပ်ပေးနေမိပါတယ်။ တကယ်လို့ ညစ်တီး ညစ်ပတ်တွေ ကျော်ကြီးလုပ်လာခဲ့ရင်လည်း ကျွန်တော်စိတ်ခုမိတော့မယ်မထင် သူ့ငပဲကြီး တဆတ်ဆတ်ခါနေတာကို ငုံခဲရတဲ့ ခံစားချက်ကို ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာပြီလေ။
“မင်း…သေချာလား” သူစိုးရိမ်စိတ်ကဲတဲ့လေသံနဲ့မေးပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ထိပ်အရေပြားတဝိုက်ကို လျှာနဲ့လျက်ငြိမ်နေတယ်။ သူ့နှုတ်ခမ်းသူ ကိုက်ခဲကာ အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်တယ်။
“အဲ့ဒါဆို ငါ့ကိုမေးလေ” သူအမြီးအမောက်မတည့် အမိန့်ပေးတဲ့လေသံနဲ့ပြောတယ်။
ကျွန်တော် ချီတုံချတုံဖြစ်သွားတော့ သူသန့်စင်ခန်းဘက်ထွက်သွားမယ့်ဟန်ပြင်တယ်။ “ငါ့ပါးစပ်ထဲကို ေ-းပန်းထည့်ကွာ…ကျော်ကြီး” ခပ်တိုးတိုးမဟုတ်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ကျွန်တော်အော်ပြောလိုက်တယ်။ သူ့နှုတ်ခမ်းမှာ အပြုံးတချက်ခိုတွဲလာတယ်။
“အိုကေ…..ငပဲကို မင်းပါးစပ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်။ စုပ်တာကိုရပ်လိုက်တော့….အရမ်းမာတောင့်ချိန်ဆိုရင် ဆီးသွားဖို့ခက်တယ်။ခုလည်း မာသင့်သလောက်မာနေပြီ” အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ငပဲကို ပါးစပ်ထဲ တဝက်လောက်ထိ ငုံသွင်းလိုက်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အရည်ကြည်တွေ စို့နေဆဲ ငပဲကို ပုလွေမမှုတ်မိဖို့ မနည်းထိန်းရတယ်။ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ ငုံခဲထားတဲ့ ငပဲကြီးရဲ့သွေးတိုးနှုန်း သွေးခုန်နှုန်းကို ခံစားသိရှိရသလို သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း အာရုံခံသိနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုပါတော့။ ပထမဆုံးအကြိမ် စိတ်တင်းထားတာကို လျော့ပြီး သူ ဆီးသွားလိုက်ချိန် ပါးစပ်ကလည်း အနည်းငယ်အော်ညည်းသံထွက်တယ်။ အနည်းငယ် ငံကျိကျိအရသာရှိပေမယ့် ကျွန်တော် ပါးစပ်ထဲမှာငုံထားမိတယ်။ သူ့ပါးစပ်က ထပ်မံညည်းညူသလို နှစ်ကြိမ်လောက် ဆီးထပ်ပန်းလာချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့် စတင်မျိုချခဲ့တယ်။ ကုန်ပြီထင်ပါရဲ့ ကျွန်တော့်ဆံပင်တွေကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ထိုးဖွပွတ်သပ်ပေးလာသလို သူ့ငပဲသည်လည်း တဖြည်းဖြည်းပျော့လာတာကို ခံစားရတယ်လေ။ “ကဲ…လုပ်ချင်တာ လုပ်လို့ရပြီ သူရိန်”
ကျွန်တော် အမှန်တကယ်ပတ်သက်ဖို့တွေးတောင်မတွေးရဲခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ရေပိုက်ခေါင်းတစ်ခုပါးစပ်ထဲထည့်ငုံပြီး ပိုက်ခေါင်းကို အငမ်းမရ ဖွင့်နေမိတဲ့အဖြစ်ပါ။ မသီးအောင်မနည်းစိတ်ထိန်းပြီး မြန်နိုင်သမျှခပ်မြန်မြန် မျိုချရတာများ ကျော်ကြီးအခုပဲ အထွဋ်အထိပ် ရောက် သုက်ထွက်တော့မလို ညည်းညူနေချိန်အထိပေါ့။
အားရပါးရ ရှူးရှူးဖလားဝါးပြီးချိန်မှ ကျော်ကြီးရဲ့မမာ့တမာငပဲကို ကျွန်တော်စတင်စုပ်မှုတ်နေခဲ့ပါတယ်။ သူရဲ့သန်မှုထန်မှုက ဆယ်စက္ကန့် မပြည့်မီမှာပဲ ရာနှုန်းပြည့်မာတောင့် မတ်ထောင်လာတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းကို သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံးနဲ့ထိန်းကိုင်ပြီး ငပဲ အား ပါးစပ်ထဲအထုတ်အသွင်းစလုပ်ခဲ့တယ်။ အာခံတွင်းထဲသာမက အတွင်းထဲရောက်သမျှရောက်အောင်သွင်းတာမို့ အသက်ရှူမမှန် ဆို့နင့်သလို ခံစားရတယ်ပေါ့။ ကျွန်တော်မျက်ရည်လည်ရွှဲဖြစ်တာ သူမြင်တော့ ငပဲကို ပြန်ဆွဲနှုတ်သွားပြီး ဖွင့်ဟထားတဲ့ ပါးစပ်သာမက ဆန့်ထုတ်ထားတဲ့ လျှာအပြားလိုက်ကို ငပဲနဲ့တဘတ်ဘတ်ရိုက်ခပ်တယ်လေ။
“မင်းကြိုက်တယ်ဟုတ်….” သူ့ငပဲကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်မျက်နှာပြင်အနှံ့ပွတ်ဆွဲရင်းမေးတာပါ။
“အေး…ကြိုက်တယ်” ကျွန်တော်ပင့်သက်ရှိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဆွဲထူမပြီး သူ့နံဘေးက ခေါင်းအုံးပေါ်ကို ဦးခေါင်း မှေးတင်စေပါတယ်။ ကျွန်တော့် ပါးနှစ်ဖက်ကို သူ့လက်အစုံနဲ့ညှပ်ကိုင်ထားကာ သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ခိုင်းတယ်။ ခပ်စိုစိုဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်မေးစိနဲ့ မျက်နှာအနှံ့ပေလူးနေသမျှကို သူ့လက်ချောင်းများသုံးလျက် ပွတ်သပ်ပြီး အဲသည့်ခပ်စိုစိုလက်ချောင်းတွေအား ပါးစပ် ထဲထိုးသွင်းလာတယ်။ နောက်တဖန် ကျွန်တော့်ပါးပြင်များကို ဆွဲကိုင်ထိန်းပြီး နှုတ်ခမ်းများအား နမ်းရှိုက်ပြန်တယ်။
“မင်းဟာ ညစ်တီးညစ်ပတ်အတော်သဘောကျတဲ့ သောက်ခြောက်တယောက်ပဲ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား သူရိန်” သည်စကားက မေးခွန်း တခုမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ကျော်ကြီးက ဘယ်တုန်းကမှ အရည်မရအဖတ်မရစကားတွေ မပြောတတ်ဘူးလေ။ သူ့လေသံနဲ့ မျက်နှာ အမူအယာအားလုံးက စက်ဆုပ်ရွံရှာ အထင်သေးခြင်းအပြည့်ပါပဲ။ သည်အခိုက်အတန့်တခုမှာ ကျော်ကြီးနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းများအား တွေ့ဆုံပေါင်းသင်းမိခြင်းအပေါ် လုံးဝကို အဖိုးမတန်၊ အရှက်တကွဲ သိမ်ငယ်စိတ်တွေကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ အံ့အားသင့်စိတ်နဲ့ ခပ်ဟဟ ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ပါးစပ်အတွင်းကို ချစ်ေ၀ ပြုလုပ်ခဲ့သလို တံတွေးထွေးထည့်တာမျိုး ကျော်ကြီးလုပ်လာတယ်။
ပါးစပ်ထဲ တံတွေးထွေးထည့်ပြီးနောက် ခပ်ကားကားထားထားတဲ့ ကျွန်တော့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကြားကို ကျော်ကြီးဝင်ကာ သူ့ဒူးနှစ်ဖက် ကိုသုံးကာ ပိုကားအောင်လုပ်လျက် နှုတ်ခမ်းအစုံကို မွတ်သိပ်ပြင်းပြစွာ အချိန်အတော်ကြာအောင် နမ်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသား အချို့ကို အနည်းငယ်ကိုက်ခဲသလို၊ သူ့လျှာကြီးကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ရတနာတစ်ခုရှာဖွေတဲ့အတိုင်းပဲ နေရာအနှံ့ ရှာတယ်။ ကျွန်တော့်ခံတွင်းထဲကို အထုတ်အသွင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ နိုင်ထူးရဲ့လျှာနဲ့တော့ မတူပါဘူး။ နှစ်ယောက်သား စိတ်လိုလက်ရ ခံတွင်းထဲ မှ အရသာအကုန် မျှဝေကြတာမှာ သူ့သုက်ရည်ကြည်နဲ့ ေ-းရဲ့အရသာကို မြည်းစမ်းလို့ရနေတုန်းပဲရယ်။ ဒါပေမယ့် နမ်းဖူးခဲ့သမျှ အနမ်း များစွာထဲမှာ စွဲမက်တပ်မက်စရာအကောင်းဆုံး အနမ်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံး ကျွန်တော့်အပေါ်ကနေ အုပ်မိုးထားကာ သူ့ငပဲထိုးထိုးထောင်ထောင်ဟာလည်း ကျွန်တော့်လိင်အင်္ဂါအစုံကို တို့ထိတွန်းတိုက်နေတယ်လေ။ ကျွန်တော်ကော ကျော်ကြီးကော တကိုယ်လုံး ချွေးရွှဲနေကြတာမို့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းခြင်း တွန်းထိုးပွတ်သပ်လို့ရနေတာပါ။ စိတ်မပါလက်မပါသလိုမျိုး အောက်ခြေမှ သည် Cloud 9 ပေါ်ရောက်နေတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံများဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြန်ကြားရတယ်ဗျ။ ပြင်းပြင်းပြပြအနမ်းတွေ မရပ်ဆဲခင်လေးမှာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကို သူ ငြင်ငြင်သာသာအနမ်းတချက်ပေးပါသေးတယ်။
ပင့်တင်ထိန်းကိုင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်ခြေနှစ်ဖက်ကို သူလွှတ်ချလိုက်ပြီး ရင်အုပ်ပေါ်ကို တက်ထိုင်တယ်။ အရည်ကြည်တွေစိမ့်ထွက်နေတဲ့ သူ့ငပဲကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ပွတ်သပ်တာမို့ အနမ်းဖွဖွပေးရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ထိန်းကိုင်ပြီး သူ့ငပဲကြီးနဲ့ နှုတ်ခမ်းသားအစုံအာထိုးခွဲကာ အထုတ်အသွင်းစလုပ်ပါတော့တယ်။ ငပဲကြီးကို တဆုံးဖိသွင်းကာ ပြန်ဆွဲထုတ်ချိန်ကျမှ ကျွန်တော် အငမ်းမရအသက်ရှူရတယ်လေ။ ငပဲကြီး ပါးစပ်ထဲတဆုံးဝင်ပြီး ရွှေဥတွေ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားနဲ့ထိတဲ့အထိ ဖိဖိသွင်း တားကိုး။ ကျော်ကြီး ဖိတ်ခေါ်စရာမလို ရုတ်ခြည်းဆိုသလို သူ့ရွှေဥတွေနဲ့ လိင်တံအရင်းတဝိုက်အား ကျွန်တော်လျှာအပြားလိုက်သုံးကာ လျက်ပစ်တယ်။ သူ့တင်ပါးအစုံကို ကျစ်ကျစ်ပြီး အားပြုကာ ပါးစပ်ထဲ ငပဲအထုတ်အသွင်းလုပ်တာမို့ ဘာလိုချင်ခဲ့လဲ ကျွန်တော်သိပါပြီ။ ဟိုသည် ရွေ့ရှားရင်း ကျော်ကြီးခရေဝအား ကျွန်တော့်လျှာနဲ့ တို့ထိကလိချိန်မှာတော့ သူလုံးဝမထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ အသံထွက် ညည်းညူတယ်။
"Fuckkkkk…သူရိန်" သူ့ခရေဝအား ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းပေါ် အတင်းဖိကပ်ရင်း လက်က ငပဲကိုကိုင် ကော်ဖီဖျော်ကာ အဲ့သလို ညည်းညူ လာတာပါ။ ကျွန်တော်လည်း သူ့တင်သားဆိုင်နှစ်ခုကို လက်နဲ့ကိုင်ဖြဲပြီး လျှာကို ခရေအတွင်းပိုင်းထဲ ရောက်နိုင်သမျှတွန်းထည့်ကာ ကလိပါတယ်။
“အား….ငဆိုးလေးပဲ မင်းက….. Eat my ass; fuck yeah သူရိန်….အရမ်း ကောင်းတာပဲ….ရှီး”
ကျော်ကြီး သက်ပြင်းမောတွေချ “Fuck….သူရိန်….ငါ….ပြီးတော့မယ်…ပြီးတော့မယ်ထင်တယ်” လို့စတင်မရေရွတ်ခင် ကျွန်တော် တစ်မိနစ်ထက်ပိုပြီး လျှာကျွေးနိုင်လိမ့်မယ် ထင်မထားဘူး တကယ်ပြောတာ။ သူ့ခြေတဖက်ကို ထောက်ကာ မုဆိုးဒူးထောက်ထိုင်ရင်း ငပဲကြီးအား ကျွန်တော့်မျက်နှာတည့်တည့်ထိုးချိန်ပါတယ်။ ပထမတလျော့ ပန်းထွက်လာတဲ့ သုက်ရည်များဟာ ကျွန်တော့်ညာဘက် ပါးပြင်နဲ့ မျက်ခွံတွေပေါ် ဘတ်ကနဲ ဖုံးလွှမ်းသွားသလို ဒုတိယအကြိမ် တလျော့မှာတော့ ခပ်ကျယ်ကျယ်ဟထားပေးတဲ့ ကျွန်တော့် ပါးစပ်ထဲ အနည်းငယ်နဲ့အတူ နှာခေါင်းရယ် မေးစေ့ရယ်ကို ထိတယ်လေ။ ကျော်ကြီးက ငပဲကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ ဖိသွင်းပြီးနောက် အကြိမ်ရေအနည်းငယ်လောက် တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးလိုက်တာ နောက်ထပ် လေး ငါးကျော့လောက် သုက်ရည်တွေ ပန်းထုတ်တယ်။
“မျိုမချနဲ့နော်” နောက်ဆုံးတလျော့ ပန်းထုတ်ပြီးချိန်မှာ သူအဲလိုတားမြစ်ပုံက ပုံမှန်လေသံပြန်ဖြစ်သွားပါပြီ။ သုက်ရည်များက အနည်းငယ် ခါးပေမယ့် ပျစ်ချွဲပြီး ကျွန်တော့်လိင်စိတ်ကို ထန်စေတဲ့ဆေးအတိုင်းပဲရယ် မြည်းစမ်းရတာ။ တဖြေးဖြေးပျော့သွားချိန်မှာ သူ့ငပဲကို ပါးစပ် ထဲမှ ဆွဲထုတ်လျက် ကျွန်တော့်ပါးပြင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် တဘတ်ဘတ်ရိုက်ခပ်ခဲ့ပါတယ်။
“ပါးစပ်ဖွင့်ဟကြည့်….ကြည့်ရအောင်” ပြုံးဖြဲဖြဲနဲ့ သူပြောတာကြောင့် အဲသည့်အတိုင်း ကျွန်တော်လုပ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်ပါးစပ်လည်း သူ့သုက်ရည်တွေနဲ့ ပေါက်ထွက်မတတ်ပြည့်နေရော။ ကျော်ကြီးခမျာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းအစုံကို ငုံ့နမ်းတော့တာပဲ။ တပ်မက်မွတ်သိပ်တဲ့ ပြင်သစ်အနမ်းမျိုးနမ်းတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့တွေ သူ့သုက်ရည်ကို ဟိုဘက်ပါးစပ်ထဲတွန်းပို့လိုက် သည်ဘက်ကိုပြန်တွန်းပို့လိုက်နဲ့ လျှာသိုင်းကျင့်နေကြရော။ ကျော်ကြီးမျက်နှာက မချိုမချဉ်နဲ့ သူလုပ်ချင်တာလုပ်ရတာ ပျော်နေပုံရတယ်။ အနည်းငယ်ညောင်းသွားမှ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်စီမျိုချပစ်ကြတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်မျက်နှာအနှံ့ပေလူးနေတဲ့ လက်ကျန်သုက်ရည်အချို့ကို သူ အဝတ် တစ်ခုနဲ့သုတ်သင်ဖယ်ရှားပေးပါတယ်။
“ငါ့မျက်နှာမှာလည်း မင်းလုပ်လို့နည်းနည်းပေကုန်တယ်ထင်တာပဲ” အိပ်ရာပေါ်ကို သူပြန်လှဲချရင်းပြောတယ်။ အဲတော့ ကျွန်တော်လည်း ထပြီး သူ့ပါးပြင်နဲ့မေးရိုးက သူ့သုက်ရည်တွေကို လျှာနဲ့ပြန်လျက်ရင်း အနမ်းအကြာကြီးပေးလိုက်တယ်လေ။ သူ့လည်တိုင်ကို အနမ်း ပေးလိုက်ချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်ခါးကိုလှမ်းကိုင်ဆွဲယူပြီး သူ့အနားကိုတိုးကပ်အောင်လုပ်တယ်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အထိ ကျွန်တော့်ကို သူထွေးဖက်ထားပြီး နှစ်ယောက်သားဘာမှ စကားမပြောဖြစ်ကြဘဲ ငြိမ်နေမိရော။ ကျွန်တော့်ကျောပြင်တလျောက်ကို သူ့လက်ချောင်းများနဲ့ပွတ်သပ်နေတာမျိုး၊ ကျွန်တော်ကလည်း သူ့ရင်အုပ်အစုံကိုပွတ်သပ်နေတာမျိုးတော့ လုပ်ဖြစ်တာပေါ့။ ဘာမှ မတွေးဖြစ်ပါဘူး…ခဏနေက စိတ်ထဲခုနေတာကော မနက်ဖြန်ဘာဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကော မရှိတော့သလိုပဲ။ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူက အစပျိုး အသံထွက်စေပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ် ငုံ့ကိုင်းပြီး ခပ်ဖွဖွအနမ်းတစ်ချက် နှုတ်ခမ်းအစုံကို ပေးတယ်လေ။
“ငါ…တကယ်အတည်မေးတာပါ…..မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား သူရိန်။ အကုန်လုံးပေါ့” ပြုံးဖြဲဖြဲ ဒါမှမဟုတ် စနောက်ဟန်မျိုးမရှိဘဲ သူသိချင် တာကိုမေးလာတယ်။ ချစ်ဝေနဲ့ ကျွန်တော် အိပ်ရာကုတင်ပေါ် သိုင်းချနေသမျှကို နိုင်ထူးရယ် ကျော်ကြီးရယ်စောင့်ကြည့်နေတာကို သိလိုက်ရကတည်းက ကြုံဆုံရမယ့် မေးခွန်းတွေကို ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမှန်း အခုထိမတွေးတတ်ဘူးရယ်။ မသောက်ဘဲ ခေါင်းချာချာလည် ကာ ချွေးစေးပြန်လာသလို စိတ်ထဲမှာလည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအား တဝဲလည်လည်မြင်ရောင်နေဆဲမို့ ကျွန်တော့်ပါးစပ်က စကားမဟမိဘဲ ကျော်ကြီးမျက်နှာကိုသာ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ သူ့အသံတဖန်ပြန်ကြားရချိန်မှ ရှက်ရွံ့ကြောက်လန့်စိတ်မကင်းတဲ့ ခံစားချက်က လက်ရှိအချိန်ကို သတိပြန်ကပ်စေတယ်လေ။ နောက်တော့ သူက ကျွန်တော့်ကိုဆွဲဖက်ပြီး ရင်အုပ်အစုံမှာ မျက်နှာအပ်မှေးမှီစေပါတယ်။
ဘာပြောရမှန်းမသိ ကိုယ်အသံကိုယ်တောင်ပြန်သနားမိလောက်အောင် ငိုသံပေါက်တုန်ခါနေပြီး “ငါ…ငါမသိဘူး”လို့ပဲပြန်ပြောမိတယ်။
“မင်းမသိဘူး….ဟူး” ကျွန်တော့်ကျောပြင်တဝိုက်ကို လက်နဲ့ပွတ်သပ်နေရင်း ပြီးတော့ ကျွန်တော့် နဖူးကို အနမ်းတချက်ပေးရင်း သူ ခပ်တိုးတိုးပြောခဲ့ပါတယ်။ “နည်းနည်းလေးမှ မှန်းဆတာ တွေးမိတာမရှိဘူးလား” စိတ်တင်းကြပ်မှုပြေရာပြေကြောင်း သူပြောတတ်သလို ကြိုးစားပြီး ပြောဟန်တူတယ်။
ခပ်နွဲ့နွဲ့လေသံမျိုးမထွက်ချင်တာက တကြောင်း၊ ရင်ဖိုသည်းလှိုက်ခံစားမိပြီး မငိုချင်တော့တာတကြောင်း၊ ဘယ်လိုစကားမျိုးပြောရမှန်း မသိတာက တကြောင်း ကျွန်တော် အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်တာပဲ စလုပ်ပါတယ်။ “ငါ…ဘယ်လိုပြောရမလဲ….မင်းလို လူတယောက်ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ်ကနေ မဆုံးရှုံးချင်တာမျိုးပေါ့…ဒါပါပဲ”
“ဟေး…ဟေး….အဲသလိုမျိုး မဖြစ်ရပါဘူး။ အလုပ်ကိစ္စနဲ့လည်း မငြိဘူး စိတ်ချ”
ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းအစုံက မျက်ရည်တွေ တသွင်သွင်စီးကျနေပြီမှန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိတယ်။ သူ့ကိုမော့မကြည့်ဘဲ အောက်ကိုငုံ့ထား ပြန်တော့ ကျွန်တော့်မေးစေ့အား လက်နဲ့အသာပင့်ကိုင်မလျက် ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ပါတယ်။ “မင်းက…ငါ့ရဲ့ BFF ကွာ ငါ့ကောင်ရာ….မင်းကျောင်းတက်ဖို့အလုပ်ကနေ အနားယူတဲ့လတွေဆို သောက်ရမ်းသတိရနေတတ်တာ ဘယ်လိုပြောရမှန်းမသိဘူး။ အဲဒါကို မင်းသိလား”
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ညနက်ချိန်ရောက်လာတာနဲ့အတူ ဒေါသစိတ်တွေ အလိပ်လိုက် စဖြစ်လာခဲ့ပြန်ပါတယ်။ ဝမ်းနည်းတာကော အလိုမကျ တာကောပါမယ်ထင်တယ် ကျော်ကြီးလက်ကို အသာဖယ်ရှားပစ်ပြီး သူ့နံဘေးက အိပ်ရာပေါ် ပစ်လှဲလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် လက်အစုံကို ကျစ်နေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်ကိုတော့ ရုန်းဖယ်လို့မရခဲ့ဘူး။ “ဟုတ်မှလည်းပြောပါကွာ….အဲတာတော့ မဟုတ်သေးဘူး”
သူ့ကိုနာကျင်သွားစေတဲ့စကားပြောလိုက်မိမှန်း ကြားရတဲ့လေသံအရ ကျွန်တော် မျက်နှာမော့မကြည့်ရဲဘူး။ “မင်းဘယ်လိုပြောလိုက် တာလဲ သူရိန်။ အခြားသူတွေထက် မင်းအပေါ် ငါပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဆိုဆက်ဆံခဲ့တာပါ”
“မင်းပဲ ငါ့ကိုအကြိမ်ကြိမ်ပြောခဲ့တာလေ….နိုင်ထူးကသာ မင်းရဲ့အခင်မင်ရဆုံး အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းပါဆို။ ငါ့ကို အခြားကြိုက်ကုန်းတွေလို အကျောကြီးနဲ့ ဆက်ဆံတာမျိုးမလုပ်နဲ့နော်။ မကြိုက်ဘူးရယ်”
“အိုး….အဲသလိုလေသံပေါက်နေလို့လား” သူပြန်ပြောတဲ့လေသံက ဇဝေဇဝါ စိတ်ရှုပ်သွားပုံရတယ်။
“Fuck you ပဲ ဟဲ့ရောင်” ကျော်ကြီးကိုမကြည့်ဘဲ ဟိုဘက်သည်ဘက် အကြည့်လွှဲလိုက်တောလည်း့ နိုင်ထူးက ဒူးနှစ်ဖက်ကွေးပြီး ဘေးစောင်းအိပ်နေတာမို့ ရွှေဥတွေကပြူးနေတဲ့အပြင် ဟောက်သံကထွက်နေသေးတယ်။ ချစ်ဝေက အသက်ရှိသေးရဲ့လားမသိဘူး ပက်လက်ကြီး ငြိမ်နေတာ ဝတ်ထားတဲ့အတွင်းခံထဲမှ ငပဲက အပြင်ထွက်ဖို့ချောင်းနေတယ်လေ။ ကျွန်တော်ထထွက်သွားဖို့ဟန်ပြင်တယ် ထင်လို့ ကျော်ကြီးက နောက်ပါးမှ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဖက်တွယ်ကာ သူ့ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပါတယ်။
“အဲ့ကောင်တွေကိုကြည့်…သူတို့က ငါ့သူငယ်ချင်းတွေမဟုတ်ဘူး သူရိန်။ သူတို့က လိင်ဆက်ဆံဖက် ပါတနာတွေကွ။ သူတို့နဲ့ သိခဲ့တဲ့ သက်တမ်းက မှတ်တောင်မမှတ်မိတော့ဘူး။ ငါ့ဘဝမှာ ကြုံဆုံဘူးတဲ့လူတွေထဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကိုတော့ တကယ်ယုံကြည်လို့ရပါတယ်။ ငါ့အကြောင်းကို ငါ့ထက်သိတဲ့သူတွေလို့ပြောရင်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းကတော့ လက်ချိုးရေတွက်လို့ရတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းထဲက တစ်ယောက်ပါ။ ဟုတ်ပြီလား။” ရုန်းဖယ်မရ ရင်ခွင်ထဲထွေးဖက်ထားသည်မို့ ကျွန်တော်လည်း အသာခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။
“ပြီးတော့ မင်းပြောသလို အခြားကြိုက်ကုန်းတွေနဲ့မတူပါဘူး။ မင်းအပေါ် ငါဘယ်တုန်းကမှ အဲသည့်ကောင်တွေလို မဆက်ဆံဖူးဘူးကွာ” သည်စကားကြားရတော့ ဘာရယ်မဟုတ် ခါးသက်သက်ရယ်သံအချို့ ကျွန်တော်ရယ်မိပါတယ်။
“အခြားသူတွေကို သွားပြောလေ…ဟွန့်” ခပ်တိုးတိုးပဲ ဘာရယ်မဟုတ် အကန်စကားပြောမိတယ်။
“ချစ်ဝေ….သူ မင်းကိုဘာလုပ်လို့တုန်း” သူတကယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားဟန်နဲ့ပြန်မေးတယ်။
“မင်း ဘာမှမသိတဲ့ လေသံနဲ့”
"ကဲပါ…ငါ့ကိုပြန်ပြောပြ”
ကျွန်တော် သူ့ကိုတွန်းဖယ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်ကို လှိမ့်လိုက်ကာ မျက်နှာကိုမော့ကြည့်ရင်း ချစ်ဝေတယောက် အခန်းထဲဝင်လာပြီး ပေါင်ခွဆုံကို လက်နဲ့ရိုက်ခတ်တာ၊ သူ့ငပဲကို အတင်းပုလွေပေးခိုင်းတာ၊ နောက်တော့ မုဒိမ်းကျင့်သလို ပြုကျင့်တာတွေကိုပြောပြ လိုက်တယ်။ ပထမ ကျော်ကြီးကို အော်ခေါ်ဖို့ကြိုးစားပေမယ့် ချစ်ေ၀ စိတ်တိုင်းကျပြုကျင့်ပြီးချိန်မှ အခန်းထဲဝင်လာတဲ့အကြောင်း ကောပေါ့။
ကျော်ကြီး အသံလုံးဝမထွက်ဘဲ ငြိမ်သွားတယ်။ ပြီးမှ ကျွန်တော့်လက်အစုံကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းနဲ့ခပ်ဖွဖွအနမ်းပေး နှစ်သိမ့် ပါတယ်။
“ငါတောင်းပန်တယ် သူရိန်။ သည်ကောင် အဲ့လောက်ကြမ်းတမ်းမယ်မထင်မိဘူး”
“နေဦး။ သူဘာလုပ်တော့မယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်ပေါ့”
အခုတော့ ကျော်ကြီးမျက်နှာက ပြိုတော့မယ့် မိုးလိုလို မျက်ရည်လေတလည်လည်ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျော်ကြီးနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်ဆိုးစိတ်ခု တာမခံစားသင့်မှန်း ကျွန်တော်သိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့လုပ်ရပ်အချို့က ကျွန်တော့်ကို စိတ်မဆိုး ဒေါသမထွက်အောင် တားနိုင်စွမ်းမရှိ ပါဘူး။
“ငါဆိုလိုတာကကွာ….သူဟိုကိစ္စအတွက် အတော်ထန်နေမှန်း၊ ဒေါဖောင်းနေမှန်း ငါသိတယ်။ သူစိတ်ပြေလည်ရာပြောလည်ကြောင်း တင်းနေတာကို လျော့ပေးဖို့ဟာက မင်းကူညီပေးမှရမှာလို့ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ချစ်ဝေက သူဖြစ်နေတာကို တာဝန်ယူပေးဖို့ငါ့ကိုလာပြော တော့ မင်းကို သည်လိုကိစ္စမျိုးမပြုလုပ်ခိုင်းဖို့ ကတိပေးထားကြောင်း မကူညီပေးနိုင်ကြောင်း သေချာပြောလိုက်သေးတယ်။ သူပြောရုံ မေးရုံပဲလို့ငါထင်ခဲ့တာကွ.. မင်းကိုသည်လိုလုပ်မယ်မှန်း ဘယ်သိမလဲ။ အခန်းထဲက ခုတင်လှုပ်သံတွေ အော်ညည်းသံတွေမကြားရခင် အထိ ငါတို့ သည်အနားမလာခဲ့ပါဘူးကွာ”
ဖြစ်စဉ်ကိုသူပြောပြရင်း ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်လက်နှစ်ဖက်ကိုလွှတ်ပေးပါတယ်။ ပြီးတော့မှာ ကျွန်တော့် ရင်အုပ်အစုံနဲ့ ဗိုက်သားပြင်အနှံ့အား သူ့လက်များနဲ့ ပြေးလွှားပွတ်သပ်တယ်။
“ပြီးတော့ကော…” ကျွန်တော် သည်ထက်ပို စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်တော့ပါ။ ကျော်ကြီး လေသံ၊အကြည့်နဲ့ပြုမူပုံများက ကျွန်တော့် စိတ်အစဉ်ကို ပြေလျော့သွားစေပြီး ချစ်ေ၀ ဘာတွေပြုလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သူ့ကိုပြောပြလို့ရှိရင် ဘယ်လိုတွေးထင်မယ့်အကြောင်းအား ပိုသိချင်နေခဲ့တယ်။ နှစ်ဦးသား ထွေးဖက်စဉ်တုန်းကတော့ ကျွန်တော့်ငပဲဟာ ပျော့သွားပြီး အခု သူပြန်လည်တို့ထိကိုင်တွယ်ရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကြီးထွားလာပါတယ်။
“ပြီးတော့….ကြည့်ရတာ မင်းကြိုက်နှစ်သက်ပုံလည်းတွေ့ရတာကြောင့်လေ…” သူ့လက်တွေဟာ ကျွန်တော့်ပေါင်ခြံထဲလျှိုဝင်သွားပြီး ငပဲကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ခပ်ဖြေးဖြေး စတင်ထုထောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်နောက်ကျောဘက်ကို သူနေရာပြောင်းထိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ခြင်း ပူးကပ်သွားအောင် တိုးကပ်လျက် လုပ်လက်စအလုပ်ကိုဆက်လုပ်တယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲကို ဆွဲကိုင်ထုထောင်းတာကို အာရုံစိုက်ရတဲ့ အပြင် ကျောပြင်ကိုလာထောက်နေတဲ့ သူ့ငပဲကြီးကိုလည်း ဂရုပြုရတယ်ပေါ့။
“အရင်က ငါနဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေအကြောင်း မင်းကိုပြောပြခဲ့ဖူးတာ အများကြီးပါ သူရိန်ရာ။ ငါ့လိင်မှုဘဝအကြောင်း ဇာတ်လမ်းအစုံကော ပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား။” အရည်ကြည်အချို့စိမ့်ထွက်လာတဲ့ ကျွန်တော့်ငပဲထိပ် ကွမ်းသီးခေါင်းအဝကို အထိမခံနိုင်မှန်းသိရဲ့နဲ့ သူ့လက် ချောင်းများသုံးကာ အသာအယာပွတ်သပ်ပါတယ်။ အသံထွက်ညည်းညူတာမျိုးကို ကျွန်တော်လုပ်တော့တာပေါ့။ နောက်တော့ ငပဲကို လွှတ်ပြီး ကျွန်တော့်ရွှေဥအစုံကို လက်ဖဝါးထဲထည့် သူယုယုယယပွတ်သပ်ပေးတယ်။ “ဒါပေမယ့် ငါ လိင်စိတ်ဘယ်လိုထန်တတ်ကြောင်း မင်းကို ဘယ်လိုပြောပြရမှန်း မသိခဲ့ဘူး” ရွှေဥအစုံကို အသာအယာတချက်ညှစ်ပြီးမှ ကျွန်တော့်ငပဲကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်တယ်။
“ငါရယ်၊ ချစ်ဝေရယ်၊ နိုင်ထူးရယ်က အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်လောက်ကတည်းက အပြာရုပ်ရှင်ကြည့်ရင်တောင် hardcore porn ကိုအတူတူ ကြည့်နေခဲ့ကြတာ။” ကျွန်တော့်လည်တိုင်အနှံ့ကို ကျော်ကြီး နမ်းပါတယ်။ “ပြီးတော့ သည်လိုနဲ့ပဲ လူပျိုဖော်ဝင်ခဲ့ကြတယ်ပြောရမယ်” ပြောပြောဆိုဆို ကျော်ကြီးက သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ကျွန်တော့် ဂုတ်ပိုးပေါ်လှမ်းတင်မြဲတင်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က ငပဲကိုထုထောင်း ကိုင် တွယ်နေပါရော။ “ငါ သူ့ငပဲကို ငုံတာ အသက်မရှူနိုင် ဆို့နင့်သလိုဖြစ်သွားကြောင်း နိုင်ထူးက မင့်ပြောတာမှတ်မိလား”
“အင်း….” ကျွန်တော်လည်း သံယောင်လိုက်ဖြေရင်း ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ပိုကားပေးပြီး သူကိုင်တွယ်ရလွယ်အောင် ထိုင်တဲ့အနေအထား ပြောင်းပေးလိုက်တယ်။
“ငါတို့သုံးယောက်တည်းရှိတဲ့အချိန်ဆို တခါတလေ အလောင်းအစားသဘောလုပ်ကြတယ်။ ဘာအကြောင်းအရာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ ငါတို့ သဘောကျတဲ့ ဘော်လုံးအသင်းရဲ့ အရှုံးအနိုင်၊ သည်နှစ်ထဲဘယ်ရုပ်ရှင်ကားထွက်မယ် စသဖြင့် ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး ထုတ်ပြောလို့ ရတာကော မရတာကော ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီး လောင်းကြတယ်။ ဘယ်သူပဲရှုံးရှုံး နိုင်တဲ့လူရဲ့ လိုအင်တစ်ခုခုကို လိုက်လျောလုပ်ကိုင် ပေးရတယ်။”
ကျွန်တော် လိင်စိတ်အထွဋ်အထိပ်ရောက်လာပြီမှန်း သူသိသည်မို့ ထုထောင်းတာကိုလွှတ်ပြီး အခြားကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများအား တို့ထိဆော့ကစားလျက်နေပါတယ်…ဟင့်အင်။
“Ah….Hisss…”
Alex Aung (22 February 2026)
