Saturday, March 13, 2010

Step Brothers

မိနစ္ ၂၀တိတိရွိျပီေစာင့္လိုက္ရတာ။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ရွည္ျပီးေစာင့္ရတဲ့အျဖစ္။ ေတာ္ရုံတန္ရုံဆို ကြၽန္ေတာ္က အခ်ိန္တိက်မွၾကိဳက္တာ။ ၅မိနစ္ေလာက္စြန္းျပီဆိုတာနဲ႕ ေစာင့္ခ်င္ေတာ့တာမဟုတ္ဘူး။ အခုေတာ့ ေဇယ်ာ့ကို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေစာင့္ရေတာ့တာေပါ့။ သူနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ညီရင္းအစ္ကိုလို သေဘာထား ဆက္ဆံခဲ့ၾကတာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကေလးအရြယ္ရင္ခြင္ပိုက္ဆိုပါေတာ့ အဲဒီ့အခ်ိန္ကတည္းက သူတို႔မိသားစုရဲ႕ ေမြးစားျခင္းကို ခံခဲ့ရတာေလ။ ေသြးသားရင္းခ်ာ ညီအစ္ကိုဆက္ဆံေရး စိတ္ထားမ်ိဳးက်ေတာ့ လည္း မရွိျပန္ပါဘူး။

ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက သူ႔ရဲ႕အသြင္အျပင္ေတြ လူၾကီးျဖစ္လာမႈေတြကို အျမဲေစာင့္ၾကည့္ေနျဖစ္ခဲ့တာဗ်။ ရႊင္ပ်သြက္လက္ေသာ သူ႔ရဲ႕ သေဘာထားဟန္ပန္ေတြက ကြၽန္ေတာ့္ကို အျမဲဆြဲေဆာင္ညႇိဳ႕ယူေနတတ္ခဲ့တာေပါ့။ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက ဖိုးသန္႔ရွင္းေလး ေဇယ်ာ ဟာ တျဖည္းျဖည္းအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ျဖဴျဖဴသန္႔သန္႔ႏွင့္ ပ်ိဳတိုင္းၾကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခိုင္ျဖစ္လာသူေပါ့။ ေကာင္မေလး ေတြခမ်ာ သူမဆြတ္ခင္က ညႊတ္ခ်င္ေနက်သူမ်ားပါတယ္။ တကၠသုိလ္မွာ စံပယ္ျဖဴႏွင့္ မေတြ႕ခင္အထိ ရွဴးဖိနပ္မ၀တ္ခင္ ေျခအိတ္လဲ လွယ္ သလိုကို လဲလွယ္ေနတတ္ခဲ့တာပါ။

သူတို႔ႏွစ္ဦးခ်စ္သူျဖစ္သြားၾကေတာ့လည္း နတ္ဖက္တဲ့စံုတြဲလို႔ ေျပာလို႔ရတဲ့အထိ လိုက္ဖက္ညီလွပါရဲ႕။ စံပယ္က သြက္လက္ထက္ျမက္တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တာနဲ႕အညီ ေဇယ်ာကို ဘယ္လိုထိန္းရမယ္ဆိုတာ သိဟန္တူရဲ႕။ ေက်ာင္းမွာလည္း တတြဲတြဲႏွင့္ေပါ့။ မာမီ တို႔ႏွင့္ ေခၚေတြ႕ေပးတဲ့ေန႔ကမ်ား အိမ္မွာ ရယ္ေမာသံေတြ လႊမ္းေနေရာ။

Sweet December ရဲ႕ေန႕ေလးတစ္ရက္မွာ သူတို႔လက္ထပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ မာမီတို႔ခမ်ာ သူတို႔အခ်စ္ဆံုးသားေလးေပ်ာ္ေနတာ ျမင္ရ ေတာ့ ၀မ္းသာျပီး စိတ္ခ်မ္းသာေနက်တာ ကြၽန္ေတာ္လည္းအပါအ၀င္ေလ။

အိမ္မွာကေလးနည္းတာဆိုေတာ့ ကေလးအျမန္ယူေစခ်င္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့စံပယ္က လုပ္ငန္းတစ္ခုကိုယ္ပိုင္လုပ္ကိုင္ေနသူ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ အေျခက်ေအာင္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္ခ်င္ပါေသးတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း မိသားစုေလးတစ္ခုတည္ေဆာက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီးသကာလ အားလံုးျပင္ဆင္ပါေတာ့တယ္။ ေဇယ်ာရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့မ်က္ႏွာဟာေလ ပါးခ်ိဳင့္မ်ားပင္ေပၚလို႔ပါ။

ဒါေပမဲ့ စိတ္မေကာင္းစရာအျဖစ္က စံပယ္သူ႕မိဘအိမ္က အျပန္လမ္းမတစ္ေနရာမွာ ကားအက္ဆီးဒင့္ျဖစ္ျပီး ဆံုးပါးသြားရပါတယ္။ ဘယ္ လိုမွ မထင္မွတ္စြာ ရုတ္တရက္ခြဲခြာသြားခဲ့တာေပါ့ေလ။

ေဇယ်ာ...ဘယ္လိုမွ မခံစားႏိုင္စြာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေလေနေသးတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကိုယ္သူ စီးပြားေရးထဲမွာ ႏွစ္ျမႇဳပ္ပစ္လိုက္ရင္း ၀မ္းနည္းမႈကေနဆြဲထုတ္ပစ္ေလရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်ာင္းျပီးျပီးျခင္း အစိုးရ၀န္ထမ္း အျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့တာ ပင္လယ္ကမ္းေျခ ျမိဳ႕ေလးမွာ အေျခက်ေနပါျပီ။ အဲဒီကတည္းက ခ်စ္လွစြာေသာ ညီကေလး ေဇယ်ာႏွင့္ မေတြ႕ျဖစ္တာ ၅ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ။ မေန႔က ဖုန္းလာတယ္....ဒီကမ္းေျခမွာ သူ႕စီးပြားေရးအကြက္အကြင္း ရွာရင္း ကြၽန္ေတာ့္ဆီခဏေနမယ္တဲ့။

'တင္း...ေတာင္'

တံခါးဘဲလ္ျမည္သံေၾကာင့္ တံခါးမၾကီးဆီ လွမ္းအသြားမွာေတာ့ ေမာပန္းႏြမ္းနယ္ေနတဲ့ ပန္းလ်အသြင္နဲ႕ေဇယ်ာ့ ကိုျမင္လိုက္ရပါေတာ့ တယ္။ ေဇယ်ာ ပံုစံက ညႇဥ္းသိုးသိုးနဲ႕ အ၀တ္အိတ္ေတြမွာလည္း ရႊံ႔ေတြနဲ႕ပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္ေတြကိုဆန္႔ ရင္ခြင္ကိုဖြင့္လိုက္ရင္း သူ႕ကိုၾကိဳဆိုျဖစ္ခဲ့ေပါ့။ မိုးေရထဲေမာင္းလာခဲ့ရေတာ့ ရႊ႕ံေတြလည္းကားမွာေပ လူလည္းေမာပန္းေနပံုဆိုေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းကို ခ်က္ခ်င္း ညႊန္ျပလိုက္ရတာ ေရပူနဲ႕ခ်ိဳးဖို႔ကိုလည္း လွမ္းေျပာလိုက္ရပါေသးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ညစာစားဖို႔ျပင္ဆင္ေလသတည္းေပါ့။

သူေသြးေႏြးသြားေစဖို႔ ေရခ်ိဳးျပီးျပီးျခင္းေသာက္ဖို႔ ရမ္တစ္ခြက္ငွဲ႕လိုက္ရင္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ထိုင္ခံုေလးဆီယူေဆာင္ အလာ ဖန္တုံးေတြနဲ႕ ကာထားတဲ့ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ေရခ်ိဳးေနဆဲ ေဇယ်ာရဲ႕ ကိုယ္လံုးပံုရိပ္၀ိုးတ၀ါးကို ရင္ခုန္ဖြယ္ျမင္မိရ ေပါ့။ သူ႕ၾကည့္ရတာ ေရေႏြးေႏြးေတြ ၾကား အေညာင္းအညာေျဖေနဟန္ အနည္းငယ္ၾကာၾကာရပ္ေနေလ့။ ေရစက္ေတြက သူ႕ေက်ာျပင္ၾကား တလိမ့္လိမ့္ဆင္း.....။

အတန္ၾကာေငးမိျပီးေနာက္ ခ်က္ျပဳပ္ျပင္ဆင္လက္စ မီးဖိုခန္းဆီျပန္လာျဖစ္ပါတယ္။ Shampoo နံ႔သင္းသင္း၊ တီရွပ္တစ္ထည္ ကိုယ္ မွာစြပ္ကာ boxer ေဘာင္းဘီတိုႏွင့္ေဇယ်ာေပၚထြက္လာပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေခ်ာေမာခန္႔ျငားတဲ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္လာတဲ့သူ ေလးလည္း။ သူ႕လက္ထဲမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ထားခဲ့တဲ့ ထည့္ထားေသာဖန္ခြက္က ေနရာယူထားျပီး အဲဒါကို တစ္ငံုျခင္းေသာက္ကာ ေတြ႕စကထက္ပိုျပီး သြက္လက္အသက္၀င္လာတဲ့ဟန္ပန္ျဖင့္ မီးဖိုနားလွမ္းလာပါေတာ့တယ္။

စားပြဲခံုေပၚ စားဖြယ္ရာေတြျပင္ဆင္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ အတူထိုင္ၾကကာ ေျပာမကုန္ သတင္းစံုေျပာရင္း စားေသာက္က် ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲက ဆိုဖာဆီေရႊ႕ျဖစ္ၾကကာ ေျပာေနတဲ့စကားအေၾကာင္းအရာကလည္း စံပယ့္အေၾကာင္းေတြဆီေျပာင္းလဲ သြားပါျပီ။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြမွာ မ်က္ရည္ေတြရစ္သီလာျပီး ေနာက္ စံပယ့္အျဖစ္ဆိုးေတြ သူေျပာပါေရာ။ သူရုတ္တ ရက္စကားဆိုတာကိုရပ္လိုက္ကာ ငိုရႈိက္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕အနားကပ္ထုိင္လိုက္ကာ ပခုံးေတြကိုဖက္တြယ္လိုက္ကာ ႏွစ္သိမ့္ ေပးမိေတာ့ သူကြၽန္ေတာ့္ကိုျပန္လည္ ဖက္တြယ္လိုက္တာ က်စ္က်စ္ပါေရာ။ သူ႕လက္မ်ားဟာ ပခံုးမ်ားမွ ကြၽန္ေတာ့္ဦးေခါင္းဆီ တျဖည္း ျဖည္းေျပာင္းကာ သူ႕ဆီဆြဲယူလိုက္ရင္း အနမ္းတစ္ခ်က္ေပးလိုက္တာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားဆီကို.....ကြၽန္္ေတာ္...ကြၽန္ေတာ္ တကယ့္ကို shock ျဖစ္သြားတယ္။

အစေတာ့ ဘာလိုလိုနဲ႕ ဆြဲဖယ္မိပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အသာျငိမ္ျပီး သူ႕ႏႈတ္ခမ္းရဲ႕ႏုညံ့မႈမွာေမ်ာပါေလ့။ ေဇယ်ာ ကြၽန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာက အသာခြာကာ မ်က္ရည္အျပည့္ျဖင့္ ေဆာရီး ေဇာ္ ၊ ညီ့စိတ္ေတြဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး ကြၽန္ေတာ္ေျပာျဖစ္ရတာက အိုေက ပါေၾကာင္း၊ သူစိတ္သက္သာရာရဖို႔လိုအပ္ေနတာကို နားလည္ပါေၾကာင္းေပါ့။ ေနာက္ထပ္တစ္နာရီေလာက္ စကားဆိုၾကျပီးေနာက္ သမ္း ေ၀လာၾကကာ အိပ္ခန္းဆီသြားဖို႔ အနားယူဖို႔ဆံုးျဖတ္ ၾကပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အိပ္ခန္းဆီေရာက္ေတာ့ ေဇယ်ာ့ကို အိပ္ႏွင့္ ေရခ်ိဳးလိုက္ ဦးမယ္လို႔ေျပာရင္း ေရခ်ိဳးခန္းဆီလွမ္းခဲ့ပါတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၁၀မိနစ္ေလာက္ၾကာျပီးေနာက္ ျပန္ထြက္လာေတာ့ ေဇယ်ာက အိပ္ယာ ေပၚမွာအိပ္ေပ်ာ္ေနျပီ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႕ေဘးမွာ အသာလွဲေလ်ာင္းကာ ေဇယ်ာဘာေၾကာင့္ အဲဒီ့အနမ္းကို ေခြၽရသလည္း ၊ ခဏျဖစ္ ေပၚလာတဲ့ သူ႕ခံစားခ်က္သက္သက္အတြက္လား။ အားလံုးဆင္ျခင္ၾကည့္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးသည္ Straight Guys ေတြ ညီအစ္ကိုရင္းလိုခံစားခ်က္မ်ိဳးၾကေတာ့လည္း.....ေျပာရခက္သားပါ။

အိပ္ယာေပၚမွာအသာ တေစာင္းလွဲရင္းျငိမ္သက္ေနမိစဥ္ခဏ သူ႕လက္ေမာင္းေတြက ကြၽန္ေတာ့္ပခံုးဆီဖက္တြယ္လာတာကို ခံစားလိုက္ ရပါျပီ။ အဲဒီခဏတာအခ်ိန္းေလးမွာပဲ သတိမူမိတာက သူ႕ေဘာင္းဘီဟာ အိပ္ယာေအာက္ေျခဆီေလွ်ာက်ေနျပီေလ။ မေပ်ာ့မမာ သူ႕ငပဲ ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံထဲ ထိကပ္လာတာကို ခံစားရမိတယ္။ ေတြးမိရတာကေတာ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ဟာ ေနာက္အမ်ိဳးသား တစ္ ေယာက္နဲ႕ ဘယ္လိုမ်ား လိင္ဆက္ဆံပါလိမ့္လို႔။ ဒီအထိအေတြ႕ကို မရခင္အထိ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ ညီအစ္ကိုဆက္ဆံေရးမွာ အမွားအယြင္းမရွိတာေသခ်ာပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ လွဲေလ်ာင္းေနရင္း ေဇယ်ာ့ရဲ႕ အိပ္ေမာက်ေနမႈကို သိေနရသလို တျဖည္းျဖည္းသိရွိခံစားလာရတာကေတာ့ သူအေၾကာင္း အရာ တစ္ခုခုကို အိပ္မက္ေနတယ္ဆိုတာ။ ရုတ္တရက္ သူ႔ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ဟာတိုးကပ္လာသလို ကြၽန္ေတာ့္ကိုဆြဲဖက္ပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ ေပါင္တံေတြဆီမွာေတာ့ သူ႕တင္ပါးရဲ႕လႈပ္ရွားမႈႏွင့္အတူ ငပဲရဲ႕မာေတာင္လာမႈကို ခံစားရပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ျဖစ္လာ ေတာ့ကာ သူ႕ေပါင္ျခံဆီလက္လွမ္းလိုက္မိပါတယ္။ ပူေႏြးမာေတာင့္ေနတာ....ဘယ္တုန္းကမွ တစ္ျခားေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အဂၤါ ကိုမကိုင္တြယ္ဖူးတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အထူးအဆန္းပါ။ အသာအယာ ကိုင္တြယ္မိရင္းေျပာႏိုင္တာကေတာ့ အေတာ္အသင့္ၾကီး တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ထက္ အေတာ္ရွည္သလို တုတ္လည္းတုတ္သည္။

လက္ႏွင့္ဆုပ္ကိုင္ထားမႈေၾကာင့္ထင္ပါရဲ႕ သူ႕ေညႇာင့္ခ်က္ေတြဟာ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ျဖစ္လာျပီး လက္မွာလည္း pre-cum တစ္ခ်ိဳ႕ စြတ္စို စျပဳလာပါတယ္။ သူ႕ေဆာင့္ခ်က္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္လက္အစံုၾကားသြက္သထက္သြက္လာသလို ပါးစပ္က ညည္းတြားမႈ သံစဥ္ေတြဟာ လည္းျမန္ဆန္လာပါေတာ့တယ္။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ ပူေႏြးတဲ့အရည္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္လက္အစံုထဲ စိုရႊဲသြားပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနမိျပီးေနာက္ လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားက အရည္ေတြကို လွ်ာနဲ႕တို႔ထိၾကည့္မိပါတယ္။ အရသာတစ္မ်ိဳးပဲ...မဆိုးဘူး လို႔ ခံစားရမိေတာ့ လက္ေပၚကဟာေတြကို ကြၽန္ေတာ့္လွ်ာနဲ႕ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္မိရေပါ့။

ေဇယ်ာကေတာ့ တဖက္ေစာင္းသြားကာ အိပ္ေမာက်ေလရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္မွာသာ စိတ္ေတြ ကေယာက္ကယက္ေလ။ တစ္ျခားေယာက္်ား တစ္ေယာက္ရဲ႕ ငပဲကိုကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္နဲ႕ စုပ္ျပဳရရင္ဘယ္လိုဖီလင္မ်ားခံစားရမွာလည္းေတြးေတာမိ ကာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာလည္း မာ ေထာင္လာေတာ့ ညာလက္ငါးေခ်ာင္းႏွင့္ အျပည့္အ၀ဆုပ္ကိုင္ကာ pumping လုပ္ရေလေပါ့။ အိုး....တစ္ေယာက္ေယာက္ေဘးမွာထားျပီး ထုရတဲ့ဖီလင္ကမိုက္တယ္။ ခဏေနေတာ့ ခံစားမႈအဟုန္ျမင့္ကာ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြ၊ ရင္ဘတ္ေတြစိုရႊဲရျပန္ေပါ့။ ကိုယ္ပိုင္အရည္ေတြကိုလည္းလ်က္ၾကည့္မိျပန္ေတာ့ အရသာကတစ္မ်ိဳးပဲ။ ေဇယ်ာ့ဟာနဲ႕မတူဘူး။ မ်က္ခြံမ်ားဟာေလးလံလာကာ အိပ္ ေမာက်သြားရတာေပါ့အေတာ္ၾကာေတာ့။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လက္အစံုကို လႈပ္ရမ္းမႈႏွင့္အတူ လတ္ဆတ္သင္းပ်ံ႔တဲ့ေကာ္ဖီနံ႔ေၾကာင္း မနက္ခင္းမွာႏိုးထခဲ့ရပါျပီ။

ကြၽန္ေတာ္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ေလွ်ာက္သြားမိေတာ့ T-Shirt နဲ႕ boxer pant နဲ႕အတူစားပြဲမွာထိုင္ရင္း ေကာ္ဖီကိုတစ္ငံုခ်င္းေသာက္ေနတဲ့ ေဇယ်ာ့ကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ဘယ္လိုလွပတဲ့ေဘာ္ဒီပိုင္ရွင္လည္းဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္သတိရမိသြားရတယ္။ ေတာင့္တင္းေျဖာင့္စင္းတဲ့ သူ႕ အနားမွာ မိန္းကေလးေတြ တ၀ဲ၀ဲျဖစ္ခဲ့တာမွတ္မိရျပန္တယ္ေပါ့။ သူအျပံဳးတစ္ပြင့္ေခြၽလိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုေျပာတာက ကြၽန္ေတာ္အိပ္ ေပ်ာ္ေနတာ ေကြးေကြးေလးတဲ့။ ျပီးေတာ့ သူလည္း ကေလးတစ္ေယာက္လိုႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္သြားမိရပါတယ္တဲ့ေလ။ သူျဖစ္ခဲ့ျပဳ ခဲ့တာေတြ သတိမထားမိဟန္ျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ နားေထာင္မိရပါတယ္။

အဲဒီတေန႔လံုးဟာ သူ႕အတြက္ အခန္းရွာရင္းကုန္ဆံုးသြားရပါတယ္။ သူ႕ခံစားခ်က္ ဒါမွမဟုတ္ budget နဲ႕ကိုက္မည့္ အခန္းဆိုပါေတာ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ညစာအတူစားခဲ့ၾကရင္း ကြၽန္ေတာ္ငွားထားတဲ့တိုက္ခန္းမွာ ကုန္က်စရိတ္ေ၀မွ် ကုန္ရင္းေနထိုင္လို႔ရေၾကာင္း အၾကံျပဳေတာ့ သူစဥ္းစားေလရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္က ဘာမွလုပ္စရာမရွိရင္ တီဗီပဲဖြင့္ေနတတ္ေတာ့ Rock သီခ်င္းေတြဟစ္ေနတတ္ေတာ့ သူ႕အတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္မလားဘဲေလ။ သူကေအးေအးေဆးေဆးေနတတ္သူ မဟုတ္လား။

ညေနပိုင္းေရာက္ေတာ့ ေဇယ်ာကြၽန္ေတာ့္ကို စားေနက်ေဖးဘရိတ္အစားအစာျဖစ္တဲ့ ဆူရွီႏွင့္  သူစားေနက် ပန္းဂ်ံဳေခါက္ဆြဲကိုတစ္၀စား ဖို႔ ေခၚသြားပါတယ္။ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕အေနာက္ဘက္ပိုင္းက 'Zephyr' ဆိုင္ေလးကို။ ေကာင္မေလးအခ်ိဳ႕က သူ႕ကိုငမ္းၾကေပမဲ့ သူကေတာ့မသိ သလို ဖာသိဖာသာပါပဲ။ စားေသာက္ျပီးၾကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္တိုက္ခန္းဆီျပန္လာၾကတယ္။ တေနကုန္တိုက္ခန္းပတ္ရွာရတာေၾကာင့္ ပင္ ပန္းျပီးအိပ္ခ်င္ျပီဆိုကာ အိပ္ခန္းဆီသြားပါေတာ့တယ္။ သူကတီရွပ္တစ္ထည္ႏွင့္ ေဘာင္းဘီတိုႏွင့္လွဲေလ်ာင္းခ်ိန္မေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က အ၀တ္မပါလြတ္လြတ္လပ္လပ္အိပ္ယာ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ သူက အဲဒီလိုအျမဲအိပ္ေနရင္ က်န္းမာေရးအတြက္ မေကာင္းဘူးဆိုပဲ။ ဒီလို အိပ္တာ ပံုမွန္ျဖစ္ေနျ႔ပီလို႔။ ဒါဆိုလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္သာအိပ္ေတာ့ သေဘာရွိတဲ့။

အိပ္ယာထဲအသာ၀င္လွဲေလ်ာင္းျပီး အေပၚေစာင္လႊမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေဇယ်ာကေျပာတယ္....'ေဇာ့္ေဘာ္ဒီက အေတာ္မိုက္တာပဲ။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္သလား?'

'မလုပ္ျဖစ္ပါဘူးကြာ၊ ဒါေပမဲ့ ငါ့အလုပ္မွာက အေလးအပင္ေတြကို အျမဲမေနရတာဆိုေတာ့ ေအာ္တိုကိုပဲ ကစားျပီးသားျဖစ္ေနတယ္ နဲ႕တူတယ္။'

'ဟုတ္မယ္....Gym မွာသာသြားကစားရင္ တကယ့္ရွယ္ျဖစ္သြားမွာဗ်..'

တေတာက္ေတာ္ႏွင့္ အသံေလးျမည္ေနသံေၾကာင့္ မႏိုးတစ္၀က္ႏိုးတစ္၀က္ျဖစ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ထထိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ စာၾကည့္စားပြဲကို သူ ရွင္းေနတာေလ။ ငယ္ငယ္ကတည္းကသူ႕အက်င့္... ကြၽန္ေတာ့္စာအုပ္စင္ဆို သူအျမဲေမႊတတ္တယ္။ ျပီးရင္ စာအုပ္ေတြကို နာမည္အ လိုက္ စာေရးဆရာအလိုက္သူျပန္ျပီးစီထားေလ့ရွိတယ္။အခုလည္း စားပြဲေပၚကစာအုပ္ေတြကိုသူေမႊေနတာ။

'ညီ..အိပ္မေပ်ာ္လို႔လားကြ?'

'ဟုတ္တယ္ေဇာ္...ညီမအိပ္ခ်င္ေသးလို႔ စာအုပ္ေမႊေနတာ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားရင္ ေဆာရီးေနာ္'

'ရပါတယ္....မင္းစိတ္၀င္စားမယ့္စာအုပ္ေတြက ဟိုဖက္မွကြ စာအုပ္စင္ညာဘက္အျခမ္းမွာေလ'

သူစိတ္၀င္စားတတ္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားခရီးသြားေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ေတြေပါ့။သူက ဖတ္ျပီးဟိုေနရာဒီေနရာကဘာ ဆိုတာစပ္စုရတာ ၾကိဳက္တယ္ေလ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ စာဖတ္ရင္း ေနရာသစ္ဆီေရာက္သြားရတာကိုသေဘာက်လို႔ ၀ယ္စုထားျဖစ္တာပါ။

'ဒီစာအုပ္ေတြလည္း ဖတ္သလားဗ်?.....ကေလးပံုျပင္ေတြ....အဟီး'

'ေအာင္မယ္...ကေလးပံုျပင္ေတြဖတ္လည္း ဗဟုသုတရတာပဲကြ ယူတတ္ရင္'

သူစာအုပ္ေလးငါးအုပ္ကိုေကာက္ကိုင္ရင္းေနာက္ေတာ့ ခုတင္ေဘးက ျခင္းေတာင္းထဲထည့္ထားတဲ့ Playboy မဂၢဇင္းအသစ္ကို ေကာက္ ကိုင္လိုက္တယ္။ ဒီလအေတာ္မိုက္တဲ့ေကာင္မေလးေတြရဲ႕ပံုေတြပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္အျပီးမဖတ္ရေသး မၾကည့္ရေသးဘူး။

စကားကိုဟိုသည္ေျပာျဖစ္ၾကရင္း မေန႔ညကအျဖစ္အပ်က္အေၾကာင္းေျပာလိုက္ေတာ့ သူကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုစိုက္ၾကည့္ေလရဲ႕။ 'မေန႔ညက ညီ့အျပဳအမူေတြက ေဇာ့္အတြက္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားလို႔လား?'

'အေႏွာင့္အယွက္ေတာ့မျဖစ္ပါဘူး ငါလည္းစူးစမ္းခ်င္တာနဲ႕ စမ္းသပ္ၾကည့္ေသးတယ္' လို႔ေျပာလုိက္ေရာ။ 'ဘာကိုစူးစမ္းတာလည္းဗ်၊ ကြၽန္ေတာ့္ cum ရဲ႕အရသာကို.....ဟုတ္လား? ဘယ္လိုေနလဲ?' သူဖတ္ေနတဲ့ မဂၢဇင္းကို ေပါင္ေပၚခ်ကာ ကြၽန္ေတာ့္ မ်က္၀န္းကို အေျဖ ရွာေလရဲ႕။

'နည္းနည္းအနံ႔စူးတယ္ကြ၊ ဒါေပမဲ့ သိပ္ေတာ့မဆိုးပါဘူး'

'စံပယ္လည္း ညီ့ဟာေတြကို စူးစမ္းၾကည့္ပံုရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲက နည္းနည္းၾကီးေတာ့ အဲဒါကို ပိုအာရုံစိုက္တယ္နဲ႕တူပါတယ္'

သူနဲ႕သူ႕ဇနီးအေၾကာင္းေတြကို စကားစပ္မိေတာ့ေျပာျပေနတာမ်ား ခေရေစ့တြင္းက်။ သူတို႔ဆက္ဆံပံုအေနအထား၊ စံပယ္ဆိုတဲ့ သူ႕ မိန္းမအၾကိဳက္ပံုစံေတြေကာပါေသး။ တစ္ခါတေလ သူလည္း ကြၽန္ေတာ့္လို အရသာခံၾကည့္ခ်င္ေပမဲ့ အာရုံမေရာက္မိပါဘူးတဲ့။ သူ႕မိန္းမ ဗိုက္ေပၚ ပန္းထုတ္ဖူးတာလည္းပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ သူ႕မိန္းမဆံုးျပီးကတည္းက တျခားသူႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံရမွာကို ေၾကာက္ေနသလိုပဲတဲ့။ ယံုၾကည္စိတ္ခ် ရင္းႏွီးမႈ မခံစားရလို႔ ထင္ပါရဲ႕တဲ့ေလ။

စကားေျပာဆိုရင္း ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဆီ စိုက္ၾကည့္ကာ အတန္ၾကာေငးေနေသးတယ္။ ျပီးမွ ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္က ဘယ္ရီတံုးေလးေတြကို ၾကည့္ရင္း 'ေဇာ္...ညီတို႔ အရသာသစ္တစ္ခုကိုစမ္းသပ္ၾကည့္ၾကမလား အတူတူ' ကြၽန္ေတာ္ကေရာဘာေၾကာင့္ျငင္းဆန္ရမွာလည္း 'Sure' ေပါ့။

လက္ထဲမွာ ဖတ္ေနတဲ့ မဂၢဇင္းကို ခုတင္ေဘးက စားပြဲပုေလးေပၚလွမ္းတင္လိုက္ကာ သူ႕ boxer ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္ပါေတာ့ တယ္။ စကားေတြေျပာရင္း စိတ္လာေနပံုရပါရဲ႕ သူ႕ငပဲက မိုးေပၚေထာင္လို႔။ ငယ္ငယ္တုန္းက ျမင္ဖူးေပမဲ့ အရြယ္ေရာက္လာမွ ေသခ်ာ ရွင္းရွင္းျမင္ဖူးရတာ... ကြၽန္ေတာ့္ဟာႏွင့္ မတိမ္းမယိမ္းပါပဲ။ နည္းနည္းပိုရွည္တယ္။ သူ႕လက္ေတြႏွင့္ သူ႕ဟာသူကိုင္လိုက္ရင္း ကစား တာ အထက္ေအာက္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေဘးမွာ အသာလွဲရင္း ျငိမ္ၾကည့္ေနမိတာေပါ့ေလ။

'ဘာလုပ္ေနတာလည္း? ညီႏွင့္အတူ Join ေလဗ်ာ'

နည္းနည္းေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားရတာေပါ့။ ကိုယ့္ညီအစ္ကိုလိုဆက္ဆံလာသူတစ္ေယာက္ေရွ႕မွာ လုပ္ရမွာဆိုေတာ့။ အို....ဘာပဲျဖစ္ ျဖစ္....ရင္ဘတ္ေပၚလႊမ္းထားတဲ့ ေစာင္ပါးကို လွပ္လိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကို ေလညႇင္းခံလိုက္ပါတယ္။

'Wow! ေဇာ့္ဟာက အမိုက္စားပဲဗ်'

'မင္းဟာက ပိုပါတယ္ကြာ'

ဟုတ္တယ္ ကြၽန္ေတာ့္ဟာက ပိုတုတ္ေပမဲ့ သူ႕ဟာက ပိုျပီးရွည္လ်ားတယ္ ၾကီးထြားတယ္ေလ။ ႏွစ္ဦးသား ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္လက္ကစား ေနၾကရင္းမွ သူ႕ငပဲကို အသာၾကည့္မိစဥ္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲက သြားရည္ေတြက်လာသလားပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ အာခံတြင္းထဲထည့္ ျပီး ျပဳစုလိုက္ရရင္ ဘယ္လိုဖီလင္မ်ား ခံစားရမွာပါလိမ့္လို႔လည္းေတြးမိရပါတယ္။ စိတ္ကထိန္းေနေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြဟာ သူ႕ ငပဲဆီေရာက္ရွိထိေတြ႕ေနပါျပီ။ သူ႕တုံ႕ျပန္ခ်က္ကလည္း မိုက္ပါတယ္။ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ သူ႕လက္ကို ငပဲကေနလႊတ္လိုက္ျပီး ကြၽန္ေတာ့္ ကို အားရပါးရကိုင္တြယ္ေစရဲ႕။

 ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကို အသာကိုင္လိုက္ရင္း တျဖည္းျဖည္းပြတ္သပ္ေပးကာ မ်က္၀န္းေတြဆီၾကည့္မိရေတာ့ သူ႕ခမ်ာေမွးမွိတ္သြားျပီး ေခါင္းအံုးေပၚကို လွဲေလ်ာင္းလိုက္ေတာ့တယ္။ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္စံုကိုင္ အသာအထက္ေအာက္ေရႊ႕ေပးေတာ့ သူ႕တင္ပါးစံုဟာ လႈပ္ရွား လာျပီး အသြင္းအထုတ္လုပ္ေတာ့တာ။ တိုး၀င္လိုက္ ထြက္သြားလိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲရဲ႕ထိပ္မွာ အရည္ၾကည္ေလးေတြစို႔လာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အဲ့ဒီအရသာကို ျပန္လည္ခံစားမိခ်င္ပါေရာ။ နည္းနည္းေညာင္းလာေတာ့ အိပ္ယာေပၚအသာေမွာက္လိုက္တာမွာ သူ႕ငပဲဟာ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဆီ အတည့္ခ်ိန္ရြယ္ထားတာကလား။ လွ်ာေလးကိုအသာထုတ္ ကြမ္းသီးေခါင္းထိပ္၀က အရည္ၾကည္ေလးကို တို႔ၾကည့္ ေတာ့ ငန္က်ိက်ိနဲ႕ sweet butter အတိုင္းပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္လွ်ာကေလးရဲ႕ ကလိမႈမွာ သူပါလာျပီးေနာက္ ႏႈတ္ခမ္းလႊာ ေတြၾကားထဲထုိး သြင္းဖို႔ၾကိဳးစားပါေလ့ သူက။ သူ႕ငပဲကို အသာသြင္းလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကြမ္းသီးေခါင္းကို ရွလြတ္ကနဲစုပ္ယူလိုက္တာ ေဇယ်ာေလ 'Oh yeah!' တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကြမ္းသီးေခါင္းကိုနဲ႕ အေပါက္ေလးမွာ လွ်ာကစားရင္း ပါးစပ္ထဲ အသြင္းအထုတ္ျပဳရင္းေတြးမိရတာက 'ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ -ီးကို ငါစုပ္ေနပါလားလို႔' ဒီဖီလင္ရဲ႕ အဆံုးစြန္ဟာ ဘယ္လိုေနလည္းသိခ်င္တယ္၊ ေက်နပ္အရသာခံစား ၾကည့္ခ်င္တယ္။

သူ႕တင္ပါးကို တစ္ခ်က္ပင့္ကာ ပါးစပ္ထဲထိုးသြင္းတိုင္း ကြၽန္ေတာ္နည္းနည္းစီ ပါးစပ္ဟဟေပးျဖစ္တာမွာ ေနာက္ဆံုးသူ႕ငပဲတစ္ေခ်ာင္း လံုး လည္ေခ်ာင္းထဲထိေရာက္သြားပါျပီ။ လည္ေခ်ာင္းထဲဆို႔သလိုျဖစ္သြားေတာ့ သူနည္းနည္းဆြဲထုတ္လိုက္ရင္း 'Sorry' တဲ့ေျပာေဖာ္ ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကိုဆက္ျပီးစုပ္ယူတယ္၊ လွ်ာကစားတာမွာ သူအၾကိဳက္ျဖစ္သြားကာ 'ေဇာ္.....ဒီဖီးလ္က အေတာ္ေကာင္း တာပဲဗ်ာ'..... သူက ငယ္ငယ္ကတည္းက အစ္ကိုမေခၚဘဲ 'ေဇာ္'လို႔သာ ေခၚတတ္ခဲ့တာေလ။ သူ႕ခါးေတြ၊ တင္ေတြလႈပ္ရွားမႈ ပါးစပ္ထဲ အသြင္းအထုတ္ျမန္လာမႈတို႔ကို စတင္ခံစားလာရေတာ့ သူ႕ climax ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ သိလာရပါျပီ။ ပါးစပ္ကလည္း ညည္းတြားမႈ အသံေတြထြက္လာကာ သူ႕ငပဲကို အသာဆြဲထုတ္ပစ္ပါေရာ။

'အရမ္းေကာင္းတာပဲဗ်ာ၊ စံပယ္ဘယ္ေတာ့မွ ညီ့ကိုမလုပ္ေပးဖူးဘူး'

ႏူးညံ့ရီေ၀တဲ့ မ်က္၀န္းအစံုက ကြၽန္ေတာ့္ကို ၾကင္နာစြာစိုက္ၾကည့္ရင္း ေအာက္ပိုင္းစီကိုေရြ႕သြားကာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို ျမင္သြားေတာ့ 'ေဇာ္....မင္းဟာကို စုပ္ၾကည့္ရမလား?' ကြၽန္ေတာ္ ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ အိပ္ယာေပၚ ေနာက္ျပန္လွန္ အသာလွဲလိုက္ရင္း ေပါင္ေတြကား ေပးလိုက္ေတာ့ အျပည့္အ၀ကိုမာေထာင္ျပီး သူ႕အတြက္မိုးေပၚေထာင္ေနေရာ။ ေဇယ်ာ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံဆီ မ်က္ႏွာမူလိုက္ရင္း ငပဲကို အသာကိုင္ကာ အတံတစ္ေလွ်ာက္ တေရြ႕ေရြ႕လွ်က္ပါေတာ့တယ္။ ထိပ္၀ကိုလည္း ကလိေသးရဲ႕ ။ ပါးစပ္ကို ဟကာ တျဖည္းျဖည္းမ်ိဳခ် လိုက္တာ သူ႕လည္မ်ိဳထဲေရာက္သြားျပန္ေတာ့ သူအသာျငိမ္ေနကာ ခဏေနေတာ့ သူ႕ေခါင္းကို လႈပ္ရွားပါေတာ့တယ္။

'Wow! ဒီဖီလင္၊ ဒီစိတ္ေက်နပ္မႈမ်ိဳးမရတာ ၾကလွပါေပါ့'

သူ႕လွ်ာဖ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲရဲ႕ ကြမ္းသီးေခါင္းထိပ္၀ဆီလွ်ာစက္၀န္းလွည့္ေနတာကို ခံစားေနရတာ။ ျပီးေတာ့ ထိပ္ပိုင္းကို အသာငံုျပီး စုပ္ေနတာဟာေလ....တစ္ျခားကမၻာသစ္ဆီ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္သြားရပါေရာ။

ကြၽန္ေတာ့္ေရႊဥေတြထဲမွာ တုန္႔ျပန္မႈေတြ၊ တုန္ခါမႈေတြဟာ တဆတ္ဆတ္ခါ။ ကြၽန္ေတာ္ျပီးဆံုးေတာ့မယ္ ပန္းတိုင္ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ သိလိုက္ရျပီ။ ဒါေၾကာင့္ ေဇယ်ာ့ပါးစပ္ထဲက ဆြဲထုတ္ျပီး သကာလ 'Whoa..ငါျပီးေတာ့မယ္ကြ' ေျပာလိုက္ေတာ့ သူၾကည့္ဖူးတဲ့ ရုပ္ရွင္ထဲ ကအတိုင္း လုပ္ၾကရေအာင္တဲ့။ 'ညီၾကည့္ဖူးတဲ့ 'Deep Throat' ဆိုတဲ့ကားထဲမွာ Linda Lovelace ဆိုတဲ့မင္းသမီးကေလ ဘဲၾကီးတစ္ေပြ႕ ဟာကို စုပ္မ်ိဳတာ သူ႕ႏွာေခါင္းနဲ႕ balls ေတြထိတဲ့အထိပဲ။ သူတို႔ေနတဲ့အေနအထားက ညီတို႔နဲ႕သင့္ေတာ္မယ့္ပုံ 69ပံုစံဗ်။ ဘာေၾကာင့္ဆို တစ္ခ်ိန္ တည္းမွာပဲ အဲဒီ့ဘဲက အသားဖုေလးကို လွ်ာနဲ႕ကလိျပီးစုပ္ေနတာ'

'ငါေတာ့မသိဘူး၊ လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား?'

'အဲဒီလို မစမ္းသပ္ခ်င္ဘူးလားဗ်?'

ကြၽန္ေတာ္ဘာစကားမွ တုန္႔ျပန္မေျပာေတာ့ဘဲ ခႏၶာကိုယ္ကိုလွည့္လိုက္ကာ ဦးေခါင္းကို အိပ္ယာေျခရင္းသို႔ မူလိုက္ပါတယ္။ ေဇယ်ာက လည္း ကိုယ္ခႏၶာကို အသာေလ်ာလိုက္ကာ အလိုက္သင့္ေနပါေတာ့တယ္။ တစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာမူျပီး သားျဖစ္ေရာေပါ့ တစ္ခါ။ သူ႕ငပဲက ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားဆီ ခ်ိန္ရြယ္ထားျပီး ကြၽန္ေတာ့္ဟာကလည္း သူ႕အာခံတြင္းဆီ ၀င္ေရာက္ဖို႔အသင့္။ ကြၽန္ေတာ့္ ပါးစပ္ကို အသာဟ သူ႕ငပဲကို စတင္စုပ္ယူစဥ္မွာေတာ့ သူလည္း အလားတူ ပါးစပ္ကိုဖြင့္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကို မ်ိဳခ်လိုက္တာ သူ႕ လည္မ်ိဳထဲေရာက္ကေရာ။ သူ႕ႏွာေခါင္းႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ balls ေတြထိကပ္သြားကာ ေလေငြ႕ေႏြးေႏြးသူ႕ႏွာ၀က ထြက္မႈကိုသိရွိရေပါ့။ သူ 'deep throat' လုပ္ေနျခင္းပဲေလ။ ဒီဖီလင္က ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကို အပ်ိဳစင့္ ပစၥည္းထဲ ၾကပ္ၾကပ္သိပ္သိပ္ သြင္းေနရသလိုပါ။

ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း သူလုပ္သလို ပါးစပ္ကို က်ယ္က်ယ္ဖြင့္ ကြမ္းသီးေခါင္းကေန ေအာက္ေျခထိ တျဖည္းျဖည္းသြင္းလိုက္တာ တစ္ ၀က္ေလာက္အေရာက္မွာေတာ့ ဆက္မသြင္းႏိုင္ဘဲ ရပ္ပစ္လိုက္တယ္။ ေဇယ်ာက ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းကိုအသာကိုင္ သူ႕တင္ပါးကို ေျမႇာက္ ကာ သြင္းလိုက္ေတာ့ လည္ေခ်ာင္းထဲထိသူ႕ငပဲရွည္ရွည္က ၀င္သြားပါေရာ။ လည္ေခ်ာင္းထဲ တစ္သလိုျဖစ္ျပီး အသက္ရွဴရခက္သြားတာ ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ဟာကို ဆြဲထုတ္လိုက္ကာ အသက္ကို၀၀ရွဴလိုက္ရပါတယ္။

သူကေတာ့ တစ္မ်ိဳးကြၽန္ေတာ့္ဟာကို အဆံုးထိသြင္းလိုက္ျပန္ထုတ္လိုက္လုပ္ေနတာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဖီးလ္ဂြတ္ျပီးရင္းဂြတ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ျပန္လည္ျပဳစုရတာေပါ့ တတ္သေလာက္။ ကြၽန္ေတာ့္အာခံတြင္းထဲ လွ်ာနဲ႕ေမႊေနစဥ္ခဏမွာ သူဆြဲထုတ္လိုက္ကာ 'ေဇာ္. ..ညီျပီးေတာ့မယ္ဗ်'တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ျပီးေတာ့မွာ ထိန္းေနလို႔သာ။ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ဖီးလ္တက္သံအဆက္မျပတ္ေပၚထြက္လာစဥ္မွာ ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ျပဳစုမႈကိုအသာရပ္ အိပ္ယာေပၚအသာျပန္လွဲရင္း အေမာေျဖရတာေပါ့။ သူကဒီအရသာကို ဆက္လိုခ်င္ေသးဆိုတာ ကိုး..။

'ဘယ္တုန္းကမွ ဒီဖီလင္မ်ိဳးမရဖူးဘူးဗ်ာ...။ ေဇာ္...ဟာေတြ ညီ့ပါးစပ္ထဲပန္းထည့္ေစခ်င္တယ္...အိုေကတယ္မဟုတ္လား?'

ျငင္းဆန္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိဘူးလို႔။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႔လိုပဲလုပ္ၾကည့္ခ်င္ေနတာပါေလ။

အရွိန္ရေနဆဲမွာပဲ အိပ္ယာေပၚက အသာထ ေရခ်ိဳးခန္းထဲသြား ေဆးပစၥည္းေတြထည့္ထားတဲ့ ဘီရိုအေသးေလးထဲက Lube ဘူး အခ်ိဳ႕ ကိုယူက အိပ္ယာေပၚကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ခ်စ္လွစြာေသာ ညီကေလးရွိရာဆီေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြမွာ Lube နည္းနည္းစြတ္ ကာ အေနအထားျပန္ယူလိုက္ပါတယ္။ မေပ်ာ့ေသးတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕အာခံတြင္းထဲ အဆံုးထိဖိထည့္လိုက္သလို သူ႕ငပဲကိုလည္း အလားတူလုပ္ေပးမိေပါ့။ တစ္ခုပိုတာကေတာ့ ေခ်ာဆီစြတ္ထားတဲ့ လက္ေခ်ာင္းထဲက တစ္ခုကို သူ႕ခ်ယ္ရီေပါက္ထဲ အသာထိုးထည့္ ေတာ့ အစပထမ သူေအာ္ေသးတယ္ ခဏေနေတာ့ ေျပေလ်ာ့သြားပါရဲ႕။ အသာေလးအသြင္းအထုတ္လုပ္ေနရင္း ဒုတိယလက္ေခ်ာင္းကို ခပ္ျဖည္းျဖည္းသြင္းလိုက္တယ္။ အိုေကျပီဆိုေတာ့မွ သူ႕ကို ကလိတာ သူ႕ငပဲက ေငါက္ကနဲ ေငါက္ကနဲ ေခါင္းျငိမ့္သည္သာမက ႏႈတ္ဖ်ား ကလည္း Ummmmm တဲ့။ ခဏေနမွာေတာ့ ဆတ္ကနဲတုန္ခါသြားတဲ့ သူ႕ငပဲက ခြၽဲပစ္ပစ္အရည္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္လည္ေခ်ာင္းထဲေရာက္ ကုန္ေရာ။ အ သာဆြဲထုတ္လိုက္ရင္း ထိပ္ေပါက္၀ကို လွ်ာနဲ႕ထပ္ကလိေတာ့ က်န္ရွိပစၥည္းေတြ ပန္းကနဲ ထုတ္လိုက္တာ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ား ေပၚက်ကုန္ပါ ေရာ။ 'အာ...အ...အ' အခုေတာ့ သူ႕cum ရဲ႕အရသာကို ျမည္းစမ္းႏိုင္ျပီ။ 'ေသာက္ေလ ငတ္မေျပ' ဆိုတဲ့အရသာမ်ိဳးပါပဲ။

ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ သူအာသီသျပည့္၀သြားျပီဆိုတာ။ ဘာေၾကာင့္ဆို သူကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို ကြမ္းသီးထိဆြဲထုတ္လိုက္ လည္မ်ိဳထဲထိ ျဖည္း ျဖည္းသြင္းလိုက္ လုပ္ေပးေနရာမွ ခပ္သြက္သြက္ ကစားေပးရင္းလွ်ာသရမ္းေတာ့တာ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး တဖ်င္းဖ်င္းျဖစ္သြားရကာ သူ႕လည္မ်ိဳထဲအဆံုးထိေရာက္စဥ္ခဏ ေရႊဥထဲ မက်န္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ပန္းထည့္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ျပီးသြားမွန္းသိေတာ့ ဆြဲမထုတ္ေသးဘဲ ခဏျငိမ္ေနျပီးမွ အနည္းငယ္ဆြဲထုတ္ကာ ကြမ္းသီးေခါင္းကို တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ cum ေတြကိုမ်ိဳ ခ်လိုက္ျပီး ထိပ္ေပါက္၀ေလးကို လွ်ာဖ်ားနဲ႕ကလိေနေသးေတာ့တာ။

ႏွစ္ဦးသား ခုတင္ေပၚမွာ ခဏတာ ပက္လက္လွန္ရင္း အေမာေျဖအနားယူျဖစ္ၾကတာေပါ့ ခဏေတာ့။ ေဇယ်ာက 'ေဇာ္....ညီတို႔ ဒီလိုလုပ္ ျဖစ္တာ အေတာ္ဆိုးတဲ့အျဖစ္လို႔ ထင္လားဗ်ာ?'

'ငါတို႔ စမ္းသပ္ခ်က္၊ ဟုတ္တယ္ ကေလးသူငယ္ေတြ အရြယ္ေရာက္ခ်ိန္မွာ သိခ်င္စိတ္တစ္ခုကို စမ္းသပ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးပါပဲ။ ဟိုးငယ္ငယ္ တုန္းက ငါတို႔လုပ္ဖူးခဲ့သလိုမ်ိဳး ျပန္ျဖစ္ျခင္းသက္သက္ေလ'

သူ ုျငိမ္သက္စြာ သေဘာတူညီရင္း ႏွစ္ဦးသားကိုယ္ေပၚေစာင္ပါးေလးတစ္ထည္လႊမ္းေစတယ္။

ေနာက္ေတာ့....သူ႕လက္ေမာင္းေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကို ရစ္ပတ္ေႏွာင္တြယ္လာကာ ႏႈတ္ခမ္းေတြအား အနမ္းေခြၽျပီးေနာက္ ....'I love you, brother.'...။

'I love you...too'

ခပ္မွိန္မွိန္ေလးလင္းေနတဲ့ ညမီးအိမ္ေလး....အလင္းေတြေလ်ာ့နည္းလာကာ တျဖည္းျဖည္းမွိတ္....အေမွာင္ေတြထဲ ႏွစ္ဦးသား တိတ္ ဆိတ္......တိတ္တဆိတ္။

Wrote by Alex Aung (13.3.2010)

Monday, March 8, 2010

လိင္တူခ်စ္သူမ်ားလက္ထပ္ခြင့္ႏွင့္ ပက္သက္၍ ေမးျမန္းခန္္းအစီအစဥ္

လိင္တူခ်င္း လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္ကို ဥပေဒအရ အတည္ျပဳေပးဘုိ႔ဆုိတဲ့ ကိစၥဟာ အေမရိကန္၊ ျပည္နယ္အသီးသီးမွာ အျငင္းပြား၊ ေဆြးေႏြးေနၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာတခု ျဖစ္ပါ တယ္။ ေလာေလာဆယ္အားျဖင့္ ျပည္နယ္ငါးခုမွာ ဥပေဒျပဌာန္းၿပီး လိင္တူခ်င္းလက္ထပ္ထိမ္း ျမားခြင့္ကုိ အတည္ျပဳထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဝါရွင္တန္ၿမိဳ႕ေတာ္ေကာင္စီမွာ ဒီကိစၥကုိ ေဆြးေႏြး ေနၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းအရာကို လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥတရပ္အေနနဲ႔ တင္ျပျငင္းခံုေနတာ လည္း ရွိိေနတာမုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားေနသူတဦးလည္းျဖစ္ၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ လည္း လိင္တူစံုမက္သူ ေဂးတဦးအျဖစ္ အခြင့္အေရးတုိက္ပြဲဝင္ေနသူတဦးလည္း ျဖစ္တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးဌာနက ညႊန္ၾကားေရးမႈး ကုိေအာင္မ်ိဳးမင္းကို ျမန္မာႏုိင္ငံ မွာ ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဘယ္ေလာက္မ်ားပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဆြးေႏြးေျပာဆုိမႈေတြ ရွိ ေနၾကသလဲ၊ ဘယ္ေလာက္မ်ားနားလည္မႈေတြ ရွိေနၾကသလဲဆုိတာကို ေမးျမန္းထားပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

ဟုတ္ကဲ့။ ဒီအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကျငာစာတမ္းရဲ႕ အပုိဒ္ (၁၆)မွာဆုိရင္ အရြယ္ေရာက္တဲ့က်ား၊ မတုိင္းဟာ ဆႏၵသေဘာတူ လက္ထပ္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိတာ အတိအလင္း ေဖာ္ျပထားၿပီးသားပါ။ အဲေတာ့ ဒါက လူ႔အခြင့္အေရးရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတရပ္လည္း ျဖစ္တယ္။ လိင္တူခ်စ္တဲ့သူေတြဟာလည္း လူသားေတြဘဲ့ျဖစ္တယ္။ လူသားေတြရဲ႕ရရွိပုိင္ခြင့္ျဖစ္တဲ့ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္ကို ေတာင္းဆုိျခင္းက မွန္ကန္တဲ့ေတာင္းဆုိမႈတရပ္လုိ႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕အခြင့္အေရးကို က်ေနာ္တုိ႔ေျပာဆုိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔က သီးသန္႔အခြင့္အေရးကို ေတာင္းဆုိေနျခင္းမဟုတ္ပါဘူး။ တျခားသူေတြ ခံစားၿပီးေတာ့ လိင္တူ ခ်စ္သူေတြမုိ႔လုိ႔ ခံစားခြင့္မရရွိတဲ့ တန္းတူအခြင့္အေရးကို က်ေနာ္တုိ႔ေတာင္းဆုိေနတာ ျဖစ္ တယ္။ ဒါက က်ေနာ္တုိ႔ လူ႔အခြင့္အေရးရႈေထာင့္အေနနဲ႔ ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အထူးသျဖင့္ေပါ့ေနာ္။ ဘာသာေရးအရ အေတာ္ေလး အယူအဆ၊ အစြဲရွိတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ကေပါ့ေနာ္။ ျငင္းခ်က္ထုတ္တာက လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈဆုိတာက ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမ အထူးသျဖင့္ မိသားစုအျဖစ္ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားမယ့္ မိသားစုတခုအျဖစ္ ထူေထာင္တဲ့ အင္ မတန္ကို ျမင့္ျမတ္တဲ့ တသီးတသန္႔ျဖစ္တဲ့ အသိအမွတ္ျပဳမႈတရပ္အေနနဲ႔ ယူဆထားတယ္။ ဒါ ဟာ က်ားနဲ႔မအၾကားမွာဘဲ့ ရွိသင့္တဲ့ကိစၥတခုလုိ႔ ယူဆထားၾကတာ ရွိတယ္။ အဲေတာ့ ဒီကိစၥ ဟာ လိင္တူခ်င္းခ်စ္သူေတြနဲ႔ မဆုိင္ဘူးလုိ႔ သတ္မွတ္ထားတာ ရွိတယ္။ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူ ေတြအေနနဲ႔ လူသားအခြင့္အေရးအရ အတူေနတယ္။ အတူဆက္ဆံတယ္ဆိုတာ ျပႆနာမရွိ ဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈကုိ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အသိအမွတ္ျပဳဘုိ႔ အဆင့္ အထိဆုိတာကေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးဆုိၿပီးေတာ့ ကန္႔ကြက္ေနတာေတြလည္း ရွိတယ္ေလ။ အဲဒါ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လုိဘာလဲခင္ဗ်ား။

ဟုတ္ကဲ့။ အိမ္ေထာင္တခု ထူေထာင္ျခင္းက ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ဘဝႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္ ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေတာ့ ဘဝႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔က ဒီကေလးကိစၥ၊ ရင္ေသြးကိစၥရုိးရုိးတခုက ဘဝႏွစ္ခုရဲ႕အစိတ္အပုိင္းတခုဘဲ့ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ သူတုိ႔အေပၚမွာ သစၥာရွိမႈရယ္၊ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ဒီလုိမိ်ဳး အျပန္အလွန္နားလည္မႈရယ္၊ ေနာက္တူညီၿပီးေတာ့ သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးတခု ထူေထာင္ျခင္းက ဒါဟာ အိမ္ယာထူ ေထာင္မႈအပုိင္းရဲ႕ တာဝန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိမ်ိဳး က်ေနာ္တုိ႔ ကိုယ့္ရဲ႕မ်ိဳးပြားတာေတြကို လုပ္ ေဆာင္ျခင္းမွာ တျခားသူေတြ လုပ္ေဆာင္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ မလုပ္ေဆာင္ဘူး။ ဒါကေတာ့ သ ဘာဝတရားအရ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ တျခားသူေတြ ေမြးလာတဲ့ကေလးနဲ႔အတူ ကုိယ့္ရဲ႕အိမ္ေထာင္ေရးကို သာသာယာယာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ ဒီလုိမ်ိဳးစံုတဲြေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အဲဒီကိစၥက ပုိၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ယံုၾကည္တယ္။ ဘယ္သူဘဲ့ ေမြးေမြး။ ေမြးလာတဲ့သူ၊ ကိုယ္နဲ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့သူေတြကို လူသားစိတ္ဓါတ္ အျပည့္အဝနဲ႔ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးႏုိင္ဘုိ႔ကသာ ပုိမိုအေရးႀကီးတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္အေနနဲ႔က လူသားတေယာက္အေနနဲ႔ ေမြးလာကတည္းက ဟုိသူေမြးလာတဲ့ အေလ်ာက္ေပါ့ေနာ္။ ေယာက္်ားအျဖစ္နဲ႔ဘဲ့ ေမြးေမြး၊ မိန္းမအျဖစ္နဲ႔ဘဲ့ ေမြးေမြး၊ လိင္တူခ်စ္ တတ္တဲ့သူအျဖစ္နဲ႔ဘဲ့ ေမြးေမြး။ လူသားတေယာက္ရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြေတာ့ ရွိသင့္တာေပါ့ ေလ။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီလုိ လိင္တူခ်င္းခ်စ္လုိ႔ အတူတူေနတဲ့အဆင့္ကေန ေက်ာ္လြန္ၿပီးေတာ့ လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈကို ဥပေဒအရ အသိအမွတ္ျပဳတယ္ဆုိတဲ့အဆင့္က ဘာေတြမ်ား ပုိၿပီးေတာ့ ရႏုိင္မွာလဲခင္ဗ်ား။

က်ေနာ္တုိ႔ ပထမဦးဆံုး ပတ္ဝန္းက်င္က သူတုိ႔ကုိ လင္မယားအေနနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳ ျခင္းက လူသားတေယာက္အေနနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ က်ေနာ္တုိ႔ အေရွ႕ႏုိင္ငံေတြမွာေတာ့ သိပ္မရွိပါဘူး။ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒီတရားဝင္လက္ထပ္ခြင့္ ျပဳၿပီး မွသာလွ်င္ သူ႔ရဲ႕ Partnership လုိ႔ေခၚတဲ့ လင္နဲ႔မယားအက်ိဳးခံစားခြင့္ေတြ ရရွိတယ္။ အေမြ ဆက္ခံခြင့္ေတြ ရရွိတယ္။ ၿပီးလုိ႔ရွိရင္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အစုိးရေထာက္ပံ့ေပးတဲ့ လူမႈဖူလံုေရး (welfare) ကိစၥေတြမွာ ခံစားခြင့္ရရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေတာ့ ဒီလုိမ်ိဳးအေျခအေနေတြ မရလုိ႔ ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္အထိဘဲ့ ေသတပန္သက္တဆံုးေပါင္းေပါင္း၊ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕အိမ္ ေထာင္ဘက္တေယာက္ ေသဆံုးသြားရင္ အဲဒီလူက ခံစားခြင့္မရရွိဘူး။ ေနာက္တခါ အဲလိုမ်ိဳး ပတ္ဝန္းက်င္မွာ သူတုိ႔ကို အသိအမွတ္မျပဳျခင္းက သူတုိ႔ကုိ လူသားအျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳခံရ တဲ့စိတ္မ်ိဳး ျဖစ္လာတယ္။ အဲေတာ့ တရားဥပေဒအရသာမကဘဲနဲ႔ လူတေယာက္ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာ ရွိရွိနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ကေန အသိအမွတ္ျပဳမႈ၊ ဒါေတြခံစားခြင့္ရရွိျခင္းက အခုနကေျပာတဲ့ က်ေနာ္ တုိ႔ အိမ္ယာထူေထာင္ခြင့္၊ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္ကုိ ေတာင္းဆုိျခင္းရဲ႕ အဓိကအခ်က္ဘဲ့။

အဲေတာ့ ဒီကိစၥမ်ိဳးေတြဟာ အထူးသျဖင့္ လိင္တူစံုမက္တဲ့သူေတြရဲ႕ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္၊ အခြင့္အေရးဆုိတာေတြက၊ ေတာင္းဆုိမႈေတြဆုိတာေတြက ဒီမုိကေရစီဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏုိင္ငံေတြ၊ ခ်မ္းသာေနတဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာဘဲ့ လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြအျဖစ္ က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္ေနရတယ္ေလ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာႏုိင္ငံမွာေကာ ဒါမ်ိဳးကိစၥေတြကို ထုတ္ေဖာ္လာဘုိ႔၊ ျငင္းဆုိလာဘုိ႔၊ အခြင့္အေရး ေတာင္းဆုိလာဘုိ႔ အေနအထားေတြကေကာ ဘယ္ေလာက္အထိ ရွိလဲခင္ဗ်ား။

က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလုိႏုိင္ငံမွာေတာင္ လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းဆုိတဲ့ေနရာမွာ အတုိက္အခံေတြ၊ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီး ရွိလုိ႔ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔လုိ ေရွးရုိးစြဲေတြအရမ္းမ်ားေနတဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာ အေတာ္ေလး ဆုိးရြားမယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ပထမဦးဆံုး ၾကည့္မယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ဥပေဒအရ ကိုယ္တုိင္ကုိက ရာဇဝတ္ပုဒ္မ (၃၇၇)ကုိယ္တုိင္က ဒီလိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြကို သဘာဝ မက်တဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီးေတာ့ ေထာင္ဒဏ္အႏွစ္(၂၀)ကေန ေသဒဏ္အထိ ခ်မွတ္ႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ပံုစံမ်ိဳး ရွိတယ္။ ေနာက္က်ေနာ္တုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူ ေတြက သဘာဝမဟုတ္တဲ့၊ သဘာဝထက္လြန္ကဲတဲ့လူလုိ႔ သတ္မွတ္တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္က လက္မခံသင့္တဲ့လူေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္တဲ့အခါမွာ အခုနကေျပာတဲ့ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြ အခ်င္းခ်င္း အိမ္ေထာင္ျပဳဘုိ႔မေျပာနဲ႔။ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူလုိ႔ ပြင့္ပြင့္လင္း လင္း မေျပာႏုိင္တဲ့ အေၾကာက္တရားေတြ ဖံုးလႊမ္းေနပါတယ္။ အဲေတာ့ ဒီလုိမ်ိဳးအေျခအေနမ်ိဳး မွာ က်ေနာ္တုိ႔ဘဝက ပုိၿပီးေတာ့ ဆုိးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပုိင္းမွာ ဒီလုိမ်ိဳးကိစၥေတြကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာလာတဲ့ဥစၥာေတြ၊ ေနာက္တခါ ဒီဟာမ်ိဳးက က်ေနာ္တုိ႔ ရွိေနျခင္းကို အသိ အမွတ္ျပဳတဲ့ကိစၥေတြ၊ ဒါေတြကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေပၚလာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ အခုနက ေျပာသလုိ အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္လက္ထပ္ခြင့္ေနရာမ်ိဳး မေရာက္ေသးေပမယ့္ ကို္ယ့္ရဲ႕အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးတရပ္ျဖစ္တဲ့ သူတုိ႔အေပၚမွာ ခြဲျခားဖိႏွိပ္မႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ မလုပ္သင့္ဘူးဆုိတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူေတြၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထြန္းကားလာၿပီလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းက ဒီအသံုးအႏႈန္းေပါ့ေနာ္။ လိင္တူခ်စ္သူဆုိတဲ့အသံုးအႏႈန္းကို သံုးပါ တယ္။ ဗမာႏုိင္ငံမွာေတာ့ ဒီလိင္တူခ်စ္သူဆုိတဲ့ အသံုးအႏႈန္းက သိပ္ၿပီးေတာ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ ျပန္႔ မသံုးေသးဘူးလုိ႔ ထင္တယ္ေလ။ ဥပမာအားျဖင့္ ဗန္းစကားအရေျပာလုိ႔ရွိရင္ အေျခာက္၊ ေယာက္်ားလ်ာ၊ မိန္းမလ်ာ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ လမ္းေဘးမွာ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ဂန္းဒူး၊ ဘာညာဆုိၿပီး ေတာ့ သူတုိ႔ေျပာၾကတာေတြ ရွိတယ္မဟုတ္လား။ ဆုိေတာ့ အဲဒီအသံုးအႏႈန္းေတြ၊ အယူအဆ၊ အျမင္ေတြနဲ႔ေကာ ဘယ္လုိကြာျခားမႈေတြရွိလဲ။ ဒီလုိ အေနာက္နဲ႔ျမန္မာႏုိင္ငံအၾကားမွာေပါ့။

အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာလည္း သူတုိ႔အဂၤလိပ္စကားအရ သူတုိ႔ႏွိမ့္ခ်တဲ့စကားေတြ သူတုိ႔ ရွိိခဲ့ပါတယ္။ Faggot (Fag), Queer တုိ႔ ေခၚလုိ႔ရွိရင္ ေတာ္ရံုတန္ရံုနာတယ္။ ေခၚတဲ့သူက လည္း ဒါကို ခြဲျခားခ်င္တဲ့စိတ္၊ အထင္ေသးတဲ့စိတ္၊ ႏွိမ့္ခ်တဲ့စိတ္နဲ႔ေခၚတဲ့အတြက္ ဒီစကားလံုး ေတြ ေျပာင္းဘုိ႔အတြက္ လိင္တူခ်စ္သူကေန ေဂးလုိ႔ေခၚတဲ့စကားလံုးကို သူတုိ႔ဖာသာသူတုိ႔ ေျပာင္းၿပီးေတာ့ သံုးလာတယ္။ သံုးလာတာ တြင္က်ယ္လာတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ဒီေဂးဆုိတာ စကားလံုးဟာ လူေတြရဲ႕ၾကားထဲမွာ ပုိၿပီးေတာ့ အသံုးျဖစ္လာတယ္။ ၿပီးလို႔ရွိရင္ အခုနကလုိ ခြဲ ျခားဖိႏွိပ္တဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးမရွိေတာ့ဘူး။ လူေတြအကုန္လံုးကလည္း ဒါကိုေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႔ အေခၚခံလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဂးဆုိတဲ့စကားလံုးဟာ ပုိၿပီးေတာ့ ေခတ္စားလာတယ္။ က်ေနာ္ တုိ႔ျမန္မာျပည္မွာ ၾကည့္မယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ အခုနက ေျပာတဲ့ အေျခာက္တုိ႔၊ ဂ်ီပုန္းတုိ႔၊ ဂန္ဒူးတုိ႔၊ မိန္းမလ်ာတုိ႔ ေခၚပါ။ ဒါေပမယ့္ ေခၚတဲ့ေနာက္မွာပါလာတဲ့ မေကာင္းတဲ့စိတ္၊ ေလွာင္ေျပာင္ လုိတဲ့စိတ္၊ ခြဲျခားတဲ့၊ အၾကမ္းဖက္လိုတဲ့စိတ္ေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီစကားလံုးေတြကို မႀကိဳက္ဘူး။ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္နဲ႔ေခၚေပမယ့္ အေခၚခံထိတဲ့သူကလည္း တကယ့္ကို အသဲနာ မတတ္ခံရတယ္။ ေခၚတဲ့သူကလည္း အႏုိင္ယူၿပီးေတာ့ အထင္ေသးတဲ့ပံုစံနဲ႔ေခၚတဲ့အတြက္ ေက်နပ္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး စကားလံုးေတြရဲ႕အဓိပၸါယ္ေတြ ရွိတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီစကားလံုး ေတြအစားမွာ ဒီထက္ပုိမုိၿပီးေတာ့ လူေတြနားထဲမွာ လက္ခံသာတယ္။ ခြဲျခားမႈမရွိတဲ့အဓိပၸါယ္ မ်ိဳး ရွာတဲ့အခါမွာ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွစၿပီးေတာ့ လိင္တူခ်င္းစံုမက္သူေတြ၊ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တ့ဲသူလုိ႔ အဲလုိမ်ိဳး ေခၚေကာင္းေခၚဘုိ႔အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ဒါေပ မယ့္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔မရွိေသးတာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အဲဒီစကားအတုိင္း အေမရိကန္ေတြသံုးေနတဲ့၊ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြ သံုးေနတဲ့ ေဂးဆုိတဲ့စကားလံုးကို ျမန္မာမႈ ျပဳသလုိ သံုးရင္ပိုေကာင္းမယ္ဆုိတဲ့ အႀကံျပဳခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ အဲေတာ့ စကားလံုးက အဓိပၸါယ္မဟုတ္ပါဘူး။ စကားလံုးေနာက္ကြယ္မွာ ပါလာတဲ့အဓိပၸါယ္ေတြရယ္၊ သူတုိ႔ရဲ႕ခံယူ ခ်က္ေတြက က်ေနာ္တုိ႔အေပၚထိခုိက္နစ္နာေစတဲ့အတြက္ အရင္တုန္းကလုိ ေျပာင္ေလွာင္ တဲ့စကားလံုးကုိ မသံုးေစခ်င္တာေတာ့ အမွန္ပါဘဲ့။

ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံျပင္ပမွာေရာက္ေနေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ေျပာဆုိၿပီးေတာ့ ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားေနတာေတြ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ကေရာ Gay's Rights ေပါ့ေနာ္။ ဒီလိင္တူစံုမက္သူမ်ား အခြင့္အေရးဆုိင္ရာကို ပြင့္ပြင့္လင္း လင္းေျပာၿပီးေတာ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြရွိရင္ေကာ လက္ခံႏုိင္ၾကတဲ့အေနအထားမ်ိဳး မွာ ရွိပါသလားခင္ဗ်ား။

လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အခြင့္အေရးကို က်ေနာ္တုိ႔ လႈပ္ရွားရတာ မလြယ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ အစိုးရကုိယ္တုိင္ကုိက လူ႔အခြင့္အေရးေပါင္းစံုကို နည္း မ်ိဳးစံုနဲ႔ခ်ိဳးေဖာက္ထားတဲ့အတြက္ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူအခြင့္အေရးဆုိၿပီး ရပ္တည္ဘုိ႔က ဘယ္ လုိမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ အစိုးရအျမင္မွာ ဒါက လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားမႈတရပ္အေနနဲ႔ ျမင္ၿပီးေတာ့ အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္ႏွင္းႏုိင္တဲ့ဟာေတြ၊ ေထာင္သြင္းအျပစ္ေပးခံရႏုိင္တဲ့ဟာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိလာ ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လႈပ္ရွားမႈတရပ္အေနနဲ႔ ဘာေပၚလာသလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီဟာကုိ ေကာင္းတယ္လုိ႔ဘဲ့ ေျပာရမလား၊ ဆုိးတယ္လုိ႔ဘဲ့ ေျပာရမလား။ အခု HIV/AIDS ျပႆနာက ျမန္မာျပည္မွာ အရမ္းႀကီးလာတယ္။ ႀကီးလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီလုိမ်ိဳး လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြက ဒီလုိမ်ိဳးေရာဂါျဖစ္ႏုိင္တဲ့အေနအထားမ်ိဳး ျဖစ္လာတယ္။ ဒါကို လူေတြက သေဘာေပါက္လာ တယ္။ အဲေတာ့ သူတုိ႔ေတြၾကားထဲမွာ HIV/AIDS ပညာေပးရင္းနဲ႔ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေဆြးေႏြးမႈေတြ၊ တုိင္ပင္မႈေတြ အရင္ကထက္ ပုိၿပီးေတာ့ ျဖစ္လာတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာဘဲ့ လူမႈအသိစိတ္ဓါတ္ရွိတဲ့သူေတြကေန HIV/AIDS ပညာေပးရင္းနဲ႔ လူသားရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာဆိုတာ ဘာလဲဆုိတာကို သူတုိ႔ သေဘာေပါက္လာတယ္။ အဲေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လႈပ္ ရွားတဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရွိလာတယ္။ အဲဒီလုိရွိလာျခင္းက အရင္တုန္းကလုိ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မဆက္ဆံတဲ့၊ ဆက္သြယ္မႈမလုပ္ႏုိင္တဲ့ ဒီလိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြ ၾကားထဲမွာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ၊ သတင္းေပးႏုိင္တဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြ ရွိလာတယ္။ ဒါ ကေတာ့ လႈပ္ရွားမႈတခုပါဘဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဆုိးဝါးတဲ့တခုကေတာ့ တခါတေလက်ရင္ က်ေနာ္တုိ႔ HIV/AIDS ပညာေပးရင္းနဲ႔ ေဂးဆုိတာ HIV/AIDS ပညာေပးနဲ႔ဘဲ့ သက္ဆုိင္တယ္။ ဒီေရာ ဂါဟာ ေဂးေရာဂါျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ တခ်ိဳ႕မလုိလားအပ္တဲ့အျမင္ေတြ ေပၚေပါက္လာတာမ်ိိဳးေတြြ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ကိစၥကေတာ့ HIV/AIDS ဆုိတာ ဒီလုိမ်ိဳး စိတ္ခ်လံုၿခံဳမႈမရွိတဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈေတြ၊ ေသြးကတဆင့္ ကူးစက္တယ္။ ေဂးေတြရဲ႕ေရာ ဂါတခုမဟုတ္ဘူးဆုိတာ လူေတြကို ျမင္ေစခ်င္တယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာဘဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ က်န္းမာ ေရးကတဆင့္ ဒီထက္ပုိမုိက်ယ္ျပန္႔တဲ့ အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးမႈေတြ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြ ဒီ ထက္ပုိုမုိၿပီးေတာ့ ေပၚလာေအာင္ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။

အဲေတာ့ ဒါကို ပုိၿပီးေတာ့ ဆရာကို ေမးရမယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ေပါ့ေနာ္။ ဒီလုိ HIV ေရာဂါပုိး ကူးစက္မႈဟာ လိင္တူခ်င္းစံုမက္တဲ့သူေတြၾကားထဲမွာ ပုိမုိၿပီးေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ရွိတယ္ဆုိတာက ဒါက ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းေျပာတဲ့ပံုစံအတုိင္းဆုိရင္ မဟုတ္ဘူးေပါ့ခင္ဗ်ား။

ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔က ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ရွိတဲ့အုပ္စုေတြထဲမွာ သူတုိ႔ က ပါဝင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒီလုိမ်ိဳး လိင္တူခ်င္းဆက္ဆံျခင္းက က်ေနာ္တုိ႔ က်န္း မာေရးရႈေထာင့္ကေျပာမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ HIV/AIDS ပိုမိုကူးစက္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူမႈေရး အရ ေျပာမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ဒီလုိလူမ်ိဳးေတြကို ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝုိင္းက အသိအမွတ္ မျပဳ ဘူး။ ေနာက္တခါ ဒါမ်ိဳးသိသြားလုိ႔ရွိရင္ သူတုိ႔မွာ ရွက္တဲ့အရာေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လိင္ဆက္ ဆံခ်င္အံုးေတာ့ ခိုးေၾကာင္ ခုိးဝွက္ဆက္ဆံတယ္။ ေနာက္တခါ သူတုိ႔နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လုိ မ်ိဳး စိတ္ခ်လံုၿခံဳရတဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈရရွိမလဲဆုိတဲ့ပညာေပးမႈကို သူတုိ႔ေတြၾကားထဲမွာ ထိထိ ေရာက္ေရာက္ မလုပ္ႏုိင္ဘူး။ အဲဒီအခါမွာ ပုိမုိၿပီးေတာ့ ဒီအႏၱရာယ္ကုိ ထိခုိက္ရတဲ့အရာမ်ိဳး ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲေတာ့ ထုိင္းႏုိင္ငံလုိေနရာမ်ိဳးမွာသာ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလုိမ်ိဳး ကြန္ဒံုးအလြယ္ တကူရတယ္။ Public Media ကလည္း သူတုိ႔ ဒီအေၾကာင္းကို ပညာေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လိင္ တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြၾကားထဲမွာ ေရာဂါျပန္႔ပြားမႈဟာ ပုိရွိေနတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သတင္းေတြေပးေနအံုးေတာ့ သူတုိ႔မွာ ဒါကိုသတိျပဳၿပီးေတာ့ ကာကြယ္မႈမလုပ္ႏုိင္တဲ့၊ လံုၿခံဳ စိတ္ခ်မႈမရွိတဲ့ လိင္ဆက္ဆံမႈကို ဆက္လုပ္ေနတဲ့အတြက္ ဒီဟာေတြက သူတုိ႔မွာ ပုိမ်ားေနတာ ျဖစ္တယ္။

အဲေတာ့ တကယ္လုိမ်ား ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းအေနနဲ႔ေပါ့ေနာ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီလုိလႈပ္ ရွားမႈေတြကို ဦးေဆာင္ခြင့္ရခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဒီကိစၥကုိ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားမႈတရပ္အေနနဲ႔ ဦး တည္ခ်က္ထားၿပီး ေဆာင္ရြက္မလား။ ဒါမွမဟုတ္ လူမႈေရးရႈေထာင့္၊ က်န္းမာေရး ရႈေထာင့္ အေနနဲ႔ ပုိၿပီးေတာ့ ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္မလား။

ႏွစ္ခုစလံုး က်ေနာ္လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ တခုကေတာ့ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြက က်န္းမာေရးအရ အႏၱရာယ္ရွိတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတို႔ၾကားထဲမွာ သူတို႔သိႏိုင္တဲ့ သူတို႔အတြက္ ထိေရာက္မယ့္ HIV/AIDS ပညာေပးမႈကို က်ေနာ္လုပ္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လိင္တူခ်င္းခ်စ္တဲ့သူေတြက က်န္းမာေရးသာမကဘူး တျခားလူ႔အခြင့္အေရးေတြကို ခံစားခြင့္ရွိတဲ့အတြက္ တျခားသူတို႔ေပၚမွာ ခြဲျခားဖိႏွိပ္မႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ပေပ်ာက္ႏိုင္ဘို႔အတြက္ က်ေနာ္ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားမႈကိုလည္း က်ေနာ္လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာက လူသားအားလံုး တန္းတူညီမွ်ခံစားခြင့္ရွိတယ္။ ဘယ္သူ႔ကုိမွ ခြဲျခားျခင္းမရွိရဘူးလို႔ အတိအလင္းျပဌာန္းထားတဲ့အတြက္ လိင္တူခ်စ္သူေတြကလည္း လူသားဘဲျဖစ္တဲ့အတြက္ တျခားသူေတြ ခံစားခြင့္ရရွိတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကို သူတို႔တန္းတူရရွိဘို႔က ဒါလက္ရွိျဖစ္ရမယ့္ အမွန္တရားတရပ္ပါဘဲ့။

သက္တံ့အယ္ဒီတာအဖြဲ ့

ဒီဇင္ဘာ ၂၅၊ ၂၀၀၉

ဗြီအိုေအ (ဒီဇင္ဘာ ၆) ရက္ေန႔အစီအစဥ္မွ ယူထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
စာၾကြင္း။  ။ ကၽြန္ေတာ္ အဲလက္စ္ကလည္း သေဘာက်တဲ့အတြက္ သက္တံ့စာေစာင္ကျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

Monday, February 22, 2010

Gardener's Boy

ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀မွာ ပထမဦးဆံုးအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအလုပ္အျဖစ္ ဥယ်ာဥ္မွဴးၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအျဖစ္စတင္ခဲ့ပါတယ္။ ဥယ်ာဥ္ၾကီးဆိုလို႔ ပန္းမ်ိဳးစံုကို ေခတ္မွီနည္းစနစ္နဲ႕စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ျခံက်ယ္ၾကီးတစ္ခုကိုေျပာခ်င္တာပါဗ်။ ဒီဥယ်ာဥ္ၾကီးကို ေတာင္ေလွကား ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ ေတာင္ခါးပန္းေစာင္းမွာ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ပန္းေရာင္စံုတန္းေတြကို အကန္႔လိုက္အကန္႔လိုက္တန္းစီျပီးျမင္ ေနရတာ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။

အိမ္မွာေျခေမႊးမီးမေလာင္ေနခဲ့ရသူက ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ေနေတာ့ ေဖေဖတို႔မ်ားသိရင္ ရယ္ေနမလားဘဲ။ အိမ္က အစ္မျဖစ္သူနဲ႕ စိတ္ဆိုးျပီး ကိုယ့္ေျခေပၚကိုယ္ရပ္မယ္ ဆိုျပီး အိမ္ေပၚကဆင္းလာတာေလ။ ဒီျမိဳ႕ေလးေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကတစ္ဆင့္ 'ျမိဳင္ေဟ၀န္' ပန္းျခံၾကီး ဆီေရာက္လာရတာ။ ပန္းျခံၾကီးက ေခတ္မွီနည္းစနစ္က်စြာ စိုက္ပ်ိဳးသလို ျခံၾကီးေရွ႕ဘက္မွာ ပန္းေတြကို နယ္ေ၀းေရာ အနီးျမိဳ႕မ်ား အ တြက္ပါ ထုပ္ပိုးေရာင္းခ်တဲ့ အေဆာက္အဦးၾကီးကလည္းဟိန္းလို႔။

ပိုင္ရွင္ အန္ကယ္ၾကီးက ဒီမွာအလုပ္လုပ္ရင္ေအာက္ေျခက စသိရမယ္၊ ျပီးေတာ့ ပန္းတစ္ပင္ျဖစ္ဖို႔ ဘယ္ေလာက္ခက္တယ္ဆိုတာသိဖို႔ ဆိုျပီး ဥယ်ာဥ္မွဴးၾကီးဆီ အပ္ႏွံလိုက္ပါေရာ။ စစခ်င္းေတာ့ ထမင္းေကြၽး၊ ေနစရာေပး မုန္႔ဖိုးအနည္းအက်ဥ္းရသေပါ့။ ဥယ်ာဥ္မွဴးၾကီးက ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ိဳးမႈအတတ္ကို ေကာင္းေကာင္းေမာင္းေတာ့တာ။ အစပိုင္းမွာေတာ့ ပ်ိဳးပင္ေလးေတြကို ပ်ိဳးေဘာင္ကေန ပန္းအိုးေသးေသး ေလးေတြထဲ ဘယ္လိုခြဲထည့္၊ ေျမေဆြးဘယ္ႏွစ္ဆ တစ္ျခားအရာ ကိုဘယ္ႏွစ္ဆထည့္ စသျဖင့္လည္းပါေသး။ သဘာ၀ေျမေဆြးေတြပါ သလို ႏြားေခ်းေတြလည္းျမင္ရေတာ့ ရင္ထဲ ပ်ိဳ႕ေတာင္တက္မိပါေသးရဲ႕။ ဥယ်ာဥ္မွဴးၾကီးက ေစတနာပါသလို ေဟာက္လည္းေဟာက္ပါ တယ္ သူ႕စိတ္တိုင္းမက်တဲ့အခါ။ ဥယ်ာဥ္မွဴးၾကီးရဲ႕တပည့္ဥယ်ာဥ္မွဴးေလးမ်ားကလည္း ေဟာက္ခ်င္စရာေကာင္းေအာင္ ခိုကပ္ၾကတယ္ တစ္ခါတေလမ်ား။

ပ်ိဳးပင္ေတြထားတဲ့ ဘက္အျခမ္းမွာ၊ ပ်ိဳးပင္ေတြျပဳစုပ်ိဳးေထာင္တဲ့အျခမ္းမွာ ကြၽန္ေတာ့္လို အကူလုပ္သားေတြ အမ်ားအျပားရွိေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လိုညအိပ္ညေန မလုပ္ၾကပါဘူး။ အဓိက ဥယ်ာဥ္မွဴးေလးေတြက ၁၄ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ ပန္းအမ်ိဳး အစားအလိုက္တာ၀န္ယူၾကရတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကီးၾကပ္သင္ၾကားေပးသူက ေက်ာ္သူရဆိုတဲ့ အစ္ကိုၾကီးပါ။ လူနဲ႕နာမည္နဲ႕ လိုက္တယ္ဗ် အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ အတိအက် ရဲရဲရင့္ရင့္ျပတ္ျပတ္သားသား။

ထူးဆန္းတယ္လို႔ေျပာရင္ရသလို မထူးဆန္းဘူးလည္းေျပာလို႔ရတာကေတာ့ အလုပ္သမားအမ်ားစုက ေယာက္်ားေလးေတြျဖစ္ျပီး အမ်ိဳး သမီးမ်ားကိုေတာ့ ပန္းအေရာင္း အေဆာက္အဦးႏွင့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာပဲေတြ႕ရတယ္။ အလုပ္တြင္က်ယ္တာေပါ့လို႔ေတြးမိရေပမဲ့ တစ္ခါ တစ္ေလစိတ္ညစ္ရပါတယ္။ ေယာက္်ားေလးခ်ည္းဆိုေတာ့ စကားေျပာတာဆိုတာ ေနာက္တာေတြက အတားအဆီးမရွိ၊ အေႏွာင့္အသြား မလြတ္တလြတ္။ အလုပ္အားခ်ိန္ဆို ဟိုစဒီစ ကြၽန္ေတာ့္လို အေနအထိုင္ေအးသူအတြက္ သူတို႔ကိုင္တြယ္ေပြ႕ဖက္မႈကို ခံရပါေသးရဲ႕။

'တင္ပါးေတြက လံုးက်စ္ေနတာ ေစာ္ဆိုရင္ေတာ့ကြာ....ဟင္းဟင္း'

'မင္းရင္သားေတြက စူလို႔.....ခ်ိဳခ်ိဳစို႔မယ္ကြာ'

တစ္ျခားသူေတြဆို ေဒါေဖာင္းျပီး ထိုးမယ္ၾကိတ္မယ္ျဖစ္ေလာက္ရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္က စိတ္မတို မတုန္႔ျပန္ေတာ့ သူတို႔လုပ္တာေျပာတာကို သေဘာက်လို႔ ျငိမ္ေနတယ္ ထင္ၾကဟန္တူပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း အံ့ၾသပါရဲ႕ စိတ္မတိုေဒါသမထြက္လို႔ေလ။ ဘာေၾကာင့္ လည္း မသိပါဘူး....ဟူး။

ပန္းအိုးေတြကို ဒီမွာခ်၊ ပ်ိဳးပင္ေတြကို ဘယ္လိုသန္႔၊ ေျမေဆြးေတြကို ဘယ္လုိျဖည့္ လုပ္ျပေနတဲ့ ကိုသူရရဲ႕ခ်ည္သားေဘာင္းဘီခြၾကားက ဖုဖုေဖာင္းေဖာင္းကို  သူေျပာတဲ့အတိုင္း ပ်ိဳးပင္ေတြကို လိုက္လုပ္ရင္း မသိမသာၾကည့္မိတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ၾကည့္လည္း မေမးနဲ႕။ အကုန္း အကြလုပ္ရင္း တစ္ခါတစ္ခါ ေလ်ာေလ်ာသြားတဲ့ ေဘာင္းဘီေၾကာင့္ ဆီးခံုေမႊးေလးေတြ၊ ေပါင္ၾကားက ငထြားရဲ႕ ကြမ္းသီးေခါင္းရာေလး ေတြ ျမင္ရေသးတယ္။ လုပ္ရင္းကိုယ္ရင္း ထိမိတိုက္မိတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ့္ပခံုးေတြ ဖမ္းထိန္းေပးခ်ိန္ ရင္ခုန္မိသလိုပါပဲ။

တစ္ခါသား ပန္းအိုးေတြသယ္လာျပီး ပ်ိဳးေဘာင္နားေအာက္ကို အခ်မွာ ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးဆံုေတြကို လွမ္းညႇစ္တယ္။ သူ႔ရဲ႕တကယ့္သန္မာတဲ့လက္ေတြနဲ႕ ညႇစ္တာတကယ္။ ေသာက္ရမ္းနာတာ အသံထြက္ေအာ္မိရေပါ့။ သူအေတာ္ၾကာမလႊတ္ဘဲကိုင္တြယ္ျပီးဖီးလ္ယူေနတာ။ ကြၽန္ေတာ္အတင္းရုန္းမွလႊတ္ေပးတယ္။ နာက်င္မႈေလးေပ်ာက္သြားေတာ့မွ အထူးအဆန္းကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားက မာလာတယ္.....ဖီးလ္လာတာမ်ားလား။

မေတာ္တဆလိုလိုနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ပ်ိဳးပင္ကုန္းေကာက္တုန္းေပၚသြားတဲ့ ေတာင္ၾကားလမ္းကိုလည္း အိုက္စခရင္မ္ကို လွ်က္သလို ကလိ ေသးတဲ့အခါမ်ား ၾကက္သီးေတြေတာင္ ထမိတယ္။ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ျပီလား အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့ေတာ့ အဲဒါကို ဘယ္လိုခံစားမိခဲ့လည္း ေသ ခ်ာမဆန္းစစ္မိရပါ။ မျငင္းဆန္ခဲ့မိဘူးဆိုေတာ့ သူျပဳတဲ့အျပဳအမူအေပၚ.....။

x              x              x

ညေလျပည္နဲ႕အတူေရာပါလာတဲ့ ညေမႊးပန္းအနံ႔ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္အိပ္စက္ရာ အိမ္ငယ္ေလးစီလြင့္ေမ်ာလာျမဲ။ ၾကယ္ေတြတလက္ လက္ျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ျပတင္းေပါက္ကေနျမင္ေနရတယ္။ အိမ္ကိုလြမ္းသလိုပဲဗ်ာ...။

'ေဒါက္...ေဒါက္ေဒါက္...ငဂ်စ္....ငဂ်စ္ အိပ္ျ႔ပီလား?'

'လာျပီ...လာျပီ အစ္ကိုေရ'

ကိုသူရ ညၾကီးမိုးခ်ဳပ္ေရာက္လာတယ္။ လက္ထဲမွာလည္း ဘာေတြမွန္းမသိယူလာတယ္။ စကားေျပာေကာင္းတဲ့ သူ႕စကားလံုးေတြၾကား ကြၽန္ေတာ္ေမ်ာေနတုန္း သူ႕လက္ေတြက ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ၾကားဆီ တေရြ႕ေရြ႕။ ဟန္ေဆာင္ရုန္းျဖစ္လိုက္ေပမယ့္ အေတြ႕အၾကံဳအသစ္ အဆန္းကို ရခ်င္မိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ေပါင္ကိုကားေပးလိုက္မိေရာ။ မ်က္၀န္းျခင္းအျငိ သူ႕မ်က္၀န္းမွာ အေရာင္ေတာက္ပမႈတစ္ခုကို ေတြ႕ လိုက္ရေသးပါရဲ႕။

'အင္.....ရွီး...အား' ပထမဦးဆံုး အာေငြ႕ေပးျခင္းကို ခံယူဖူးတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားတန္းကနဲေထာင္လာေတာ့တာပါပဲ။ ထိပ္အေရျပား ၾကားထိုး၀င္လာတဲ့ သူ႕လွ်ာေႏြးေႏြးရဲ႕ အေတြ႕ႏွင့္ ကြမ္းသီးေခါင္းကို ငံုစုပ္လိုက္တဲ့ အရသာကို အခုထိတမ္းတမ္းစြဲေနရတဲ့အထိေကာင္း လွပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးစံုကို ကိုင္ျပီး သူ႕အစုပ္အမႈတ္လုပ္ေနတာ အားရပါးရျဖစ္လွတယ္။ Lollipop ကိုငံုစုပ္ေနတဲ့အတိုင္း အားရပါးရ ရွိတာ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္က မထိန္းႏိုင္ဘဲ အသံထြက္ညည္းမိရတဲ့အထိ။ သူ႕အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ဟာ စားစရာ။

'ဟင္...အစ္ကိုဘာလုပ္မလို႔လည္း?'  ျပီးခါနီးမွ ပါးစပ္ကခြၽတ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ခေရပြင့္ကိုစမ္းျပီး Vaseline သို႔မဟုတ္ တစ္ ခုခုကို ခပ္မ်ားမ်ားထည့္တာ။ အနံ႔တစ္ခုခုရတယ္ Vaseline အနံ႔လိုပဲ။ အာ...သူ႕ဒုံးပ်ံၾကီးကို ကြၽန္ေတာ့္ခေရ၀ကို ေတ့တယ့္......ျမတ္စြာ ဘုရား။

'ေကာင္ေလး အသက္ကိုမွန္မွန္ရွဴ....ပါးစပ္နဲ႕ဟျပီးရွဴေနာ္'

'Ouch! Ugh! ရပ္.....ရပ္လိုက္ပါအစ္ကို....နာတယ္ဗ်'

'မနာပါဘူးကြာ၊ မင္းအစမို႔ပါ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ မင္းဖီးလ္ေကာင္းလာမွာပါ။ ေနာက္ဆို မင္းငါ့ေဆာင့္ခ်က္ေတြကို ၾကိဳက္ေတာင္ၾကိဳက္ ဦးမယ္....အိုေကတယ္မဟုတ္လား?'

ဘာေျပာရမလည္း.... ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ စကားလံုးမေရြးခ်ယ္တတ္ေတာ့ဘူး။ တည္ျငိမ္ေသာ ေႏြးေထြးေစာင့္ေရွာက္ေသာသူက ဒီေန႔ ညေတာ့ စိတ္အားထက္သန္စြာႏွင့္ အတင္းအၾကပ္ သူ႕စိတ္ဆႏၵကို လိုက္ေလ်ာေစခ်င္ေနေရာ။ ပထမဆံုးအၾကိမ္အျဖစ္ပါပဲ လူတစ္ ေယာက္အေပၚအျမင္ေတြေျပာင္းလဲရပါျပီ။ သူ႕ရီေ၀ေ၀မ်က္လံုးေတြ အသက္ရွဴသံျပင္းျပင္းေတြ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အားအင္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္မရုန္းထြက္ႏိုင္ေတာ့။ ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႕ သည္းခံစိတ္ထားရုံကလြဲလို႔ ဘာမ်ားရွိႏိုင္ဦးမလဲေလ။

'အာ...အ' သူ႕ပစၥည္းၾကီးနဲ႕ ျပည့္ေနျပီ ကြၽန္ေတာ့္ခေရတြင္းဟာ။ နာက်င္မႈကို သည္းခံရတာေလာက္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ဒုကၡၾကီးတာ မရွိေတာ့ဘူး။ အဆံုးထိ ဖိကပ္ျပီးသြင္းကာ သူ႕တင္ပါးေတြကို ဇေကာ၀ိုင္းႏွဲ႕ေနတာ။ ျပန္ထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္ႏွင့္ (၅)မိနစ္ေလာက္သူ လႈပ္ရွားျပီးေနာက္ သူ႕ပစၥည္းကို ရုတ္တရက္ ဆြဲထုတ္လိုက္ကာ ပါးစပ္က ညည္းသံႏွင့္အတူ ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္သားေပၚ ေႏြးကနဲ ေႏြးကနဲ ပါပဲ အျဖဴရည္ေတြ။

မသိစိတ္ဆိုတာေလးက ရိပ္မိသိရွိရပါျပီ အစပိုင္းပဲရွိပါေသးလားလို႔။ ဒါဟာ ေနာက္လာမယ့္အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာရဲ႕ ပဏာမ ေတးသံမ်ားလား။

ႏွင္းမႈန္ေတြတေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်သံ ျပီးေတာ့ ဗိုက္က တဂြီဂြီျမည္ကာ ဆာေလာင္လာမႈေတြေၾကာင့္ မနက္ေစာေစာႏိုးလာရပါျပီ။ အ...တင္ပါးေတြက နာက်င္ေနသလိုပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ေအာင့္ေတာင့္ေတာင့္နဲ႕။ အိမ္သာတက္ေတာ့ ေရသံုးရာမွာ စပ္လိုက္ တာ...ရွီး....။

ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ိဳးမႈအတတ္တြင္သာမက.....တျခား.....တျခားအရာကိုမ်ား သင္ၾကားေပးေနသလားဗ်ာ။

မနက္စာစားေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ႏွင္းဆီနဲ႕ေတြ႕ရေလ့ရွိတာပံုမွန္။ ႏွင္းဆီဆိုတဲ့ေကာင္မေလးက ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ရြယ္တူ ၁၈ႏွစ္ေလာက္ ပဲရွိဦးမယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဆို သူမ ေတာ္ေတာ့္ကို ဂရုစိုက္သလုိပဲ။ မ်က္၀န္းအၾကည့္ေတြကလည္း ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုဟန္။ ဒါေပမဲ့ခက္တာက ခ်စ္လို႔မရဘူး ၾကိဳက္လို႔မရပါဘူး သူမကို။ အဲဒါဟာ ဒီေန႔မနက္မွာ ေသခ်ာသြားတယ္။ ရင္မခုန္တာ အမွန္တရားပဲ..။

'ဒါ ကိုဂ်စ္အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္'

'ေက်းဇူးပဲ ႏွင္းဆီ'

သူမတစ္ခုခု ငံ့လင့္ေနသလိုပါ။ ကြၽန္ေတာ္စိုက္ခင္းရွိရာကို လွမ္းသြားရင္း လက္ေဆာင္ထုပ္ကိုဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ၀က္၀ံရုပ္ေသးေသးေလးက အသည္းပံုေလးကို ပိုက္လို႔ ခ်စ္စရာ။

ေမႊးပ်ံ႕တဲ့ ႏွင္းဆီခင္းကိုျဖတ္အလာ ႏွင္းဆီဖူးေတြကို ပိုက္စြပ္ဖို႔ညႊန္ၾကားေနတဲ့ ကိုသူရကို ျမင္လိုက္ရေသးတယ္။ ဒီႏွင္းဆီေတြက ေရေမႊး ႏွင္းဆီအမ်ိဳးအစားတစ္ခုျဖစ္ျပီး ပြင့္အာမသြားေအာင္ အဖူးအငံုဘ၀ကတည္းက ပိုက္စြပ္ေပးရသတဲ့။ ေသခ်ာေတာင္ မငံုေသးတဲ့ဘ၀မွာ ပိုက္စြပ္ခံရတဲ့ ႏွင္းဆီမ်ိဳးပါလားေနာ္။ ကိုသူရကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ လုပ္ရုိးလုပ္စဥ္ပံုမွန္ပါပဲ ထူးျခားတဲ့အမူအရာမရွိဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္အ တြက္သာ သူ႕ကိုျမင္ေတာ့ ထိတ္ကနဲ ရင္ေတြခုန္လို႔။

ထံုးစံအတိုင္း ပ်ိဳးေဘာင္ေတြဘက္ေရာက္ေတာ့ မေန႔ကအသစ္ေရာက္တဲ့ ပ်ိဳးပင္ထည့္အိုးေလးေတြကို ေရတြက္ျပီး အလုပ္စဖို႔ျပင္ဆင္ခ်ိန္ မွာ ေဇာ္ရိွန္းဆိုတဲ့ တျခားဆိုက္က ဥယ်ာဥ္မွဴးေရာက္လာတယ္။ ကိုသူရ မအားလို႔ ၾကီးၾကပ္စစ္ေဆးဖို႔လာတယ္ဆိုပဲ။ သူ႕အၾကည့္ေတြ ဟာ မရိုးသားသလို တစ္ခုခုသိေနတဲ့ပံု။ တစ္ျခားအကူေတြရွိရဲ႕သားနဲက ကြၽန္ေတာ့္ကို ထူးျပီးၾကပ္မတ္ေနသလုိ ခံစားရတယ္။

ဟူး....စကားေျပာရင္း ဟိုပုတ္ဒီကိုင္ႏွင့္ တမင္မ်ားလုပ္သလား။ ကြၽန္ေတာ္စိတ္က်ဥ္းၾကပ္မိတာေတာ့အမွန္။ ဒါေပမဲ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိေသး တဲ့ ဘ၀ မဟုတ္လား။

'ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကို.....ဒီမွာပါ ခရင္းခြက'

'ေျမကို ဒီလိုအသာဆြရတာကြ...တစြပ္စြပ္အျမန္မထိုးရဘူး တျဖည္းျဖည္းတစ္ခ်က္ျခင္း ေဟာဒီလို.......'

'ဟုတ္'

ကိုသူရမ်ားေျပာျပလိုက္သလား ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္း ဒါမွမဟုတ္.......။

x              x              x

ကိုေဇာ္ရွိန္း ပိုျပီးစနစ္က်သလိုပဲ အလုပ္လုပ္ကိုင္တဲ့ေနရာမွာ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္တိုစိတ္ဆတ္ပံုရပါတယ္။ ခပ္သြက္သြက္လုပ္ မမွားေစနဲ႕ ႏုရြ မေနနဲ႕ဆိုတဲ့ လုပ္ပံုကိုင္နည္းေတြ သူနဲ႕က်မွ ကြၽန္ေတာ္ပိုတတ္လာတယ္။ ေဟာတစ္ပင္ျပီး တစ္ပင္ပ်ိဳးပင္ေတြမ်ား ငြားငြားစြင့္စြင့္။

'ညေန ငါ့အခန္းဘက္ကိုလာခဲ့ဦး ငဂ်စ္ မင္းကိုေျပာစရာရွိလို႔'

'ဟုတ္ကဲ့......အစ္ကို'

အခန္းထဲမွာ ညေနခင္းေနေရာင္ကို လႈံရင္းသြားရမလား၊ မသြားရင္ေရာရမလား အေတြးဒိြဟျဖစ္ေပၚမိတာ ရင္ထဲတင္းၾကပ္ေနေရာ။ မသြားမွမျဖစ္တာဘဲ...... သူက အခုေလာေလာဆယ္ ကြၽန္ေတာ့္ဆရာမဟုတ္လား။ သြားမယ္........။

ခပ္ဟဟ ဖြင့္ထားတဲ့အခန္းထဲ အသံျပဳ၀င္သြားေတာ့ တီဗီကို လွမ္းပိတ္လိုက္ရင္း အခန္း၀ကိုေလွ်ာက္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ ခပ္သာသာ ျပံဳးရင္း အခန္းတံခါးကို အေသအခ်ာ ပိတ္လိုက္တာ။ ျပတင္းေတြေကာ လံုလို႔ပါ။ မဟုတ္တဲ့ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္ေနတယ္ထင္ပါ့။

ဒါေပမဲ့......ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြ ၀ိုင္းသြားရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္ဖက္က တံခါးမကို အေသအခ်ာပိတ္ျပီးေနာက္ သူ႕ ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုဖြင့္ သူ႕ေလာင္ခ်ာၾကီးကိုဆြဲထုတ္ျပီးျပေတာ့တာ။ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အၾကီးဆံုးဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသားပစၥည္းကိုျမင္ဖူးရတာ ပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေတာင္ အားငယ္သြားမိရသလိုပါ။

'ကဲ....ငါ့ေကာင္ ဘယ္လိုလည္း ဂြတ္တယ္မဟုတ္လား?'

ကြၽန္ေတာ္ဘာမွ တုန္႔ျပန္စကားမဆိုမိပါဘူး။ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားသလို ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္က ဆြံ႔အသြားရပါတယ္။ သူထင္ထားတာက ကြၽန္ေတာ္ ေၾကာက္လန္႔ျပီး ငိုေၾကြးမယ္လို႔ေလ။ ျပီးေတာ့ရုန္းကန္ထြက္ေျပးမလား သူ႕လက္အစံုကေနေပါ့။ သူဟာအႏိုင္က်င့္ဖို႔ အားသန္သူထင္ပါ ရဲ႕။

သူ႕လက္အစံုဟာ ကြၽန္ေတာ့္ပခုံးကို ခ်ဳပ္ကိုင္ဖိႏွိပ္ကာ ေအာက္ကိုထိုင္ေစတယ္။ သူကြၽန္ေတာ့္ကို ဘာမ်ားလုပ္ေစခ်င္ပါသလဲ ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္က ဘာလုပ္ခ်င္ေနတယ္လို႔ ထင္ျမင္ေနသလဲ သူ႕အမိန္႕အတိုင္း ကြၽန္ေတာ္ဒူးေထာက္လိုက္ကာ ရွည္လ်ားတုတ္ခိုင္လွတဲ့ ေလာင္ခ်ာၾကီးကို မရဲတရဲကိုင္ၾကည့္မိပါတယ္။ ၇လက္မမ်ားေက်ာ္မလားပဲ ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္းပိုထြားလာတယ္။

အဦးဆံုး ခံစားခဲ့ရတဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈမ်ိဳး ျပန္လည္ရွက္ရႊ႕ံခံစားမိခ်ိန္မွာ သူ႕အသံေၾကာင့္လန္႔သြားရပါတယ္။ 'Cock – suck, boy. Suck it.'

ဒါလံုး၀အသစ္ပါ။ ကိုသူရနဲ႕တုန္းက ဒီလိုလုပ္ဖို႔ မေျပာခဲ့ဖူးဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္ေတာ္ႏွစ္သက္မယ္ထင္ရဲ႕။ သူ႕အတံကို အသာကိုင္ လွ်ာနဲ႕ အသာတို႔တို႔ၾကည့္ မိရရင္း ကြမ္းသီးေခါင္းကိုငံုစုပ္ပါျပီ။ အနည္းငယ္ၾကာျပီးေနာက္ သူ႕လက္ေတြဟာ balls ေတြကိုကိုင္တြယ္ျပျပီး 'ငါ့ balls ေတြကို စုပ္ေပးစမ္းေကာင္ေလး၊ မင္းနားလည္တယ္ေနာ္? အခုစုပ္!' သူ႕အသံက ခပ္မာမာႏွင့္ အမိန္႔ေပးတာမ်ား သူ႕လိုအင္ကို ကြၽန္ေတာ္မျငင္းရဲတဲ့အထိ။

သူ႕balls ကို အသာငံုစုပ္ေပးရင္း သူ႕ငထြားကိုၾကည့္ေနမိတာ သူ႕ဟာနည္းနည္းမ်ား ျပန္ေပ်ာ့သြားသလားမသိ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕လက္အစံုက သြက္သြက္ကစားရင္း ျပန္မာေအာင္လုပ္ေနရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးျဖစ္ေနရျပီလား......အေတြး၀င္မိသလို.....ျငင္းဆန္ဖို႔မလုပ္ခ်င္ ေတာ့ပါဘူး။

သက္သက္အေတြး၀င္မိတဲ့ ခံစားခ်က္ပါ။ အေတြ႕အၾကံဳသစ္ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ထပ္ေပါင္းထည့္ရတဲ့ အရာသစ္တစ္ခုတိုးခဲ့ျပီေပါ့။ ဘယ္လိုစုပ္ရမလဲ? သူ႕ဟာက သန္႔ေကာသန္႔ရွင္းရဲ႕လား? ကြၽန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရတာက ပန္းေသြးေရာင္ထေနတဲ့ စြဲမက္ဖြယ္အနံ႔တစ္မ်ိဳးရွိတဲ့ ထိပ္အေရျပားျဖတ္မထားတဲ့ သူ႕ငထြားပါ။ တံေတြးကို ေရာင္ရမ္း မ်ိဳခ်မိပါရဲ႕။ ေပ်ာ့ေနတဲ့ သူ႕ဟာၾကီးခမ်ာ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာ ၾကား တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ျပန္မာလာပါတယ္။ ကြမ္းသီးေခါင္းကို လွ်ာနဲ႕ရစ္ပတ္၊ အဆံုးထိ ငုံလိုက္ျပန္ထုတ္လိုက္ လုပ္မိရရင္း လူတစ္ေယာက္ ေက်နပ္ေအာင္ ဘယ္လိုျပဳစုရမယ္ဆိုတာ သိသြားရပါျပီ။ ပါးစပ္ထဲ ပန္းထည့္ရင္ျပည့္မ်ားျပည့္သြားမလားဘဲ အခုေတာင္ ပါးစပ္ကိုက်ယ္ က်ယ္ဟထားရတာ။

မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ သူ႕ပစၥည္းကို စြဲထုတ္လိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္လွ်ာဖ်ားေပၚ ဗုံတံေခါက္ပါေတာ့တယ္။ ခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရွားတဲ့ သူ႕လက္အစံု၊ တဆတ္ဆတ္တုန္လာတဲ့ သူေျခေခ်ာင္းေတြနဲ႕အတူ.....အ...အား  မလိုင္အပ်စ္မ်ားစြာ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ အျပည့္။ အရသာ ငံသလိုလုိ သူ႕ငပဲကိုဆက္ျပီး ကိုင္လိုက္မိပါတယ္။ သူကေတာ့ ဖီးလ္ျပည့္သြားရျပီ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မေက်နပ္ေသးဘူး ထပ္ျပီး စုပ္ခ်င္ေသးပါရဲ႕။

ကိုေဇာ္ရွိန္းတစ္ေယာက္ မတတ္တတတ္ ကြၽန္ေတာ့္အျပဳအစုမွာ သူ႕လတ္ဆတ္မႈကို ရသြားဟန္ျဖင့္ အိပ္ယာေပၚအသာလွဲေလ်ာင္း ေနပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ လိင္စိတ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး လွ်ိဳ႕၀ွက္မႈျဖင့္တက္မက္မႈမ်ား ျဖစ္သြားရျပီေပါ့။ ငပဲကိုစုပ္တာ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ခေရတြင္းထဲ အသြင္းခံရတာေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ အာသာဆႏၵအျဖစ္ အမွန္တရားျဖစ္လာရျပီထင္ပါ့။ ကိုသူရနဲ႕ ကိုေဇာ္ရွိန္းဟာ ကြၽန္ေတာ့္အိပ္မက္အေၾကာင္းေျပာျပေနသူမ်ား...။

x           x           x

'ေဇာ္ရွိန္းက ငါ့ကိုေျပာတယ္ မင္းဟာအေတာ္အျပဳအစုေကာင္းတဲ့ေကာင္ေလးပဲတဲ့။ ငါလည္းအဲဒီလိုထင္ပါတယ္။'

ကိုသူရ တစ္မနက္ခင္းေသာ အားလပ္ရက္ ကြၽန္ေတာ့္အခန္းတြင္းမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာလာခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အတူထိုင္ေနရင္း မခ်ိဳ႕တခ်ိဳ ကြၽန္ေတာ့္လက္ရာ ေကာ္ဖီကို ေသာက္ၾကတုန္းေပါ့။

'ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္လုိထင္လည္း ငဂ်စ္? ငါဆိုလိုတာက မင္းအဲဒါေတြကို ၾကိဳက္ရဲ႕လား မင္းသိလား?.....မင္းဖီးလ္ေကာင္းသလို ငါလည္း ဖီလင္ဂြတ္တယ္ဆိုတာ'

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေႏြးေထြးစြာ စကားအၾကာၾကီး ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ိဳးမႈအတတ္ ကြၽမ္းက်င္မႈရလာဒ္ေကာင္းေတြ ကို သူဥယ်ာဥ္မွဴးၾကီးဆီ တင္ျပေပးခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းလည္းပါသေပါ့ေလ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲစိုးထင့္ေနတာေတြ ေၾကာက္လန္႔တာ ေတြဟာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေပါ့ သူ႕စကားႏွင့္အတူေလ။ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ ကိုေဇာ္ရွိန္းလည္း စကား၀ိုင္းထဲ ပါ၀င္လာပါေရာ။

နာရီလက္တံအခ်ိဳ႕ေက်ာ္ျဖတ္သြားျပီးေနာက္ ကိုသူရက တစ္မ်ိဳးဆန္းသစ္လာပါေရာ။ သုံးေယာက္သား အရသာသစ္တစ္ခုခုရွာေဖြၾကစို႔ တဲ့။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ကို ျငင္ျငင္သာသာပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္း၊ လည္တိုင္ေတြကို အနမ္းေ၀ပါ ေတာ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ပါေစေတာ့ဆိုျပီး ကြၽန္ေတာ္မ်က္လံုးေတြ ေမွးမွိတ္ထားရာမွ လည္တိုင္ ပါးျပင္ေတြအေပၚ အနမ္းတစ္ခ်က္က် ေရာက္တိုင္း ရွိန္းကနဲ ရွိန္းကနဲ ေသြးေတြဆူပြက္မိပါရဲ႕။

မ်က္လံုးဖြင့္အၾကည့္မွာ ကိုသူရကေဘာင္းဘီမပါ သူ႕ငပဲကို ဂုတ္ကကိုင္ကာ  ကိုေဇာ္ျပဳေနသမွ်ကို ထိုင္ၾကည့္ေနပါတယ္။ ကိုေဇာ့္တစ္ ကိုယ္လံုး စူးစမ္းၾကည့္မိမွ သူ႕ေဘာ္ဒီ အေတာ္လွတာကို သိလိုက္ရေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး တက္မက္စြာ ပြတ္သပ္နမ္းရႈံ႕ျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္ခါးကိုကိုင္ကာ အသာကုန္းေစပါေတာ့တယ္။ ခေရ၀အား ေခ်ာဆီအမ်ားအျပားထည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ငထြားကို အဆင္ေျပေျပ လက္ခံဖို႔ ကြၽန္ေတာ္စိတ္ခ်သြားရတာေပါ့။ စိတ္ကိုအသာေလ်ာ့ထားစဥ္မွာ သူ႕ငပဲဟာ တထစ္ထစ္နဲ႕ တိုး၀င္လာပါတယ္။ ပါးစပ္ကို အသာ ဟကာ အသက္ရွဴရရင္း သူ႕ေဆာင့္ခ်က္မ်ားကို အားမာန္ပါပါလက္ခံျဖစ္ေတာ့ ကိုသူရလည္း ၾကည့္ရင္း မာန္ထလာကာ သူ႕ငပဲကို ခပ္ သြက္သြက္ကစားေနရဲ႕။

ကိုေဇာ္က သူ႕ငထြားကို အရင္းထိဖိကပ္လိုက္ျပီး ႏွဲ႕ေနခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာထဲ ကိုသူရရဲ႕ ငပဲက ေလ်ာကနဲ၀င္လာေရာ။ အရမ္းကိုအလုပ္မ်ားျပီး အဲဒီအလုပ္အေပၚမွာလည္း ေက်နပ္ရပါတယ္။ ပါးစပ္က ငပဲကိုလွ်ာနဲ႕ သရပ္ကာျပဳစုရင္း တင္ပါးအစံုကိုခပ္ေကာ့ ေကာ့ထားကာ ကိုေဇာ့္ကို ေက်နပ္ေစပါတယ္။

နတ္သမီးပံုျပင္ေတြထဲကလို လြင့္ေမ်ာေနတဲ့ ဖီလင္ကို ကြၽန္ေတာ္ရေနရပါျပီ ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ေယာက္်ားပီပီသသ လူႏွစ္ဦးရဲ႕ အားမာန္ပါ ပါ တက္မက္မႈမ်ားျဖင့္ ျပဳစုေနသမွ်ကို ကြၽန္ေတာ္ရရွိေနျခင္းေလ။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေဆာင့္သြင္းလိုက္တဲ့ ကိုေဇာ့္ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ သိမ့္ကနဲ ျဖစ္ရသလို ကိုသူရရဲ႕ အသြင္းအျပဳေၾကာင့္ ဆိမ့္ရပါတယ္။ အံအားသင့္စဖြယ္ ဖီလင္ေတြကို ရရွိေနစဥ္ခဏ ကိုေဇာ့္ေဆာင့္ခ်က္ ေတြ သြက္လာျပီး အသက္ရွဴသံေတြ ျမန္လာပါျပီ။ ကိုသူရကေတာ့ ပန္းပန္ဆဲ။ ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္ေဆာင့္လိုက္ကာ ေႏြးေထြးေသာ ခံစားခ်က္ေတြကို တင္ပါးအစံုေပၚမွာ ခံစားရရွိလိုက္ေသာခဏ ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာျပင္ေပၚ အနမ္းေတြ လက္ခံလိုက္ရပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္ လံုး တစ္ျပိဳင္နက္မ်ားျပီးမလား ထင္မိေပမဲ့ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာမွ ကြၽန္ေတာ့္လွ်ာဖ်ားေတြ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြေပၚ ပူေႏြးတဲ့အရည္ေတြ အမ်ားအျပား ခ်ိဳသလိုလို အရသာကို ရရွိပါေရာ။ ကိုေဇာ္ႏွင့္ မတူ ခ်ိဳသလိုလိုပါပဲ။

ဒါဟာလည္း ပထမဆံုးေသာ threesome အေတြ႕အၾကံဳပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုဖီလင္မ်ိဳးေနာက္ထပ္ရရွိဦးမယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္သိေနသလိုပဲ။

အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ လူႏွစ္ဦးႏွစ္ေယာက္လံုးကို ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္မိသြားျပီလားမသိပါ။ အံ့အားသင့္ဖြယ္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရသကို ႏွစ္ဦးလံုးကေပးစြမ္း ပါတယ္။ ဂရုစိုက္မႈေတြကလည္း တကယ့္အမွန္။

ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္သိလိုက္ရတာက ကိုသူရမွာ မိန္းမရွိေနတယ္ဆိုတာကိုေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မ်ား သူဟာ လူတစ္ေယာက္စိတ္ဆႏၵျပည့္၀ ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ဆိုတာ သိေနႏွင့္တာ။ ဟိုတစ္ေန႔က ကြၽန္ေတာ့္အခန္းကို သူမလာခင္ သူ႕မိန္းမကို သူလုပ္ခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ သူကြၽန္ေတာ့္ကို အေတြ႕အၾကံဳသစ္ဆီ ေခၚေဆာင္သြားတယ္။

'ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဆက္ဆံေရး အဆင္ေျပရင္ျပီးတာပဲမဟုတ္လား ညီ?'

'ဒါဟာ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ သီးသန္႔ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ကမၻာေလးပါ'

ကြၽန္ေတာ္မွားသလား?.....သူမ်ား ကာမပိုင္လင္ေယာက္်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေနမိတာ။ မွားမ်ားေနသလား? ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ ဒီလိုျဖစ္ဖို႔ သင့္သလား......ဟင္?

x              x              x

'ဦး၀င္းသူ'...ဥယ်ာဥ္မွဴးၾကီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုေခၚေတြ႕ပါတယ္ ရာသီဥတုၾကည္လင္သာယာတဲ့ အဂၤါေန႕မနက္ခင္းမွာေပါ့။ ေဘးမွာလည္း ကိုသူရ ရွိေနရဲ႕။

'မင္းအလုပ္ၾကိဳးစားတယ္၊ ျပီးေတာ့ အေျခခံစိုက္ပ်ိဳးျပဳစုမႈေတြကိုလည္းေကာင္းေကာင္းနားလည္ေနျပီလို႔ သူရကေျပာတယ္။ ဒီေတာ့ မင္းကို လစာတိုးေပးမယ္လို႔ စဥ္းစားထားတယ္ကြ'

'မင္းသူရဦးစီးတဲ့ ႏွင္းဆီစိုက္ခင္းဘက္မွာပဲလုပ္မလား? ဒါမွမဟုတ္ ငေဇာ္ဦးစီးတဲ့ ဂႏၶမာစိုက္ခင္းဘက္ကို သြားမလား? ဒီ့ထက္ပိုျပီး မင္းတိုးတက္တာေပါ့ အသိပညာ'

ဦး၀င္သူရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြကို ေမာ့ၾကည့္မိပါတယ္။ ဒီလူၾကီးဟာ အရပ္ပုပုတုတ္ခိုင္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ပိုင္ရွင္။ မ်က္၀န္းမ်ားဟာ ေႏြးေထြးၾကင္နာ တတ္ပံုရပါရဲ႕။ အေဖ့ မ်က္ႏွာကို ျပန္ျမင္ရသလိုပါပဲ။

'ကြၽန္ေတာ္ ဂႏၶာမာပန္းေတြကို စိတ္၀င္စားပါတယ္ ဆရာၾကီး'

'သူရ.....ေဇာ္ရွိန္းကိုေခၚလိုက္စမ္း'

ကြၽန္ေတာ္ ဂႏၶမာခင္းေတြဘက္လွည့္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ႏွင္းဆီပန္းလို မေမႊးပ်ံ႕ေပမယ့္ ခပ္သင္းသင္းအနံ႔တစ္ခုက ဆြဲေဆာင္မႈေပးပါ တယ္ေလ။ အျဖဴေရာင္ပြင့္ခ်ပ္ေလးေတြ အစိမ္းရင့္ေရာင္ အရြက္စိမ္းစိမ္းမ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ပိုသင့္ေတာ္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။

ျခေသၤ့အစိမ္းရြက္ေလးေတြကေန ဘာေတြမ်ား ပိုရႏိုင္သလည္း အေတာ္အသင့္ဆို လံုေလာက္ျပီမဟုတ္လား အခုအေတြးေတြထဲ။

ကြၽန္ေတာ့္အခန္းငယ္ေလးရဲ႕ ပန္းအိုးေလးမွာ ဂႏၶမာေတြပြင့္ျပီေပါ့။ တစ္ခါတစ္ေလကြၽန္ေတာ့္အိပ္ယာအထ ဂႏၶမာပန္းအိုးေလးကို ေငးမိ စဥ္ နံေဘးမွာ ကိုေဇာ္ရွိေနတတ္ပါတယ္။ သူ႕လက္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီေတြထဲ အျမဲေရာက္ေနေရာ။ သူကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတိုင္းႏွစ္သက္ေနပါရဲ႕။ My God! ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ ကြၽန္ေတာ္ရွာေဖြေတြ႕ရွိရျပီပဲ။

ေန႔ေတြ ညေတြလည္ပတ္ေနရာက ႏွစ္ပတ္လည္ျဖစ္လာစဥ္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဆရာအေနအထားျဖစ္လာရပါျပီ။ ဥယ်ာဥ္ၾကီးထဲ လွည့္လည္မိတဲ့အခ်ိန္ ပ်ိဳးခင္းေတြဘက္ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္မိေတာ့ လူငယ္ေလးအခ်ိဳ႕ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္ခါစကလို မ်က္စိေလးကလယ္ ကလယ္ေတြ႕မိပါရဲ႕။ သူတို႔ကို ၾကီးၾကပ္သင္ၾကား ေပးေနသူက ကိုသူရ။ အဟင္း....

'ငဂ်စ္....ငါ့ေကာင္...အကိုတို႔ threesome လုပ္ခဲ့ဖူးတာမွတ္မိေသးလား?'

'ဒီည အဲဒီ့ဖီလင္ျပန္ယူၾကရေအာင္ေလ'

'ငါသိတယ္ သူမဟုတ္တဲ့ တစ္ျခားတစ္ေယာက္'

ေလေအးေအးႏွင့္အတူ ညေမႊးပန္းရနံ႔နဲ႕အတူ ကြၽန္ေတာ္ ကိုေဇာ္ကိုေစာင့္ေနရတာ။ ေဒါင္ဒင္ႏွင့္ ည၁၀နာရီေက်ာ္အသြားမွာေတာ့ ကိုေဇာ္ေရာက္လာတယ္ ညမွာ လြင့္တဲ့ ပန္းအေၾကြႏွင့္အတူေပါ့။ သူမကအေတာ္လွတာ။ ကြၽန္ေတာ့္ထက္ေတာ့ အသက္ၾကီးပံုရပါတယ္။ သူ၀တ္ထားတဲ့ အ၀တ္ေတြက ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္းအတိုင္း။ တင္းၾကပ္တဲ့  စကပ္အတိုဟာ တင္သား၀ိုင္း၀ိုင္းေတြကို ၾကပ္စီးထား သလိုပါပဲ။

အိုး.....ကိုေဇာ္ သူမရဲ႕ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြကို လွ်ာနဲ႕ရစ္၀ိုက္ရင္း ကလိေနတယ္။ လက္တစ္ဖက္ကလည္း ရင္သားတစ္ခုကို အသာအ သာအယာ ဖ်စ္ညႇစ္ေနပါေရာ။ မသိမသာ ကားထားတဲ့ေပါင္ၾကားထဲက ခပ္ဟဟ ဂူ၀ေလးကိုေတြ႕ေတာ့ ကြၽန္ောတ့္အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ သြားသလားမသိ ေရငတ္သလိုပဲ။

သူ႔ရင္သားေတြကို ကိုင္မိစဥ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေသြးသားေတြ ဆူေ၀လာပါျပီ။ ဟုတ္တယ္ ကြၽန္ေတာ္ လူပ်ိဳအစစ္ရွိေသးတာပဲမဟုတ္လား။ ဒါကို ေပါင္ၾကားထဲက ညီဘြားက မွန္ကန္ေၾကာင္း ေခါင္းျငိမ့္ျပပါတယ္။

'ငဂ်စ္ မင္းစလႈပ္ရွားမလား?'

'ငါလုပ္တာမင္းအရင္ၾကည့္မယ္ေပါ့ဟုတ္လား......ငလည္ေလး'

နံရံက အိတ္ကေလးထဲက Trust ဆိုတဲ့ ကြန္ဒံုးထုပ္ေလးကို ယူလိုက္ကာ သူ႕ငပဲမွာ ကိုေဇာ္စြပ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ညေမႊးပန္းရဲ႕ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ပခံုးမွာ အသာထမ္းလိုက္ကာ သူ႕ပစၥည္းကို အသာဂူေအာင္းပါေတာ့တယ္။

'အာ...အာ...အ ရွိး..ျဖည္းျဖည္းသြင္းပါ...အ'

ကိုေဇာ္ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္တုန္းကလို မဟုတ္ဘဲ ေဆာင့္ခ်က္ေညႇာင့္ခ်က္ေတြက ျမန္ဆန္ျပင္းထန္ေနပါတယ္။ အိုး...အရွင္လတ္လတ္ ဗီဒီယို ထဲက ဟာကို အျပင္မွာျမင္ရသလိုပါပဲ။ သူမဟာလည္း အေပးေကာင္း၊ ကိုေဇာ္ကလည္း အပို႔ေကာင္း စည္းခ်က္ညီညီလႈပ္ရွားေနၾကတာ။

မိနစ္ ၂၀ေက်ာ္ေလာက္မွာေတာ့ ကိုေဇာ့္ေဆာင့္ခ်က္မ်ားဟာ ပိုမိုသြက္လာျပီးေနာက္ ခါးကိုေကာ့ကာေကာ့ကာျဖင့္ ျငိမ္သက္သြားပါေတာ့ တယ္။ ကြန္ဒံုးကို အသာခြၽတ္ အမႈိက္ပံုးထဲ အသာထည့္ကာ ပုဆိုးေကာက္၀တ္ျပီးသကာလ အျပင္ခဏထြက္သြားပါေတာ့တယ္။

'ေကာင္ေလး....ဘာလုပ္ေနတာလည္း ခြၽတ္ေလကြာ မမ မပ်င္းခ်င္ဘူးကြ'

အက်ႌေတြကို ခြၽတ္ ေဘာင္းဘီေတြကို အသာဆြဲခ်လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာ သူမမ်က္ႏွာနဲ႕ တန္းကနဲ။ သူမမ်က္လံုးေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးျခံဳၾကည့္ကာ ႏွစ္သက္သေဘာက်သြားတဲ့ဟန္ျဖင့္ အေရာင္တဖ်ပ္ဖ်ပ္ေတာက္ေနပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အဖ်ား မွာခပ္ေကာ့ေကာ့ျဖစ္ေနတဲ့ ငပဲကိုျမင္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ '၀ိုး.....မင္းေကာင္ေလးက လွလွခ်ည္လားကြာ'

သူမလက္အစံုႏွင့္ ျငင္ျငင္သာသာကိုင္တြယ္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းသားေတြၾကားအသာထည့္လိုက္စဥ္ လွ်ပ္စစ္နဲ႕တို႔လိုက္သလို ခံစားရပါတယ္။ သူမဘယ္လိုမ်ား လုပ္လိုက္ပါလိမ့္။ မၾကံဳဖူးတဲ့ အရသာကို သူမေပးပါတယ္။ ဒီလိုသာဆို ခက္ရခ်ည္ေသး။ တပ္ထြက္ျဖစ္ေတာ့မွာ။ ခဏ အသာဇိမ္ယူျပီးေနာက္ ကြန္ဒံုးအထုပ္ကိုလွမ္းယူကာ တစ္ခုကို ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားမွာ အသာစြပ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္သူမေပါင္ၾကား အ သာ၀င္ကာ က်ားၾကီးေရေသာက္မဟုတ္တဲ့ ေလွၾကီးထိုးရိုးရိုးလုပ္တာေတာင္ အေပါက္ေခ်ာ္ေနေတာ့ သူမက အသာကိုင္ကာ ပစ္စတင္ ခ်ိန္ေပးရပါေသးတယ္။

အသာေလးတရစ္ျခင္းသြင္းမိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သေဘာက်မိပါ့။ ဖီးလ္က မိုက္တယ္။ သူမအတြင္းၾကြက္သားေတြဟာ သန္မာတုန္း။ တ ျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္လည္း အရွိနျမႇင့္ေဆာင့္ခ်က္ေတြတင္ျဖစ္တဲ့အခါ တံခါးမၾကီးဆီ မသိမသာကြၽန္ေတာ္ၾကည့္မိရေသး။ သူ႕ ရင္ သားေတြ တုန္ခါေနတာ ျပီးေတာ့ သူမမ်က္ႏွာရဲ႕ ခံစားမႈမ်ားက ကြၽန္ေတာ့္အာရုံကို ျပင္းထန္လႈပ္ရွားေစပါတယ္။

'ကြၽီ' ဆိုတဲ့ တံခါးသံႏွင့္အတူ ေျခသံထြက္ေပၚလာခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္လႈပ္ရွားမႈဟာ အျမင့္ဆံုးျဖစ္သြားရကာ တစ္ကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္တုန္ သူမရင္ခြင္ထဲ လွဲေလ်ာင္းသြားမိရတာေပါ့။ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ကိုေဇာ့္မ်က္ႏွာက ခပ္ျပံဳးျပံဳး။

ေနာက္ေတာ့.....'ခ်က္...ခ်က္' ျမည္ေနတဲ့ နာရီလက္တံေတြကိုၾကည့္ရင္း ကိုေဇာ္ အေၾကြပန္းကို ျပန္ပို႔ေနတာ ေစာင့္ရတာ အေတာ္ ၾကာမွန္း ရိပ္မိရတယ္။ ျမိဳ႕ထဲထိမ်ားသြားပို႔ေနရသလားပဲ။ မ်က္ခြံမ်ားဟာ တျဖည္းျဖည္းေလးလံလာျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ္ ဟန္မေဆာင္ ႏိုင္စြာ အိပ္ေမာက်သြား ပါတယ္ မၾကာခင္မွာေပါ့။

x              x              x

ေနျခည္ေႏြးေႏြးက်ေရာက္လာမႈေၾကာင့္ ထရံေတြၾကားက အလင္းစက္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုႏိုးထေစပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္မိသည္မသိ ကြၽန္ေတာ္အေတာ့္ကို လန္းဆန္းေနပါတယ္။ ကိုေဖာ္ဘယ္အခ်ိန္ကမ်ား ျပန္ေရာက္ပါလိမ့္ ကြၽန္ေတာ္ ထခ်ိန္မွာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေရာက္ေနျပီ။

ခဏအၾကာမ်က္ႏွာသစ္ျပီး အခန္းထဲအေရာက္ ေမႊးပ်ံ႕တဲ့ေကာ္ဖီရနံ႔ႏွင့္အတူ ကိုေဇာ္ေရာက္လာတယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ ၀မ္းသာမႈႏွင့္ အျပံဳးေ၀လို႔ ဘာကိုဒီေလာက္ သေဘာက်ေနပါလိမ့္မလဲ။

ျပတင္းကတစ္ဆင့္ က်ယ္ျပန္႔လွတဲ့ ပန္းခင္းၾကီးထဲ လွမ္းေမွ်ာ္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ခပ္ေသးေသးေလးျဖစ္သြားရပါတယ္။ ေလယူရာ ယိမ္းႏြဲ႕ေနတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြက အမ်ားအျပား။ ျဖဴနီ၀ါျပာစံုလင္လွတာပါ။ ျဖာက်ေနတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ႏွင့္အတူ ရႈေမာမဆံုးတဲ့ ပန္းခင္းအ လယ္ လူငယ္ေလးေတြ၀င္ေရာက္လာမႈႏွင့္အတူ ႏိုးထၾကပါျပီ။ ေကာ္ဖီကိုလက္စသပ္လိုက္ရင္း အ၀တ္အစားလဲဖို႔ အခန္းထဲ၀င္ခဲ့စဥ္ခဏ ခုတင္ေဘးက ပန္းအိုးေလးကို လွမ္းၾကည့္မိတယ္ အိုး....ဂႏၶမာပန္းေတြမဟုတ္ ႏွင္းဆီပန္းေတြ။

'ဂႏၶမာပန္းမဟုတ္တဲ့ ႏွင္းဆီနီနီ...'

Wrote by Alex Aung (21.2.2010)

Friday, February 19, 2010

ေဂးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖြင့္ဟဝန္ခံခ်က္ By ၿဖိဳး သဲေလး

 

          ခ်ယ္တို႔က 'ဂ်ယ္' ဆိုေတာ့၊ မိန္းမလွ်ာဆိုေတာ့ အဲ... အဲ... ႐ိုင္း႐ိုင္းေခၚရင္ အေျခာက္မ၊ ဂ်ီမေတြဆိုေတာ့ ကိုယ့္ စကားကိုယ္ အထင္အျမင္ ေသးခ်င္ၾကတယ္။ စကားေပါ့၊ စကားပို၊ စကားလွ်ံ ထင္ၾကတယ္၊ ဖိနပ္ၾကားက နတ္စကားထြက္ မလားေပါ့...ဒီလို...သူတို႔က။

         ေျပာပါေစ...ေျပာပါေစ...ထင္ပါေစ...။ တေန႔ေတာ့ ဂ်ီမ ေစတနာကို သိလာမွာပါ။ ဘယ္သူက ဘာေတြထင္လည္း ဂ႐ုမစိုက္ေသးဘူး။ ဂ်ီမဘဝကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ခံယူလိုက္ၿပီးကတည္းက ခ်ယ္ တို႔ (အခ်စ္ဝတၳဳေတြထဲက ခပ္ေတ ေတ ဇာတ္လိုက္မ ေလသံနဲ႔ ေျပာရရင္) "ခ်ယ္တို႔ ဘာကိုမွဂ႐ုမစိုက္ၿပီ၊ ေသမွာမေၾကာက္လို႔ ေပတရာ ေလွ်ာက္ေနတာ...၊ ဘယ္အရာကို ခ်ယ္ဂ႐ုစိုက္ရမည္နည္း။ ခ်ယ္ ဂ႐ုမစိုက္လိုၿပီ...။

         ခ်ယ္ သိပ္နားလည္သည္ေပါ့...။ ေလးငါးတန္းမွ်သာတတ္တဲ့ ပညာမဲ့မွ မဟုတ္ဘဲ။ ဘြဲ႔ရ ပညာတတ္တေယာက္ အေနနဲ႔ သိပ္နားလည္သည္ေပါ့။

         ဒီဘဝ ဂ်ီမျဖစ္ရတာဟာ ဟိုအရင္ဘဝက သူမ်ားသားမယားကို ေစာ္ကားပစ္မွားခဲ့လို႔ဆိုတဲ့ ဗုဒၶတရားေတာ္အလိုအရ လည္း ခ်ယ္သိတယ္။ သိပၸံနည္းက်က် ေလ့လာၿပီး စိတ္ပညာရွင္ေတြက ေျပာတဲ့ (Homo Dysfunction) ဟိုမုန္း ေျပာင္းလဲ တဲ့ ေရာဂါ၊ ဟိုမုန္း ကေမာက္ကမ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါဆိုတာကိုလည္း ခ်ယ္ သိတယ္။

         ေရာဂါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဝဋ္ခံရတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ီမဘဝဟာ မေကာင္းဘူးဆိုတာလည္း ခ်ယ္သိတာပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုျမင္သူတိုင္း က ရယ္စရာ သတၱဝါတေယာက္လို သေဘာထားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ရြံစရာ သတၱဝါတေယာက္လို ၾကည့္ၾကတယ္။ ကိုယ္ေျပာတဲ့စကားကို ဘယ္သူမွ မေလးစား ခ်င္ဘူး။ အထင္ေသးၾကတယ္။ ေယာက်္ားတန္မဲ့နဲ႔ ေရသာခိုအေခ်ာင္လိုက္ ေနၾကတယ္လို႔ ထင္ၾကတယ္။ ခုဆို ပိုဆိုးေသး၊ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ခ်ယ္တို႔နဲ႔ လူေတြက တြဲမထိုင္ခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါပိုး ျဖန္႔ေဝသူလို႔ ထင္ၾကျပန္တယ္။ ကဲ... စဥ္းစား...ဂ်ီမ၊ အေျခာက္မ ျဖစ္ရတဲ့ဘဝ ဘယ္မွာ ေကာင္းလို႔လဲ။ ဘယ္သူျဖစ္ခ်င္ မလဲ။ တကယ္ပါ ခ်ယ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ပါ့မလား၊ ခ်ယ္မျဖစ္လိုပါ...။ ခ်ယ္ မျဖစ္လိုတာ ေသ ခ်ာပါသည္ကြယ္...။

         ခ်ယ္ ေရာဂါစတာ ငါးႏွစ္သမီး။ အဲ... ငါးႏွစ္သားေလာက္ကေပါ့။ ခ်ယ့္ဒက္ဒီက အစိုးရအရာရွိတေယာက္၊ မာမီက ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ ပြဲစားမေပါ့။ ခ်ယ္က အၾကီးဆံုးသား ၾသရႆ၊ သားၾကီး ၾသရႆအေျခာက္ျဖစ္တာေလ ေကာင္းၾက ေရာ။ ခ်ယ္တို႔အိမ္က ဂ်ယ္လီ...ဂ်ယ္လီနဲ႔ ခ်စ္စႏိုးေခၚၾကတယ္ေလ။ ေယာက်္ားနာမည္ မွည့္ထားတာက ေတာ့ 'ေအာင္ျပည္စိုး' တဲ့။ ထားလိုက္ပါေတာ့ ဒါက တကပ္။ ႐ုပ္ရွင္စကားနဲ႔ ေျပာတာေလ... ကပ္ ခ်ိန္းလိုက္ဦးမယ္။

         အဲ... ငါးႏွစ္သားေလာက္မွာ ခ်ယ္ဆိုတဲ့ ဂ်ီမေပါက္စေလးက၊ မာမီ့မိတ္ကပ္ေတြ၊ ႏႈပ္ခမ္းနီေတြ ယူလိမ္း၊ ယူဆိုး၊ ၿပီး ေတာ့ မာမီ့ထမီၾကီး ဝတ္ၿပီး တိုက္ခန္းဝရန္တာမွာ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီ ကေနတာပဲ။ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဘာျဖစ္မွန္းလည္းဘယ္ သိမလဲ။ အဲဒါ လမ္းေပၚက ေရွာက္သီးေဆးျပားေရာင္းတဲ့ အေခ်ာက္မၾကီးေတြက ျမင္ေတာ့ 'သမီးေလး...သမီးေလး...' နဲ႔ လွမ္းလွမ္းေခၚၾကတယ္။ ဇာတ္သြင္းတာေလ...၊ အေခ်ာက္မၾကီးေတြလုပ္ပံု လုပ္စရာလား...။

         ခ်ယ္ကေတာ့ အဲလိုေခၚရင္ ရွက္ရွက္ၿပီး အိမ္ထဲဝင္ေျပးတာပဲ။ ခ်ယ္ အဲလို ကကေနတာကို အစကေတာ့ ဒယ္ဒီေရာ၊ မာမီေရာ ကေလးပဲဆိုၿပီး ၾကည့္ေနေသးတယ္။ ဆယ္ႏွစ္သားေက်ာ္လာေတာ့ ဒယ္ဒီတို႔ မာမီတို႔ လန္႔လာၿပီ ေဘာင္းဘီရွည္ မခၽြတ္တမ္းဝတ္ၿပီး ဖင္ေလးလိမ္က်စ္လိမ္က်စ္နဲ႔ ဂ်ယ္လီကေလ...၊ ဂ်ယ္လီကေလ...နဲ႔ေျပာရာကေန ခ်ယ္က...ခ်ယ္က ...နဲ႔ျဖစ္လာၿပီေလ။ ေက်ာင္းစာအုပ္အဖံုးမွာလည္း 'ပန္းခ်ယ္ရီမမ' တဲ့ နာမည္ေတြေျပာင္းလို႔...။ အဲတင္ ဒယ္ဒီက အိမ္ေရွ႕ ဝရန္တာမွာ ၾကိဳးနဲ႔တုတ္ေတာ့တာပဲ။ ၿပီးေတာ့ ၾကိမ္လံုးနဲ႔ 'ေဟ့ေကာင္...မင္း... မိန္းမ လား...၊ ေယာက်္ား လား...ေျပာစမ္း' ဆိုၿပီး 'ရႊမ္း' ဆိုတခ်က္ခ်။ ခ်ယ္က ေက်ာေလးေကာ့ၿပီး 'အမယ္ေလး... မိန္းမပါဒယ္ဒီရဲ႕...' ဆိုၿပီး ေအာ္တာပဲ။

           ဒယ္ဒီကလည္း "ေယာက်္ားပါ" လို႔ မေျပာမခ်င္း ခ်တယ္။ ဘယ္ခံႏိုင္မလဲ ၾကာေတာ့ လက္ေျမႇာက္ ဒူးေထာက္ အညံ့ခံလိုက္ရတာေပါ့။ သဲ့သဲ့မွ်ေသာ ေလသံေလးနဲ႔... 'ေယာက်္ားပါ ဒက္ဒီရယ္' လို႔သာ ေျပာလိုက္ရတယ္။

           ေနာက္ေန႔ကစၿပီး ဒယ္ဒီ အမိန္႔အတိုင္း ေယာက်္ားေလးလို ပုဆိုးဝတ္ရတယ္၊ ရွပ္အကႌ် ဝတ္ရတယ္။ မိန္းကေလး ေတြနဲ႔ မကစားရဘူး။ ညေနတိုင္း ဒယ္ဒီနဲ႔ လက္သီးထိုးရတယ္။ ခ်ယ္ ၾကိဳးစားၿပီး စိတ္ကိုေျပာင္းပါတယ္။ ဒယ္ဒီကိုေၾကာက္ လည္း ေၾကာက္တယ္၊ မာမီကိုလည္း သနားပါတယ္။

           ခ်ယ္ ခုႏွစ္တန္းေလာက္မွာ ေတာ္ေတာ္ ဟုတ္သြားေသးတယ္။ ေယာက်္ားေလးလို ျပန္ျဖစ္သြားတယ္။ တခါတ ေလ ေပၚလာတဲ့ ကႏြဲ႔ကလ် ေနခ်င္စိတ္ေတြကိုလည္း အတင္း ေမာင္းထုတ္ပစ္တာကိုး။ ဒါေပမယ့္ ဒယ္ဒီတို႔ အမွားေၾကာင့္ ခ်ယ္ဒုကၡေရာက္သြားပါတယ္။ ဒယ္ဒီေပါ့၊ ခ်ယ္ပိုၿပီး ေယာက်္ားပီသေအာင္ ေယာက်္ားေလး၊ မိန္းကေလး ေရာေနတဲ့ ေက်ာင္း ကေန ေယာက်္ားေလးေက်ာင္းကို ေျပာင္းပစ္တယ္ေလ။ ေျပာင္းစရာလား...။ သူက ထင္တာေလ...။ ထင္တာ...။ ေယာက်္ားေလးေတြခ်ည္းဆိုေတာ့ ေယာက်္ားပိုျဖစ္မယ္ ထင္တာ။ ျဖစ္လိမ့္မယ္... ျဖစ္လိမ့္မယ္...။ အရြယ္ေလးက ဆယ့္ေလး၊ ဆယ့္ငါး၊ စိတ္ကစားတဲ့အရြယ္။ ၿပီးေတာ့... စိတ္ကေလး မခိုင့္တခိုင္ကို အတင္း က်ားကန္ခိုင္းထားရပါတယ္ ဆိုမွ အထာကၽြမ္းေနတဲ့ ေက်ာင္းသားဆိုးေတြက ေခ်ာင္ေတြမွာ အတင္းလိုက္လိုက္ ဖက္နမ္းေတာ့ သြားေရာ...။ 'ေအာင္ျပည္စိုး' ကေန 'ပန္းခ်ယ္ရီမမ' ျပန္ျဖစ္ေရာ...။

           မေျပာနဲ႔ေတာ့... ေက်ာင္းမွာေတာ့ ခ်ယ္ရီတို႔က စူပါစတားေပါ့။ တေန႔တေန႔ စာအေစာင္ ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ရတယ္။ အကုန္လံုး ၾကီးၾကီးမာစတာ့ သားေတြခ်ည္းပဲ။ ဒါေပမယ့္ ျပန္မၾကိဳက္ပါဘူး။ "ပညာသင္ေနတုန္း အခ်စ္ေရးကို မစဥ္းစား ေသးဘူး..." လို႔ စဥ္းစားရင္း ေရွ႕ဆံုးကထည့္ စဥ္းစားပါ့မယ္ လို႔ စာျပန္လိုက္တာေပါ့...။

           ဒက္ဒီတို႔ မာမီတို႔ မသိေအာင္ မုန္႔ဖိုးစုၿပီး မိတ္ကပ္၊ ႏႈတ္ခမ္းနီဝယ္၊ ေက်ာင္းမုန္႔ဆိုင္က အေဒၚၾကီးဆီမွာ အပ္ထား ရတယ္။ ေက်ာင္းေစာေစာ လာၿပီး မုန္႔ဆိုင္အကြယ္မွာ မိတ္ကပ္ ပါးပါးလိမ္း၊ ႏႈတ္ခမ္းနီ ပါးပါးဆိုးၿပီးမွ အတန္းထဲဝင္တာ၊ ခ်ယ္တို႔မ်ား အတန္းထဲ ဝင္လာၿပီးလားဆိုမွျဖင့္ လက္ေခါက္မႈတ္သံ၊ ေလခၽြန္သံေတြမွ ဆူညံလို႔။ "ခ်ယ္ေလးေရ...ခ်စ္ခ်စ္" နဲ႔ အသံမစဲဘဲ။ ၾကည္ႏူးရတာမ်ား မေျပာနဲ႔ေတာ့။ တကယ္ေျပာတာ။ မိန္းမအစစ္ေတြလိုပဲ ၾကည္ႏူးသာယာတာ၊ ခ်ယ္ 'စပိမေတြ' ကိုေမးၾကည့္ဖူးတယ္။ စပိမဆိုတာ မိန္းမအစစ္ကို ေခၚတာေလ။ ခုဆို 'စပိမ' လို႔ မေခၚေတာ့ဘူး။ 'ငံျပာရည္' လို႔ေခၚတယ္။ ထားပါေတာ့ ဒါကတကပ္။

           အဲဒီ့စပိမေတြက ေျပာတယ္ သူတို႔လည္း ေယာက်္ားေလးေတြက ကိုယ့္ကိုလွတယ္ေျပာရင္၊ ခ်စ္တယ္ေျပာရင္ ၾကည္ႏူးသာယာတာပဲတဲ့။ အဲဒီခံစားမႈဟာ တမ်ိဳးဘဲတဲ့၊ ကိုယ္ကခ်စ္ေနတဲ့သူဆို ပိုေတာင္ခံစားရေသးသတဲ့။ အဲဒီခံစား မႈဟာလည္း ဘာနဲ႔မွမတူဘူးတဲ့။ သိပ္မွန္တာေပါ့ကြယ္။ အခ်စ္ရဲ႕ ခံစားမႈကို ခ်ယ္တို႔လည္း ခံစားခဲ့ဖူးသည္ေပါ့။ ရင္ထဲက အသည္းႏွလံုး ေပါက္ခုန္ထြက္မတတ္ တဆတ္ဆတ္ တုန္ယင္ေမာဟိုက္လာေစေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေစတာလည္း အခ်စ္၊ ကမၻာေလာကၾကီး တခုလံုးကၽြမ္းထိုး ေမွာက္ခံုျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တာလည္း အခ်စ္ေပါ့။ ပန္းမမခ်ယ္ရီ တေယာက္ အခ်စ္၏ ေက်းကၽြန္ဘဝ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေရာက္ဖူးသည္ေပါ့ကြယ္။ အၾကိမ္ၾကိမ္ ရႈံးနိမ့္ဖူးသည္ေပါ့ကြယ္...။

            ဒါေပမယ့္ ခ်ယ္ အခ်စ္ဦးကို တကၠသိုလ္ေရာက္မွ စေတြ႔တာပါ။ ဆယ္တန္းမွာ တေယာက္ေတြ႔ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္... ခ်ယ္ မ်ိဳသိပ္လိုက္ပါတယ္။

           ဘာေၾကာင့္လည္းဆို ကိုးတန္းႏွစ္မွာ ခ်ယ့္ အမူအရာေတြကို အိမ္က ျပန္ရိပ္မိၿပီး တိုက္ဝရန္တာ လူျမင္ကြင္းမွာ ဒယ္ဒီက ပုဆိုးခၽြတ္ ႐ိုက္တယ္ရယ္လို႔။ ႐ိုက္စရာလား...။ အပ်ိဳဖားဖားၾကီးကို လံုးခ်ည္ခၽြတ္ ႐ိုက္တယ္ရယ္လို႔။ ရွက္လိုက္ တာ။ ဒယ္ဒီရဲ႕ ၾကိမ္ဒဏ္ရာေတြကေတာင္ ခ်ယ့္အရွက္ကုိ မဖံုးလႊမ္းႏိုင္ဘူး။ ငိုေနတဲ့ မာမီ့ကုိသနားၿပီး ဒယ္ဒီကို ဒုတိယအ ၾကိမ္ေျမာက္ ေျပာရျပန္တယ္။ 'က်ေနာ္ ေယာက္်ားပါခင္ဗ်၊ ေအာင္ျပည္စိုးပါခင္ဗ်...' လို႔ ဆယ္ၾကိမ္ ေျပာရျပန္တယ္။

           အဲဒီတခါ ခ်ယ္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း စိတ္ပ်က္မိတယ္။ ခ်ယ္ စာေတြလည္းေတာ္ ေတာ္ဖတ္ေနၿပီဆိုေတာ့  သိလည္း သိေနၿပီေလ။ ရခဲလွတဲ့ ေယာက္်ားဘဝကို ခ်ယ္ တကယ္လိုခ်င္ပါတယ္။ ရေနလ်က္ သားနဲ႔ ခ်ယ္မလိုခ်င္ေနတာက ခ်ယ့္ အမွား၊ ခ်ယ္ညံ့လို႔ဆိုၿပီး ခ်ယ္ၾကိဳးစားျပန္တယ္။

           ခ်ယ္ ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ...။ ေအာင္ျပည္စိုး၊ လူေခ်ာေလး၊ အမိုက္အခိုက္ေလး ေအာင္ျပည္စိုးအျဖစ္နဲ႔ ေကာင္မ ေလးေတြကို ေလွ်ာက္လိုက္တယ္။ သိတယ္ မဟုတ္လား... ဒီက အရပ္ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးနဲ႔ မ်က္ လံုးေကာင္း၊ မ်က္ခံုးေကာင္းရယ္။ ေနေအာင္ရယ္၊ ေက်ာ္သူရယ္၊ ရန္ေအာင္ရယ္၊ ေပါင္းထားတဲ့႐ုပ္မ်ိဳး။ စဥ္းစားၾကည့္...။ စပိမေတြ၊ ငံျပာရည္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ခိုက္လိုက္ ၾကိဳက္လိုက္မလဲ...။

           တစ္လေလာက္ စပိမေခ်ာေခ်ာေလးေတြေနာက္ကို လိုက္တာ စြံေရာ၊ စပိမေလးတေယာက္နဲ႔။ ေခ်ာေခ်ာေလးပါပဲ။ နာမည္ေတာင္ ေမ့ေနပါၿပီ။ သူ႔ကိုခ်စ္ဖို႔ ေအာင္ျပည္စိုးခမ်ာ အေတာ္ေလး ၾကိဳးစားၾကည့္ပါတယ္။

           သမီးရည္းစားတို႔ ဘာသာဘာဝ အင္းလ်ား ကန္ေတာ္ၾကီး၊ တိရိစၦာန္႐ုံ ေလွ်ာက္သြား ခ်ိန္းေတြ႔။ ဘယ္လိုမွ မၾကည္ ႏူးဘူးရွင္... ကဲ...။ ဒါနဲ႔ မျဖစ္ေခ်ဘူး ဆိုၿပီး ႐ုပ္ရွင္႐ုံေနာက္ဆံုးတန္းဝင္ၾကည့္ ပစ္တယ္။ ေျပာဦးမယ္ ႐ုပ္ရွင္ျပတာနဲ႔ သူက ကိုယ့္ပခံုးကို ႏြဲ႔မွီလာတယ္။ ကိုယ့္လက္ကို ကိုင္လာတယ္။ မီးေရာင္မွိန္လဲ့လဲ့မွာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ဘယ္ေလာက္ၾကည္ႏူးဖို႔ ေကာင္းလဲ။ တခါတည္း စိတ္ေတြ မြန္းက်ပ္ၿပီး ေခၽြးေတြျပန္လာတယ္။ ႐ုပ္ရွင္႐ုံထဲကေန ထြက္ေျပးခ်င္လာတယ္။ မိန္းမခ်င္း လိုပဲ ခ်ယ့္ စိတ္ထဲမွာ ခံစားလာရတယ္။ ခက္တာက ကိုယ္ႏြဲ႔မွီခ်င္ေနတာက ကိုယ့္ေရွ႕ တခံုေက်ာ္မွာေလ။ ႐ုံထဲဝင္ကတည္း က ျမင္လိုက္ၿပီးၿပီ။ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုလိုက္ၿပီးလို႔ ဒိတ္ကနဲေတာင္ ခုန္သြားခဲ့ၿပီးၿပီ။ သူကကိုယ့္လို ဂ်င္းပင္ နဲ႔ တီရွပ္နဲ႔ ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူက ေယာက္်ားစစ္၊ ကုိယ္က က်ားေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ က်ားအတုကိုး...။

            အဲဒီစပိမနဲ႔ ႐ုပ္ရွင္႐ုံကအျပန္ လမ္းခြဲၾကတာပဲ။ ဟုတ္တယ္ ခ်ယ္ဘယ္လိုမွ သူ႔ကို ခ်စ္လို႔မွမရတာ။ ညီမလိုပဲခင္ တယ္။ ညီအမခ်င္းေတြလိုပဲ သေဘာထားလို႔ရမယ္။ သူကေတာ့...ခ်ယ္က အသဲစား ဘုရင္ၾကီးတဲ့။ ရက္စက္မႈအေပါင္း သရဖူေဆာင္းတဲ့ ကိုစိမ္းပင္ၾကီးတဲ့...။ ခက္လိုက္တာမ်ားဆိုတာ စိတ္ကိုမရွည္ဘူး။ ေအာ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္... "ငါခ်စ္တာက ခႏၶာသုခ..." လို႔။ ဟုတ္တယ္။

            သနားေတာ့ သနားပါတယ္။ သူ႔ခမ်ာ ကိုယ့္ကို ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္ေတြ ဘာေတြေပးလို႔။ ေပးတာက ေယာ ပုဆိုး အဆင္လွလွေလး။ အဲ... ကိုယ္လိုခ်င္ေနတာက...ေဟာ့ေရွာ့ ဇာအကႌ်လက္ပြ အတြန္႔နဲ႔ ၾကိဳးသိုင္းေဒါက္ဖိနပ္။ မခက္ဘူးလား...။

           အခ်စ္ဦးေလးနဲ႔က တကၠသိုလ္မွာ ေတြ႔မယ့္သာေတြ႔တာပါ။ တကၠသိုလ္ေလးႏွစ္ တေလွ်ာက္လံုး ခ်ယ္ ေယာက္်ား ပံုဖမ္းၿပီး သိုသိုသိပ္သိပ္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ျပည္စိုး ဘဝနဲ႔ဘဲ ေနခဲ့ပါတယ္။ အခ်စ္ဦးကို အေဝးကေန က်ိတ္ခ်စ္ခဲ့တာပါ။ သူက ခ်ယ္တို႔ ေမဂ်ာကင္း ေပါ့။ အလွဘုရင္ေမာင့္ကို မိန္းကေလးတိုင္း ခ်စ္ခ်င္ၾကမွာပါ။ ေမာင္က ဂ်င္းပင္နဲ႔စပို႔ရွပ္ကို အၿမဲ ဝတ္တတ္ၿပီး ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔။ တခါတေလက် ကားအျဖဴေလးနဲ႔။ ေမာင္ဟာ ဆင္စြယ္နန္းေပၚက မင္းသားေလး တပါးပါ။ ခ်ယ္နဲ႔ ကြာေဝးလြန္းပါတယ္။

           ေမာင္ထိုင္တတ္တဲ့ အတန္းေနာက္မွာထိုင္ၿပီး ေမာင့္ကိုယ္သင္းရနံ႔ကိုပဲ မသိမသာ နမ္းရႈံ႕ရတယ္။ ေမာင္ ေက်ာင္း လာတာကို ေစာင့္ၾကည့္ရတယ္။ ကင္တီးမွာ ေမာင့္စားပြဲကပ္လ်က္ကို ထိုင္စားၿပီး စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ဆံုစားရတယ္။ ဒါ ေလာက္ပါပဲ။ ခ်ယ္ ဒီထက္မပိုခဲ့ပါဘူး။ အေဝးကပဲ ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္။

           ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာ ေမာင္အတြဲရသြားေတာ့... အို... ခ်ယ္ အသဲကြဲခဲ့ရတယ္။ ဖ်ပ္ဖ်ပ္လူးေနေအာင္ ခံစားခဲ့ရတယ္။ ဟုိစပိမရဲ႕ဝဋ္ ခ်ယ္ ေကာင္းေကာင္းလည္ၿပီေပါ့။ အသည္းကြဲေဝဒနာကို ခ်ယ္ ေတာ္ေတာ္က်က္ေအာင္ ကုလိုက္ရတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ဂ်ီမ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ အလွျပင္ဆိုင္ကိုသြားၿပီး မိတ္ကပ္ ဆံပင္ သင္လိုက္တယ္။ ခ်ယ္ငယ္ ငယ္ေလးကတည္းက အဲဒီမိတ္ကပ္ဆံပင္ ကိစၥကို အရမ္းစိတ္ဝင္စားတယ္ေလ။ ဒါေတာင္ အဲဒီဆိုင္က ဂ်ီမေတြက ကိုယ္က ေယာက္်ားပံုဆိုေတာ့ ပထမစိတ္ဝင္စားၾကေသးတယ္။ ဂ်ီမကို စိတ္ဝင္စားတဲ့ အမိုက္အခိုက္ ေကာင္ေလးဆိုၿပီးေပါ့။ ေနာက္ မွ ဂ်ီပုန္းမမွန္း သိသြားၾကၿပီး အဖံုးကိုပြင့္ေအာင္ သင္းတို႔ပဲ လုပ္လိုက္တာေလ။

           ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ႔ ခ်ယ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့တယ္။ ခ်ယ္... ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းပဲ ဂ်ီမဘဝကို ခံယူလိုက္ေတာ့ မယ္...။ ဟုတ္တယ္ေလ... ခ်ယ္ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုသိၿပီ။ ခ်ယ္ ဘယ္လိုမွ ေယာက်္ား မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ခ်ယ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကိဳးစားၾကည့္ ၿပီးပါၿပီ။ ခ်ယ္ဟာ မိန္းမပဲ။ ခ်ယ့္စိတ္က မိန္းမပဲ။ ခ်ယ္ မိန္းမလိုပဲေနခ်င္တယ္။ မိန္းမတေယာက္အ ေနနဲ႔ပဲ ဘဝကို ျဖတ္သန္းခ်င္တယ္။ စိတ္မခ်မ္းမသာနဲ႔ ဟန္ေဆာင္ေနရတဲ့ဘဝမွာ ခ်ယ္မေနပါရေစနဲ႔။ ခ်ယ့္မွာ သတၱိရွိပါ တယ္။ အေျခာက္မ ဂ်ီမတေယာက္အေနနဲ႔ ဘဝကိုရင္ဆိုင္ဖို႔ သတၱိရွိပါတယ္။ ျဖစ္လာသမွ်ကို ခ်ယ္ ရင္ဆိုင္မယ္။ " ေလာကကို မ်က္ႏွာအသစ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ေတာ့မယ္ဟဲ့" ဆိုၿပီး ဆံုးျဖတ္ၿပီးတဲ့ ေနာက္တေန႔မနက္မွာပဲ ေျခသလံုးေမႊးေတြ အကုန္ရိတ္၊ ထမီကို ဝတ္ခ်လိုက္တယ္။

            ဂ်ီမဘဝနဲ႔ ခ်ယ္ ေလာကၾကီးထဲမွာ စတင္လႈပ္ရွားလိုက္တာနဲ႔ ပထမဆံုး ခ်ယ္ အိမ္ေပၚက ဆင္းခဲ့ရတယ္ရွင္...။ ဂ်ီမသူငယ္ခ်င္း တေယာက္နဲ႔ ခ်ယ္ သြားေနတယ္။ ခ်ယ္ ဆံပင္အငွားညွပ္ၿပီး အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာ လိုက္တာ။ ခ်ယ္ မိန္းမ တေယာက္လို ေနလို႔ရၿပီ၊ လြတ္လပ္စြာေနလို႔ရၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ထင္သလို မေနပါဘူး။ အဆင့္အတန္း ျမင့္ျမင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ ဂုဏ္သေရရွိ ကေတာ္မေတြလိုပဲ ေနပါတယ္။

            ကိုယ္ လမ္းထြက္လို႔လမ္းမွာ ၿပံဳးစိၿပံဳးစိ ၾကည့္ၾကၿပီ၊ ရတယ္ရွင္... ၾကည့္ပါ...။ စိတ္မဆိုးတတ္ပါဘူး။ အသား လည္းပဲ့မပါပါဘူး 'မမ သိပ္လွတာပဲ၊ ညီမ သိပ္မိတာပဲ' ေျပာပါရွင္... ရပါတယ္... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...လို႔ေတာင္ ခ်ယ္ျပန္ ေျပာလိုက္ပါတယ္၊ အဲ... အဲလိုမဟုတ္ဘဲနဲ႔ "ဘာပံုၾကီးတုန္း ဂန္ဒူးမ အရွက္မရွိဘူးလား... ဘာလား" နဲ႔ေတာ့ မ႐ိုင္းနဲ႔ ခ်ယ့္ အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္း သိသြားမယ္။ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာ အၿမဲထက္ျမက္ေနတဲ့ ဆံပင္ညွပ္တဲ့ ကပ္ေၾကး အၿမဲတမ္းပါ တယ္။ ခ်ယ့္ကို ထမင္းလည္းေကၽြးေသာ ေစာ္ကားေမာ္ကား လုပ္သူေတြရဲ႕ အႏၲရာယ္မွလည္း ကာကြယ္ေပးေသာ သက္ ေတာ္ေစာင့္ ကတ္ေၾကးကေလးေပါ့ရွင္...။

           ခ်ယ္ ဒုတိယအခ်စ္နဲ႔ေတြ႔တဲ့ေကာင္ေလးဟာ ဒီကတ္ေၾကးေလးက ေအာင္သြယ္ေတာ္ေလးေပါ့။ ခ်ယ္က သူ႔ကို 'ခ်ာတိတ္' လို႔ပဲေခၚတယ္။ ခ်ယ့္ထက္ ငယ္တယ္။ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားေလး။ ႏုႏုကေလးနဲ႔ ေခ်ာေခ်ာကေလး။ သူက ခ်ယ္ တို႔ဆိုင္မွာ ဆံပင္လာလာညွပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ခ်ယ္ညွပ္ေပးတာကိုမွ သေဘာက်တယ္။ ခ်ယ္ ညွပ္ေပးမွ ဆိုၿပီးလာ ၾကတဲ့သူေတြရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြထဲမွာ ခ်ယ္ ကလည္း သူ႔ကိုမွ ခ်စ္မိသည္။ ျမင္ျမင္ခ်င္းပင္ စြဲလမ္းမိပါသည္ ျဖစ္တာ။ ကဲ... ဟုတ္ၿပီ။ စြဲလမ္းတာကေတာ့ ဟုတ္ၿပီ။ ကိုယ္ခ်စ္ေနတာ သူသိေအာင္ သူကကိုယ့္ကိုျပန္ခ်စ္ေအာင္ ခ်ယ္ စြမ္းေဆာင္စမ္း။ ဂ်ီမတို႔ တတ္အပ္တဲ့ အဌာရသေတြနဲ႔ ၾကံစမ္း... ၾကံစမ္းေပါ့။

          ခ်ယ္တို႔ဘဝဟာ ေအာက္က် ေနာက္က် ႏိုင္လွပါတယ္။ မိန္းမအစစ္တေယာက္ အေနနဲ႔ ေတာင္ကိုယ္က တဖက္ သက္ၾကိဳက္မိရင္ ေယာက္်ားေလးကို စဖို႔ ခက္ပါဘိသနဲ႔။ ဂ်ီမ တေယာက္အေနနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ေတြးသာၾကည့္ေတာ့...။ ခ်ယ့္ မွာေလ... အႏူးညံ့အသိမ္ေမြ႔ဆံုးနည္းေတြနဲ႔ ခ်ာတိတ္ သေဘာက်လာေအာင္ ၾကိဳးစားလိုက္ရတာ။ ဆံပင္ေလးကို ကတ္ ေၾကးေလးနဲ႔ တယုတယညွပ္ေပးရင္း၊ ကတ္ေၾကးေလးအေၾကာင္း ေျပာျပလိုေျပာျပရ၊ ခ်ာတိတ္ မ်က္ႏွာေပၚက မရွိတဲ့ ဆံပင္ေမႊးေလးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေကာက္ေပးလိုေကာက္ေပးရနဲ႔၊ ခ်ာတိတ္ကအိေျႏၵရွင္မပံုစံကို ၾကိဳက္တတ္တယ္ ဆိုေတာ့လည္း ေနျပလိုက္ရတာ  အိေျႏၵရွင္မပံုစံ၊ က်စ္ဆံၿမီး အရွည္ၾကီးထားၿပီး ရင္ဖံုးနဲ႔ ခ်ိတ္ထမီေတာင္ ဝတ္ေနလိုက္ခ်င္ ေသးတယ္။ ခ်ာတိတ္ၾကိဳက္သလို ခ်ယ္ ေနမယ္။ ခ်ယ္ ခ်ာတိတ္ကို တကယ္ခ်စ္ေနမိၿပီကိုး...။

          ခ်ယ္နဲ႔ ခ်ာတိတ္ ခ်စ္သြားၾကေတာ့ ခ်ာတိတ္ကေလ ခ်ယ့္ဆီလိုက္ေနတယ္။ ခ်ယ့္သူငယ္ခ်င္း အိမ္မွာေပါ့၊ ဂ်ီမ သူငယ္ခ်င္းက ကိုယ္ခ်င္းစာရွာပါတယ္။ သူလည္း ခ်စ္ဖူးသူ၊ ရူးဖူးသူကိုး။

          ခ်ာတိတ္ ခ်ယ့္ဆီလာေနတဲ့ ရက္ေတြဟာ ခ်ယ့္အဖို႔ ဘယ္လိုမွ ေမ့မရတဲ့ ရက္ေတြရယ္ပါ။ မနက္ လင္းရင္ ခ်ာတိတ္အတြက္ မ်က္ႏွာသစ္ေရအဆင္သင့္၊ သြားတိုက္တံေလးေပၚမွာ ေဆးေလး ညွစ္လို႔၊ မ်က္ႏွာသုတ္ပဝါေလး ပုခံုး တင္ၿပီး ခ်ာတိတ္ မ်က္ႏွာသစ္ေနတာကို ေစာင့္ၾကည့္ရတာ ဘယ္လိုၾကည္ႏူးမွန္း မသိဘူး။ ခ်ာတိတ္ မႏိုးခင္ အိေျႏၵရွင္မ ေစ်းလည္းသြားၿပီးၿပီ၊ ခ်ာတိတ္ ၾကိဳက္တတ္တာေလးေတြ ခ်က္မယ္၊ ထမင္းလက္ဆံုစားမယ္၊ ခ်ာတိတ္ သတင္းစာဖတ္၊ စာအုပ္ ဖတ္ေနတဲ့နားမွာ ၾကမ္းတိုက္ရတာ၊ ဘုရားပန္းလဲရတာ ဘယ္လို အရသာရွိမွန္းမသိဘူး။ သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ ရွင္ မိန္းမတေယာက္ရဲ႕ ခံစားမႈမ်ိဳးကို အျပည့္အဝ ခံစားရတယ္ကြယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ခ်ယ္ သိေနတာက ဒီၾကည္ႏူးခ်မ္း ေျမ႕စရာ ရက္ေလးေတြဟာ ခဏပဲ ဆိုတာ ခ်ယ္ သိေနတယ္ေလ။ ဒီရက္ကေလးေတြဟာ မၾကာခင္ ေပ်ာက္ဆံုးရေတာ့မွာ ကို ခ်ယ္သိေနတယ္။ ခ်ယ္တို႔ဟာ မိန္းမအစစ္မွ မဟုတ္တာဘဲ။ ဒါေပမယ့္ ခ်ယ္တို႔ရင္ထဲမွာ သားကိုသခင္၊ လင္ကို ဘုရား ဆိုတဲ့ မိန္းမစိတ္မ်ိဳးအျပည့္ရွိေနတယ္။ ဒါကို ဘယ္ေယာက်္ားမွ မယံုၾကပါဘူး။ အေလးအနက္ မထားၾကပါဘူး။ ဘယ္ ေလာက္မ်ား ေၾကကြဲဝမ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းလိုက္ပါသလဲ...။

          ခ်ယ္သိပ္ေၾကာက္တဲ့ အခ်ိန္ဟာ မၾကာလွပါဘူး ေျခာက္လေလာက္အတြင္းမွာ ေရာက္ရွိလာခဲ့တာပဲ။ သူတို႔ ေယာက်္ားေတြကေတာ့ လြယ္လိုက္တာ။ ခ်ာတိတ္ သူ႔အိမ္ ခဏဆို ျပန္သြားၿပီး တပတ္ေလာက္ၾကာမွ ခ်ယ္တို႔ေဘးအိမ္က ဖုန္းကို လွမ္းဆက္ေျပာတယ္ေလ။ ခ်ယ့္ဆီ သူျပန္လာလို႔ မရေတာ့ဘူးတဲ့၊ သူ႔အမက ခ်ယ့္ဆီ ျပန္မသြားရဘူးဆိုၿပီး ေငြတစ္ ေထာင္ မုန္႔ဖိုးေပးတယ္တဲ့ေလ။ ၾကည့္ပါဦး ခ်ယ္နဲ႔ေငြတေထာင္ လဲလိုက္တာေပါ့။ လဲစရာလား...။ အမယ္ေလး- ဖုန္းဆက္ ၿပီးအျပန္ ထမင္းစားပြဲေပၚ ေမွာက္ငိုခ်ပစ္လိုက္တာ မ်က္ရည္ေတြ လက္ခုပ္နဲ႔သပ္ခ်ပစ္ရတယ္။ ပူေဆြးေသာကေတြ ေရာက္ ၿပီး အခ်စ္အတြက္ ေလလြင့္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။

          'ေမ့ကြက္ကိုရွာ' မာမာေအး အေခြေလးကိုင္ၿပီး ကက္ဆက္ေကာင္းေကာင္းရွိတဲ့ ဂ်ီမသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ အိမ္ သြားသြားၿပီး ငိုရတယ္။ ေနာက္ခံပေလးဘက္နဲ႔ မင္းသမီးလြမ္းခန္းေပါ့။ ဘာေဆးမွ ကူစရာ မလိုဘဲ မ်က္ရည္အစစ္ ေတာက္ကနဲ ေတာက္ကနဲေနေအာင္ က်တယ္။

          အခ်စ္ကံ ေခလိုက္ပံုမ်ားေတာ့ လြမ္းစရာေလးေတြ အရမ္းတိုက္ဆိုင္ၿပီး သိပ္ငိုခ်င္တဲ့အခါမ်ိဳး ဖီလင္ေတြစုၿပီး တိတ္ ေခြေလးကိုကိုင္ေျပးသြား၊ တခါတည္း ဟိုအိမ္မွာ တံခါးၾကီးက ေသာ့ခတ္လို႔။ ဒီကေကာင္မမွာ ဖီလင္ေတြ အီလည္လည္ၾကီး နဲ႔ ဘာလုပ္လိုက္ရမွန္းမသိဘူး။ ပန္းမမခ်ယ္ရီရဲ႕ ျဖစ္အင္ကို ျမင္လွည့္ေစခ်င္ပါတယ္ ခ်ာတိတ္ရယ္...။ ကမၻာေလာကၾကီး ထဲမွာ အသက္ရွင္မေနလိုေတာ့ဘဲ အခ်စ္အတြက္ ဂ်ဴးလိယက္ဆန္မလားလို႔ေတာင္ စိတ္ကူးမိတယ္။ အဲဒီအခါ က် ခ်ာတိတ္ က ႐ိုမီယိုလို ခ်ယ့္ဆီေျပးလာမလား။ ခ်ယ့္ေနာက္ လိုက္ေသလိမ့္မလား။ ခ်ယ္ သိပါတယ္။ မေသပါဘူး။ ေျပးလာ မွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္သူကလည္း အခ်စ္အတြက္ အသက္အေသခံတဲ့ ဂ်ီမတေယာက္ကို သနားမွာလဲ။ သနားစရာ လား...။ ဒီေတာ့ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန။ ဂ်ီမတိုင္း ခံစားဖူးတဲ့ေဝဒနာကုိ အခ်ိန္ ဆိုတဲ့ သမားေတာ္ၾကီးနဲ႔ကု...။ ဒါပဲ။

           အခ်စ္ဇာတာ စန္းလာဘ္ညွိဳးမွိန္ေနခ်ိန္မွာပဲ ခ်ယ့္ရဲ႕ အလုပ္ဇာတာစန္းလာဘ္က တက္လာခဲ့တယ္ေလ။ ဗြီဒီယို ေလာကထဲ ေျခခ်ဝင္ေရာက္ရေတာ့မယ့္ ကပ္ေပါ့။

           ဆိုင္မွာ ဆံပင္လာလာညွပ္ေနက် ေခ်ာေခ်ာ စပိမ တေယာက္က ဗြီဒီယိုမင္းသမီးလုပ္မလို႔တဲ့။ သူ႔ကို မိတ္ကပ္ ဆံပင္ ခ်ယ္  လုပ္ေပးပါတဲ့။ တစ္ကားကို ဘယ္ေလာက္ယူမလဲတဲ့။

           သူငယ္ခ်င္းဂ်ီမနဲ႔ ေခါင္းခ်င္း႐ိုက္ရေတာ့တာေပါ့။ လုပ္ပါဟဲ့ သူငယ္ခ်င္းမရဲ႕... လုပ္ပါဟဲ့...၊ စံုစမ္းစမ္း...။ ဗြီဒီယိုဆို တဲ့အေၾကာင္း။ အဲဒီတုန္းက ဗြီဒီယိုေခတ္ဦးေလ။ ခုေလာက္ အုန္းအုန္းၾကြက္ၾကြက္ မညံေသးဘူးကိုး။ ႐ုပ္ရွင္၊ မိတ္ကပ္ ဆံပင္ေလာက္ပဲကိုယ္ကသိတာ။ ၿပီးေတာ့ ႐ုပ္ရွင္၊ မိတ္ကပ္ ဆံပင္မွာ ကိုယ့္အေနနဲ႔ တိုးဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ေတာ့ ေအးေအးပဲ အလႉမဂၤလာ ေဆာင္ဝိုင္း ဝင္မယ္လို႔ ဒုန္းဒုန္းခ်ထားတာ။ ခုလိုဆိုျပန္ေတာ့ ႐ုပ္ရွင္ မိတ္ကပ္လိုင္း ဝင္ၾကည့္ရေသးတာေပါ့ ဆိုၿပီး ႐ုပ္ရွင္မိတ္ကပ္ဘုရားေတြဆီ သြားၿပီး ဆည္းပူူး နည္းနာယူရေသးတယ္။ ကိုယ့္မာမီဆန္တို႔၊ မာမီစိုးတို႔ဆိုတာ မိတ္ကပ္ဆန္နီ၊ မိတ္ကပ္မာမီစိုးတို႔ဆိုၿပီး နာမည္တလံုးနဲ႔ေနတာေတြ။ ဘုရင္မၾကီးေတြ။ သူတို႔ကလည္း လုပ္ၾကည့္ေပါ့တဲ့။  "ဟဲ့... ငါတို႔တုန္းကဆို နင္တို႔လို လြယ္တယ္မထင္နဲ႔။ ႐ုပ္ရွင္မိတ္ကပ္ေလး လိမ္းရပါ့မယ္အေၾကာင္း ဒါ႐ိုက္တာကိုကပ္ရ၊ မင္းသမီးကိုကပ္ရ၊ ရႉတင္က မနက္အေစာၾကီး ထြက္မွာ၊ ကိုယ့္အိမ္က ေဝးေတာ့ ညကတည္းက ဒါ႐ိုက္တာ့အိမ္ သြားအိပ္ ၿပီး၊ လိုက္ရတာ လိမ္းခ်င္လြန္းလို႔၊ မင္းသမီးမေတြကလည္း ေသာက္ကဲပါလိုက္တဲ့အမ်ိဳး ေခါင္းကိုက္ရင္ ျဖည္းျဖည္းကိုင္ မ်က္ခံုးေမႊးဆြဲတာကဘယ္လိုၾကီးနဲ႔ ဟုတ္ကဲ့ အစ္မ ဟုတ္ကဲ့ အစ္မနဲ႔ သည္းခံၿပီး လုပ္ခဲ့ရတာ" တဲ့။

          မာမီတို႔ေျပာတာ မွန္ပါတယ္။ ကိုယ္လုပ္ၾကည့္ေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳလည္းရ၊ နာမည္လည္းရ၊ ပိုက္ဆံလည္း ရတာေပါ့။ ဆိုင္က ဂ်ီမသူငယ္ခ်င္းဆီက လက္ခစားရတဲ့ ပိုက္ဆံက ခ်ယ့္အတြက္ ဘယ္မည္မည္ရရဟုတ္မလဲ။ ထားလိုက္ပါေတာ့ တစ္ကပ္။

          ဟိုမင္းသမီးနဲ႔ ေစ်းစကားေျပာၾကေတာ့ တကားတစ္ေထာင္နဲ႔တည့္တယ္။ သူစြံလို႔ နာမည္ၾကီး မင္းသမီးျဖစ္ရင္ တိုးေပးမယ္ေပါ့။ ဟုတ္ၿပီေပါ့။

          ေျပာဦးမယ္...။ ကိုယ္နာမည္ရေအာင္ေပါ့... မိတ္ကပ္ပစၥည္းကေတာ့ အေကာင္းစားေတြ သံုးမယ္ဆိုၿပီး ေလွ်ာက္ ဝယ္ အရင္းေထာင္တာ ေငြတစ္ေထာင္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေခ်ာေရာ၊ မင္းသမီးဆီက ရေသးတာမဟုတ္ဘူး။ ကို္ယ္စုထားတာ ေလးနဲ႔ ဂ်ီမသူငယ္ခ်င္းဆီက ေခ်းဝယ္တာ။

          ကဲေလ... ကုန္ခ်င္ကုန္ ကိုယ့္တက္လမ္းအတြက္ပဲဆိုၿပီး ျပင္တုန္းဆင္တုန္း... ဒယ္ဒီ အလုပ္ျပဳတ္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္း ၾကားရေတာ့တာပဲ။ မာမီကလည္း ေနမေကာင္းဘူးတဲ့။ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မလဲ။ ကိုယ္က အၾကီးဆံုးသား။ ခ်ယ့္ ေအာက္မွာ သံုးေယာက္ရွိေသးတယ္။ ေက်ာင္း တပိုင္းတစေတြနဲ႔ခ်ည္းပဲ။ ခ်ယ္ အိမ္ျပန္လာခဲ့တာေပါ့။ ဒယ္ဒီေရာ မာမီေရာ မ်က္ရည္ေတြက်လို႔။ စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း က်လို႔။ ကဲ...ဘာမွ စိတ္ဓါတ္က်စရာမလိုဘူး ဒယ္ဒီ။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မ ဟုတ္ဘူး။ အမ်ား။ ဒယ္ဒီ လုပ္ရဲရင္ ခံရဲရမယ္။ ဒယ္ဒီတာဝန္ေက်တယ္။ မာမီလည္း မငိုနဲ႔။ ခ်ယ္ လုပ္ေကၽြးမယ္။ ဒယ္ဒီတို႔ ဘာမွမပူနဲ႔လို႔ ကိုယ့္မိဘကို အားေပးရတာေပါ့။

           ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာေတာ့ ပူလို႔။ ဗြီဒီယို မိတ္ကပ္လိုင္းမွာ ဝင္ဆံ့ပါ့မလား။ ကိုယ့္မင္းသမီး ေအာင္ျမင္ပါ့မလား။ သူ မေအာင္ျမင္ရင္ ငါ့ ဘယ္သူက ငွားပါ့မလဲ။ ဆိုင္လက္ခစား ဆံပင္ညွပ္ခနဲ႔ကေတာ့ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မိသားစု စားေလာက္ ပါ့မလဲနဲ႔ ပူလိုက္ရတာ... ေတာ္ပါေသးရဲ႕... ေတာ္ပါေသးရဲ႕... ပန္းခ်ယ္ရီမမ စန္းထဖို႔ ခ်ိန္တန္ၿပီေခတ္ကိုေရာက္လို႔...။

           ကိုယ့္ မင္းသမီးကလည္း ေအာင္ျမင္၊ ဗြီဒီယိုေခတ္ အုန္းအုန္းထတဲ့အခ်ိန္လည္း ေရာက္လာနဲ႔ မိတ္ကပ္ 'ခ်ယ္' ဆိုတဲ့ နာမည္ေလး ထြက္သြားတယ္။ ပိုက္ဆံလည္း တစ္ေထာင့္ငါးရာထိ ရလာတယ္။ ကား႐ိုက္ရက္ေတြကလည္း ဆက္ လို႔၊ မေရာက္ဖူးတဲ့ ၿမိဳ႕ေတြလည္း အကုန္ေရာက္၊ ေပ်ာ္လို႔၊ ခ်စ္သူအသစ္ေတြလည္းေတြ႔၊ စန္းက အကုန္ထတာအကုန္။ ဒါေပမယ့္ ခ်ယ္ တစ္ခါေသဖူးလို႔ ပ်ဥ္ဘိုး၊ ဂူဘိုး နာလည္ခဲ့ၿပီ။ ရူးခဲ့ မူးခဲ့ ဖူးၿပီ။ ေတာ္ၿပီကြယ္ 'ခ်ယ္' အရူးခ်စ္ မခ်စ္ေတာ့ဘူး။ ဘီလူးခ်စ္ပဲခ်စ္ေတာ့မယ္။ ခ်စ္ၿပီးရင္ သြား...။ ကိုယ္ပစ္လိုက္တဲ့ ခံုဖိနပ္စုတ္၊ ဘယ္ေခြးဝဲစားမ ခ်ီခ်ီေပါ့လို႔ သေဘာထား လိုက္...။ ဒါပဲ။

           ခ်ယ္ရဲ႕ ေရႊေရာင္လက္ေတြတလက္လက္ ျဖစ္စျပဳလာတာကို ဒယ္ဒီကလည္း ျမင္လာတယ္နဲ႔တူပါရဲ႕။ အမယ္... ခ်ယ့္လက္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး မခ်ီးမြမ္းစဖူး ခ်ီးမြမ္းလို႔။ "မင္းလက္ေတြ ငါ အခုမွ ေသခ်ာၾကည့္မိတယ္။ တယ္လွတဲ့ လက္ေတြ ပါလား..." တဲ့။ ဒယ္ဒီက... ဒယ္ဒီက...။ ေျပာလိုက္ရတယ္ " ဒယ္ဒီတင္မဟုတ္ဘူး၊ လူတကာကေျပာတာ" လို႔ ၿပီးေတာ့ ေျပာရေသးတယ္ "ဒီမွာဒယ္ဒီ" လို႔ "အခုေတာ့ ခ်ယ္ အဖိုးတန္မွန္းသိၿပီမို႔လား၊ ႏွစ္မ်ိဳး အားကိုးရတယ္ မဟုတ္လားဟင္။ ခ်က္ရမလား ျပဳပ္ရမလား။ ေလွ်ာ္ဖြတ္ မီးပူတိုက္ရမလား။ အိေျႏၵရွင္ ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ မေလးလိုလည္း ရတယ္၊ အျပင္ကိစၥဝိစၥ ေယာက္်ားေလးလိုေနရာမ်ိဳးေတြ သြားရမလား၊ ေျပာရဆိုရမလား ရတယ္။ ဒီလို ႏွစ္မ်ိဳးအားထားရတဲ့ သားသမီးမ်ိဳး ရတာ ဒယ္ဒီ တကယ္ကံေကာင္းတယ္မွတ္ပါ..." လို႔။                                                     

စာၾကြင္း။      ။  ႏုႏုရည္(အင္း၀)"မင္းသားသံုးသိန္း၊ မင္းသမီးတသိန္း၊လူၾကမ္းတရာ" ဝတၳဳမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ 

ျဖိဳးသဲေလးက MHS မွာတင္ထားတာကို ဖတ္ျပီးသေဘာက်လို႔ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။