Uncle Kyaw

'သားညီ....ဒါဦးငယ္ရဲ႕ ေဘာ္ဒါ ေက်ာ္စြာလင္းတဲ့၊ ဦးငယ္ နဲ႔အတူလာေနမွာ။ သားညီက အန္ကယ္ေက်ာ္လို႔ေခၚေပါ့။'

ဦးငယ္သည္ ေအာင္ျမင္စျပဳေနတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုရဲ႕ ဦးစီးဦးေဆာင္တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ဖက္ရွင္ဆိုင္ေတြဖြင့္ထား သည္။ ေယာက္်ားေလးသံုးပစၥည္းေတြ တင္သြင္းသည့္ကုမၸဏီ လုပ္ငန္းမွာလည္း ဒါရိုက္တာအဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ေလသည္။ ကြၽန္ေတာ္ သည္ပင္ သူ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းတစ္ခုမွာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ျဖင့္ မန္ေနဂ်ာျဖစ္ေနသည္ပင္။

ေဖၾကီး၊ ေမၾကီးႏွင့္ ကိုကိုတို႔အားလံုး ကေနဒါမွာ ေနထိုင္ေနၾက သည္မွာ ကြၽန္ေတာ္ဆယ္ေက်ာ္သက္မစြန္းတစြန္းအရြယ္က တည္း ကပင္။ ကြၽန္ေတာ္သည္သာ ဦးငယ္ကို သံေယာဇဥ္ရွိ တာေရာ ျမန္မာျပည္မွာ ေနေပ်ာ္သည္ေရာေၾကာင့္ ေက်ာင္း တက္ရင္း ဦးငယ္ကို ကူညီလုပ္ကိုင္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိသည္ပဲ။

ဦးငယ္သည္ အခုအရြယ္ထိ အိမ္ေထာင္မက်ေသးသည့္ လူပ်ိဳၾကီးျဖစ္သည္။ စီးပြားရွာေကာင္းေသာ၊ ရုပ္ရည္ခန္႔ညား ေသာ သူ႕အတြက္ အိမ္ေထာင္ဘက္မွာ မရွားေပ။ ဒါေပမဲ့ ဦးငယ္သည္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာျဖင့္သာ သြားလာလႈပ္ရွား ေနသည္ကမ်ားပါသည္။

အျမင္စူးရွမႈ၊ ထိုးထြင္းသိျမင္မႈ၊ လမ္းသစ္ထြင္ႏိုင္မႈတို႔ေၾကာင့္ ဦးငယ္ရဲ႕ ဖက္ရွင္ဆိုင္မ်ားစြာဟာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕ေနရာအႏွံ႕ အျပားမွာ လက္ညႇိဳးထိုးမလြဲ။ ဒုတိယျမိဳ႕ေတာ္ မႏၲေလးျမိဳ႕မွာပင္ ဆိုင္ခြဲ ၂ခုရွိသည္။ ဦးငယ္ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ အမ်ားၾကီး ထဲမွာ လူမ်ိဳးစံု ပါသည္။ သည္အထဲမွာမွ အခုအိမ္မွာ လာ ေရာက္ေနထိုင္မည့္ အန္ကယ္ေက်ာ္နဲ႔ အေတာ္တြဲသည္။ ဘယ္ သြားသြား ဘယ္လုပ္ငန္းျဖစ္ ျဖစ္ ႏွစ္ဦးအတူ ထူေထာင္ၾက သည္ကမ်ားသည္။

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ လူငယ္ပီပီ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနတတ္သည္။ ယခုႏွစ္မွစျပီး UFL မွာ အဂၤလိပ္စာေမဂ်ာျဖင့္ ေက်ာင္းစ တက္ရ မည္ ျဖစ္ျပီး ဆယ္ေက်ာ္သက္လြန္ခါစ လူငယ္တစ္ဦးပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက အားကစား၀ါသနာ ပါသည္ ေၾကာင့္ေရာ ေဖၾကီးနဲ႕ တူသည္ ေၾကာင့္ေရာထင့္ ထြားၾကိဳင္းသည္မွာ ဦးငယ္ေဘာ္ဒီႏွင့္ မတိမ္း မယိမ္းပင္။ စိတ္ထားကေတာ့ ကေလး ဆန္ခ်င္တုန္းျဖစ္သည္။

မနက္ခင္းအိပ္ယာႏိုးခါစ အိမ္ေအာက္ထပ္ကိုဆင္းလာစဥ္ ဦးငယ္ မႏၲေလးကျပန္ေရာက္ျပီး သူ႔သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ မိတ္ဆက္ ေပး လာျခင္းျဖစ္ သည္။ အန္ကယ္ေက်ာ္ဆိုသူကို သိပ္သေဘာ မက်ခ်င္ပါ။ မ်က္လံုးမ်ားက တစ္မ်ိဳးလို႔ေတာ့ ထင္မိသည္။ ည အိပ္ေဘာင္းဘီမလဲရေသး သည့္ ကြၽန္ေတာ့္ကို စိုက္ၾကည့္သည့္ ပံုစံက နည္းနည္းဆန္းခ်င္သည္။

တကၠသိုလ္စတက္ခါစ လူငယ္ေတြထံုးစံအတိုင္း သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြျဖင့္ သြားတာလာတာ သင္တန္းေတြ တက္ကာ ျဖင့္ေနမိသည္ ေၾကာင့္ ပထမႏွစ္၀က္ စာေမးပြဲတြင္ အမွတ္ အလြန္နည္းလွစြာျဖင့္ ေအာင္သည္။ ညေနခင္း အိမ္ေရာက္ ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အိတ္ကို ဦးငယ္ယူၾကည့္စဥ္မွာေတာ့ ထိုအ မွတ္စာရင္းစာရြက္ ဦးငယ္လက္ထဲေရာက္သြားခဲ့ေလသည္။ စာႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ေဖၾကီးထက္ပင္ စနစ္ၾကီးေသာ ခြင့္မ လႊတ္တတ္ေသာေၾကာင့္ ေဖၾကီးက စိတ္ခ်ယံုၾကည္ျခင္းကို ခံယူရသူျဖစ္သည္။

'ေက်ာ္စြာ...ဒီေကာင့္ကို ဒီအတိုင္းလႊတ္ထားလို႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ကိုၾကီးက အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ ဘယ္လိုမွသူ႕ကို ေစာင့္ၾကည့္ေန ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ေက်ာ္စြာက ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ကိုၾကီး ကိုယ္စားထိန္းသိမ္းေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ။ ျပီးေတာ့ အမွတ္ စာရင္းမွာက ဒီေကာင္ေတာ္ေတာ္အမွတ္နိမ့္ေနတယ္။ ညီက ၾသဇီက ပါရဂူဘြဲ႕ယူခဲ့သူဆိုေတာ့ အေတာ္ပဲ ေကာင္းေကာင္း ထရိန္နင္ လုပ္ေပးပါ။' ဦးငယ္သည္ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ အန္ကယ္ ေက်ာ္အား ရွည္လ်ားစြာမွာၾကားျပီး စာၾကည့္ခန္းရွိရာသို႔ ထြက္ သြားေလေတာ့သည္။

'ကဲ...ေကာင္ကေလး မင္းဦးေလးကေတာ့ အန္ကယ္ေက်ာ့္ လက္ထဲ မင္းကိုအပ္လိုက္ျပီ...ဒီေန႔ကစျပီး သားညီရဲ႕ ေကာင္း ျခင္းဆိုးျခင္းက အန္ကယ္ေက်ာ့္အေပၚကိုေရာက္လာျပီ။'

ထိုစကားကို အန္ကယ္ေက်ာ္က ကြၽန္ေတာ့္ပုခံုးကို အသာညႇစ္ ကိုင္ရင္းေျပာေလသည္။ တစ္မ်ိဳးေတာ့ တစ္မ်ိဳးပင္ ဦးငယ္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ကြၽန္ေတာ့္အား အလံုးစံုအပ္ႏွံသည့္ပံုျဖစ္ေန သည္။

ကြၽန္ေတာ္သည္ အခုအရြယ္ထိ ကေလးစိတ္မကုန္ေသးေပ။ ကိုယ့္ထက္ငယ္ေသာ ကေလးေတြႏွင့္ ကစားေကာင္းတုန္း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ႏွင့္ ကစားတုန္းပင္။ ျပီးေတာ့ အိမ္မွ ကားဒရိုင္ ဘာ ဦးေလးရဲ႕ သား ရဲမြန္ႏွင့္လည္း နဘမ္းလံုးေကာင္းတုန္း ရွိေသးသည္။ ဒါကို အိမ္ေရာက္ခါစ အန္ကယ္ေက်ာ္က မၾကိဳက္သလို ရွိေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္အား ဘာမွမေျပာခဲ့ေပ။ အခုေတာ့ အန္ကယ္ေက်ာ့္ အၾကိဳက္ျဖစ္ခဲ့ရေလျပီ။

အိယ္ယာထခ်ိန္မွစ၍ မ်က္စိႏွစ္လံုးမွိတ္ခ်ိန္ထိ ကြၽန္ေတာ့္အား Time Table ဆြဲေပးေလသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို နား၀င္ေအာင္ ေခ်ာ့ေမ့ာ့ဆို ဆံုးမသည္။ သူ႔အစီအစဥ္ျဖင့္ အဂၤလိပ္စာကို သူ ကိုယ္တိုင္ ၾကပ္မတ္သင္ၾကားေပးသလို ေက်ာင္းကစာမ်ားကို လည္း ေျဖရွင္းေပးသည္။ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ သူ႔ကိုအထင္ၾကီး အားက်လာမိေတာ့သည္။

အလုပ္က လက္ေအာက္ငယ္သားတစ္ခ်ိဳ႕အပါအ၀င္ ရဲမြန္ တို႔ျဖင့္ ေရာေႏွာေနသည္ကို ဘာမွမေျပာေပမဲ့ ကြယ္ရာတြင္ ေတာ့ သူတို႔အား ဆူသည္ေျပာသည္ဟု သိရသည္။ ေနာက္ သူတို႔ေတြက ခပ္တန္းတန္းဆက္ဆံေသာ အခါမွ အန္ကယ္ ေက်ာ္က အာရုံမလြင့္ေအာင္ စာကိုပိုဂရုစိုက္ေအာင္၀ိုင္းျပီး ၾကပ္မတ္ေပးဖို႔ ေျပာထားလို႔ဆိုသည္။

အိမ္က ရဲမြန္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ထက္ ၂ႏွစ္သာၾကီးျပီး အေ၀းသင္ တက္ေနသူျဖစ္သည္။ သူ႔အေဖ ကြၽန္ေတာ္တို႔အိမ္မွာ ဒရိုင္ဘာ လာ ေလွ်ာက္စဥ္ကတည္းက ပါလာေသာ ငယ္ေမြးျခံေပါက္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကစားေဖာ္ေျပာသမွ် လုပ္ေဆာင္ ေပးတတ္ေသာ သူအျဖစ္ အိမ္တြင္ရွိေနသူျဖစ္သည္။

ဒါကိုအန္ကယ္ေက်ာ္က ဘာျဖစ္သည္မသိ ရဲမြန္ႏွင့္ လံုးေထြး ေနသည္ကို မ်က္စိစပါးေမႊးဆူးေလသည္။ 'သားညီ ဒီေကာင္ ေတြနဲ႕ အေရာ ၀င္လံုးေထြးေနရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သားညီအားလပ္ခ်ိန္ ပ်င္းရင္ အန္ကယ္ေက်ာ္နဲ႔ တင္းနစ္ရိုက္ ရင္ရိုက္၊ ဗီဒီယိုၾကည့္ ခ်င္ရင္ လည္းၾကည့္။' အန္ကယ္ေက်ာ္ သည္ ကြၽန္ေတာ့္အား ထိုအခ်ိန္က (ကြၽန္ေတာ့္အထင္) သား အရင္းႏွင့္မျခား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေလ သည္။ လက္သည္း ေျခသည္း ညႇပ္ေပးတာမ်ိဳး၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေရခ်ိဳးခါနီး ေခါင္း ေလွ်ာ္ေပးတတ္တာမ်ိဳး လုပ္ေပးေလ့ရွိသည္။ ထိုအခ်ိန္ မ်ားတြင္ ရဲမြန္သည္ မ်က္ႏွာသုပ္ပ၀ါေလးကိုင္ကာ ကြၽန္ေတာ့္အား ေတြ ေ၀စြာေငးၾကည့္ေနတတ္၏။

တစ္ေန႔ အလုပ္ကိစၥျဖင့္ သူအိမ္အျပင္ထြက္သြားစဥ္ အိမ္မွာ ကြၽန္ေတာ္၊ ထမင္းခ်က္လင္မယား၊ ရဲမြန္သာလွ်င္ က်န္ေနခဲ့၏။ ကြၽန္ေတာ့္အား အန္ကယ္ေက်ာ္ေပးခဲ့ေသာ အိမ္စာမ်ားအား အခန္းထဲတြင္ ေရးေျဖေနခ်ိန္တြင္ 'ေဒါက္....ေဒါက္' ဆိုတဲ့ တံခါးေခါက္ သံႏွင့္အတူ အခန္းအျပင္ဘက္မွ အသံျပဳတာ ကိုၾကားလိုက္ရသည္။

'ဘယ္သူလဲ ၀င္ခဲ့ေလ'

'ကိုညီ ကြၽန္ေတာ္ရဲမြန္ပါ။'

အခန္းတံခါးကို အသာလွစ္ျပီး ၀င္လာသည့္ရဲမြန္သည္ အခန္း ထဲေရာက္မွ ဘာကို မလံုမလဲျဖစ္ေနသည္မသိ ဟိုၾကည့္သည္ ၾကည့္။

'ကိုညီ့ကို ကြၽန္ေတာ္သတိေပးခ်င္လို႔ပါ'

'ဟမ္...ကိုရဲက ဘာသတိေပးမလို႔တုန္းဗ် ရွင္းရွင္းေျပာစမ္းပါ ဗ်ာ။'

'ကိုညီ ဘယ္သူ႕မွ ျပန္မေျပာဘူးလို႔ ကတိေပးမွ ေျပာမယ္ကြာ။'

' ဟုတ္ပါဗ်ာ...အကိုကလည္း ထူးထူးဆန္းဆန္း။'

'ဒီလို ကိုညီရဲ႕ ကိုညီ့ဦးငယ္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအန္ကယ္ေက်ာ္ေလ ကိုညီ့အေပၚ မရိုးသားသလိုပဲ။ ဟိုတေန႔က သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေယာက္ လာလည္ရင္း ေျပာေနၾကတာ ဘာအဓိပၸာယ္မွန္းမသိ ေပမဲ့ တစ္မ်ိဳးပဲဗ်ာ။ ေကာင္ေလးကို ငါေမြးထားတာ သိပ္မၾကာ ခင္စားလို႔ရျပီတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ သူ႕သူငယ္ခ်င္းက နင္တစ္ေယာက္ ထဲၾကိတ္စားမေနနဲ႔ ငါ့ကိုလည္း ေပးေကြၽးဦးလို႔ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ေျပာေနၾကတယ္။'ဟု ရဲမြန္က တုန္တုန္ရင္ရင္ျဖင့္ေျပာေလ သည္။

သူေျပာေသာစကားေတြေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္အလြန္႔ကို နားရႈပ္ သြားေလ၏။ ဘာေတြလည္း ေမြးစားတာေတြေရာ စားလို႔ရျပီဆို တာေတြေရာ ငါ့ကိုလည္း ေကြၽးဦးဆိုတာေတြေရာ။ ကြၽန္ေတာ္ စိတ္ညစ္သြားရေလသည္။

'ကိုညီကလည္းဗ်ာ ေျပာရမွာ ခက္တယ္။ အန္ကယ္ေက်ာ္က ကိုညီ့ကိုၾကိဳက္ေနတာဗ်။' ရဲမြန္ေျပာလိုက္ေသာစကားေၾကာင့္ အလြန္ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္သြားမိသည္။

'ကိုရဲကလည္း ၾကည့္ေျပာပါဦး။ ေယာက္်ားေလးခ်င္းၾကိဳက္စရာ လား။ မိုးၾကိဳးေတြပစ္ကုန္ပါဦးမယ္။'

'ဘယ္က မိုးၾကိဳးပစ္ကုန္ရမွာလည္း ကိုညီရဲ႕ ဦးငယ္....ဦးငယ္နဲ႕ သူနဲ႕က လင္မယားလိုေနၾကတာ။ ဦးငယ္က အလုပ္မ်ားေန ေတာ့ ကိုညီ့ဘက္လွဲ႕လာတာေပါ့။'

ကြၽန္ေတာ္ေတြေ၀သြားရပါ၏။ ကိုရဲဆိုသည့္ ရဲမြန္သည္ ကြၽန္ ေတာ့္အတြက္ဆို ငယ္စဥ္ကတည္းက အနစ္နာခံသူ၊ အက်ိဳးလို လားသူျဖစ္ သည္။ ကြၽန္ေတာ့္အား လိမ္ေျပာလိမ့္မည္ မဟုတ္ ေပ။

'ဟုတ္ကဲ့ပါ....ကြၽန္ေတာ္သတိထားေနပါ့မယ္။'

'ကိုညီလိုခ်င္တာရွိရင္ေျပာ....ကိုရဲေပးမယ္။ အဲဒီ့လူၾကီးနဲ႕ေတာ့ သြားမပတ္သက္ပါနဲ႕ဗ်ာ'

ရဲမြန္သည္ အဓိပၸာယ္ႏွစ္ခြပါေသာ ထိုစကားကို ေျပာဆိုကာ အခန္းထဲမွ ထြက္သြားေလသည္။ ရုပ္ရွင္ထဲမွာ ၾကည့္ဖူးၾကားဖူး ေနေသာ ကိစၥ....အား...ဘ၀၏ ရႈပ္ေထြးမႈဆိုတာၾကီးနဲ႕မ်ား ကြၽန္ေတာ္ ပထမဆံုးအၾကိမ္စ၍ ရင္ဆိုင္ေနရျပီနဲ႔တူသည္။

x x x

'သားညီ...အန္ကယ္ျပန္လာျပီ၊ အန္ကယ္ေက်ာ့္အခန္းကိုလာခဲ့ ဦး။ ဒီမွာ မင့္ ဦးငယ္က အ၀တ္အစားဒီဇိုင္းအသစ္ေတြ ထည့္ ေပးလိုက္ တယ္။ ေတာ္မေတာ္ၾကိဳက္မၾကိဳက္ လာ၀တ္ၾကည့္ ဦး။'

ျမိဳ႕ထဲမွျပန္လာေသာ အန္ကယ္ေက်ာ္၏ အသံကို ၾကားလိုက္ရ ၏။ ယခင္ကဆိုလွ်င္ အန္ကယ္ေက်ာ့္အခန္းကို အျမန္၀င္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ အတြက္ယူလာေသာ အ၀တ္အစားမ်ားအားေျပးယူ မိမည္ျဖစ္သည္။ ယခုေတာ့ ရဲမြန္ေျပာစကားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ ရြံ႕တြန္႔တြန္႕ျဖစ္ေန၏။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း အန္ကယ္ေက်ာ့္ အခန္းရွိရာကို ေရာက္သြားရတာပါပဲ။

'သားညီ ဒီမွာ၀တ္ၾကည့္စမ္းပါဦး ဂ်င္းေဘာင္းဘီဒီဇိုင္းအသစ္ ေတြ။ အခုေခတ္စားေနတဲ့ Skinny ေရာ ၊ Retro ဒီဇိုင္းေတြ ေရာ။ အက်ႌက ေတာ့ Body Fit ေတြယူ လာတယ္။ မင္းေဘာ္ဒီ နဲ႔ဆိုလိုက္မွာပါ။' အန္ကယ္ေက်ာ္က ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ကြၽန္ ေတာ္၀တ္ထားေသာ အက်ႌၾကယ္သီး အားျဖဳတ္ေပး ေန၏ ဒီလို မ်ိဳးလုပ္ေပးေနၾက အန္ကယ္ေက်ာ္မွာ ဘာမွမျဖစ္ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္မွာ ရင္တုန္သလိုလို ဘာလိုလို ျဖစ္ေန ရေတာ့သည္။

ျပီးေနာက္ သူယူလာေသာ အက်ႌမ်ားကို တစ္ထည္ျပီး တစ္ ထည္၀တ္ၾကည့္ခိုင္းေတာ့သည္။ 'သားညီ ေဘာင္းဘီလည္း ၀တ္ၾကည့္ဦး ေလ..မေတာ္ရင္ဆိုင္ကို ျပန္ယူသြားရေအာင္။'

'ဟို....ဟိုေလ' ' ဘာဟိုေလလဲ...ကဲခြၽတ္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ပါတယ္မဟုတ္လား...ကိုယ့္ဦးေလးပဲ ရွက္မေနစမ္းပါနဲ႕။'

သူေျပာသမွ်စကားေတြကို လိုက္လုပ္ဖို႔လိုသလား။ ဟိုေတြးဒီ ေတြးျဖစ္ရင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျငင္းမရသည့္အဆံုး ေဘာင္းဘီ အားခြၽတ္ခ် လိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိုအခါတြင္မွ သတိထား မိသည္မွာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီတိုေအာက္မွ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲ သည္ ေဘာင္းဘီအတြင္းမွ ကြဲထြက္ေတာ့မည့္အလား ရုန္းကန္ ေနေလသည္။

ပထမတြင္ အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ေအာက္ခံေဘာင္း ဘီအတြင္းမွ ရုန္းထြက္ေတာ့မည့္အလား ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေန ေသာ အရာကို မွင္သက္မိသလိုမ်ိဳးၾကည့္ေနမိေသာ္ လည္း သတိျပန္၀င္လာသည့္ပံုျဖင့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ သူယူလာေသာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတစ္ထည္အား ကြၽန္ေတာ့္ကို ေပးကာ 'ကဲ...သားညီ ၀တ္ၾကည့္'ဟု တုန္ရင္တိုးလွ်ေသာ အသံေလးျဖင့္ ေျပာေလသည္။

ကြၽန္ေတာ္လည္း အေယာင္ေယာင္အမွားမွားျဖင့္ ဂ်င္းေဘာင္း ဘီအားသူ႔လက္မွ ေကာက္ယူ၀တ္လိုက္ျပီး ေဘာင္းဘီဇစ္ အားဆြဲတင္ လိုက္ေသာအခါ၀ယ္ 'အား' မ်က္စိထဲတြင္ မီးပြင့္ သြားျပီး ကြၽန္ေတာ့္လိင္တံအား မီးစႏွင့္ ထိုးခံလိုက္ရသလိုမ်ိဳး ခံစားလိုက္ရေလသည္။ ေဘာင္းဘီဇစ္ကို မဆင္မျခင္ဆြဲတင္ လိုက္ေသာေၾကာင့္ ဇစ္ႏွင့္ ထိပ္ဖ်ား မိတ္ဆက္သြားရေလ ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ကြၽန္ေတာ့္ မ်က္စိထဲဘာမွမျမင္ ေတာ့။ အန္ကယ္ေက်ာ့္အခန္းထဲ ကုန္းကုန္းကြကြျဖစ္ေနရ ေလေတာ့သည္။ 'ဟ..ဟ သားညီ ဘာျဖစ္တာလဲ အထိတ္ တလန္႔ရွိလိုက္တာကြာ။'

အန္ကယ္ေက်ာ့္အသံၾကားမွ ကြၽန္ေတာ္သတိ၀င္လာေတာ့ သည္ပဲ။ ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ ကြၽန္ေတာ့္ရွက္စိတ္မ်ားသည္ ဘယ္ ကိုလြင့္စင္ သြားသည္မသိ။ နာက်င္မႈကသာ ဦးေဆာင္ေနေလ သည္။ 'ဟို...ဟိုေလ ေဘာင္းဘီဇစ္ညႇပ္ေနလို႔....အား'

'အင္း....ဘာမ်ားျဖစ္သလည္းလို႔ မင္းကေလ မင့္ဦးေလးနဲ႕ ေတာ္ေတာ္တူတယ္။ လုပ္ခ်င္ရာစြတ္လုပ္တာပဲ ေရွ႕ေနာက္ ဘာမွ မၾကည့္ဘူး။ တူနဲ႕ဦးေလးနဲ႕ လိုက္ပ။'

ဗီရိုထဲမွ ဆီတစ္မ်ိဳးကိုယူ ေဘာင္းဘီဇစ္အားသုတ္လိမ္းျပီး ဇစ္ကိုရုတ္တရက္ဆြဲခ်လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္စိထဲတြင္ ဘာမွမျမင္ေတာ့ ဘဲ ဒူးေထာက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီ ဇစ္အားဆြဲျဖဳတ္ေပးေနေသာ အန္ကယ္ေက်ာ့္ ေခါင္းအားကိုင္ ကာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္နဲ႔ဆြဲကပ္ ထားေနမိေတာ့သည္။ ကြၽန္ ေတာ္ သတိ၀င္လာေသာအခါ၀ယ္ အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံတြင္ မ်က္ႏွာအပ္ေနလွ်က္ အေရျပားမွပဲ့၍ ထြက္လာေသာ ေသြးစတို႔သည္ သူ၏ပါးျပင္၀ယ္ စြန္းေပလွ်က္ ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။

'ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ တအားနာသြားလို႔။'

'ဘာအခုမွ ကန္ေတာ့လည္း ဒီမွာေသြးေတြေပကုန္ျပီ အသည္း ငယ္လိုက္တာလည္းလြန္ေရာ လူေကာင္ၾကီး နဲ႕မွမလိုက္။'

အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ အျပစ္တင္စကားဆိုေသာ္လည္း ေဒါသ ထြက္ဟန္မတူ။ ကြၽန္ေတာ့္မွာသာ အနည္းငယ္ ထိတ္လန္႔သြား ရသည္။

ထိုအခ်ိန္တုန္းက ကြၽန္ေတာ္သည္ ဒစ္မျပဳတ္ေသးေပ။ အေရ ျပားသည္ ကြၽန္ေတာ့္အတံအား ငံုထားသည္မွာ ငွက္ေပ်ာဖူး ၾကီးသကဲ့သို႔ ပင္။ ကြၽန္ေတာ့္အသက္အရြယ္ ႏွင့္မလိုက္ဖက္ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြား အရွည္မွာ ၅လက္မႏွင့္ ၈စိတ္ေလာက္၊ လံုးပတ္မွာ ၁ိ^က်ပ္လံုးပတ္ ခန္႔ရွိေနေလျပီ။

'ကဲ..ဒီအတိုင္းထားလို႔ ေသြးကတိတ္မွာ မဟုတ္ဘူး...လာ အန္ကယ္ေက်ာ္လုပ္ေပးမယ္။'

ရဲမြန္သတိေပးစကား ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းထဲ၀င္လာေပမည့္ ခုလို အေျခအေနမွာ ဘယ္လိုမွျငင္းဆန္၍ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ ကြၽန္ေတာ့္ အား ခုတင္ေစာင္းတြင္ ထိုင္ခိုင္းကာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီအား ဆြဲခြၽတ္လိုက္ေလသည္။ ထိုအခါတြင္ ကြၽန္ေတာ့္အတံသည္ ေဘာင္းဘီ ေအာက္မွ ရုန္းထြက္လာျပီး အန္ကယ္ေက်ာ့္ မ်က္ ႏွာဆီသို႔ အေျမာက္နဲ႕ခ်ိန္ထားသကဲ့သို႔ ဒူးေထာက္၍ ထိုင္ေန ေသာ အန္ကယ္ေက်ာ္၏ မ်က္ႏွာေရွ႕တြင္ တရမ္း ရမ္းျဖစ္ ေနေလသည္။

အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ အရက္ျပန္အား ဂြမ္းျဖင့္တို႔ကာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲအား သုတ္လိမ္းေပးေလသည္။

'အား...စပ္တယ္ဗ်..'

'မင္းကလည္း ေယာက်္ားေလးမဟုတ္တဲ့အတိုင္းပဲ ခဏေလး ေအာင့္ခံ'

အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကြၽန္ေတာ္မစပ္ေစရန္ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဟာကိုဆုပ္ကိုင္လွ်က္ သူ၏ ႏႈတ္ခမ္းပါးကေလး မ်ားကို စူလွ်က္ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္းကို ေလျဖင့္မႈတ္ေပးေလသည္။

အရက္ျပန္အရွိန္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အန္ကယ္ေက်ာ္ မႈတ္ ေပးေသာေလေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေအးကနဲျဖစ္သြားကာ အနည္းငယ္ အစပ္ေျပသြားေလေတာ့သည္။ အန္ကယ္၏ ႏႈတ္ခမ္းအစံုသည္ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္းထိပ္နားတြင္ ကပ္ကာမႈတ္ ေပးေနသည့္ပံုမွာ ကြၽန္ေတာ့္ ဘ၀ရဲ႕ ခံစားမႈအသစ္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္မေမ့ႏိုင္စရာပင္။ ကြၽန္ေတာ္ ကုတင္ေပၚတြင္ထိုင္လွ်က္ လက္အားေနာက္သို႔ေထာက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို ေကာ့ ေပး ေနမိေတာ့၏။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ကြၽန္ေတာ့္ဟာႏွင့္ အန္ကယ္ ေက်ာ္၏ စိုလက္ေနသည့္ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာ သည္ ထိတစ္ခ်က္ မထိတစ္ခ်က္ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ အတန္ၾကာ မိန္႔မူးေန မိျပီးေတာ့မွ သတိ၀င္လာကာ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္လိုက္ ေသာအခါ တြင္ သူ၏လက္အစံုက ကြၽန္ေတာ့္ငပဲအား ယုယစြာကိုင္လွ်က္ ျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းအစံုအား စူလွ်က္ကြၽန္ေတာ္ မစပ္ေစရန္ ထိပ္နား ကပ္လွ်က္ တဖူးဖူးႏွင့္ မႈတ္ေပးေနေလသည္။

အန္ကယ္ေက်ာ္၏ မ်က္လံုးအစံုသည္ ကြၽန္ေတာ္ကဲ့သို႔ ေမွးစင္း ေနေလသည္။ 'အန္ကယ္ ညီ့ဟိုဟာမွာ ေသြးနည္းနည္းထြက္ ေနေသး တယ္ ေဆးခန္းသြားျပရမလားဟင္' ကြၽန္ေတာ္စိုးရိမ္ စြာနဲ႔ ေမးမိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီကိစၥႏွင့္ ေဆးခန္းသြားျပရမွာ ရွက္စရာ ေကာင္းသမို႔လား။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေယာက္်ားေလးေတြ မွာ ဒီဟာက အဓိကပင္ မရွိမျဖစ္ပစၥည္း၊ ေတာ္ၾကာ တစ္ခုခုျဖစ္ သြားမွျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္လူညြန္႔ တုန္းေပေတာ့မည္။

'ဘာမွ ေဆးခန္းသြားျပစရာမလိုဘူး... ခုခ်က္ျခင္း ေသြးတိတ္ ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ မ်က္စိမွိတ္ထား။'

'နာဦးမွာလားဗ်ာ။'

'မနာပါဘူးကြာ...မနာတဲ့အျပင္ နတ္ျပည္ေရာက္သလိုမ်ိဳးျဖစ္ သြားမယ္။'

'ဘာနတ္ျပည္လည္း။'

'စကားေၾကာမရွည္နဲ႕ကြာ...မ်က္စိမွိတ္မွာျဖင့္မွိတ္'

ကြၽန္ေတာ္ နားမလည္ႏိုင္စြာျဖင့္ မ်က္စိအစံုအား မရဲတရဲပိတ္ လိုက္၏ ပထမတြင္ ကြၽန္ေတာ္၏ ငပဲထိပ္သည္ ေငြ႕ေငြ႕ေလး ပူေႏြးလာကာ တျဖည္းျဖည္း စိုစြတ္လာေလသည္။ ထိပ္မွသည္ တစ္ကိုယ္လံုးရွိ အေၾကာအျခင္မ်ားကို စုပ္ယူျခင္း ခံလိုက္ရ သလိုမ်ိဳးျဖစ္သြားေလသည္။ အန္ကယ္ေက်ာ္ဘာလုပ္လိုက္ေလ သနည္း။

ကြၽန္ေတာ္သိခ်င္စိတ္ကို ထိန္းမရေတာ့တာေၾကာင့္ မ်က္လံုးကို တျဖည္းျဖည္းျခင္းဖြင့္လိုက္ေသာအခါ အ့ံၾသေသာ....အားနာ ေသာ မေဖာ္ျပႏိုင္ေသာ ခံစားမႈတရပ္ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ကို ၀င္ ေရာက္လာေလျပီ။

အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို သူ၏ ပါးစပ္တြင္ ငံုကာ စုပ္ေပးေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ 'အန္ ကယ္.... မလုပ္ပါနဲ႕ ကြၽန္ေတာ့္ကိုငရဲမေပးပါနဲ႕' ကြၽန္ေတာ္ အလန္႔တၾကား ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။

'ဘာမွ ငရဲမၾကီးပါဘူးကြာ ျပီးမွ မင္းငရဲမၾကီးေအာင္ အန္ကယ္ ျပန္ျပီး လုပ္ေပးမွာေပါ့။'

ကြၽန္ေတာ္နားမလည္ အန္ကယ္ေက်ာ္ဘာကိုဆိုလိုသနည္း။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္သူလာတားတား ကြၽန္ေတာ္ ဂရုစိုက္ေတာ့မည္မဟုတ္ေတာ့ေပ။ အန္ကယ္ ေက်ာ္လုပ္ေပးသမွ် ျငိမ္ခံေနမိေတာ့၏။

ပထမတြင္ ျငင္သာစြာ အာေငြ႕ေပးျပီး ေျဖးညင္းစြာ စုပ္ေပးေန ေသာ္လည္း တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲအား ဂြင္းတိုက္ သလိုမ်ိဳး သူ၏လက္အစံုျဖင့္ လုပ္ေပးေနသည့္အျပင္ သူ႔ပါးစပ္ ထဲတြင္ တပ္လွ်က္ျဖစ္ေနေသာ ကြၽန္ေတာ့္အတံအားလည္း အဆက္မျပတ္ အားျပင္းစြာ စုပ္ယူေပးေနေလသည္။

ကြၽန္ေတာ္သည္ ကာမအရာသာ၏အထြဋ္အထိပ္ဆံုးျဖစ္ေသာ ပုေလြမႈတ္ေပးျခင္းခံရသည္ကို အဦးဆံုးစတင္ခံစားရမိျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ အျပာဇာတ္လမ္းမ်ားကိုၾကည့္ဖူး၊ ေကာင္မေလး ေတြနဲ႕ တြဲဖူးေပမဲ့ လက္ေတြ႕ဘယ္တုန္းကမွ မစမ္းသပ္ၾကည့္ခဲ့ ေပ။ ရွက္သည္ေရာ ေၾကာက္သည္ေရာေၾကာင့္ထင္ပါရဲ႕။

အခုမ်ားေတာ့ ေယာက္်ားေလးအခ်င္းခ်င္းဆိုသည့္ စိတ္ေၾကာင့္ ေရာ၊ ျပႆနာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုသည့္ မသိစိတ္ေၾကာင့္ေရာပါ သည္ထင့္ အန္ကယ္ေက်ာ္ျပဳသမွ်ကို အသာတၾကည္လိုက္ပါ သြားမိေတာ့သည္ပင္။

အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲအား အခ်က္ ၂၀ခန္႔အား ကုန္စုပ္လိုက္ ဂြင္းတိုက္ေပးလိုက္ လုပ္ေပးေသာအခါ ကြၽန္ ေတာ့္တစ္ကိုယ္ လံုး ဓာတ္လိုက္သလိုမ်ိဳးျဖစ္သြားျပီး ဆီးသြား လမ္းေၾကာင္းမွတစ္ဆင့္ ျဖဴပစ္ပစ္အရည္မ်ား အန္ကယ့္ပါးစပ္ တြင္းသို႔ ပန္းထြက္သြားေလ ေတာ့၏။

'အား....အ..အ ေဆာရီး.....ေဆာရီး'

'မင္းကိုခ်စ္လို႔လုပ္ေပးတာေနာ္။ အဲဒါကိုပုေလြမႈတ္ေပးတယ္လို႔ ေခၚတယ္ သားညီရ။အဲဒီလိုလုပ္ေပးလိုက္ရင္ ဘယ္ေကာင္မွ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မင္း ဦးငယ္ဆိုရင္ ညဘက္အန္ကယ္ေက်ာ္ ပုေလြမႈတ္ေပးမွ ေက်နပ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္တာ။'

'ဟာဗ်ာ...အန္ကယ္ေက်ာ္ကလည္းဗ်ာ..နားရွက္စရာေတြလာ ေျပာေနျပန္ပါျပီ။'

'ဘာခုမွ နားရွက္စရာလဲ...ခုနကေတာ့ တဟင္းဟင္း တဟဲ ဟဲနဲ႕'

'အာ..ဒါကေတာ့ဗ်ာ ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီလိုမ်ိဳး အေတြ႕အၾကံဳမွ မရွိတာဘဲကို။'

'ဒါဆိုရင္..ဒီကိစၥအတြက္ ဘာမွမပူနဲ႕ အန္ကယ္ေက်ာ္ကဘဲ သားညီကို ပညာစံုသင္ေပးလိုက္မယ္။ ဒါမွ သားညီ ဘာလာလာ ဂိမ္းမွာ။'

အန္ကယ္ေက်ာ္ သိမ္းသြင္းစျပဳေလျပီ။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အေတြ႕၊ ျပီးေတာ့ ထပ္မံစူးစမ္းခ်င္စိတ္၊ ဘာေတြထပ္ျပီး ခံစားရဦးမလဲ စတာေတြပါ၀င္တဲ့ ကြန္ယက္မွ ရုန္းမထြက္ႏိုင္ဘဲ ျငိတြယ္သက္ ဆင္းရျပီေပါ့။

ရဲမြန္ကေရာ ဒါေတြ ဘာေၾကာင့္ သိရသလည္း။ သူေျပာတဲ့ စကားမ်ားက တျဖည္းျဖည္းမွန္လာေလျပီ။

x x x

ေနာက္တေန႔ မနက္ခင္းအေရာက္မွာေတာ့ မနက္ေကာ္ဖီ ေသာက္ခ်ိန္ကို တမင္လႊဲျပီးမွ ထသည္။ ဦးငယ္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ရမွာ ရွိန္းေနသလိုပင္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းပိတ္တာကို အ ေၾကာင္းျပျပီး အိပ္ယာထ ေနာက္က်ပစ္သည္။

ရဲမြန္လာႏႈိးေတာ့မွ မထခ်င္ထခ်င္နဲ႔ အိပ္ယာထဲကထြက္သည္။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ရဲမြန္ကြၽန္ေတာ့္ကို စကားသိပ္မေျပာ။ ထား လိုက္ပါ ဒီေကာင္ ဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး။

သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးေတြ လွမ္းေခၚလို႔ျမိဳ႕ထဲေလွ်ာက္သြား ေတာ့လည္း ခါတိုင္းလို သိပ္စိတ္မ၀င္စားဘဲ မေန႔ညက အေတြ႕ အၾကံဳကို ေတာင့္တေနမိသည္ပဲေလ။

'သားညီ.....ဦးငယ္ရုံးခန္းကို ခဏလာဦး' ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲ ဒိန္း ကနဲျဖစ္သြားတာပဲ။ သိမ်ားသိသြားသလားမသိ။ သူ႔ပါတနာကို ကြၽန္ေတာ္က လုတာမွမဟုတ္တာဘဲေနာ္။

'သားညီ.....ေရာ့ဒါကိုယူသြား အန္ကယ္ေက်ာ္ကိုေပးလိုက္။'

ပက္ကင္ေပပါ လွလွေတြနဲ႔ ထုပ္ပိုးထားေပမဲ့ အထဲမွာ ဘာေတ ပါသည္ဆိုသည္ကိုေတာ့ ရိပ္မိသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သံုးဖို႔ Lube ေတြ၊ ကြန္ဒုံးေတြကို ၀ယ္လာျခင္းျဖစ္မည္။ ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ဒါေတြမသိႏိုင္ဘူးလို႔ ဦးငယ္ထင္ထား သလားမသိ။ ဒီလိုမွမဟုတ္.....။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တိတ္ဆိတ္လို႔ ဒရိုင္ဘာတို႔ မာလီတို႔ ျခံထဲမွာ သူ႔အလုပ္ႏွင့္သူ။ ရဲမြန္လည္း ေက်ာင္းကမျပန္လာ ေသးဘူး ထင္ပါရဲ႕။ အဲဒီေကာင္က အေ၀းသင္တက္ေနတာ ဒီေန႔စာစဥ္သြားတင္တာေလ။

ေရမိုးခ်ိဳး ေက်ာင္းကစာေတြလုပ္၊ အန္ကယ္ေက်ာ္ နားေထာင္ ခိုင္းတဲ့ အဂၤလိပ္စာေလ့က်င့္တဲ့ စီဒီေတြနားေထာင္၊ အားလံုးျပီး သြားေတာ့ တစ္ခုခုကို ေတာင့္တမိသလိုပါ။ ထမင္းစားျပီးတစ္ မ်ိဳးလိုျပီထင္ပါရဲ႕။

အန္ကယ္ေက်ာ္တို႔ အခန္းဘက္ကို သြားၾကည့္ဦးမွပါ။ 'ဟင္ အခန္းတံခါးကို ေစ့ရုံပဲေစ့ထားပါလား။' အခန္းတံခါးကိုခါတိုင္း ဆို ေသာ့ခတ္ထားတတ္ပါသည္။ အထဲမွာ ေတာ္ေတာ္သပ္သပ္ ရပ္ရပ္ ျဖစ္ေနသလိုပဲ။ ဦးငယ္တစ္ေယာက္တည္း ေနတုန္းကလို မဟုတ္ ေမႊးၾကိဳင္ေအးျမလို႔။ တီဗီစင္နားမွာလည္း စီဒီေတြ၊ ဒီဗီဒီ ေခြေတြ အမ်ားၾကီး...ဘာေခြေတြရွိလည္း။ Frozen Flowers တဲ့ Brokeback Mountain တဲ့...ဟိုကားေတြ။ အားပါးပါး... ဘာ ေခြေတြလည္း ေဘာ္ဒီလွလွ ငနဲေတြရဲ႕မေပါ့တေပၚေခြေတြ၊ ဆူးေလပလက္ေဖာင္းနားက ေခြဆိုင္မွာေတြ႔ဖူးတဲ့ M2Mလို႔ ေရးထားတဲ့ ကားေတြပါလား။

ကိုရီးယားကားကို စက္ထဲထည့္ျပီး ၾကည့္ျဖစ္သည္။ ဇာတ္လမ္း ကေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းသည္။ ျပကြက္ေတြက စိတ္ လႈပ္ရွားစရာအျပည့္။

ေနာက္ M2M အေခြေတြ ေလွ်ာက္ေမႊၾကည့္ေတာ့ ေဘာ္ဒီ ေတာ္ေတာ္မိုက္တဲ့ ဘရာဇီး သရုပ္ေဆာင္ေတြပါတဲ့ အေခြ အား စက္ထဲထည့္ရင္း စတင္စူးစမ္းျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ဇာတ္ကား စာ တန္းထိုးကတည္းက သရုပ္ေဆာင္ေတြ အကုန္လံုး ေရကူးကန္ မွာ ပါတီလုပ္ေနၾကသည္။ ေဘာ္ဒီေတြက ေတာ္ေတာ္မိုက္သည္ မွာ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ သူတို႔လိုျဖစ္ခ်င္လာသည္။ သူတို႔ရင္အုပ္၊ ဘယ္လီၾကြက္သားေတြျပီးေတာ့ တင္ပဆံုေတြက လံုးက်စ္လွပ ေနၾကသည္မွာ စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးတမည္ျဖစ္ကေရာ့။

ဇာတ္လမ္းတစ္ခန္းႏွစ္ခန္း အေရာက္ သူတို႔တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္စျပဳလာျပီ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ အား...လက္ေတြက ေအာက္ပိုင္းကို ေရြ႕လာျပီး အားလံုးကို ခြၽတ္ခ်လိုက္တာ....၀ိုး....ဒစ္ေတြက ထြားလိုက္တာ ေရႊငွက္ ေပ်ာသီးေတြ ၾကေနတာပဲ။ ျပီးေနာက္ ဇာတ္ေဆာင္ တစ္ေယာက္က တျခားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒစ္ကို ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာ ျဖင့္ညႇပ္ဆြဲရင္း လွ်ာနဲ႔ကစားေနတာ ၾကည့္ရင္း ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားသည္ သံေခ်ာင္းကဲ့သို႔မာေၾကာလာျပီးလွ်င္ ၄င္းတို႔ကဲ့သို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ စပ္ယွက္ခ်င္စိတ္မ်ား တားမရဆီးမရျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။

အန္ကယ္ေက်ာ္နဲ႔ ဦးငယ္ဘယ္လိုလုပ္ၾကသလည္း။ ဒီဇာတ္ ကားထဲကအတိုင္းမ်ားလား။ ေတြးရင္းျပဳရင္း မေန႔ညကအျဖစ္ ကို ျပန္ သတိရမိလာျခင္းနဲ႔အတူ လက္ကေလးနဲ႔ခပ္ဖြဖြကစားမိ ရေပါ့။ ေထာင္ေထာင္ထလာေသာ ညီဘြားကို ေဘာင္းဘီတိုထဲ လက္လွ်ိဳရင္း ဂုတ္ခ်ိဳးေပးေနရတာေလ။

'ကြၽိ' အာ....အခန္းတံခါးရုတ္တရက္ ပြင့္လာမွ တံခါးေလာ့ခ္မခ် မိတာကို သတိရမိျခင္းႏွင့္အတူ အန္ကယ္ေက်ာ္၀င္လာတာကို ျမင္လိုက္ရသည္။ ဇာတ္ကားကိုလည္း မပိတ္မိ ေဘာင္းဘီထဲ လက္လွ်ိဳထားတာကိုလည္း မရုပ္သိမ္းမိ သူ႔ကိုေၾကာင္အမ္း အမ္းႏွင့္ သူခိုးလူမိ အၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္မိရေတာ့သည္။

'ေကာင္သူခိုးေလး....လူမိသြားျပီေဟ့...ဘာမွမလုပ္တတ္သလိုလိုနဲ႕ အခန္းထဲလာ တီဗီၾကည့္ရင္း ဂြင္းတိုင္ေနတာေပါ့ေလ။' အန္ကယ္ ေက်ာ္ရဲ႕ ပြင့္လင္းေသာအေျပာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာမထားတတ္ေအာင္ျဖစ္ေနမိသည္။ 'ဟာဗ်ာ....အန္ကယ္ေက်ာ္ကလည္း' 'ဒါမထူးဆန္းပါဘူးကြ...ေယာက္်ားေလးဆိုတာ ဒီလိုမွေပါ့။ မခုတ္တတ္တဲ့ေၾကာင္သူေတာ္ ၾကြက္သူခိုးလိုေနရင္သာ အန္ကယ္မၾကိဳက္ တာ။ ဟား...ဟား'

ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြၽန္ေတာ္သည္ ဦးငယ့္ပါတနာဆိုတာကိုလည္း သတိမရေတာ့ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းလည္းသိပ္မရွိေတာ့။ ေသြးသား အဆူဆံုးအရြယ္ႏွင့္ မဲမဲျမင္သမွ် ေျပးေခြ႕ခ်င္ေနေသာ ႏြားရိုင္း ပ်ိဳကဲ့သို႔ပင္...။

'အန္ကယ္ေက်ာ္...ကြၽန္ေတာ့္ကို ခ်စ္နည္းသင္ေပးမယ္ဆို' ကြၽန္ေတာ္မရဲတရဲ စလိုက္၏။ အန္ကယ္ေက်ာ္က ဘာမွမေျပာ ေသးဘဲ အဓိပၸာယ္ပါေသာ အၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္ကာ အခန္းတံခါး ေလာ့ခ္ကို သြားခ်လိုက္သည္။ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ေတြခုန္လာသည္ မွာ တဒိတ္ဒိတ္ႏွင့္။ အသစ္အဆန္း စတင္ၾကံဳရေတာ့မည္မ ဟုတ္လား။

'ေကာင္ကေလး...ခဏေစာင့္ဦး အန္ကယ္ေရသြားခ်ိဳးလိုက္ဦး မယ္' စိတ္ထဲမရိုးမရြျဖစ္သြားရသည္။ ေရခ်ိဳးဦးမတဲ့ေလ။ အ၀တ္ ေတြကို တစ္လႊာျခင္းခြၽတ္ တဘက္တစ္ထည္ကို ခါးမွာပတ္ျပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္သြားတာ။ တင္ပါးေတြက စြင့္ကားျပီး အိစက္ေန တဲ့ပံု။ 'ဂလု' တံေတြးမ်ားပင္ မ်ိဳခ်မိရေတာ့သည္ေပါ့။

ဇာတ္လမ္းဘက္ကို အာရုံစိုက္မိျပန္ေတာ့ ဒီတစ္ခါ Falcon Studio ကထုတ္တဲ့ ဇာတ္ကားျဖစ္ေနသည္။ သရုပ္ေဆာင္ ေတြက ေဘာ္ဒီအေတာင့္စားၾကီးေတြ ခဏေနကၾကည့္တဲ့ Bel Ami ကလိုမဟုတ္။ အား...ဒီတစ္ခါေနာက္က အေပါက္ကို လွ်ာဖ်ား ေလးနဲ႕ကလိေနတာ။ ဘယ္လိုဖီးလ္ရွိလည္း မသိ အလွ်က္ခံရတဲ့ သရုပ္ေဆာင္ကေတာ့ တရွီး...ရွီးနဲ႔ ေကာ့ေကာ့ တက္ေနတာ။

ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးသံမၾကားရဘဲ ေခါင္းေလွ်ာက္ရည္နံ႔ သင္းသင္း ေလးရေတာ့မွ အန္ကယ္ေက်ာ္ေရာက္ေနမွန္း သတိထားမိေတာ့ သည္။ သူ႔ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္လံုးေတြက ကြၽန္ေတာ့္ ေပါင္ၾကားက သံေခ်ာင္းကို စိုက္ၾကည့္ေနတာမို႔ မ်က္ႏွာပူက နဲျဖစ္သြားရသည္။

သူ႔ခႏၶာကိုယ္တြင္ ပတ္ထားေသာ ေရခ်ိဳးခန္းတဘက္သည္ ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲ။ ေဘာ္ဒီက ေတာ္ေတာ္ကိုလွသည္။ဇာတ္ကား ထဲက သရုပ္ေဆာင္ေတြေလာက္မထြားေပမဲ့ လို႔ေျပာရမည္ လားမသိ ေတာ္ေတာ္ျဖစ္သည္ပဲ။ သူ႔ေပါင္ၾကားတြင္ ကြၽန္ေတာ့္ လိုပဲ ေထာင္မတ္ေနေသာ လွံတံတစ္ေခ်ာင္းက မတ္မတ္ေထာင္ လွ်က္။

အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ရွိ ေသာ ကုတင္ေစာင္းတြင္ ၀င္ထိုင္လိုက္ျပီးလွ်င္ ကြၽန္ေတာ့္အား ဒူးေထာက္ထိုင္ရန္ ပါးစပ္ကမေျပာဘဲ မ်က္ရိပ္ျပေလသည္။ ကြၽန္ေတာ္သည္ အိပ္မက္ထဲတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနရသူပမာ အန္ကယ္ေက်ာ္ခိုင္းသမွ်ကို တေသြမတိမ္းလိုက္လုပ္ေနမိ၏။ ကိုယ္တံုးလံုးျဖင့္ ကုတင္ေစာင္းတြင္ ထြားက်ိဳင္းေသာေပါင္တံ အစံုအား ကားကာ အေမႊးႏုလိမ္ေကာက္ေကာက္ကေလးမ်ား ဖုံးေနေသာ ေရႊငွက္ေပ်ာသီးကို ေရွ႕သို႔အနည္းငယ္ေကာ့ကာ ထိုင္ေနေသာ အန္ကယ္ေက်ာ္ေပါင္ၾကား၌ ကြၽန္ေတာ္၀င္ ထိုင္လိုက္မိ၏။ အန္ကယ့္ေရႊငွက္ေပ်ာသီးသည္ ကြၽန္ေတာ့္ ႏွာေခါင္း၀ႏွင့္ လက္မအနည္း ငယ္မွ်သာ ကြာေတာ့သည္။ ညႇီစို႔စို႔ ေမႊးအီအီအနံ႔သည္ ကြၽန္ေတာ့္ႏွာေခါင္း၀သို႔တိုး၀င္လာ ေလသည္။ အန္ကယ္သည္ ကြၽန္ေတာ္၏ ေခါင္းကို ျငင္သာစြာ ကိုင္လွ်က္ဆံပင္တို႔အား ထိုးဖြေပးေနေလသည္။

၄င္းေနာက္ အန္ကယ္ေက်ာ္က ကြၽန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကို သူ၏ေရႊငွက္ေပ်ာသီးစီသို႔ ဆြဲယူလိုက္ေလသလား၊ ကြၽန္ေတာ္ကပဲ မ်က္ႏွာအပ္လိုက္ေလသလားမသိ ကြၽန္ေတာ္ သတိထားမိခ်ိန္တြင္ အန္ကယ္ေက်ာ္၏ ငွက္ေပ်ာသီးအား လွ်ာ ဖ်ားေလးနဲ႔ တို႔ကာ တို႔ကာ ေမွ်ာ့ေသြးစမ္းမိေတာ့သည္ပဲ။ တျဖည္းျဖည္းေထာင္မတ္လာေသာ သူ႔အေခ်ာင္းကို ဟိုကား ေတြထဲကအတိုင္း စမ္းသပ္ျပဳစုေပးေတာ့ အန္ကယ္ေက်ာ့္ခမ်ာ တအင္းအင္းတအဲအဲျဖင့္ အရသာအေတြ႕ၾကီးေတြ႕ေနေလ ေတာ့သည္။

အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ အိပ္ယာေပၚကို အသာေမွာက္ တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို အသာဆြဲျဖဲရင္း အထာေပးျပန္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ လည္း တတ္သိပညာမေနသာဆိုသလို လွ်ာဖ်ား ေလးကို ထိုးထိုးေကြၽးရင္း တစ္ခါတစ္ခါ ကေလာ္လိုက္ရင္း ပညာကုန္ျပေတာ့သည္။

'အား....အ...အ ေတာ္ေတာ့ အရမ္းကို မရိုးမရြျဖစ္ေနျပီ ခု ေလာက္ ႏွဴးရ၊ စုပ္ရရင္ ေတာ္ေရာေပါ့ကြာ...ဒီမွာ အန္ကန္ ေက်ာ္ ခံခ်င္လွျပီ။'

အန္ကယ္ေက်ာ့္စကားသံၾကားမွ ကြၽန္ေတာ္သတိ၀င္လာေလ ေတာ့၏။ ထိုစဥ္အခါက မိန္းမတစ္ေယာက္ ခံခ်င္လာေအာင္ ႏွဴးႏွပ္ တတ္ေပမယ့္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကို ခံခ်င္လာ ေအာင္ မဆြတတ္ေသးေပ။ ပန္းႏုေရာင္ အေပါက္ေလးက သန္႔ရွင္းျပီး လွ်က္ ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ လွ်က္မိေနျခင္းသာျဖစ္ ေပသည္။

'အင္..ဒါဆိုရင္ အန္ကယ္ေက်ာ္ကို သားညီဘာထပ္လုပ္ေပးရမွာ လဲ။'

'ဟာကြာ...သားညီကလည္း ေခတ္လူငယ္မဟုတ္တာက် ေနတာပဲ မင္း..ဦးငယ္ အန္ကယ့္ကို ညတိုင္းလိုးသလို လိုးေပး ရမွာေပါ့ ...ရွင္းျပီလား။'

'လိုးေပးရမယ္' ကြၽန္ေတာ္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လို လိုးရမယ္မွန္း ကြၽန္ေတာ္မသိေသးေပ။ ဘယ္ထဲထိုးထည့္ရမည္ မသိ။

'ဘယ္လို လိုးေပးရမွာလည္း ဘယ္ထဲထိုးထည့္ရမွာလဲ။' ကြၽန္ေတာ္အန္ကယ္ေက်ာ္ကို ျပန္ေမးလိုက္ေသာအခါ ကြၽန္ေတာ့္အား သနားစရာ သတၲ၀ါကိုျမင္လိုက္ရသူတစ္ ေယာက္ပမာ 'အင္း....မင္းကေလးကလည္း ဒုကၡ။ ကဲ..ကိုယ္ ေတာ္ေခ်ာ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးကပဲ မင္းကေလးကို ပညာကုန္သင္ ေပးပါေတာ့မယ္ ကုတင္ေပၚမွာပက္လက္အိပ္ေတာ္မူပါ။'

အန္ကယ္ေက်ာ္ေျပာသလို ကုတင္ေပၚတြင္ ပက္လက္လွန္ အိပ္ခ်လိုက္ေသာအခါ ခုတင္ေခါင္းရင္းျခင္းထဲမွ ကြန္ဒုံးအား ယူလွ်က္ တစ္ခုေဖာက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ဒစ္ေပၚ အသာစြပ္ခ် လိုက္သည္။ ေနာက္ျပီး ေခ်ာဆီမ်ားလူးေပးလိုက္ရာ ကြၽန္ေတာ့္ ဒစ္သည္ မိုးေပၚသို႔ေထာင္မတ္လွ်က္ အေၾကာမ်ားျပိဳင္းျပိဳင္း ထကာ နဂိုရွိရင္းစြဲထက္ ႏွစ္ဆခန္႔ပိုၾကီးေနသလို ထင္လိုက္ ရသည္။

အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ေပၚသို႔တက္ကာ ကားယား ခြလွ်က္ ထိုင္လိုက္သည္မွာ ကြၽန္ေတာ္၏ကိုယ္လံုးကိုအုပ္မိုး လွ်က္ လက္ႏွစ္ဘက္...ဒူးေခါင္းႏွစ္ဘက္ကို အားျပဳလွ်က္ ထိုင္ျပီး သူ႔အေပါက္ကို ေခ်ာဆီနည္းနည္း ထပ္စြတ္ကာ ခပ္ျဖည္းျဖည္းထိုင္ခ်လိုက္ရာ ကြၽန္ေတာ္၏ဒစ္ထိပ္ဖ်ားသည္ က်င္ကနဲ က်င္ကနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားေလသည္။

'အား...အား က်င္တယ္ အန္ကယ္ရ'ဟု ကြၽန္ေတာ္ညည္း တြားမိ၏။

'ဒီမွာလည္းနာတာပဲ ဘာလည္းမေကာင္းဘူးလား။'

'ေကာင္းပါတယ္ အန္ကယ္ရ ဒါေပမဲ့ တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ။'

'ဒီထက္ေကာင္းေအာင္လုပ္ေပးဦးမွာ'ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ သူ၏ လက္တြင္ကိုင္ထားေသာ ကြၽန္ေတာ့္ဒစ္အား သူ႔အေပါက္၀တြင္ ေတ့လွ်က္ ဆတ္ကနဲထိုင္ခ်လိုက္ေလသည္။ လိင္ဆက္ဆံသည့္ အေတြ႕အၾကံဳသိပ္မရွိေသာ ကြၽန္ေတာ္သည္ အန္ကယ္ေက်ာ္ရဲ႕ စီးပိုင္ေနေသာ အေပါက္အတြင္းသို႔ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္း၀င္သြားရ ေသာ အရသာကိုအခုထိမေမ့ႏိုင္ေသးေပ။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ၀င္ ေရာက္သြားေသာ ကြၽန္ေတာ့္လူပ်ိဳအသစ္စက္စက္ ဒစ္ၾကီးသည္ တစစႏွင့္ အရင္းထိတိုင္ ၀င္ေရာက္သြားေလေတာ့သည္။ ထိုအခါ အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ လႈပ္ရွားမႈသိပ္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ဖင္ကိုႏွဲ႕၍သာ ကစားေနေလသည္။

ကြၽန္ေတာ့္မွာေဖာ္မျပႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အရသာေတြ႕ေန ေလေတာ့တာ....ကြၽန္ေတာ့္နည္းတူ အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ လည္း မ်က္စိစံုမိွတ္ကာ အဆက္မျပတ္ႏွဲ႕ရင္း ပါးစပ္ကလည္း တဟင္းဟင္းတဟဲဟဲႏွင့္ အဆက္မျပတ္ျမည္တမ္းေနေတာ့ သည္။ သူ႔ရင္အုပ္ထြားထြားေပၚက ႏို႕သီးေခါင္းေလးကို ကိုင္၍ ကိုင္၍ဆြေပးေသာအခါ၀ယ္ အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ဘယ္ညာ ရိမ္းထိုးလွ်က္ သူ႔စိတ္ၾကိဳက္ အားကုန္ေဆာင့္ေလေတာ့သည္။

အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေဆာင့္ျပီးခ်ိန္မေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အား မရေတာ့ပါ။ သူ႔လိုပဲ ကြၽန္ေတာ္ အေပၚမွေန၍ေဆာင့္ခ်င္လာမိ သည္။ 'ကြၽန္ေတာ္လည္း ေဆာင့္ဦးမယ္ဗ်ာ....' ကြၽန္ေတာ္အား မလိုအားမရေျပာလိုက္မိရသည္။

အန္ကယ္ေက်ာ္ကလည္း အားက်မခံ'ဒီကလည္း ေအာက္ကေန အားရပါးရ ခံခ်င္ေနတာ'လို႔ေျပာရင္း ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ေပၚ ကားယားခြထိုင္၍ ေဆာင့္ေပးေနရာမွ ဆင္းျပီး ေနာက္ ကုတင္ေစာင္းတြင္ ေလးဘက္ေထာက္ကာ သူ႔တင္ပါး အစံုကို ေကာ့ျပီးလွ်င္ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္းကို လက္ျပန္ကိုင္၍ အေပါက္၀ကိုေတ့ျပီး 'သားညီ....အန္ကယ့္ကိုအားမနာ နဲ႕ေနာ္. .အားကုန္သာေဆာင့္ခ်က္ပစ္လိုက္ နာနာေလးသာေဆာင့္ခ်ပစ္ လိုက္..'

ထိုစဥ္အခါက ကြၽန္ေတာ္သည္ ငယ္ရြယ္သူျဖစ္သည့္အျပင္ အား အင္အျပည့္၀ဆံုးအခ်ိန္လည္း ျဖစ္၏။ ဖင္ကိုလည္း ခ်ဖူးစ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အသက္ကို၀ေအာင္ရွဴကာ ရွိသမွ် အားကိုစုစည္းလွ်က္တပ္ေပးထားေသာ အေပါက္၀အတြင္းသို႔ အားကုန္ေဆာင့္ခ်လိုက္ေလ ေတာ့သည္။ 'ရွီး....အားလားလား ရွီး....ဟင္းဟင္း ေကာင္းလိုက္တာ သားညီရယ္ အန္ကယ္ ေက်ာ္က အဲဒီလိုမ်ိဳး ခံခ်င္ေနတာ မင့္ ဦးငယ္က ျငင္ျငင္သာ သာနဲ႕ အခ်ိန္အၾကာၾကီးဆြဲေနတာ ဖင္ပူတာပဲ အဖတ္တင္ တယ္။ မင္းလိုမ်ိဳး အားနဲ႔ မာန္နဲ႕မွၾကိဳက္တာ။ အရွိန္ကိုေရာ ေမေလွ်ာ့လိုက္နဲ႔ေနာ္။....အင့္..အင့္ ေဆာင့္ေဆာင့္' အန္ကယ္ ေက်ာ္သည္ အံၾကိတ္လွ်က္ ေနာက္သို႔ျပန္ေဆာင့္ကာ စည္းခ်က္ ညီညီ အလိုးခံေလသည္။

ခုတင္ထက္တြင္ ကြၽန္ေတာ္သည္ ကိုင္စရာမရွိသျဖင့္ သူ႔ကိုအား ကုန္ေဆာင့္လိုက္တိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာသည္ ယိုင္၍ယိုင္၍ သြားေလသည္။ ဒါကိုသိေသာ အန္ကယ္ေက်ာ္က 'သားညီ ယိုင္မသြားေအာင္ အန္ကယ့္ဆံပင္ေတြကို ေနာက္ကေန စုဆြဲ ထားလိုက္ ဒါမွျမင္းစီးသလိုမ်ိဳး ဟန္ခ်က္မပ်က္မွာ။' သူ၏စိတ္ သေဘာထားကို ရွင္းရွင္းေျပာျပလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း အားမနာေတာ့ပါ။ ေနာက္မွေန၍ ျမင္းဇက္ၾကိဳးကို စုပ္ကိုင္ သကဲ့သို႔ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ကိုင္လိုက္ျပီး ဇာတ္ကနဲေဆာင့္ဆြဲ၍ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲအား အရွိန္ျပင္း ထန္စြာထိုးထည့္ အခ်က္ေပါင္း မ်ားစြာျပင္းထန္စြာ ေဆာင့္ေနမိေတာ့သည္။ က်န္လက္တစ္ ဖက္ကလည္း အန္ကယ္ေက်ာ့္တင္ပါးအစံု အား ျမင္းႏွင္တံႏွင့္ တို႔သည့္အလား တျဖန္းျဖန္းႏွင့္ ရိုက္ေပးေနမိေတာ့သည္။ ျဖဴေဖြးေသာ တင္ပါးအစံုမွာ ကြၽန္ေတာ္၏ လက္ငါးေခ်ာင္း ရာမ်ား သည္ အထင္းသားျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။

ဒါကိုနာရေကာင္းမွန္းမသိေသာ အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ 'နာနာ ေလးရိုက္လိုက္စမ္းပါ သားညီရဲ႕ ဆက္ေဆာင့္လိုက္စမ္းပါဦး ဒီမွာ အန္ကယ္ေက်ာ္ ဖီးလ္အရမ္းျမင့္ေနျပီ'

ကြၽန္ေတာ္အလြန္အံ့ၾသသြား၏။အန္ကယ္ေက်ာ္သည္ ကာမ ဆက္ဆံရာတြင္ Pain Feeling ကိုအဓိကထား၏ နာက်င္မႈမွ ဖီလင္ အျပည့္ယူေသာ လူမ်ိဳးပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။

ကြၽန္ေတာ္သည္ အန္ကယ္ေက်ာ့္အေျပာမ်ားေၾကာင့္ေရာ အေပး ေကာင္းမႈေၾကာင့္ေရာ ညႇတာမႈကင္းမဲ့စြာ ေဆာင့္ခ်က္ကို အရွိန္ ျမႇင့္ ခါးကို စက္ေသနတ္ပပစ္သလို အဆက္မျပတ္ ေဆာင့္မိ ေလေတာ့သည္။

သူကလည္း အားက်မခံ ကြၽန္ေတာ့္ေဆာင့္ခ်က္ေတြကိုခံယူရင္း လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ သူ႔ငပဲကိုေဆာ့ကစားေနတာကလည္း အရွိန္ ျပင္း ျပင္းေပါ့။ 'အား...အား အ သားညီရယ္ေကာင္းလိုက္တာ... .ရွီး' လို႕ေျပာကာ ဆန္႕ငင္ဆန္႔ငင္ျဖစ္သြားရင္း အိပ္ယာေပၚကို ေမွာက္လ်က္ အိပ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ သူ႔ကိုယ္ေပၚသို႔ အ လိုက္သင့္ေမွာက္ခ်လိုက္ျပီး ေနာက္မွေန၍ ေလးငါးဆယ္ခ်က္ ခန္႔ ေဆာင့္လိုက္ေသာ အခါ၀ယ္ ကြၽန္ေတာ့္ေရႊျပြန္မွ အရည္ မ်ားသည္ ေရျပြတ္ႏွင့္ပန္းသည့္အလား ပန္းထုတ္မိေတာ့သည္။ အတန္ၾကာစိမ္ထားရင္း ဖင္မွ ခြၽတ္ လိုက္ကာ ကြန္ဒံုးအားလည္း အမႈိက္ျခင္းထဲ အသာထည့္လိုက္ရေတာ့သည္။

အဲဒီညေနခင္းတစ္ခင္းလံုး ႏွစ္ဦးသားတက္ညီလက္ညီ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ လိုက္တာ ေမာပန္းျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကေရာ။ အိပ္ယာကႏိုးလာ ေတာ့ ညေနေစာင္းေနျပီ။ အန္ကယ္ေက်ာ္နဲ႕အတူ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ကြၽန္ေတာ့္အခန္းဘက္ ခပ္သြက္သြက္ျပန္လာကာ အ၀တ္အ စားလဲရေတာ့ သည္။ ဦးငယ္ျပန္လာေတာ့မည္ မဟုတ္လား။

ေနာက္ေန႔မ်ားမွာေတာ့ ေက်ာင္းတက္လိုက္၊ အလုပ္သြားလိုက္၊ သြားစရာမရွိရင္ အိမ္ကိုအခ်ိန္မွန္ျပန္ျဖင့္ ပံုမွန္လည္ပတ္ျဖစ္ သည္ပဲ။ အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သိျပီ ေယာက္်ားေလးခ်င္းလည္း ခ်စ္လို႔ရသည္ဆိုျခင္းကို။ မနက္ခင္းတိုင္း ထမင္းစားပြဲမွာ သံုး ေယာက္သား ထမင္းအတူစားတိုင္း ဦးငယ္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ဂရုစိုက္သလို အန္ကယ္ေက်ာ္ကလည္း မလစ္ဟင္းေစရ။

ကဲ..... ဘယ္လိုပါလိမ့္ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ ေပ်ာ္စရာမ်ား ေကာင္းေရာ့သလား...မုန္းစရာမ်ားလား။

Alex Aung

စာၾကြင္း ။ ။ လိင္ဆက္ဆံရာမွာ သူ႕တင္ပါးေတြကိုတျဖန္းျဖန္းရိုက္ ဆံပင္ကိုေဆာင့္ဆြဲကာ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းဆက္ဆံေပးျခင္းကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ Bottom အကိုတစ္ေယာက္အားသတိတရျပန္တင္ျခင္းပါ။

ေယာက္်ားေတြ ေမးတဲ့ေဆး (၃)

ကၽြန္ေတာ့္အသက္ ၃၄ နွစ္ၿဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္ပါေဆးမ်ားကို သံုးစြဲၿခင္းေၾကာင့္ မည္သို ့အက်ဳိးဆက္မ်ားရွိသည္ကို သိလိုပါတယ္။ Diem Oil ေဆးကေတာ့ လိမ္းေဆးလို႔ ေၿပာပါတယ္။ Erectile Dysfunction & Premature Ejaculation အတြက္ ေကာင္းတယ္လို႔ ေၿပာပါတယ္။ Sex shop မွာ တရားဝင္ ဆိုင္တင္ေရာင္းတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ www.duroil.com ဆိုဒ္မွာ ေရးထားတာကိုလည္း ေတြ႔ရ ပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကေတာ့ Perfomaxx ေဆးၿဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကိုေတာ့ Dietary Supplement အေနနဲ႔ သံုးနိုင္တယ္လို႔ေၿပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆိုင္မွာမေရာင္းပဲ Internet ကေန တဆင့္မွာရပါတယ္။ www.perfomaxx.com ဆိုဒ္မွာ ဝင္ၾကည့္ခုိင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ Erection strength မွာ ၿပႆနာ ရွိေနပါတယ္။

ေျပာတဲ့ေနရာ ၂ ခုလံုးမွာ ဖတ္ပါတယ္။
၁။ Perfomaxx capsule ေဆးေတာင့္ဟာ (ဟာဗယ္လ္) ေဆး၊ Male sexual enhancement ေယာက္်ားေတြအတြက္ လိင္အေရး အားေပေစတယ္၊ ေဘးထြက္-ဆိုးက်ိဳးလဲ မရွိဘူး၊ Libido လိင္စိတ္ကဲေစ၊ Sexual energy လိင္ခြန္အားမ်ားေစ၊ Maximize penis length and size လိင္အဂၤါ ရွည္-ၾကီးေစတယ္လို႔လဲ ျဖစ္ေစခ်င္မွာမွန္သမွ် အကုန္ရတဲ့သေဘာ ေရးထားပါတယ္။ ဘယ္သူမွ မလြတ္ေစ ရေအာင္ ေဖ်ာ္ရည္နဲ႔ လဲရ၊ အရက္နဲ႔ေသာက္လဲ ရပါသတဲ့။ သက္ေရာက္မႈကလည္း ခ်က္ခ်င္းလာတယ္တဲ့။ ဒီေခတ္ ေစ်းႏုန္းေတြေရးလို ဒႆမ ၉၈-၉၈ နဲ႔၊ ၃၉ မိနစ္တဲ့။ တကယ္ ဆရာဝန္ေတြကေန ညႊန္တဲ့ Viagra, Cialis or Levitra ေဆး မွန္သမွ်ထက္လဲသာေသးတယ္။ ႏိႈင္းယွဥ္ထားတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြလဲ ဇယားခ် ျပထားပါေသးတယ္။

၂။ Duroil ဆိုတာကေတာ့ က်ား-လိင္အဂၤါကို ႏွိပ္နယ္ဘို႔သံုးႏိုင္တဲ့ အဆီတမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ အေရွ႕နဲ႔ အေနာက္နည္းေတြ ေပါင္းစပ္ထားတယ္။ သူကေတာ့ Enhance erection သန္မာမႈကို ပိုေစမယ္၊ Size အရြယ္အစား ၾကီးထြားေစမယ္၊ Pre-mature ejaculation သုက္လႊတ္ေစတာ ေႏွးေစမယ္။

သံုးသပ္ခ်က္ေပးရရင္ ဖတ္လို႔ကေတာ့ ေကာင္းတာေတြခ်ည္းပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လို ဆရာဝန္မ်ိဳးေတြက ညႊန္းတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါ။ သူမ်ားေျပာတာကို ပညာပိုင္းအရ ေဝဖန္တဲ့အခါ သံသယမ်က္စိနဲ႔ အရင္ၾကည့္ ပါတယ္။ ဆီ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို သံုးျပီး ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ႏွိပ္နယ္ၾကရာမွာ ျမန္မာ့ရိုးရာ မံုညင္းဆီ၊ ႏွမ္းဆီ၊ ေျမထဲပင္လယ္ေဒသမွာ သံလြင္ဆီ၊ အႏၵိယမွာ မံုညင္းဆီ စသျဖင့္ သံုးၾကတယ္။ အျပင္ကေန သက္ေရာက္ မႈအတြက္ ဆီေတြဟာ သိပ္မကြာလွပါ။

ႏွိပ္နယ္ျခင္းလုပ္ေပးတာ အက်ိဳးရွိပါတယ္။ လိမ္းတဲ့အေရျပား ေအာက္ကိုစုပ္ယူသြားရာကေန ေသြးထဲေရာက္တယ္။ ႏွိပ္ေပးရင္ ေသြးေလွ်ာက္တာ ပိုမ်ားေစမယ္။ ႏွိပ္ေပးတာဟာ ကိုယ္လက္ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္သလို သေဘာမ်ိဳးဘဲ။ လႈတ္ရွားေပးရင္ အဆစ္ေတြ ေညာင္းေနတာမျဖစ္ဘူး။ ေသြးပိုေလွ်ာက္လို႔ အဆိပ္အေတာက္ ဖယ္ရွားေပးတာ ပိုေကာင္းေစတယ္။ ဆက္လုပ္စရာအလုပ္အတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေစမယ္။ ဒါေတြက မွန္တာေတြပါ။

က်ား-လိင္အဂၤါကိုသံုးတာဆိုေတာ့ သီးသန္႔စဥ္းစာရမယ္။ အဂၤါမွာ တကယ္ေတာ့ ၾကြက္သားမရွိပါ။ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ၾကြက္သားေတြေတာ့ ရွိတယ္။ ဒါေတြက အထဲထဲမွာ၊ ဆီမေရာက္ႏိုင္ဘူး။ Kegel exercise (ကီဂယ္လ္) ေလ့က်င့္ခန္း ဆိုတာမွ အတြင္းထဲက ၾကြက္သား နဲ႔ အရြတ္ေတြကို သန္မာေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။ သဘာဝဆီတခုခု သံုးတာဟာ ေဟာ္မုန္းေတြ (စတီရြိဳက္) ေဆးေတြထက္ စိတ္ခ်ရပါ မယ္။ ေၾကာ္ညာသလာက္ ထိေရာက္-မေရာက္ သံုးၾကည့္မွ ေျပာႏိုင္ပါမယ္။ လက္ေတြ႔သံုးသူ လမ္းလွမ္းမီရာမွာေတာ့ မေတြ႔ေသးပါ။ ကိုယ့္လက္လွမ္းက တိုတာလဲျဖစ္ပါမယ္။

ေသာက္ေဆးကိုေတာ့ သတိထားေစခ်င္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အသဲမေကာင္းသူေတြ (ဟာဘယ္) ကိုသတိထားၾကရမယ္။ အသဲေကာင္းေနတယ္ဘဲ ထားပါေတာ့ ေၾကာ္ညာသေလာက္ေတာ့ ဟုတ္ပါ့မလား သံသယရွိ ပါတယ္။ ေဆးေက်ာင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာဘူးတယ္။ “ဒီေလာက္ ေကာင္းတဲ့၊ ေစ်းလဲ ေပါလြန္းတဲ့ ဗမာျပည္က ထန္းရည္ကို အစြမ္းမပ်က္ေအာင္ သိုမွီးထားနည္း တီထြင္ႏိုင္ ရင္ ႏိုဗယ္ဆုရမယ္ကြ”တဲ့။

ဒီေဆးကိုလဲ ကြ်န္ေတာ့္ အနီးအနားမွာ မသံုးဘူးၾကပါ။ ေမးတဲ့သူ လိုခ်င္တာက Erection ဆိုတာ သိပ္ျပီး မသန္မာတာလား၊ သန္မာမႈ ျဖစ္သင့္ခ်ိန္မွာ မျဖစ္တာလား။ Erectile Dysfunction (ED) ဆိုတာ ေရးထား ပါတယ္။ တရားဝင္ခြင့္ျပဳေရာင္းတဲ့ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာေဆးေတြထဲမွာ Viagra ေဆးမ်ိဳးက (ED) အတြက္သာ ေကာင္းတယ္။ အဂၤါကို ပိုၾကီး-ရွည္ခ်င္တာအတြက္လဲ ေရးထားပါတယ္။ ဒုကၡေရာက္တာေတြလဲ သူမ်ားဆီမွာေရာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာေရာ ကိုယ္ေတြ႔ေတြ ေျပာတာကိုလဲ ထည့္ေရးထားပါတယ္။

ေသျခာတာတခုက က်ားအဂၤါ အရြယ္အစား၊ သန္မာမႈ၊ စိတ္နည္းမႈ၊ သာယာမႈ ဆိုတာေတြကို ေဆးတမ်ိဳး-တမယ္ထဲနဲ႔ မရႏိုင္ပါ။ ျဖစ္ေစ၊ ပ်က္ေစတဲ့အေျခခံ အေၾကာင္းတရားေတြက မတူၾကလို႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကုနည္းလဲ မတူႏိုင္ပါ။ ဒီအေရးေတြရဲ႕ အေျခခံဟာ ရုပ္၊ စိတ္ နဲ႔ ေဟာ္မုန္း (၃) မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္ထဲမွာ မ်ိဳးဗီဇ နဲ႔ မိေမြးတိုင္းဆိုတာကို ျပင္လို႔ အခက္ဆံုးကေန မရႏိုင္တာအထိ ရွိတယ္။ စိတ္ဆိုတာလဲ ခက္တဲ့အထဲမွာပါတယ္။ ေဟာ္မုန္းကိုေတာ့ နည္းလမ္း မွန္မွန္ေပးရင္ ရႏိုင္တယ္။

Sex shop ထဲကိုဝင္ကတည္းက လိင္စိတ္က ႏိုးၾကားေနတတ္တယ္။ တခုခုဝယ္သံုးေတာ့ အနည္းဆံုး ယံုၾကည္စိတ္ကေန အားတက္ေစတယ္။ စိတ္ပိုင္းသက္ေရာက္မႈ တန္ခိုးဟာ ၾကီးမားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လူေတြ မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ ကို ေလွ်ာ့တြက္သူေတြလဲရွိတယ္။ တကယ္ေဆးကုသဘို႔လိုသူေတြကို (ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လ္) က်က် အၾကံေပးရရင္ သက္ဆိုင္ရာ အထူးကုဆရာဝန္နဲ႔ စစ္ေဆးမႈ၊ ကုသမႈလုပ္သင့္ပါတယ္။ ေဆး ကုသနည္း မွန္ရင္ လံုးဝ ေပ်ာက္ ကင္းသြားတာ၊ သက္သာ-ေကာင္းမြန္လာတာေတြ ေသျခာေပါက္ ျဖစ္ပါတယ္။

တျခားေနရာေတြပါ ေလ့လာေတာ့ -
• ေဆးေၾကာ္ညာ အညႊန္းမွာေရးထားသလို က်ားလိင္အဂၤါကို ၁၅ မိနစ္တာ ဆီလိမ္းျပီး ႏွိပ္နယ္ေပးရင္ ဘယ္ဆီဘဲသံုးသံုး ဘယ္သူကေနဘဲ ႏွိပ္နယ္မႈ လုပ္ေပးေပး၊ ပန္းေသ ပန္းညွိဳးေရာဂါ မရွိရင္ အဂၤါသန္မာလာမွာပါ။
• လက္ေတြ႔က်တာတခုက ဘယ္သူကေန လိင္မဆက္ဆံခင္မွာ ၁၅ မိနစ္ၾကာေအာင္ ႏွိပ္ေပးႏိုင္မလဲ။ ဒီေနရာအတြက္ အႏွိပ္သည္လဲ မရွိဘူးထင္ပါတယ္။
• သိပၸံနည္းက်ေျပာရရင္ ဒီကမာၻမွာ လိင္အဂၤါကို ရာသက္ပန္ ၾကီး-ရွည္ေစမဲ့ေဆးနည္း မရွိေသးပါ။
• ေဆးထဲမွာပါတဲ့ Medicinal Leech ဆိုတာကို အႏၲရာယ္ရွိေလမလားလို႔ ေလ့လာေနပါတယ္။ Skin grafts and burns မီးေလာင္နာ အေရျပား အစားထိုးရာမွာသာ သံုးပါတယ္။
• Ylang Ylang ဆိုတာကို Aphrodisiac လိင္စိတ္အားေပးေစတယ္လို႔ လက္ခံသူမ်ားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရြယ္အစားကို မသက္ေရာက္ပါ။
• More mushroomed penis head လိင္အဂၤါထိပ္ ကြမ္းသီးေခါင္းဟာ မိႈပြင့္ၾကီးလိုျဖစ္လာမယ္လို႔ ေရးတာ လြန္သလား၊ လြဲသလား မသိပါ။ ေလ့လာမႈေတြအရ အမ်ိဳးသမီး အမ်ားစုက ဒီလို မိႈပြင့္ကို ႏွစ္သက္တယ္လို႔ လက္မခံၾကပါ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ (၁ဝ-၂-၂ဝ၁၂ )

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ - ေယာက္်ားေတြ ေမးတဲ့ေဆး (၃)

The Dream

အိပ္မက္သံစဥ္တစ္ခုကေနလာခဲ့တဲ့ သူဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ တကယ့္အစစ္အမွန္ပါ။

ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေသးငယ္လွေသာ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ခုတင္ေလးကေန မွန္းဆၾကည့္ရရင္ အေတာ့္ကို ေ၀းလွေသာ သစ္ေတာအုပ္ၾကီးရဲ႕ အလယ္မွာ ေရအိုင္ငယ္ေလးတစ္ခုရွိပါတယ္။ မၾကာခဏဆိုသလို သစ္ေတာအုပ္အလယ္က ေရကန္ေလးဆီ လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွ တစ္ဆင့္ ကားေမာင္းသြားရင္ အရာအားလံုးကေန ခဏပုန္းကြယ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္မွတ္လဲ။ သစ္ပင္ၾကီးေတြ အံု႕ဆိုင္း ေနတဲ့ အလယ္မွာ ေတာင္က်ေခ်ာင္းေလးမွတစ္ဆင့္ ၾကည္လင္က်ယ္ေျပာေသာ ေရကန္ငယ္တေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ တကယ္ ျငိမ္းတယ္။

ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ ညတစ္ညမွာ အဲဒီသစ္ေတာအုပ္အလယ္က ေရကန္မွာ ေရာက္ေနခဲ့တယ္လို႕ အိပ္မက္ပါရဲ႕။ မၾကာ ခဏအနားယူလွဲေလ်ာင္းတဲ့ ေက်ာက္ဖ်ာေပၚမွာ အ၀တ္မပါ ဗလာကိုယ္တည္းလွဲေလ်ာင္းလို႕။ ေရခဲပံုး၊ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေတြထည့္ ထားတဲ့ျခင္း၊ ျပီးေတာ့ ေန႕လည္ခင္းမွာေသာက္ဖို႕ ၀ိုင္ခ်ိဳခ်ိဳေတြပါသတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ငါးမွ်ားမေနခဲ့ပါဘူး။ ကမ္းေျခကို ႏုညံ့စြာပုတ္ခတ္ေန တဲ့ ေရလႈိင္းခတ္သံႏွင့္ သဘာ၀ေတာေကာင္ငယ္ေတြရဲ႕ ေအာ္မည္သံ သဲ့သဲ့ေတြကို နားေထာင္ရင္း ေရကန္အစပ္က ၀က္သစ္ခ်ပင္ ေအာက္မွာလွဲေလ်ာင္းေနတာေပါ့။

လူသူအလာနည္းတဲ့ ေနရာျဖစ္တာေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ေနရာလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနလို႕ရတာအမွန္ပါပဲ။ ေရကန္တစ္၀ိုက္ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းရွိေနတာဆိုေတာ့ အဦးဆံုးကြၽန္ေတာ္လုပ္ခဲ့တာက ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ အ၀တ္ဟူသမွ် ခြၽတ္ကာ အ၀တ္မပါ စိတ္လြတ္ ကိုယ္လြတ္ေနလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေႏြရာသီကာလရဲ႕ အလယ္ပိုင္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ေႏြးေထြးေသာ ေန႕ေလးတစ္ေန႕ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ကန္ေရျပင္က ျဖတ္သန္းတိုက္ခတ္လာေသာ ေလႏုေအးေတြက ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အ၀တ္မပါ အသားဆိုင္ေတြကို အံ့အားသင့္ဖြယ္ ခံစား မႈေတြေပးရဲ႕။

ေအးေဆးျငိမ္သက္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အိပ္ေပ်ာ္ခါနီးအခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္လံုးေထာင့္စြန္းနားက ရိပ္ကနဲလႈပ္ရွားမႈတစ္ခုျမင္လိုက္ရပါ တယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူဟာ ျခံဳပုတ္ေတြကို တိုး၀င္ ေရကန္ရွိရာကို လာေနျခင္းပါပဲ။ အေပၚစီးေရာက္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္လွဲ ေလ်ာင္းရာေနရာေလးေၾကာင့္ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာသူကို ေကာင္းေကာင္းျမင္ရမယ့္ အေနအထားျဖစ္ပါတယ္။ သူ သို႕မဟုတ္ သူမ ေတာ့ အရိပ္ထဲပုန္းေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ရုတ္တရက္ျမင္ႏိုင္မယ္မထင္။

ရုတ္တရက္ ျမင္ကြင္းထဲကို အသက္၁၈ႏွစ္ထက္မပိုေသးေသာ အလြန္ေခ်ာေမာသန္႕စင္သည့္ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ေရာက္လာပါ တယ္။ ဒီေနရာကို ငါးမွ်ားဖို႕လာဟန္မတူ လက္ထဲမွာ ဘာငါးမွ်ားတံမွ မပါလာ။ တကယ့္ကို သူ႕လက္ထဲမွာ ဘာမွယူေဆာင္လာျခင္းမရွိပါ ဘူး။ ပိန္ပိန္ပါးပါးအရါယ္အစား ကိုယ္ခႏၶာထဲမွာ ပါ၀င္ပါတယ္။ အရပ္အျမင့္က ၅ေပ ၆လက္မေလာက္ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အရပ္အျမင့္ ၆ေပထက္စာရင္ နိမ့္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ က်စ္လစ္ၾကံ႕ခိုင္တဲ့ၾကြက္သားေတြႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းထားပါတယ္။ အညိဳရင့္ေရာင္ဆံႏြယ္ေတြက သူ႕ပခံုး တ၀ိုက္မွာေနေရာင္ေတြႏွင့္ ေတာက္ပလို႕ပါပဲ။ သူ႕ရဲ႕သမင္မ်က္လံုးေတြထဲ မ်က္ဆံအေရာင္ကိုေတာ့ ေသခ်ာမျမင္ရပါဘူး အညိဳေဖ်ာ့ ေရာင္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ သူ႕အသြင္အျပင္က အရာအားလံုး perfect ျဖစ္လုနီးပါးေပါ့ေလ။ လွပေအးခ်မ္းတဲ့ေန႕ေလးထဲမွာ အျပဳံး လွလွနဲ႕ ျမင္ကြင္းထဲေပၚထြက္ေနတာက ပန္းေသြးေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးရဲ႕ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္က ခ်စ္စရာ ပါးခ်ိဳင့္ေလးႏွစ္ပြင့္ေၾကာင့္။

ေကာင္ငယ္ေလးက သူ႕အေပၚတီရွပ္ကို ေခါင္းေပၚကေနဆြဲခြၽတ္လိုက္ကာ ေျမျပင္ေပၚခ်လိုက္ပါတယ္။ ေခ်ာေမြ႕ျဖဴေဖြးတဲ့ ရင္အုပ္ေတြကို လွစ္ဟျပရင္း။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ဂ်င္း(န္)ေဘာင္းဘီ ခပ္က်ပ္က်ပ္က ၾကယ္သီးေတြကိုျဖဳတ္တာ ေျခေထာက္က ေျခညႇပ္ဖိနစ္ ဒီဇိုင္းဆန္း ဆန္းကို ကန္ထုတ္အျပီးမွာေပါ့။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို သန္မာတဲ့ေပါင္တံေတြကေန အတင္းခြာရင္း ခဏေနက အက်ႌေပၚထပ္ပံုလိုက္တယ္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ၀တ္မထားတဲ့ သူ႕ေအာက္ပိုင္းျမင္ကြင္းေၾကာင့္ အသက္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ကြၽန္ေတာ္ရွဴသြင္းမိရဲ႕။ သူ႕ငပဲမာျပီးေတာင္ လာရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ ကြၽန္ေတာ္ျမင္ခ်င္မိပါျပီ။ ပံုသဏၭာန္လွပ တစ္ရစ္တဲ့ ေပါင္တံႏွစ္ခုၾကားမွာေတာ့ ၾကက္မေလးရဲ႕ ဥေတြလို ေရႊဥ ႏွစ္လံုးက ကပၸယ္အိပ္ထဲတြဲက်လ်က္ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္သတိထားမိစဥ္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းအစံုက ျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းကို ျပဴးၾကည့္ေနမိတာ ျပီးေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းလႊာထဲမွ သြားရည္ေတြ စိမ့္ထြက္လာတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ရွက္လိုက္တာ..။

ဘယ္ကေနစျပီးျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဦးေခါင္းထဲ ရွင္းသြားဖို႕ ေခါင္းကိုခါရမ္းမိပါတယ္။ မ်က္၀န္းမ်ားကို ျပန္ဖြင့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ကန္ေရ ျပင္က်ယ္မွာ သူကူးခတ္ေနပါျပီ။ ေရျပင္မွာ ကူးခတ္ေနတဲ့ ေျခတံေတြရယ္ လႈပ္ရွားလိုက္တိုင္း ရင္ခုန္ဖြယ္ျမင္ရတာက ၀ိုင္းစက္ျပည့္တင္း တဲ့ တင္ပါးအစံုပါပဲ။ ၾကည္လင္ေနတဲ့ ေရျပင္ထဲ အားရပါးရ ေဆာ့ကစားကူးခတ္ေနတာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ အေပၚကိုတက္လာျပီး ေရစပ္မွာ အသာရပ္ ေရစစ္ျပီးမွ အ၀တ္ပံုရွိရာကို လွမ္းလာပါတယ္။ အ၀တ္ကိုေကာက္ျပီးေမာ့ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွ ကြၽန္ေတာ့္ကို ျမင္ သြားပါေရာ။ သူ႕ပါးျပင္မွာ ရဲရဲနီရွက္ေသြးျဖန္းသြားေပမဲ့ အ၀တ္မဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ကို ဖံုးကြယ္ဖို႕ မၾကိဳးစားတာေတာ့အမွန္။

ကြၽန္ေတာ္ ထထိုင္လိုက္ရင္း သူ႕ဆီလက္လွမ္းျပလိုက္ကာ 'ေဟး...ညီေလး... ကိုယ္နဲ႕အတူ လာစားပါလား။ ႏွစ္ေယာက္စာ အစားအစာ ေတြ ျခင္းထဲမွာအျပည့္၊ ျပီးေတာ့ ၀ိုင္ေအးေအး ဒါမွမဟုတ္ ေရ ေသာက္ခ်င္ရာေရြး'

အံ့အားသင့္ဖို႕ေကာင္းစြာ ေကာင္ေလး ကြၽန္ေတာ္ထိုင္ေနတဲ့ ေနရာကိုလွမ္းလာတယ္။ ခ်ီတံခ်တံုေတာ့ရွိတာေပါ့ေလ။ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ သူ႕အ၀တ္ပံုကို တစ္ခ်က္ လွည့္ၾကည့္ေသးရဲ႕။ သူ ပခံုးတစ္ခ်က္တြန္႕လိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ္ကမ္းလွမ္းတာကို သေဘာညီ ေၾကာင္း 'ညီ...ခဏေနရင္ စားပါ့မယ္။ နည္းနည္း ၀မ္းဟာေနျပီဗ'် ေျပာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ ေျခလွမ္းနည္းနည္းအကြာမွာ ရပ္ရင္းေျပာ ေနတာေလ။

'ညီ့တစ္ကိုယ္လံုးစိုေနတာ'

ျခင္းေတာင္းထဲက တဘက္အသန္႕ကိုယူျပီး သူ႕ကိုပစ္ေပးလိုက္တယ္။ ေလထဲေျမာက္ကနဲ လြင့္လာတဲ့ တဘက္ကိုယူျပီး ပါးခ်ိဳင့္ႏွစ္ ဖက္ေပၚလာေအာင္ သူျပံဳးလိုက္ကာ 'ေက်းဇူး..အစ္ကို' လို႕ေျပာရင္း တစ္ကိုယ္လံုးေျခာက္ေသြ႕ေအာင္ သုတ္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ နံေဘးကို သူအသာ၀င္ထိုင္ခ်ိန္မွာေတာ့ တဘက္အစိုကို ကြၽန္ေတာ္ယူလိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္အ၀တ္အစားေတြပံုထားတဲ့နားကို လွမ္းပစ္ လိုက္ပါရဲ႕။

'ဘာကိုသံုးေဆာင္မလဲ? အေအးလား ဒါမွမဟုတ္ ေရသန္႕?'

'အေအးတစ္ပုလင္းဆို ပိုျပီးေကာင္းမွာ' အဲဒါေလာက္ဆိုေတာ္ပါျပီဆိုတဲ့ ေလသံႏွင့္ဆိုတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ အေအးပံုးထဲက Coke ႏွစ္ဘူးယူလိုက္ကာ တစ္ဘူးသူ႕ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား toast လုပ္လိုက္ၾက ရင္း နည္းနည္းစီ ေသာက္လိုက္ကာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မိတ္ဆက္ၾကပါရဲ႕။

'ကိုယ္က ေက်ာ္ဇင္'

'ညီက Andy, ေတြ႕ရတာ၀မ္းသာပါတယ္'

ႏွစ္ဦးသားလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကပါတယ္။ 'မၾကာခဏ ကိုယ့္ေရကန္ကို မင္းေရလာကူးတာလားညီ ကိုယ္ကေတာ့ အလုပ္အားခ်ိန္ တိုင္းလာျဖစ္ပါရဲ႕။ ဒီေန႕လည္း ရာသီဥတုက သာယာတာနဲ႕ေလ'

သူ႕မ်က္၀န္းေတြျပဴးက်ယ္သြားကာ သက္ပ်င္းခ်လိုက္ရင္း 'ဒီေနရာက အစ္ကို႕ေနရာ? အိုး...sorry အစ္ကိုရယ္၊ ညီမလာပါဘူး ဒီေနရာ ဟာ တစ္ဦးဦးပိုင္....'

'Relax. ညီ ဒီေနရာမွာ ေရလာကူးႏိုင္တယ္ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္သစ္ေတာအုပ္ေလးထဲမွာ လာပုန္းႏိုင္ပါတယ္ကြ။ ဒီသစ္ေတာလမ္းေလးရဲ႕ အဆုံးက ကိုယ့္အိမ္မွာလည္း လာနားႏိုင္ပါတယ္ အလည္ေပါ့။ ေရခဲေသတၲာထဲမွာ ၀ိုင္ေအးေအးေတြ ဘီယာေတြ အဆင္သင့္ မင္းၾကိဳက္ တတ္တယ္ဆိုရင္ေပါ့ေနာ္'

'ညီၾကိဳက္တယ္'

ေကာင္ေလး အျပံဳးေတြေပးျပန္ျပီ။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြဟာ မသိမသာကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ၾကည့္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ဂြဆံုကို တစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္ရင္း သူ႕ႏႈတ္ခမ္းက စကားသံတိုးတိုးေပၚထြက္လာပါေရာ။ 'ေရကန္ထဲမွာ ကူးေနတုန္းကတည္းက ညီ့ကိုၾကည့္ေနတာ ျမင္တယ္ဗ်။ ဘာကိုသေဘာက်လို႕ ၾကည့္တာလဲဟင္'

ကြၽန္ေတာ့္ပါးျပင္ေတြ ရွက္ေသြးေၾကာင့္ ပူေႏြးသြားသလားခံစားရကာ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိေတာ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာႏိုင္တာကေတာ့ သူျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုၾကိဳက္မွန္း။ အဲဒါကို ကြၽန္ေတာ္ေက်နပ္ပါတယ္။ သူ႕ထက္ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကီးတဲ့ အရပ္ ၆ေပနဲ႕ညီေအာင္ ေလ့က်င့္ထားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာပံုရိပ္ကို သေဘာက်ေနတဲ့ဟာ။ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲက သူ႕ညီဘြား မာေတာင္လာတဲ့ အေျခအေနရဲ႕ တစ္လက္မေလာက္ေတာ့ ပိုရွည္မွာ။ ကြၽန္ေတာ့္ဆံပင္ေတြက အံုထူျပီး မည္းနက္ပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာက ႏုညံ့တဲ့ သူ႕မ်က္ႏွာ ထက္စာရင္ ပါးသိုင္းေမႊးေရးေရးရွိေတာ့ ၾကမ္းတယ္ေပါ့ေလ။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြက အညိဳေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြက အနက္ေရာင္ စစ္စစ္။

သူ႕အၾကည့္သူခိုးေတြက မမာ့တမာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဆီေရာက္ေရာက္ေနသား။ ကြၽန္ေတာ့္ျခင္းၾကီးကို အလယ္ခ်ေပးလိုက္ျပီး စားခ်င္တာ စားလို႕ေျပာလိုက္တယ္။ လတ္ဆတ္တဲ့ေပါင္မုန္႕ခ်ပ္ေတြ၊ သုတ္ျပီးစားဖို႕ ခ်ိ(စ္)၊ စေတာ္ဘယ္ရီယို၊ ၀ိုင္နဲ႕အတူျမည္းဖို႕caviar ၊ ခပ္တုတ္ တုတ္ ၀က္အူေခ်ာင္းေက်ာ္ေတြအျပင္ အိမ္နားက ေဒၚနန္းစိန္လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ နာနတ္ယိုပါပါေသး။ ေဒၚနန္းစိန္က သူ႕အိမ္လုပ္ ဂ်ယ္လီ ေတြ၊ ယုိေတြကို အျမဲ ကြၽန္ေတာ္စားဖို႕ေပးတယ္။ ပန္းကန္ျပားတစ္ခ်ပ္၊ ဓားႏွင့္ခက္ရင္း၊ လက္သုပ္ပ၀ါသန္႕သန္႕ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ တို႕ ေပ်ာ္ပြဲစားအေသးေလးကို ခင္းက်င္းလိုက္ပါေရာ။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ စကားမဆိုဘဲ စားေသာက္ေနက်တာ ေပါင္မုန္႕တစ္ခ်က္ကိုက္လိုက္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခိုးၾကည့္လိုက္။ ဗိုက္၀ ေအာင္စားျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ္အားလံုးျခင္းထဲသိမ္းလိုက္ျပီး ေနာက္ထပ္အေအးဘူးေလးေတြကို ယူလိုက္ပါတယ္။ အေအးေမာ့ေနတုန္း မွာပဲ သူ႕လက္သြယ္သြယ္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံဆီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးၾကား စကားလံုးေတြမွ မလိုတာပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြကို သူ႕ရင္အုပ္ဆီ ထားလိုက္ကာ သူ႕ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို အသာအယာပြတ္သပ္မိပါျပီ။ ခပ္တိုးတိုးညည္းညဴသံေပးလိုက္ရင္း သူ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေမာင္းအစံုထဲ အသာခို၀င္လာပါေရာ။ အတူေဘးခ်င္းယွဥ္ လွဲေလ်ာင္းလက္ေပါ့ေလ။

ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာ ဒီလိုေရာင့္ရဲတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးတစ္ခါမွ မျဖစ္ဖူးဘူး။ အဲဒါျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အိပ္မက္ကႏိုးထလာပါတယ္။ မနက္ခင္း ေတာင္ကုန္ေတာ့မွာပါလား။ ေနာင္တသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ကာ ေရခ်ိဳးခန္းဆီ ေရခ်ိဳးဖို႕ ပါးသိုင္းေမႊးရိတ္ဖို႕ ကြၽန္ေတာ္ေရြ႕ရပါရဲ႕။ အ၀တ္ေဟာင္းေတြ အ၀တ္ျခင္းထဲထည့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ နံနက္စာျပင္ဆင္ဖို႕ ၀င္လာခ်ိန္နာရီကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ေတာ့ ၁၁း၀၀နာရီ ထိုးေန ပါေပါ့။ ေကာင္းလိုက္တာ ဒီေန႕ စေနေန႕ပဲ။

ေဒၚနန္းစိန္ပဲေပးထားတဲ့ သူ႕ျခံထြက္ ၾကက္ဥလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ႏွစ္လံုးကို မက်က္တက်က္ေၾကာ္လုိက္တယ္။ ပန္းကန္ျပားထဲ စေတာ္ ဘယ္ရီယိုသုတ္ေပါင္မုန္႕ႏွစ္ခ်ပ္ႏွင့္ အတူထည့္လိုက္ရတာေပါ့။ တစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ ဒီအန္တီၾကီးရဲ႕ ေမတၲာေစတနာအတြက္ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ေပးဦးမွပါ။ မနက္စာအျဖစ္ မီးဖိုေခ်ာင္စားပြဲမွာ ေပါင္မုန္႕၊ ၾကက္ဥေၾကာ္၊ လိေမၼာ္ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္၊ ေကာ္ဖီခါးခါး တစ္ခြက္တို႕ကို ထိုင္ျပီး စားေသာက္ျဖစ္ပါတယ္။ Jelly ကိုျမင္ေတာ့ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္မက္ခဲ့ေသာ အိပ္မက္ကို သတိရမိရပါ၏။

အိပ္မက္ထဲက လူငယ္ေလးဟာ တကယ္မဟုတ္ေပမဲ့ ေတြးမိလိုက္တာနဲ႕ ေပါင္ၾကားက ညီဘြားကို ေခါင္းေထာင္လာေစေရာ။ ေတြးမိတာ ေလးေပ်ာက္သြားေအာင္ ေခါင္းကိုရမ္းၾကည့္ေပမဲ့ ေပ်ာက္မသြားပါဘူး။ ၾကိမ္ျခင္းၾကိးထဲ မုန္႕ပဲသြားေရစာေတြထည့္၊ ျပီးေတာ့ အေအးပံုး ထဲ ေဖ်ာ္ရည္ဗူးေတြျဖည့္ကာ ေရကန္ေလးဆီ သြားဖို႕ ကြၽန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ဂိုေထာင္ထဲက ဂ်စ္ကားကို အသာထုတ္ သစ္ေတာထဲက ဖုန္ထူထူလမ္းကတစ္ဆင့္ ေရကန္ရွိရာဘက္ကို ခပ္ေျဖးေျဖး လိမ့္သြားမိပါရဲ႕။

ခါတိုင္းရပ္တဲ့ေနရာမွာပဲ ကားကိုပါကင္လုပ္၊ ယူေဆာင္လာတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ဆြဲကိုင္ကာ ေရကန္နားက ကြၽန္ေတာ္နားခိုေနက်ေနရာ ေလးကို လမ္းသြယ္ေလးအတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္ပါတယ္။ သစ္ခြပန္းေတြအမ်ားအျပားရွိေနတဲ့ အပင္ကို ေက်ာ္လိုက္တာနဲ႕ ျမင္ လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းဟာ တကယ္အသက္ရွဴမွားေလာက္ေအာင္လွပပါရဲ႕။ ဟိုးအရင္ သံုးေလးပတ္ေလာက္က ကြၽန္ေတာ္ သစ္ေတာတခြင္ လွည့္ၾကည့္တုန္းက ဒီေရကန္ေနရာကို ရွာေတြ႕ခဲ့တာ။ ခပ္အုပ္အုပ္ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးနားေရာက္ေတာ့ ၀တ္လာတဲ့ အ၀တ္အစားေတြကို ဆြဲခြၽတ္၊ သားေရရွဴးကို ကန္ခြၽတ္၊ျပီးေတာ့ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ကာ ညီညာႏုညံ့တဲ့ ျမက္ခင္းေပၚလွဲလိုက္ပါတယ္။

အခ်ိန္အတန္ၾကာ ျငိမ္သက္ေအးေဆးတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေလးမွာ ေမ်ာေနျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ္ထထိုင္လိုက္ကာ ေရခဲဗူးကိုဖြင့္လိုက္ပါ တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အၾကိဳက္ ၀ိုင္ပုလင္းတစ္ခုဆြဲေဖာက္ ငံုေသာက္လိုက္ရင္း ေရကန္တစ္၀ိုက္ျခံဳငံုၾကည့္ေနမိပါရဲ႕။ Andy ဆိုတဲ့ ဘိုဆန္ ဆန္ေကာင္ကေလး ကြၽန္ေတာ့္ဆီလွမ္းလာတာကို ေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း။ သက္ပ်င္းတစ္ခ်က္ခ် ပုလင္းေလးထဲက လက္က်န္ကို ေမာ့ကာ ပက္လက္အိပ္လိုက္ပါတယ္။ မ်က္၀န္းမ်ားကို အသာမွိတ္လိုက္စဥ္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ကို အိပ္ေမာက်သြားရတာ။

ေႏြးေထြးတဲ့ အေပြ႕အဖက္၊ စိုစြတ္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းအစံုႏွင့္ အားရပါးရ အနမ္းခံရတာေတြေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ႏိုးထရပါျပီ။ အိပ္မက္ဟာ ဘယ္ေနရာမွာ ရပ္ ဘယ္ေနရာက ဆက္ဆိုတာ အလိုလို ျဖစ္ေနတာလို႕ ထင္ပါရဲ႕။ သူ႕အာခံတြင္းထဲမွ ပူေႏြးေနတဲ့ လွ်ာဟာ ကြၽန္ေတာ့္ အာခံတြင္းအႏွံ႕ ထိေတြ႕ေနတာ တကယ့္အစစ္အမွန္အတိုင္း ခံစားရပါတယ္။ ဒါအိပ္မက္တစ္ခု မျဖစ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ေသးသြယ္က်စ္လစ္တဲ့ သူ႕ကိုယ္ေလးဟာ ကြၽန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းေတြထဲ ေရာက္ေနသလို မာျပီးေတာင္ေနတဲ့ သူ႕ညီဘြားဟာလည္း ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံက အေျမႇာက္တံႏွင့္ ပြတ္တိုက္ေနပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႕လက္ေတြဟာ ႏွစ္ဦးသားခႏၶာကိုယ္ အႏွံ႕ပြတ္သပ္၊ ဖ်စ္ညႇစ္ ခံစားမႈေတြ ျမႇင့္တင္ေနၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္း ေတြဟာ ရွည္ရွည္ထြားထြား သူ႕ငပဲ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ပြတ္သပ္ရင္း အံ့အားသင့္စဖြယ္ ေရႊဥေတြကို ကလိေပါ့။ ဖေယာင္းတိုင္ေတြလို အရြယ္ညီတုတ္ခိုင္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းအခ်ိဳ႕ကို ေကာင္ေလးပါးစပ္ထဲ စုပ္ျပဳဖို႕ ပန္းႏုေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းေပၚတင္ေပးလိုက္တာ သူ တကယ့္ကို စိတ္ႏိုးထလာေအာင္ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ လွ်ာေတြႏွင့္ ကစားတယ္ေလ။ စိုစြတ္ေနတဲ့ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ျဖိဳးျဖိဳးအိအိ သူ႕ တင္ပါးအလယ္က ခေရေပါက္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲ ကြၽန္ေတာ္ ခပ္ေျဖးေျဖး ဖိထည့္လိုက္မိပါတယ္။

'Damm...မင္းေလးက အရမ္းေဟာ့တ္တာပဲ။ I want to fuck you'

'ညီလည္း အဲဒါကို လိုခ်င္ေနတာ' ခပ္တိုးတိုး သူညည္းညဴလိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ကို ရီေ၀ေ၀ၾကည့္ တယ္။

Andy ပက္လက္အေနအထားမွာ ဒူးကိုရင္ဘတ္ဆီေကြးတင္ရင္း လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ထိန္းထားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က တံေတြးေခ်ာဆီကို လက္ထဲေထြးထည့္ ငပဲကိုမံလိုက္ျပီး ကြမ္းသီးေခါင္းကို ခေရေပါက္ဆီ ေတ့လိုက္ပါတယ္။ ႏွစ္ဦးသား အသက္ရွဴသံေတြက ျမန္လာသလို ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ တေျဖးေျဖးျခင္းဖိသြင္းေနစဥ္ သူရုတ္တရက္ ဖင္ကိုလႈပ္ျပီးေဆာင့္လိုက္တာ ငပဲတစ္ေခ်ာင္းလံုးနီးပါး ၀င္သြားေရာ။ သူ လည္း ေအာင့္သြားတယ္ထင္ရဲ႕ ခဏျငိမ္သြားသလို ကြၽန္ေတာ္လည္း ေသြးေၾကာထဲထိ ဆိမ့္ကနဲျဖစ္သြားရကာ ဆက္မလႈပ္ရွားျဖစ္။

ဟူး....ခပ္ေအးေအး ေလတစ္ခ်က္ တိုက္လိုက္တာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ သက္ျပင္းေမာႏွင့္အတူ ႏိုးထရပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြ မာန္ ဟုန္ျပင္းေနျပီး ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာလည္း အရမ္းမာေနတာေၾကာင့္ လက္ကစားလိုက္ရပါျပီ။ အိပ္မက္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြဟာ အျမင့္ဆံုး orgasm ျဖစ္တဲ့အထိ ေပးစြမ္းပါေသးတယ္။ ေအာက္ကခင္းထားတဲ့ အခင္းလည္း ေခြၽးႏွင့္အတူ သုတ္ရည္ေတြျဖင့္ ရႊဲသြားရပါေရာ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ေအာက္အခင္းနဲ႕ပဲ တစ္ကိုယ္လံုးသုတ္သင္သန္႕ရွင္းလိုက္ပါတယ္။ ျခင္းၾကီးထဲကို ယူေဆာင္လာတဲ့ပစၥည္းေတြ ျပန္ထည့္ေတာ့မွ ယူလာတဲ့အစားအေသာက္ေတြထဲ စားစရာေတြ တစ္ခုမွမထိမိေၾကာင္း သတိထားမိေတာ့တာပါ။ ရွပ္အက်ႌ၀တ္၊ ဂ်င္း(န္) ေဘာင္းဘီကို ေကာက္စြတ္၊ ျပီးေတာ့ ညစ္ပတ္ေနတဲ့အခင္းကို ေခါက္လိုက္ကာ ျခင္းထဲကိုထည့္လိုက္ပါတယ္။ မလွမ္းမကမ္းမွာ ခြၽတ္ ထားတဲ့ သားေရဖိနပ္ကို၀တ္ျပီးေတာ့ ကားဆီအျပန္ေျခလွန္းေတြစခဲ့ပါရဲ႕။ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ တံခါး၀အေရာက္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္ တည္း အထီးက်န္တဲ့ ခံစားမႈၾကီး စတင္ခံစားမိပါ၏။

ကြၽန္ေတာ့္မွာသူငယ္ခ်င္းအမ်ားၾကီးမရွိ။ အလယ္တန္းေက်ာင္းတက္တုန္းကလည္း တိုင္းရင္းသားဆိုလို႕ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း။ တကၠသိုလ္တက္ေနတုန္းမွာေတာ့ မိသားစုက ရပ္ေ၀းေျမျခားထြက္ခြာသြားၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အသြင္အျပင္က အေတာ္ၾကည့္ေကာင္း တဲ့ အထဲမွာပါပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ boyfriend တစ္ေယာက္ပဲရွိခဲ့ဖူးျပီး မိန္းကေလးေတြဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ turn-on မျဖစ္ေစခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ bf က တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းရွာဖို႕ဆိုျပီး သေဘၤာလိုက္သြားေလရဲ႕။ အဆက္အသြယ္ကေတာ့မျပတ္ ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္အသက္ ရွင္သန္မႈႏွင့္ သူ႕အသက္ေမႊးမႈကကြာျခားၾကတာကိုး။ အခုေတာ့ သူ ကြၽန္ေတာ့္ထက္သာတာ ရသြားျပီထင္ပါ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က နည္းပညာကြၽမ္းက်င္၀န္ထမ္းေတြ ဦးစီးေပးေသာ အၾကီးစားစက္ပစၥည္းေတြ ျပင္ဆင္ေပးႏိုင္တဲ့ ဆိုင္ၾကီးတစ္ခုဖြင့္ ထားပါတယ္။ ဆိုင္က အေျခအေနေကာင္းတာေၾကာင့္ ျမိဳ႕၀န္းက်င္မွာ ဆိုင္ခြဲႏွစ္ခုဖြင့္ထားပါ၏။

အသက္၃၀၀န္းက်င္အမ်ိဳးသားအတြက္ ေအးေအးေဆးေဆးအျငိမ္းစားေနဖို႕ စဥ္းစားတာေစာမ်ားေနသလား ထားပါ...အ၀တ္ေတြ အားလံုးခြၽတ္ ေရပန္းေအာက္ ၀င္ေနခ်ိန္မွာ ေရစက္ေတြရဲ႕ ထိေတြ႕မႈက ပိုသာယာပါတယ္။ အင္း...ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ လုပ္သက္ ၅ႏွစ္နီးပါးရွိျပီ ျဖစ္တဲ့ မန္ေနဂ်ာ ေဇာ္ဦးလြင္ကို ေခၚျပီး စီစဥ္စရာရွိတာ စီစဥ္ဦးမွပါပဲ။ အဓိကဆိုင္မွာ လည္းေကာင္းေကာင္း စီမံခန္႕ ခြဲႏိုင္သလို ဆိုင္ခြဲႏွစ္ခုမွာလည္း အလားတူေကာင္းေကာင္း စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈေပးႏိုင္သူျဖစ္ပါတယ္။ ျမိဳ႕ထဲမွာမေနပဲ သစ္ေတာအစပ္က ဒီအိမ္ မွာ ေနျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့ သူလာလို႕အဆင္ေျပပါ့မလားမသိ။ ခရီးရွည္ၾကီးတစ္ခုထြက္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္.....ကြၽန္ေတာ္သြားခ်င္ေနတဲ့ ေနရာေတြကို ကမၻာတစ္ပတ္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မေပါ့။

တနဂၤေႏြည၊ ကြၽန္ေတာ့္အိပ္မက္က ျပန္လည္ခရီးဆက္ပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ္ Andy ကို -ိုးေနခဲ့တာေလ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးေအာက္မွာ။ အိုး....ဖီလင္အရမ္းမိုက္တယ္ ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ ခေရေပါက္ထဲ အားႏွင့္ အရွိန္မျပတ္ေဆာင့္ခ်ိန္မွာ သူလည္းနာက်င္မႈကို ၾကိတ္မွိတ္စရာမလို စိတ္တိုင္းက် ေအာ္ဟစ္ႏိုင္တာေၾကာင့္ ခ်ဳပ္တည္းမႈမရွိသူ႕အသံက ကြၽန္ေတာ့္ကို ပိုမိုစိတ္လႈပ္ရွားေစပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲက သူ႕ခေရ၀ ထဲအ၀င္အထြက္ျပဳခ်ိန္မွာ သူ႕ငပဲဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္ၾကြက္သား အန္စာတံုးေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္ေနေရာ။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ ႏွစ္ဦးသား အျမင့္ဆံုးပန္းတိုင္ကို မေရွ႕မေႏွာင္းေရာက္ၾကပါျပီ။ ခြၽဲပ်စ္ပ်စ္အရည္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္သားႏွင့္ ရင္အုပ္ေတြမွာ ေဖြးေနပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သားအတူလွဲေလ်ာင္းရင္း အသက္မွန္ေအာင္ရွဴကာအျပင္ကိုဆြဲထုတ္ျပီးတဲ့အထိမာေနဆဲ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကိုၾကည့္ျပီး ရယ္ေမာ မိပါတယ္။

'အစ္ကိုရယ္....အရမ္းေကာင္းတာပဲ။ ညီတို႕ေန႕တိုင္းအတူတူရွိရင္ေကာင္းမွာ။ ညီ သိတယ္...ေတြ႕ဆံုရုံေလးပဲရွိေသးတာ အစ္ကိုနဲ႕ေလ။ ဒါေပမဲ့ ညီ...အစ္ကို႕ကိုခ်စ္မိသြားျပီဗ်ာ'

သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကို တစ္ခ်က္နမ္းလိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ္သူ႕စကားကိုဆက္ျပီးေျပာလိုက္ပါတယ္။

'ညီ့ကိုခ်စ္ပါတယ္ အစ္ကိုလဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာအိပ္မက္တစ္ခုပါ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာရွိေနတတ္တဲ့ ျပီးျပည့္စံုအေဖာ္မြန္ ပုံသဏၭာန္ေလးတစ္ခု ထင္ပါရဲ႕။ ညီဟာ အစစ္အမွန္လူသားျဖစ္ပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳပါတယ္'

သူ႕ရဲ႕ လွပတဲ့မ်က္ႏွာေလးမွာ စိတ္ရႈပ္ေထြးသြားဟန္ ေပၚလာတာကို ေနာက္ဆံုးေငးၾကည့္ရင္း ေခြၽးအရႊဲသားနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ႏိုးလာပါတယ္။

'Noooooo!' ကြၽန္ေတာ့္အသံ တဆံုးေအာ္လိုက္မိသံဟာ မနက္ေစာေစာ ေမွာင္ရိပ္ထိုးေနဆဲမွာ ေပၚထြက္လာရေပါ့။

တနလၤာ ၊ ဗုဒၶဟူးေန႕မ်ားမွာ ကြၽန္ေတာ့္စီးပြားေရးကို ေကာင္းေကာင္း ဂရုတစိုက္ စီမံခန္႕ခြဲႏိုင္ခဲ့လို႕ေတာ္ပါေသးတယ္။ ကိုယ့္စီးပြား တိုးတက္ဖို႕ မစိုးရိမ္ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ျဖစ္ခ်င္မိေအာင္ အိပ္မရခဲ့တာ ႏွစ္ညရွိခဲ့ျပီ။ အိပ္မက္ထဲကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ကြၽန္ေတာ္မသြား ခ်င္ေတာ့ဘူး။အိပ္မက္က ႏိုးထလာတာနဲ႕ Andy ကထြက္သြားမွာပဲ မဟုတ္လား။ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြမွာ မ်က္ရည္ေတြျဖင့္ စိုစြတ္ျပီး က်န္ရစ္ျဖစ္ေနခဲ့ရတာ။

ေအးေအးသက္သာၾကည္ႏူးဖြယ္အရာတစ္ခုကေန အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုအသြင္ျဖစ္လာေနျပီ။ နည္းနည္းေလး အိပ္ေပ်ာ္လိုက္တာနဲ႕ အိပ္မက္ေတြနဲ႕ျပည့္ေတာ့မွာ။ Andy က သူ႕သဏၭာန္ ဟန္ဟာ တကယ့္အစစ္အမွန္ ထပ္ထူညီတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ကူးထဲက ခ်စ္သူဆိုတာ နားလည္ေစဖို႕ ၾကိဳးစားေနမႈမ်ားလား။ သူႏွင့္လိင္ဆက္ဆံရတာ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ခါေနေအာင္ ေက်နပ္ရသလို ႏိုးထလာ ခ်ိန္ထိ ဘယ္လိုမွ မရပ္တည္ႏိုင္ျဖစ္ေစပါတယ္။ အဲဒါ အစစ္အမွန္ မဟုတ္မွန္း ကြၽန္ေတာ္သိေနခဲ့ခ်ိန္ေတြရဲ႕အဆံုးစြန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ေတြဟာ ေလဟာနယ္ျဖစ္သြားပါျပီ။ ဟင့္အင္....ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အထီးက်န္ေနခဲ့ရတာ အခုေရာ အထီးက်န္ေနရေတာ့မွာလား။

ၾသဂုတ္လရဲ႕ ေတာက္ပတဲ့ မနက္ခင္းတစ္ခုမွာ ၾကိမ္ျခင္းၾကီးကို ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္အျဖစ္ ျပင္ဆင္လိုက္ပါတယ္ အရင္တစ္ခါထည့္တဲ့ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္မတူေသာအရာေတြကိုေပါ့။ ပစ္စတို တစ္လက္ရယ္ က်ည္ဆန္တစ္ဘူးရယ္ ျမိဳ႕ထဲက ကြၽန္ေတာ္၀ယ္ခဲ့တယ္။ ေသနတ္ ထဲမွာ က်ည္ဆန္ျဖည့္ျပီးသားပါ။ အိပ္မက္က ကြၽန္ေတာ္တဖန္ႏိုးထလာတာနဲ႕ ပစ္စတိုက ကြၽန္ေတာ့္လက္ထဲမွာဆိုေတာ့ ပစ္ဖို႕အသင့္ ေပါ့ေနာ္။

ေဒၚနန္းစိန္ရဲ႕ အိမ္ေဘးက အျဖတ္ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္အျဖစ္ လက္ေ၀ွ႕ရမ္းျပ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ကားပါကင္ထိုး၊ ေရကန္ရွိရာ ကြၽန္ေတာ္ ခပ္ေႏွးေႏွးေျခလွမ္းေတြျဖင့္ သြားေနပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ႏွလံုးေတြဟာ အရင္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေန႕မ်ားထက္ ပိုေပါ့ ပါးေနသေယာင္။ ၀က္သစ္ခ်ပင္ရဲ႕ အရိပ္ေအာက္ ကြၽန္ေတာ့္ Andy ေလး ယိုင္နဲ႕နဲ႕ အိပ္မက္ထဲမွာ ထာ၀ရေတြ႕ဆံုျဖစ္ေတာ့မယ့္ အစီ အစဥ္။ ကမၻာတပတ္ ခရီးစဥ္မထြက္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ အိပ္မက္ကမၻာထဲ သြားေတာ့မယ့္ ကြၽန္ေတာ္ရယ္ေလ။

လမ္းသြယ္ေလးထဲ ၀င္လာရင္း ကြၽန္ေတာ့္အေတြးစိတ္အလ်ဥ္ဟာ ေလဟာနယ္ထဲ ပိုေရာက္လာသလိုပဲ။ သာယာလွပတဲ့ ဒီေရကန္ ဒီ၀န္းက်င္ ေနာက္တစ္ခါ...အား...ဘာမွမေတြးေတာ့ဘူး စိတ္ထဲက ထုတ္ပစ္။ ေနာက္ဆံုးခရီးတစ္ခုကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ ပါတယ္။ လမ္းအတိုင္း မေႏွးမျမန္လာလိုက္တာေနာက္ဆံုးေတာ့ ေရကန္နားကို နီးကပ္ေရာက္ရွိလာပါျပီ။

၀က္သစ္ခ်ပင္ေအာက္ အၾကည့္ကိုေရြ႕မိေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေျခလွမ္းေတြ ရုတ္တရက္ ရပ္တန္႕သြားခဲ့ပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရတာကို မယံုႏိုင္ ပါဘူး။ သစ္ပင္အိုၾကီးရဲ႕ ေအာက္က ျမက္ခင္းကမၺလာမွာ Andy လွဲေနတာ။ ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းကို ခါရမ္းပစ္လိုက္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ အိပ္မက္တစ္ခု လံုး၀မဟုတ္ဘူး။ ပက္လက္အိပ္လ်က္၊ လက္တစ္ဖက္ကို သူ႕မ်က္၀န္းေပၚေမွးတင္ကာ အ၀တ္မဲ့ သူအိပ္ေပ်ာ္ေနတာ။ လက္က သယ္လာတဲ့ပစၥည္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ပစ္ခ်ျပီး သူ႕ဆီေျပးသြားမိကာ လႈပ္ႏိုးမိပါေရာ။

လွဲအိပ္ေနရာက ထထိုင္၊ သူ႕မ်က္လံုးေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ကို တည့္တည့္ၾကည့္တယ္။ မ်က္၀န္းေတြ ျပဴးက်ယ္ ပါးစပ္က အံ့ၾသ၀မ္းသာသံထြက္ကာ 'ကိုေက်ာ္ဇင္...အိပ္မက္မဟုတ္ပါဘူးေနာ္'

သူ႕နံေဘးကို ကြၽန္ေတာ္၀င္ထိုင္ျပီး အေပ်ာ္ေတြအျပည့္ျဖင့္ သူ႕ကိုဖက္ကာ အေမးကိုေျဖလိုက္ပါတယ္ 'အခ်စ္ေလးရယ္ ဒါတကယ့္ အစစ္အမွန္ပါ'

ပတ္၀န္းက်င္ကို သူလွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္း ေ၀ခြဲမရျဖစ္ေနဟန္။

'ေရကန္....ဒါအိပ္မက္တစ္ခုပဲျဖစ္မယ္။ ဒီေနရာကို ညီဘယ္လိုေရာက္လာလဲ?'

'ေနာက္ဆံုးဘာတစ္ခုကို ညီမွတ္မိလဲ'

'ညီ့အထင္ တီဗီေရွ႕က ဆိုဖာေပၚ ဇာတ္လမ္းတြဲထိုင္ၾကည့္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားတာ။ ဒါအိပ္မက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာလားအစ္ကို'

ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းကိုသြက္သြက္ ျငိမ့္ျပလိုက္ပါတယ္။ 'အိပ္မက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ မႏိုးထခ်င္ေတာ့ဘူး။ မင္းဟာ အစစ္အမွန္ဆိုတာ ယံုၾကည္ ဖို႕ ကိုယ့္အတြက္ခက္ခဲခဲ့တယ္။ မင္းနဲ႕အတူ အျမဲေနႏိုင္ဖို႕ဆို ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသလိုက္တာ တစ္နည္းပဲရွိတယ္လို႕ေတြးခဲ့တာ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာကို ကိုယ္ေရာက္လာတာေလ'

'မဟုတ္ဘူး!! အခုမဟုတ္ေတာ့ဘူးေလဗ်ာ။ အစ္ကို တကယ္ပဲ ဒီအနားမွာ ေနတာလား?' ကြၽန္ေတာ့္ကိုဆြဲဖက္ျပီး သူငိုတယ္။

ေခါင္းကို အသာဆတ္ျပလိုက္ရင္း 'ဟုတ္တယ္..လမ္းသြယ္ေလးအတိုင္းဆင္းသြားရင္ သစ္ေတာ့ၾကီးရဲ႕ အစပ္က အိမ္မွာေနတာ။ ဒါေပမဲ့ ...ညီ...မင္းဘယ္မွာေနတာလဲ အိပ္မက္ထဲမွာ မင္းဘယ္မွာေနလဲ မေမးခဲ့ဖူးဘူးကိုယ္'

'ညီ ဒီေရကန္နဲ႕ဆို မိုင္ငါးဆယ္ေလာက္ေ၀းမယ္ေနတာ။ ဒါေပမဲ့ ညီ့ဦးေလးအိမ္ကို လာလည္ေနတာ ႏွစ္ပတ္မကေတာ့ဘူး။ သူ႕အိမ္က အစ္ကို႕အိမ္နဲ႕ နည္းနည္းပဲေ၀းတယ္။ ညီေရကန္နားေရာက္ေနတာဆိုေတာ့ ဦးေလးအိမ္မွာ မရွိႏိုင္ဘူး ဟုတ္တယ္ဟုတ္'

အေၾကာင္းရင္းကို ရွာဖို႕နည္းလမ္းတစ္ခုပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကားေပၚ သူ႕ကိုတင္ ေရကန္ကိုထားပစ္ခဲ့လိုက္တာေပါ့။ ကားေပၚ အတက္ သူ႕ကိုယ္ေပၚမွာ အ၀တ္မရွိမွန္း သတိထားမိသြားျပီး သူ႕မ်က္ႏွာ ရဲရဲနီသြားပါတယ္။

'ေကာင္းျပီ' ေဒၚနန္းစိန္ အျပင္ထြက္သြားေလာက္ပါတယ္။ 'ရာသီဥတုက အရမ္းပူေတာ့ ဥယ်ာဥ္ထဲထြက္ျပီး အလုပ္လုပ္လား မထြက္ဘူး လား မေသခ်ာဘူး။ သူ႕အိမ္က ကိုယ့္အိမ္ႏွင့္ သစ္ေတာလမ္းအၾကားမွာရွိတယ္။ တကယ္လို႕ သူအျပင္မွာဆို ကိုယ္တို႕ အေျခအေန ၾကည့္ျပီး ကိုယ့္အိမ္ထဲေရာက္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကတာေပါ့'

အိမ္နားကိုအေရာက္ ေဒၚနန္းစိန္အိမ္ဘက္ကို တစ္ခ်က္ check လိုက္တာ သူ႕အိမ္မွာျမင္ေနက် လိပ္ခံုးကားေလးမရွိဘူးဆိုေတာ့ အျပင္ ထြက္သြားပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား ခပ္ေအးေအး ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ဆီ ၀င္လို႕ရသည္ေပါ့။ Andy ေျပာတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဖုန္း ခြက္ကိုအသာမ ျပီး ႏွိပ္လိုက္ပါတယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ ခပ္ၾသၾသအသံႏွင့္ တုန္႕ျပန္သံကိုၾကားရပါရဲ႕။

'ဟယ္လို ?'

'ဟယ္လို, Andy အိမ္မွာရွိပါသလားခင္ဗ်ာ? သူနဲ႕စကားေျပာခ်င္လို႕ပါ'

'မရွိဘူးကြ၊ ဦးအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သူထြက္သြားျပီ။ သူ႕ကားက ဦးျခံထဲက ဂိုေထာင္ထဲမွာပဲဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္ အျပင္ထြက္ သြားတာျဖစ္မယ္။ ဘယ္သူေခၚတယ္လို႕ ေျပာေပးရမလဲ?'

'သူ႕....သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါပဲဗ်။ ကြၽန္ေတာ့္နာမည္ ေက်ာ္ဇင္ပါ။ ဦးအိမ္နဲ႕ သိပ္မေ၀းတဲ့ ေနရာမွာေနပါတယ္'

'ေကာင္းျပီေလ Andy ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ဦး သူ႕ကိုေသခ်ာေျပာလိုက္ပါ့မယ္'

'ေက်းဇူးပါ ခင္ဗ်ာ့'

ဖုန္းလက္ကိုင္ခြက္မွာ ေနသားတက်ျပန္ထားလိုက္ကာ Andy ဘက္ကို ကြၽန္ေတာ္ ရႊင္ပ်ေသာအျပံဳးမ်က္ႏွာျဖင့္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။

'မင္းအိမ္မွာ မရွိဘူး။ အစစ္အမွန္ပဲ ညီ'

ဖြင့္ထားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ Andy အေျပးေလးခိုနားပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ မသိခဲ့ ဘယ္လုိထူးဆန္းတဲ့အရာက အိပ္မက္ေတြကို အမွန္တရားျဖစ္ေစခဲ့သလဲဆိုတာ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။ သူကြၽန္ေတာ့္ကို အိပ္မက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကို အိပ္မက္ေနခဲ့တာ။ ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ကမၻာေပါင္းစပ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။

ေနာက္ဆံုး....ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ အခ်စ္ဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္ရွာေတြ႕ခဲ့ပါသည္။

Alex Aung (23-12-2010)

စာၾကြင္း။ ။ အခ်စ္အေၾကာင္းပါးပါးေလးထည့္ေရးထားတာကိုသေဘာက်ပါတယ္ဆိုတဲ့ ပရိသတ္တစ္ေယာက္အတြက္ပါ။

Hunger

အေမွာင္ကမၻာထဲမွာ ေနထိုင္သူ

ႏွစ္ကာလႏွင့္ တြက္ဆၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာျပီေပါ့ ေနေရာင္ကိုမျမင္ရတာ။ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာမွာ အေရးအေၾကာင္း လည္းမရွိဘူး၊ ဦးေခါင္းမွာလည္း ဆံႏြယ္ျဖဴေတြ တစ္ပင္မွ မရွိပါ။ ႏုပ်ိဳျမဲ အသားအေရ၊ က်စ္လစ္ေတာင့္တင္းဆဲ ခႏၶာကိုယ္၊ ျပီးေတာ့ ၂၀ေက်ာ္လူငယ္ေလးအရြယ္ကေန တစ္ျပားသားမွ မေရြ႕ပါ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေကာက္၀တ္က အမာရြတ္ကေလးကေတာ့ ဘယ္ ေတာ့မွ ေပ်ာက္မည္မဟုတ္။ ယံုၾကည္စြာေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေသာ ဆႏၵတစ္ခုအတြက္ တိုက္ခဲ့တဲ့တိုက္ပြဲတစ္ခုရဲ႕ ရလာဒ္အေျဖေလးေပါ့။ အႏိုင္ ပိုင္းခဲ့ျခင္းလား? ရႈံးနိမ့္ခဲ့ျခင္းလား? ေနာက္ဆံုး အဲဒီကိစၥေၾကာင့္ပဲ ဒီေနရာ၊ လမ္းေပၚက သီးျခားဘ၀၊ ေနာက္ျပီး အလြန္တရာ အထီးက်န္ ေသာ ဘ၀တစ္ခုသို႕ ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္း။

အသက္ရွင္ေနထိုင္ခဲ့စဥ္ကာလက ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀မွာ ခ်စ္သူမ်ားစြာရရွိခဲ့ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဘူးသည္။ သာမန္ဘ၀ေလးကိုပဲ ေရာင့္ရဲတတ္သည့္ ခ်စ္သူ၊ သူေ႒းမ်ိဳးႏြယ္ ခ်စ္သူ၊ သူလိုကိုယ္လို ပညာတတ္လူတန္းစား၊ ျပီးေတာ့ ဘုရင္တစ္ဆူလို အာဏာျပင္းထန္သူ စသျဖင့္ေပါ့။ သူတို႕ ေတြအားလံုးဟာ ကြၽန္ေတာ့္ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ အခ်စ္ဆိုတာအေပၚ ခဏတာမွ်သာ အသိအမွတ္ျပဳသူမ်ားျဖစ္ေနၾကျခင္းက ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲ အျပင္းထန္ဆံုးေပါက္ကြဲမႈေတြျဖစ္ခဲ့ျပီး လမ္းခြဲရျခင္းအေၾကာင္းရင္းမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကပါရဲ႕။ အခုေတာ့ အျမဲတေစ တမ္းတ လြမ္းဆြတ္ေနရျပီျဖစ္သလို သူတို႕ႏွင့္လည္း ေတြ႕ဆံုထိေတြ႕ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ မရွိခဲ့ေတာ့။

ခုႏွစ္သကၠရာဇ္အားျဖင့္ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ ခရစ္စမတ္ညတစ္ညမွာ ကြၽန္ေတာ္အရာအားလံုးကို အရႈံးေပးခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚခ်ယ္ရီျမိဳ႕ေလးရဲ႕ က်ယ္၀န္းလွေသာ သစ္ပင္မ်ားျဖင့္ အံု႕ဆိုင္းေသာ အိမ္က်ယ္ၾကီးရဲ႕ ေရခ်ိဳခန္းထဲမွာေလ။ အဆံုးအဆမဲ့အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ျခင္းလို႕ အစက ကြၽန္ေတာ္မွတ္ယူခဲ့တာဗ်။ ကြၽန္ေတာ္ႏိုးထလာခ်ိန္မွာ အိမ္ၾကီးရဲ႕ ျပတင္းေပါက္ကၾကည့္လိုက္တာ ျခံထဲက အပင္ၾကီးေတြ ပံုစံတစ္မ်ိဳး ျဖစ္သြားသလိုပဲ။ အိုး....အခန္းထဲက ကြၽန္ေတာ္ထြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂအားလံုး ဖုန္မတင္မ်ပ္ကဆီးေအာင္ ဖုံးအုပ္ ထားတယ္။ မေန႕ကမွ အဲေလ အိပ္မေပ်ာ္ခင္က ရွင္းလင္းေနတဲ့ ဧည့္ခန္းဟာလည္း အ၀တ္စမ်ားျဖင့္။

မာက်ဴရီလမ္းမီးေရာင္ေၾကာင့္ လင္းေနတဲ့ လမ္းမနားက ခံုတန္းလ်ားမွာ ကြၽန္ေတာ္သြားထိုင္ေတာ့ ျဖတ္သန္းသြားလာသူ လူအခ်ိဳ႕က ျပဴးက်ယ္ေသာမ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ စူးစမ္းသလိုၾကည့္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ဘာမ်ားထူးဆန္းေနလို႕လည္း။ ညဘက္လူရွင္းခ်ိန္မွာ လမ္းေဘးထြက္ထိုင္ေနလို႕မ်ားလားပဲ။ သန္းေခါင္းယံေလာက္ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အံ့ၾသမိတယ္ ရာသီဥတုရဲ႕ ေအးစက္မႈကို လံုး၀မခံစားရျခင္းေၾကာင့္ေလ။ ညဥ့္ငွက္အခ်ိဳ႕က ကြၽန္ေတာ့္ကိုလာေရာက္ ေသြးေဆာင္တယ္၊ တို႕ထိၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မွ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ခံစားလို႕မရတာပဲ 'ဟင့္အင္' ေပါ့။

တစ္ညလံုးနီးပါး ခပ္ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႕ ျခံ၀င္းထဲျပန္မ၀င္ေသးဘဲ အိမ္နီးနားျခင္းေတြဘက္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္သူတို႕ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။ သူတို႕ေတြလို ကြၽန္ေတာ္ဘာေၾကာင့္ မအိပ္ခ်င္တာပါလိမ့္။ အား...အရုဏ္တက္လာခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ေနလို႕ မရေအာင္ ပူေလာင္လာသလို ခံစားရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အိမ္ရွိရာကို ခပ္ျမန္ျမန္လာရသလို အိမ္ၾကီးထဲ ခပ္သြက္သြက္လွမ္း၀င္ရင္း အေမွာင္ထဲတိုး၀င္ထိုင္ရင္းေပါ့။ အိပ္ခန္းထဲ ၀င္ကာ ခုတင္ေပၚလွဲရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားရတာပါ။

ႏိုးထလာခ်ိန္မွာ ညအခ်ိန္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခ်ိန္က ေန႕အခ်ိန္ အစာစားခ်င္စိတ္မရွိ။ 'ကြၽန္ေတာ္သည္ ဘာလည္း? ဘာျဖစ္ေနတာလဲ?' အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား စဥ္းစားျခင္းနဲ႕ အခ်ိန္ကုန္ေနပါျပီ။ 'အဲဒီအိမ္ၾကီးဘက္ကို မသြားနဲ႕ သရဲရွိတယ္' 'ေဒလီယာျမိဳင္မွာ လူလိုလို သရဲလိုလို ေပၚလိုက္ေပ်ာက္လိုက္နဲ႕ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲကြ' စကားေတြ စကားေတြဟာ ခ်ယ္ရီျမိဳ႕ေတာ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ သာမက ခရိုင္တိုင္းထိပ်ံ႕ႏွံ႕သြားပါျပီတဲ့။

သူတို႕ေျပာသလို သရဲဆိုကြၽန္ေတာ္ဘာေၾကာင့္ အရာ၀တၳဳေတြကို ထိေတြ႕လို႕ရေနတာလဲ? အခ်ိဳ႕ေသာလူမ်ားကိုေတာင္ စကားေျပာ ထိကိုင္လို႕ရေနတာကို။ ကြၽန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္က ညပိုင္းဆို ကိုယ္လိုရာ ဖန္ဆင္းလို႕ရေနတာ သူတို႕မွ မသိဘဲ။ ေန႕ပိုင္းဆိုရင္သာ အိမ္အတြင္း မဲေမွာင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အခန္းထဲ အိပ္စက္ေနရတာ။ အစာသာမစားခ်င္တာ ခႏၶာကိုယ္အထိအေတြ႕ ရင္ခုန္တိမ္းမူးဖြယ္ အနမ္းနဲ႕ ပူေႏြးတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြကိုေတာ့ ခံစားခ်င္ခဲ့တယ္။

တစ္ညမွာ ကြၽန္ေတာ့္ျခံၾကီးရဲ႕ ေဒလီယာပန္းခင္းေတြၾကား ဆယ္ေက်ာ္သက္ လူငယ္ေလးႏွစ္ေယာက္ တိုး၀င္ကာ မ်က္လံုးျပဴးေစမယ့္ အနမ္းျပိဳင္ပြဲက်င္းပေနၾကတာကို ကြၽန္ေတာ္ျမင္လိုက္ရတယ္။ သူတို႕ေတြရဲ႕ ကိုယ္ေငြ႕ေႏြးေႏြးကို ကြၽႏ္ေတာ့္ ခံစားရမိျခင္းေၾကာင့္ အဲဒီ ေနရာကိုေရာက္သြားျခင္းေလ။ ဆူပြက္ေနတဲ့ေသြးအလ်ဥ္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဘယ္သူရွိေနတယ္ဆိုတာ သူတို႕မသိဘူး။ ျမက္ခင္းေပၚ လွဲေလ်ာင္းရင္း ပန္းပြင့္ေတြဖက္မ်က္ႏွာမူေနတဲ့ ေကာင္ေလးက မ်က္စိမွိတ္ရင္း အံၾကိတ္ေနသလို၊ အေပၚက ေကာင္ေလးကလည္း ေျခ ေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို သူ႕ပခံုးေပၚထမ္းထားရင္း ေလွေလွာ္ေနေတာ့တာ။ ခဏေန ကိစၥျပီးေတာ့ အ၀တ္ေတြ၀တ္ဆင္ၾကရင္း ဟိုသည္ ၾကည့္မိၾကခ်ိန္မွ ေအးစက္မ်က္လံုးေတြႏွင့္ သြားတက္ေတြေပၚေအာင္ ရယ္ျပမိတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိုျမင္ကာ သူတို႕ေတြ ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ရင္းထြက္ေျပးသြားၾကပါေတာ့တယ္။

တစ္ေယာက္တည္း......တစ္ကိုယ္တည္း ကြၽန္ေတာ္မဟုတ္ဘူး ဒီေလာကမွာ။ ဘယ္လိုေတြးေတာရမယ္မွန္းလည္း ကြၽန္ေတာ္မသိ။ ခံစား ရတာက ကြၽန္ေတာ္မျငင္းႏိုင္ေသာ အာသီသတစ္ခုအတြက္ ရွာေဖြထြက္ျခင္းျဖစ္ျပီး ဘယ္သူ ဒါမွမဟုတ္ ဘာလဲဆိုတာမ်ိဳးေတြ ေျခဆန္႕ ရာနယ္ေျမအႏွံ႕။ ခ်ယ္ရီျမိဳ႕သည္ ကြၽန္ေတာ့္ေျမ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေမာင္ပိုင္စီးခြင့္မေပးႏိုင္ဘူး။

ပထမဆံုး သားေကာင္ေဖြရွာတဲ့ညမွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ဦးဆံုးဧည့္သည္တစ္ေယာက္ကို ျမင္ခဲ့ရတယ္။ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားႏွင့္ ၾကံ႕ခိုင္မႈ ကေတာ့ ေက်နပ္စရာပါ။ ျမိဳ႕ထဲလွည့္လည္ျပီး အိမ္ကိုအျပန္ ဂိုေထာင္ႏွစ္လံုးရဲ႕အလြန္ ေထာင့္စြန္းမွာ အရိပ္ေတြ႕လို႕ လွည့္ၾကည့္မိရာမွ ေတြ႕မိျခင္းပါ။ မ်က္လံုးျခင္းဆံု ေအာင္ၾကည့္မိေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိုျမင္ဟန္ႏွင့္ ျပံဳးျပတာေၾကာင့္ သူ႕ဆီအျမန္ ကပ္သြားမိတယ္။ အဲဒါက ကြၽန္ေတာ့္ပထမအမွားပါပဲ။ သူ႕နံေဘးေရာက္သြားေတာ့ ဂိုေထာင္နံရံကမွန္မွာ သူ႕အရိပ္မထင္ပါဘူး။ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္မိ ေတာ့ လျပည့္ည။ ကြၽန္ေတာ္သိခဲ့တဲ့ လူစားမ်ိဳး ဒီႏိုင္ငံမွာ ရွိေနပါ့မလား။

ဒုတိယေျမာက္ အမွားကေတာ့ အႏၲရာယ္ရွိတဲ့ဆြဲေဆာင္မႈေအာက္ ကြၽန္ေတာ္ တြယ္ျငိျပီး မထြက္ခြာမိျခင္း။ သူ႕မ်က္၀န္းတစ္ခ်က္အေ၀့မွာ အ၀ါေရာင္သမ္းတဲ့ မ်က္စိအျဖစ္ေျပာင္းသြားတာကို ျမင္ရသလိုပဲ ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနတာ။ ကြၽန္ေတာ္ထြက္ေျပးသင့္တယ္ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္မေျပးႏိုင္ခဲ့ပါ။ သူ႕ဆီကအၾကည့္ကိုလည္း မေရွာင္လႊဲႏိုင္ခဲ့။ သူတစ္ခုခုကို ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတာ အေသအခ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ ညိႇဳ႕ခ်က္ကေန ရုန္းထြက္ဖို႕အခြင့္မရခင္မွာပဲ သူစတင္တိုက္ခိုက္ေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး သူ႕လက္ႏွင့္ကိုင္ေျမႇာက္မႈမွာ လြင့္သြားရင္း ဂိုေထာင္နံရံမွာ ေက်ာကပ္သြားရတာ။ ထက္လွတဲ့ သူ႕သြားေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲ နစ္ျမႇဳပ္သြားရင္း အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနေရာ။ ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ဖို႕ ကြၽန္ေတာ္ၾကိဳးစားစဥ္မွာေတာ့ သူ႕လက္တစ္ ဖက္ ေျမႇာက္တက္လာကာ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြကို ခ်ဳပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္၊ ၾကြက္သားေတြ သန္မာပံုမ်ား စတီးလ္ အတိုင္း ပါပဲ။ ရုန္းကန္ရင္းလႈပ္ရွားရင္း သူကြၽန္ေတာ့္ကို လိင္ဆက္ဆံဖို႕ ဆံုးျဖတ္ဟန္တူတယ္။ အဲဒါ သံသယျဖစ္တာမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္က သိေနသလို ခြင့္လည္းျပဳေနခ်င္မိတာေလ။

ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကို လိုခ်င္တယ္၊ လိုအပ္တယ္ အလြန္ပါပဲ။ သူ႕ဆီက အာသာဆႏၵတစ္ခုခု ကြၽန္ေတာ္ရခ်င္တယ္ေလဗ်ာ။

မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာ ကြၽန္ေတာ့္ကို တိုက္ခိုက္သူခမ်ာ တုန္႕ခနဲျဖစ္သြားျပီး ရုတ္တရက္ ႏွစ္ေယာက္လံုး မူးမိုက္သြားသလိုျဖစ္သြားၾက ပါတယ္။ တြန္႕ဆုတ္ျခင္း၊ ငတ္မြတ္ ဆာေလာင္မႈ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ အံ့အားသင့္ျခင္း အဓိပၸာယ္ေတြပါ၀င္တဲ့ အၾကည့္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္း ေတြကို စိုက္ၾကည့္ပါေရာ။ အိုး....သူလူသားတစ္ေယာက္အသြင္ ရွိေနဆဲပါ။ ဒီထက္ေတာ့ အဓိပၸာယ္ပိုမယ္ထင္ပါတယ္။ ေယာက်္းတစ္ ေယာက္မွာရွိသင့္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားအတိုင္း မိုသြင္းထားတဲ့ ပလာစတာရုပ္မွာ အ၀တ္အစားေတြ ၀တ္ဆင္ေပးထားသလို ခ်ပ္ခ်ပ္ ရပ္ရပ္။ သူ႕လည္ပင္းတစ္၀ိုက္မွာေတာ့ စတိုင္လ္က်က် သားေမႊးမာဖလာ တစ္ခုပတ္ထားပါရဲ႕။ ေအာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ခပ္ေလ်ာေလ်ာ၀တ္ ထားတဲ့ ဂ်င္းအေပ်ာ့ေဘာင္းဘီက ဆီးခံုေမႊးႏွင့္ ငပဲရဲ႕ေကာက္ေၾကာင္းေတြကို မဖံုးႏိုင္ပါဘူး။

သူ ကြၽန္ေတာ့္ကို တိုက္ခိုက္ခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ျငိမ္သက္ေနမိခဲ့တာကို သတိရမိတယ္။ သူ႕လက္ေမာင္းေတြဟာ ေတာင့္တင္းတဲ့ၾကြက္သား ေတြ မရွိဘူး။ သူ႕ေပါင္တံေတြလည္း ထို႕အတူပါ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕သြားေတြက အရာရာေဖာက္ထြင္းႏိုင္မယ့္ သံမဏိသြားေတြလို မာေက်ာလွ ပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္လည္ပင္းကို လက္နဲ႕အသာစမ္းၾကည့္လိုက္တာ ဒဏ္ရာက အလိုလိုပိတ္သြားပါျပီ။ ဒါကိုျမင္တဲ့ သူ႕မ်က္လံုးေတြဟာ ျပဴး က်ယ္၀ိုင္းစက္လို႕။

'မင္း....မင္း က ဘာလဲ?' သူေမးတဲ့အသံကို သာမန္လူသားတစ္ေယာက္အတြက္ ေၾကာစိမ့္သြားစရာမ်ိဳးပါ။ ၾကည္လင္ျပတ္သားနက္ရႈိင္း ေသာ အသံလႈိင္းျဖင့္။ သူ႕စကားေျပာတဲ့အခါတိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ အလိုလို တုန္ခါေနသေယာင္ ခံစားရပါတယ္။

'ေသခ်ာတာက မင္းလိုအမ်ိဳးအစားမဟုတ္ဘူး'

ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ရင္အုပ္ေပၚက အေမႊးႏုေလးေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကို ၾကည့္ရင္း အေျဖေပးလိုက္တာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနတဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြဟာ အ၀ါေရာင္သန္းလာသလိုပဲ မ်က္ေတာင္အခတ္မွာ။

'မင္းဟာ လူမဟုတ္ဘူး' သူခဏေသာအခ်ိန္မွာ တဆတ္ဆတ္ တစ္ကိုယ္လံုးတုန္လာပါတယ္။ အဲဒါကိုျမင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ဆီလွမ္း သြားလိုက္ပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ကုတ္အက်ႌကို ခြၽတ္ သူ႕ပခံုးေပၚကို လႊမ္းျခံဳေပးလိုက္ပါတယ္။ သူက ကုတ္အက်ႌကို ၾကည့္ျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္ကို စူးစမ္းသလို ၾကည့္ေသးတာ။

'ျခံဳထားပါ။ ရာသီဥတုေအးတာ ကိုယ့္အတြက္ဘာ affect မွမရွိဘူး' သန္မာတဲ့သူ႕လက္ေမာင္းတစ္ဖက္က ဆန္႕တန္းလာျပီး ကြၽန္ေတာ့္ ကုတ္အက်ႌကိုလွမ္းဆြဲလိုက္တယ္။ ရွည္လ်ားသြယ္ေပ်ာင္းတဲ့ သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲအထိ ဆုပ္ကိုင္ထိေတြ႕လိုက္ သလိုပါပဲ။

'ဘာေၾကာင့္လဲ?'

ဒီေမးခြန္းက ကြၽန္ေတာ့္ကို အခက္အခဲျဖစ္ေစသလိုပါ ျပန္ေျဖဖို႕အတြက္ေလ။ 'ကိုယ္က လူမဟုတ္ေတာ့လို႕ ရာသီဥတုေအးတာကို မခံစားမိေတာ့တာျဖစ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ လူသားေတြက ဒီလိုမဟုတ္ဘူးေလ'

'မင္းအိပ္ဖို႕ ေနရာတစ္ခုခုကို ရွာေနသလား? ဒါမွမဟုတ္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးအ၀တ္ေတြလိုခ်င္တာလား?'

'ဘာေၾကာင့္ေမးတာလဲ?' ဒီေကာင္ အေမးအျမန္းထူလွခ်ည္လား။ ကိုယ္က အကူအညီတစ္ခုေပးမလို႕ သူ႕ကိုေမးတာ သူက ျပန္ျပန္ေမး ခြန္းထုတ္ေနတယ္။

'မင္းတတ္တဲ့စကားလံုးက ဒီ limit ပဲလား? ငါေသေသခ်ာခ်ာေျပာႏိုင္တာက အားလံုးအဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုတာ'

'ငါ့အေျဖက ေသာက္ရမ္းေကာင္းေနတယ္ အရာရာ' သူကပဲ စိတ္မရွည္တဲ့ ေလသံႏွင့္ျပန္ေျဖတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕အၾကည့္ေတြက ရီေ၀ေ၀ ႏွင့္ ညိႇဳ႕ငွင္ေနသလိုပါပဲ။ ကပိုကရို မ်က္ႏွာကို အနားသတ္ထားတဲ့ ဆံႏြယ္ေတြက သူ႕မ်က္ႏွာသြယ္သြယ္ႏွင့္ အေတာ္ အဆင္ေျပသည္ ၾကည့္ရတာ။ ပါးစပ္က အေမးေတြ အေျဖေတြ လုပ္ေနေပမဲ့ ႏွစ္ဦးသား ခႏၶာကိုယ္ေတြက တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာၾကသည္ပဲ။ ႏွစ္ဦးသား အလိုဆႏၵသေဘာညီၾကျပီ ထင္ပါရဲ႕။

အေမွာင္ရိပ္မွာ ဂိုေထာင္မီးေတြက မလင္းတလင္းနဲ႕ လူပံုသဏၭာန္ႏွစ္ခု ပူးကပ္ေနတာကိုပဲ အေ၀းကျမင္ႏိုင္သည္။ ထူအမ္းအမ္းႏႈတ္ခမ္း အစံုရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈေအာက္ ကြၽန္ေတာ္ မျငင္းဆန္ႏိုင္အားေတာ့။ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို သူ႕ပါးစပ္ထဲေရာက္သြားေတာ့မတတ္ ခႏၶာ ကိုယ္ကို ငံု႕ကိုင္းရင္းနမ္းေတာ့တာ။ သူ႕လက္အစံုက ကြၽန္ေတာ့္ခါးကို ဆြဲကိုင္ရင္း သူ႕ခႏၶာကိုယ္ဆီ ဆြဲကပ္လိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္း နဲ႕ သူ႕အေျမႇာက္တံမာမာၾကီး ဖိမိၾကသတည္းေပါ့။ ခါးကိုရြရြေလး ဇေကာ၀ိုင္းလုပ္ေနေတာ့ မထိတထိ ငပဲရဲ႕ထိုးဆြမႈေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ ဟာသည္လည္း မာေတာင္လာရပါတယ္။

အမွန္တကယ္ဆို ျငင္သာတဲ့အထိအေတြ႕ ႏုညံ့တဲ့အနမ္းကိုသာ ကြၽန္ေတာ္ပိုၾကိဳက္တယ္။ သူကေတာ့ ျပင္းျပတပ္မက္တဲ့ အနမ္းေတြကို ပိုျပီးရင္ခုန္တယ္ေလ။ လက္တစ္ဖက္က ကြၽန္ေတာ့္ခါးကိုဖက္ထားျပီး က်န္လက္တစ္ဖက္ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အက်ႌေတြကို စုတ္ျဖဲပစ္ျပီး ေျမျပင္ေပၚပစ္ခ်လိုက္တာ။ အံ့ၾသသြားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ျငိမ္သက္မႈကို သူက အနမ္းခပ္ျပင္းျပင္းေတြႏွင့္ ျပန္လႈပ္ႏိုးလိုက္ျပန္ေရာ။ သူ႕လွ်ာ အရွည္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္အာခံတြင္းအႏွံ႕ေမႊေႏွာက္ေနပါ့။

ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္တယ္။ မာေတာင္ျပီးရမ္းေနတဲ့ ညီဘြားကို သေဘာတက်ၾကည့္ရင္း သူ႕ေဘာင္းဘီကိုလည္း ခြၽတ္ လိုက္တာ ကြၽန္ေတာ္မ်က္လံုးေတြ ဖိုးလမင္းျဖစ္သြားရပါရဲ႕။ အရွည္က အေတာ္ပိုသလို အတုတ္ကလည္း တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္။ သူ႕ လက္ ဖ၀ါးႏွစ္ခုၾကား -ိင္တံႏွစ္ေခ်ာင္းလံုး ပူးကိုင္ကာ လက္ကစားပါတယ္။ ဒါကလည္း စိတ္လႈပ္ရွားစရာေကာင္းသား။

ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေနေၾကာင့္ေရာ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ထိေတြ႕ ပြတ္သပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ထင္ပါရဲ႕ ႏွစ္ဦးသား climax ျဖစ္ဖို႕ျမန္ရပါတယ္။ ခပ္ျပင္းျပင္းအနမ္းေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြေတာင္ေပါက္ကုန္ျပီလား မသိ။ သြက္သြက္လက္လႈပ္ရွားတဲ့ လက္အစံုေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္အရင္ ျပီးသြားပါတယ္။ ေအာ္ညည္းသံ သဲ့သဲ့ျပဳရင္း သူ႕အနမ္းကို ရုန္းကန္ရင္းေပါ့။ စကၠန္႕အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ ငပဲကို ခပ္သြက္သြက္ ကစားရင္း အရည္ပ်စ္မ်ားကို ကြၽန္ေတာ့္ငပဲေပၚကိုေရာ သူ႕လက္သီးဆုပ္ေပၚေရာ ပန္းထည့္လိုက္ပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းက စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းျဖစ္ေန တာေၾကာင့္ လွ်ာနဲ႕သရပ္ၾကည့္ေတာ့ ေသြးစို႕ေနတာကိုေတြ႕ရတာ။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းမ်ားမွာလည္း ထို႕အတူ။

ကြၽန္ေတာ့္ မ်က္လံုးမ်ားကို ခဏစိုက္ၾကည့္ျပီးေနာက္ သူ႕အ၀တ္အစားေတြ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ကာ ဘာမွမေျပာဘဲ ထြက္ခြာ သြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးျမင္လိုက္ရတာက ဂိုေထာင္ ေတာင္ခ်ိဳးအလြန္ သစ္ပင္ေတြအနား ရုတ္တရက္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားတာကို ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ေျခရင္းမွာေတာ့ Leather Jacket ။ ေကာက္ယူျပီးနမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။

သူ႕ရဲ႕........ သူ႕ရဲ႕ အနံ႕ေတြရတယ္။ ေခြၽးနံ႕၊ ေသြးနံ႕ႏွင့္ ခပ္အီအီ သုတ္ရည္အနံ႕ေတြ။ သူေပ်ာက္ကြယ္သြားရာ လမ္းသြယ္ေလးဘက္ ကို ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးမိရေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ဆံုျဖစ္ဦးမွာပါ။ သံသယျဖစ္ဖြယ္မရွိ။ ကြၽန္ေတာ့္ကုတ္အက်ႌကို လက္ တစ္ဖက္ေပၚတင္ရင္း လမ္းၾကားအတိုင္း အိမ္ဖက္ကိုျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ရာသီဥတုေအးစက္ျခင္းက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ဘာခံစားမႈမွ မေပးတာ ပဲေလ။ တကယ္ဆို အလြန္အႏၲရာယ္မ်ားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္နဲက ၾကံဳဆံုခဲ့ရတာ။ ကြၽန္ေတာ့္အေတြးအျမင္ေတြ အားလံုးေပ်ာက္သြားသလို သူ႕အနံ႕ေတြသာစိတ္ထဲရေနျခင္းသာ အဖတ္တင္တယ္။ သူ႕အရသာ၊ သူ႕အေတြ႕အထိေတြ အင္း.....။ ေဒလီယာပန္းနံ႕ေတြထဲ ျဖတ္သန္းလာျပီးမွ ေဒလီယာျမိဳင္အိမ္ၾကီးထဲ ေရာက္ေနျပီဆိုတာ သတိျပန္ကပ္ရတယ္။

သံပန္းတံခါးၾကီးႏွင့္ အုတ္နံရံၾကားမွာ ေမွာင္မဲေနတဲ့လမ္းသြယ္ေလးထဲ ကြၽန္ေတာ္၀င္ေရာက္ခဲ့စဥ္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာဆိုေတာ့ အိမ္နီးနားခ်င္း ဆယ္ေက်ာက္သက္ ငနာေလးေတာ့ ေၾကာက္လန္႕သြားမွာပဲ။ ဒီေကာင္ေလးက ကြၽန္ေတာ့္ကို ျမင္ေတြ႕ဆက္ဆံလို႕ရသည္ေလ။ ပန္းခင္း ထဲက အျဖတ္ တစ္ဖက္အိမ္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ ျပတင္းေပါက္က တစ္ဆင့္ ျပဴးက်ယ္တဲ့ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ၾကည့္ ေနေသာ ေကာင္ေလး။ ကြၽန္ေတာ့္ ဦးဆံုး ဧည့္သည္ေလးကေရာ သူသည္လည္း ေၾကာက္လန္႕မႈအရိပ္အေယာင္၊ ဆာေလာင္မႈႏွင့္ လို အင္ဆႏၵေတြ ေရာျပြမ္းခဲ့တာပါပဲ။ မၾကာခင္ကာလမွာ Halloween လာေတာ့မယ္။ ဒီျမိဳ႕ေလးမွာရွိတဲ့ လူငယ္အခ်ိဳ႕ျပဳလုပ္ၾကမယ့္ Halloween Party မွာ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ကို ဧည့္သည္အသစ္ေတြ ေခၚေဆာင္ႏိုင္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။

အိမ္ေခါင္မိုးထက္က ညဥ္႔ငွက္တို႕ ျမည္သံၾကားရတယ္။ ျပီးေတာ့ အေ၀းက ေခြးအူသံေတြလည္း တသိမ့္သိမ့္။ ကြၽန္ေတာ္ အိမ္မတံခါး ၾကီးကို ပိတ္လိုက္ကာ အေပၚထပ္ အိပ္ခန္းရွိရာဆီ လွမ္းခဲ့ ပါေရာ။ မၾကာခင္ ေရာင္နီသမ္းေတာ့မည္။ ဒါေၾကာင့္ လိုက္ကာေတြ ပိတ္ အလင္းနဲ႕ေ၀းရာကုတင္မွာ လွဲေလ်ာင္းရင္း မ်က္စိကိုမွိတ္။

x x x

ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕ အားလပ္ရက္ေတြျဖစ္တဲ့ ပါတီက်င္းပခ်ိန္မ်ားစြာမွာ ကြၽန္ေတာ္အၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဆံုးက Halloween ပါတီက်င္းပရာ အား လပ္ရက္ေပါ့။ အျပင္ကို အလြယ္တကူ ထြက္ႏိုင္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာအခ်ိန္ေလ။ ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္တစ္ေယာက္ႏွင့္ တြဲကမိေနၾက တယ္ဆိုရင္လည္း သူတို႕ေတြ အဲဒီလူအေပၚ မ်က္စိ စူးစူးႏွင့္ေတာင္ ၾကည့္မိဂရုစိုက္မိၾကမည္မထင္။ ေကာ္လံအနားသ္မွာ ဇာအနားတြန္႕ ေတြပါေသာ အျဖဴေရာင္ လက္ရွည္အက်ႌ၊ အနက္ေရာင္ေဘာင္းဘီၾကပ္ၾကပ္၊ အနက္ေရာင္ boots ၊ ၀တ္ရုံတစ္ခုပခံုးေပၚလႊမ္းလ်က္ အျပင္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ျခံ၀န္းထဲကအထြက္ အေကာင္အထည္မျမင္ရေသာ မျပႏိုင္ေသာ ၀ိညာဥ္ေတြက လိုက္လာသလိုထင္ရေသး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီညေပ်ာ္စရာေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ရမယ္ ထင္တာပါပဲ။

ျမိဳ႕ငယ္ေလးဆိုေတာ့ Nightclub ကသိပ္မရွိပါဘူး။ အဲဒီ့အထဲကမွ ဒီလိုညမ်ိဳးအတြက္ အထူးတလည္ အစီအစဥ္ေတြရွိႏိုင္ေသာ ကလပ္ကို ကြၽန္ေတာ္အသာရွာေနမိပါတယ္။ ၀တ္စံုအေထြေထြ အဆန္းအျပားမိတ္ကပ္မ်ားႏွင့္ လူငယ္ေတြၾကား တိုး၀င္ခဲ့ပါရဲ႕ ညေမႊးပန္းကလပ္တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္သည္ လူသားအစစ္လား? သူတို႕ကေရာ? ဆိုတဲ့အေမးမ်ိဳး မလင္းတလင္းမီးေရာင္မ်ားၾကားမွာ နားထား။ ကြၽန္ေတာ္လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ အေတာ္ၾကာက ဖက္ရွင္ကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ဘဲတစ္ေပြကို အတူကဖို႕ ကပြဲၾကမ္းျပင္ဆီ ေခၚ ေဆာင္ခဲ့လိုက္တယ္။ သူ ေတာ္ေတာ္ အသံုးမက်တဲ့သူ။ ေတာ္ေတာ္ကို အသံုးမက်တဲ့သူပါပဲ။ သူ႕နဲ႕ကရတာ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ့္အစား ပ်င္း ေတာင္လာတယ္။ သူ ေကာင္းေကာင္းကတတ္မယ္လို႕ ကြၽန္ေတာ္ထင္ထားခဲ့တာ။ ကြၽန္ေတာ္ဘာမွ သတိမထားမိခင္မွာပဲ သူလစ္သြား ေရာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းထဲ တန္း၀င္လာတာက အေရွ႕တံခါးမၾကီးက ခပ္ျဖည္းျဖည္း၀င္လာသူ။

သူပါလား? ကြၽန္ေတာ့္ဧည့္သည္အသစ္ေလးေလ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ညေလာက္က အေမွာင္ရိပ္ လမ္းၾကားထဲမွာ အနမ္းမိုးေစြခဲ့သူေပါ့။ သူ႕ အ၀တ္အစားေတြက ပိုျပီး fitting ျဖစ္ေနပါေရာ သူ႕ခႏၶာကိုယ္မွာ။ ခန္႕ခန္႕ထည္ထည္ လူၾကီးမင္းပံုမဟုတ္ဘဲ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတဲ့ စတိုင္လ္နဲ႕အျပည့္။ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲေတြ႕ခဲ့တဲ့ညက ပံုစံမ်ဳးမဟုတ္ေတာ့။ အျဖဴစြတ္စြတ္ သူ႕ရွပ္အက်ႌရဲ႕ အနည္းငယ္ဟထားေသာ ေနရာမွ ျမင္ေနရသည့္ ရင္ဘတ္ေမႊးေလးေတြက ကြၽန္ေတာ့္ကို ရန္ခုန္မႈေပးလာတာေပါ့။ ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီေပ်ာ႔ကလည္း ေပါင္တံေတြႏွင့္ ကြက္တိ။ အဆန္းအျပားေပါင္းစံုၾကားက တကယ့္ဘုရင္ပါပဲ။ အ၀ါေရာင္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္သမ္းတဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြက တစ္ခန္းလံုးေရြ႕ လ်ားေနရာက ကြၽန္ေတာ့္ဆီမွာ အဆံုးသတ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး ေျခဖ်ားမွ ဆံစအထိ တဆတ္ဆတ္တုန္ရင္လာျပီး တြန္းထိုး လာတဲ့ ဖီလင္မ်ိဳးျဖစ္ေပၚခံစားမိပါရဲ႕။

သူမေရြ႕ခင္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕နံေဘးကိုေရာက္ရွိသြားပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေတြဟာ တီးလံုးစည္းခ်က္ႏွင့္ အတူ တြန္းထိုးကခုန္မိၾကပါေရာ။ သူဆာေလာင္ေနျပီ တစ္ခုခုအတြက္ အသင့္ျဖစ္ေနျပီ။သူ႕မ်က္၀န္းေတြကို စိုက္ၾကည့္မိေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ ကို မိန္႕မူးေနေစျပီ သူ႕အေပၚေလ။ သူ႕လက္ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႕ထိေတြ႕ပြတ္သပ္။

'အခုမင္းနာမည္ ဘယ္သူဆိုတာေျပာေတာ့မလာ?း လူသားအသြင္ႏွင့္ သူေမးျမန္းျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း သူ႕အသံက ညိႇဳ႕ငွင္ေနသည့္ အလားပါပဲ။

'ေ၀ျဖိဳးသြင္'

ခပ္တုန္တုန္ထြက္သြားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ အေျဖစကားၾကားေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာမွာအျပံဳးေပၚလာတယ္။

'ခင္ဗ်ားနာမည္ကေရာဘာလဲ?'

ကပြဲၾကမ္းျပင္ကေန အနည္းငယ္ေရြ႕လာၾကျပီး နည္းနည္းေမွာင္သည့္ အခန္းနံရံနားတိုးကပ္သြားခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေပၚ သူ႕အနမ္း ေတြေရာက္ရွိမလာခင္ အဲဒီအေမး စကားလံုးကို ထုတ္ျဖစ္လိုက္ရတာေပါ့။ ထံုးစံအတိုင္း ျပင္းပ်တပ္မက္စြာ နမ္းျပီး သူ႕လွ်ာေတြဟာ အာခံ တြင္းထဲ အႏွံ႕။ ဒီတစ္ခါ သူဟာလႈပ္ရွား တက္ၾကြလြန္းပါတယ္။ သူေရြ႕လ်ားမႈကို မရပ္ဘူး၊ ကေနတာကို မရပ္ဘူး၊ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ခႏၶာ ဆီ ပြတ္သပ္ျပီး အနမ္းမိုးေစြေနတာကိုလည္း မရပ္။ အနမ္းေၾကာရွည္ေနျခင္းကို ရပ္လိုက္တာနဲ႕ ႏွစ္ဦးသား အသက္ရွဴမရသလို ေမာ ဟိုက္သြားရပါ့။

'ေက်ာ္စြာ..' ကြၽန္ေတာ့္ေမးစိ၊ လည္မ်ိဳေတြဆီ သြားႏွင့္ျခစ္ရင္း သူ႕အမည္ကိုေျပာတာပါ။ 'ေတ်ာ္စြာတက္ 'ကြၽန္ေတာ့္လည္မ်ိဳ ေသြးေၾကာမ ၾကီးကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြျဖင့္ ပြတ္သပ္ကာ လႈပ္ရွားမႈကိုရပ္လိုက္တယ္။ 'Delicious' တိုးျငင္ျငင္သာ ညည္းတြားပါရဲ႕။

ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ဆံႏြယ္ေတြကိုပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ရင္း သူ႕ပါးစပ္ကိုကြၽန္ေတာ့္လည္တိုင္ဆီ ဖိေပးလိုက္တယ္။ သူ႕ရဲ႕အသြားထက္တဲ့ သြား စြယ္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္အသားထဲ ထိုးသြင္းတဲ့ဖီလင္ကို ခံစားမိျခင္း။ သူသည္လည္း စကားတစ္ခြန္းမွမဆို ကြၽန္ေတာ့္လည္တိုင္ကို သူ႕ႏႈတ္ ခမ္းေတြ လွ်ာေတြႏွင့္ သရပ္ကာ အေရျပားထဲ သြားစြယ္ေတြကို ထိုးသြင္းလိုက္ပါရဲ႕။ ခႏၶာကိုယ္လႈပ္ရွားမႈက ျဖည္းျဖည္းညင္သာသြား သလို သူ႕လက္အစံုဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရွ႔ပ္အက်ႌထဲ တိုး၀င္ကာ ရင္ဘတ္ေတြ၊ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဗိုက္သားေတြကို ပြတ္သပ္ဖ်စ္ညႇစ္တယ္။ လည္မ်ိဳဆီက ခပ္မွ်ဥ္းမွ်ဥ္းစုပ္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းရဲ႕ အထိအေတြ႕ဟာ တစ္ကိုယ္လံုးက အေၾကာေတြကို လႈပ္ခါေစသလို ေဘာင္းဘီဂြၾကားက ညီဘြားကိုလည္း တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေစေရာေပါ့။ ခဏၾကာေတာ့ လည္တိုင္ဆီမွ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ခြာလိုက္ကာ သြားရာရွိေနတဲ့ လည္မ်ိဳဆီ လွ်ာနဲ႕သရပ္ေပးပါတယ္။

'လာ'

စကားလံုးတစ္လံုးနဲ႕ အဓိပၸာယ္ျပည့္စံုေစကာ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကိုဆြဲကိုင္လ်က္ ကလပ္အျပင္ဘက္ကို ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ block ေလာက္ေလွ်ာက္လာၾကျပီးေနာက္ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ လမ္းသြယ္ေလးတစ္ခုအေရာက္မွာ သူရပ္တန္႕လိုက္တယ္။ ဒါကြၽန္ေတာ့္ဦးေဆာင္မႈမဟုတ္ သူ႕ေနာက္ကို အလိုက္သင့္လိုက္ပါလာခဲ့တာ ကြၽန္ေတာ္နည္းနည္းေတာ့ကြၽတ္တယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သြားတက္ေပၚေအာင္ ျပံဳးျပရင္း ခပ္ဟဟပြင့္ေနတဲ့ တံခါးတစ္ခုဆီေခၚသြားပါရဲ႕။ ဘယ္ေနရာဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္မသိဘူး။ အတြင္းမွာ အရမ္းေမွာင္ေနတာေၾကာင့္ သူက ကြၽန္ေတာ့္လက္ကိုဆြဲကာ ဂိုေထာင္ႏွင့္တူေသာ အဲဒီ့အခန္းထဲေခၚသြားပါတယ္။

အျပင္ဘက္မွာ စိတ္ပ်က္ဖို႕ေကာင္းေပမဲ့ အတြင္းထဲမွာေတာ့ မဆိုးပါဘူး။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒီအေဆာက္အအံုက ကြၽန္ေတာ့္ အိမ္ႏွင့္ သိပ္မေ၀းလွပါ။ ဂိုေထာင္လိုအေဆာက္အအံုၾကီးထဲက လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးလို ေဘးလမ္းေလးကေန အတြင္းက်က် အခန္း ဘက္ဆီ ကြၽန္ေတာ္တို႕၀င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ Lobby ခန္းထဲကျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကျပီး ညာဘက္ကိုခ်ိဳးေကြ႕ကာ ရုံးခန္းတစ္ခုရဲ႕ တံခါးကိုဖြင့္ ေက်ာ္စြာ က ဦးေဆာင္၀င္သြားခဲ့ေရာ။ အခန္းအလယ္တည့္တည့္မွာ လူတစ္ေယာက္ေကာင္းေကာင္းအိပ္လို႕ရတဲ့ ဆိုဖာအၾကီးစားကိုျမင္ ရပါတယ္။ ခါးေစာင္းအျမင့္ေလာက္ဘီရိုေတြက အခန္းထဲမွာ အမ်ားအျပား။ အခန္းတံခါးကို ပိတ္လိုက္ျပီးေနာက္ ေက်ာ္စြာက ဆိုဖာေပၚ ပစ္လွဲလိုက္ ကာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုလည္း ဆြဲေခၚလိုက္တာ သူ႕ေပၚရင္ခ်င္းအပ္။

'မင္းေကြၽးျပီးျပီလား? ကြၽန္ေတာ့္နားရြက္နား အသက္ရွဴေငြ႕နည္းနည္းမႈတ္ထုတ္ရင္းေမးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အ၀တ္ေတြကို သူစျပီး ခြၽတ္စ ျပဳပါျပီ။ လက္ေခ်ာင္းရွည္ရွည္သြယ္သြယ္ေပ်ာင္းေပ်ာင္းေတြက ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ဆြဲျဖဳတ္လိုက္ကာေဘာင္းဘီကို ၾကမ္းျပင္ေပၚ ေလွ်ာခ်လိုက္ပါတယ္။ အတြင္းခံထဲ ေကြးျပီးထည့္ထားတဲ့ ငပဲကို သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြက ခပ္ဖြဖြဆြဲထုတ္တယ္။ လက္တစ္ဖက္က ငပဲကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း အထက္ေအာက္လႈပ္ရွားကစားေပးသလို အျခားတစ္ဖက္က ကြၽန္ေတာ့္ေရႊဥေတြႏွင့္အတူ ခေရ၀ကိုပြတ္သပ္ပါ၏။

'ငါမေကြၽးခ်င္ဘူးအခု။ တစ္လတစ္ခါေလာက္ဆို လံုေလာက္ျပီ'

အာ....သူ႕လက္သည္းေတြဟာ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အသားေခ်ာင္းကို ရွတတျဖစ္ေစပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ငံု႕ၾကည့္လိုက္မိေပမဲ့ ဘာစကားလံုး ကိုဆိုရမွန္းမသိပါဘူး လည္ေခ်ာင္းထဲထိ လက္သည္းခြၽန္ေတြရဲ႕ ရွတမႈကို ခံစားရပါတယ္။ ခပ္သြက္သြက္ လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ခါ လက္သည္းခြၽန္ဟာ ဆီးခံုကိုေသြးစို႕ေစပါရဲ႕

'Fuck me' ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာ ၾကားရရံုေလာက္သာ အသံထြက္ေတာင္းဆိုမိပါျပီ။

သူ႕ရဲ႕အေျဖျပန္ေပးမႈကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ထားတာကိုလႊတ္လိုက္ကာ ဆိုဖာေပၚတြန္းလွဲေစပါတယ္။ 'အ' ကြၽန္ေတာ္ နာက်င္မႈကိုခံစားရတာေၾကာင့္ ငံု႕ၾကည့္လိုက္မိျပန္ေတာ့ ဗိုက္သားနားမွာ ေသြးစို႕ေနရဲ႕။ ေသြးစေလး ေတြကို ကြၽန္ေတာ္ လက္ေလးႏွင့္ သပ္ယူလိုက္ကာ ႏႈတ္ခမ္းသားဆီေရြ႕ လွ်ာနဲ႕လ်က္ျပီး သန္႕ရွင္းလိုက္ပါတယ္။ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို သူ႕အ၀တ္ေတြေလ်ာက်သြားသံၾကားရ ျပီးေနာက္ ေက်ာ္စြာက ကြၽန္ေတာ့္ကိုမလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ဳပ္ထားပါရဲ႕။ လက္တစ္ဖက္က ကြၽန္ေတာ့္လည္ပင္းကို ထိန္းကိုင္လိုက္ျပီး ကြၽန္ေတာ့္ေျခေထာက္ေတြကို သူ႕ေျခဖ်ားမ်ားျဖင့္ကားထားေစပါတယ္။ လက္ေခ်ာင္းႏွစ္ခုအား ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲသြင္းေပးတာေၾကာင့္ တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ေနမိတာ သူ႕ဖီလင္ကို အရွိန္ျမႇင့္ေစတယ္တင္ပါရဲ႕။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီ့လက္ေခ်ာင္းေတြကို ကြၽန္ေတာ့္ခေရေပါက္ထဲ တစ္ဆစ္ျခင္း ဖိထဲ့တာအတြင္းထဲက တစ္ခုခုကို ခလုတ္တိုက္မိတဲ့အထိ။

'အား...အ...အ' ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္က ေအာ္ညည္းမိရတဲ့အထိ ရင္ထဲတသိမ့္သိမ့္ျဖစ္ေအာင္ လက္ေခ်ာင္းေတြကို သူကစားတယ္။ အထုတ္ အသြင္းသူလႈပ္ရွားေနခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္လည္း ကိုယ့္ပစၥည္းကိုယ္ကိုင္ကာ -ြင္းထုမိတာေပါ့။ လူးလူးလြန္႕လြန္႕ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိို ၾကည့္ ရယ္ေမာကာ လက္ေခ်ာင္းႏွစ္ခုကို အသာထုတ္ျပီးတဲ့ေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္ပခံုးတေလ်ာက္ကို လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္ တို႕ထိကစားပါေတာ့ တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ပစၥည္းကို ခေရ၀ကိုေတ့ တစ္ခါတည္းထိုးသြင္းလိုက္တာ ေျပာမျပတတ္ေလာက္ေအာင္ နာက်င္မႈကို ခံစားရပါ တယ္။ ေရာင္ရမ္းျပီး သူ႕တင္ပဆံုကို ဖမ္းထိမ္းလိုက္ကာ ျပန္မကြာေအာင္ ၾကိဳးစားမိပါေရာ။ ျပန္လႊတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ ေက်ာျပင္ႏွင့္ ဆိုဖာတစ္သားတည္းဖိကပ္သြားတဲ့အထိ ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေတြကျပင္းထန္ပါတယ္။

သတိျပန္ကပ္တယ္လို႕ ခံစားရမိခ်ိန္ထိသူ႕ျပဳစုမႈမွာေမ်ာေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ လည္ပင္းဆီက သြားျဖင့္အမွတ္အသားလုပ္ေနတဲ့ နာက်င္မႈကို ခံစားရတာေၾကာင့္ သူ႕မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ၾကည့္မိခ်ိန္ခဏ အေၾကာေပါင္းစံုက တသိမ့္သိမ့္ခါကာ ကြၽန္ေတာ့္ေရႊျပြန္က သုတ္ရည္ေတြကို တဆစ္ဆစ္ အရင္ပန္းထုတ္လိုက္မိပါတယ္။ သူသည္လည္း ခပ္သြက္သြက္ေဆာင့္ေနရာက တစ္ခ်က္ျခင္း အဆံုးထိဖိသြင္းလိုက္ ကြမ္းသီး ေခါင္းထိ ျပန္ထုတ္လိုက္လုပ္တာ အရာအားလံုး ပန္းထည့္လိုက္တာေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္ကလည္း သူ႕တင္းပါးအဆံုကို ကိုင္ထားသလို သူကလည္းဖိျပီးသြင္းထားတဲ့အေနအထားအတိုင္း ႏွစ္ဦးသား မလႈပ္မရားျငိမ္ေန မိၾကတာ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာတယ္။ လည္ပင္းမွာ ခဲထားတဲ့ သြားကို အရင္ဖယ္ျပီးမွ ကြၽန္ေတာ့္ခေရ၀က သူ႕ငပဲကို ခပ္ျဖည္းျဖည္းဆြဲ ႏႈတ္တယ္။ ခဏေနေတာ့ ဆိုဖာေပၚ သူျပန္လွဲမီွလိုက္ရင္း ခပ္ညႇင္းညႇင္း ရယ္ေမာျပန္ေရာ။ ဘာကိုမ်ား သေဘာက် သြားရသလဲဗ်ာ..။

ပူးကပ္စြာျငိမ္သက္ေနၾကရင္းေနမိၾကတဲ့အခ်ိန္အေတာအတြင္း အသက္ရွဴသံေတြတျဖည္းျဖည္း ေႏွးလာကာ ကြၽန္ေတာ္အိပ္ေမာက်သြား မိပါတယ္။ ေလသံေတြတ၀ွီး၀ွီး ျမည္သံၾကားရကာ ကြၽန္ေတာ့္ ပါးျပင္ဆီ တိုး၀င္လာတာတဲ့ အထိအေတြ႕ကို ခံစားမိခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ျပန္ လည္ ႏိုးထလာမိေတာ့ သူဆိုတဲ့ ေက်ာ္စြာရဲ႕ လက္အစံုၾကားမွာ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးေပါ့ေပါ့ပါးပါး နဲ႕ ဘယ္ကိုမွန္းမသိ လိုက္ပါလာရ ပါတယ္။

'ေက်ာ္စြာ....ဒါဘယ္ကိုသြားတာလဲ...ငါ..ငါ့ကိုဘယ္ေခၚသြားတာလည္းကြ...?'

'ေရာက္ရင္သိမွာေပါ့ကြာ......'

ရိုးရာအ၀တ္အစားတစ္စံုကို အျပည့္အစံု သူ၀တ္ဆင္ထားမွန္ကြၽန္ေတာ္ သတိထားမိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေရာ တစ္ကိုယ္လံုးအျဖဴေရာင္ ကဲတဲ့အ၀တ္မ်ားျဖင့္....။ ေက်ာ္စြာရင္ဘတ္နားက အိပ္ကပ္မွာ ထိုးထားတဲ့ပန္းတစ္ပြင့္ရဲ႕ ရနံ႕ကို ကြၽန္ေတာ္ရႈိက္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဟိုး အနက္ေရာင္ထဲ ထိုးက်သြားသလို....ရင္ထဲ...................'အား'......။

Alex Aung (22 Sep 2010)

စာၾကြင္း။ ။ ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ကားေတြေခတ္စားတုန္းကေရးျဖစ္ခဲ့တာေလးကို အဦးဆံုးျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။