Three Course Meal and a Drink

ကော်ဖီတစ်ခွက်၊ မုန့်တစ်ခုနဲ့ အလဲအလှယ်

ရပ်ဝေးမြေခြားခရီးသွားများစတည်းချလေ့ရှိတဲ့ လူသွားလူလာသိပ်မများသော လမ်းသွယ်တစ်ခုရဲ့ စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက် စားပွဲခုံမှာ ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်။ လူငယ်လေးက အခြားသူများအကြည့်တချက်ပေးမိရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် လွန်းလှတယ်။ ရင်ဘတ်ဟပြဲ ရှပ်အင်္ကျီတထည်က လင်းကနဲလက်ကနဲတချက်တချက်ဖြစ်သွားတဲ့ လည်ဆွဲကြိုးမျှင်လေးပိုမို ထင်ရှား အောင် ထွင်ဝတ်ထားသလိုထင်မြင်စေပြီး ကြော့ရှင်းဖြူဖွေးတဲ့လည်တိုင်အလှကိုထင်းပစေပါတယ်။ ဘယ်သူထင်မှာလဲ သည်လို ကောင်ငယ်လေးက အသွေးအသားအရင်းပြုငွေရှာနေရသူတစ်ယောက်ဆိုတာလေ။ တနေ့တာအစာအဟာရအတွက် ဒါမှမဟုတ် သောက်စရာအရက်တစ်ခွက်နဲ့တင် လိင်တူကြိုက်ရပ်ဝေးမြေခြားအမျိုးသားအချို့အတွက် စိတ်ဖြေသိမ့်ရာဝန်ဆောင်မှု ပေးတတ်သူ ပါတဲ့။

Three Course Meal and a Drink

လန်ဒန်မှာရှိတဲ့ Tunisian စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုရဲ့ပြင်ပဧရိယာမှာ ခင်းကျင်းထားသော စားပွဲခုံတစ်ခုမှာ ကျွန်တော်ထိုင်နေခဲ့ပါတယ်။ အခြားခုံမှာတော့ အသက်ကြီးအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်၊ ဆယ်ကျော်သက်ကလေးနှစ်ယောက်အပါအဝင် မိသားစုတစ်စုထိုင်နေကြတယ်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဆံပင်ရွှေရောင်ကောက်ကောက်ကွေးကွေးနဲ့ လှတပတလူငယ်လေးတစ်ယောက်ရောက်လာပြီး မဖိတ်ခေါ်ပါဘဲ ကျွန်တော့်စားပွဲမှာ ထိုင်ချလိုက်တယ်။ သောက်စရာတစ်ခွက်မှာပြီးနောက် သူဝတ်ထားတဲ့ရှပ်အင်္ကျီကိုလှစ်ဟလျက် အတွင်းခန္ဓာကိုယ်အလှကို ဝင့်ကြွားစွာပြလာတယ်။ ဈေးကြီးရေမွှေးရနံ့အချို့ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို သူ့စီမှပျံ့လွင့်လာသလို ကျွန်တော့်သွေး ခုန်နှုန်းမြင့်သွားပြီး ဝတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီထဲက ညီဘွားကခုန်းထလာပါရော။ ရှူးဖိနပ်ကို သူတဝက်တပျက်ချွတ်ချလျက် ခြေအိတ်ဝတ် ထားတဲ့ ခြေဖဝါး ဖြေဖမိုးခြင်းအနည်းငယ်ပွတ်သပ်ပြပြန်တယ်။ အား….အဲ့ခြေအစုံနဲ့ ကျွန်တော့်ညီဘွားကိုပွတ်သပ်တာ ဆီးခုံတဝိုက် နှိပ်နယ်တာမျိုးပြုလုပ်ပေးရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။

ရှန်ပိန်နဲ့Steak တစ်ပွဲသူ့အတွက်မှာပေးရင် သူက ပရိုတင်းဓာတ်အပြည့်ပါတဲ့တစ်စုံတစ်ခုကို ကျွန်တော်ပျော်ရွှင်အောင်ပေးမယ်ဆိုပဲ။ ကျွန်တော်ဘယ်လို ခုခံခြေပ ငြင်းဆန်နိုင်ပါ့မလဲ။ ထူးခြားစွဲမက်ဖွယ် သူ့ကိုယ်သင်းမွှေးရနံ့က ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းကိုချာချာလည်စေသလို မထိမကိုင်မပွတ်သပ်ပါဘဲ ဘောင်းဘီထဲကညီဘွား အစွမ်းကုန်မာတောင့်ကာ အရည်ပန်းထွက်မတတ်ဖြစ်စေတယ်ဆိုရင် လွန်မလား။ သူ့ခြေအစုံကို မရည်ရွယ်ဘဲ စောင်းငဲ့ကြည့်မိပြန်တော့ ကျွန်တော့်ခြေထောက်တွေကို အထာပေးပွတ်သပ်နေပြီလေ။ အဲဒါနဲ့ ခပ်လှမ်း လှမ်းမှာရပ်နေတဲ့ စားပွဲထိုးတစ်ယောက်ကို လက်ဝေ့ရမ်းပြလိုက်ကာ ရွှေရောင်ကောင်လေးအတွက် စားသောက်စရာအော်ဒါမှာလိုက် တယ်။ နောက်တော့ စားပွဲခုံအောက် ကျွန်တော်တွားဝင်ပြီး သူ့ဘောင်းဘီဇစ်ကိုဆွဲဖွင့်ကာ ငပဲကိုအပြင်ဆွဲထုတ်လျက် ပုလွေပေးဖို့ ရွှေရောင်ကောင်လေးကပြောပြန်တယ်။

လူတွေပြည့်နေတဲ့ အနီးအနားပတ်ဝန်းကျင်မှ စားပွဲများကိုဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်တော့ နံဘေးစားပွဲမှာ မိန်းကလေးနဲ့ယောက်ျားလေးစုံတွဲ ကလေးနှစ်ယောက်၊ ရှေ့တည့်တည့်စားပွဲမှာက လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးကြီးသုံးယောက်ထိုင်နေကြပါတယ်။ ရွှေရောင်ကောင်လေးပြော သလို မလုပ်နိုင်ဘူးတွေးပေမယ့် ကျွန်တော့်အနားတိုးကပ်လျက်ငုံ့ကိုင်းကာစကားပြောစဉ်မယ် သူ့စီမှရသော Tommy Hilfiger body lotion ရနံ့က မူးဝေချာချာလည်စေပါတယ်။

 'Do it! ' သူက မလုပ်မနေရလေသံနဲ့ပြောတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကိုင်ထားတဲ့ဓားကိုကြမ်းပြင်ပေါ်လွတ်ကျချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ကုန်းကောက်ဖို့ငုံ့ကိုင်းလိုက်ပါတယ်။ ပစ္စည်းတစ်ခုခုလွတ်ကျလို့ကုန်းကောက်တယ်ပေါ့ဗျာ။ သူ့ပေါင်ကြားကငပဲထိုးထောင်ထကာ ဝတ်ထားတဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီ မိုးကာတဲလိုဖြစ်နေတာကို ကျွန်တော်ချက်ချင်းမြင်ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော်ကြည့်နေတာကိုလည်းသိရော ဘောင်းဘီဇစ်ကို သူဆွဲဖွင့်လျက် ရာနှုန်းပြည့်မတ်ထောင်လျက်သားငပဲအား အပြင်ထုတ်လာတာ ထိပ်အရေပြားဖြတ်ထားတဲ့ လှတပတ ငပဲကြီး ငွားငွားစွင့်စွင့်မြင်ရရော။ ကွမ်းသီးခေါင်းမယ် အရည်ကြည်အချို့စို့ထွက်ပြီးသားမို့ ကျွန်တော်က လျှာနဲ့လျက်ပြုလိုက်တော့ ကျေနပ်မှုအပြည့် မိန်းမောညည်းညူသံအချို့ကြားမိတယ်။ အို…သူ့အရည်ကြည်က ချိုတိုတိုအရသာနဲ့ အရသာရှိလိုက်တာ။

နောက်တော့ သူ့ငပဲကြီးတစ်ခုလုံး ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲအပြည့်သွပ်သွင်းပစ်ပါတယ်။ အစဦးတော့ ခေါင်းလေးတလှုပ်လှုပ်နဲ့ ပါးစပ်ထဲ အသွင်းအထုတ်လုပ်ရတာပေါ့။ သူသက်လုံမကောင်းတာလား ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကြောင့်လားမသိ လှပတောင့်တင်းတဲ့ သူ့ငပဲဟာ အထွဋ်အထိပ်ရောက်မယ့် အရိပ်အယောင်သိပ်မကြာဘူးပြလာတယ်။ ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲခေါင်းထောင်ထတာ တုန်ရင်တာမျိုးတွေပေါ့ အတိအကျတော့ မညွှန်းပြတတ်ဘူး။ သည်တော့ ကျွန်တော်ကလည်း လျှာစွမ်းအာစွမ်းကောင်းကောင်းပြလိုက်တာ ပူနွေးပျစ်ချွဲတဲ့ သုက်ရည်တွေ တလျော့ပြီးတလျော့ ပါးစပ်ထဲ သူပန်းထည့်တာကိုခံစားရရော။ ကျွန်တော့် စုပ်အားမှုတ်အား ပုလွေအစွမ်းကြောင့် ရွှေရောင်ကောင်လေးပါးစပ်က မထိန်းနိုင်ဘဲညည်းညူသံသဲ့သဲ့ အနည်းငယ်ထွက်သွားခဲ့တော့ သူထိုင်ခုံနောက်ဘက်စားပွဲဝိုင်းမှ ဘွားတော်ကြီးတစ်ယောက်က ‘Are you all right, dear?' လို့လှမ်းမေးရတဲ့အထိပဲ။

သူ့နှုတ်ဖျားက စကားလုံးတွေအစား ' Oh, ooh! Ahhh!’ ညည်းညူသံပလုံးပထွေးကိုသာ အဲ့ဘွားတော်ပြန်ကြားရမယ်။ နောက်ဆက်တွဲ ပြောစကားတွေက ဒေသိယစကားမဟုတ်တာကြောင့်နားလည်မယ်မထင်ပါ။ ‘အား…ဟုတ်တယ်….သုက်ထွက်ရုံလေးပါ။ ဘယ်တုန်းကမှ သည်လောက်များများ သုက်ရည်ပန်းမထုတ်ဖူးဘူး။ အဲ….ကျုပ်အသက်အရွယ်အရ ဒါဟာပုံမှန်လောက်ပါပဲ မဒမ်။ အိုး…..နောက်တလျော့ ပန်းထုတ်မိပြန်ပြီ။’ သည်လိုတွေပြောတာဗျ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ကောင်လေးခမျာ။

ပူနွေးပျစ်ချွဲတဲ့ သုက်ရည် နောက်တလျော့ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကို သူပန်းထည့်ပါတယ်။ ဂေါက်သီးလုံးတွေလို လုံးဝန်းတဲ့ရွှေဥတွေထဲ ရှိသမျှ ဖြစ်တည်သမျှ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲအကုန်ပန်းထည့်ဟန်တူတယ် ပါးစောင်ကနေ မေးစေ့ထိယိုစိမ့်စီးကျတဲ့အထိပါ။ အနံ့ခပ်ပြင်းပြင်း လည်းမရသလို အရသာခပ်ဆိုးဆိုးလည်းမဟုတ်ပေမယ့် တပြိုင်နက်တည်းလိုအများအပြားပန်းဝင်လာတာကြောင့် ကျွန်တော်မျိုချရခက် သွားတာပါပဲ။

‘Oh….နောက်တကြိမ်လာပြန်ပြီ….သုက်ထွက်နေတုန်း….Ooooh!!!’ သူ့ပါးစပ်က နောက်ထပ်အော်ညည်းသံ ခပ်တိုးတိုးထွက်လာတဲ့ အပြင် လက်စမသပ်ရသေးတဲ့ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ ပိုမိုလျှံကျတဲ့အထိ သုက်ရည်တွေပန်းထည့်ပြန်တယ်။

 

‘Oh you poor boy, မင်းသည်လောက်ဖြစ်နေရင် ဆရာဝန်တစ်ယောက်နဲ့သွားပြသင့်တယ်’ နောက်ဘက်စားပွဲခုံမှာထိုင်နေတဲ့ ခဏနေက ဘွားတော် စိုးရိမ်တကြီးလှမ်းပြောတယ်။

ရယ်ရတယ်….အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားလည်းမဟုတ် ဥရောပနိုင်ငံတလွှားကဘာသာစကားလည်းမဟုတ် သည်ကောင်လေးပြောနေတဲ့ ဘာသာစကားကို ဘွားတော်လုံးစေ့ပတ်စေ့နားမလည်တာတော်သေးတယ်။ ‘No, its fine, madam. ကျုပ်အသက်အရွယ်တန်းမှာ သည်လိုကိစ္စက သာမန်ပါပဲလို့ ဆရာဝန်ပြောပြီးသားဗျ။ တစ်လလောက်ဘာမှမလုပ်ဘဲ အောင်းထားလို့နေမှာပါ။’ 

သည်ကောင်လေး ပါးစပ်အတော်ဖွာတယ်လို့ ကျွန်တော်တွေးမိတယ်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသူအတော်များများ အခြေအနေအချိန်အခါ အမူအယာတွေကိုကြည့်ရုံနဲ့ သိသာနေတာကို။ စားပွဲခုံအောက်တိုးဝင်ကာ သူ့ငပဲကပန်းထွက်သမျှ ပါးစပ်ထဲငုံခဲမျိုချနေတဲ့ ကျွန်တော် မျက်လုံးပြူးူမျက်ဆံပြူးဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှန်ပိန်ဖြည့်ပေးဖို့လှမ်းလာနေတဲ့ Tunisian စားပွဲထိုးရဲ့ခြေသံကိုကြားရတာကြောင့်

ခပ်မြန်မြန်ပဲ စားပွဲခုံအောက်မှ ကျွန်တော်အလျှင်အမြန်တွားထွက်လိုက်ရတယ်။ အသာထရပ်လျက် ကုလားထိုင်မှာ ကျွန်တော်ထိုင်လိုက် စဉ် စားပွဲထိုးက  ရှန်ပိန်ပုလင်းကိုဖွင့်ကာ ရှန်ပိန်ခွက်ထဲကို အနည်းငယ်လောင်းထည့်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုကြည့်လျက် သူက 

'Sir has enjoyed a creamy hors d'oeuvre I no serve you. Sir, you are no allow consume your own foods here.'

 'I'm sorry' အသက်စက်စက် ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကကြားဖြတ်ပြောလိုက်ပါတယ်။ 'I gave it to him. He said he needed something creamy and hot inside him to give him an appetite.' လှစ်ကနဲ စားပွဲထိုးကိုမျက်စိတ်တဖက်မှိတ်ပြပြီး ပြောတာ အဆိုပါစားပွဲထိုးကလည်း ပြန်လည်မျက်စိတ်တဖက်မှိတ်ပြပါရဲ့။ စားပွဲထိုးက ကျွန်တော့်မျက်နှာကိုပြန်ကြည့်ချိန်မှာတော့ သူ့လက်တဖက် က ဖောင်းကားနေတဲ့ ဘောင်းဘီခွဆုံကိုမသိမသာကိုင်ပြတာကြောင့် အမြှောင်းလိုက်ကုန်းထသော ပစ္စည်းကြီးမြင်ရပါတယ်။

'If sir like to use restroom after meal I'm cumming with my creamy dessert and you compare flavor with starter, yes?'  

ကျွန်တော်အလွန်အမင်းရှက်မိပေမယ့် အတော်စိတ်လှုပ်ရှားရတာမို့ ရှန်ပိန်ဖန်ခွက်မှ အမြုပ်လေးတွေကို ငုံစုပ်နေရင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက် တယ်။ စားပွဲထိုးက အလိုက်တသိနဲ့ အခြားအမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ဖန်ခွက်ကို ရှန်ပိန်ဖြည့်ပေးနေခဲ့ပါတယ်။

‘ဟိုလူကြီး ရေခဲမုန့်တွေ မေးစေ့မှာပေလူးနေတာပဲ’ ဘေးစားပွဲမှာ ကလေးတစ်ယောက်ကပြောလာတာကြောင့် ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်း တဝိုက် မေးစေ့တဝိုက်ကို ပါးစပ်ထဲမှလျှာကိုခပ်ရှည်ရှည်ဆွဲဆန့်လျက် ပေလူးသမျှ လျက်ပြုဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

‘အဲ့လူ….ရေခဲမုန့်အတော်ကြိုက်တာပဲ။ငါလည်း ရေခဲမုန့်စားချင်တယ်’ ကလေးတစ်ယောက်က ထပြောတယ်။

 ‘ငါလည်းစားချင်တယ်’ နောက်ကလေးတယောက်ကလိုက်ပြောပြန်ရော။

‘နေ့လယ်စာ မစားသေးဘဲ ရေခဲမုန့်မစားရပါဘူး’ လို့ကလေးတွေအမေကဝင်ပြောလာတယ်။

‘အဲတာက ရေခဲမုန့်မဟုတ်ဘူး’ ကလေးတွေအဖေက ကျွန်တော့်မျက်နှာကိုတိုက်ရိုက်ကြည့်ရင်း အဲတာဘာလဲဆိုတာသိပုံမျိုးနဲ့ ပြောပြန်တယ်ဗျ။ ‘It's a special starter not for little boys and girls,' စားပွဲခုံအောက်က သူ့ပေါင်ခွဆုံနေရာကိုကိုင်ပြ ကျွန်တော့်ကို မျက်စေ့တစ်ဖက်မှိတ်ပြရင်း ထပ်ပေါင်းစကားဆိုလာတယ်။ အိုး….စားပွဲခုံအောက်နားက သူ့ပေါင်ခွဆုံနေရာကို မြင်နေရတာဆိုတော့ ကျွန်တော်ထိုင်နေတဲ့ စားပွဲခုံအောက် ပုလွေမှုတ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို သေချာပေါက်မြင်လောက်တယ်။

ရွှေရောင်ကောင်လေးကို စကားလှမ်းပြောတဲ့ဘွားတော်ကပဲ သူတို့စားပွဲမှထလာကာ စက္ကူတစ်ရှူးတစ်ခုကမ်းပေးရင်း ‘မင်းမျက်နှာက ကရင်မ်တွေကို သုတ်လိုက်ဦးကောင်လေး….အို….အတော်ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့တမျိုးပါလား’ တဲ့။

'No, no, it's fine,' ကျွန်တော်ပြောလည်းပြော မျက်နှာပေါ်ပေလူးနေတာတွေကို လက်ချောင်းများနဲ့သုတ်ဖယ်ပြီး သန့်ရှင်းအောင် လျာနဲ့သရပ်လိုက်ပါတယ်။

“အို….ခင်ဗျား…အဲလိုကရင်မ်တွေကို တကယ်ကြိုက်တာပဲ။ ကရင်မ်နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲဗျ။ စားပွဲထိုးလာတဲ့အခါ ကျုပ်လည်း အော်ဒါမှာပြီး စားကြည့်ချင်တယ်”

‘အာ….အဲ့တာ ကျုပ်ဘာသာလုပ်ပြီး သူ့ကိုပေးထားတဲ့အထူးစပါယ်ရှယ်ကရင်မ်ပါ။ သူတို့ဆီမှာမရောင်းဘူးရယ်’ ရွှေရောင်ကောင်လေးက ဝင်ပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်အတွေးထဲမှာတော့ သူတို့လည်းရောင်းမှာပါ ၊ အထူးသဖြင့် ဟန်အမူအယာအပြည့်နဲ့ တည်ခင်းမယ့် အကြောင်း ကမ်းလှမ်းသွားတဲ့ စားပွဲထိုးအကြမ်းဆင်က အိမ်လုပ်မလိုင်တွေကောင်းကောင်း ကျွေးနိုင် အဲလေ ရောင်းမှာဗျပေါ့။

အစားအစာအချို့နဲ့တကွ ရှန်ပိန်အတွက် ကျွန်တော့်ဘဏ်ကဒ်(my debit card)ကို အသုံးပြုပြီး ကျွေးမွေးလိုက်ပြီးနောက်မှာ ရွှေရောင် ကောင်လေးက သူ့နာမည်ဟာ Carter လို့ခေါ်ကြောင်းပြောပါတယ်။ နောက်တော့ ကဒ်ရဲ့ the pin number ကိုတောင်းကာ ATM စက်ရှိရာသွား £200 ထုတ်တယ်။ ပြီးမှ ကဒ်ကို ကျွန်တော့်ကို ပြန်ကမ်းပေးလျက် 

‘ကျုပ်…နေ့တိုင်းလိုလိုသည်ဆိုင်မှာရှိတယ်။ ကျုပ်နဲ့ စားပွဲထိုးပေါင်းပြီး အစီအစဉ်လုပ်တာပေါ့။ ကျုပ်က ဈေးတော့မပေါဘူးနော်…. ဒါပေမယ့် ပေးရတာနဲ့တန်စေရမယ်။” တဲ့။ ကျွန်တော်လည်း သူပြောတာသဘောတူကြောင်း လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး သက်သေထူ လိုက်ရတယ်။ ကောင်လေးက ပိုက်ဆံအချို့ကိုကိုင်လျက် ထွက်သွားချိန်မှာ သူကကျွေးသမျှစားသလို ပိုက်ဆံလည်းယူသွားပြီး ကျွန်တော့်ကို သူကျွေးတဲ့အရာတွေကတော့ အစာအိမ်ထဲမှာပြည့်နေလောက်တယ်တွေးမိသား။ အင်း….စားပွဲထိုးကောင်လေးကလည်း ကမ်းလှမ်းထား ပြန်သေးတယ်မဟုတ်လား။

ကျွန်တော် စားပွဲဝိုင်းမှထကာ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းပိုင်းမှ သန့်စင်ခန်းရှိရာဘက်ကိုသွားခဲ့ပါတယ်။ သန့်စင်ခန်းတခုလုံး ရှင်းလင်းတိတ် ဆိတ်နေသော်ငြား များမကြာခင် မျက်နှာကျက်မိတဲ့ စားပွဲထိုးလေးလိုက်လာကာ ထောင့်ချိုးတနေရာက ရေချိုးခန်းငယ်လေးကို ညွှန်ပြ တယ်။ သည်ကောင်လေးက ခပ်တိုတိုဆံပင်အနက်ရောင်နဲ့ အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်လေးပါ။ တည့်တိုးပဲ…သူဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီကို ဇစ်ဖွင့်ချသလို ကျွန်တော့်ကိုကြမ်းပြင်မှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ချဖို့ပြောတယ်။

‘ခင်ဗျား ကျုပ်သုက်မြန်မြန်ထွက်အောင်လုပ်စရာသိပ်မလိုလောက်ဘူး။ အခြားဖောက်သည်တစ်ယောက်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရင်းက တန်းလန်းထွက်လာတာ သုက်မထွက်သေးဘူးရယ်’ သူ့အပြောအရ ကျွန်တော်လည်းအခြေအနေကြည့်လိုက်တာ သန့်ရှင်းရေး ထပ်မလိုတာမြင်မှ သက်ပြင်းချမိပါတယ်။ ဘောင်းဘီဇစ်ကို အပြည့်ဖွင့် ဘောင်းဘီအနည်းငယ်အောက်ဆွဲချလိုက်တော့ ရာနှုန်းပြည့် မတ်ထောင်နေတဲ့ သူ့ငပဲကြီးနဲ့အတူ ဆီးစပ်မှခြုံပုတ်အနည်းငယ်ကို ဘွားကနဲတွေ့ရတယ်။ လက်နဲ့အသာကိုင်ပြီး ကျွန်တော့် အာခံတွင်းထဲစုပ်မျိုလိုက်ချိန်မှာ Carter စီကရခဲ့တဲ့အရသာနဲ့မတူကွဲပြားတဲ့အရသာကို စားသုံးခဲ့ရတယ်။ စားပွဲထိုးကောင်လေးရဲ့ ငပဲဟာ သန့်ရှင်းသလို အနံ့အသက်လည်းကင်းပြီး အရသာကောင်းတခုပေးတယ်ပြောရင်မလွန်ဘူး။ ဦးခေါင်းတလှုပ်လှုပ်နေတဲ့အထိ ကျွန်တော် ရေခဲချောင်းစုပ်ပေးမိတာမှာ အချိန်သိပ်မကြာဘူး သူ့ပါးစပ်ကညည်းညူသံအချို့ထွက်လာသလို ဒူးအစုံတဆတ်ဆတ်စတုန်လာခဲ့တယ်။

‘အိုး….အိုး…အိုး….အား….သုက်ထွက်ပြီ….ရှီး….ခင်ဗျားပါးစပ်ထဲမှာပဲ ကျုပ်ပန်းထည့်လိုက်မယ်။ ကျုပ်ငပဲကြီးကနေ တိုက်ရိုက်ထွက်တဲ့ ခပ်ပျစ်ပျစ်အချိုပွဲကြီးပေါ့။ အ…ကျုပ်ရဲ့သုက်ရည်အရသာကို ခင်ဗျားကြိုက်ရဲ့လား….ရှီး’ တကိုယ်လုံးတုန်ခါရင်း သုက်ရည်တွေ ပန်းထည့် နေတာကို ကျွန်တော်အသံပြန်မပြုနိုင်ဘဲ အမြန်မျိုချမိပါတယ်။ အဲအချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် သန့်စင်ခန်းထဲဝင်ရောက်လာကာ ကျွန်တော်တို့အခန်းတံခါးဝနား မတ်တပ်ရပ်လျက် ‘Hell…enjoy my load too,’ လို့ဘဲတစ်ပွေကပြောလာတယ်။ ခဏနေက စားပွဲထိုး လဲ ဘောင်းဘီပြန်ဆွဲတင်ပြီး ဇစ်ပိတ်ကာ ပြောင်းဆေးခ tip အနည်းငယ်ပေးဖို့ပြောတာကြောင့် ပိုက်ဆံအရွက်ကြီးအနည်းငယ် ကျွန်တော် ထုတ်ပေးလိုက်တော့ ခပ်မြန်မြန်ပဲထွက်ခွာသွားတယ်။ နောက်မှရောက်လာသူ ဘဲကြီးက ကလေးနှစ်ယောက်အဖေ အိမ်ထောင်ရှင်တစ်ဦးလို့သိရတယ်ဗျ။

 

‘မင်း…အခု ငါ့-ီးကိုကောင်းကောင်းမှုတ်နိုင်ပြီ။ ငါ့ မိန်းမနဲ့ကလေးတွေရှေ့မှာ အဲသည့်ရွံစရာကောင်းတဲ့အလုပ်ကို မရှက်မကြောက် မင်းလုပ်နေခဲ့တာ မသိဘူးမထင်နဲ့’ သည်ဘဲကြီးရဲ့ အရပ်အမြင့်က ၆ပေကျော်မယ်၊ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အသက်အရွယ်ကတော့ သုံးဆယ်နောက်ပိုင်းရောက်မယ်၊ ဆံပင်အနီရောင်နဲ့ဗျ။ ရေချိုးခန်းငယ်လေးရဲ့ တံခါးကို သူဆွဲပိတ်ကာ ကျွန်တော့်အနားတိုးကပ်လာရင်း ဘောင်းဘီကို ဒူးအထိဆွဲချလျက် ထိပ်အရေပြားဖြတ်ထားသော ငပဲကြီးကို ခါးကော့ပြတယ်။

‘အရည်မရွှမ်းမှာတော့ မပူနဲ့ငါ့ကောင် အပြင်က ကလေးနှစ်ယောက်က သက်သေပဲ’

‘မင်းရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ ငါ့ငပဲကွမ်းသီးခေါင်းကိုပွတ်သပ်ပြီး ပါးစပ်ထဲစုပ်သွင်းလိုက်တော့။ အနံ့အသက်လုံးဝကင်းတယ်…ကြည့်မနေနဲ့ တကိုယ်ရည်သန့်ရှင်းရေး ငါဂရုစိုက်တယ်ကွ။ နောက်ထပ်ကလေး မဖန်နိုင်အောင် ထွက်သမျှ သုက်ရည်တွေ မင်းမြည်းစမ်းပြီး အကုန် သောက်ချကွာ။ မင်းတို့လိုသောက်ခြောက်တွေကို သုက်ရည်အဟာရဒါနပြုတာကလည်း ကလေးတားနည်းတစ်ခုပဲ ဟားဟား’ 

အားပါး….ဒုံးကျည်လို မတ်ထောင်လာတဲ့ ကလေးအဖေရဲ့ငပဲက အနည်းဆုံး ၈လက်မကျော်မယ်။ လုံးပတ်အတုတ်ကလည်း အသက်ရှူ ကျပ်လုနည်းပါးပဲဗျ။

‘အေး….ငါ့မိန်းမလည်း သူ့ပါးစပ်ထဲကောင်းကောင်းမထည့်နိုင် ပုလွေမပေးနိုင်လောက်အောင် ပစ္စည်းထွားလွန်းတယ်။ မင်းတို့လို သောက်ခြောက်တွေကတော့ သိပ်ကြိုက်တာမောင်’ ဘဲကြီးက ပါးစပ်ကသာ ဂုဏ်တင်ပြောနေတာ သိပ်မကြာခင် အထွဋ်အထိပ်ရောက် တော့မယ့်အရိပ်အရောင်တွေ ခံစားရပါရဲ့။ ကြီးမားထွားကြိုင်းပြီး ရှည်လျားလှတဲ့ငပဲကို ကျွန်တော်လည်း ပညာကုန်သုံးပြီး ပြောင်းဆေး ပုလွေမှုတ်၊ ကော်ဖီဖျော်တာ အစုံပြုလုပ်ပေမယ့် တချက် တချက်အသက်ရှူမှားရပါတယ်။

အဲသည့်အချိန်မှာပဲ သန့်စင်ခန်းအပြင်မှ ‘ပြီးတော့မှာလား ငါ့ယောက်ျား။ ကျွန်မတို့စားသောက်ဆိုင်အတွင်းပိုင်းက စားပွဲကိုပြောင်း ထိုင်ကြမလို့။ ကျွန်မတို့လည်း ဟိုဘက်သန့်စင်ခန်းက အခုပဲထွက်လာတာ’ လို့ ဘဲကြီးရဲ့ဇနီးဖြစ်သူမှ လှမ်းအသံပြုတယ်။

‘Ok, ငါလည်းပြီးတော့မယ် သိပ်မကြာပါဘူး’ ကျွန်တော့်လျှာစွမ်းအာစွမ်းကြောင့် ဒူးတဆတ်ဆတ်တုန် ခါးကော့လိုက် မတ်လိုက်နဲ့ ယိမ်းယိုင်နေတဲ့ ဘဲကြီးက အသံပြန်ပြုပါတယ်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ငပဲကြီးခေါင်းငြိမ့်ခေါင်းခါလုပ်ရင်း သုက်ရည် တွေကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ စလွှတ်တယ်။ တလျှော့ပြီး တလျှော့ ပူနွေးပျစ်ချွဲတဲ့ ကလေးအဖေသုက်ရည်တွေ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ ကတောင် လျှံကျတယ်။

‘ဒယ်ဒီ….ပြီးပြီလား….လာတော့မှာလား’ ဘဲကြီးရဲ့ သားငယ်ဖြစ်သူစီမှအသံထွက်လာပြန်တယ်။

'Ooh, ooooh, Yeah! Daddy's cumming, son. Daddy's really cumming!' ကလေးအဖေဘဲကြီးက ပြောပြောဆိုဆို ပူနွေးပျစ်ချွဲတဲ့ သုက်ရည်တွေကို မှတ်မှတ်ရရ ၇ လျှော့လောက်ရှိမယ် ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲပန်းထည့်တာ။

‘အခု ငါ့သုက်ရည်အပျစ်တွေ မင်းလည်မျိုထဲပြည့်နေအောင်ပန်းထည့်ပြီးပြီဆိုတော့ ရေနွေးနွေးလေး လည်ချောင်းမနာအောင် ပလုပ်ကျင်း ဖို့လိုမယ်ထင်တယ်။ ငါေ-းပန်းထုတ်ဖို့လိုနေတယ်’ ဘဲကြီးက ကျွန်တော့်ပါးစပ်အတွင်းကို သူ့ကိုယ်ပိုင်ဆီးသွားကြွေကမုတ်လို့သတ်မှတ် ထားကာ ပန်းထည့်လာတာကြောင့် ရုန်းကန်ငြင်းဆန်ဖို့နောက်ကျကာ မျိုချမိရတယ်။

‘ဟေ့ကောင်….ငါ့မျက်လုံးတွေကိုကြည့်စမ်း….မင်းပါးစပ်ကို ငါဆီးသွားတဲ့ခွက်လိုပန်းထည့်နေတာမြင်လား’ သူ့မျက်ဝန်းတွေကို ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဘဲကြီးရဲ့ မာန်မာနနဲ့အတူ တပါးသူကိုဘယ်လိုသဘောထားတတ်မှန်း အထူးသဖြင့် ဂေးတွေအပေါ် ဘယ်လိုနိုင် စားတတ်မှန်း အတတ်သိရပါတယ်။ အစပိုင်းတော့ ရှက်ရွံ့တဲ့စိတ်ခံစားချက်၊ ငါကသည်လိုအဆင့်အတန်းမျိုးပါလား အတွေးဝင်၊ ငန်သလို လို ချဉ်သလိုလို သူ့ဆီးရဲ့အရသာကို ပါးစပ်ထဲမှထွေးထုတ်ချင်စိတ်တွေနဲ့အတူ ဘဲကြီးကိုထရိုက်ချင်စိတ်ဝင်တယ် ဆိုရင် ဟာသဖြစ်မယ် ထင်သား။ ပါးစပ်ထဲ ကရားရေလွှတ်သလို လွှတ်ရင်းမှ ကျွန်တော့်ပါးပြင်အစုံကို သူ့လက်ဖဝါးကြီးတွေနဲ့ပွတ်သပ် ပေးတာကြောင့် ဆီးအချို့နဲ့အတူ သုက်ရည်များကိုရောယောင်မျိုချပစ်ပါတယ်။ သူ့ဆီးအိမ်ထဲမှာ တစက်မှမကျန်ဘဲ ကျွန်တော့်ဗိုက် အပြည့်ဖြည့်သလား ထင်ရတဲ့အထိပါ။ အခုအချိန်မှာ လူမျိုးမတူ အသက်အရွယ်မတူတဲ့ ငနဲသုံးပွေရဲ့သုက်ရည်တွေကိုဗိုက်အပြည့်ဖြည့်ခဲ့တာ ကလေး နှစ်ယောက်အဖေကတော့ ငံကျိကျိေ-းတွေ အဆစ်ပေး အားရပါးရပန်းကျွေးသွားတယ်။

‘လာတော့လေ…ယောက်ျား။ ဆီးသွားရုံပဲဆိုပြီး အခုအတော်ကြာနေပြီ….ဘာဖြစ်လို့လဲယောက်ျား’ ဘဲကြီးရဲ့မိန်းမက လှမ်းအသံပေးပြန်ပါ တယ်။

‘အာ….သည်စားသောက်ဆိုင်မှာ အသစ်တပ်ထားတဲ့ ကြွေကမုတ်ကိုစူးစမ်းနေတာပါ အိမ်မှာတပ်ရင်ကောင်းမလားလို့။ ဆီးသွားတဲ့အခါ ဘေးကို ဖိတ်စင်တာမျိုး ဘာညာမဖြစ်ဘူးရယ်’

‘အေး…ကောင်းတယ်…အမျိုးအစားနာမည်မှတ်ခဲ့ အိမ်မှာတလုံးလောက်တပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းက ဆီးသွားတဲ့အခါ ဟိုပန်းသည်ပန်း နဲ့ကြမ်းပြင်တွေ ဘိုထိုင်တွေမှာ ပေလူးနေရော။ စားသောက်ဆိုင်က စားပွဲထိုးကိုမေးခဲ့ဦး ဘယ်ဆိုင်မှာဝယ်လို့ရတယ်ဆိုတာ’ ဘဲကြီးရဲ့ ဇနီးကလှမ်းပွားနေတာ ကျွန်တော့်မှာ သီးမလိုလိုဖြစ်သွားရသေး။ သူ့ယောက်ျားက ဆီးလက်ကျန်ကိုပန်းထည့်ပြီး ငပဲကြီးကို ဘောင်းဘီ ထဲပြန်ထည့် ကျွန်တော့်ကို ဖုတ်လေတဲ့ငပိ ရှိတယ်လို့ှမထင် သန့်စင်ခန်းထဲမှထထွက်သွားပါတယ်။

‘သူ..ငါ့ကို နာမည်တံဆိပ်တွေ ဘယ်သူတပ်ဆင်ပေးတယ်ဆိုတာတွေပြောပြပေးသွားတယ်။ မနက်ဖြန်လောက် အဲ့လူကိုခေါ်ပြီး အိမ်မှာပြကြည့် တပ်ကြည့်ကြတာပေါ့။’ ယောက်ျားဖြစ်သူက တော်ကီပွားတယ်။ ‘ဒါပေမယ့် အဲတာက အသေတပ်ဆင်ထားရတဲ့ ဟာမဟုတ်ဘူးကွ။ တခါသုံးပြီးတိုင်း ယူပြီးသွန်ရမယ့် လူနာသုံးဆီးအိုးလိုပဲ’ ဘဲကြီးအာလူးဆက်ဖုတ်တာကို ကြားလိုက်ရသေးတယ်။

သည်တော့ ဘဲကြီးပြောစကားအရ ကျွန်တော်က ရက်တရက်မှာ သူ့အိမ်ကိုအကြိမ်များစွာသွား၊ ပုလွေအားရပါးရမှုတ်၊ ပါးစပ်ထဲေ-းပန်း ထည့်တာကို ငုံသောက်ရဦးမယ့်အတိုင်း။ သူ့မိန်းမနဲ့ ကလေးနှစ်ယောက် သံသယမဝင်အောင် ပြောပြပုံက ပညာပါတယ်။ အရွယ်ရောက် အမျိုးသားများနဲ့သာ သင့်တော်တဲ့ ခရီးဆောင် ဆီးသွားအိုးကြီးက ကလေးနှစ်ယောက်လက်ကိုဆွဲကိုင်လျက် သူ့နံဘေးနားမှာတလှုပ် လှုပ်လိုက်ပါသွားတာကို ဘေးလွယ်အိတ်ခပ်ကြီးကြီးကိုလွယ်ထားတဲ့ ကျွန်တော်က အသာလိုက်ကြည့်မိတယ်။

အထူးစပါယ်ရှယ် ကရင်မ်တွေကိုကျွေးတတ်တဲ့ Carter ကိုတွေ့ရဖို့ရယ်၊ ကျွန်တော့် Steak တခုလုံးပေါ် အထူးဆော့စ်တွေပက်ဖျန်းချင်တဲ့ အခါ မုန့်ဖိုး tips အနည်းငယ်ပေးရုံနဲ့ရသော စားပွဲထိုးတွေကိုတွေ့ရဖို့ စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ပုံမှန်စာသုံးသူ ဖောက်သည်တစ်ယောက်ဖြစ် လာခဲ့ပါတယ်။

ယမန်နေ့က စားနေကြ Steak ရယ် အခြားထွေလီကာလီ အစားအစာအချို့စားသောက်ပြီးနောက် ကော်ဖီတစ်ခွက်မှာလိုက်တော့ ခပ်တောင့်တောင့် စားပွဲထိုးတစ်ယောက်က အထူးစပါယ်ရှယ်ကရင်မ်ထည့်ပေးရမလားတဲ့။ စားပွဲခုံလေးတွေကို အပိုင်းလေးတွေကန့် ကာရံထားတဲ့အခြမ်းဘက်မှာ ကျွန်တော်တယောက်တည်းထိုင်နေတာကြောင့် စားပွဲထိုးက ရှေ့တည့်တည့်မှာ မတ်တပ်ရပ်လျက် ခပ်သွက်သွက် လက်သမားလုပ်ကာ ကော်ဖီခွက်ထဲကို အားရပါးရပန်းထည့်ပေးတယ်လေ။ အခြားစားသုံးသူတွေ မမြင်မသိနိုင်အောင် သူပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ ဘောင်းဘီဇစ်ကိုပြန်ဆွဲတင်ကာ နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်ဘက်ထွက်သွားပါတော့တယ်။ 

ဟား ဟား …ကရင်မ်အများကြီး ပါတဲ့ကော်ဖီတစ်ခွက်သောက်ခဲ့ရတယ်။ ခင်ဗျားတို့လည်း အဲသည့်စားသောက်ဆိုင်ရောက်ရင် အထူးစပါယ်ရှယ် spunky coffee တစ်ခွက်မှာသောက်ကြပါလို့ အကြံပြုထောက်ခံပါတယ်ဗျို့။

Alex Aung (September 29, 2026)