ရန်ကုန်ရုပ်ရှင်ရုံများနှင့် လိင်တူကြိုက်နှစ်သက်သူများဖြစ်အင်

 ရန်ကုန်ရုပ်ရှင်ရုံများနှင့် လိင်တူကြိုက်နှစ်သက်သူများဖြစ်အင်

#ရန်ကုန်ရုပ်ရှင်ရုံများ

#LGBTs

#ဖြစ်ရပ်မှန်များ

(ကျွန်တော်တို့လို လိင်တူစိတ်ဝင်စားသူတွေအနေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့မြို့တော်ကြီးတစ်ခုမှာ စုရပ်သဘော၊ ဖျော်ဖြေပွဲသဘော၊ သီးသန့် Bar လိုမျိုးနေရာတွေကို အလွယ်တကူမသွားနိုင်တဲ့အခါ တစ်ခေတ်တစ်ခါက ရုပ်ရှင်ရုံကြီးတွေရဲ့ အနောက်ဘက်ဆုံးခုံတန်းတွေနဲ့ အမှောင်ကဲ သော လျှောက်လမ်းတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ အမှောင်စိတ်ကို လွှတ်ချရာနေရာများဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ သိက္ခာတွေ ၊ ပညာတွေ၊ အဆင့်အတန်းတွေ မေ့ပစ်ကြတဲ့နေရာကိုရောက်သွားရော။ သည်အကြောင်းအရာကို ဗဟုသုတအနေနဲ့ ကိုသုတလုလင်မျှဝေထားတာကို ကျွန်တော်က တစ်ဆင့် ထပ်မံဝေငှလိုက်တာပါ။)

ဗဟုသုတ အနေနှင့်သာ ဖတ်ပေးပါ။

အခုတစ်ခါတော့ ရန်ကုန်မြို့တွင်းက ရုပ်ရှင်ရုံတွေ မှာကျင်လည်ကျက်စားခဲ့ကြတဲ့ လိင်တူကြိုက်နှစ်သက်သူ တွေအကြောင်းလေးတွေဝေမျှချင် ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့  အချို့သောဖြစ်ရပ်မှန်လေးတွေကိုလဲ ရေးပြထားပါတယ်။ သည်လိုရေးရတဲ့အကြောင်းက မည်သည့် လိင်တူကြိုက်နှစ် သက်သူကိုမှ အထင်သေးစေလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း အသိပေးလိုပါတယ်။ LGBTs တွေကိုစော်ကားတာမဟုတ်သလို တစ်ခေတ် တစ်ခါက ကျင်လည်ပုံတွေကို ယခု LGBTs လူငယ်တွေကို သိစေချင်၍ ဝေမျှတာဖြစ်ပါတယ်။

ယခုခေတ်လို Internet ခေတ်မဟုတ်တော့လည်း  မလုံခြုံခြင်း၊ အပေါစားဆန်ခြင်းပုံစံများပါခဲ့ရင် သည်းခံ ခွင့်လွှတ်နားလည်ပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။ 

x x x

ကျွန်တော် ဆယ်တန်းနှစ်မှာ ကျောင်းပြေးတာက မြို့ထဲကို ပထမဆုံးပဲဖြစ်ပါတယ်။ 

ကိုးတန်းကျောင်းသားဘဝ ကျောင်းပြေးခဲ့ဖူးတာကတော့ ရွှေတိဂုံ ဘုရားနဲ့ ကမ္ဘာအေး ဘုရားပဲဖြစ်ပါတယ်။ ထိုအချိန်က ယခုလို Shopping mall တွေ မရှိသေးတော့လည်း ဘုရားပေါ်တက်ကျောင်းပြေးတာက ကျောင်းသားတွေ ရဲ့ ထုံးစံလိုပါပဲဗျ။

ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ဗိုက်ပူကြီးစီးသွားတာ ပုဏ္ဍမီ မှတ်တိုင်ကနေ ရေခဲဆိုင်ဆင်း၊ အရှေ့ဘက်မုဒ် လမ်းလျှောက်တက်၊ ဘုရားစောင်းတန်းပေါ်ထိုင်၊ကျောင်းမလွှတ်ခင် ပြန်လာ၊ ကျောင်းမတက်ချင်လို့ ကျောင်းသာပြေးရတာ လူအတော်ပင်ပန်းတာ။

တစ်နေ့တော့ ကျွန်တော့် အတန်းဖော် တင်ထွဋ်က သူကျောင်းပြေးရင် ဘုရားမသွားဘဲ ရုပ်ရှင်ရုံထဲဝင်၊ ၁ိ/- ၅၀ိါးတန်းက လက်မှတ်ဝယ်ပြီး ၀င် အိပ်တာတဲ့။ ကျွန်တော်က သူပြောသလို လိုက်လုပ်ကြည့်ချင်တာ၊ စူးစမ်းချင်တာလေ။ ဘုရားပေါ်သွားထိုင်မယ့်အတူတူ တစ်ကျပ်ခွဲရင်းပြီး ၂ နာရီလောက်အိပ်ချင်အိပ် ကြည့်ချင်ကြည့်ပေါ့။

သောကြာနေ့လို ရက်က ကျောင်းပြေးလို့ သိပ်ကောင်းတာလေ…. ပြေးတာပေါ့။

ကျွန်တော်က အဲ့အချိန်က ကျောင်းပြေးရင် အဖော် မညှိတတ်ဘူး ကျောင်းပြေးမှန်းသိမှာဆိုးလို့။ ကျူရှင်ကလဲ ၁၀ တန်းဆိုတော့ တက်ရသေး တယ်လေ။ ကျူရှင်ကြတော့ မပျက်မကွက်တက်ချင်တယ်ဗျ။ ရှိုးစမိုး အပြည့် ဝတ်စားတက်ရတာမို့လေ။ အဲ့ဒီထဲက ကျွန်တော် အလှအပ ကြိုက်တတ်တာ။ ဒါတောင် အခုလို Skincare တွေ lotion  တွေ မပေါ်သေးမရှိသေးဘူး။

ဆံပင်ကို ZARLE တံဆိပ် သနပ်ခါးနံ့လို သံပုရာနံ့လိုခေါင်းလိမ်းဆီလိမ်း၊ မီလပ်(စ်)သံပုရာခြမ်း ဒါမှမဟုတ် ကိုရာ စနိုးလေးခပ်ထူထူ လိမ်းရင် ကို အတော်သဘောကျနေတတ်တာ။

သိတဲ့ အတိုင်း အဲ့ခေတ် ၁၀ တန်းက အတန်းထဲ စာသင်တာနည်းတယ်လေ။ ဆရာမတွေက လေပေါ၊ ပါလာတာတွေ စုစား၊ အစိုးရစစ်မို့ သင်သာသင်ရတာ စာမေးပွဲကြီးနားနီးရင် မေးခွန်းသုံးစုံဆိုတာကိုလဲ နှုတ်တိုက်ကျက် တွက် ပြီးဖြေတာများသား......ထားပါ။

ကျောင်းပြေးလာတာဒီတခါ မြို့ထဲ......

ခပ်တည်တည် ဗိုက်ပူစီး  ပန်းဖွှားတွေ တို့လို့ တွဲလောင်းပါတဲ့ သိုးမွှေးလွယ်အိတ်ကြီးလွယ်၊ အပေါ် ကျောင်းအင်္ကျီမှာ လက်မောင်းနဲ့ ရင်ဘတ် က ကျောင်းတံဆိပ်ပါတဲ့ အဖြူကိုချွတ်၊ အောက်က ခံဝတ်ထားတဲ့ ငန်းတံဆိပ်စွပ်ကျယ်သား လက်စကကို အိမ်က ခံဝတ်လာတော့ အဆင် ပြေပြေနဲ့ ဟန်မပျက် ဗိုလ်ချုပ်လမ်းဘက် ဟိုငေး ဒီငေး ထွက်လာတာပေါ့။

သမ္မတရုံကတော့ မြို့လယ်ကောင် မကျသလိုမို့ မဆင်းဖြစ်ဘူး။

ဆူးလေးလမ်းပေါ်က ရှေ့ဆောင်ရုံ နဲ့  နေပြည်တော်က ဖြတ်သွားဖြတ်လာ အိမ်နဲ့ သိတဲ့ လူတွေ့ရင်ဒုက္ခမို့ ဆက်လျှောက်လာတော့ ဝဇီရာ ရုံ ကိုတွေ့တယ်။ အဲအချိန်က ဝဇီရာရုံက ပြဇာတ်ကတဲ့ရုံအဖြစ်လဲ အသုံးပြုတတ်ပါတယ်။ ရုပ်ရှင်ရုံ လက်မှတ်တွေက ဈေးအတူတူဘဲမို့ လက်မှတ်ဝယ်ပြီးဝင်တော့ ထိပ်ဆုံးတန်းရဲ့ လေးတန်းမြောက်၊ ပြောရရင် ပထမဆုံးစပြတဲ့ပွဲစဉ်မို့ လူကအတော်နည်းပါတယ်။ အလွန်ဆုံးရှိ ၁၅ ယောက်ခန့်ပဲ။ နိုင်ငံတော်အလံစလွှင့်ပြီးကတည်းက အနောက်ဆုံးခုံတန်းကို လျှောက်ပြီးထိုင်နေလိုက်တယ်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းက ၁၀ခုံကျော်မှာ လူတစ်ယောက် ထိုင်နေတယ်။ ဇာတ်ကားက ပြနေပြီး ၁၅ မိနစ်လောက်ကြာတော့ ထိုင်နေတဲ့ လူက ၂ယောက်ဖြစ်နေတယ်။ ဒါလဲစိတ်ထဲ ဘယ်လိုမှ မနေပါဘူး။ ဇာတ်ကားလည်း မကြည့်ချင်တော့ အိပ်မယ်ပေါ့။ အရှေ့ သုံးတန်းမှာ ထိုင်နေတာလည်း ၂ယောက်၊ ၁၀ မိနစ်လောက် အကြာ ခုံကို ကိုင်လှုပ်နေသလို ခံစားရတော့ ငလျင်လှုပ်သလား ဘာလို့ ယိမ်းထိုးနေသလဲ ဟိုကြည့် ဒီကြည့် လုပ်တာ ကျွန်တော်နဲ့ ခုံ တစ်တန်းထဲက အတွဲမှာ အမျိုးသမီးက အပေါ်ကနေ ထမိန်ကြီးမ တက်ထိုင်ပြီး ထိုင်ထလုပ်နေလို့ ဘာဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ အမှန်ပြောရရင် အတော် လန့်သွားတာ ကြောက်လဲ ကြောက်တယ်။ ဒါနဲ့ ခပ်မြန်မြန်ထ နှစ်တန်းကျော် ပြောင်းထိုင်တော့ မျက်စောင်းထိုး အတွဲက အမျိုးသမီးလည်း ခေါင်းပျောက်သွားလိုက် ပြန်ပေါ် လာလိုက် နဲ့ ဂဏှာကို မငြိမ်ဘူး ဘာလုပ်နေတာပါလိမ့်ပေါ့။

"အမလေး......."

ကျွန်တော် လန့်သွားတယ် အကြောင်းက ကျွန်တော့် နံဘေးကခုံကို ခပ်စူးစူး အနံ့နဲ့ အတူ ဆံပင် ဖားလျားချထားတဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက် လာထိုင်လို့ပါ။ ချက်ချင်းထဖို့ကလဲ အားနာသလို ခုံတွေအများကြီး ဒီမိန်းမက ငါ့အနားဘာလို့လာကပ်ထိုင်ရတာတုန်းဆိုပြီး ရုပ်ရှင်ကား အလင်းရောင်လေးလာရင် သူ့မျက်နှာ လှမ်းလှမ်းကြည့်ရသေးတာ။ ရုပ်ကလဲ ဆိုးသလိုလိုကြီး အနောက်ကအတွဲ လည်ပြန်လေး လှမ်းကြည့်တော့ ခုနက ခုံတွေလှုပ်အောင် ကမြင်းတဲ့အတွဲမှာ မိန်းမမရှိတော့ဘူး အမျိုးသား တစ်ယောက်ပဲတွေ့တော့တယ်။သူကတောင် ကိုယ့် လှမ်းကြည့်နေတာ။

"လှုပ်ရှားမလား ၂၀၀ ပဲ..."

"ဘာ  ဘာလဲ....."

ကျွန်တော်ပုံကြည်ပြီး အဲ့မိန်းမကမေးတယ် ၂၀၀ ပဲတဲ။့ တစ်ကယ်ဘာမှန်းမသိလို့ မေးလိုက်တယ်.....မေးမှ မပြောမဆို နဲ့ ဘာမပြော ညာမပြော ပေါင်ကြားထဲ လက်နှိုက်လာပါရော။

ခြေဖျား လက်ဖျားတွေ အေးစက် လာပီး တွန်းထုတ် လိုက်တာပေါ့။

"၂၀၀ မပါရင် ၁၅၀ ရော...."

ကျွန်တော်ရဲ့ ပန်းဖွှားလွယ်အိတ်ကြီး မ ပြီး ထ ပြေးလာလိုက်တာ ရုပ်ရှင်ရုံရှေ့နား ပန်ကာတွေဖွင့် ထားတာတောင် ချွေးတွေ ဆိုတာ မြင်မကောင်းဘူး။ ..အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့ထိ ကြောက်လိုက်တာ နောက် မသွားတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

တစ်ပတ်လောက်နေပီးမှ အတန်းထဲ တင်ထွဋ်ကို ပြောပြမိတယ်။

ပိုက်ဆံနဲ့ လုပ်စားတဲ့ ပြည့်တန်ဆာတွေတဲ့၊ နောက်ဆုံး ၅၀ိ/- နဲ့ လဲ ရတယ်တဲ့။ ရုပ်ရှင်ကြည့်သလို ရုံထဲလိုက်ပီးကပ်ထိုင် မြူဆွယ် လုပ်စားနေ တာတဲ့။ အဲ့သည် ဗိုလ်ချုပ်လမ်းပေါ်က ရုံတိုင်းလိုလိုမှာ ရှိတယ်တဲ့။ များသောအားဖြင့် မနက်အစောပွဲစဉ်နဲ့ ည ပွဲစဉ်တွေ ပိုများတယ်။ အရွယ်စုံ လူမျိုးစုံပေါ့တဲ့။ အသက်ကြီးတဲ့ မိန်းမကြီးတွေများပါတယ်ကွာလို့ ပြောပြတယ်။

တင်ထွဋ်ပြောတဲ့ထဲမှာ ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားမိတာက ဟိုဘက်ရုံတွေ ထဲမှာ အခြောက်တွေလည်း ရှိတယ်ကွ၊ မိန်းမလို ဝတ်ထားတဲ့ အခြောက်တွေရှိသလို ယောက်ကျားပုံနဲ့ အခြောက်တွေလဲရှိတယ်။ တစ်ချို့ အ တဲ့ကောင်တွေကတော့ မိန်းမလိုဝတ်တဲ့ အခြောက်မကို မိန်းမ အစစ်ထင်ပြီး ဖြစ်ကြတာရှိသေးတယ်။ သူတို့က ပိုက်ဆံ မပေးရတာများတယ်။ ယောက်ကျားလို အခြောက်တွေကတော့ ကံကောင်းရင် အပြင် လိုက်ြပီး ဝါးတီးပါစွဲလို့ရတယ်ကွဟု သေခြာအသေးစိတ် ရှင်းပြတာကို စိတ်ထဲ တေးထားမိတယ်။

နောက်တစ်ကြိမ် ကျောင်းမပြေးဘဲ ကျူရှင် အကြောင်းပြ မြို့ထဲ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဒီတစ်ခါ ဝဇီရာ ရုံကို ကျော်ပြီး ရွှေဂုဏ်ရုံ /မြို့မရုံ /ဆုထူးပန်ရုံ/ သွင်ရုံ ဘက် တွေ ကို သုံးခေါက်လောက်လျှောက်ပီးမှ သွင်ရုံ ထဲ လက်မှတ်ဝယ် ဝင်လိုက်ပါတယ်။ စူးစမ်းလိုတဲ့ စိတ်ပဲမို့ သည်တစ်ခါ ၅ိ/- တန်းကဝယ် နောက်ဆုံးမှာ ထိုင်နေလိုက်တယ်။ နေ့လယ်ပွဲစဉ်မို့ လူ အတော်အသင့် များပါတယ်။ ရုံထဲလည်း လူက တစ်တန်းမှာ ဆယ့်လေး ငါးယောက်လောက်ရှိမယ်.....ကျွန်တော့်နားမှာ ၂ခုံ ခြား ၃ ခုံခြား လူတွေ ရှိတယ်ဗျ။ အတွဲတွေ ရှိတယ်၊ တစ်ယောက်ချင်းတွေ ရှိတယ်။

ရုပ်ရှင် စပြ ပြီး မိနစ် ၂၀ ခန့် အကြာ ကျွန်တော့်နံဘေးကို လေးခုံခန့်အခြားမှာ ထိုင်နေတဲ့ခုံက အကိုကြီးတစ်ယောက် လာပြောင်းထိုင်တယ်။

ဒီတစ်ခါ ယောက်ကျားချင်းဆိုတော့ စိတ်က အေးဆေးပါပဲ။

၅မိနစ်မကြာဘူး ပေါင်ပေါ်ကို သူ့လက်က ပြုတ်ကျသလို၊ မတော်တဆ လိုလို လာလာ ထိတယ်။ ကျွန်တော် က တင်ထွဋ်ပြောတဲ့ ယောက်ကျားပုံ အခြောက်များလားလို့တွေးနေတုန်း ပေါင်ရင်းကို သေခြာပွတ်နေပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်တက်ခါနီး သူက ခပ်တိုးတိုး ပြောတယ်.....

"အိမ်သာ သွားရအောင်....."

ကျွန်တော်က သူ့ပုံစံ အနေအထား၊ ဘာအတွက်လဲ ၊ ဘာလုပ်ဖို့လဲ သွားရမလားမသွားရဘူးလား စဉ်းစားနေတုန်း သူထပ်ပြောတယ်။

"လာ လေ ညီလေး....."

ကျွန်တော် ထ လိုက်သွာတယ်ဗျ။

အိမ်သာ ထဲ ရောက်တော့မှ ဘွားကနဲ လူ ၄ ယောက်လောက်ကိုတွေ့တယ်။ အိမ်သာတွေ အားရဲ့နဲ့ အပြင်မှာ မတ်တပ်ရပ်နေကြတာ။ ကျွန်တော်ကိုခေါ်လာတဲ့ အကိုက ရုပ်သန့်သန့် မာတင်အဖြူလေးကို ပလေကပ် ကွက်စိပ်လေးဝတ်ထားတယ်၊ ခေါက်ထီး ခိုထီးလေးလဲ ကိုင်ထားတယ်။ သူက ဒေါင့်စွန်းက အိမ်သာထဲ တန်းဝင်ပြီး ကျွန်တေိာ့ကို အထဲက လှမ်းခေါ်တယ်။ ကျွန်တော် မဝင်ရဲဘူး လူတွေ ရှိနေတယ်လေ။

သူက ဘာမှ မထူးဆန်းသလို ခေါ်နေတုန်း ရပ်နေတဲ့ ကုလားစင် တစ်ယောက်က

"သွားလေ ညီလေး အကိုတို့ ကြည့်ပေးထားမယ်"

ကျွန်တော် ထိတ်ကနဲ တော့ဖြစ်သွားတယ် ယောင်ယောင်နန သေးပေါက်တဲ့ နေရာ ရပ်သေးပေါက်လိုက်တယ် ကြည့်ပေးထားမယ်ဆိုတဲ့ ကုလားစင်လိုလူက ပုဆိုးမလိုက်တာ အမလေး နဲနဲနောနောလား....  ။

ကျွန်တော်ပြန်ထွက်လာတယ် ပထမဆုံးတွေ့တဲ့ အပေါက်က ဝင် လိုက်တာ ရှေ့ဆုံးတန်းခုံမှာ ထိုင်ခုံပေါ်က လူက ပေါင်ကားထားတယ် ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းဝင်နေတာက ယောက်ကျားလား မိန်းမလားမသဲကွဲဘူး......။

ကျွန်တော်က နောက်ဆုံးတန်းထိ ကိုယ့်နေရာပြန်လာထိုင်လိုက်တယ်။ ၁၅ မိနစ်လောက်နေတာ့ ကျွန်တော့်ကိုခေါ်တဲ့ အကို ပြန်ရောက်လာတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ရုပ်ရှင်ပြီးရင် လက်ဖက်ရည်သောက်ရအောင်တဲ့၊ ကျွန်တော်က ဘာမှ အဖြေမပေးဘဲ ငြိမ်နေရင်း ရုပ်ရှင် ပြီးခါနီး ထွက်ဖို့ ထလာလိုက်တယ်။

အဲ့အကို ကျွန်တော့်နောက်က ကပ်ပါလာတယ်။

အမှန်ပြောရရင် ပန်းဆိုးတန်းမှာ သူ လက်ဖက်ရည်တိုက်လို့ သောက်ခဲ့ရတယ် အလုံကလို့ပြောတယ်။

အဲ့သည်နောက်ပိုင်း ကျွန်တော့်စိတ်က ရုပ်ရှင်ရုံထဲ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ပုံစံ အနေအထားတွေဟာ နောက်ထပ် နောက်ထပ် သွားဖို့ လှုံ့ဆော်ခံခဲ့ ရတယ်ဆိုတာ ပြောပါရစေ။

ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်တော်သွားခဲ့တယ်။

တစ်ရက်မှာတော့ ဆုထူးပန်လား ဂုဏ်လားမမှတ်မိတော့ပါဘူး လက်မှတ်ဝယ်ဖို့တန်းစီ လိုက်ချိန်မှာ..

‘ညီလေး အကို့ဖို့ ပါ တစ်စောင်ဝယ်ပေးပါလား’ဆိုပြီး လူတစ်ယောက်က ၁၀ ကျပ်တန် တစ်ရွက်ထုတ်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်ဝယ်တဲ့ ငါးကျပ်တန်းကနေ ၂စောင်လို့ပြောလိုက်တော့ လက်မှတ် ပန်းရောင်လေး ၂စောင်ပေးတာမို့ ကျွန်တော် သူ့ကို ၁၀တန် ပေးလိုက်ပြီး၊ လက်ထဲက ၅ ကျပ်တန်နဲ့ သူ့ကို ပြန်လဲလှယ် ပေးလိုက်တယ်။

အတူဝယ်တဲ့ လက်မှတ်မို့  ထိုင်ခုံက တွဲလျက် ထိုင်ရပါတယ်။ သူက စထိုင်ကတည်းက ကျွန်တော့်ကို ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့်ပါပဲ။

ရုပ်ရှင် စ ပြပြီးမကြာခင် ဇာတိပြပါပြီ။

သူစတာက တစ်မျိုးဗျ။ လက်ကလေးလာထိလိုက် နောက်ဆုတ်သွားလိုက်၊ တစ်ခုခု ကုန်းကောက်သလို ကျွန်တော့် ဘေးဘက်ကပ်ပြီး ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်၊ ကျွန်တော်ရီချင်လာသလို ခံစားရတဲ့အချိန်မှာပဲ သူက စကားစပြောတယ်။

"ညီလေးက ချစ်ဖို့ အရမ်းကောင်းတယ်....."

ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို စိတ်ဝင်စားသလို ရှိပါတယ် မလိမ်ပါဘူး။

သူက လက်ကလေးလာကိုင်တော့ မရုန်းမိဘူး။ ကျွန်တော့်လက်ကိုလွှတ်ချပြီး ထုံးစံအတိုင်း ပေါင်ကြား လာနှိုက်ပါပြီ။

အနေအထားက အနီးနားခုံတွေရှိ အတွဲတွေနဲ့  လူတွေကလည်း ထလိုက် ထွက်သွားလိုက် ပြန်ဝင်လာလိုက်။ ကျွန်တော် အဲ့အချိန် ဆရာကြီးပုံစံ နဲ့ ဟိုတစ်ခါ အိမ်သာဘက်ခေါ်သလို သူ့ကို ခေါ် ပြီးထသွားတယ်။ သူလဲ လိုက်လာတယ်။ ကိုယ်က ဟိုတစ်ခါ ရုံထဲက အိမ်သာလို လူတွေ ရှိနေမယ်မထင်ဘူးရယ်။

မှားတာဘဲ… ဘယ်လောက်တောင်လဲဆိုရင် အိမ်သာအားလုံးက တံခါးတွေ ပိတ်ပြီး လူရှိနေပါတယ်။ အပေါ့သွားတဲ့ နားမှာ မြင်လိုက်ရတာ ကတော့ လူရွယ်ငါးယောက်ခန့်ရပ်နေပြီး မသိမသာ လက်တွေက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အသွားအလာ လုပ်နေပါတယ်။ ပူပူထူထူ နဲ့ ခပ်တည်တည်ရပ်နေတုန်း ကျွန်တော့်နောက်ကလိုက်လာတဲ့အကိုက ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားကို လာစမ်းပြန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ရှက်ပြီး အဝနားရပ်လိုက်ချိန် အိမ်သာတစ်လုံးတံခါးဖွင့်လာပြီး လူရွယ်နှစ်ယောက်ခပ်တည်တည်ပဲ ထွက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်ကသာ အံ့သြသလို ရှိပေမယ့် ကျန်လူတွေက ဘာမှမထူးဆန်းသလို၊ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ လူတွေထဲက နှစ်ယောက် ခပ်သွက်သွက်ဝင်သွားပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း ရုံထဲပြန်ဝင်လာပြီး ဘေးလျှောက်လမ်းကနေ တစ်လျှောက်လုံး ထိုင်ခုံတွေကို မျက်စိကစားကြည့်တော့ ခေါင်းစိုက်သူ၊ ခွ ထိုင်သူ ပုံစံမျိုးစုံကို အမှောင်တွေကြားထဲ ဝေဝေဝါးဝါး တွေ့ရပါတယ်။

ကျွန်တော်က လိုက်ကြည့်လို့မြင်ပေမယ့် အမှန်တကယ် ရုပ်ရှင်သာကြည့်တဲ့ အတွဲ၊ လူတစ်ချို့လဲ ကြိုကြားရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်ပြောပြနေ တာက မသိရင် ဒါမျိုးတွေအကုန် ရုပ်ရှင်ရုံထဲမှာလို့ ထင်မှတ်မှာစိုးလို့ပါ။

နောက်ဆုံးခုံပြန်ထိုင်တော့ ကျွန်တော်နဲ့ အတူထိုင်တဲ့အကို ပြန်လာထိုင်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါင်ကြားထဲ လက်ရောက်လာကာ မကြာခင်မှာဘဲ ရုံထဲက ထိုင်ခုံမှာတင်ပဲ ကိစ္စပြီးဆုံးခဲ့ရပါတယ်။

ရုပ်ရှင်လည်းပြီးရော ကျွန်တော်ရှက်သလို  ရွံ့သလို နဲ့ လူတွေကြားတိုးထွက် ကားဂိတ်အပြေးသွားပြန်ခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် အချိန်ရရင်ရသလို မြို့မ / ဂုဏ်/ သွင် နဲ့ ဆုထူးပန် ရုပ်ရှင်ရုံတွေမှာ ကျင်လည်ခဲ့ဘူးတာ ဝန်ခံပါတယ်။

အဲ့သည်နှစ်က ကျွန်တော် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲ ကျပါတယ်။

နောက်တစ်နှစ်စာမေးပွဲအတွက် ကျွန်တော် မြို့ထဲကို တစ်လ တစ်ခေါက်၊ ရုပ်ရှင်ရုံကို တစ်လ တစ်ခေါက်တောင်မရောက်ဘဲ စာကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

ခက်တာ စိတ်က စာထဲနှစ်ထားပေမယ့် တစ်ခါတစ်ခါတော့ သွားချင်စိတ်ပြင်းပြလွန်းပါတယ်။

သည်လိုနဲ့ အဆက်အစပ် အတော်ပြတ်သွားတယ်။

နောက်…ဒုတိယအကြိမ်စာမေးပွဲ ဖြေပြီးပြီးချင်း ပထမဆုံးသွားခဲ့တာ ဗိုလ်ချုပ်လမ်းမပေါ်က ရုပ်ရှင်ရုံ သုံးရုံကို အချိန်ဆက်တိုက်ဝင်ပြီး ထင်တိုင်းကျဲ ခဲ့ပါတော့တယ်။

တစ်နှစ်နီးပါးမရောက်တဲ့ ကြားကာလမှာပဲ ရုပ်ရှင်ရုံထဲမယ် လိင်တူနှစ်သက်သူများ နဲ့ ပြည့်တန်ဆာတွေ ထင်သလောက် သိပ်မရှိတော့ဘူး။

နောက် သုံးရက်ခြားလောက်မှာ နေ့လည်ပွဲ ရုပ်ရှင်ကပြနေချိန် လက်မှတ်ဝယ်ပြီးဝင်မယ်လုပ်တော့ ပါတိတ်ဝမ်းဆက်နဲ့ မိန်းမပုံ မိန်းမလျှာက ခပ်သုတ်သုတ် လိုက်ကာ မထွက်လာပြီး

"ဟဲ့ ဟဲ့ လာ လာ ဂဠုန်တွေ ရောက်နေတယ်....."

ကျွန်တော့်ကို လက်ယပ်ခေါ်ပြီး ရုံအပြင် ဘာဂျာတံခါး သူ့ဖာသာဖွင့်ထွက်သွားပေမယ့် ကျွန်တော်က ဘူမသိ ကိုးမသိ အထဲကို ဝင်ဖြစ်အောင် ဝင် လိုက်ပါတယ်။

လူသိပ်မများပါဘူး။ အခြေအနေကို လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး လက်မှတ်ပေါ်က ခုံနံပါတ်ကို ရှာထိုင်လိုက်တာ ကံကောင်းတာပါပဲ။

နောက်ဆုံးတန်းကနေ ဓာတ်ခဲသုံးထောင့်ထိုး လက်နှိပ်ဓာတ်မီးနဲ့ လူတွေထိုး လက်မှတ်စစ်တာပါ။ ရုံစောင့်ရယ်၊ အဲ့အချိန်က ဂဠုန်လို့ခေါ်တဲ့ မြူနီစပယ်ရဲရယ်၊ လက်မှတ်စစ်ရယ်ကို လူတွေစစ်ဆေးနေတာတွေ့ရပါတယ်။ ရင်တွေလဲတုန် ကြောက်လဲကြောက် စိတ်ထဲက ငါ့ကိုများ ခဏခဏလာလို့ သိနေမလား၊ ဖမ်းမလား ခုမှပြန်ထွက်လည်း ဓာတ်မီးနဲ့ထိုး လိုက်ဖမ်းမလား ချွေးအတော်ပြန်နေပါရော။

မကြာပါဘူး ဆူညံဆူညံကြားရတာက ကုလားမပြည့်တန်ဆာမကို ဖမ်းတာ ရုန်းရင်းဆံခတ်အော်ဟစ်ဆူညံနေတာပါပဲ။ နောက်ဆုံး ရုံအပြင်ကို ဆွဲထုတ်သွားတာတွေ့ပြီး မကြာခင် နောက်နှစ်ယောက်ကို ထပ်စစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော့်မျက်နှာကို မသိမသာ လက်နှိပ်မီးထိုးကြည့်ပြီး လက်မှတ်ပြခိုင်းပါတယ် ပြီးတော့ပြန်ပေးပါတယ်။

"လက်မှတ်မှာပါတဲ့ ခုံပဲထိုင်နော် နေရာလျှောက်မပြောင်းနဲ့နော်....."

ဟုလေသံ ခပ်မာမာပြောတယ်ဗျ။ ကျွန်တော်လည်း ကြောက်ပြီး လှုပ်တောင်မလှုပ်ရဲဘဲ ရုပ်ရှင်အပြီး အပေါ့သွားမှပဲ စိတ်အေးရတော့တာပါ။

"ဟာ ငါ့ညီ ပျောက်နေပါလား....."

ကျွန်တော့် ပုခုံးကိုလက်နဲ့ပုတ်ခေါ်လိုက်တာကြောင့် အတော်လန့်သွားတာပါ။ နောက် သေခြာစဉ်းစားမှ ကျွန်တော်နှင့်အတူ လက်မှတ်ဝယ်ထိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့အကိုဖြစ်နေတယ်။

အမှန်တော့ သူ ရုံထဲစောရောက်ပြီး ဂဠုန်တွေကြောင့် သူလဲနေရာကမထဘဲ တစ်နေရာမှာရှိနေတာလို့ ရုံအပြင် ရောက်မှပြောပြပါတယ်။

အဲနေ့က ဆူလေးလမ်း၊ ကျောက်တံတားရဲစခန်းနား ရှေ့ဆောင်ရုံနံဘေးက တိုက်လှေကားမှာဖွင့်တဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတူထိုင် စကားပြောဖြစ်တော့ အခုလထဲမှာ ‘ ပြည့်တန်ဆာနဲ့ မိန်းမပုံ မိန်းမလျှာတွေ ရုပ်ရှင်ရုံထဲ အလွန်အမင်း မဆင်မခြင် သောင်းကြမ်းနေတယ်၊ အာသာလာဖြေတဲ့ယောက်ကျားတွေနဲ့ လူမြင်မကောင်းစွာ ဆက်ဆံနေလို့ ဖမ်းဆီးပေးပါ’လို့ တိုင်သူများတာကြောင့် ရက်ဆက် ပွဲဆက် ဆိုသလို ဝင်ဝင်ဖမ်းတယ်လို့ သိရပါတယ်။

သူ့အပြောအရ မနေ့ကဆို အိမ်သာထဲရောက် လိင်တူအတွဲတွေကို အပြင်ထွက်ခိုင်းပြီး မိဘခေါ် ခံဝန်လက်မှတ်ထိုးထုတ်ရတယ်လိုလည်း ပြောပြလို့ ကြက်သီးတွေထပြီး လအတော်ကြာ အဆတ်ပြတ်သွားပြန်တယ်။

ဒါပေမယ့်လည်း စိတ်ကမရိုးမရွ ရောက်တဲ့အခါတွေ ရှိပါတယ်။

နောက်ရုပ်ရှင်ရုံတွေကတော့ ယခု တာမွေ Ocean နားက မရိုးဆန်းရုံနဲ့ တာမွေအဝိုင်းနားက ရွှေဗဟိုရ် ရုံတွေဟာလည်း လိင်တူတွေပျော်ပါးရာ ရုပ်ရှင်ရုံတွေအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့ပါသေးတယ်။

ပွဲစဉ်တိုင်း နောက်ဆုံးတန်းတွေဟာ လိင်တူ၊လိင်ကွဲ၊ပြည့်တန်ဆာတွေရဲ့ ပျော်ပါးရာ အမှောင်ရိပ်တွေပါ။

တစ်ချို့များဆို အနီးအနားမှာတင် မျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့ရတာတွေရှိသလို ယိုသူမရှက် မြင်သူရှက် ပုံစံတွေလဲ အတပ်တွေ့ရပါသေးတယ်။

ယခင်ရွှေဗဟိုရ်ရုံဟာ အမျိုးသားအိမ်သာသွားတဲ့ ဘေးလျှောက်လမ်းဟာသီးသန့်မို့ လိင်တူတွေ စင်္ကြတလျှောက်ရပ်ပြီး အထာပေး၊ အိမ်သာထဲဝင် အလုပ်ဖြစ်ကြတာများပါတယ်။

မရိုးဆန်းကျတော့ လိင်တူ၊ မိန်းမလျှာ မရှိသလောက်နည်းပြီး ပြည့်တန်ဆာမိန်းမ အရွယ်စုံကျင်လည်တာများပါတယ်။ ရုံရှေ့မှာ ကွမ်းယာ ဆေးလိပ်သည်မှအစ မုန့်ပဲသွားရေစာ ရေခဲရေရောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဟာ အစားအသောက်ထက် ပြည့်တန်ဆာခေါင်းတွေအဖြစ် ပွဲခယူ ရှာဖွေပေးတာကတော့ နာမည်ကြီးပါပဲ။

နောက်ပိုင်းတော့ မြို့ထဲက ရုပ်ရှင်ရုံအတော်များများဟာ ရုံအနေအထားပြင်ဆင်မှု့တွေ၊ ဖမ်းဆီးမှုတွေကြောင့် ကြိုကြား ကြိုကြားလောက်သာ လုပ်ကိုင်ကြသလို လိင်တူကြိုက်တွေကလဲ အတင့်ရဲရဲ သိပ်မလုပ်ကြတော့ပါဘူး။

သည်အထဲမှာ မော်တင်နား စံပြရုပ်ရှင်ရုံကတော့ သိပ်နာမည်မထွက်ပေမယ့် လိင်တူအတွဲတွေ အေးဆေး ကလူ၏သို့မြူ၏သို့ သွားတတ်တဲ့ ရုံတစ်ရုံလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

မြေနီကုန်းကရုပ်ရှင်ရုံ နဲ့ ယခု သီတာလမ်းနားကရုပ်ရှင်ရုံတွေကတော့ ရံဖန်ရံခါလောက်သာရောက်ဖြစ်လို့ တိတိပပမသိပါဘူး။ ဒါတောင် သီတာလမ်းရုံ(ယခု မင်္ဂလာအဆင့်မြင့်)ရုံတွေဟာ ကုလားသီးသန့်လို့တောင်ပြောရမလို ကုလားကြိုက်တဲ့ လိင်တူတွေ အကြိုက်ရှာဖွေနိုင်တဲ့ နေရာလို့ ပြောသံတော့ကြားဘူးပါတယ်။

နှစ်ကာလရှည်စွာ မပြုမပြင်ဘဲ လိင်တူကြိုက်နှစ်သက်သူတွေကျက်စားဆဲ ရွှေဗဟိုရုံကတော့ ၂၀၀၈ ခုလောက်ထိ ညပွဲစဉ်တွေမှာ အုံးအုံးကျက်ကျက်ပါ။

အခုတော့ အဆင့်မြင့်ရုံတွေအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတဲ့နောက်ပိုင်း ရုပ်ရှင်ရုံဇာတ်လမ်းတွေ မရှိသလောက် ရှားသွားမယ်ထင်ပါတယ်။

ခေတ်မှီလာတာနဲ့အမျှ အဆင့်မြင့် Guest house တွေဟာ အချိန်ပိုင်းသာယာနိုင်တော့ ရုပ်ရှင်ရုံထဲ ကျင်လည်ရတာထက် ပိုပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်လာကြတယ်လို့ယူဆရမှာပေါ့လေ။

ရေးသားမျှဝေပေးသူ - ကိုသုတလုလင် (ကိုကျော်စွာ)

အမှာစကား (မည်သည့်နေရာမဆို sex ဖြစ်လျှင် Condom မဖြစ်မနေသုံးခြင်းဖြင့် မိမိရော သူများကိုပါ ကာကွယ်ပါ)။

[Zawgyi]ရန္ကုန္ရုပ္ရွင္ရံုမ်ားႏွင့္ လိင္တူႀကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားျဖစ္အင္

#ရန္ကုန္ရုပ္ရွင္ရံုမ်ား

#LGBTs

#ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ား

(ကြၽန္ေတာ္တို႔လို လိင္တူစိတ္ဝင္စားသူေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ၿမိဳ႔ေတာ္ႀကီးတစ္ခုမွာ စုရပ္သေဘာ၊ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲသေဘာ၊ သီးသန႔္ Bar လိုမ်ိဳးေနရာေတြကို အလြယ္တကူမသြားႏိုင္တဲ့အခါ တစ္ေခတ္တစ္ခါက ရုပ္ရွင္ရံုႀကီးေတြရဲ့ အေနာက္ဘက္ဆံုးခံုတန္းေတြနဲ႔ အေမွာင္ကဲ ေသာ ေလ်ွာက္လမ္းေတြဟာ မိမိတို႔ရဲ့ အေမွာင္စိတ္ကို လႊတ္ခ်ရာေနရာမ်ားျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သိကၡာေတြ ၊ ပညာေတြ၊ အဆင့္အတန္းေတြ ေမ့ပစ္ၾကတဲ့ေနရာကိုေရာက္သြားေရာ။ သည္အေၾကာင္းအရာကို ဗဟုသုတအေနနဲ႔ ကိုသုတလုလင္မ်ွေဝထားတာကို ကြၽန္ေတာ္က တစ္ဆင့္ ထပ္မံေဝငွလိုက္တာပါ။)

ဗဟုသုတ အေနႏွင့္သာ ဖတ္ေပးပါ။

အခုတစ္ခါေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔တြင္းက ရုပ္ရွင္ရံုေတြ မွာက်င္လည္က်က္စားခဲ့ၾကတဲ့ လိင္တူႀကိဳက္ႏွစ္သက္သူ ေတြအေၾကာင္းေလးေတြေဝမ်ွခ်င္ ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ့  အခ်ိဳ႕ေသာျဖစ္ရပ္မွန္ေလးေတြကိုလဲ ေရးျပထားပါတယ္။ သည္လိုေရးရတဲ့အေၾကာင္းက မည္သၫ့္ လိင္တူႀကိဳက္ႏွစ္ သက္သူကိုမွ အထင္ေသးေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရိွေၾကာင္း အသိေပးလိုပါတယ္။ LGBTs ေတြကိုေစာ္ကားတာမဟုတ္သလို တစ္ေခတ္ တစ္ခါက က်င္လည္ပံုေတြကို ယခု LGBTs လူငယ္ေတြကို သိေစခ်င္၍ ေဝမ်ွတာျဖစ္ပါတယ္။

ယခုေခတ္လို Internet ေခတ္မဟုတ္ေတာ့လည္း  မလံုၿခံဳျခင္း၊ အေပါစားဆန္ျခင္းပံုစံမ်ားပါခဲ့ရင္ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးဖို႔ ေမတၲာရပ္ခံပါတယ္။ 

x x x

ကြၽန္ေတာ္ ဆယ္တန္းႏွစ္မွာ ေက်ာင္းေျပးတာက ၿမိဳ႔ထဲကို ပထမဆံုးပဲျဖစ္ပါတယ္။ 

ကိုးတန္းေက်ာင္းသားဘဝ ေက်ာင္းေျပးခဲ့ဖူးတာကေတာ့ ေရႊတိဂံု ဘုရားနဲ႔ ကမ႓ာေအး ဘုရားပဲျဖစ္ပါတယ္။ ထိုအခ်ိန္က ယခုလို Shopping mall ေတြ မရိွေသးေတာ့လည္း ဘုရားေပၚတက္ေက်ာင္းေျပးတာက ေက်ာင္းသားေတြ ရဲ့ ထံုးစံလိုပါပဲဗ်။

ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ဗိုက္ပူႀကီးစီးသြားတာ ပု႑မီ မွတ္တိုင္ကေန ေရခဲဆိုင္ဆင္း၊ အေရ႔ွဘက္မုဒ္ လမ္းေလ်ွာက္တက္၊ ဘုရားေစာင္းတန္းေပၚထိုင္၊ေက်ာင္းမလႊတ္ခင္ ျပန္လာ၊ ေက်ာင္းမတက္ခ်င္လို႔ ေက်ာင္းသာေျပးရတာ လူအေတာ္ပင္ပန္းတာ။

တစ္ေန့ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ အတန္းေဖာ္ တင္ထြဋ္က သူေက်ာင္းေျပးရင္ ဘုရားမသြားဘဲ ရုပ္ရွင္ရံုထဲဝင္၊ ၁ိ/- ၅၀ိါးတန္းက လက္မွတ္ဝယ္ၿပီး ၀င္ အိပ္တာတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္က သူေျပာသလို လိုက္လုပ္ၾကၫ့္ခ်င္တာ၊ စူးစမ္းခ်င္တာေလ။ ဘုရားေပၚသြားထိုင္မယ့္အတူတူ တစ္က်ပ္ခြဲရင္းၿပီး ၂ နာရီေလာက္အိပ္ခ်င္အိပ္ ၾကၫ့္ခ်င္ၾကၫ့္ေပါ့။

ေသာၾကာေန့လို ရက္က ေက်ာင္းေျပးလို႔ သိပ္ေကာင္းတာေလ…. ေျပးတာေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္က အဲ့အခ်ိန္က ေက်ာင္းေျပးရင္ အေဖာ္ မၫွိတတ္ဘူး ေက်ာင္းေျပးမွန္းသိမွာဆိုးလို႔။ က်ူရွင္ကလဲ ၁၀ တန္းဆိုေတာ့ တက္ရေသး တယ္ေလ။ က်ူရွင္ၾကေတာ့ မပ်က္မကြက္တက္ခ်င္တယ္ဗ်။ ရိႈးစမိုး အျပၫ့္ ဝတ္စားတက္ရတာမို႔ေလ။ အဲ့ဒီထဲက ကြၽန္ေတာ္ အလွအပ ႀကိဳက္တတ္တာ။ ဒါေတာင္ အခုလို Skincare ေတြ lotion  ေတြ မေပၚေသးမရိွေသးဘူး။

ဆံပင္ကို ZARLE တံဆိပ္ သနပ္ခါးနံ႔လို သံပုရာနံ႔လိုေခါင္းလိမ္းဆီလိမ္း၊ မီလပ္(စ္)သံပုရာျခမ္း ဒါမွမဟုတ္ ကိုရာ စႏိုးေလးခပ္ထူထူ လိမ္းရင္ ကို အေတာ္သေဘာက်ေနတတ္တာ။

သိတဲ့ အတိုင္း အဲ့ေခတ္ ၁၀ တန္းက အတန္းထဲ စာသင္တာနည္းတယ္ေလ။ ဆရာမေတြက ေလေပါ၊ ပါလာတာေတြ စုစား၊ အစိုးရစစ္မို႔ သင္သာသင္ရတာ စာေမးပြဲႀကီးနားနီးရင္ ေမးခြန္းသံုးစံုဆိုတာကိုလဲ ႏႈတ္တိုက္က်က္ တြက္ ၿပီးေျဖတာမ်ားသား......ထားပါ။

ေက်ာင္းေျပးလာတာဒီတခါ ၿမိဳ႔ထဲ......

ခပ္တည္တည္ ဗိုက္ပူစီး  ပန္းဖႊားေတြ တို႔လို႔ တြဲေလာင္းပါတဲ့ သိုးေမႊးလြယ္အိတ္ႀကီးလြယ္၊ အေပၚ ေက်ာင္းအက်ႌမွာ လက္ေမာင္းနဲ႔ ရင္ဘတ္ က ေက်ာင္းတံဆိပ္ပါတဲ့ အျဖဴကိုခြၽတ္၊ ေအာက္က ခံဝတ္ထားတဲ့ ငန္းတံဆိပ္စြပ္က်ယ္သား လက္စကကို အိမ္က ခံဝတ္လာေတာ့ အဆင္ ေျပျပေနဲ႔ ဟန္မပ်က္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းဘက္ ဟိုေငး ဒီေငး ထြက္လာတာေပါ့။

သမၼတရံုကေတာ့ ၿမိဳ႔လယ္ေကာင္ မက်သလိုမို႔ မဆင္းျဖစ္ဘူး။

ဆူးေလးလမ္းေပၚက ေရ႔ွေဆာင္ရံု နဲ႔  ေနျပည္ေတာ္က ျဖတ္သြားျဖတ္လာ အိမ္နဲ႔ သိတဲ့ လူေတြ့ရင္ဒုကၡမို႔ ဆက္ေလ်ွာက္လာေတာ့ ဝဇီရာ ရံု ကိုေတြ့တယ္။ အဲအခ်ိန္က ဝဇီရာရံုက ျပဇာတ္ကတဲ့ရံုအျဖစ္လဲ အသံုးျပဳတတ္ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ရံု လက္မွတ္ေတြက ေဈးအတူတူဘဲမို႔ လက္မွတ္ဝယ္ၿပီးဝင္ေတာ့ ထိပ္ဆံုးတန္းရဲ့ ေလးတန္းေျမာက္၊ ေျပာရရင္ ပထမဆံုးစျပတဲ့ပြဲစဉ္မို႔ လူကအေတာ္နည္းပါတယ္။ အလြန္ဆံုးရိွ ၁၅ ေယာက္ခန႔္ပဲ။ ႏိုင္ငံေတာ္အလံစလႊင့္ၿပီးကတည္းက အေနာက္ဆံုးခံုတန္းကို ေလ်ွာက္ၿပီးထိုင္ေနလိုက္တယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ၁၀ခံုေက်ာ္မွာ လူတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနတယ္။ ဇာတ္ကားက ျပေနၿပီး ၁၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ထိုင္ေနတဲ့ လူက ၂ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါလဲစိတ္ထဲ ဘယ္လိုမွ မေနပါဘူး။ ဇာတ္ကားလည္း မၾကၫ့္ခ်င္ေတာ့ အိပ္မယ္ေပါ့။ အေရ႔ွ သံုးတန္းမွာ ထိုင္ေနတာလည္း ၂ေယာက္၊ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ အၾကာ ခံုကို ကိုင္လႈပ္ေနသလို ခံစားရေတာ့ ငလ်င္လႈပ္သလား ဘာလို႔ ယိမ္းထိုးေနသလဲ ဟိုၾကၫ့္ ဒီၾကၫ့္ လုပ္တာ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ခံု တစ္တန္းထဲက အတြဲမွာ အမ်ိဳးသမီးက အေပၚကေန ထမိန္ႀကီးမ တက္ထိုင္ၿပီး ထိုင္ထလုပ္ေနလို႔ ဘာဆိုတာ သေဘာေပါက္လိုက္တယ္။ အမွန္ေျပာရရင္ အေတာ္ လန႔္သြားတာ ေၾကာက္လဲ ေၾကာက္တယ္။ ဒါနဲ႔ ခပ္ျမန္ျမန္ထ ႏွစ္တန္းေက်ာ္ ေျပာင္းထိုင္ေတာ့ မ်က္ေစာင္းထိုး အတြဲက အမ်ိဳးသမီးလည္း ေခါင္းေပ်ာက္သြားလိုက္ ျပန္ေပၚ လာလိုက္ နဲ႔ ဂဏွာကို မၿငိမ္ဘူး ဘာလုပ္ေနတာပါလိမ့္ေပါ့။

"အမေလး......."

ကြၽန္ေတာ္ လန႔္သြားတယ္ အေၾကာင္းက ကြၽန္ေတာ့္ နံေဘးကခံုကို ခပ္စူးစူး အနံ႔နဲ႔ အတူ ဆံပင္ ဖားလ်ားခ်ထားတဲ့ မိန္းမ တစ္ေယာက္ လာထိုင္လို႔ပါ။ ခ်က္ခ်င္းထဖို႔ကလဲ အားနာသလို ခံုေတြအမ်ားႀကီး ဒီမိန္းမက ငါ့အနားဘာလို႔လာကပ္ထိုင္ရတာတုန္းဆိုၿပီး ရုပ္ရွင္ကား အလင္းေရာင္ေလးလာရင္ သူ႔မ်က္ႏွာ လွမ္းလွမ္းၾကၫ့္ရေသးတာ။ ရုပ္ကလဲ ဆိုးသလိုလိုႀကီး အေနာက္ကအတြဲ လည္ျပန္ေလး လွမ္းၾကၫ့္ေတာ့ ခုနက ခံုေတြလႈပ္ေအာင္ ကျမင္းတဲ့အတြဲမွာ မိန္းမမရိွေတာ့ဘူး အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ပဲေတြ့ေတာ့တယ္။သူကေတာင္ ကိုယ့္ လွမ္းၾကၫ့္ေနတာ။

"လႈပ္ရွားမလား ၂၀၀ ပဲ..."

"ဘာ  ဘာလဲ....."

ကြၽန္ေတာ္ပံုၾကည္ၿပီး အဲ့မိန္းမကေမးတယ္ ၂၀၀ ပဲတဲ။့ တစ္ကယ္ဘာမွန္းမသိလို႔ ေမးလိုက္တယ္.....ေမးမွ မေျပာမဆို နဲ႔ ဘာမေျပာ ညာမေျပာ ေပါင္ၾကားထဲ လက္ႏိႈက္လာပါေရာ။

ေျခဖ်ား လက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္ လာပီး တြန္းထုတ္ လိုက္တာေပါ့။

"၂၀၀ မပါရင္ ၁၅၀ ေရာ...."

ကြၽန္ေတာ္ရဲ့ ပန္းဖႊားလြယ္အိတ္ႀကီး မ ၿပီး ထ ေျပးလာလိုက္တာ ရုပ္ရွင္ရံုေရ႔ွနား ပန္ကာေတြဖြင့္ ထားတာေတာင္ ေခြၽးေတြ ဆိုတာ ျမင္မေကာင္းဘူး။ ..အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ထိ ေၾကာက္လိုက္တာ ေနာက္ မသြားေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

တစ္ပတ္ေလာက္ေနပီးမွ အတန္းထဲ တင္ထြဋ္ကို ေျပာျပမိတယ္။

ပိုက္ဆံနဲ႔ လုပ္စားတဲ့ ျပၫ့္တန္ဆာေတြတဲ့၊ ေနာက္ဆံုး ၅၀ိ/- နဲ႔ လဲ ရတယ္တဲ့။ ရုပ္ရွင္ၾကၫ့္သလို ရံုထဲလိုက္ပီးကပ္ထိုင္ ျမဴဆြယ္ လုပ္စားေန တာတဲ့။ အဲ့သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းေပၚက ရံုတိုင္းလိုလိုမွာ ရိွတယ္တဲ့။ မ်ားေသာအားျဖင့္ မနက္အေစာပြဲစဉ္နဲ႔ ည ပြဲစဉ္ေတြ ပိုမ်ားတယ္။ အရြယ္စံု လူမ်ိဳးစံုေပါ့တဲ့။ အသက္ႀကီးတဲ့ မိန္းမႀကီးေတြမ်ားပါတယ္ကြာလို႔ ေျပာျပတယ္။

တင္ထြဋ္ေျပာတဲ့ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားမိတာက ဟိုဘက္ရံုေတြ ထဲမွာ အေျခာက္ေတြလည္း ရိွတယ္ကြ၊ မိန္းမလို ဝတ္ထားတဲ့ အေျခာက္ေတြရိွသလို ေယာက္က်ားပံုနဲ႔ အေျခာက္ေတြလဲရိွတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ အ တဲ့ေကာင္ေတြကေတာ့ မိန္းမလိုဝတ္တဲ့ အေျခာက္မကို မိန္းမ အစစ္ထင္ၿပီး ျဖစ္ၾကတာရိွေသးတယ္။ သူတို႔က ပိုက္ဆံ မေပးရတာမ်ားတယ္။ ေယာက္က်ားလို အေျခာက္ေတြကေတာ့ ကံေကာင္းရင္ အျပင္ လိုက္ၿပီး ဝါးတီးပါစြဲလို႔ရတယ္ကြဟု ေသျခာအေသးစိတ္ ရွင္းျပတာကို စိတ္ထဲ ေတးထားမိတယ္။

ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေက်ာင္းမေျပးဘဲ က်ူရွင္ အေၾကာင္းျပ ၿမိဳ႔ထဲ ေရာက္လာခဲ့သည္။

ဒီတစ္ခါ ဝဇီရာ ရံုကို ေက်ာ္ၿပီး ေရႊဂုဏ္ရံု /ၿမိဳ႔မရံု /ဆုထူးပန္ရံု/ သြင္ရံု ဘက္ ေတြ ကို သံုးေခါက္ေလာက္ေလ်ွာက္ပီးမွ သြင္ရံု ထဲ လက္မွတ္ဝယ္ ဝင္လိုက္ပါတယ္။ စူးစမ္းလိုတဲ့ စိတ္ပဲမို႔ သည္တစ္ခါ ၅ိ/- တန္းကဝယ္ ေနာက္ဆံုးမွာ ထိုင္ေနလိုက္တယ္။ ေန့လယ္ပြဲစဉ္မို႔ လူ အေတာ္အသင့္ မ်ားပါတယ္။ ရံုထဲလည္း လူက တစ္တန္းမွာ ဆယ့္ေလး ငါးေယာက္ေလာက္ရိွမယ္.....ကြၽန္ေတာ့္နားမွာ ၂ခံု ျခား ၃ ခံုျခား လူေတြ ရိွတယ္ဗ်။ အတြဲေတြ ရိွတယ္၊ တစ္ေယာက္ခ်င္းေတြ ရိွတယ္။

ရုပ္ရွင္ စျပ ၿပီး မိနစ္ ၂၀ ခန႔္ အၾကာ ကြၽန္ေတာ့္နံေဘးကို ေလးခံုခန႔္အျခားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ခံုက အကိုႀကီးတစ္ေယာက္ လာေျပာင္းထိုင္တယ္။

ဒီတစ္ခါ ေယာက္က်ားခ်င္းဆိုေတာ့ စိတ္က ေအးေဆးပါပဲ။

၅မိနစ္မၾကာဘူး ေပါင္ေပၚကို သူ႔လက္က ျပဳတ္က်သလို၊ မေတာ္တဆ လိုလို လာလာ ထိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ က တင္ထြဋ္ေျပာတဲ့ ေယာက္က်ားပံု အေျခာက္မ်ားလားလို႔ေတြးေနတုန္း ေပါင္ရင္းကို ေသျခာပြတ္ေနၿပီ။ ေနာက္တစ္ဆင့္တက္ခါနီး သူက ခပ္တိုးတိုး ေျပာတယ္.....

"အိမ္သာ သြားရေအာင္....."

ကြၽန္ေတာ္က သူ႔ပံုစံ အေနအထား၊ ဘာအတြက္လဲ ၊ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ သြားရမလားမသြားရဘူးလား စဉ္းစားေနတုန္း သူထပ္ေျပာတယ္။

"လာ ေလ ညီေလး....."

ကြၽန္ေတာ္ ထ လိုက္သြာတယ္ဗ်။

အိမ္သာ ထဲ ေရာက္ေတာ့မွ ဘြားကနဲ လူ ၄ ေယာက္ေလာက္ကိုေတြ့တယ္။ အိမ္သာေတြ အားရဲ့နဲ႔ အျပင္မွာ မတ္တပ္ရပ္ေနၾကတာ။ ကြၽန္ေတာ္ကိုေခၚလာတဲ့ အကိုက ရုပ္သန႔္သန႔္ မာတင္အျဖဴေလးကို ပေလကပ္ ကြက္စိပ္ေလးဝတ္ထားတယ္၊ ေခါက္ထီး ခိုထီးေလးလဲ ကိုင္ထားတယ္။ သူက ေဒါင့္စြန္းက အိမ္သာထဲ တန္းဝင္ၿပီး ကြၽန္ေတိာ့ကို အထဲက လွမ္းေခၚတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ မဝင္ရဲဘူး လူေတြ ရိွေနတယ္ေလ။

သူက ဘာမွ မထူးဆန္းသလို ေခၚေနတုန္း ရပ္ေနတဲ့ ကုလားစင္ တစ္ေယာက္က

"သြားေလ ညီေလး အကိုတို႔ ၾကၫ့္ေပးထားမယ္"

ကြၽန္ေတာ္ ထိတ္ကနဲ ေတာ့ျဖစ္သြားတယ္ ေယာင္ေယာင္နန ေသးေပါက္တဲ့ ေနရာ ရပ္ေသးေပါက္လိုက္တယ္ ၾကၫ့္ေပးထားမယ္ဆိုတဲ့ ကုလားစင္လိုလူက ပုဆိုးမလိုက္တာ အမေလး နဲနဲေနာေနာလား....  ။

ကြၽန္ေတာ္ျပန္ထြက္လာတယ္ ပထမဆံုးေတြ့တဲ့ အေပါက္က ဝင္ လိုက္တာ ေရ႔ွဆံုးတန္းခံုမွာ ထိုင္ခံုေပၚက လူက ေပါင္ကားထားတယ္ ေပါင္ၾကားထဲ ေခါင္းဝင္ေနတာက ေယာက္က်ားလား မိန္းမလားမသဲကြဲဘူး......။

ကြၽန္ေတာ္က ေနာက္ဆံုးတန္းထိ ကိုယ့္ေနရာျပန္လာထိုင္လိုက္တယ္။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေနတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေခၚတဲ့ အကို ျပန္ေရာက္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ရုပ္ရွင္ၿပီးရင္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ရေအာင္တဲ့၊ ကြၽန္ေတာ္က ဘာမွ အေျဖမေပးဘဲ ၿငိမ္ေနရင္း ရုပ္ရွင္ ၿပီးခါနီး ထြက္ဖို႔ ထလာလိုက္တယ္။

အဲ့အကို ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္က ကပ္ပါလာတယ္။

အမွန္ေျပာရရင္ ပန္းဆိုးတန္းမွာ သူ လက္ဖက္ရည္တိုက္လို႔ ေသာက္ခဲ့ရတယ္ အလံုကလို႔ေျပာတယ္။

အဲ့သည္ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္ေတာ့္စိတ္က ရုပ္ရွင္ရံုထဲ ျမင္ေတြ့ခဲ့ရတဲ့ ပံုစံ အေနအထားေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ သြားဖို႔ လႈံ႔ေဆာ္ခံခဲ့ ရတယ္ဆိုတာ ေျပာပါရေစ။

ဘာမွ မျဖစ္ဘဲ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြၽန္ေတာ္သြားခဲ့တယ္။

တစ္ရက္မွာေတာ့ ဆုထူးပန္လား ဂုဏ္လားမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး လက္မွတ္ဝယ္ဖို႔တန္းစီ လိုက္ခ်ိန္မွာ..

‘ညီေလး အကို႔ဖို႔ ပါ တစ္ေစာင္ဝယ္ေပးပါလား’ဆိုၿပီး လူတစ္ေယာက္က ၁၀ က်ပ္တန္ တစ္ရြက္ထုတ္ေပးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဝယ္တဲ့ ငါးက်ပ္တန္းကေန ၂ေစာင္လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ လက္မွတ္ ပန္းေရာင္ေလး ၂ေစာင္ေပးတာမို႔ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကို ၁၀တန္ ေပးလိုက္ၿပီး၊ လက္ထဲက ၅ က်ပ္တန္နဲ႔ သူ႔ကို ျပန္လဲလွယ္ ေပးလိုက္တယ္။

အတူဝယ္တဲ့ လက္မွတ္မို႔  ထိုင္ခံုက တြဲလ်က္ ထိုင္ရပါတယ္။ သူက စထိုင္ကတည္းက ကြၽန္ေတာ့္ကို ကြက္ၾကၫ့္ကြက္ၾကၫ့္ပါပဲ။

ရုပ္ရွင္ စ ျပၿပီးမၾကာခင္ ဇာတိျပပါၿပီ။

သူစတာက တစ္မ်ိဳးဗ်။ လက္ကေလးလာထိလိုက္ ေနာက္ဆုတ္သြားလိုက္၊ တစ္ခုခု ကုန္းေကာက္သလို ကြၽန္ေတာ့္ ေဘးဘက္ကပ္ၿပီး ကိုယ္ကိုကိုင္းလိုက္၊ ကြၽန္ေတာ္ရီခ်င္လာသလို ခံစားရတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သူက စကားစေျပာတယ္။

"ညီေလးက ခ်စ္ဖို႔ အရမ္းေကာင္းတယ္....."

ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႔ကို စိတ္ဝင္စားသလို ရိွပါတယ္ မလိမ္ပါဘူး။

သူက လက္ကေလးလာကိုင္ေတာ့ မရုန္းမိဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကိုလႊတ္ခ်ၿပီး ထံုးစံအတိုင္း ေပါင္ၾကား လာႏိႈက္ပါၿပီ။

အေနအထားက အနီးနားခံုေတြရိွ အတြဲေတြနဲ႔  လူေတြကလည္း ထလိုက္ ထြက္သြားလိုက္ ျပန္ဝင္လာလိုက္။ ကြၽန္ေတာ္ အဲ့အခ်ိန္ ဆရာႀကီးပံုစံ နဲ႔ ဟိုတစ္ခါ အိမ္သာဘက္ေခၚသလို သူ႔ကို ေခၚ ၿပီးထသြားတယ္။ သူလဲ လိုက္လာတယ္။ ကိုယ္က ဟိုတစ္ခါ ရံုထဲက အိမ္သာလို လူေတြ ရိွေနမယ္မထင္ဘူးရယ္။

မွားတာဘဲ… ဘယ္ေလာက္ေတာင္လဲဆိုရင္ အိမ္သာအားလံုးက တံခါးေတြ ပိတ္ၿပီး လူရိွေနပါတယ္။ အေပါ့သြားတဲ့ နားမွာ ျမင္လိုက္ရတာ ကေတာ့ လူရြယ္ငါးေယာက္ခန႔္ရပ္ေနၿပီး မသိမသာ လက္ေတြက တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အသြားအလာ လုပ္ေနပါတယ္။ ပူပူထူထူ နဲ႔ ခပ္တည္တည္ရပ္ေနတုန္း ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္ကလိုက္လာတဲ့အကိုက ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ၾကားကို လာစမ္းျပန္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ရွက္ၿပီး အဝနားရပ္လိုက္ခ်ိန္ အိမ္သာတစ္လံုးတံခါးဖြင့္လာၿပီး လူရြယ္ႏွစ္ေယာက္ခပ္တည္တည္ပဲ ထြက္လာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကသာ အံ့ၾသသလို ရိွေပမယ့္ က်န္လူေတြက ဘာမွမထူးဆန္းသလို၊ မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ လူေတြထဲက ႏွစ္ေယာက္ ခပ္သြက္သြက္ဝင္သြားပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္လည္း ရံုထဲျပန္ဝင္လာၿပီး ေဘးေလ်ွာက္လမ္းကေန တစ္ေလ်ွာက္လံုး ထိုင္ခံုေတြကို မ်က္စိကစားၾကၫ့္ေတာ့ ေခါင္းစိုက္သူ၊ ခြ ထိုင္သူ ပံုစံမ်ိဳးစံုကို အေမွာင္ေတြၾကားထဲ ေဝေဝဝါးဝါး ေတြ့ရပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္က လိုက္ၾကၫ့္လို႔ျမင္ေပမယ့္ အမွန္တကယ္ ရုပ္ရွင္သာၾကၫ့္တဲ့ အတြဲ၊ လူတစ္ခ်ိဳ႕လဲ ႀကိဳၾကားရိွေနပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာျပေန တာက မသိရင္ ဒါမ်ိဳးေတြအကုန္ ရုပ္ရွင္ရံုထဲမွာလို႔ ထင္မွတ္မွာစိုးလို႔ပါ။

ေနာက္ဆံုးခံုျပန္ထိုင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အတူထိုင္တဲ့အကို ျပန္လာထိုင္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေပါင္ၾကားထဲ လက္ေရာက္လာကာ မၾကာခင္မွာဘဲ ရံုထဲက ထိုင္ခံုမွာတင္ပဲ ကိစၥၿပီးဆံုးခဲ့ရပါတယ္။

ရုပ္ရွင္လည္းၿပီးေရာ ကြၽန္ေတာ္ရွက္သလို  ရြံ႔သလို နဲ႔ လူေတြၾကားတိုးထြက္ ကားဂိတ္အေျပးသြားျပန္ခဲ့တယ္။

ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္ေတာ္ အခ်ိန္ရရင္ရသလို ၿမိဳ႔မ / ဂုဏ္/ သြင္ နဲ႔ ဆုထူးပန္ ရုပ္ရွင္ရံုေတြမွာ က်င္လည္ခဲ့ဘူးတာ ဝန္ခံပါတယ္။

အဲ့သည္ႏွစ္က ကြၽန္ေတာ္ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲ က်ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ႏွစ္စာေမးပြဲအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ ၿမိဳ႔ထဲကို တစ္လ တစ္ေခါက္၊ ရုပ္ရွင္ရံုကို တစ္လ တစ္ေခါက္ေတာင္မေရာက္ဘဲ စာႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။

ခက္တာ စိတ္က စာထဲႏွစ္ထားေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ သြားခ်င္စိတ္ျပင္းျပလြန္းပါတယ္။

သည္လိုနဲ႔ အဆက္အစပ္ အေတာ္ျပတ္သြားတယ္။

ေနာက္…ဒုတိယအႀကိမ္စာေမးပြဲ ေျဖၿပီးၿပီးခ်င္း ပထမဆံုးသြားခဲ့တာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းမေပၚက ရုပ္ရွင္ရံု သံုးရံုကို အခ်ိန္ဆက္တိုက္ဝင္ၿပီး ထင္တိုင္းက်ဲ ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

တစ္ႏွစ္နီးပါးမေရာက္တဲ့ ၾကားကာလမွာပဲ ရုပ္ရွင္ရံုထဲမယ္ လိင္တူႏွစ္သက္သူမ်ား နဲ႔ ျပၫ့္တန္ဆာေတြ ထင္သေလာက္ သိပ္မရိွေတာ့ဘူး။

ေနာက္ သံုးရက္ျခားေလာက္မွာ ေန့လည္ပြဲ ရုပ္ရွင္ကျပေနခ်ိန္ လက္မွတ္ဝယ္ၿပီးဝင္မယ္လုပ္ေတာ့ ပါတိတ္ဝမ္းဆက္နဲ႔ မိန္းမပံု မိန္းမလ်ွာက ခပ္သုတ္သုတ္ လိုက္ကာ မထြက္လာၿပီး

"ဟဲ့ ဟဲ့ လာ လာ ဂဠုန္ေတြ ေရာက္ေနတယ္....."

ကြၽန္ေတာ့္ကို လက္ယပ္ေခၚၿပီး ရံုအျပင္ ဘာဂ်ာတံခါး သူ႔ဖာသာဖြင့္ထြက္သြားေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္က ဘူမသိ ကိုးမသိ အထဲကို ဝင္ျဖစ္ေအာင္ ဝင္ လိုက္ပါတယ္။

လူသိပ္မမ်ားပါဘူး။ အေျခအေနကို လွၫ့္ပတ္ၾကၫ့္ၿပီး လက္မွတ္ေပၚက ခံုနံပါတ္ကို ရွာထိုင္လိုက္တာ ကံေကာင္းတာပါပဲ။

ေနာက္ဆံုးတန္းကေန ဓာတ္ခဲသံုးေထာင့္ထိုး လက္ႏိွပ္ဓာတ္မီးနဲ႔ လူေတြထိုး လက္မွတ္စစ္တာပါ။ ရံုေစာင့္ရယ္၊ အဲ့အခ်ိန္က ဂဠုန္လို႔ေခၚတဲ့ ျမဴနီစပယ္ရဲရယ္၊ လက္မွတ္စစ္ရယ္ကို လူေတြစစ္ေဆးေနတာေတြ့ရပါတယ္။ ရင္ေတြလဲတုန္ ေၾကာက္လဲေၾကာက္ စိတ္ထဲက ငါ့ကိုမ်ား ခဏခဏလာလို႔ သိေနမလား၊ ဖမ္းမလား ခုမျွပန္ထြက္လည္း ဓာတ္မီးနဲ႔ထိုး လိုက္ဖမ္းမလား ေခြၽးအေတာ္ျပန္ေနပါေရာ။

မၾကာပါဘူး ဆူညံဆူညံၾကားရတာက ကုလားမျပၫ့္တန္ဆာမကို ဖမ္းတာ ရုန္းရင္းဆံခတ္ေအာ္ဟစ္ဆူညံေနတာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုး ရံုအျပင္ကို ဆြဲထုတ္သြားတာေတြ့ၿပီး မၾကာခင္ ေနာက္ႏွစ္ေယာက္ကို ထပ္စစ္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို မသိမသာ လက္ႏိွပ္မီးထိုးၾကၫ့္ၿပီး လက္မွတ္ျပခိုင္းပါတယ္ ၿပီးေတာ့ျပန္ေပးပါတယ္။

"လက္မွတ္မွာပါတဲ့ ခံုပဲထိုင္ေနာ္ ေနရာေလ်ွာက္မေျပာင္းနဲ႔ေနာ္....."

ဟုေလသံ ခပ္မာမာေျပာတယ္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေၾကာက္ၿပီး လႈပ္ေတာင္မလႈပ္ရဲဘဲ ရုပ္ရွင္အၿပီး အေပါ့သြားမွပဲ စိတ္ေအးရေတာ့တာပါ။

"ဟာ ငါ့ညီ ေပ်ာက္ေနပါလား....."

ကြၽန္ေတာ့္ ပုခံုးကိုလက္နဲ႔ပုတ္ေခၚလိုက္တာေၾကာင့္ အေတာ္လန႔္သြားတာပါ။ ေနာက္ ေသျခာစဉ္းစားမွ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္အတူ လက္မွတ္ဝယ္ထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့အကိုျဖစ္ေနတယ္။

အမွန္ေတာ့ သူ ရံုထဲေစာေရာက္ၿပီး ဂဠုန္ေတြေၾကာင့္ သူလဲေနရာကမထဘဲ တစ္ေနရာမွာရိွေနတာလို႔ ရံုအျပင္ ေရာက္မွေျပာျပပါတယ္။

အဲေန့က ဆူေလးလမ္း၊ ေက်ာက္တံတားရဲစခန္းနား ေရ႔ွေဆာင္ရံုနံေဘးက တိုက္ေလွကားမွာဖြင့္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္အတူထိုင္ စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ အခုလထဲမွာ ‘ ျပၫ့္တန္ဆာနဲ႔ မိန္းမပံု မိန္းမလ်ွာေတြ ရုပ္ရွင္ရံုထဲ အလြန္အမင္း မဆင္မျခင္ ေသာင္းၾကမ္းေနတယ္၊ အာသာလာေျဖတဲ့ေယာက္က်ားေတြနဲ႔ လူျမင္မေကာင္းစြာ ဆက္ဆံေနလို႔ ဖမ္းဆီးေပးပါ’လို႔ တိုင္သူမ်ားတာေၾကာင့္ ရက္ဆက္ ပြဲဆက္ ဆိုသလို ဝင္ဝင္ဖမ္းတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

သူ႔အေျပာအရ မေန့ကဆို အိမ္သာထဲေရာက္ လိင္တူအတြဲေတြကို အျပင္ထြက္ခိုင္းၿပီး မိဘေခၚ ခံဝန္လက္မွတ္ထိုးထုတ္ရတယ္လိုလည္း ေျပာျပလို႔ ၾကက္သီးေတြထၿပီး လအေတာ္ၾကာ အဆတ္ျပတ္သြားျပန္တယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း စိတ္ကမရိုးမရြ ေရာက္တဲ့အခါေတြ ရိွပါတယ္။

ေနာက္ရုပ္ရွင္ရံုေတြကေတာ့ ယခု တာေမြ Ocean နားက မရိုးဆန္းရံုနဲ႔ တာေမြအဝိုင္းနားက ေရႊဗဟိုရ္ ရံုေတြဟာလည္း လိင္တူေတြေပ်ာ္ပါးရာ ရုပ္ရွင္ရံုေတြအျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့ပါေသးတယ္။

ပြဲစဉ္တိုင္း ေနာက္ဆံုးတန္းေတြဟာ လိင္တူ၊လိင္ကြဲ၊ျပၫ့္တန္ဆာေတြရဲ့ ေပ်ာ္ပါးရာ အေမွာင္ရိပ္ေတြပါ။

တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားဆို အနီးအနားမွာတင္ မ်က္ဝါးထင္ထင္ေတြ့ရတာေတြရိွသလို ယိုသူမရွက္ ျမင္သူရွက္ ပံုစံေတြလဲ အတပ္ေတြ့ရပါေသးတယ္။

ယခင္ေရႊဗဟိုရ္ရံုဟာ အမ်ိဳးသားအိမ္သာသြားတဲ့ ေဘးေလ်ွာက္လမ္းဟာသီးသန႔္မို႔ လိင္တူေတြ စႂကၤတေလ်ွာက္ရပ္ၿပီး အထာေပး၊ အိမ္သာထဲဝင္ အလုပ္ျဖစ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။

မရိုးဆန္းက်ေတာ့ လိင္တူ၊ မိန္းမလ်ွာ မရိွသေလာက္နည္းၿပီး ျပၫ့္တန္ဆာမိန္းမ အရြယ္စံုက်င္လည္တာမ်ားပါတယ္။ ရံုေရ႔ွမွာ ကြမ္းယာ ေဆးလိပ္သည္မွအစ မုန႔္ပဲသြားေရစာ ေရခဲေရေရာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အစားအေသာက္ထက္ ျပၫ့္တန္ဆာေခါင္းေတြအျဖစ္ ပြဲခယူ ရွာေဖြေပးတာကေတာ့ နာမည္ႀကီးပါပဲ။

ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ၿမိဳ႔ထဲက ရုပ္ရွင္ရံုအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ရံုအေနအထားျပင္ဆင္မႈ႔ေတြ၊ ဖမ္းဆီးမႈေတြေၾကာင့္ ႀကိဳၾကား ႀကိဳၾကားေလာက္သာ လုပ္ကိုင္ၾကသလို လိင္တူႀကိဳက္ေတြကလဲ အတင့္ရဲရဲ သိပ္မလုပ္ၾကေတာ့ပါဘူး။

သည္အထဲမွာ ေမာ္တင္နား စံျပရုပ္ရွင္ရံုကေတာ့ သိပ္နာမည္မထြက္ေပမယ့္ လိင္တူအတြဲေတြ ေအးေဆး ကလူ၏သို႔ျမဴ၏သို႔ သြားတတ္တဲ့ ရံုတစ္ရံုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေျမနီကုန္းကရုပ္ရွင္ရံု နဲ႔ ယခု သီတာလမ္းနားကရုပ္ရွင္ရံုေတြကေတာ့ ရံဖန္ရံခါေလာက္သာေရာက္ျဖစ္လို႔ တိတိပပမသိပါဘူး။ ဒါေတာင္ သီတာလမ္းရံု(ယခု မဂၤလာအဆင့္ျမင့္)ရံုေတြဟာ ကုလားသီးသန႔္လို႔ေတာင္ေျပာရမလို ကုလားႀကိဳက္တဲ့ လိင္တူေတြ အႀကိဳက္ရွာေဖြႏိုင္တဲ့ ေနရာလို႔ ေျပာသံေတာ့ၾကားဘူးပါတယ္။

ႏွစ္ကာလရွည္စြာ မျပဳမျပင္ဘဲ လိင္တူႀကိဳက္ႏွစ္သက္သူေတြက်က္စားဆဲ ေရႊဗဟိုရံုကေတာ့ ၂၀၀၈ ခုေလာက္ထိ ညပြဲစဉ္ေတြမွာ အံုးအံုးက်က္က်က္ပါ။

အခုေတာ့ အဆင့္ျမင့္ရံုေတြအျဖစ္ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္း ရုပ္ရွင္ရံုဇာတ္လမ္းေတြ မရိွသေလာက္ ရွားသြားမယ္ထင္ပါတယ္။

ေခတ္မွီလာတာနဲ႔အမ်ွ အဆင့္ျမင့္ Guest house ေတြဟာ အခ်ိန္ပိုင္းသာယာႏိုင္ေတာ့ ရုပ္ရွင္ရံုထဲ က်င္လည္ရတာထက္ ပိုၿပီး အဆင့္အတန္းျမင့္လာၾကတယ္လို႔ယူဆရမွာေပါ့ေလ။

ေရးသားမ်ွေဝေပးသူ - ကိုသုတလုလင္ (ကိုေက်ာ္စြာ)

အမွာစကား (မည္သၫ့္ေနရာမဆို sex ျဖစ္လ်ွင္ Condom မျဖစ္မေနသံုးျခင္းျဖင့္ မိမိေရာ သူမ်ားကိုပါ ကာကြယ္ပါ)။

Sorry ပါ သူငယ္​ခ်င္​းတို႔ေရ

သူငယ္​ခ်င္​းတို႔ေရ ဘ၀အလွည့္အေျပာင္းေလးတစ္ခု ျဖစ္လာတာမို႔ စာေရးဖို႔ အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး။ အခ်ိန္သိပ္မရလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ တတ္ႏိုင္သမ်ွေတာ့ ​ေရးဖို႔ႀကိဳးစားမွာဆိုေပမယ့္ အာမခံ မေပးႏိုင္တာေတာ့ ခြင္​့လႊတ္​ပါ​ေနာ္​။ ဟိုးယခင္အခ်ိန္ကေန ယခုထိ ဖတ္႐ႈအားေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္​ခ်င္​း မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ေက်းဇူး အနႏၱပါလို႔။

Alex Aung(18 May 2019)

Boyhood Sex Memories (Part 1)

ငယ္ဘ၀ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ေလးကို ျပန္လည္ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိေစတဲ့ အမွတ္တရ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို စုစည္းမႈ တစ္ခုအျဖစ္ဖန္တီးကာ သူငယ္ခ်င္းတို႔ကို ေ၀ငွပါမယ္။ အဲ လိင္ကိစၥကို ဘယ္လိုစ က႐ုျပဳမိခဲ့သလဲဆိုတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ "How I Learned To Masturbate" ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ အခန္းဆက္ စာေတြကို ဖတ္ဖူးခဲ့မယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္။ စိတ္​ကူးယဥ္​ ဖန္တီး ေရးသားခ်က္မ်ားမဟုတ္ဘဲ ခ်စ္သူ ခင္သူမိတ္ေဆြမ်ားနဲ႔တကြစကားလက္ဆံုက်မိသူမ်ားရဲ႕ေျပာျပခ်က္အစစ္အမွန္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အာမခံပါတယ္။ အေယာက္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ စကားေတြဟာ အ​ေၾကာင္​းအရာ ထပ္ေနတာလည္း ႐ွိႏိုင္တာေၾကာင့္ ေသခ်ာသတိထားၿပီး ျပန္လည္ ေ၀ငွေရးသားပါမယ္လို႔ ေျေျပာပါရေစ။

(၁) ၀င္းေက်ာ္သူ
က်ေနာ့္ အသက္ ႐ွစ္ႏွစ္ေလာက္႐ွိတုန္းက အသက္ ဆယ့္တစ္ႏွစ္အရြယ္ အစ္ကို ေခါင္းအံုး တစ္လံုးကို ေညႇာင့္ေနတာ ျမင္ခဲ့ဖူးတယ္ဗ်။

အျပင္က ျပန္လာၿပီး တစ္ခုခုယူဖို႔ အေပၚထပ္ကိုတက္ က်ေနာ့္ အခန္းဆီသြားခဲ့တယ္။ အိမ္မွာ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မ႐ွိဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ေတြးထင္ခဲ့သလို ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုကလည္း အဲ့သလိုေတြးေတာ ယူဆခဲ့တာ ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ စာၾကည့္တဲ့ေနရာ ေက်ာင္းစာျပန္ေလ့က်က္တဲ့ေနရာ အျဖစ္ေခၚတဲ့ ေဘးအဆြယ္ေနရာေလး႐ွိပါတယ္။ မၾကာခဏ​ဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းမွေပးတဲ့ အိမ္စာလုပ္ေလ့႐ွိတဲ့ စာေရးစားပြဲရယ္ အခန္းနံရံကိုေက်ာေပးထားတဲ့ ဆိုဖာ႐ွည္တစ္ခုရယ္က အခန္းတံခါးကေန ျမင္သာထင္သာႀကီးဗ်။ ဆိုဖာေပၚ ေက်ာမွီေခါင္းအံုးႏွစ္ခုကို အေနအထားတစ္မ်ိဳးမွီလို႔ အဲ့ဒီအေပၚကေန ဘိုဘိုလွဲေမွာက္ေနတာ တစ္​မ်ိဳးႀကီးပဲ။ ခပ္ေႏွးေႏွး စည္းခ်က္က်က် လႈပ္႐ွားမႈက သူ႔ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ဘက္ တေျဖးေျဖးေလ်ာက်လာေစပါတယ္။ အခန္းထဲလည္းမ၀င္ တံခါး၀မွာ မတ္တပ္ႀကီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ စကၠန္႔အနည္းငယ္ေလာက္ ကြၽန္ေတာ္ ေငးေနမိခဲ့တယ္ေလ။

ကြၽန္ေတာ္ ႏွစ္ခုေတာ့မွတ္မိတယ္ဗ်။ ပထမတစ္ခုက ဘိုဘိုရဲ႕ ဖင္ေျပာင္ႀကီးပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုက ထြားက်ိဳင္းတဲ့အထဲပါေတာ့ သူ႔တင္ပါးေတြကလည္း တကယ့္အႀကီးႀကီးပါ။ တင္ပါးေတြက ၀ိုင္းစက္ျပည့္တင္းေနသလို ေပါင္တံေတြကလည္း က်စ္လစ္ေနေရာ။ သူ႔တင္ပါးအကြဲေၾကာင္းထဲက ဖင္ေပါက္အပါအ၀င္ ျမင္ႏိုင္သမ်ွ အကုန္ျမင္ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ မျမင္ဖူးခဲ့ေတာ့ လိင္အာသာေျဖတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို မရိပ္စားခဲ့မိတာ အမွန္ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုက ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုလုပ္ေနသလဲ သိပါတယ္။ တစ္ခုခု ေကာင္းတာကို ခံစားရလို႔ျဖစ္မယ္။

ကြၽန္ေတာ္ မွတ္မိေနတဲ့ ဒုတိယအေၾကာင္းအရာက နည္းနည္းေလး ထူးဆန္​းတယ္​။ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကို ေခါင္းအံုးကို ေညႇာင့္လိုက္တိုင္း ခုန္းထလာတဲ့ လည္တိုင္ေနာက္ဘက္ပိုင္းက ႂကြက္သားေျမႇာင္း ႏွစ္ခုဟာ ႀကီးထြားတယ္ေလ။ ဘိုဘိုရဲ႕ လည္တိုင္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူဘယ္ေလာက္ထိ အားစိုက္ထုတ္ေနသလဲ သိသာပါတယ္။

ဘိုဘို ဘာသံမွ မၾကားရေသးခင္ လာလမ္းအတိုင္း တိတ္​တဆိတ္​ က်ြန္ေတာ္ ေနာက္ဆုတ္ရင္း ျပန္ေခါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အစ္ကို သို႔မဟုတ္ အျခားတေယာက္ေယာက္အား ျပန္လည္ ေဖာက္သယ္ခ်ျခင္း ေျပာျခင္းမလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာ သူျပဳလုပ္တဲ့ကိစၥအတိုင္း စူးစမ္းၾကည့္ေပမယ့္ အသက္ ၈ႏွစ္အရြယ္ ခ်ာတိတ္​ဆိုေတာ့ ဘာမွမေတြ႕ခဲ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ ေရာက္ေသာအခါ ထံုးစံအတိုင္​း လုပ္ၾကည့္ ႀကိဳးစားၾကည့္ေသာအခ်ိန္မွ နားလည္ခဲ့ရပါတယ္။

(၂) ဆဲလ္

`ဘယ္လိုေျပာရမလဲ လိင္အာသာေျဖတာ (_ြင္း_ိုက္)နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ဆန္ဆန္ ေျပာျပရလိမ့္မယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၂ႏွစ္ - ၁၃ႏွစ္ေလာက္အရြယ္မွာ လူအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အတူတူ လက္သမားလုပ္ဖူးေနခဲ့ၿပီဗ်။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္လေလာက္က သြားေနၾက ေဇာ္တူး နဲ႔ ဘရန္မိုင္အိမ္ကိုသြားလည္ရင္း အတူတူ လက္သမားလုပ္ခဲ့တာကိုေျပာျပမယ္ေလ။ ဘရန္မိုင္ အ၀တ္မပါဘဲ ေရခ်ိဳးေနတာကို ကြၽန္ေတာ္ျမင္ၿပီး လုပ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္သြားတာပါ။ ဘရန္က ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ အတူတူ Grade 8ျဖစ္ၿပီး သူ႔ညီကေတာ့ Grade 7 ျဖစ္ပါတယ္။ ဘရန္က ဆံပင္ခပ္နက္နက္၊ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းနဲ႔ျဖစ္ၿပီး သူ႔ညီဆံပင္ကေတာ့ ေကာက္ေကာက္ေကြးေကြးပါ။ သူတို႔ငပဲေတြက ေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္ဗ်....အဲ...ဒါမွမဟုတ္​ သူတို႔နဲ႔ အတူတူလက္သမားမလုပ္မိခင္ ထင္ရာျမင္ရာျဖစ္ေနသလားပဲ။

ဘရန္႔ဆီးခံုမွာ နက္ေမွာင္တဲ့ အေမႊးအမ်ွင္ အခ်ိဳ႕႐ွိသလို ငပဲက မမာေတာင့္ခင္ကို အျမင္လွၿပီး ေရႊဥေတြကလည္း အဲ့ဒီေအာက္မွာ ခပ္ထြားထြားေတြ႕ရပါတယ္။ ေနာက္ဘက္ကေနၾကည့္ရင္ကို သူ႔ေပါင္ၾကားထဲ အလြယ္​တကူ ျမင္ရတာပါ။ ေဇာ္တူးငပဲကေတာ့ ပိုမို႐ွည္လ်ားေပမယ့္ သိပ္မတုတ္ဘူး၊ ေရႊဥေတြကလည္း သိပ္မႀကီးဘူးဗ်။ ထိပ္အေရျပားကလည္း သိပ္မပြင့္ခ်င္ေသးဘူး ေ႐ွ႕ေနာက္ ခပ္သြက္သြက္ လက္ကစားတာေတာင္ အင္တင္တင္နဲ႔။ ထန္လာမွ သူ႔ငပဲက ပန္းေရာင္သမ္းလာတာ ပံုမွန္ဆိုရင္ ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပဲ။ ဆီးစပ္က အေမႊးႏုေတြ႐ွိေပမယ့္ ေကာက္ေကြးေနတာ ေခါင္းက ဆံပင္ေတြလိုပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲက သူတို႔ေလာက္မထြားေပမယ့္ ပံုမွန္​ပဲ ႐ွိသင့္တဲ့ အရြယ္အစားလို႔ ေျပာရင္ရပါတယ္။ ေရႊဥေတြကလည္း ထို႔အတူျဖစ္ၿပီး ဆီးေမႊးနက္နက္ေတြက ဘရန္မိုင္အတိုင္းေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အိမ္မွာ အတူလုပ္ျဖစ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဘရန္မိုင္ရဲ႕ အိပ္ရာေပၚ အမ်ားဆံုး ကျမင္းၾကတာပါ။ ဒါကပဲ က်ေနာ့္အတြက္ "show-ers and grow-ers." ေတြ႐ွိတယ္လို႔ သေဘာေပါက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဘရန္ရဲ႕ ငပဲက မာေတာင့္လာခ်ိန္မွာလည္း ထူးၿပီးမ႐ွည္လာပါဘူး။ အလြန္ဆံုး တစ္လက္မခြဲေလာက္ပဲ ႐ွည္လာတယ္ေျပာရမယ္။ သူ႔ငပဲက သုက္ရည္ ပန္းထြက္ခ်ိန္အထိ တဆံုးမာေတာင့္လာတာမ်ိဳးမ႐ွိဘူးဗ်။ ေဇာ္တူးက ပိုၿပီး႐ွည္လာသလို မာလည္းအေတာ္မာတယ္။ ခပ္ပိန္ပိန္ လူေတြရဲ႕ အားသာခ်က္က ငပဲထြားၾကတာလားမသိပါဘူး။ အျခား သတိထားမိတဲ့ အခ်က္က ဒီညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ အဆံုးသတ္ဖို႔ဆိုရင္ သူတို႔ေရႊဥေတြကို အနည္းဆံုး ငါးမိနစ္ေလာက္ တို႔ထိႏိႈးဆြေပးရတာပါ။ ဆြေလ....သူတို႔လက္ေတြကသြက္ေလေပါ့။ ေနာက္ဆံုးဆယ္စကၠန္႔မေရာက္မျခင္း ကပၸါယ္အိတ္ ကက်ံဳ႕သြား ကပ္သြားတာမ်ိဳးမျဖစ္ဘူးဗ်။ ကြန္ေတာ့္ငပဲက ဒံုးပ်ံတစ္စင္းလို မာေတာင့္ေနသလို ၿပီးဆံုးခ်ိန္ဆိုရင္ ကပၸါယ္အိတ္က ျမန္​ျမန္​က်ံဳ႕သတဲ့ေလ။

ေဟ့လူရ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး ငပဲကလည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့။ ဘရန္မိုင္ နဲ႔ ေဇာ္တူးတို႔က အျပသမားေတြပါ၊ ပိုမိုၿပီး ထြားလာတာမ႐ွိဘူး။

(၃) ေမာင္ေမာင္

`ကြၽန္ေတာ္က ဒုတိယေျမာက္သားျဖစ္ၿပီး ေဖေဖ့အခ်စ္ေတာ္ ပစားေပးဆက္ဆံခံရသူ အစ္ကိုႀကီးက ပထမေျမာက္ သားျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အကိုက ဉာဏ္ႀကီး႐ွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သာမန္ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ဆႏၵအရ လုပ္ေဆာင္သည့္အရာမ်ားပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဖေဖခ်မွတ္ထားတဲ့ လမ္​းစဥ္​မ်ားကို ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ေျဖ႐ွင္းလိုက္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးဟာ အာရံုစိုက္ခံရေအာင္ အျမဲလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့သူလို႔ ထင္ျမင္ခံရပါတယ္။ ၾကာလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က မိသားစုရဲ႕ သီးသန္​ ့ လူသားျဖစ္သြားေရာ။ ဂ႐ုမထား အရာရာ တာ၀န္ေက် ဆက္ဆံေနၾကသလားပဲ။

ေဖေဖ့လိုလူရဲ႕ အာရံုစိုက္ကာ ဂ႐ုစိုက္ဆက္ဆံခံရဖို႔ ကြၽန္ေတာ့္ ႀကိဳးစားမႈဟာ ပံုစံေျပာင္းသြားတယ္ေျပာရမယ္။ မိသားစုမဟုတ္တဲ့ အျခားမိသားစုက အမ်ိဳးသားေတြဆီက attention ရဖို႔ျဖစ္လာေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၉ႏွစ္ သို႔မဟုတ္ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ေရာက္ခ်ိန္ ေဘးအခန္းကို တကၠသိုလ္​တက္ေနေသာ သားတစ္ေယာက္ပါ၀င္တဲ့ မိသားစုေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေဘးအိမ္က ကေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံေပးတယ္ဗ်။ သူ႔မွာ Nintendo တစ္လံုး႐ွိေတာ့ ဗီဒီယိုဂိမ္းကစားခ်င္ေနတဲ့ ကြၽန္႔ေတာ့္အတြက္ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေပးသူျဖစ္လာေရာ။ ေဖေဖက ကြၽန္႔ေတာ့္ကို Nintendo တစ္လံုးမေျပာနဲ႔ ဂိမ္းစက္တစ္ခုခုေတာင္ မ၀ယ္ေပးသလို အကိုျဖစ္တဲ့သူကလည္း တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းအတြက္ စေကာလား႐ွစ္ရေရး အျမဲ အာရံုစိုက္ေနတာကိုက အခ်ိန္ပိုမ႐ွိသလို အားခ်ိန္ဆိုလ်ွင္လည္း mathematical puzzles ေတြေျဖ႐ွင္းဖို႔ပဲလုပ္ေနတာပါ။

က်ေနာ့္အိမ္နီးနားျခင္းအသစ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ရဲ႕ နာမည္က ေဒးဗစ္ပါ။ သူက ကြၽန္ေတာ့္ကို အခန္းထဲ ၀င္ခြင့္ေပးသလို အခ်ိန္ရရင္ ဂိမ္းကစားခြင့္လည္းေပးပါတယ္။ ဆိုဖာေပၚကို သူထိုင္ၿပီးကစားတဲ့ တစ္ႀကိမ္မွာ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကိုမွီတြယ္တာ အားမလိုအားမရျဖစ္စြာ ဖက္ျပဳတာေတြ လုပ္မိစဥ္ခဏ စိတ္ထဲ တစ္ခုခု သာယာသလိုခံစားရပါရဲ႕။ သူျငင္းပယ္တာေတြ ဘာဘာညာညာေျပာတာ မျပဳလုပ္ေတာ့ Nintendo ကစားဖို႔ အခ်ိန္ရတဲ့ ေနာက္တစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ သူ႔ေပါင္ေပၚ ကြၽန္ေတာ္ထိုင္ၿပီးကစားမိပါတယ္။ ဘယ္လို ေက်နပ္တဲ့စိတ္ေတြ ရင္ထဲတလိႈက္လိႈက္ ျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး Nintendo ကစားခြင့္ရေနတာထက္ပိုသလိုပါပဲ။

ကြၽန္ေတာ္ ကစားေနတဲ့အခ်ိန္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ကြၽန္ေတာ့္ ခါးအစံုကို လက္နဲ႔ ထိန္းထိန္းကိုင္ရင္း ေနရာေရႊ႕ထိုင္ေစတာေၾကာင့္ စူးစမ္းမိရာ ေဒးဗစ္ငပဲက မတ္ေထာင္ မာေတာင့္ေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။ အစက အျခားေပါင္တစ္ဖက္မွာ ကပ္သပ္ထိုင္မိတယ္လို႔ထင္ေနတာ။ ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို သူ႔ေပါင္ေပၚ ထိုင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဆိုဖာေပၚေျပာင္းထိုင္ေစပါတယ္။ ကစားေနတာ ၿပီးသြားၿပီလို႔ ကြၽန္ေတာ္ မထင္ပါဘူး။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွ မဟုတ္ဘဲ ေနာက္ပိုင္း သူ႔အခန္းထဲ ၀င္ခြင့္မရေတာ့သလို ကြၽန္ေတာ္လည္း Nintendo ေဆာ့ခြင့္ မ႐ွိေတာ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့အခ်ိန္​ကစၿပီး အရြယ္ေရာက္ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ ငပဲေတြအေၾကာင္း အေတြး၀င္ေနမိသလို အျခားေသာ ငနဲေလးေတြရဲ႕ ေရႊပန္းေတြအေၾကာင္း စိတ္​ကူးယဥ္​ ျမင္ၾကည့္မိပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ ဘာသာရပ္ တစ္ခုပဲဗ် , LOL.

(၄) စတီဗင္

ေရာေရာေထြးေထြးမွတ္မိေနတာ တစ္ခုက ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ညီအကို ၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္ စာၾကည့္ခန္းထဲ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေတြနဲ႔ လိုက္တန္းေျပးတန္း ကစားၾကတာရယ္ ေဘာင္းဘီေတြ ခြၽတ္ခ်ၿပီး တစ္ေယာက္ပစၥည္း တစ္ေယာက္ျပၾက ကိုင္ၾကည့္ၾကတာေလးပါ။ အသက္​အရြယ္​ ၅ႏွစ္ ၆ႏွစ္ေလာက္႐ွိၿပီ ထင္တယ္။ ဦးေလးက ေလွကားအတိုင္းတက္လာရင္း အခန္းထဲ ၀င္လာေတာ့ ျမင္သြားၿပီး အေအာ္ခံရ အတားျမစ္ခံရ ေနာက္တစ္ခါ မလုပ္ေအာင္ ဒဏ္ေပးခံရပါတယ္။

အိမ္သာသံုးစကၠဴ ကို အသံုးျပဳ ၿပီးသန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ရတာ မွတ္မိေသးတယ္။ တစ္ခါ သို႔မဟုတ္ အပါးအယား လက္ကစားၿပီး (အာသာေျဖတာ)ေနာက္ ရသမ်ွ အိမ္သာသံုးစကၠဴ နဲ႔ သုတ္သင္ဖယ္႐ွားရတာ အေတာ္အာရံုေနာက္တယ္ဗ်။ ေရမ႐ွိလို႔ သုတ္လိုက္တာ စကၠဴ ဖတ္ေတြက ငပဲေခါင္းမွာ ကတ္ကုန္ေရာ။ ဆြဲဖယ္လိုက္ေတာ့လည္း ေရမ႐ွိတာေၾကာင့္ နံရံကပ္ပိုစတာကို ေကာ္ကြာေအာင္ ခြာရသလိုပဲ အေတာ္နာတာပါ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ဒီလိုအေျခအေနမွာ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲကို ျမင္သြားမွာစိုးရိမ္တယ္ဗ် ကြၽန္ေတာ္ ဘာလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သူသိသြားႏိုင္တယ္ေလ။

ေနာက္ထပ္ ႐ွက္စရာကိစၥလို႔ေျပာရမလား အထက္​တန္​းတက္တုန္းက ေရခ်ိဳးရင္းျဖစ္ခဲ့တာေလးလဲ ႐ွိေသးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အရြယ္ သူငယ္ခ်င္းအေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အထူးတဆန္း ​ေရခ်ိဳးခန္​း ပံုျပင္ေတြ႐ွိၾကတယ္ေျပာတာပဲ။ အသက္က ၁၃ - ၁၄ႏွစ္ေလာက္႐ွိဦးမယ္ လူအမ်ားစုသံုးၾကတဲ့ ​ေရခ်ိဳးခန္​းမွာ စိတ္ထဲမ႐ိုးမယြျဖစ္ရင္း ေပါင္ၾကားက ငပဲက သိသိသာသာ ေခါင္းေထာင္ထလာတာေလ။ စဥ္းစားၾကည့္ ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီက အပါး လူအမ်ားစုခ်ိဳးေနတဲ့အခ်ိန္ ငပဲက မာေတာင့္လာတာဆိုေတာ့ လူေတြအျမင္မွာ ၾကည့္ေကာင္းဖို႔ ဘယ္ျဖစ္ႏိုင္မလည္းဗ်ာ။ အဲ့ဒါထက္ ႐ွက္စိတ္နဲ႔ ဖုံးကြယ္ဖို႔ႀကိဳးစားရတာရယ္၊ တစ္ေယာက္ေယာက္က လွမ္းေခၚၿပီး စေနာက္လိုက္မလားလို႔ အေသစိုးရိမ္ခဲ့ရတာပါပဲ။

ေနာက္ထပ္ ခပ္သဲ့သဲ့ မွတ္မိေသးတာ႐ွိေသးတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ အိမ္ကို အေမျပန္မေရာက္ခင္ ျမန္ျမန္သြားၿပီး လိင္အာသာေျဖဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာပါ။ ေက်ာင္းကေန အိမ္ကိုျပန္တာ တံခါးေပါက္အေရာက္ မိနစ္ ၂၀ၾကာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေပၚထပ္ အခန္းထဲက ေရခ်ိဳးခန္းစီေျပးတက္ကာ အာသာေျဖတာ ေလး - ငါးမိနစ္ေလာက္ ၾကာတယ္ေပါ့။ က်ေနာ္ Lotion အသံုးျပဳ လက္ကစားျဖစ္ခဲ့ရင္ သန္႔႐ွင္းေရးအတြက္ တစ္မိနစ္ - ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ အခ်ိန္ထပ္ေဆာင္းေပးရတာပါပဲ။ အာရံုေနာက္တဲ့ အ​ေျပးအလႊား ကိစၥတစ္ခုပါ၊ ၿပီးေအာင္လုပ္ဖို႔လည္း အေတာ္ဆိုးတယ္ ကြၽန္ေတာ့္ နာမည္ကို လွမ္းေခၚသံၾကားခဲ့ရခ်ိန္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ဖြထားတာေတြ အျမန္ကြယ္၀ွက္ဖို႔ လုပ္ခဲ့ရတယ္။

(၅) ကိုေနာင္
က်ေနာ့္ အသက္ ၁၀ႏွစ္၀န္းက်င္ေလာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ နပမ္​းလံုးရတာကို အေတာ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့တယ္။ လိင္စိတ္ကို မသိမသာ ႀကိဳတင္သာယာေနခဲ့တာလားေတာ့မသိဘူးဗ်။ ဆြဲလြဲခ်ဳပ္ကိုင္ရတာ၊ ေပြ႕ဖက္ဖ်စ္ညႇစ္ရတာ၊ က်ေနာ့္ ေဘာ္ဒါေတြကို အေပၚက အုပ္မိုး ဖိကပ္ထားရတာေတြရဲ႕ အထိအေတြ႕ခံစားခ်က္ကို သေဘာက်တယ္။ ဒါေတြအားလံုးက အ၀တ္​အစား ၀တ္ဆင္ထားလ်က္ အမွတ္​မထင္​ ျပဳလုပ္မိခဲ့တာေတြပါ။

ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၃ႏွစ္ျပည့္ကာနီးအခ်ိန္မွာေတာ့ အဲ့သလို နပမ္​းလံုးရင္း ေပါင္ၾကားက ညီဘြားက မာေတာင့္တာ မၾကာခဏ​ ျဖစ္ျဖစ္ေနတာပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း အ၀တ္လဲခန္းထဲမွာ ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခြၽတ္ခ်ကာ အသစ္လဲလွယ္ခ်ိန္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အ၀တ္မဲ့ တင္ပါးအစံုက စိတ္​လႈပ္​ရွားမႈပို​ေပးသလားပဲ။ နပမ္​းလံုးရင္း ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္​အပိုင္​း အခ်င္​းခ်င္​း ဖိကပ္ပြတ္သပ္လို႔ မသိမသာ သေဘာက်စိတ္၀င္တာဟာ လိင္ကိစၥနဲ႔သက္ဆိုင္တယ္ဆိုတာ အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္မတိုင္ခင္အထိ မသိခဲ့တာေတာ့အမွန္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္လုပ္ေဆာင္တဲ့ ကိစၥအခ်ိဳ႕ေကာ ငပဲမသိမသာ မာမာသြားတာေကာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ေဆာင္တယ္ဆိုတာ သိသြားၿပီးေနာက္မွာေတာ့ နည္းနည္းလည္း ႐ွက္စိတ္၀င္လာမိတယ္ဗ်။

(၆) ေက်ာ္စိုးဟန္

လိင္အာသာေျဖတာ (_ြင္းဘယ္လိုတိုက္တာ)ကဘာ ဘယ္လိုလုပ္ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မသိမတတ္ခင္ အသက္ ၁၂ _ ၁၃ႏွစ္ေလာက္အရြယ္မွာ စိတ္ေတြ ထန္လာခဲ့တာ ကြၽန္ေတာ္ မွတ္မိတယ္။ အခ်ိန္​က ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာၿပီဆိုေပမယ့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ကို ပထမဆံုးအႀကိမ္၀တ္ဖူးတဲ့ ကေလးအထာေပါ့ဗ်ာ။ သဘာ၀မက်တာ မဟုတ္​တရုတ္​ ေတာ့မဟုတ္ဘူးေလ။

 လိမၼာတဲ့ကေလး၊ သပ္​သပ္​ရပ္​ရပ္​ ၀တ္စားဆင္ယင္တတ္တဲ့ကေလး၊ ပုဆိုး၀တ္ရင္ေတာင္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ၀တ္ဆင္တတ္တဲ့ကေလးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ္ပါ။ ရာသီဥတုကလည္းပူ ၀တ္မယ့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကလည္း အမိုက္စားဆိုေတာ့ အတြင္းခံကို မ၀တ္ေတာ့တဲ့ ေန႔အေၾကာင္း ေျပာမွာပါ။ ေဘာင္းဘီကို ၀တ္ထားရင္း မွန္ထဲၾကည့္တာ ခႏၶာကိုယ္​နဲ႔ သပ္​သပ္​ရပ္​ရပ္​ ကပ္လို႔ ေနရတာလည္း မဆိုးဘူးေပါ့။ ခါးစပ္က မသိမသာ ေလ်ွာက်တာေလးရယ္ ခြဆံုက ေခြၽးနည္းနည္းစို႔ထြက္တာရယ္
ကြၽန္ေတာ့္ မသိစိတ္မွ မ႐ိုးမယြျဖစ္ေစတာ အမွန္။ ေပါင္ၾကားက ငပဲက မမာ့တမာ ေခါင္းေထာင္ထလာတာ ခြထားတဲ့ စက္​ဘီးေဘာင္နဲ႔ တြန္းတိုက္မလိုလိုျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါအႏၱရာယ္႐ွိတဲ့ အျပဳအမူပါ မာေတာင့္ေနတဲ့ ငပဲနဲ႔ စက္ဘီးေဘာင္တန္း ႐ိုက္ခတ္မိရင္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ လူလစ္တဲ့ေနရာဘက္ကို စက္ဘီး အသာနင္းသြားလိုက္ရင္း ေဘာင္းဘီထဲ လက္လ်ိွဳႏိႈက္ပစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဘာင္းဘီဇစ္ဖြင့္ မမာ့တမာ ငပဲကို တ၀က္ေလာက္ အျပင္ထုတ္ၾကည့္မိေရာ။ အနားမွာ လူတစ္ေယာက္မွ မ႐ွိလို႔ေတာ္ေသးတယ္ အရင္နဲ႔မတူ ေျပာင္းလဲတာကို အားရေအာင္ၾကည့္ၿပီး ေဘာင္းဘီထဲ ျပန္ထည့္ရတာေပါ့ေနာ္။

ေနာက္ႏွစ္ ေႏြရာသီ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၄ႏွစ္ေလာက္မွာေတာ့ ဘယ္လို ေဘာင္းဘီ အမ်ိဳးအစားကို ၀တ္ရင္ လိင္စိတ္ႏိုးႂကြမႈျဖစ္တယ္ဆိုတာ သတိျပဳမိၿပီး လိင္အာသာေျဖတာကို ဘယ္​လိုလုပ္​ရမလဲ တတ္သြားပါၿပီ။ အခ်ိန္ကာလတိုအတြင္း ကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္​ေျပာင္းလဲလာမႈကိုလည္း သတိျပဳမိတယ္။ အ၀တ္အစားနဲ႔ေတာ့ သိပ္အသက္ဆိုင္ႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ တင္ပါးအစံုကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ပင့္တင္ထားသလို ခံစားရတဲ့ ေဘာင္းဘီကို ၀တ္ဆင္ၿပီး စက္ဘီးစီးရတဲ့အခါ အျခားသာမန္အခ်ိန္ေတြနဲ႔ ကြာျခားတယ္ဗ်။ မာေတာင့္လာတတ္တဲ့ ငပဲက ေျခာက္လက္မနည္းပါးဆိုေတာ့ ေဘာင္းဘီထဲ ခ်ိန္ညႇိထားရတာ တခါတေလ အဆင္မေျပဘူး။

စက္ဘီးကို လူသိပ္မ႐ွိတဲ့ အသြားအလာကင္းတဲ့ဘက္ စီးရတာ နင္းရတာရယ္၊ စက္ဘီး အနင္းရပ္ၿပီး လက္ကစားရတာကို ကြၽန္ေတာ္ သတိရေသးတယ္။ ေဘာင္းဘီထဲက အတင္းနင္းကန္ ေခါင္းေထာင္ထတဲ့ ငပဲေၾကာင့္ ေနရတာလည္း အဆင္မေျပသလို စက္ဘီးနင္းရတာလည္း မေကာင္းဘူးေလ။ ပန္းျခံထဲက သစ္ေတာဘက္ကိုသြားတဲ့ လမ္းသြယ္ေလးအတိုင္း နင္းသြားရင္း ျမက္႐ိုင္း႐ွည္ေတြအနားမွာ လက္သမားလုပ္ပစ္တာေပါ့။ ေခြၽးရႊဲ မႈေၾကာင့္ ေျပာင္ေခ်ာေနတဲ့ ငပဲေခါင္းကို ကိုင္ရတာ ငါးရွဥ္​့ေခါင္းလိုပဲဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ ေႏြရာသီမွာ စက္ဘီးနင္းရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို အခုထိ မေမ့ဘူး။ Yeah!

(၇) သူရေမာင္

အေကာင္းဆံုး လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာအေတြ႕အၾကံဳလို႔ေျပာရင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္က ကြၽန္ေတာ့္ အိမ္နီးျခင္း ညီညီနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့တာကိုေျပာရမယ္ထင္တယ္။ သူတို႔အခန္းက ကြၽန္ေတာ္ေနတဲ့အခန္းရဲ႕ ေဘးကပ္ရက္ေပါ့ဗ်။ အဲ့ဒီအခ်ိန္​က သူ႔အသက္က ဆယ္ႏွစ္ သို႔မ​ဟုတ္ ဆယ့္သံုးႏွစ္ေလာက္႐ွိၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ အသက္က ဆယ့္သံုးႏွစ္ကေန ဆယ့္ငါးႏွစ္အတြင္း ျဖစ္လိမ့္မယ္။ သူက ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ အစ္ကိုတစ္ေယာက္လို ဆက္ဆံေပမယ့္ တကယ္တန္းၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထြားတဲ့ ညီညီ့အရပ္အျမင့္က ဆယ့္သံုးႏွစ္မွာပဲ 180 cm ေလာက္႐ွိေနၿပီ။ က်ေနာ့္ အရပ္က အဲ့ဒီအရြယ္မွာ 183 cm ေလာက္ပဲျမင့္တာေလ။

ညီညီက ႐ိုး႐ိုးေအးေအးနဲ႔ သေဘာထားေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္က ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ ေရာက္ကတည္းက လိင္အာသာေျဖတာ လုပ္တတ္ေနခဲ့ၿပီ။ တစ္ေန႔ ႏွစ္ခါ သံုးခါမက လုပ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး လိင္ကိစၥအေၾကာင္း မေတြးေတာဘဲ မေနႏိုင္ခဲ့ဘူးဗ်။ ညီညီနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အရင္းနီးႀကီးေတာ့မဟုတ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ခင္ခင္မင္မင္ လက္​ပြန္​းတတီး အခ်ိန္အတူျဖဳန္းတာမ်ိဳးေတာ့ လုပ္ဖူးတယ္။ သူ႔အသက္ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ ေျပာင္းလဲစမွာ ကြၽန္ေတာ့္ မိန္းကေလး အေတြ႕အၾကံဳ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေမးခြန္းအခ်ိဳ႕ေမးလာပါတယ္။ ဒါကပဲ သူနဲ႔ တစ္ႏွစ္နည္းပါး႐ွည္ၾကာမယ့္ boy sex ပတ္သက္ဖို႔ ဦးတည္သြားတာပါပဲေလ။

သူဘာေတြသိခဲ့လည္း၊ ဘယ္ေလာက္ထိသိထားလည္း ကြၽန္ေတာ္ ေမးျမန္းကာ ပိုမိုျပည့္စံုတဲ့ information ျပသ ၫႊန္​းဆိုဖုိ႔ အဆင္ေျပမယ့္ Laptop ႐ွိရာ ကြၽန္ေတာ့္ အခန္းကို ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အေျပာအရေတာ့ လိင္အာသာေျဖတာ (masturbation) ကို သိပါသတဲ့။ အြန္လိုင္းကေန ဓာတ္ပံုေတြ ဗီဒီယိုေတြကို ၾကည့္ရင္း ကြၽန္ေတာ္နဲ႔အတူ လုပ္မလားလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ သူ႔ငပဲကို ကိုင္ထားရံုသာတတ္ၿပီး ေကာင္းေအာင္ ဘယ္လိုဆြ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္မလဲဆိုတာ မသိေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘယ္လိုကိုင္မလဲ ဘယ္လိုလက္ကစားမလဲဆိုတာ သူ႔အၾကည့္ေ႐ွ႕မွာ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ျပသလို သုက္ရည္ထြက္တဲ့အထိ နည္းျပလိုက္တယ္ေလ။ သူကလည္း ကြၽန္ေတာ္ ျပဳလုပ္သည့္အတိုင္း လိုက္လုပ္ေပမယ့္ မၿပီးဆံုး သုက္မထြက္ပါဘူး။ သူ႔ငပဲက သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေလာက္ မထြားေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲဆိုဒ္ 12 cm ​ေလာက္​ရွိသလို ဆီးခံုအထက္မွာ အေမႊးအနည္းငယ္ေပါက္ေနၿပီဗ်။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္တည္းလိုလိုျဖစ္ေနခ်ိန္ဆိုရင္ ႏွစ္ေယာက္အတူဆံုဖို႔ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ရယ္ သူရယ္ အျခားတစ္ေယာက္ လက္သမားလုပ္တာကို အျခားတစ္ေယာက္က လိုက္လုပ္ရင္း ေက်နပ္ေနၾကတာ ရက္သတၱပါတ္ အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ဦးသား နပမ္​းလံုး နပမ္းသတ္မႈ စလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကေရာ။ က်ေနာ္က ပိုသန္မာသလို ႂကြက္သားေတြ ပို႐ွိပိုေတာင့္ပါတယ္။ ညီညီက ခႏၶာကိုယ္ပိုႀကီးေပမယ့္ ႏုညံ့ျငင္သာသူလို႔ေျပာရမယ္။ ႏွစ္ေယာက္က ရင္ျခင္းအပ္ လက္ျခင္းကပ္ရင္း ေပါင္ေတြၾကားက မာေတာင့္ေနတဲ့ ငပဲအား ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္မိၾကတာ ခဏခဏ။ မၾကာခဏဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္ အေပၚစီးကေရာက္သလို သုက္ထြက္တာလည္း သူ႔အေပၚ ပန္းမိလ်က္သားပါ။ လအနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ညီညီက ႐ွင္းစလင္းစျပဳလာသလို သုက္ရည္လည္း ထုတ္တတ္လာပါတယ္။ ဘယ္သူက အေပၚစီးေရာက္ေအာင္ နပမ္းသတ္ႏိုင္သလဲ? အေပၚေရာက္သူ သုက္ရည္နဲ႔ပန္းတာကို ေအာက္ကလူ ဘာမွမေျပာေၾကးေလ။

အဲ့အခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကို လုပ္ခြင့္ျပဳ မလားေမးၿပီး လုပ္လဲလုပ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ဗ်ာ ေန႔ရက္ အခ်ိန္တိုင္းလိုပဲ ညီညီနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံတာကို မေတြးဘဲ မေနႏိုင္ျဖစ္လာတယ္။ သူလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို လုပ္တာပါပဲ။ ဒီကိစၥက ကြၽန္ေနာ့္အတြက္ အလြန္႔အလြန္ သီးသန္​ ့ဆန္သလို သူတစ္ေယာက္တည္းကိုသာ လုပ္ခြင့္ျပဳခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ တခါတေလ ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ အရမ္းထန္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ မေစာင့္ႏိုင္ မေအာင့္ႏိုင္ အိပ္ရာေပၚ သူလွဲတာနဲ႔ ေဘာင္းဘီေတြ အတြင္းခံေတြကို ဆြဲခြၽတ္မိတယ္။ သူက အ့ဲသလို အၾကမ္းပတမ္းလုပ္တာ အိ​ေျႏၵမရျဖစ္တာကို သေဘာမက်ပါဘူး။
သူတို႔မိသားစု အိမ္ေျပာင္းသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ၀မ္းပန္းတနည္း ငို႐ိႈက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးရက္မွာ မိဘေတြ မျမင္ရတဲ့ ႏႈတ္ဆက္အနမ္းေပးျဖစ္တယ္။ အရင္ကလည္း မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ ပထမအႀကိမ္ အခ်စ္စစ္ အနမ္းတစ္ခ်က္.. .ေပါ့။

(၈) ပိုင္စိုး

မိသားစုေတြ ျပန္ဆံုၾကတဲ့ပြဲတစ္ခုလို႔ေျပာရမယ့္ ညစာအတူစားျဖစ္ခဲ့တဲ့ေန႔က ညီ၀မ္​းကြဲ ျပည့္စံုနဲ႔ ထပ္ခိုးအခန္းထဲမွာ အိပ္ၾကတာပါ။ ပံုမွန္ဆိုရင္ ေအးေအးေဆးေဆး လာအနားယူမွ ေရာက္တဲ့အခန္းဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ေမြ႕ယာကိုပဲ မ်ွသံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ဆယ့္ေလးႏွစ္႐ွိၿပီ၊ ၿပီးေတာ့ နံနက္တစ္ႀကိမ္ ညတစ္ႀကိမ္ ပံုမွန္ လိင္အာသာေျဖတာ လုပ္ေလ့႐ွိပါတယ္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ နံနက္ခင္းမွာပဲ ေခါင္းအံုးေပၚ မ်က္ႏွာအပ္လုနည္းပါးအေျခအေနနဲ႔ ႏိုးလာၿပီး လက္ေတြက ည၀တ္ေဘာင္းဘီထဲေရာက္ရင္း ငပဲကို ပြတ္သပ္ လက္ကစားတဲ့ အေနအထားျဖစ္ေနေရာ။ ျပည့္စံုလည္း ႏိုးေနကာ  ကြၽန္ေတာ္လုပ္သမ်ွကို ၾကည့္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ သူကလည္း ဘာမွမေျပာ စကားမစတာေၾကာင့္ လုပ္လက္စအလုပ္ကို မရပ္တန္႔ဘဲ ၿပီးတဲ့အထိလုပ္ပစ္လိုက္တယ္ေလ။ ျပည့္စံုက ကြၽန္ေတာ္ ဘာလုပ္ေနခဲ့လည္းေမးေပမယ့္ ညက်မွ အေျဖေပးလိုက္တယ္။

ညေရာက္ေတာ့ အခန္းတံခါးေတြကို ကြၽန္ေတာ္ အေသအခ်ာစစ္ပိတ္ၿပီးမွ သူ လိင္အာသာေျဖ (_ြင္းတိုက္တာ) တာမလုပ္ဘူးလား ေမးလိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဘာေျပာတာမွန္းကို သူမသိဘူး သေဘာမေပါက္ဘူးလို႔ေျပာတယ္ဗ်။
 `နံနက္တုန္းက အစ္ကိုလုပ္ေနတာမ်ိဳးကိုေခၚတာလား´
`အင္း...မင္းကို ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ လက္ေတြ႕ျပရမလား?´
အိပ္ရာေပၚ ပက္လက္လွဲအိပ္လိုက္ရင္း ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ထိဆြဲခြၽတ္ကာ ငပဲကို လက္ကစားျပပစ္တာ အ႐ွင္းပဲ။ ျပည့္စံုက ေသခ်ာၾကည့္ရင္း သူ႔ဘာသာလုပ္ၾကည့္ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။

အသက္ ဆယ့္သံုးႏွစ္ ေရကူးသမား ကြၽန္ေတာ္က အရပ္ျမင့္တယ္ က်စ္လစ္သန္စြမ္းပံုေပါက္ေပမယ့္ ျပည့္စံုက ခပ္ထြားထြား နည္းနည္း ျပည့္သေယာင္ေပါက္တဲ့သေဘာ႐ွိပါတယ္။ ခပ္ႀကီးႀကီး ေပါင္တံေတြ ျပည္​့ျပည္​့၀၀ ရင္အုပ္ေတြပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။ သူ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ေလ်ွာခ်လိုက္ေတာ့ အေမႊးမဲ့ ကပၸါယ္အိတ္နဲ႔ ထိပ္အေရျပား ျဖတ္ထားတဲ့ ငပဲကို ေတြ႕ရေရာ။ သူ လက္ကစားကာစမွာ ေလးလက္မ၀န္းက်င္႐ွိေပမယ့္ တမ်ိဳးတမည္ ေျပာင္းလဲလာပါတယ္။

ေနာက္တေန႔ နံနက္ေရာက္ေတာ့ ျပည့္စံုက က်ေနာ့္ ေနာက္မွ ႏိုးထလာၿပီး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေလာက္ လုပ္ရေအာင္တဲ့။ `ဒီတခါ အရင္ထက္ပိုေကာင္းေအာင္လုပ္ၾကည့္စို႔။ မင္းေဘာင္းဘီကိုခြၽတ္လိုက္။ မင္းတင္သားေတြအေပၚကို ငါေညႇာင့္မယ္ကြာ´လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာလိုက္တယ္။ သူ႔ကို အေတာ္ေျပာလိုက္ရတယ္ ေဘာင္းဘီခြၽတ္ၿပီး ေမွာက္အိပ္ဖို႔။ တတံုးတခဲႀကီးေပၚကို ကြၽန္ေတာ္ တက္ေမွာက္ၿပီး ခါးအစံုကို လႈပ္႐ွားရင္း ကိစၥၿပီးေတာ့ သူကလည္းျပန္လုပ္တာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရက္သတၱပါတ္ တစ္ပတ္ရဲ႕ နားရက္တိုင္း လုပ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ နံနက္တစ္ခါလုပ္ ေန႔လယ္ေန႔ခင္း တေရးအိပ္ၿပီး ႏိုးတဲ့အခ်ိန္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္လုပ္ျဖစ္ေရာ။

ကြၽန္ေတာ္ ျပန္စဥ္းစားေတာ့ ျပည့္စံုက အေပၚမွာ ေနၿပီးတက္ေညႇာင့္ခ်ိန္ဆို ေပါင္သားျပည့္ျပည့္ေတြနဲ႔ ထိကပ္ေနရတာ၊ ကြၽန္ေတာ္က တမ်ိဳးတမည္ တက္ေညႇာင့္ခ်ိန္ဆိုရင္ သူ႔ဗိုက္သား အိအိေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ေနရတာေတြ မၾကာခဏ​ ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပန္မဆံုျဖစ္တာလည္းၾကာၿပီ မကျမင္းျဖစ္ၾကတာလည္း ႏွစ္အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္ေတာ္ဟာ "chubby chaser" တစ္ေယာက္ အေသအခ်ာ ျဖစ္လာရတာ ျပည့္စံုနဲ႔ ၾကံဳဆံုခဲ့ရတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳ မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္မွာပါပဲေလ။

(၉) တင္ကိုကို

ေႏြရာသီ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး  ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တုန္းက ၾကံဳခဲ့ဖူးတာဗ်။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၂ႏွစ္ ၊ ေက်ာ္ေက်ာ္က ဆယ့္ေလးႏွစ္ သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုကို ဦးေဆာင္သူေတြေပါ့။ ေက်ာ္ေက်ာ့္ဆံပင္ေတြက သဘာ၀အရ နီညိဳေရာင္လို ျဖစ္ေနတာပါ အနက္ေရာင္မဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕ျပင္နားက ေရကန္ႀကီးမွာ ေရသြားကူးၾကတာပါ။အဲ့အခ်ိန္တုန္းက အခုလို အတြင္းခံနဲ႔ ေရကူးေဘာင္းဘီ ေကာင္းေကာင္း၀ယ္လို႔မရေသးဘူး အိမ္ခ်ဳပ္ ခ်ည္သားေဘာင္းဘီတိုေတြကို ေအာက္ခံသေဘာ၀တ္ၾကရတာေလ။ ေက်ာ္ေက်ာ့္ငပဲကို ေရစိုေဘာင္းဘီေပၚက ထင္းကနဲျမင္ေနရတာမ်ား ေလးလက္မခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့တြဲေလာင္းဗ်။ ေသခ်ာအ႐ွင္းအလင္း ငပဲေခါင္းေတြေရာ ေရႊဥေတြေကာ အလံုးစံုေတာ့ မျမင္ရေပမယ့္ ေကာက္ေၾကာင္း လိုင္းထေနတာ အတိုင္းသားေလ။ ကြၽန္ေတာ္ မ်က္လံုး အၾကည့္မလႊဲ ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ပစ္တာပဲ။ ဒါက အေတြးထဲ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္လာတဲ့ ငပဲ (_ီး) ပါ။
 (conversation)

(၁၀) စိုျပည္

ကြၽန္ေနာ္က အစ္ကိုေတြအမ်ားႀကီး႐ွိတဲ့သူပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ႐ွစ္ႏွစ္ ၊ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ေလာက္က အျဖစ္အပ်က္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္က ၾကမ္းျပင္ေပၚကို လွဲေလ်ာင္းေနရင္း ကာတြန္းစာအုပ္ဖတ္ေနခ်ိန္ သူကစာေရးစားပြဲမွာထိုင္ၿပီး စာလုပ္ေနတာေပါ့။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီနဲ႔ ဆိုေပမယ့္ ေမ့ေလ်ာ့ၿပီး တင္ပလႅင္ခ်ိတ္ထိုင္တာေၾကာင့္ ငပဲက အံထြက္လာတာ ျမင္ရပါေရာ။ ကြၽမ္ေတာ္ေကာ အစ္ကိုေကာ ထိပ္အေရျပားျဖတ္ထားတာဆိုေတာ့ ျမင္ေနရတာ မိႈေခါင္းႀကီးလိုပဲ ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးရယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္းထက္ အမ်ားႀကီးႀကီးတာေသခ်ာတယ္ဗ်။ ဒါပါပဲ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အျခားသူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္အဂၤါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စိတ္၀င္တစားျဖစ္ဖူးတာ။
(same conversation as above)

(၁၁) ေငြႏွင္း

ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ဆယ့္သံုးႏွစ္ ၊ အသိတစ္ေယာက္ ႐ွိန္လင္းက ဆယ္သံုးႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ အဲ...သူက ႏွစ္၀က္ေလာက္ အသက္ပိုႀကီးတယ္ အဲ့အခ်ိန္ကေလ။ သူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ကြာျခားခ်က္ေျပာရရင္ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ သူကပိုၾကံ့ခိုင္သလို ပိုရင့္က်က္ပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အရေတာ့ သူက အ႐ူးပါပဲ။ Psycho အ႐ူးလို႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ခပ္ေပါေပါေနတတ္သူလို႔ေျပာတာပါ။ ေႏြရာသီ အားလပ္ရက္ စေနေန႔မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕တစ္ဘက္က သစ္ေတာအုပ္ထဲ သြား ဘီယာခိုးေသာက္ၾကတယ္။ ဘယ္လိုေျပာမလဲ သစ္ေတာအစပ္လို႔ေျပာေပမယ့္ ္ေဆာက္လုပ္လက္စ လူေနအိမ္အေဆာက္အအံုအခ်ိဳ႕႐ွိတဲ့ေနရာဘက္ေပါ့။ ႐ွိန္လင္းတစ္ေယာက္ ေသးေပါက္ခ်င္တာနဲ႔ ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုဆြဲဖြင့္ အၾကမ္းထည္ၾကမ္းျပင္ေပၚနဲ႔ ေျခာက္ေသြ႕စ နံရံကို ပန္းပစ္တယ္ေလ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေျခာက္ေနတဲ့ နံရံေပၚ မပန္းပါဘူး ေတာ္ၾကာ ေဆာက္လုပ္ေရးက ဘိုးေတာ္ သိသြားရင္ ဖင္ပိတ္အကန္ခံရမွာ သိတယ္။

ဘာကို သတိျပဳမိလိုက္လဲဆိုေတာ့ ႐ွိန္လင္းရဲ႕ ငပဲဆိုဒ္ပါ။ ေပ်ာ့ေနတာေတာင္ ေလးလက္မေက်ာ္ေလာက္႐ွည္ၿပီး တုတ္လည္းတုတ္တယ္။ ေသးေပါက္ၿပီးေတာ့ အနည္းငယ္ မာေတာင့္လာတာေတြ႕ရပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္သြားမွန္း သူသိသြားလို႔ထင္တယ္ မ်က္ႏွာႀကီးရဲလာၿပီး ခဏအၾကာမွာေတာ့ မခ်ိဳမခ်ဥ္အမူအယာအခ်ိဳ႕ေပၚလာတယ္။ သူ႔ငပဲကို ကြၽန္ေတာ္ စိုက္ၾကည့္မိတာ လံုး၀ဂ႐ုမစိုက္ဘူးဗ်။ လက္နဲ႔ အားရပါးရ ဆုပ္ကိုင္ကာ ဂုဏ္ဆာ လက္ကစားျပပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အျခားတဘက္က အခန္းတစ္ခုထဲ ၀င္သြားရင္း ေက်ာပိုးအိတ္ထဲက အ၀တ္တစ္ခုကိုထုတ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚျဖန္႔ခင္းလိုက္ေရာ။

သူ၀တ္ထားတဲ့ quarter ေဘာင္းဘီကို ဒူးအထိေလ်ာခ် ခင္းထားတဲ့အေပၚထိုင္ကာ ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ စတင္လက္ကစားပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း မာန္ပါပါ လုပ္ေနတဲ့ သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီး ငပဲကမိုးေပၚေထာင္လာပါေသာေလ။ ေပါင္တံေတြကို အေသအခ်ာ ကားထိုင္ရင္း သူအျပင္းအထန္ လက္ကျမင္းတယ္။ သူလုပ္ေနတာကို ခိုးခိုးၾကည့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို မိမွာလည္းစိုးရိမ္ အားရစရာ သူ႔ငပဲအတုတ္ကို ျမင္ရံုနဲ႔ စိတ္ကလည္းထန္ ႏွစ္ေယာက္သား င႐ုတ္​သီးအေထာင္းၿပိဳင္တာ ငါးမိနစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာတယ္ထင္ရဲ႕။ ႐ွိန္လင္း အဆံုးသတ္ သုက္ရည္ေတြ ပန္းထုတ္ခ်ိန္ မီးသတ္ေရပိုက္ေခါင္းက ေျပးထြက္လာတဲ့ အတိုင္းျမင္ရတာပါ။ သူ႔ဗိုက္သားနဲ႔ ေျခေထာက္ေတြေပၚ ေျခာက္ေလ်ာ့ေလာက္ပန္းထုတ္တာဆိုေတာ့ စီးက်ေနတာ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ႐ွိန္လင္းလို႔မဟုတ္ ျပည္​့ျပည္​့၀၀ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ပဲ ပန္းထုတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ေပါ့။ သူက ေဘာင္းဘီျပန္မ၀တ္ေသးဘဲ ငပဲကိုကိုင္ ခပ္ျပံဳးျပံဳးမ်က္ႏွာနဲ႔ ရီေ၀ေ၀အၾကည့္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္ဆီလႊတ္ေနေသးတာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ 9th Grade ေလာက္အထိ အတူတူ အရက္ခိုးခိုးေသာက္ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ လက္ကစားတာကိုေတာ့ ပထမဆံုး အႀကိမ္ကလြဲလို႔ ေနာက္ထပ္ မလုပ္ျဖစ္ၾကေတာ့ဘူးဗ် ။

(၁၂) မိုးမိုး
`ငါးႀကိမ္ေသာ အိပ္မက္စိုပံုျပင္´ ကိုေျပာျပမယ္ဗ်ာ။ မေန႔ညကမက္တာမဟုတ္ပါဘူး လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္ကျဖစ္ခဲ့တာပါ။
Gym တစ္ခုထဲမွာ ႀကိဳးတစ္ခုကို အားရပါးရဆြဲၿပီး အေပၚကို ကြၽန္ေတာ္တက္ေနတာဗ်။ လက္ေမာင္းႂကြက္သားေတြ ေဖာင္းႂကြၿပီး အေျမႇာင္းလိုက္ထလာတဲ့အထိ အေပၚကို ျမင့္သထက္ အျမင့္ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးစားဆြဲတက္တာပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း Kevin က ႀကိဳးေအာက္ေျခအျဖားကို ေျဖာင့္တန္းေအာင္ ဆြဲကိုင္ထိန္းေပးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က တစ္ခ်က္ဆြဲတက္လိုက္ သူကဖမ္းထိန္းလိုက္ဆိုေတာ့ ေပါင္ျခံနားေလာက္က ႀကိဳးထံုးနဲ႔ ခြဆံု ပြတ္သပ္သလိုျဖစ္ၿပီး အထိန္​းအကြပ္​မဲ့စြာ ငပဲခမ်ာ မာေတာင့္လာရပါတယ္။ အသက္႐ွဴ ဖို႔ မနည္းႀကိဳးစားေနရဆဲ ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို ႀကိဳးကိုင္ထားတဲ့လက္ ဆစ္ကနဲနာက်င္ၿပီး ဘယ္လုိမွမထိန္းႏိုင္စြာ ေအာက္ကိုေလ်ာက်ပါေရာ။ Kevinကို လွမ္းေအာ္သတိေပးရင္း တ႐ွိန္ထိုးေလ်ာက်တာမ်ား ေပါင္တံေတြ ေျခသလံုးေတြ မီးေလာင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ။

ၾကမ္းျပင္ေပၚကို အေရာက္ အိပ္ရာကလည္း ကြၽန္ေတာ္ ႏိုးပါေတာ့တာပါ။

အိပ္ရာထဲ ပစ္လွဲလို္က္တဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ အလားသဏၭာန္တူပါတယ္။ မ်က္၀န္းေတြကိုမွိတ္ မဖြင့္ေသးဘဲ အတန္ၾကာ ၿငိ္မ္သက္ေနမိေသးတာပါ။ မာေတာင့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲဟာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုမိုးကာတဲ ၀ါးလံုးေထာက္ထားသလို တြန္းကန္ေနၿပီး နက္ျပာေရာင္ ျခည္သားေပၚခြၽဲက်ိက်ိ   အရည္ေတြရႊဲစိုေနေရာဗ်။ အသက္႐ွဴ.. ....ႏွလံုးခုန္ၿငိမ္ေအာင္ ခဏဆက္လွဲေနျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ငံု႔ၾကည့္လိုက္တာ အရည္ကြက္ကို ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း ျမင္ရေတာ့ ဒါဟာ ေသးေပါက္ခ်ထားတာမဟုတ္မွန္းသိရဲ႕။ ေဘာင္းဘီထဲ လက္လ်ိွဳထည့္ၾကည့္ကာ မမာမေပ်ာ့ကို စမ္းၾကည့္ေသးတယ္။ ၿပီးမွ ​ေရခ်ိဳးခန္း႐ွိရာကို သြားၿပီး သန္႔႐ွင္းေရး လုပ္ဖို႔ ေဘာင္းဘီကို ခြၽတ္ခ်လိုက္တယ္။ အဲ....ဘာမွ မဟုတ္ဘဲ ႏိုးထလာျပန္ေရာ။

အေပၚက အျဖစ္အပ်က္ေတြ အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ေလာက္မွာ ျဖစ္ခဲ့တာ။ ေနာက္မၾကာခင္ လအနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အရပ္႐ွည္ထြက္စျပဳလာသလို အသံထြက္​ တမ်ိဳးတမည္ ျဖစ္လာပါတယ္။ Gym မွာ Climbing ​ေလ့က်င္​့ခန္​း ႀကိဳးဆြဲတက္တာ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ျဖစ္ရင္ ငပဲက မာမာလာေပမယ့္ အိပ္မက္ထဲကလို သာယာမႈေတြ သိပ္မျဖစ္လိုက္ပါဘူး။ ေပါင္ၾကားက ႀကိဳးနဲ႔ ပြတ္သပ္တာ ပူစပ္​ပူ​ေလာင္​ ျဖစ္တာကလြဲလို႔ေပါ့။ ႐ုတ္တရက္ သုက္ရည္ ပန္းထြက္တာတို႔ ဘာတို႔ကို ကြၽန္ေတာ္ မသိခဲ့ေတာ့ စာအုပ္ေတြ ေမႊဖတ္မွ `အိပ္မက္စို´ နဲ႔ ညအခ်ိန္​မွ ျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀ကို သိရတယ္။ ၿပီးေတာ့ အရြယ္ေရာက္ျခင္းအေၾကာင္းနဲ႔ လိင္အာသာေျဖျခင္း အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ဖတ္ခဲ့ရတာပါ။

သည္လို သည္လို သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကိုပါ ေလ့လာႏိုင္တဲ့ စာၾကည့္တိုက္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္တယ္။ ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြ ေျပာင္းလဲလာခ်ိန္ဆိုေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ခႏၶာေပၚ အေမႊးအမ်ွင္ေတြ မေပါက္ေသးပါဘူး။ ကပၸါယ္အိတ္ကေတာ့ အျခားအစိတ္အပိုင္းေတြထက္စာရင္ အေရာင္နည္းနည္း ပိုရင့္လာပါတယ္။ သတိထပ္ျပဳမိတာက ႏွစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ဆီးခံုေမႊးအခ်ိဳ႕ ႐ွည္လာတာကိုပါ။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမ်ွ မွန္ထဲက ကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ေလ့လာရတာ သေဘာက်လာတယ္။ ဒါဟာ ကြၽန္ေတာ္ ေလ့လာဖို႔ထပ္မံေတြ႕႐ွိရတဲ့ `biological science´ ဘာသာရပ္တစ္ခုျဖစ္မွာပါပဲ။

***** ထပ္မံေျပာျပေ၀ငွပါဦးမယ္

Alex Aung (7 May 2018)

တစ္ေယာက္ေသာသူကိုေျပာျပျဖစ္ေသာ ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္း

ကြၽန္ေတာ့္နာမည္ရင္း ျပီးေတာ့ မွတ္ပံုတင္ထဲမွာပါတဲ့နာမည္ကေတာ့ ဇာနည္ေအာင္ပါ။ အေမတို႔ကေရာ သူငယ္ခ်င္း ေတြကေရာ ဇာနည္ လို႔ေခၚေလ့ရွိ ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ငယ္ဘ၀ကေတာ့ရိုးပါတယ္ အဆန္းတၾကယ္ မရွိပါဘူး။ အရမ္းေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုေလး တစ္ခုမွာ ျပင္ဦးလြင္ေဆးရုံၾကီးရဲ႕ ေမြးခန္းထဲကေန ေမြးဖြားခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။ အေမက က်န္းမာေရးဆရာမပါ။အေဖကေတာ့ ကားေမာင္းတယ္၊ ကုန္သည္ လုပ္တယ္။ ပညာတတ္လူတန္းစားေတာ့မဟုတ္ၾကပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ပညာမဲ့လူတန္းစားလည္းမဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ အေမအလုပ္လုပ္ တဲ့ေနရာမွာ အေဖကအေထာက္အကူ ေပးႏိုင္သလို အေဖ့လုပ္ငန္းမွာလည္း အေမပါ ၀င္ႏိုင္သူပါ။ မိသားစုမွာ အေဖရယ္ အေမရယ္ ကြၽန္ေတာ္ရယ္ ကြၽန္ေတာ့္ညီေလးရယ္ေလးေယာက္ ရွိပါတယ္။ အေဖက မိသားစူအေပၚ သံေယာဇဥ္ၾကီးလြန္းသူပါ။မွတ္မိေသးတယ္ အေမသင္တန္းတက္ဖို႔ ရန္ကုန္သြားရမယ္ ဆိုတဲ့သတင္းၾကားတဲ့ညကေလ အေဖရႈိက္ၾကီးတငင္ငိုေနတဲ့ပံုစံကို။ အေဖ့လိုခက္ထန္တဲ့လူ ကငိုတယ္ဆိုေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ေနာ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဥခြံထဲမွာထည့္ထားသလိုကို ခ်စ္ေနတတ္တာ။အေဖ့အခ်စ္ကို မေ၀ဖန္ လိုေပမဲ့ အဲဒီလိုအခ်စ္ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ဟာ သူမ်ားထက္ထိရွလြယ္ပါတယ္၊ အားကိုးခ်င္စိတ္ကလည္း မသိမသာရွိေနတတ္ျပန္တယ္။ ထားပါေတာ့ေလ....။

အေမ့မိသားစုဘက္က ကုန္သည္မ်ိဳးရိုးပါ။ဆန္ကုန္သည္ေတြဆိုပါေတာ့ စီးပြားရွာရာမွာေတာ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ပညာတတ္လူတန္းစား ေတာ့ မဟုတ္ျပန္ဘူး။ ေစတနာေတာ့ပါတယ္ စကားေျပာမတတ္ဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးေတြေပါ့။ အေမက စကားအပိုမေျပာတတ္သူပါ။ ခံစားစရာ ရွိၾကိတ္ခံစားတတ္ သူဆိုပါေတာ့ေလ။ သားေတြကိုလြမ္းရင္ ထမင္းစားပ်က္တယ္ ေငးငိုင္ေနတတ္တယ္တဲ့ အေဖကေျပာျပတယ္။ စာေတာ့အရမ္း ေတာ္သူပါ သားဖြားဆရာမအတြက္ သင္တန္းတက္တုန္းကလည္း ျမန္မာတျပည္လံုးပထမတဲ့၊ က်န္းမာေရး ဆရာမ စာေမးပြဲၾကေတာ့လည္း ျမန္မာတျပည္လံုး ပထမပဲ။ အလုပ္ခြင္မွာ သင္တန္းေတြတက္ရေတာ့လည္း ေရွ႕တန္းကပါတယ္။ စကားမစပ္ ေျပာရရင္ အေမနဲ႔အေဖက ရန္ကုန္မွာမေနခ်င္တဲ့ ရန္ကုန္လူေနမႈစနစ္ကို အလြန္သေဘာမက်သူေတြပါ။ အေမက်န္းမာေရးဆရာမ သင္တန္းစာေမးပြဲမွာ ပထမရတုန္းက သင္တန္း ေက်ာင္းမွာ နည္းျပျပန္လုပ္ပါ တိုက္ခန္းကိုယ္ပိုင္ေပးပါ့မယ္ ဆိုတာေတာင္ ျငင္းဆိုျပီး ျပင္ဦးလြင္နဲ႔မနီးမေ၀းမွာ တာ၀န္က်ေအာင္ေရြးခ်ယ္ခဲ့သူပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့မဟုတ္ျပန္ဘူး ရန္ကုန္မွာေနမယ္ဆိုတာ ငယ္ငယ္က တည္းကေျပာေနတဲ့စကားပါ။ ဘာလို႔လည္းေတာ့မသိ ကြၽန္ေတာ္ဟာ လြတ္လပ္မႈကိုၾကိဳက္သူပါ။ အေဖစည္းကမ္းၾကီး သေလာက္ အနည္းငယ္ေတာ့ ဆန္႔က်င္လိုစိတ္ရွိသူပါပဲ။ ဒါမလုပ္ရဘူးေျပာရင္ ဘာေၾကာင့္မလုပ္ရတာလည္း စူးစမ္းတတ္သူေပါ့။ နည္းနည္းေလး ေတာ့ စမ္းၾကည့္ျပီးမွ ဆက္မလုပ္သူပါ။

ေမျမိဳ႕မေရာက္ခင္ ေအာင္ခ်မ္းသာရြာေလးမွာ သူငယ္တန္းကေန ၄တန္းထိတက္ေရာက္သင္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ တတိယတန္းတက္ေနတုန္း ၈၈အေရးအခင္းျဖစ္လို႔ေက်ာင္းနားခဲ့ရပါေသးတယ္။ ၅တန္းေလာက္မွာ အေမရန္ကုန္သင္တန္းသြားတက္ေတာ့ ျပင္စာ အေဖ့ရြာမွာ ၆တန္းအထိတက္ခဲ့ပါတယ္။ ၇တန္းမွာေတာ့ အေမတာ၀န္က်တဲ့ အမရပူရနယ္ကေလးရဲ႕ ျမစ္ငယ္ျမိဳ႕မွာ ၁၀တန္းထိတက္ခဲ့ပါတယ္။ တကၠသိုလ္တက္ တာကေတာ့ ေတာင္သမန္အင္းနားက ရတနာပံုတကၠသိုလ္မွာ ျမန္မာစာအဓိကနဲ႔တက္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းမတက္ခင္ တႏွစ္မွာေတာ့ မႏၲေလးနည္းပညာတကၠသိုလ္မွာ ညေနပိုင္းဒီပလိုမာသင္တန္းကို ႏွစ္ႏွစ္တက္ခဲ့တယ္ တျခားသင္တန္းေတြတက္ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းတက္ရင္း ကြန္ပ်ဴတာစင္တာတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အလုပ္တန္ဖိုးသိလိုတာေရာ အိမ္မွာကပ္ျပီးေနရမဲ့ဘ၀ ကိုနည္း နည္းညည္းေငြ႔တာ ေရာေၾကာင့္ေပါ့။ ရတဲ့လခက မျဖစ္စေလာက္ပါ ဒါေပမဲ့အလုပ္လုပ္ေတာ့ လူေတြနဲ႔ဆက္ဆံရတာ အဆင္ေျပေျပ ဆက္ဆံလာတတ္ခဲ့တာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေက်ာင္းျပီးခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းျပီးေတာ့လည္း အလုပ္ဆက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္ မႏၲေလးမွာအေဆာင္ ေနရင္းနဲ႔ေပါ့ေလ။

ဘာသာေရး ယံုၾကည္ခ်က္ကိုေျပာရရင္ အေဖအေမက ဗုဒၶဘာသာမို႕ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မိရိုးဖလာဗုဒၶဘာသာေပါ့ေနာ္။ အေဒၚ အပ်ိဳၾကီးေတြ နတ္တင္ရင္လည္း လိုက္သြား၊ ဘုရားပြဲဆိုလည္းေပ်ာ္ေပ်ာ္ေပါ့။ သူတို႕ေတြရဲ႕ ယံုတမ္းနတ္သမိုင္းေတြကိုလည္း တကယ္ ၾကီးထင္တတ္ခဲ့တယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ တကၠသိုလ္ပထမႏွစ္မတက္ခင္ ဆယ္တန္းေျဖျပီးစမွာပဲ ဘာသာေရးကိုေလ့လာျဖစ္တယ္၊ တရား စခန္းေတြ၀င္ျဖစ္တယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာကို ရင္ထဲအသည္းထဲကယံုၾကည္တဲ့ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ 'ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္' ေနာ္အစ္ကို ကြၽန္ေတာ္ကေလ။ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ကသာမန္ပါပဲေနာ္။

ကြၽန္ေတာ့္လိင္စိတ္သဘာ၀ကိုလည္းေျပာျပပါဦးမယ္။ ကြၽန္ေတာ္က အိမ္မွာ သီးသန္႔ေနထိုင္တတ္ သူပါ။ စကားေျပာႏူးညံ့သတဲ့။(အရင္ကေပါ့ေလ။) စာအုပ္ေတြနဲ႔ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္သူပါ။ ငယ္ငယ္ကအေမအလွျပင္တဲ့နားထိုင္ၾကည့္ရင္း အလွအပကို စိတ္၀င္စားပါတယ္။ အေမကလည္း ညီကိုေမြးဖို႔ အေ၀းၾကီးဆိုေတာ့ တစ္ဥိးတည္းေသာသားလိုျဖစ္ေနတဲ့ကြၽန္ေတာ့္ကို အလြန္ခ်စ္ အလိုလိုက္သူပါ။ အေဖာ္ သိပ္မထားပဲအလုပ္က်ိဳးစားသူျဖစ္တဲ့အတြက္ သူလိမ္းသမွ် ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာေပၚတင္ေပးတတ္ တယ္။ ထားပါေလ......ဒါေပမဲ့ မိန္းမျဖစ္ခ်င္စိတ္ေတာ့ ၀င္မသြားပါဘူး။ အလွအပမ်က္စိရွိသြားတယ္ဆိုပါေတာ့။

ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ေရာက္ခါစမွာ မႏၲေလးက ဦးေလးမန္ေနဂ်ာလုပ္တဲ့ ဟိုတယ္ကိုေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ ရက္ သြားလည္ခ်ိန္မွာ ေတာ့ လိင္ကိစၥေတြကို သိၾကားလာခဲ့ပါတယ္။ ထူးဆန္းတာက မိန္းကေလးေတြအေပၚ ရင္မခုန္တတ္တာကိုပဲ။ အဲဒီမွာပဲ လိင္တူဆက္ဆံ တဲ့အေတြ႔အၾကံဳကို လူပ်ိဳေဖာ္ေတာင္မ၀င္ေသးတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ အရြယ္မတိမ္းမယိမ္း ဟိုတယ္၀န္ထမ္းေခ်ာေခ်ာ တစ္ေယာက္ နဲ႔ေပါ့။ အခန္းထဲမွာ ညအိမ္ရင္ ကြၽန္ေတာ္က လြတ္လြတ္လပ္လပ္အိပ္က်င့္ရွိပါတယ္။ တညမွာေတာ့...

အခန္းထဲမွာတစ္ေယာက္တည္း အိပ္တဲ့အခါလြတ္လြတ္လပ္လပ္အိပ္ျခင္းအက်ိဳးကေတာ့ စိတ္လြတ္လပ္တယ္ ေပၚခ်င္ရာေပၚၾကည့္မယ့္ လူမရွိဘူးေလ။ ဒါေပမဲ့အခုေတာ့ ကိုယ့္အိမ္မွမဟုတ္ဘဲ....ညတစ္၀က္ေလာက္အေရာက္မွာ တခုခုနာက်င္တဲ့ခံစားမႈေၾကာင့္ ႏိုးထလာခဲ့ ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္အိပ္ေနတာ ကိုေႏွာင့္ယွက္ေနသူတစ္ဦးေၾကာင့္ေပါ့။ ထူးဆန္းတာက အဲဒီအျပဳအမူဟာ ကိုယ့္ကိုေစာ္ကားတဲ့အျပဳ အမူ ေဒါသျဖစ္ရမယ့္အေၾကာင္းအရာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ ေဒါသလည္းမထြက္ စူးစမ္းခ်င္စိတ္သာေပၚေနတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ အ့ံၾသမိသလားမမွတ္မိပါဘူး။ တျခားလူဆိုရင္ ထထိုးမယ့္အေပါက္ ပါသူ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္က။ " မင္းငါ့ကိုဒီလိုလုပ္တာ ဖီးလ္ရွိလို႔လား၊ မိန္းကေလးေတြကိုပဲလုပ္ၾကတာမဟုတ္ဘူးလား။" "ရွိတာေပါ့ကြာ....မင္းအိပ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္လႈပ္ရွားဖို႔ေကာင္း တယ္... ဒါေၾကာင့္" စတဲ့စကားေတြကသူနဲ႔ေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့စကားပါ။ ျပီးဆံုးသြားတဲ့ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္အျပန္မွာ ေက်ာင္းဆက္တက္တယ္ ။ တစ္လႏွစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ဟိုတယ္ကအေတြ႔ကိုရင္ခုန္တမ္းတရင္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔လူပ်ိဳေဖာ္၀င္မွန္းမသိ၀င္ခဲ့ပါတယ္။

 နယ္မွာေနတဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္ ပါတနာရဖို႔လြယ္မယ္မထင္ပါဘူး။ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔လည္းလံုး၀မရွာတတ္မရွာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ လည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔သာအေပ်ာ္ေနျဖစ္တယ္။ တခ်ိန္ကအျဖစ္အပ်က္ဟာ အိမ္မက္လိုပါပဲ။ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔အေပ်ာ္ေနတယ္.... ရည္းစားမက်ဘာမက်ေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ရင္ထဲမွာ ဖီးလ္က သိပ္မႏွစ္သက္သလိုပဲ သူတို႔ကိုယ္နံ႔ အမူအက်င့္စသျဖင့္ေပါ့။ အင္းေယာက္်ားပီသတဲ့ အက်င့္စရိုက္ရွိသူ စိတ္ဓာတ္ျပည့္သူသူငယ္ခ်င္းကို မသိမသာသေဘာက် ေနျဖစ္ပါရဲ႕ ေလ။ နည္းပညာတကၠသိုလ္မွာ ညေနပိုင္းသင္တန္းတက္ျဖစ္ေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔သာအတူသြားလာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အားကစားကလပ္မွာ ကိုယ္ကာယအလွအတြက္ေလ့က်င့္ကစားျဖစ္ခဲ့ပါရဲ႕။ ေပ်ာ္ပါးသြားလာ ၀တ္စားႏိုင္သူအမ်ားစုပါ၀င္တဲ့ ပိန္ပိန္သြယ္ သြယ္ေက်ာင္းသားေတြထဲမွာ ကိုယ္ခႏၶာေကာက္ေၾကာင္းထူးျခားေနတဲ့အျဖစ္ေၾကာင့္ သူ႔အတြက္ စိတ္လႈပ္ရွားဖို႔ျဖစ္ေစပါသတဲ့။ စကား ေျပာခ်ိဳသာတယ္ ေဒါသထြက္တာသိပ္မေတြ႔ရဘူး စာအုပ္ေတြဖတ္ျပီးျငိမ္ေနတတ္တဲ့ကြၽန္ေတာ္ဟာ သူ႔အတြက္ ပိုမိုသေဘာက်စရာျဖစ္ခဲ့ ပါသတဲ့။ သူဆိုတာက ကြၽန္ေတာ္တို႔တက္တဲ့ သင္တန္းအပတ္စဥ္တူ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ပါတနာဆိုတာကို သိဖို႔သင္ေပးသူ ခပ္ထြားထြားလူငယ္တစ္ေယာက္ေပါ့။ ေက်ာက္မဲကလာသတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ႔လာသေလ။ ထားပါေတာ့.....ညေနပိုင္း တစ္ခါတေလ အခ်ိန္ေစာဆင္းလို႔ သူမ်ားေတြလို ကန္တင္းမသြားခ်င္လို႔ ေက်ာင္းေရွ႕တမာပင္တန္းမွာပဲထိုင္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ေတြဆိုသူက ဘယ္မွမသြားဘဲ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔စကားလက္ဆံုက်တယ္၊ စာအုပ္ေတြလက္ေဆာင္တဲ့၀ယ္လာေပးတယ္၊ မုန္႔ထုပ္ေတြက မပါမျဖစ္ေပါ့ေလ။ ၾကာလာေတာ့ သံေယာဇဥ္ျဖစ္လာ တယ္ထင္ပါရဲ႕။ ဒီလိုနဲ႔ မိုးသည္းလို႔ သူ႔ကားနဲ႔အေစာင္ျပန္ျဖစ္တဲ့ည က.......သူ႔အိမ္လိုက္ပါသြားျဖစ္ တယ္။ သူ႔အ၀တ္အစားေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိေတြနဲ႔ အိပ္ေမာက်ခဲ့တယ္။ အဲဒီ့ညမွာပဲ လႈပ္ရွားမႈအရွိန္အဟုတ္ျပင္းတဲ့ ရင္ခုန္မႈေတြကို သူသင္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ တတြဲတြဲနဲ႔ အျမဲေတြ႔ရတယ္ ေက်ာင္းျ႔ပီးလို႔ လတ္မွတ္ေပးတဲ့အခမ္းအနားမွာေတာင္ ဓာတ္ပံုေတြေနရာအႏွံ႔ရိုက္ ျဖစ္ခဲ့ၾက တာ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြက စတဲ့အထိပါပဲ။ အခ်ိန္တန္အိမ္ျပန္ ေပ်ာ္ရာမေန ေတာ္ရာမေနစကားပံုေတြကိုနားလည္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ကာလငယ္ ေလးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ...အခုခ်ိန္ေတာ့ အမွတ္တရတစ္ခုအျဖစ္သာပါ။

ကြၽန္ေတာ့္ ၀ါသနာေလးေတြကိုလည္းေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေမက ညီ့ကိုေမြးဖို႔ကာလရွည္တားထားတာ ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဟာ တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနခဲ့တာ ၾကာရွည္စြာေပါ့။ ဒီေတာ့ အေမ၀ယ္၀ယ္လာေပးတဲ့ ေရႊေသြး၊ေတဇ၊မိုးေသာက္ပန္း၊ အေဖ၀ယ္လာေပးတဲ့ ပံုျပင္စာအုပ္ေလး ေတြက စာဖတ္၀ါသနာပါဖို႔ဖန္လာေသာအရာေလးေတြပါ။အေဖ့အေဒၚ ဘြားေလးျဖစ္မွာ ေပါ့ေလ...ျပင္စာအိမ္ကိုသြားလည္တဲ့ညမွာဆိုရင္ ေခါင္းကို သန္းဥမရွိလည္း စမ္းစမ္းေပးရင္း ရိုးရာပံုျပင္ေတြေျပာျပတာနားေထာင္ ရင္းျဖတ္သန္းျဖစ္ခဲ့တာလြမ္းစရာပါ။ ေမျမိဳ႕အဘြားအိမ္ေရာက္ေတာ့ 'ေကာ္ဖီဆိုရင္ ခါးခါးေသာက္တတ္တယ္'ဆိုတဲ့ ခ်စ္ေကာင္းသီခ်င္း ေတြ 'နင္းဂ်ား..နင္းဂ်ား'ဆိုတဲ့ ေကာ္နီသီခ်င္းေတြကို ဖြင့္တတ္တဲ့ တီဗီကို အလြန္သေဘာက်ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက တီဗီက လာတဲ့ ဇာတ္မင္းသားေတြကတဲ့အက မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္သီခ်င္းထဲကအကေတြကို ၾကည့္ျပီး ထထကျပတာ ရယ္စရာေတာ့အေကာင္း သားထင္ပါရဲ႕။ အက၀ါသနာပါသူပါပဲ။အခုခ်ိန္မွာေရာဆိုရင္ေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေပးတဲ့ သရဲကားေတြ၊ လူသတ္ကားေတြ၊ အဆန္း တၾကယ္ကားေတြၾကိဳက္ေနပါျပီ။ ျမန္ျမန္ဖတ္ျမန္ျမန္ျပီး စာအုပ္ေတြဖတ္ျဖစ္ေနေပမဲ့ တကယ္တမ္းအခ်ိန္ယူဖတ္မယ္ဆိုရင္ ဟဲမင္းေ၀းရဲ႕ 'ပင္လယ္ျပာနဲ႔ တံငါအို'လိုစာအုပ္မ်ိဳးကိုလည္းဖတ္တတ္သူပါ။ျမန္မာျပည္မွာအၾကိဳက္ဆံုးစာေရးဆရာကေတာ့ ဆရာမ'ဂ်ဴး'ပါ။

အခုခ်ိန္မွာေတာ့ အြန္လိုင္းသံုးျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ဘေလာ့ခ္ေတြေရးျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္မွာကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့္ခ္ႏွစ္ခု ရွိတယ္။ တစ္ခုကေတာ့ ကဗ်ာေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြ တျခားသာမန္က်န္းမာေရးေဆာင္းပါးေတြေရးတင္ေလ့ရွိျပီး၊ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ Homosexuals Erotic ၀တၳဳေတြကို ဘာသာျပန္ျပီးတင္ ေရးျပီးတင္တဲ့လိင္ကိစၥ ဘေလာ့္ခ္ကတစ္ခုေပါ့။ အခ်ိန္ရရင္အြန္လိုင္းေပၚတက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားေျပာရတာလည္း အထီးက်န္ခံစားမႈကိုေမ့ေပ်ာက္ဖို႔အေကာင္းဆံုးေပါ့။ အဂၤလိပ္သီခ်င္းခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြ ျမဴးျမဴးေလးေတြကိုလည္း နားေထာင္ေလ့ရွိသူပါ။ လူေတြနဲ႔ေတြ႔ဆံုစကားေျပာ သူတို႔ေျပာတာကိုနားေထာင္ရတာကိုလည္း ၀ါသနာပါသူပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္၀ါသနာက "Learn about human beings and their mind"

 .ခ်စ္ေရးခ်စ္ရာကိစၥေတြကိုလည္းအစ္ကိုသိခ်င္မယ္ထင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ခံယူခ်က္ကေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ခ်စ္ဖို႔ဆိုတာ အထင္ၾကီးအားကိုး စိတ္ျဖစ္ေပၚမယ္၊ သူ႔ခံစားခ်က္ကိုကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို နားလည္မႈရွိမယ္၊ေနာက္ျပီး ကိုယ့္အတၲကိုေလ်ာ့ျပီးသူ႔အတြက္ လိုက္ေလ်ာႏိုင္ရမယ္ စသျဖင့္ေပါ့ေလ အဲဒီအခ်က္ေတြေပၚမူတည္ျပီး အခ်စ္ဆိုတာကိုလက္ခံတယ္ ျပန္ခ်စ္ပါတယ္။ ခ်စ္သူ ရင္ထဲက အမွန္တကယ္ ရင္ခုန္ျပီးခ်စ္ခဲ့တဲ့ခ်စ္သူ ဘ၀မွာ(၃)ေယာက္ ရွိခဲ့ပါျပီ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္က ဘယ္တုန္းကမွရယူခဲ့တာ မရွိခဲ့ဖူးဘူး။ တစ္ေယာက္နဲ႔လမ္းခြဲတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္တုန္းကမွ အမုန္းနဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့တာမရွိဘူး။အခုထိ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ဆက္ဆံလို႔ ရတဲ့ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးေတြနဲ႔ ဆက္ဆံျပီးလမ္းခြဲခဲ့တာပါ။ ဒါမထူးဆန္းဘူးလို႔ထင္လား လမ္းခြဲတယ္ဆိုကတည္းက မုန္းလို႔ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ့္ အတြက္မမွန္ပါဘူး။ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ ကိုယ့္အေပၚသူတို႔ဖီလင္ ေနာက္ျပီး သူတို႔ေတြရဲ႕ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အျမင္၊ခံစားမႈ၊အခ်စ္အေပၚ သေဘာထား ေရွ႕ေရးအေပၚစသျဖင့္အျမင္မတူေတာ့သလို လိင္ကိစၥမွာသူတုိ႔က အသစ္အသစ္အျမဲလို ေနတဲ့ တျခားဟိုမိုေတြလိုျဖစ္လာ ေတာ့ ဘယ္လိုမွမခံစားႏိုင္ေတာ့ဘဲ အဆင္ေျပမယ့္ေရရွည္ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးကိုေရြးခ်ယ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။

 (၁) သူနဲ႔ကြၽန္ေတာ္ မႏၲေလးမွာေနျပီး ကြန္ပ်ဴတာစင္တာမွာအလုပ္လုပ္ေနရင္း အြန္လိုင္းသံုးျဖစ္ေတာ့ မိတ္ဖြဲ႔၀က္ဘ္ဆိုဒ္တစ္ခုကေန ခင္မင္ခဲ့ရာက စာေတြစာတိုက္ကေန အျပန္အလွန္ထည့္ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့။ခင္တာၾကာလာေတာ့ မေတြ႔ရမေနႏိုင္ျဖစ္လာေရာ မိသားစုမပါဘဲ ခရီးမထြက္ဖူးတဲ့ ကြၽန္ေတာ္က သူနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ဆန္ကို ရန္ကုန္ကိုဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။

- သူဟာ စကားေျပာအလြန္ညက္သူပါ၊ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မရွိပါဘူး၊စကားေျပာဖူးတဲ့သူတိုင္းသူ႔ကိုႏွစ္လို ခင္မင္သြား ၾကတာၾကီးပါပဲ။အသြင္အျပင္ကလည္းစတားပါပဲ။
- ကြၽန္ေတာ္နဲ႔မတူတဲ့အခ်က္က သူဟာေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္သူပါ။ေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေပါင္းသလို အရာရာမွာ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားခ်င္သူပါ။ တက္ၾကြလႈပ္ရွားလြန္းသူဆိုပါေတာ့။
- ခ်စ္ေရးခ်စ္ရာကိစၥမွာေတာ့ အလြန္အတၲၾကီးသူပါပဲ။ သူ႔ကိုအရာရာလိုက္ေလ်ာႏိုင္မွအဆင္ေျပပါတယ္။သူသြားခ်င္ရင္ သူလုပ္ခ်င္ရင္ သူ႔စိတ္အတိုင္းလုိက္လုပ္ေပးမွ အဆင္ေျပပါတယ္။
- ကြၽန္ေတာ္နဲ႔တြဲေနတုန္းလည္း တျခားလူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံမႈမျပတ္ပါဘူး။ သူ႔နဲ႔ဆက္ဆံေရးမျပတ္ခ်င္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ၾကစို႔ ဆိုျပီး လမ္းခြဲခဲ့ပါတယ္။ အခုထိလည္းသူငယ္ခ်င္းျဖစ္တုန္းပါ။

 (၂) သူဟာ ျပင္သစ္ပိုင္ေရနံကုမၸဏီရဲ႕ ကမ္းရိုးတန္းလုပ္ငန္းခြင္မွာ  ပညာရွင္အျဖစ္အလုပ္လုပ္ေနသူပါ။ အသက္က ၃၅၀န္းက်င္ပါ။ အရပ္ ၆ေပေက်ာ္တယ္၊ ရုပ္ရည္ကေတာ္ေတာ္သန္႔သူပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ ပထမတစ္ေယာက္အတြက္ခံစားေနရခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ မိတ္ဆက္ေပးမႈေၾကာင့္ ခင္မင္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ေႏြးေထြးတဲ့ဆက္ဆံေရး ညီေလးတစ္ေယာက္လိုဆံုးမတဲ့အျပင္ အလြန္ဂရုစိုက္ခဲ့သူမို႔ ပထမတစ္ေယာက္ကို စိတ္ထဲမွာ ေမွးမွိန္သြားေစခဲ့ပါတယ္။ - သူဟာ ပညာအရည္အခ်င္း၊အလုပ္အကိုင္၊ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး အျပစ္ေျပာစရာကိုမရွိပါဘူး။ သူနဲ႔ဒိတ္ဖူးသူတိုင္းကလည္း ေႏြးေထြး ျပဴျငာမႈေၾကာင့္ေၾကနပ္ၾကတာၾကီးပါပဲ။
- အသက္အရြယ္ကြာဟမႈေၾကာင့္ အခ်စ္အေပၚခံယူခ်က္ထားပံုခ်င္း လႈပ္ရွားတက္ၾကြပံုျခင္းမတူပါဘူးေလ။ ကြၽန္ေတာ္က ဂရုစိုက္မႈ အခ်စ္ခံရမႈကို သည္းသည္းလႈပ္တတ္ေပမဲ့ သူကလက္ေတြ႔က်က်ခ်စ္တတ္သူပါ။
- အခ်စ္ကိစၥမွာသူဟာ သစၥာရွိလြန္းသူပါ။အခ်ိန္ၾကာလာမွ သူ႔မွာခ်စ္ဦးသူရွိတယ္ဆိုတာေရာ၊အဲဒီခ်စ္ဦးသူကိုသာ ခ်စ္သူ အျဖစ္အျမဲတေစ သတ္မွတ္ထားတယ္ဆိုတာေရာ၊ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ေတာ့ လမ္းခြဲလည္းကြဲႏိုင္တဲ့သေဘာေတြသိလာရတယ္။ သူ႔ခ်စ္ဦးသူက ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္သြားလုပ္ေနသမို႔ေလ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔တြဲတာ။ သူ႔ခ်စ္ဦးသူက သူ႔ကို အေဖလိုေရာ၊ အစ္ကိုလိုေရာ၊လင္လိုေရာ ခ်စ္သူပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒါမလုပ္နဲ႔ဆိုရင္ ဘာေၾကာင့္မလုပ္ရတာလည္းလို႔ အတြန္႔နည္းနည္းတက္တတ္သူပါ။
- သူ႔ခ်စ္သူျပန္လာေတာ့ သူဟာႏွစ္ေယာက္လံုးနဲ႔မခြဲခ်င္ဘူး၊ျပႆနာမျဖစ္တဲ့ေတြ႕နည္းမ်ိဳးနဲ႔ကြၽန္ေတာ့္ကိုေတြ႔မယ္ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ သူ႔အေပၚ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ ရႈိက္ၾကီးတငင္ငိုျပီးမခြဲႏိုင္ေၾကာင္းေျပာဖူးတဲ့အထိသည္းသည္းလႈပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ခ်စ္သူကိုရင္ထဲ ကထုတ္ ကြၽန္ေတာ္သာရွိခ်င္ခဲ့တဲ့စိတ္ေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္လူက မိဦးျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ၾကာလာရင္ သူ႔အေနနဲ႔အတၲၾကီးရာ ေရာက္မယ္ ကြၽန္ေတာ္လည္း စိတ္ဆင္းရဲမယ္ ဒါေၾကာင့္မေတြ႔ၾကပါဆို႔နဲ႔ဆိုျပီး လမ္းခြဲခဲ့ၾကပါတယ္။ အလိုၾကီးမိခဲ့တဲ့ကြၽန္ေတာ္ေပါ့ဗ်ာ။

(၃) သူဟာ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာအေရးပါအရာေရာက္သူပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ထက္အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးသူပါ။ အလုပ္ အလြန္ၾကိဳးစားသူလြန္းသူပါပဲ။ တိုင္းရင္းသားတစ္ေယာက္ပါ။ ရုပ္ရည္ကေျပာစရာမရွိေပမဲ့သူဟာ အနည္းငယ္၀သူေပါ့။ အလုပ္မွာ စိတ္ ရႈပ္စရာရွိတိုင္း အစားအစာနဲ႔ေျဖေဖ်ာက္သူမို႔ပါ။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ အြန္လိုင္းကေနတဆင့္ခင္တာပါပဲ။ နယ္ကလာတာခ်င္းအတူတူ စကားေျပာေကာင္း အလုပ္ၾကိဳးစားသူ ႏွစ္လိုဖြယ္ဆက္ဆံေရးေတြေၾကာင့္ အသဲကြဲေနတာ သက္သာသြားျပန္ပါေရာ။
- သူဟာ ပညာအရည္အခ်င္းေတာ္တယ္၊အလုပ္အရမ္းၾကိဳးစားသူ၊ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးကေတာ့ အလုပ္ကလုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္နဲ႔ ျပင္ပက သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ကိုသာအေလးထားတတ္ပါတယ္။
- သူ႔ခံစားခ်က္အစစ္အမွန္ကို ကာလအေတာ္ၾကာမွ သိရပါတယ္ေလ။ သူ႔အခ်စ္ဟာ ငယ္ငယ္ကတည္းကေသဆံုးသြားပါျပီ။ ျပန္လည္ ေမြးဖြားလာမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူးတဲ့ေလ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ မရေတာ့ဘူးဆိုမွ သူ႔ကိုမခြဲႏိုင္တဲ့စိတ္ဟာ အျမစ္တြယ္ေနပါျပီ။
 - သူဟာ အလုပ္ကိုၾကိဳးစားမယ္၊မိသားစုကိုေကာင္းေကာင္းေထာက္ပံ့မယ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုလိုအပ္ခ်ိန္မွာ အဆင္ေျပ သူနဲ႔ေတြ႔မယ္။ ဘ၀ကိုရိုးရိုးသားသားသာ ေနထိုင္တတ္ ေနထိုင္သြားလိုသူပါ။စိတ္ရႈတ္ေထြးတာကိုမလိုခ်င္သူပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္က မီးခဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သူဟာေရခဲျဖစ္ေနလြန္းတတ္သူပါ။
- သူ႔အတြက္ကိုယ္ဟာ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေနမလား၊ သူ႔ဘ၀ေလးေအးေဆးစြာေပ်ာ္ရြင္ပါေစ၊သူ႔လိင္စိတ္ဆႏၵအတြက္ ျဖည့္ ဆည္းေပးႏိုင္သူကို စိတ္ၾကိဳက္ရွာႏိုင္ပါေစေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္သူနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔မၾကိဳးစားေတာ့ပါဘူး။ အမွန္တကယ္တန္းေတာ့ သူ႔ကို မခြဲႏိုင္ပါဘူး။ သူ႔မ်က္ႏွာျမင္ရံုနဲ႔ေက်နပ္တတ္တာ ၾကားတဲ့သူယံုမယ္မထင္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ဘ၀တစ္ခုမွာသူတို႔နဲ႔ ဆံုေတြ႔ရတဲ့အတြက္ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္လာရသလို၊ အခ်စ္ဆိုတာဘာလည္း သိလာပါတယ္။ ဘ၀ေရွ႕ေရးအတြက္ အခ်စ္မွာ လဲက်မေနတတ္ေတာ့တာလည္းအမွန္ပါပဲ။ အခ်စ္ေရးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အနည္းငယ္ရင့္က်က္သြားျပီဆိုပါ ေတာ့။ လိင္တူေတြရဲ႕အခ်စ္ကိစၥမွာ လိင္ကြဲကိုခ်စ္ရတာနဲ႔ မတူတာေတာ့အမွန္ပါဘဲ။ အခ်စ္အေပၚသေဘာထားပံုမတူဘူးမဟုတ္လား။

အလုပ္အကိုင္ကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာစင္တာမွာ သင္ၾကားေရး၀န္ထမ္းလုပ္ခဲ့တယ္၊အခု ေဆးကုမၸဏီမွာ ကြန္ပ်ဴတာေအာ္ပေရတာ၊ေနာက္ အန္ဂ်ီအိုတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ေတာ့မယ္။ ဘယ္အလုပ္ကိုလုပ္သည္ျဖစ္ပါေစ ကိုယ့္အတြက္ အလုပ္အကိုင္တစ္ခုသာမဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ကို တိုးတက္ဖို႔ဘာေတြလုပ္ ေပးႏိုင္သလည္း ေရွ႕မွာကိုယ့္အတြက္ဘာတိုးတက္လမ္းေတြရွိႏိုင္မလည္းစဥ္းစားျပီးမွ အလုပ္ကိုလုပ္ကိုင္ ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္အလုပ္ကိုအျမဲ စူးစမ္းေနတတ္ တာကြၽန္ေတာ့္အက်င့္ထင္ပါရဲ႕။

ဘ၀ေနထိုင္မႈအေနနဲ႔ကေတာ့ ဘယ္လိုေျပာရမလည္း တိုးတက္မႈလည္းအလြန္လိုခ်င္သူပါ။ျပီးေတာ့ စိတ္ရဲ႕အလိုကိုလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလိုလိုက္တတ္သူပါပဲ။ငယ္ငယ္က စကားေျပာတာ သိပ္မတတ္ပါဘူး ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ့စကားအတိုင္းေျပာတတ္ခဲ့တယ္။ ဘုဂလန္႔ ဂြစာ ျဖစ္ခဲ့သေပါ့ေလ။အခုမ်ားေတာ့ သူတို႔ေျပာစကားကိုနားေထာင္ျပီး သူတို႔စိတ္ကိုသိေအာင္ေတာင္ စကားႏႈိက္တတ္ေနပါျပီ။ သူမ်ား ေတြ ႏိုင္ငံျခားသြား အလုပ္လုပ္ဖို႔စဥ္းစားဖူးပါတယ္။ဒါေပမဲ့ မိသားစုက သူတို႔ရင္ခြင္ရိပ္ကေနခြဲဖို႔လံုး၀သေဘာမတူပါဘူး။ ျမင့္ျမင့္ပဲေလ အေနာက္ႏိုင္ငံသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ စဥၤးစားမတဲ့။တိုးတက္လမ္းရွိတဲ့ဆီကုိေပါ့ေနာ္။ အေဖတို႔က ရန္ကုန္ေျမနဲ႔ ရန္ကုအက်င့္စရိုက္ကို မၾကိဳက္ေပမဲ့ ကြၽန္ေတာကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဘာလို႔မွန္းမသိဘူး ရန္ကုန္သြားမယ္ ရန္ကုန္မွာေနမယ္။ အေမရိကန္သြားမယ္ အဲဒီမွာေနမယ္တဲ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ႏႈတ္ဖ်ားမခ်ဘူး။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံကိုအထင္ၾကီးတာေတာ့မဟုတ္ဘူး လြတ္လပ္စြာ ေနထိုင္ရတာ ကိုသေဘာက်သူျဖစ္ေနတာပါ။ အေဖက စည္းကမ္းအရမ္းက်ပ္ေတာ့ မသိစိတ္က လြတ္လပ္မႈကို ပိုလိုလားတယ္ထင္ပါရဲ႕။

စိတ္ဓာတ္ေရးရာကေတာ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘ၀ေတြတုန္းက လံုး၀အျဖဴထည္ပါ။ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုး အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔သာႏႈိင္းတတ္ခဲ့ပါတယ္။သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြက ဟင္လို႔အၾကည့္ခံရရင္ေတာင္ ခံစားတတ္လြန္းသူပါပဲ။ စိတ္ေပ်ာ့သလိုလိုနဲ႔ေပါ့ေလ။ မဟုတ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ေခါင္းမာတတ္ျပန္ေရာ လိုခ်င္တာျဖစ္ခ်င္တာကို ဘယ္ ေလာက္တားတားနည္းနည္းေလးေတာ့ လုပ္ရမွေက်နပ္သူေပါ့။ ေဘးမျဖစ္မဲ့ကိစၥမွန္သမွ်ကို တားေနရင္လည္းမၾကိဳက္ခဲ့သူပါ။ အခုေတာ့ အရြယ္ရလာသလို စိတ္ဓာတ္ေလးလည္းထား တတ္သြားပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတေလ ငယ္စိတ္ကမေပ်ာက္ခ်င္ေသးပါဘူး။

၀ါသနာကေတာ့ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာ သီခ်င္းနားေထာင္တာ မီဒီယာတစ္ခုခုနဲ႔ထိေတြ႕ေနမွ ေနေပ်ာ္သူပါ။ ဘ၀ကိုအရႈံးမေပးတဲ့ဇာတ္ကား၊ မိသားစု ဆရာသမားသံေယာဇဥ္ဘြဲ႕၊ ေနာက္ျ႔ပီးရင္ထဲတသိမ့္သိမ့္ေၾကာက္လန္႔ေလာက္ေအာင္ရိုက္ခ်က္ေကာင္းတဲ့ဇာတ္ကားမ်ိဳးေတြ စြဲစြဲလန္းလန္းထိုင္ၾကည့္ တတ္သူပါ။ ျငိမ္ေျငာင္းတဲ့သံစဥ္ေလးေတြနားေထာင္ရင္ စိတ္လႈပ္ရွားတတ္ျပန္ပါရဲ႕။ ျမဴးၾကြရင္လည္း အခန္း ထဲမွာ ဘယ္သူမွမရွိရင္ ဒိုးဒိုးဒန္႔ ထလုပ္တတ္သူပါ။ ျပီးေတာ့ ကေလးေတြကိုခ်စ္တတ္ပါတယ္။ ကေလးေတြမတရားခံေနရရင္ မၾကိဳက္ ပါဘူး။ လမ္းေဘးလူငယ္ေတြကို ျမင္ျပီးႏွေျမာ ေနတတ္သူပါ။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ ဘ၀မွာေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းျပည့္ျပည့္စံုစံုေနသြားခ်င္တယ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္နဲ႔။ မိသားစုေတြအေပၚလည္း ေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္သူ ျဖစ္ခ်င္ျပန္တယ္။ ကိုယ့္ကိုတကယ္နားလည္ေပးႏိုင္တဲ့ ကိုယ္ကလည္းနားလည္ေပးမယ့္ ခ်စ္သူမ်ိဳးရခ်င္ျပန္တယ္။ အခ်စ္သာရွိရင္ လိင္ကိစၥက ဒုတိယပါ။
ျပည့္စံုတဲ့လူေနမႈစနစ္ရွိျပီးသားႏိုင္ငံတစ္ခုမွာေနထိုင္သြားခ်င္သလို ကိုယ့္အမိႏိုင္ငံကိုလည္း ခ်စ္တတ္ပါတယ္။

ကဲပါေလ....ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ထဲက အေကာင္းမြန္ဆံုးေတြေရးထားတာမဟုတ္ပါဘူး စိတ္ရင္းအမွန္ေတြကိုခ်ျပျခင္းပါ။ စိတ္တိုအလို မက်တဲ့ အခါမွာ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ရဲ႕ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ေဒါသအရမ္းျဖစ္ရင္ အားငယ္ရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စာအုပ္ ထဲခ်ေရးျပီး စိတ္ညစ္တာကိုေျဖေဖ်ာက္တတ္ျပန္ေရာ။ ဒါေပမဲ့ေလ ဘယ္ေလာက္ေဒါသျဖစ္ျဖစ္ တစ္ဘက္သားနာက်င္သြားေအာင္ေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွမလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ လံုး၀မုန္းသြားရင္ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ေတာ့တာကလြဲလို႔ေပါ့။

ဗုဒၶအလိုက်ေနထိုင္မယ္ .....ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္သြားမယ္ ေလာကၾကီးကို အက်ိဳးမျပဳႏိုင္ရင္ေတာင္ အက်ိဳးယုတ္ေအာင္မလုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနထိုင္သြားမယ္။ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္းေတြက သာမန္ပါပဲ...အစ္ကိုသိေအာင္ေရးတတ္သေလာက္ေရးျပလိုက္တာပါ။ ဖတ္ျပီး ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္းေတြ ထပ္သိခ်င္တယ္ဆိုရင္ အစ္ကိုနဲ႔ေတြ႕တဲ့အခါကြၽန္ေတာ့္ကို စမ္းသပ္ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

 ခ်စ္ျခင္းမ်ားျဖင့္ 
ဇာနည္ @ Alex Aung (26 Oct 2010)
kyawkyawster@gmail.com

ရင္ဖြင့္သံ

လြမ္းလြန္လြန္းလို႕ အလြမ္းမ်ားေျပေကာင္းေျပႏိုး နာမည္ေလးကို ဖြဖြေရရြတ္မိတယ္….

ဒါေပမဲ့ အလြမ္းမေျပ အလြမ္းေတြ တိုးတိုးလာတယ္ ထင္ပါရဲ႕။

လြမ္းလြန္းလို႕ အလြမ္းမ်ား ေျပေကာင္းေျပႏိုး သူ႕နာမည္ေလးကို ေရရြတ္မိတယ္……

ဒါေပမဲ့ အလြမ္းေတြက ပိုပိုျပီး တိုးလာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းဟာ လြမ္းဆြတ္ဖို႕ဆိုတဲ့ သေဘာသဘာ၀က ကန္႕သတ္ျပီးထား သတ္မွတ္ထားေလသလား ထင္ရေအာင္ကို လြမ္းေနရေတာ့ ခက္ပါ့ဗ်ာ။

လြမ္းတဲ့ စိတ္ေတြေပ်ာက္ပ်က္သြားေအာင္ အိပ္မက္ထဲမွ ဆံုဖို႕ ဆုေတာင္းရတာ အေမာပါပဲ၊

အိပ္မက္ထဲမွာ တကယ္ေတြ႕ေတာ့လည္း နံနက္အထမွာ အလြမ္းစိတ္ေတြပိုပိုတိုးျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏွိပ္စက္ျပန္ပါေရာ….

လြမ္းရတာ ႏြမ္းေနျပီ……

သတိရလြမ္းလြန္းလို႕ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္မိလိုက္သမွ် လူေတြပံုသဏၭာန္….မ်က္လံုး၊ႏွာေခါင္း ဒါမွမဟုတ္ အသံ..စကားေျပာပံုဟန္ တစ္ခုခု ဆင္တဲ့ေနရာ ရွိေနသလိုပါပဲ…. အရမ္းလြမ္းတယ္ကြာ….။

“အလြမ္းေရာင္”တဲ့ သီခ်င္းေတြမွာေတာင္ ထည့္သြင္းေရးစပ္ၾကတယ္……

ဘယ္အေရာင္ကို ဆိုလိုတာလဲ? ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အရမ္းလြမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမင္ေနရတဲ့ အေရာင္အဆင္းေတြ အားလံုးဟာ အလြမ္းေရာင္ပါပဲဗ်ာ…။

ဘယ္လိုပံုစံနဲ႕ ဘယ္လိုလြမ္းရမလဲ ဆိုတာမသိေတာ့ဘူး။ ရင္ထဲနင့္ေနျပီး တင္းခံေနသလို…..ရူးပစ္လိုက္ေတာ့တာပဲ။ လြမ္းလို႕က်တဲ့ မ်က္ရည္ေတြသာ အရည္ဓာတ္မျဖစ္ဘဲနဲ႕ အစိုင္အခဲေလးေတြသာျဖစ္ခဲ့ရင္…..အလြမ္းရဲ႕သက္ေသအျဖစ္နဲ႕ ပန္းပုထုျပခ်င္ပါတယ္… ဘယ္ေလာက္အထိ လြမ္းဆြတ္မိသလဲဆိုတာကိုေပါ့…။

ဒါေပမဲ့ လြမ္းေမာျခင္းကို အခိုင္အမာသက္ေသျပႏိုင္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြဟာ ေျခာက္ေသြ႕သြားကုန္ေတာ့လည္း လြမ္းတဲ့စိတ္၊ သတိရတဲ့ စိတ္ေတြကိုျမင္ေစႏိုင္ခြင့္မရွိဘူးေပါ့….ခက္တယ္ဗ်ာ…။

 သိေနတယ္…သိေနပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုတာကိုေလ…..ဘ၀မွေတြ႕ခဲ့ဘူးတဲ့ လူေတြရဲ႕အခ်စ္ေတြ ျပီးေတာ့ ေတြ႕လာဦးမယ့္လူေတြရဲ႕ အၾကင္နာ အခ်စ္ေတြနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္က ကိုယ္တိုင္ေျပာမွ ရွိတယ္ဆိုတာ သိရရံုေလး အေျခအေနပါ။

မေတြ႕ေတြ႕ေအာင္ ျမင္ေပးလို႕ နင့္နင့္ပိုးပိုးကို ေက်နပ္၀မ္းသာပါတယ္……တကယ္ပါ….ေတြ႕တာက အိပ္မက္ဆိုရင္ေတာင္မွ သာမန္လူ မ်ားလည္း မက္ခြင့္ရွိမွာပါ။ ရင္နင့္ေနေအာင္ကို ခ်စ္တယ္။

စိမ္းလန္းစိုေျပေနတဲ့ ေတာေတာင္ေတြ၊ မႈိင္းျပျပ မိုးျပာေတာင္တန္းၾကားက ေရစီးသံ၊ ေက်းငွက္တြန္က်ဴးသံေတြ၊ ေအးျမလတ္ဆတ္တဲ့ ေလ ဒီအရာေတြဟာ ၾကည္ႏူးစရာေတြလို႕ မခ်စ္တတ္ခင္မွာ ထင္ခဲ့ဘူးပါတယ္…..ဒါေပမဲ့ လြမ္းတတ္လာေတာ့ အလြမ္းပိုေစတဲ့အရာ ေတြ ျဖစ္ေနရျပီ…..ခ်စ္သူရယ္……

ရင္ထဲခံစားေနရတဲ့ အလြမ္းဟာ ေႏြဦးရာသီလိုပါပဲ……အသိစိတ္နဲ႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မလြမ္းဘို႕ ဖိထိန္းထားခ်ိန္မွာ ေမ့ေပ်ာက္သလို ရွိေပမယ့္လည္း အသိစိတ္ တစ္ခ်က္ေလး လြတ္သြားတာနဲ႕ ပိုမိုျပင္းထန္တဲ့အရွိန္နဲ႕ ျပန္တြန္းျပီး အရင္ကထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုခံစားရေတာ့….လြမ္းခ်င္တိုင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ လြမ္းပစ္လိုက္မယ္ဗ်ာ….။

ရင္ထဲမွာ စိတ္ခံစားခ်က္ေပါင္းစံု ၀င္ေရာက္တည္းခိုရာ အခန္းေလးရွိပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၀မ္းနည္းျခင္းစတဲ့ စိတၱဇနာမ္ ခံစားခ်က္ ေတြလည္း ၀င္ေရာက္ သြားလာတာ ေန႕တိုင္းလိုလိုပါ..။ အခ်စ္ဆိုတဲ့ သူစိမ္းလည္း ခဏတာ ၀င္ေရာက္ခဲ့ျပီး တိတ္တိတ္ေလး ျပန္ထြက္သြားပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္ရံေတာ္ အလြမ္းကိုျဖင့္ ထားခဲ့ျပန္ေတာ့ ရင္ထဲမွာ အလြမ္းက အခ်ိန္ျပည့္ရွိေနရျပီေပါ့ ခ်စ္သူရာ..။ 

ခ်စ္သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခ်စ္သူ႕တစ္ေယာက္တည္း အတြက္ပါဗ်ာ…..ဘယ္လိုေပ်ာ္ရႊင္မႈပဲျဖစ္ျဖစ္၊ နာက်င္မႈပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္ရတဲ့သူ အနားမွာရွိမွ ခံစားရတာ အဓိပၸာယ္ရွိ သက္သာရာရပါတယ္။

“ခ်စ္တယ္….ခ်စ္တယ္” တဖြဖြေျပာတိုင္း အရမ္းခ်စ္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး….ခ်စ္သူရာ….လံုး၀ဖြင့္ဟမေျပာေပမယ့္ နင့္နင့္ေလးအေ၀းကေန သိပ္ခ်စ္ေနတာလည္း ရွိႏိုင္ေသးတယ္ေလ……ဖြင့္မေျပာတာ မခ်စ္ မလြမ္းဘူးလို႕ အထင္မမွားပါနဲ႕လားဗ်ာ။

 

သူမ်ားေတြနဲ႕ ရယ္ေမာေနတာထက္ ခ်စ္သူကို လြမ္းျပီးငိုင္ေနရတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပိုေပ်ာ္ရပါတယ္။ ရင္ထဲက အခ်စ္စစ္နဲ႕ ျပန္မခ်စ္ ရင္လည္းေနပါေစ…..ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ကို အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕ ေခါင္းတစ္ခ်က္ ျငိမ့္ျပလိုက္ရံုေလးပဲဆိုေပမယ့္ အေက်နပ္ၾကီးေက် နပ္မွာပါ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ခ်စ္သူ……တကယ္ပါ အသိအမွတ္ျပဳရေလာက္ေအာင္ မေဖာ္ျပတတ္ခဲ့ဘူးဆိုလည္း ခ်စ္တာေလးကိုေတာ့ ခြင့္ျပဳပါဗ်ာ။

“ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး”ဆိုျပန္ရင္ အခ်စ္ခံရတဲ့ ကာယကံရွင္ကိုယ္တိုင္ကေတာင္မွ ရင္ထဲကအခ်စ္ကို တားပိုင္ခြင့္မွ မရွိတာ ဘာျဖစ္ျဖစ္ခ်စ္ေနရ တာ အရသာမ်ားလား ဟင္?

အတူတူဆံုေပ်ာ္ရႊင္ျပီးမွ ျပန္ခြဲခြာရခ်ိန္မွာေတာ့ ရင္ထဲမွာ အလြမ္းမ်က္ရည္ေလးေတြလည္ရျပီ….ဒါေပမဲ့ အတူေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အခ်ိန္ေလးေတြ မ်ားကို ရင္ထဲမွာ အျမဲသိမ္းထားမွာပါ။ 

အမွတ္ရစရာေတြရွိမွ ဘ၀ဟာ ပိုအႏွစ္သာရရွိေရာ့ေလသလားဗ်ာ…..ခဏ ခဏ ခြဲခြာရရင္ က်င့္သားရမယ္ထင္ေပမယ့္ ခံစားရဖန္မ်ားရင္ ပိုပိုနာက်င္ရပါလားဆိုတဲ့အခ်က္ကိုသိလာျပီး ခြဲခြာမႈကို ေၾကာက္ေနရေပမယ့္ ခြဲေနရဦးမွာပါပဲ….ဒါက ေလာက သဘာ၀နိယာမေလ….အင္း…ခြဲခြာမႈေနာက္ဆက္တြဲ ဒဏ္ကိုၾကံ႕ၾကံ႕ခံႏိုင္ပါေစ ခ်စ္ရသူေရ။

တကယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ရင္ထဲကလာတာ မွန္ကန္ေနေပမယ့္…တစ္ဖက္သား သက္ေရာက္ခံစားသူအေပၚမွာ စိတ္ရႈပ္မႈ၊ အေႏွာင့္အယွက္တစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ နာက်င္မႈျဖစ္ေစတယ္ဆိုရင္ ခ်က္ျခင္း ျပန္ရုပ္သိမ္းေပးပါရေစ…..။

Credit: မင္းကုေဋႏိုင္

Re-proof: Alex Aung (14 Dec 2013)