The Night Train (Gay Sex Encounter)
‘ဂျုံးဂျုံး ဂျက်ဂျက်’ အသံနဲ့ တငြိမ့်ငြိမ့်စီးနင်းရတဲ့ ရထားခရီးစဉ်ဟာ ဘဝမှာ သဘောအကျဆုံး ယာဉ်တစ်ခုအား စီးနင်းကာခရီးသွားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အဝေးပြေး ဘတ်စ်ကား တွေ၊ လေယာဉ်တွေထက် ရထားစီးနင်းရတာကို ပိုမိုသဘောကျတာအမှန်။ သူငယ်ချင်းတို့ရော ဘယ်လို ခရီးသွားယာဉ် စီးနင်းရတာကို ပိုမိုသဘောကျသလဲ ပြောပြကြပါလား။
x x x
သတ္ထုကိုယ်ထည်နဲ့တည်ဆောက်ထားသော ရထားကြီးဟာ ညအမှောင်မြင်ကွင်းအတွင်း နှိမ့်ချည်မြင့်ချည် လှုပ်ရှားလျက် သွားနေကြ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပုံမှန်နှုန်းနဲ့ခုတ်မောင်းသွားနေပါတယ်။ လေအေးပေးစက်တပ်ဆင်ထားတဲ့ အိပ်စင်ပါ လူစီးတွဲတစ်ခုလုံး ရင်းနီးသူ မျက်နှာကျက်သူမပါဘဲ သူစိမ်း အယောက်ငါးဆယ်ဟာ ပိတ်လှောင်ထားသလားခံစားရပေမယ့် ခရီးပေါက်ဖို့အတွက် သည်းခံစီးနင်း လာကြတာ ပရမ်းပတာတွေကို ဖြစ်လို့ဗျာ။ လူသွားလမ်းဟာလည်း ခရီးဆောင်အိတ်တွေနဲ့ ကြပ်ညှပ်နေတဲ့အပြင် ဖုန်နံ့ကော ချဉ်စူးစူးအနံ့တွေပါ ရနေတယ်။ ရထားစီး ခရီးသည်အများစုဟာ ကိုယ်ယူလာတဲ့ အထုပ်အပိုးတွေ၊ အမျိုးအမည်မသိပစ္စည်းတွေ ကျန်ခဲ့မှာ ပျောက်ရှမှာစိုးရိမ်ပြီး ခြေကားယား လက်ကားယား ထိုင်ချထားကြတာများ ရန်ဖြစ်ငြူဆူဖို့ထက် အသက်ရှူချောင်ဖို့မနဲကြိုးစားနေရပုံ ပေါက်ကရော။
မေးရိုးထင်းထင်း မျက်လုံးနက်နက် ရုပ်ရည်ချောမောသော အသက်သုံးဆယ်ဝန်းကျင် ရန်နိုင်ဆိုသော အမျိုးသားတစ်ယောက်ဟာ သိရ ခက်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဆွဲကိုင်ထားပုံမှာ အိပ်စဉ်ပေါ် တင်ထားသော ခရီးဆောင်အိတ် ခပ်လေးလေးကြီးတစ်ခုသူ့ဦးခေါင်းကို ဖိထားတဲ့အတိုင်း တစ်လက်မမှ မလှုပ်ခါခဲ့ပါ။ ခရီးဆောင်အိတ်ကြီးနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြား အကွာအဝေးကလည်း လဲလျောင်းအိပ်စက်ဖို့ အခက်တွေ့နေရတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အံကိုက် သူဝတ်ဆင်ထားသော တီရှပ်အကျီဟာလည်း ထိုင်ထ ကုန်းကွလိုက်တိုင်း ခါးနောက်ဘက် အောက်ပိုင်းကို လှစ်ဟပြသလိုပဲရယ်။ ခရီးထွက်ကာနီးမှ ကောက်ဝတ်လာသော ဘောင်းဘီ (a loose track pants) ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်း အဖုအထစ် အကွေ့အဝိုက်များကို တမင်ပြနေသလားထင်မိတယ်။
အိပ်စဉ်အစွန်မှာတင်ထားတဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ပြုတ်မကျအောင် တချက်မတ်တပ်ရပ်ပြီး နေရာပြန်ချမိတဲ့ခဏ သူ့တင်ပါးဆုံနောက်ပိုင်း အား တမင်သက်သက် ဖိကပ်လာတဲ့ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ နောက်ပါးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားသူ တယောက်ယောက်ကြောင့် မတော်တဆ ပွတ်တိုက်တို့ထိမိဟန်တူတယ်။ သည်လိုနဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ခပ်ကြာကြာလေး ထောက်လှမ်းရေးအလုပ်ခံရချိန်မှာတော့ ရန်နိုင် အနည်းငယ် မင်သက်သွားတယ်။
ရန်နိုင်တယောက် အေးခဲတောင့်တင်းသွားတာပါ။ သိပ်မထူတဲ့ ဘောင်းဘီအသားကို ဖြတ်သန်းလျက် လူ့ကိုယ်ငွေ့အပူကို သိသိသာ သာ ခံစားမိတာမို့ သူ့နှလုံးခုန်သံများဟာ တူနဲ့ထုနေသလို အဆတ်မပြတ်မည်လာတယ်။ ရင်ဘတ်ထဲ ပလောင်ဆူတက်လာပြီး အလုံး ကြီးတစ်သလို ခံစားရတာကြောင့် အသက်ပုံမှန်ရှူကာ တံတွေးမျိုချရင်း အနောက်ဘက်ကို ငရုပ်သီးပူမိတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ခပ်ဖြေးဖြေး ငဲ့ စောင်းကြည့်လိုက်တယ်။ မောင်ချစ်…ဟုတ်တယ် မောင်ချစ်ဆိုသော ရထားလက်မှတ်စစ်ဝန်ထမ်းအမျိုးသားတစ်ယောက်ပါ။ အရပ်မြင့်မြင့် အသားလတ်လတ်၊ ဂတုံးဆံတောက်နဲ့ဖြစ်သလို ယူနီဖောင်းဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဂရိနတ်ဘုရားတပါးအတိုင်းပဲ ကြည့်ကောင်း တောင့်တင်းနေတယ်လေ။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီဟာ ပခုံးကျယ်ကျယ်ကြောင့် ပြန့်ပြူးနေသလို အမွှေးထူထူ ရင်အုပ်အစုံနဲ့ ကြွက်သားပြည့် biceps ကိုမြင်တွေ့ရပုံမှာ လိုအပ်သမျှဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်မယ့် အထာဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် သားရဲတိရစ္ဆာန်တကောင်လို သူ့မျက်ဝန်းခပ်နက်နက်၊ အန္တရာယ်ရှိသော အပျော်အပြက်တစ်ခုလို အခြေအနေက ရန်နိုင့်ကို ထွက်ပေါက်မဲ့ သွားစေတယ်လေ။ မောင်ချစ်က လုံးဝမတောင်းပန်ဘဲ သူဆောင်းထားတဲ့ ဦးထုပ်ကိုသာ ချိန်ညှိရင်း ရန်နိုင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားများကို စိုက်ကြည့်ပြလိုက် သူ့ပေါင်ခွဆုံရှိရာကို အရှက်မဲ့စွာ အချက်ပြသလို ပြန်ကြည့်ပြလိုက်လုပ်လာတယ်။ အသံတိတ်အချက်ပြ အမူအယာ များဟာ ဘယ်လို ဘယ်ကိစ္စလို့ နှုတ်ထွက်စကားမဆိုဘဲ သဘောပေါက်စေပါတယ်။
ရထားစီးခရီးသည် တနည်းပြောရရင် ရန်နိုင်တယောက်ကလွဲလို့ အားလုံးဟာ အိပ်မွေ့ချခံထားရသလိုပဲ တငြိမ့်ငြိမ့်တသိမ့်သိမ့်နဲ့ အချိန် တွေကို ဆွဲချသွားနေတယ်။ ရန်နိုင်အတွက်ကတော့ အသက်ရှူရတာ ခက်ခဲသလို အာစေးမိနေသူလို အသံမပြုမိဘဲ ငြိမ်နေမိတယ်။ ည ၁၁ နာရီထိုးချိန်မှာတော့ ရထားတွဲအတွင်း မီးအလင်းရောင်ကို မှိန်ချလိုက်ပြီး ညအိပ်မီးလုံးသက်သက်လောက်သာ ဖွင့်ထားတာကြောင့် ပစ္စည်းထုပ်တွေရဲ့ အရိပ်အရောင် တလှုပ်လှုပ်၊ အိပ်ပျော်နေသူများထံမှ ဟောက်သံတွေနဲ့ စည်းချက်ကိုညီနေတာပါပဲ။
သိပ်ကြာကြာတော့ မအောင့်အည်းနိုင်ခဲ့တဲ့ အရာတခု ရန်နိုင်ခံစားလာရတယ်။ သူ့အရေပြားအောက်မှ ယားယံတဲ့ခံစားချက်ကြောင့်ရယ် နွေရာသီထက်ပူတဲ့ အိုက်စပ်သလို ခံစားချက်များကြောင့် လူသွားလမ်းကတဆင့် တွဲဆိုင်းတွေကြား အချိတ်အဆက် တံခါးဘက်ကို ဆေးလိပ်ဖွာဖို့ သွားလိုက်ပါတယ်။ ယိမ်းနေတဲ့ ရထား တွဲလှုပ်ရှားမှုကြောင့် သတိထားလမ်းလျှောက်ရင်းသွားတာမှာ တံခါးတချပ်ပွင့် လျက်သားမှ ခပ်အေးအေးလေတွေ တဟူးဟူးတိုက်ခတ်ဝင်လာနေတော့ သူ့အဝတ်တွေ တဖျပ်ဖျပ်ခါရမ်းလာတယ်။ အိတ်ထဲက စီးကရက်ဘူးကိုဖွင့်ပြီး တလိပ်ယူကာ မီးညှိဖွာရှိုက်ဖို့ အခွင့်မရလိုက်ခင် ခန္ဓာကိုယ်ထွားထွားကြီးတခု ထွက်ပေါက်နား ပိတ်ရပ်နေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။ လှုပ်ခတ်နေတဲ့ တံခါးရွက်ပေါ်က ပြာလဲ့လဲ့ အရေးပေါ်ညမီးလုံး အလင်းရောင်အောက်မှာ အဆိုပါ လူရဲ့ ယူနီဖောင်းပေါ်က ရင်ထိုးတံဆိပ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ‘မောင်ချစ်’ တဲ့။
"ကျုပ်မှာ ဆေးလိပ်တလိပ်ရှိတယ်" တိုင်းရင်းသားသံဝဲပြီး ခပ်လေးလေး သြရှရှအသံနဲ့မောင်ချစ် အသံပြုပါတယ်။ ပြောပြောဆိုဆို မောင်ချစ် အနားကပ်လာပုံက ရန်နိုင်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်မတတ် နီးလာတာမို့ မီးပြင်းဖိုက အပူရှိန်လိုမျိုး ကိုယ်ပူရှိန်ကို ခံစားရရော။ မောင်ချစ် ကိုယ်ဟန်အမူအယာက မပြတ်မသား ဝိုးတဝါးနဲ့ သူ့ပေါင်ခြံကိုကိုင်ပြပြီးပြောတာဆိုတော့ ရန်နိုင်ရဲ့အကြည့်က ရောက်သွားတာ သိပ်မလင်းတဲ့ အလင်းရောင်အောက်မှာတင် ထွားကျိုင်းလှတဲ့ အမျိုးသားအင်္ဂါကြီး ကောက်ကြောင်းကို မြင်ခဲ့ရတယ်။
‘ဖွာမလား’
ရန်နိုင်ရဲ့ လည်ချောင်းတွေဟာ ရေငတ်သလို သွေ့ခြောက်ကုန်ပြီး ခပ်တုန်တုန်လေသံနဲ့ ရှေ့ကပိတ်ရပ်နေသော လူထွားကြီး အား ‘အဲ့ဆေးလိပ်က အငွေ့ထွက်တာလား ဒါမှမဟုတ် အရည်တွေ ပန်းထွက်တာလားဗျ” လို့ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။ မောင်ချစ်က အသံထွက်တဲ့အထိ ရယ်မောပြီး အနည်းငယ်ညစ်ညမ်းသော လေသံတမျိုးနဲ့ ‘သည်ဆေးလိပ်ကတော့ အရည် ပန်းထွက်မှာ။ ဒါပေမယ့် ဆေးလိပ်ဖွာတဲ့သူအနားကနေ မီးခိုးတွေထွက်လာမှာ သေချာတယ်’ ပြောလာတယ်။ မောင်ချစ်ပြောလိုက်တဲ့စကားလေသံက ရန်နိုင်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်သွားကာ တဒိန်းဒိန်းရင်ခုန်သံမြန်လာစေတယ်။ အဆုတ်နှစ်ဖက်စလုံး လေဝင်နည်းသွားသလို ခံစားရပြီး ရန်နိုင်တယောက် သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေကို လျှာနဲ့သရပ်၊ လေအငမ်းမရရှူရှိုက်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်ဟန် တံတွေးကို ဂလုကနဲ မည်အောင် မျိုချပါရော။
‘Washroom ဘက်သွားပြီး ဆေးလိပ်သွားဖွာမလား’ ရန်နိုင့် နှုတ်ဖျားမှာ ခပ်တိုးတိုးထွက်လာတဲ့စကားပါ။ မောင်ချစ်က ညစ်ကျယ်ကျယ် အပြုံးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ကာ လက်ပိုက်ထားတဲ့ သူ့ပခုံးနှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်တွန့်ပြတယ်။
‘ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို မေးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ပြောနေတာလား’
‘ ကျုပ်ဟာ ဘယ်သူဖွာဖွာ အမြဲအဆင်သင့် သန့်ရှင်း အနံ့ကင်းပဲ’
ရန်နိုင်က ဘာစကားမှဆက်မပြောဘဲ မောင်ချစ်ရဲ့ ရင်အုပ်အစုံကို လက်ဖဝါးနဲ့အသာအယာပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ကြည့်တာ ခပ်ပါးပါး ယူနီဖောင်းအင်္ကျီအောက်မှာ တထိတ်ထိတ်ခုန်နေသော ရင်ခုန်မှုနဲ့အတူ အနည်းငယ်မာတောင့်နေသော နို့သီးခေါင်းတို့ကို စမ်းမိပါတယ်။ အနည်းငယ် ဖျစ်ညှစ်ပေးမိတဲ့ခဏမှာ မောင်ချစ်က သန့်စင်ခန်းရှိရာဘက်ကို ဦးဆောင်လှမ်းသွားတော့တယ်။ နောက်ပါးမှ လိုက်သွား သော ရန်နိုင်ရဲ့ ခြေသံခပ်လေးလေးဟာလည်း သေချာနားထောင်ရင် အသံအတော်ထွက်တာပါ။
သန့်စင်ခန်းတံခါးလက်ကိုင်ဘုဟာ ကိုင်တွယ်ရ အေးစက်စက်နဲ့လို့ ရန်နိုင် ခံစားရသလို မောင်ချစ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကြောင့် သတ္ထုနံရံများ ဟာ ပိုကျဉ်းသွားသယောင် ထင်မြင်မိပါတယ်။ ခပ်ကျဉ်းကျဉ်း အခန်းအနေအထားမှာ ဈေးပေါတဲ့ ဆေးပြင်းလိပ်အနံ့၊ မဆလာနံ့၊ အကြမ်းဆင် အမျိုးသားတယောက်ရဲ့ ကိုယ်နံ့တွေ ရောပြွမ်းနေတဲ့ ရနံ့တွေ မောင်ချစ်ဆီက လှိုင်နေအောင်ရတယ်။မောင်ချစ်ဟာ စကား တစ်ခွန်းမဆို သူဝတ်ထားတဲ့ ယူနီဖောင်း ဘောင်းဘီရှည်ရဲ့ဇစ်ကိုဆွဲဖွင့်ပြီး ရန်နိုင်ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ကြုံဖူးတဲ့ အကြမ်းပတမ်း ဒူးထောက်ခိုင်းတာ မျက်နှာအနားကပ်ခိုင်း လက်နဲ့ကိုင်ဖို့တိုက်တွန်းတာမျိုးလုပ်လာတယ်။ မောင်ချစ်ရဲ့ ငပဲကြီးဟာ တုတ်ခိုင်သလို သွေးကြောကြီးများဟာလည်း ဖောင်းကြွနေပြီး ထိပ်ဖျားပိုင်းမှာတော့ အပေါ်ဘက်ကို အနည်းငယ်ကော့တက်နေသယောင်နဲ့ ဒေါမာန် ထနေတယ်။ ရန်နိုင်လည်း ဖိတ်ခေါ်တာ စေခိုင်းတာကို ထပ်မစောင့်တော့ဘဲ ညစ်ပေနေတဲ့ အခန်းကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မောင်ချစ်ရဲ့ငပဲကို ဘောင်းဘီထဲမှ အပြင်ဆွဲထုတ်ကာ အားရပါရကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်ပါတော့တယ်။
လက်ထဲမှာ အားရစရာ ဖောင်းကြွတောင့်တင်းလာတဲ့ မောင်ချစ်ရဲ့ငပဲကြီးကို ရန်နိုင်ဟာ ပါးစပ်ထဲ အသာအယာအသွင်းအထုတ် စလုပ် ကြည့်ပါတယ်။ ကွမ်းသီးခေါင်းကိုသာ တပြွတ်ပြွတ်စုပ်တာမျိုး၊ ထိပ်အပေါက်ဝတဝိုက်ကို လျှာဖျားနဲ့ကလိတာမျိုးတွေအပြင် လိင်တံ တချောင်းလုံးကို လျှာအပြားလိုက်နဲ့လျက်ပြုတာတွေပါ သူစမ်းလုပ်တာ။ မောင်ချစ်ရဲ့အထာပေါက်သွားမှသာ လိင်တံတစ်ဝက်လောက် ထိ ပါးစပ်ထဲအထုတ်အသွင်းလုပ်ပုံများ ရန်နိုင်ဟာ ဝါနုမဟုတ်မှန်းသိသာစေသလိုပဲ။ မောင်ချစ်နှုတ်ဖျားမှ ညည်းညူသံကျယ်ကျယ် ထွက်လာပေမယ့် သူ့လက်ကတော့ သန့်စင်ခန်းတံခါးလက်ကိုင်ကိုထိန်းထားရင်း တချက် တချက်ယိမ်းသွားတဲ့ ရထားတွဲကြောင့် ဟန်ချက်မပျက်အောင်ကြိုးစားတယ်။ တကယ်တမ်း ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးလုပ်လိုဟန်ရှိပေမယ့် ရသလောက်နဲ့ ရန်နိုင်ရဲ့ပါးစပ်အတွင်းထဲ ကို ငပဲကြီးဝင်နိုင်သမျှဝင်အောင် မောင်ချစ်လုပ်သေးတာပါ။ ရန်နိုင်ရဲ့ လည်မျိုထဲထိ လျှောကနဲ ဝင်ချတတ်သေးတာမို့ အနည်းငယ် အသက်ရှူကြပ်သလိုလို၊ မျက်ရည်လေးတဝဲ၀ဲနဲ့ လက်နဲ့ထိန်းကိုင်ပြီး ပုလွေမှုတ်ပညာပြဖို့လုပ်ရတယ်။ မောင်ချစ်က သူ့ငပဲကို ပါးစပ်ထဲ မှ ပြန်ဆွဲထုတ်ရင် လျှာနဲ့ရစ်သိုင်းဆွဲနှောင်ထားတာ၊ ကွမ်းသီးခေါင်းတဝိုက်ကို လျှာနဲ့ကလိတာ စုပ်မှုတ်တာ၊ အမွှေးခပ်ထူထူ ဆီးခုံ ပေါင်ခြံများကို လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ဆွဲကိုင်တာတွေ ရန်နိုင် တပြိုင်နက်ပြုလုပ်ပါတယ်။ လွတ်လပ်တဲ့နေရာမှာသာဆို ရန်နိုင်မလွယ် လောက်ဘူး မောင်ချစ် လိုအင်နဲ့ မီးတောက်ပုံကို အထင်းသားမြင်ရတာများ တကယ်ပါ။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ မောင်ချစ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တင်းကနဲ တင်းကနဲဖြစ်သွားပြီး သူပေးထားတဲ့ ကတိအတိုင်း ရန်နိုင့်ပါးစပ်ထဲကို အရည်ဖြူတွေ အများအပြားပန်းထည့် တာကြောင့် မျိုချမနိုင် ထွေးမထုတ်နိုင် အကုန်မျိုချဖြစ်သွားရတယ်။ ရန်နိုင်ဟာ ခပ်ကဲကဲ မောင်ချစ်ပန်းထည့်ပေးသမျှ မျိုချတဲ့အပြင် ကွမ်းသီးခေါင်း အပေါက်ထဲကို လျှာထိုးထည့်ကာ ရသမျှ ထိုးကော်ယူသေးတာ။ အစာဝနေတဲ့ ကြောင်တကောင်လိုပဲ လျှာနဲ့သရပ်ပုံက မောင်ချစ် မျက်ဖြူစိုက်တော့မယ်။
မောင်ချစ် သူ့ငပဲကို သန့်စင်ခန်းထဲမှ တစ်ရှူးစက္ကူအနည်းငယ်နဲ့ သုတ်သင်သန့်ရှင်းလင်းပြီး ဘောင်းဘီထဲပြန်ထည့်ကာ ယူနီဖောင်း ဝတ်စုံ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် ဆွဲဆန့်ပါတယ်။ အသက်ရှူငွေ့ခပ်နွေးနွေးကို ရန်နိုင့်နားရွက်အနားမှုတ်ထုတ်ရင်း ‘ကျုပ် နားနေခန်းက သည်တွဲဆိုင်း အဆုံးက နံပါတ် B-4 မှာရှိတယ်။ သုံးနာရီထိုးရင်လာခဲ့ နောက်မကျစေနဲ့’ လို့ပြောသလို သတိပေးဟန်နဲ့ ရန်နိုင့် ပါးတဖက်အား ခပ်စပ်စပ်တချက်ရိုက်ကာ ဆွဲညှစ်သေးတယ်။ ပြီးမှ ငံကျိကျိအရသာနဲ့ လေထဲက မုသားစကားအချို့ကို ချန်ထားလျက် သန့်စင်ခန်းခပ်ကျဉ်းကျဉ်းထဲမှာ ရန်နိုင်တယောက်တည်း ထားခဲ့တယ်။
(မီးရထားတွဲ) အိပ်စဉ်အကန့်ဘက် ရန်နိုင်ပြန်ရောက်ချိန်မှာတော့ အချိန်နာရီဟာ သန်းခေါင်ယံရောက်လုနီးပါပြီ။ သူ့အိပ်စဉ်လေးပေါ် လှဲလျောင်းလိုက်ချိန်မှာ ရန်နိုင့်တကိုယ်လုံး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နွမ်းလျပင်ပန်းနေသလိုမို့ ရထားဘီးတွေ၊ တွဲဆိုင်းတွေရဲ့ နရီကိုက်အသံ *chuk-chuk* ကိုသာ အာရုံစိုက်နားဆင်နေရပါတယ်။ ည ၂နာရီ ၅၅မိနစ်အချိန်မှာ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲထည့်ထားတဲ့ လက်ကိုင်ဖုန်း alarm ရုတ်ခြည်းထ အချက်ပေးတယ်။ silent alarm လုပ်ထားသည်မို့ မရပ်မနား တုန်ခါပြီး အချက်ပေးတာလေ။ မနီးမဝေးမှာ အိပ်မောကျ ဟောက်သံပေးနေကြတဲ့ မိဘနဲ့ ဝမ်းကွဲညီအကိုများ မနိုးရအောင် အိပ်ရာထဲမှ ရန်နိုင်အသာလျိုထွက်လာ တယ်။ တစ္ဆေသရဲတကောင်လို လှစ်ကနဲ လျောကနဲရွေ့လျားကာ သန့်စင်ခန်းရှိရာ တွဲဆိုင်းအစွန်မှာ ရပ်တန့်လိုက်တယ်။ ဝတ်စား ထားတဲ့ သက်သောင့်သက်သာရှိလှသော အဝတ်အစားများကိုချွတ်ပစ်တယ်။ ပြီးတော့ အနက်ရောင် thong ကို သူ့တင်ပါးဆုံထက် ခပ်ချိတ်ချိတ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းကို လုံအောင်ဖုံးနိုင်ဟန်မရှိဘူးရယ်။ နောက်တခါ သားရေမျှော့ကြိုး ခပ်လျော့လျော့ ချွေးခံဘောင်းဘီ (sweatpants) ကို အပေါ်က ထပ်ဝတ်လိုက်တယ်လေ။ ဘောင်းဘီမျှော့ကြိုး ဘယ်လောက်လျော့ရဲ သလဲဆိုရင် thong အတွင်းခံဘောင်းဘီရဲ့ အရောင်ဘာလဲ ဆိုတာ မေးစရာမလိုလောက်ဘူးဗျ။
ဆောင်ကူးစင်္ကလြမ်းတလျှောက်လည်း လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့ပါတယ်။ မီးရထားကြီးဟာ ကျေးလက်ဒေသ ရထားလမ်းတလျှောက် အမှောင်ထုထဲမယ် တရှိန်ထိုးပြေးလွှားခုတ်မောင်းလျက်သား။ Cabin B – 4 တနည်း B-4 လို့နံပါတ်ပြားတပ်ထားတဲ့ အခန်းငယ်ကို ရန်နိုင်တွေ့ချိန်မှာတော့ အခြေအနေ အနည်းငယ် စစ်ဆေးသည့်သဘော ဟိုသည်ကြည့်လိုက်တာ အခန်းတံခါးက အသာစေ့ထားသည်မို့ အတွင်းထဲမှ နီကျင့်ကျင့်အလင်းရောင်ဟာ ပြင်ပ ဆောင်ကူးစင်္ကလြမ်းပေါ် ထိုးကျနေပါတယ်။ သူအခန်းတံခါးကို အသာအယာ ခေါက်ပြု အသံပေးရင် အတွင်းကိုလျှိုဝင်လိုက်တယ်။ အခန်းငယ်လေးထဲ မီးရထားအခန်းအကန့်တစ်ခုမှာ ပုံမှန်ရှိသင့်ရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းအနည်းငယ် လောက်သာတွေ့ရပြီး ပြောင်သလင်းခါနေသလားပဲ။ သီးသန့်အခန်းဆန်တာဆိုလို့ အိုက်စပ်စပ်အခန်းကျဉ်းထဲ အနီရောင် လက်ကိုင်မီးအိမ် အဲ မှန်အိမ်တလုံးပိုရှိနေတာ။ နံရံကပ်အိပ်စဉ်နှစ်ခု၊ သန့်စင်ခန်း ခပ်သေးသေးတခု၊ ပြီးတော့ စားပွဲသေးတစ်လုံးတော့ ရှိသား။ မောင်ချစ်က အောက်ဘက်အိပ်စဉ်ပေါ်မယ် ဝတ်လစ်စလစ် နီးပါးပုံစံနဲ့ အခန်းနံရံကိုမှီလျက်ထိုင်နေတယ်။ နီကျင့်ကျင့်အလင်း ရောင်အောက်မှာ မောင်ချစ်ရင်အုပ်ပေါ်မှ အမွှေးခပ်ထူထူနဲ့အတူ ခပ်ကားကား လုပ်ထားတဲ့ တောင့်တင်းသန်မာသော ပေါင်တံကြီး တွေက ရန်နိုင့်ရင်ထဲ တထိတ်ထိတ်ဖြစ်သွားအောင် ပြထားသလိုပါ။ မောင်ချစ်ရဲ့ ဆီးခုံပေါ် မှောက်တင်ထားတဲ့ စာအုပ်အဖုံးကို ဘာစာအုပ်လဲ မှန်းဆရနိုင်ပေမယ့် အတွင်းက ဘယ်စာမျက်နှာလဲဆိုတာတော့ မမှန်းဆတတ်ဘူး။ အစပိုင်းက မောင်ချစ်ဟာ အခန်းတွင်း ရန်နိုင်ဝင်ရောက်လာတာကို မကြည့် မမြင်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး အနားယူနေဟန်ပြတယ်။ ဆူပူရှုပ်ထွေးနေတာမဟုတ်ဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ် တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပြချင်တာလားမသိ။
ရန်နိုင်ဟာ တွေဝေတုန့်ဆိုင်းတာမလုပ်ဘဲ အခန်းထဲကို အသာလျှောဝင်သွားပါတယ်။ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ချွေးခံဘောင်းဘီရှည်ကို အသာချွတ်ချပြီး အနက်ရောင် thong တထည်သာ ခါးမှာချန်ကာ အိပ်ရာပေါ်ကို တွားတက်လိုက်တယ်။ မောင်ချစ်ရဲ့ ခြေတံအစုံကို ကားယားခွလျက် ပေါင်ခွဆံပေါ်တင်ထားတဲ့ စာအုပ်ကို လှမ်းကိုင်ယူကာ အခန်းကြမ်းပြင်ပေါ် အသာချပစ်တယ်။ စာအုပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက် တာနဲ့ မောင်ချစ်ရဲ့ တဝက်တပျက်မာတောင့်နေတဲ့ မကောင်းဆိုးရွားကြီးဟာ ခေါင်းထောင်ထလာတယ်။ မျှော်လင့်သလို မော့ကြည့်နေတဲ့ မောင်ချစ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံကို ရန်နိုင်ငုံကိုင်းပြီး မက်မက်မောမော အနမ်းတချက်ပေးလျက် လျှာကိုထိုးသွင်းကာ ပူနွေးစိုစွတ်တဲ့ အာငွေ့ကို စူးစမ်းသလို နောက်ဆုံးအချိန်က မောင်ချစ်ဘာတွေစားသုံးခဲ့သလဲ အရသာခံကြည့်တယ်။ ပြီးတော့ အနမ်းကြောရှည်ကို ရန်နိုင် ရုတ်ခြည်းရပ်တန့်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေကို မောင်ချစ်ရဲ့လည်တိုင်အနှံ့ပွတ်ဆွဲတာမျိုး၊ လည်တိုင်နဲ့ ပခုံးအစပ်က နုညံ့သောအရေပြား ကို အနည်းငယ် ကိုက်ပြီး ခဲတာမျိုး ဆက်လုပ်တာပေါ့။ လူနာတယောက်ညည်းညူနေတာနဲ့မတူဘဲ ကျေနပ်မိန့်မူးနေသော လူကြီးတ ယောက်ရဲ့ ညည်းညူ သံမျိုးပဲဖြစ်မှာပါ။ ရန်နိုင်ရဲ့ ရွေ့လျားမှုက မောင်ချစ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ပြောင်းလဲလာပြီး အမွှေးနု စွတ်ကြောင်းအတိုင်းလိုက်သွားတာ အညိုရောင်နို့သီးခေါင်း လျှာနဲ့ရစ်ဝိုင်းသရပ်သည်သာမက စုပ်သလိုလို သွားနဲ့ကိုက်ခဲသလိုလို လုပ်နေရင်း တုတ်ခိုင်မတ်ထောင် သော ခရမ်းသီးကြီးအား လက်ကိုသုံးကာ ပွတ်သပ်ထုထောင်းပါတယ်။
မောင်ချစ်ရဲ့ ပါးစပ်က အသံထွက်ညည်းညူတာ ကျယ်လောင်သလို အိပ်ရာထက်မှ ကြွတက်လာသော သူ့ဦးခေါင်းကြီးဟာ ပြန်လဲကျ သွားလိုက် ပြန်ကြွလာလိုက် အိန္ဒြေမရဖြစ်နေတယ်လေ။ ရန်နိုင်ရဲ့ ဆံပင်တွေကိုလည်း မောင်ချစ်က လက်ချောင်းတွေနဲ့ထိုးဖွတဲ့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတနေရာကိုလမ်းညွှန်သလို ဦးခေါင်းအားတွန်းပို့တယ်ဗျ။ ရန်နိုင်ကလည်း သင်ပေးဖို့မလို နဂိုတတ်ထင်ပါ့ မောင်ချစ်ရဲ့ ခရမ်းသီးကြီးကို ကွမ်းသီးခေါင်းကနေ အရင်းထိရောက်မတတ် ပါးစပ်ထဲ ထည့်သွင်းငုံခဲပစ်တာ သိပ်အချိန်မဆွဲဘူး။ ကွမ်းသီးခေါင်းကို သွားဖုံးနဲ့မြုံ့နေသလိုမျိုးကစားသလို လိင်တံတခုလုံးလည်း အားရပါးရ အသွင်းအထုတ်လုပ်တာများ တခါတခါ လည်မျိုထဲထိတိုင် လျောကနဲဝင်ဝင်သွားတယ်။ ရထားခုတ်မောင်းသံရဲ့ စည်းချက်နဲ့အညီ ရန်နိုင့် ဦးခေါင်းဟာ တလှုပ်လှုပ်နဲ့လှုပ်ရှား မှောင်းနှင်နေတယ်ပြောရမယ်။ ဒါပေမယ့် မောင်ချစ်က သည်လောက်နဲ့ တင်းတိမ်ဟန်မတူပါ။ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ရန်နိုင့်ကို သူကားထားတဲ့ ခြေနှစ်ဖက်ကြား ဖိထိုင်ချခိုင်းတာ အားအတော်ပါသွားရော။ ဟိုလူ ရန်နိုင်ကလည်း ပါးစပ်ထဲ ထည့်ငုံထားတဲ့ ငပဲကို အလွတ်မခံဘူး သည်အတိုင်း ဒူးထောက်ထိုင်ကျသွားတာ တော်သေးတယ်။ မောင်ချစ်က ရန်နိုင်ရဲ့တင်ပါးတွေဘက်ကို ငုံ့ကိုင်းပြီး ဘောင်းဘီထဲလက်လျှိုကာ ခရေဝကိုလှမ်းနှိုက်သေးတယ်။
ဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီကို အသာဆွဲချလိုက်တော့ ချောမွေ့ကာ အိစက်လုံးဝန်းသော တင်သားနှစ်မွှာပေါ်လာသလို ပန်းသွေးရောင် မပျောက်သေးတဲ့ ခရေဝဟာလည်း သတိမပေးဘဲ ဝလုံးဝိုင်းဝိုင်းရေးပြပါတယ်။ ခပ်တုတ်တုတ်လက်ချောင်းနဲ့ မောင်ချစ်ရဲ့တွင်းနှိုက်မှု ကြောင့် ငပဲကို အငုံမပျက် လည်မျိုထဲထိုးသွင်းနေသော ရန်နိုင်ဟာ အသက်ရှူကြပ် ဆို့နင့်မတတ်ဖြစ်သွားရတယ်။ နာကျင်မှုကြောင့် ခါးရိုး ခုံးကြွတာ အစာနင်ပြီး အော့အံနေတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ‘မင်း ဖင်ကြွက်သားကို တင်းမထားနဲ့။ မဟုတ်ရင် ဒဏ်ဖြစ်ပြီး နာမှာပဲ” မောင်ချစ်က ပြောပြောဆိုဆို ဒုတိယလက်ချောင်းတခုကိုပါ ပူးတွဲထိုးသွင်းရင်း လက်မနဲ့ခရေအနားသတ်အား အသာအယာပွတ်သပ် ပေးတာမို့ တင်းထားသမျှ အလျှော့ပေးရင်း ဒူးညွှတ်ကျမတတ် ရန်နိုင် မျက်ရည်တလည်လည် ဖြစ်နေတယ်လေ။
ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ သိမ့်ကနဲ ရထားရဲ့ရပ်တန့်မှုကြောင့် မောင်ချစ် စောင့်နေတဲ့အထောက်အပံ့ အခိုက်အတန့်ဖြစ်သွားပါ တယ်။ ခပ်ငြိမ့်ငြိမ့်သွားနေတဲ့ ရထားပေါ် တွင်းနှိုက်ကာ လမ်းကြောင်းချဲ့နေတဲ့အခိုက် ရထား ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်လမ်းကြောင်းပြောင်း တော့ လက်ချောင်းတခုလုံး တွင်းထဲမြုပ်အောင် စွပ်ကနဲလုပ်နိုင်ခဲ့ရော။ ဒူးထောက်ထိုင်ချထားတဲ့ ရန်နိုင်ခမျာ ကြမ်းပြင်ပေါ် မှောက်လျား ထိုး လဲကျသွားတာ ရင်ဘတ်နဲ့ အေးစက်စက်သတ္ထုအခန်းတံခါးရွက် ပြေးရိုက်တော့မယ့်အတိုင်းဖြစ်သွားတယ်။ တံခါးပတ္တာတွေ အသံအဆက်မပြတ်မည်သွားသလို ရန်နိုင့်ပါးစပ်မှ အော်ညည်းလိုက်သံဟာ ရထားဘရိတ်ဆွဲလို့ သံလမ်းပွတ်တိုက်သံကျယ်ကျယ် ထွက်မှုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လေ။
ရန်နိုင့်ပါးစပ်ဟကာ အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်မှုကြောင့် စတီးလ်တံခါးရွက်ကို အငွေ့ရိုက် သည့်အတိုင်း ဖြစ်ရသလို မောင်ချစ်ရဲ့ ခြေတံခပ်ကားကားနှစ်ဖက်ကို အားပြုကိုင်ထားတဲ့ လက်သည်းတွေဟာ အသားထဲနစ်မြုပ်မတတ်ပါပဲဗျာ။ ဒါကိုအခွင့်ကောင်းယူကာ မောင်ချစ်က ရန်နိုင့်ကို သနားညှာတာမှုမပြု အီစကလီတွေမထုတော့ဘဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပဲ ဇာတ်ကြမ်းကားစရိုက်တယ်။ ရန်နိုင်ရဲ့ ခပ်ကုန်းကုန်းဖြစ်သွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူလိုချင်တဲ့ အနေအထားပုံစံချပေးရင်း လက်တဖက်က မတ်ထောင် နေတဲ့ငပဲကြီးအား ကွန်ဒုံးတစ်ခုစွပ်ကာ ချောဆီလူးတယ်။
မောင်ချစ်ဟာ အခြားလက်တစ်ဖက်နဲ့ ရန်နိုင့်ခါးကိုထိန်းကိုင်လျက် ‘အော်မယ် မကြံနဲ့ ခွေးသား….အမုန်းစားစမ်းကွာ’ လို့ပါးစပ်က ဟိန်းဟောက်ကာ ငပဲကြီးကို တေ့ထောက်ဖိသွင်းပါတော့တယ်။ လမ်းကြောင်းဖြောင့်အောင် အထုတ်အသွင်းလေး ခပ်ဖြေးဖြေးလုပ်ကာ အစပျိုးတာမျိုးမလုပ်ဘူး၊ တဖက်သားစိတ်တင်းကြပ်မှုလျော့အောင် တင်ပါးတွေ ရင်ဘတ်က နို့သီးခေါင်းတွေကို ဖျစ်ညှစ်ကလိတာ မလုပ်ဘူး သူ့ငပဲတဆုံးဝင်ဖို့သာအားထုတ်တဲ့ မောင်ချစ်ပါ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရန်နိုင်ရဲ့ခရေထဲ တစ်ရစ်ခြင်းဝင်သွားတဲ့ ကွမ်းသီးခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တင်ပါးကို ဖြန်းကနဲနေအောင် လက်ဖဝါးနဲ့ရိုက်ခတ်သေးတာ။ ရန်နိုင် ခေါင်းမော့ ခါးကော့ဖြစ်သွားချိန် မောင်ချစ်ဟာ အချိန်ကိုက်ထားသလားမေးရမယ့်အတိုင်း သူ့ငပဲကြီးကို တဆုံးဖိသွင်းလိုက်ပါတယ်။
ရန်နိုင်တယောက် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ညည်းရမလား၊ တဖက်ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ငြိမ်နေရမလား မသည်းကွဲဘဲ မြင်ကွင်း ထဲ ကြယ်တွေ လတွေမြင်ကုန်ပါတယ်။ ပါးစပ်က ခပ်ကျယ်ကျယ် အော်ညည်းလိုက်ရင်း တတ်နိုင်သမျှ တင်းထားတဲ့ဖင်ကြွက်သားတွေကို လျှော့ပေးလျက် မောင်ချစ်ပြုသမျှ နုရတယ်။ အော်ညည်းမှသာ နာကျင်မှုသက်သာသယောင်ထင်ရတာမို့ မောင်ချစ်က သူ့ငပဲကြီး ဆောင့်သွင်းတိုင်း အမြင်ေ၀ဝါးစွာနဲ့ ရန်နိုင်ခမျာ အရှက်မဲ့သွားတယ်လေ။ ရန်နိုင် ခါးလေးနွဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနေအထား ဟိုသည်ပြောင်း တာကို မစောင့်စည်းနိုင်တဲ့ မောင်ချစ်ဟာ သူ့ငပဲကြီးကို ရထားခုတ်မောင်းသံနဲ့အပြိုင် ဆောင့်သွင်းတာ ဆွဲထုတ်တာ စည်းချက်ညီနေ ရော။ ယိမ်းခါနေတဲ့ ရထားတွဲဆိုင်းကြီးရဲ့အားအပြင် နဂိုသန်မာတဲ့ မောင်ချစ် အားအင်ဟာ ရန်နိုင်ရဲ့ အဆုတ်ထဲ အောက်ဆီဂျင် ခပ်များများ ရှုသွင်းဖို့ ဘေးဆိုင်းတီးပေးသလိုပါပဲ။ ကွန်ဒုံးအပြင် ချောဆီကိုလည်း အသုံးပြုထားသည်မို့ ရန်နိုင် စိုးရိမ်စိတ်ဝင် သတိကပ်မိ ချိန်မှာ စိတ်သက်သာရာရသွားတယ် ပြောရမယ်။ ပူထူနေတဲ့ခံစားချက်အလွန် သာယာမှုအနည်းငယ်ခံစားလာရတော့မှ မောင်ချစ် ကြမ်းတာကို အလိုက်သင့် စည်းချက်ညှိနိုင်တယ်လေ။ ခပ်တုတ်တုတ် မောင်ချစ်ရဲ့ငပဲကြီးဟာ ဆောင့်သွင်းချက်တိုင်း ရန်နိုင်ရဲ့ prostate ကို တို့ထိ တွန်းထိုးတယ်။ ဟိုး….ဟိုး….ရထားတွဲအစွန် အိပ်ခန်းငယ်လေးတခုထဲမယ် အရေပြားချင်းရိုက်ခတ်သံ၊ မောင်ချစ်ရဲ့ မာန်ဖီသလို ညည်းသံတွေဟာ ပြင်ပကို ခပ်သဲ့သဲ့ထွက်နေတာ အမှန်ပဲ။
အဦးဆုံး သဲကြီးမဲကြီး ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပြုကျင့်ခံရမှုကြောင့် ရန်နိုင်ရဲ့ တကိုယ်လုံး အားပြတ်ကာ တုန်တုန်ရီရီဖြစ်သွားတယ်ဆို ယုံကြပါ့မလား။ ရထားကြမ်းပြင်နဲ့ တိုးဆောင့်မိမတတ် ရန်နိုင်တကိုယ်လုံး ဖိခံရသလို သူ့ကြောပြင်အနှံ့မှာလည်း သာယာမှုထက် စိုးရိမ်မှု ကဲကာ ချွေးစေးတွေနဲ့တောက်ပနေပါတယ်။ သို့ပေမယ့် မောင်ချစ်အတွက် ကိစ္စပြီးစီးဖို့ မနီးစပ်သေးဘူးရယ်။ ပါးစပ်မှာခဲထားတဲ့ စီးကရက်ကလည်း နှစ်လိပ်ရှိပြီး ခပ်ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်လိုက် ရန်နိုင်ရဲ့ ခရေထဲ ငပဲကြီးကို ဆောင့်ဆောင့်သွင်းလိုက်နဲ့ ဟန်ကျနေတာဗျ။ ကြမ်းပြင်ကို လှမ်းထောက်ထားတဲ့ ရန်နိုင်ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ဟာ တုန်ခါနေတာ မြင်မကောင်းဘူး။ နီကျင့်ကျင့် အခန်းငယ်ထဲ ဆေးလိပ် မီးခိုးငွေ့တွေနဲ့ မှုန်မှိုင်းနေတာ ချွေးနံ့ပြင်းပြင်းတွေရောစပ်လျက်သားပါ။ ရန်နိုင့်ခရေမှ ငပဲကြီးကို ပလွတ်ကနဲ ဆွဲထုတ်လျက် မလှမ်းမကမ်းက သစ်သားထိုင်ခုံတခုပေါ် မောင်ချစ်ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ရန်နိုင့်ကို တက်ထိုင်ဖို့ခိုင်းတာကြောင့် ကိုယ်ဟန်ထိန်းရင်း မောင်ချစ်ရဲ့ငပဲကိုလက်နဲ့ကိုင်ကာ ခရေဝထဲနှဲ့သွင်း ထိုင်ချပစ်တယ်။ ရထားတွဲရဲ့ တုန်ခါနေမှုအလျဉ်ဟာ သတ္ထုကြမ်းပြင်မှတဆင့် ရန်နိုင် တကိုယ်လုံးစီ ဖြန့်ကျဲသွားတယ်လေ။ ရန်နိုင်ဟာ သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းသားကို သွားနဲ့ကိုက်ခဲရင်း ခပ်ကားကားထိုင်ချထားတဲ့ မောင်ချစ် ပေါင်ခြံကြား တင်နောက်ပစ်လျက် ရထားအလှုပ် တင်အလှုပ်နဲ့ အဆင်ပြေပြေ ထိုင်ထလုပ်ရတယ်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာတော့ ရန်နိုင်ရဲ့ ခြေအစုံဟာ မောင်ချစ်ရဲ့ခါးကို ရစ်သိုင်းထားတဲ့အနေအထားကိုပြောင်းသွားပါတယ်။ ရန်နိုင်ဟာ တုတ်ခိုင်သန်မာတဲ့ မောင်ချစ်လည်တိုင်အား အားပြုဖက်တွယ်ချိန်မှာ ခရေဝထဲ တဆုံးအသွင်းအထုတ်လုပ်ခံရတဲ့ ခံစားချက်ကို သည်းခံ နိုင်လာတယ်။ နံဘေးကနေကြည့်ရင် မောင်ချစ်က ရန်နိုင့်ကို ကလေးတယောက်အားပွေ့ချီပင့်မြှောက်ထားသလိုလိုပါပဲ။ ပက်လက်မကျ တကျပုံစံမှာ မောင်ချစ်ဟာ စိုက်ကြိုက်လှေလှော်တာမို့ ရန်နိုင့်တကိုယ်လုံး ကြမ်းပြင်မှာ ပိပြားမတတ်လို့ထင်ရတယ်။ မောင်ချစ်ရဲ့ ငပဲကြီးဟာ ရန်နိုင် တင်သားဆိုင်ထဲ အားရစရာကြီးတိုးဝင်နေတဲ့အပြင် တချက် တချက်ပစ်ဆောင့်သွင်းခြင်းကြောင့် အော်ညည်းသံတွေ ထိန်းမရအောင် ကြားရပါတယ်။ ‘ခုတင်ပေါ်မှာလည်း သည်အတိုင်း တက်ထိုင်နော်’ ပြောပြောဆိုဆို ခရေဝထဲမှ သူ့ငပဲကို ဆွဲနှုတ်ရင်း အိပ်စဉ် ကုတင်ပေါ် မောင်ချစ် ပက်လက်မကျတကျ လှဲလျောင်းလိုက်တယ်။ ရန်နိုင်လည်း မောင်ချစ်ရဲ့ အမိန့်စကားအတိုင်း တက်ထိုင်ရတာပေါ့။ အသာအယာထိုင်ချပေမယ့် သိပ်ပြီးချိန်ဆချိန်မရလိုက်ဘူး ရထားအလှုပ်မယ် မောင်ချစ်ပစ္စည်းကြီး တဆုံးမြုပ်သွားအောင် အလန့် တကြား ရန်နိုင်ဖိထိုင်မိရော။ ပါးစပ်ကြီးဟပြီး အသက်ဝအောင်ရှူဖို့ကြိုးစားချိန် မောင်ချစ်က အောက်ကနေ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပင့်မြှောက် ပစ်-ိုးလာတယ်။ ရန်နိုင်ရဲ့ ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကို အားပြုဖျစ်ညှစ်သလို လည်တိုင်ကိုလည်း မောင်ချစ်က အရာထင်တဲ့အထိ ကိုက်ခဲနမ်းရှိုက် တယ်လေ။ ရထားအရှိန်မြင့်တဲ့အခါတိုင်း မောင်ချစ်ရဲ့ ပစ်ဆောင့်အားဟာ ပိုကြမ်း ပိုမြန်လာတာမို့ ရန်နိုင်ဟာ ခုတင်တိုင်ကို အားပြုကာ မလဲမပြိုအောင် အားပြုရတာပဲ။ ရန်နိုင်ဟာ မျက်ဖြူဆိုက်သလိုလို မျက်ဝန်းများမှေး မှိတ်ကာ ဦးခေါင်းကို တချက် တချက်နောက်လှန်ပြီး ပါးစပ်မှ ဘုရားစာရွတ်သည့်အတိုင်း ခပ်တိုးတိုးအော်ညည်းပုံအရ သူအရသာခံတတ် သွားဟန်ပေါက်ပါတယ်။
မှတ်မှတ်ရရ တတိယအချီစတင်ချိန်မှာ အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ကြီးဟာ ရောင်နီသမ်းဖို့ တိမ်အရောင်စပြောင်းလာပါတယ်။ များမကြာမီ အရုဏ်တက်တော့မယ့် အရိပ်အရောင်တွေ နီးကပ်ခဲ့ပြီ။ ရန်နိုင်တို့နှစ်ယောက်ဟာ အိပ်စဉ်မွေ့ယာကျဉ်းမြောင်းဟန်ကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ် အခင်းခင်းပြီး နပမ်းဆက်လုံးနေကြတယ်ဗျ။ ရန်နိုင်က ရထားကြမ်းပြင်ပေါ် ပက်လက်ကလေးဖြစ်လိုက်၊ မောင်ချစ်က ပက်လက်ကလေး လှဲ ရန်နိုင်ကို တက်ခုန်ခိုင်းတာမျိုးလုပ်လိုက်နဲ့ လူးလိမ့်ကြတာ မမောပန်းဘူးထင်တယ်။ တညလုံးနီးပါး ရထားကြီးနဲ့အပြိုင် မောင်းနှင် နိုင်ဆဲ မောင်ချစ်ရဲ့သက်လုံကော စွမ်းရည်ကိုရော တကယ်ချီးကျူးတယ်။
များသောအားဖြင့် လှေကြီးထိုးရိုးရိုး၊ Doggy Style ၊ မြင်းစီးတဲ့ဟန် သုံးမျိုးလောက်ကိုလှည့်သုံးနေကြတာပါ။ ဒါပေမယ့် ရန်နိုင့်အတွက် တော့ အတွေ့အကြုံသစ်ကို နင့်နင့်နည်းနည်းကြီးရလိုက်တယ်ပြောရမယ်။ နည်းနည်းမောပန်းလို့ကြမ်းပြင်ပေါ်ဖြစ်ဖြစ် ခုတင်လေးပေါ် ဖြစ်ဖြစ် ကျောလှဲလိုက်မယ်မကြံနဲ့ မောင်ချစ်က ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို လာထမ်းပြီး လှေလှော်တော့တာပဲ။ သူအားရသွားလို့ ဒါမှမဟုတ် မောပန်းရင် ခုတင်ပေါ် ပက်လက်ကလေးလှဲကာ ရန်နိုင့်ကို ‘ကောင်လေး….အပေါ်ကတက်ထိုင်ကွာ…မင်းစိတ်တိုင်းကျ ဆောင့်ချ ဟုတ်ပြီလား’ လို့ပြောပြီးခိုင်းတော့တာ။ တုတ်ခိုင်သလို ရှည်လျားတဲ့ မောင်ချစ်ရဲ့ငပဲကြီးကို ကိုင်တွယ်ကာ ရန်နိုင်ဟာ သူ့ခရေဝထဲ မြုပ်သထက်မြုပ်စေဖို့ကြိုးစားမှုက တကိုယ်လုံး တုန်ရီနေတာ အမှန်။ တသိမ့်သိမ့်ဝင်သွားတဲ့ငပဲကြီး ရန်နိုင့်တင်သားဆိုင်များကြား တဆုံး မြုပ်သွားချိန်မှာ အသက်ရှူသံခပ်ပြင်းပြင်းနဲ့အတူ ချွေးစေးအချို့ မောင်ချစ်ရဲ့ကိုယ်ပေါ် စီးကျကုန်ရော။ တင်သားဆိုင်ကို အနည်းငယ်ကြွ ကာ ရန်နိုင်စတင်မြင်းစီးပြီး မကြာခင်မှာ သူ့ငပဲဟာ မောင်ချစ်ဗိုက်သားပြင်ကို တဘတ်ဘတ်နဲ့ အဆက်မပြတ်ရိုက်ခတ်လာပြန်တယ်။ လှုပ်ရှားမှုပြင်းထန်လေ ရန်နိုင့်အသားဆိုင်နဲ့ အမွှေးနုဖုံးတဲ့ မောင်ချစ်ဗိုက်သားပြင်ရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုဟာ ဗုံတံခေါက်သလိုဖြစ်တာမို့ အသံ ခပ်မြိုင်မြိုင်ထွက်ပုံ ထိန်းမရဘူး။ တကယ်ပါ မောင်ချစ်က ပက်လက်ကလေးလှဲ လက်နှစ်ဖက်ကိုထွေးယှက်ပြီး သူ့ဦးခေါင်းနောက်မှာ အုံး ခုကာ ရန်နိုင်လုပ်သမျှ ဖြစ်ပျက်သမျှကို အရသာခံ ငုံ့ကြည့်နေတာ အပံ့အကူကို မလုပ်သလိုငြိမ်ပဲနေတယ်ဗျ။
ဒါပေမယ့် သိပ်တော့ ဇိမ်မယူလိုက်ရဘူး တံတားတစ်စင်းကို အဖြတ် ရထားရဲ့အရှိန်မြင့်လာသလို တွဲဆိုင်းရဲ့ စည်းချက်ကျ တချောက် ချောက် အနိမ့် အမြင့်လှုပ်ရှားပုံကြောင့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားမယိုင်လဲအောင် ထိန်းရပါတော့တယ်။ မောင်ချစ် ထထိုင်ကာ ရန်နိုင့်ကို ရင်ချင်းအပ်ထွေးဖက်လိုက်ပြီး အလိုက်သင့်နေပေးရတာမျိုးပေါ့။ စည်းချက်ကျကျ အောက်ကနေ ပင့်မြောက်ပေးနေရင်းမှ တင်ပဆုံအား ကိုသုံးလျက် အလင်းရဲ့အမြန်နှုန်းအတိုင်း တရစပ်ဆွဲပစ်တာ ရန်နိုင်တယောက် အနိုင်ကျင့်စော်ကားခံနေရပုံနဲ့တောင် တူနေသေးရဲ့။ ရင်ချင်းအပ်ကာ သာယာနွေးထွေးတာက စက္ကန့်ပိုင်းလောက်သာ အချိန်ယူလိုက်တယ်လို့ ပြောစမှတ်တွင်မယ်။ ရထားတွဲ အခန်းထဲမှ နှစ်ထပ်ခုတင်ဟာ သတ္ထု frame တွေနဲ့လုပ်ထားသလို နံရံနဲ့သေချာစွာ သံမှိုစွဲထားလို့သာတော်တော့တယ် မဟုတ်ရင် မောင်ချစ်ကြမ်းပုံ အရ ခုတင်ကျိုးတယ်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကာမဂုဏ်အမှောင်တိုက်ထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ချွေးစေးတွေဟာ နှာသီးဖျားမှ တစက်စက်စီးကျတဲ့ အထိ လောင်မြိုက်နေ ကြတယ်လေ။ အသက်ရှူသွင်း ရှူထုတ်သံတွေဟာလည်း ခပ်ပြင်းပြင်းနဲ့ ဖားဖိုဆွဲတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ များမကြာမီမှာ အခန်းထဲကွက်ပြီး ငလျင်လှုပ်လိုက်သလို တုန်ခါကာ မာန်ဖီသလို အော်ညည်းသံတချက်ထွက်လာတယ်။ ရန်နိုင်ရဲ့ ဝိုင်းစက်တင်းအိနေတဲ့ တင်သားဆိုင် ထဲကို မောင်ချစ်က တတိယအကြိမ်မြောက် ငပဲကိုတဆုံးထည့်ကာ သုက်ရည်တွေပန်းထည့်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ရန်နိုင်ရဲ့ မြန်နှုန်းမြင့် ချော်ရည်ပူအချို့ဟာလည်း သူတို့နှစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်ကြား ခရားရေလွှတ်သလို တသွင်သွင်စီးကျနေတယ်ဗျ။ ရထားဘူတာတခု ဆိုက်ရောက်ကာနီးမို့ အရှိန်လျှော့ချိန်ထိ မောင်ချစ်နဲ့ ရန်နိုင်တို့ အသက်ရှူသံတွေက မြန်တုန်း ပြင်းထန်တုန်းပေါ့။ ရထားပြတင်းပေါက် ပြင်ပမှာတော့ လင်းရောင်နီနဲ့အတူ မနက်ခင်းဟာ နိုးထလာကြပါပြီ။ ရထားတွဲဆိုင်းတခုထဲမှ အခန်း (Cabin B-4) မှာတော့ မုန်တိုင်းည တစ်ညကို ဖြတ်သန်းပြီးလို့ ငြိမ်သက်စပြုဆဲ။
နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်ဟာ ပြတင်းတံခါးကိုဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လျက် ချွေးနံ့၊ ဆေးလိပ်နံ့နဲ့ လိင်မှုကိစ္စပြုကျင့်ရာမှ ရတတ်တဲ့ ရနံ့မျိုးစုံနဲ့ လေးလံကာ မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေတဲ့ ရထားအခန်းငယ်ကို နိုးထစေဖို့ လှုပ်နှိုးပါတယ်။ စည်သာမြို့သစ်နယ်နိမိတ်ကို ရောက်လာဟန် တူတယ် မိုးကြိုးပစ်သလို လည်ပတ်နေတဲ့ ရထားဘီးတွေဟာ တဖြည်းဖြည်းအရှိန်လျှော့လာပြီး စည်းချက်ကျ တဂျောက်ဂျောက်အသံ တမျိုးမြည် လေတယ်။ ဘူတာရုံမှ ဝန်ထမ်းတဦးရဲ့ အင်တာကွန်းမှတဆင့် အသိပေးကြေငြာသံဟာ ဘယ်ဒေသ ဘူတာရုံအမှတ် ဘယ်လောက်ကို ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သတိကပ်စေတယ်လေ။ ရန်နိုင့်တကိုယ်လုံးလည်း ဘယ်နေရာကိုရောက်နေကြောင်း အခုမှ သတိကပ်မိသူလို စက္ကန့်အနည်းငယ်တုန်ခါသွားတယ်။ နာကျင်တာတွေ သာယာတာတွေ ယူဆောင်လာတာ ဝတ်ဆင်လာတာတွေကို ညတုန်းက ဂရုမပြု မိသမျှ အခုတော့ အာရုံစုစည်းနေရတယ်။ မောင်ချစ်ကတော့ အစာ၀၀လင်လင်စားသောက်ပြီးဟန်နဲ့ ဝတ်စားပြင်ဆင်နေကြအတိုင်း ခပ်သွက်သွက် ပြင်ဆင်ဖို့ထရပ်ပါတယ်။ လက်ဆေးဘေဆင်အသေးစားလေးနားသွား သူ့မျက်နှာကို ရေခပ်အေးအေးနဲ့ဆေးကြော သုတ်သင်တယ်။
အဝတ်မဲ့ မောင်ချစ်ရဲ့ နောက်ကျောပြင်ကို ဝါကျင့်ကျင့်မီးရောင်အောက်မှာ မြင်ရတာက ကြွက်သားအမြှောင်းလိုက်ပဲ။ ရန်နိုင်မှာ လုပ်လက်စအလုပ်ကို မေ့လျှော့ပြီး မောင်ချစ်ကို စောင့်ကြည့်မိတဲ့ ခဏသောအချိန်ပါ။ အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ တောင့်တင်း သန်မာမှုကို ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်ရမလဲ စေ့ငုမိတယ်ထင်ပါတယ်။ အိပ်စဉ်မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆွဲမချခင် ရန်နိုင်ခြေအစုံဟာ ပျော့ခွေနေတာ ဂျယ်လီတုံးလိုမို့ မလှမ်းမကမ်းက စားပွဲခုံအစွန်းကို ဆုပ်ကိုင်အားပြုကာ တချက်ရပ်လိုက်တယ်ဗျ။ ရေစက်အနည်းငယ်တွဲခိုနေတဲ့ မောင်ချစ် မျက်နှာဟာ ရန်နိုင့်အခြေအနေကို မြင်သွားချိန်မှာ ကျေနပ်အားရတဲ့အပြုံးတချက်ပွင့်သွားတာတွေ့ရတယ်။
ရန်နိုင်ဟာ မီးခိုးရောင် ချွေးခံဘောာင်းဘီ၊ အတွင်းခံ tom thong သာမက အပေါ်ကဝတ်ဆင်လာသော အဝတ်အစားများကို လိုက်စုပုံ တာက အလုပ်နောက်ကျတော့မယ့် လူတယောက်လိုပါ။ ဘောင်းဘီတွေ ခပ်သွက်သွက်ကောက်စွပ်၊ အင်္ကျီမှန်သမျှ အမြန်ဝတ်ဆင်ပုံမှာ ပိန်ပါးပါး ရန်နိုင့်အထာမဟုတ်တဲ့အတိုင်းလို့ ပြောရမယ်။ မောင်ချစ်ကတော့ ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ပြီး အခန်းတံခါးသံဘောင်ကို မှီကာ စောင့်ဆိုင်း နေပါတယ်။ လိုအင်ပြည့်ဝသွားတဲ့အချိန် သူနဲ့ဘာမှမသက်ဆိုင်တော့သလို ဟန်ပန်မို့ ရန်နိုင်ဘာပြောရမှန်းမသိ။ ‘ငါဆင်းမယ့် ဘူတာရုံက သည်မှာကွ’ မောင်ချစ်လေသံက တာဝန်ကျ ရထားဝန်ထမ်းတစ်ဦးအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ။ သူ့မျက်ဝန်းတွေကတော့ ရန်နိုင့်ကို တပ်မက်တဲ့ အကြည့်တွေပါနေဆဲ။
မောင်ချစ်ဟာ ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးလာကာ ရန်နိုင်ရဲ့ အင်္ကျီကော်လံကို နေသားတကျပြင်ဆင်ပေးရင်း ချွေးစေးအနည်းငယ်စို့ထွက်နေတဲ့ လည်တိုင်တလျောက်အား လက်ချောင်းများနဲ့ပွတ်သပ်ပေးပါတယ်။ ‘မင်းအတွက်ဆို ဘယ်အချိန်ဖြစ်ဖြစ် ရထားလက်မှတ် Free နော်။ ဝယ်စရာမလိုဘူး ငါ့နာမည်နဲ့ဝန်ထမ်းအမှတ်ကိုသာစုံစမ်းပြီး စီးပေါ့’ လို့ မောင်ချစ်က ခပ်တိုးတိုးပြောတယ်။ အဓိပ္ပာယ်နှစ်ခွထွက်သော စကားသံက လေထုထဲမှာ တွဲလွဲခိုကာ လေးလံလှတယ်။ ရထားနံရံပေါ်မှ ခလုပ်အသေးလေးတခုကို မောင်ချစ်နှိပ်လိုက်ပြီး ရထား ဝန်ထမ်းများအတွက် ပြင်ဆင်ထားဟန်ရှိတဲ့ locker key အပိုတစ်ချောင်းကို ရန်နိုင်ရဲ့လက်ထဲထည့်ပေးပါတယ်။
‘နောက်တစ်ကြိမ် ငါတို့ တွေ့ကြရင် ဘယ်လိုစည်းဘောင်ကလနားမှမရှိတော့ဘူး လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲ ဟုတ်ပြီလား’
ရန်နိုင်က သူ့လက်ထဲရောက်လာတဲ့သော့တံတချောင်းကိုကြည့်လိုက် မောင်ချစ်ရဲ့မျက်နှာကိုတချက်မော့ကြည့်လိုက်နဲ့ အသံမထွက်ဘဲ နှစ်ဦးသားကြား နားလည်မှုအဓိပ္ပာယ်တွေ ဖော်ဆောင်သဘောပေါက်သွားမိတယ်။ အမှတ်တရလက်ဆောင်တခု ပေးအပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အပြန်ခရီးစဉ်အတွက် အာမခံချက်တခုဖြစ်ခဲ့တယ်ပေါ့။
Cabin B-4 ထဲမှ ရန်နိုင်ထွက်လာလိုက်ပြီး မောင်းနှင်နေဆဲ ရထားစင်္ကြံလမ်းတလျှောက် အသာလျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အခုအချိန်မှာ တော့ လူသွားလမ်းမယ် ခရီးသည်များ ကိုယ်လက်အကြောဆန့်၊ သွားတိုက်မျက်နှာသစ်၊ ယူဆောင်လာတဲ့ အထုပ်အပိုးတွေကိုနှိုက်ပြုနဲ့ ဆူညံရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ရန်နိုင့်လို ကြုံဆုံခဲ့ရတဲ့ညဘက်အတွေ့အကြုံတခုခုအား စမြုံ့ပြန်နေကြဟန်တော့ မတူပါ။ လူတွေ အထုပ်အပိုး တွေ ကျော်ခွလျှောက်လာပြီးနောက် မိဘများနဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်နှမများ အိပ်ရာမှနိုးထကာ စကားစမြည်ပြောနေကြတာကို ရန်နိုင်တွေ့လိုက် တယ်။ ဘာရယ်မဟုတ် ဝတ်ထားတဲ့ ရှပ်အင်္ကျီအနေအထားကို ချိန်ညှိ၊ လည်တိုင်က ကိုက်ရာခဲရာတွေကိုဖုံးအုပ်၊ မောင်ချစ်စီက ဆေးလိပ်နံ့နဲ့ ကိုယ်နံ့တွေကို သူ့အရေပြားက ပျောက်ကွယ်လို့ပျောက်ကွယ်ငြား ရေစိုတစ်ရှူးအချို့နဲ့ ရန်နိုင် သုတ်သင်သန့်ရှင်း လိုက်သေးတယ်။ ဦးခေါင်းထဲမှ မှတ်ဉာဏ်ထဲ တံဆိပ်နှိပ်မထားခင် မတူကွဲပြားတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပါပဲလို့ ရန်နိုင်ခံစားလိုက်တယ်။
ပလက်ဖောင်းအစွန်ကထွက်လျက် ရထားပြတင်းနားတိုးကပ်လိုက်တာ လတ်ဆတ်တဲ့ နံနက်ခင်းလေပြေများဟာ ရန်နိုင်မျက်နှာအနှံ့ တိုးဝှေ့ကြည်စယ်လာနေပါတယ်။ ဆူညံမှုတွေ ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့ နယ်မြို့လေးတစ်မြို့ကို သယ်ဆောင်မလာဘဲ ချန်ထားရစ်ပြီပေါ့။
ဟုတ်တယ် ရထားပြတင်းမှတဆင့်တိုးဝှေ့လာတဲ့ လတ်ဆတ်သော လေနုအေးများကြောင့် ရန်နိုင့်စိတ်တွေ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲ ခိုအောင်း လက်စ နောင်တမမည်သော နောင်တတွေဟာ နေအလာ နှင်းပျောက်သလို ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သွားသလို ခံစားရပါတယ်။ AC အခန်းတံခါး ကိုဖွင့်လျက် အိပ်စဉ်ရှိရာခြေစလှမ်းလိုက်တာနဲ့ ကိုယ်စလိုက်တဲ့ ခရီးစဉ်တစ်ခုရဲ့အဆုံးသတ်ကို ပြီးဆုံးပြီလို့ သဘောထားကာ ပြန်လှည့် မကြည့်တော့ဘူးရယ်။ တညလုံး သောင်းကြမ်းခဲ့မှုကြောင့် တကိုယ်လုံးတော့ ညောင်းညာသလိုခံစားရပေမယ့် မုန်တိုင်းပြီးစ ကမ်းခြေ တစ်ခုမှာ လမ်းလျှောက်သည့်အတိုင်း ဘေးလွတ်ရာကိုသာ ရှေ့ရှုသွားမိတယ်ပေါ့။ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုတွေက သယ်ယူလာတဲ့ပစ္စည်းပစ္စယ များ ထုပ်ပိုးသိမ်းဆည်းနေရင်း ရန်နိုင့်ကို လှမ်းကြည့်ကာ လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့အမြန်လာဖို့ခေါ်တယ်။ ဟား….ကျေးလက်မြို့ငယ်လေးမှ အိမ်အသစ် နေရာအသစ်ကို သွားရာလမ်းတလျှောက် သုံးချီ သုံးဖလား ကြက်ပွဲနွှဲခဲ့တာ တညလုံးလိုလိုပဲ…..အတော်ဆိုးတဲ့ ရန်နိုင်ပါ လားနော်။
x x x
တခါတရံ ကြိုတင်မကြံစည်ထားဘဲ ကြုံဆုံရသည့် သူစိမ်းတယောက်နဲ့ သွေးသားဆန္ဒအရ ကိုယ်လက်နှီးနှောဖြစ်တဲ့ အခိုက်အတန့်ဟာ တစ်ဘဝစာ နောင်တအဖြစ် သယ်ဆောင်မသွားရအောင် သတိတော့ ထားရပါလိမ့်မယ်။ သိက္ခာတွေ ဆန္ဒတွေဟာ တခါတလေ ထိန်းချုပ် ချိန် မရလိုက်ဘူးမို့။
Love & Lust,
Alex Aung (15 June 2026)
