Monday, November 10, 2025

But If, As Morning Rises

နံနက်အရုဏ် ရောက်လာခဲ့လျှင်….(But If, As Morning Rises)



This story depicts sexual acts between consenting men. It is also fantasy, and the actions that happen are not realistic, so go in with that understanding. If this is not your cup of tea (how did you get here?) or is not legal where you are located, go elsewhere. You have been warned.



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


 ကြေးမုံပြင်ထဲမှာ ကြည့်နေရင်း နောက်ဆုံးလက်ကျန်မိနစ်အထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ခြယ်သလို့မပြီးနိုင်သေးပါဘူး။ အစကတော့ သည်ညဟာ Halloween ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ကျွန်တော်တွေးမနေခဲ့တာအမှန်။ ဒါပေမယ့် မနေ့က ကျွန်တော့်အိမ်နီချင်း အမျိုးသမီးနဲ့ သူ့အပင်ငယ်လေးတွေကို ဘယ်လိုဂရုတစိုက်ထားရကြောင်း စကားစပ်မိရင်း ဟောလိုဝင်းညအတွက် ဘယ်လိုဝတ်စုံကို စီစဉ်ထားသလဲ မေးလာတော့မှ သတိရသွားတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာအစီအစဉ်မှ မရှိသေးကြောင်းပြောတော့ သူမက ဆံပင်တုတစ်စုံ လက်ထဲထည့်ပေးတာနဲ့ယူလာဖြစ်တယ်ပေါ့။ လတ်တလော အမျိုးသမီးများကြား နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဆံပင်တုကုမ္ပဏီကထုတ်ထားတာပဲ ဗျ မဆိုးဘူး။


အခု ဝတ်ထားတဲ့ လီနင်ရှပ်အင်္ကျီ (linen shirt) ကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်ထားရမလား တပ်ထားရမလား ဆုံးဖြတ်ဖို့ကြိုးစားနေရပြန်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ရင်ဘတ်ဟပြဲထားလိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ အင်္ကျီဟပြဲဖွင့်ထားပြန်တော့ ကျွန်တော့်ငပဲက  ဘာမှန်းမသိ အဝတ်အစားတွေအောက်မှာ  အငြိမ်မနေပြန်ဘူးရယ်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီသတ်သတ်မဝတ်ထားသည်မို့ အဖြူရောင်လီနင်ဘောင်းဘီ ရှည်အောက်မယ် မြင်သာထင်သာအမြှောင်းလိုက်ကြီးဖြစ်နေရော။ ခပ်ဟဟ ဘောင်းဘီခါးအစပ်မှသည် မြွှေပုံသဏ္ဌာန်တက်တူးလှတပတ အကွေးအကောက်များကို မြင်နိုင်ပါရဲ့။ မြွှေဦးခေါင်းကတော့ တင်ပါးနှစ်ခုအစပ်မှာမှေးတင်ထားတာမို့ ဘောင်းဘီချွတ်ချလိုက်ရင် လှမ်းပေါက်မယ့်အလားထင်ရတယ်။ အင်္ကျီ ရင်ဘတ်ဟပြဲလုပ်ထားတဲ့အတွက် လက်ရာမြောက်အခြားတက်တူးအချို့ကိုလည်း ပြသထားရာရောက်တယ်။ နံရိုးတလျောက် ရစ်ပတ်ထုပ်ပိုးထားသလိုထင်ရသော ကြီးမားတဲ့ Devil's Trumpet အပင်တစ်ပင်စိုက်ပျိုးထား ပြီး ခရမ်းရောင်နဲ့ အဝါဖျော့ ရောစပ်ထားတဲ့အပွင့်ကြီးက ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ဖြန့်ထားသလားထင်ရပါတယ်။ အခြားသော ညှပ်ရိုးအောက်မှာတော့ ရှေးဟောင်းအက္ခရာစာသားအချို့ရေးထိုးထားတယ်လေ။ ပြောရရင်တော့ အဖြူရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်မယ် ထင်သာမြင်သာဆုံးနှစ်ခုက အခြားသော လိုင်းတွေ ခပ်သေးသေးတက်တူးပုံတွေထက်စာရင် ထင်သာမြင်သာဖြစ်နေတယ်ပေါ့နော်။


ဆံပင်နဲ့ပတ်သက်ပြီးလည်း ကျွန်တော်က အတော်ဇီဇာကြောင်တယ်။ ရှုပ်ပွနေတဲ့ ဆံပင်ကိုစည်းနှောင်ဖို့ အရောင်တောက်တဲ့ ဆံပင် စည်းကြိုးကိုတောင် တသမှတ်ထဲ ရွေးချယ်ထားလေ့ရှိပါတယ်။ ဘယ်လိုဝတ်စုံမျိုးကို ဝတ်ဆင်သည်ဖြစ်ပါစေ အဲသည့် ဆံပင်စည်း ကြိုးမပါရင် မပြည့်စုံဘူးထင်တဲ့အထိပါ။ ကျွန်တော့်ပုံစံကြည့်ရတာ ကပိုကရိုနတ်သားလေးထက်စာရင် မသပ်မရပ် ဝတ်စားထားတဲ့ ခရီးသွားတယောက်နဲ့ပိုတူတယ်။ ဘယ်လိုပြောမလဲ Narcissistic personality disorder စွဲကပ်နေသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ကောင်းဖြစ် နိုင်ပေမယ့် အပြင်ထွက်မယ်ဆိုတိုင်း အခန်းနံရံက ကြေးမုံပြင်ကို အထပ်ထပ်အခါခါကြည့် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စစ်ဆေးဖို့ အချိန်အနည်း ငယ်ယူတဲ့အကျင့်ရှိတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်အနည်းငယ် အိတွဲသယောင်ထင်မြင်မိတဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကစလို့ အားကစားခန်းမ Gym ကို အဆက်မပြတ်သွားပြီး အချိန်ကုန်တာမျိုးလည်းလုပ်တာပေါ့။ ကျစ်လစ်တောင့်တင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်ကို အတော်သဘောကျသလို သူတပါးထောက်ပြစရာအနေအထားမရှိဖို့ကလိုရင်းပဲ။ ရုံးပိတ်ရက်မတိုင်မီ သောကြာညတွေမှာ လုပ်နေကျက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ယောက်ကို အိမ်ခေါ်လာတဲ့ထုံးစံကို အခုလည်းရိုးရာမဖျက် လုပ်မှာသေချာသည်ပေါ့။ ဟာ….ပြောမနေနဲ့ မြင်တဲ့သူတိုင်းက ကျွန်တော့် အသွင်အပြင်သည် so hot ပဲပြောကြတယ်။ တစ်ယောက်တည်းတော့ အချိန်မကုန်ဆုံးချင်ဘူး။


ကျွန်တော့် outfit နဲ့ပြဿနာတက်နေတာက ခြေထောက်မှာ ဘာဝတ်ဆင်ရမလဲ ဘာစီးရမလဲဆိုတာပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျွန်တော်က Doc Martins ကိုဝတ်ပြီး ကလပ်သွားတတ်ပေမယ့် အခု vibe နဲ့အံဝင်ကွင်ကျမဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်မှာ အံဝင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ ကြိုးသိုင်းဖိနပ်တရံရှိသော်လည်း အဲတာကိုဝတ်ပြီး ကလပ်ကို မဒိုးချင်ပြန်ဘူး။ ဒါကြောင့် အဝတ်ဘီရိုနားကပ်ကာ အလုပ်ဖြစ်မယ့် တခုခုရှိ မလားကျွန်တော် ရှာဖွေကြည့်ပါတယ်။ အား….ဘီရိုနောက်ထဲက ထောင့်တခုမှာ အဖြူရောင် Converse လည်ထောင်တရံတွေ့တယ်။ အဝတ်အစားအသွင်အပြင်နဲ့ ကြိုးသိုင်းဖိနပ်လောက် အစပ်အဟပ်မတည့်ပေမယ့် ဒီ Converse ဖိနပ်ဝတ်ပြီး ကလပ်သွားဖို့ အကောင်း ဆုံးထင်တာပဲ။



သန်းခေါင်ယံ ၁၂ နာရီ ၃၀မိနစ်မှာ ကလပ်ထဲကို ကျွန်တော်ခြေဦးတည်လိုက်တယ်။ ရုံးပိတ်ရက် တနည်း ရက်သတ္တပါတ် အဆုံးသတ် ရက်တွေမှာ သွားတတ်တဲ့အချိန်ထက်စာရင်တော့ နည်းနည်းစောသေးတယ်ထင်ပါရဲ့။ ကျွန်တော်က တစ်ယောက်တည်းလည်း ပျံသန်းတတ်တဲ့ သိမ်းငှက်မို့ အိမ်မှာမအောင်းချင်တာကြောင့် လာဖြစ်တယ်လို့အကြောင်းပြချက်ပေးရမယ်။ ခါတိုင်းထက်စာရင် အချိန်စောသေးပေမယ့် ကလပ်က အံ့သြစရာ လူတွေရှုပ် အလုပ်များနေတယ်ဗျ။ ဘားကောင်တာအနားသွားပြီး ကျွန်တော့်ကို bartender အာရုံစိုက်အောင် မနည်းကြိုးစားရတယ်။ သူမက ကျွန်တော့်အော်ဒါကိုလက်ခံပြီး မကြာခင်မှာပဲ လက်ထဲကို ဖန်ခွက်တစ်ခွက် ထည့်ပေးတယ်။


တဖက်ကိုပြန်လှည့်ပြီး လူအုပ်ကြီးရှိရာ နည်းနည်းစူးစမ်းလိုက်တော့ ခပ်လန်းလန်းဘဲတပွေက မျက်စိထဲတန်းဝင်လာတယ်။ သူသည် ကျွန်တော့်လိုပဲ straight guy တစ်ပွေဖြစ်သော်လည်း သတိပြုမိစရာဖြစ်လောက်အောင် ချောမောခန့်ငြားနေပါတယ်။ မော်လ်ဒယ် တစ်ယောက်လို လှပပြည့်စုံတာမျိုးတော့မဟုတ်ပေမယ့် သူ့မျက်နှာရဲ့အစိတ်အပိုင်းတိုင်းဟာ ပြည့်စုံကောင်းမွန်နေတာမျိုးဗျ။ ယောက်ျား ဆန်ဆန် အားသန်သန်ဆိုတဲ့စကားအတိုင်းပဲလေ။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ကွက်တိကျနေတဲ့ သားရေဘောင်းဘီတိုတစ်ထည်၊ အနက်ရောင် သားရေ ဘွတ်ရှ်ဖိနပ်အပြင် အနက်ရောင် သားရေစွပ်ကျယ်လတ်ပြတ်တစ်ထည် သူဝတ်ထားတယ်။ နောက်ပြီး အနက်ရောင် သားရေ devil’s tail တစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်နောက်ပိုင်းမှာ တွဲလျားကျနေသလို ကလပ်ကြမ်းပြင်တဝိုက် လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း အနည်းငယ် ရမ်းခါနေတာ တွေ့ရတယ်။ သူ့ဦးခေါင်းမှာတော့ ခပ်ကွေးကွေး သိုးထီးဦးချိုနှစ်ချောင်းတပ်ဆင်ထားတာများ အမျိုးသားတွေသာ ဦးချိုရှိရင် သည်အတိုင်းဖြစ်မယ်ထင်တယ် အစစ်အတိုင်းဗျာ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်အာရုံကို ဘာကစွဲဆောင်သွားလဲဆိုတော့ အချိုးကျကျစ်လစ်လှပ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့အရပ်အမြင့်က ကျွန်တော့်ထက် ဦးခေါင်းတလုံးစာပိုမြင့်သလို ကျောပြင်ကျယ်ကြီးကလည်း တောင့်တင့်ပြန့်ကားနေရော။ အားကစားခန်းမကို Gym တစ်ပတ်ခြောက်ရက်လောက်သွားတဲ့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဂုဏ်ယူနေတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ သူနဲ့ယှဉ်ရင် နည်းနည်းတော့ အရောင်မှိန်သွားတယ်။ သည်လိုပြောလို့သူဟာ ကာယဗလမောင်ပုံစံကြီးလို ဟီးနေတာပဲ လို့မဆိုလိုဘူးနော်။ ဆီးစပ်ရှေ့ပိုင်း မရည်ရွယ်ဘဲကြည့်မိတော့လည်း တရားလွန်ဖောင်းကြွ နေတာမမြင်ရဘဲ ချပ်ကပ်နေတာပါ။ 

သည်ကလပ်ထဲမှာရှိကြတဲ့ အမျိုးသားအတော်များများကတော့ သည်ငနဲကို အားကျကြမှာ သေချာပါတယ်။ ငနဲကို အားကစားခန်းမ gym ထဲမှာဆုံမိခဲ့ရင် သည်လိုအချိုးအစားလှပကြီးထွားဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ အကြံဉာဏ်တောင်း ဖြစ်လောက်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော် သူ့ကို မကြာခဏ ကြည့်တာကို သတိထားမိဟန်တူတယ် လက်ထဲကိုင်ထားတဲ့ ကော့တေးလ်ခွက်ကို မြောက်ပြီး လှမ်းနှုတ်ဆက်ရော။ ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းတချက်ပြန်ဆတ်ပြပြီး လက်ထဲက ဖန်ခွက်ကိုမြောက်လျက် toast တချက် လုပ်ရတယ်။ လက်ထဲကတခွက် မော့သောက်အပြီးမှာ နောက်တစ်ခွက်ဆွဲဖို့ ဘားကောင်တာရှိရာ ကျွန်တော်လှမ်းသွားလိုက်တယ်။ ဘားကောင်တာမှ မမက ကျွန်တော့် အော်ဒါကိုလက်ခံပြီး ဖျော်စပ်နေတုန်း လူအုပ်ရှိရာဘက် တချက်ပြန်ကြည့်ဖြစ်တော့ Devil costume ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ငနဲက ခဏနေက ထက် ပိုပြီးနီးကပ်လာနေသလားပဲ။ သူ့မျက်ဝန်းတွေကို အခုမှ ကျွန်တော်သတိထားမိတယ်။သည်ငနဲ မျက်ကပ်မှန်တပ်ထားပုံရတယ် ကောင်းကင်ပြာပြာမှာ သွေးနီရောင်လွှမ်းတဲ့ လမင်းနှစ်စင်းကိုမြင်ရတဲ့အတိုင်းပါ။ ကြည့်ရတာမဆိုးပါဘူး ရွှန်းစိုနေတာပဲလေ။ ကျွန်တော် သူ့မျက်ဝန်းအစုံကိုစိုက်ကြည့်တာမိသွားတော့ ပြန်လည်စိုက်ကြည့်ပြီး တချက်ပြုံးပြပါတယ်။ ကျွန်တော့် ရင်ဘတ်ထဲ နွေးကနဲဖြစ်သွား တယ်။ ကသိကအောက်ဖြစ်သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် ရှက်စိတ်ဝင်သွားတာလား တခုခုတော့ တခုခုပါ ကျွန်တော် တိတိကျကျမပြော တတ်ဘူး။ Bartender မမက ကော့တေးလ်ခွက်ကို ကမ်းလာတာကြောင့် လှမ်းယူရင်း ယောင်နနနဲ့ ပြန်ထွက်လာလိုက်တယ်။ ကောင်လေးတွေ တအုပ်ကြီးထိုင်နေတဲ့ ခုံရှေ့ ကောင်မလေးတယောက်တည်းဖြတ်လျှောက်ရသလိုပဲလို့ ဥပမာပေးရမလား။


ကျွန်တော်ပြန်လှည့်ပြီး ကပွဲကြမ်းပြင်ရှိရာကို ဦးတည်လိုက်ပါတယ်။ သည်ရက်သတ္တပါတ်တစ်ပတ်လုံး စိတ်ရှု့ပ်လောက်အောင် အလုပ် များခဲ့တော့ ဆိုရှယ်ကျကျ ဆော်တစ်ပွေရှာပြီး လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာပတ်သက်ပြီး စိတ်ဖိအားဖြေလျှော့ဖို့လိုနေပြီ။ စိတ်ရှိလက်ရှိကခုန်တာနဲ့ လိင်ဆက်ဆံတာက ကျွန်တော့် လိုအင်ပဲ။ ကပွဲကြမ်းပြင်ပေါ်မှာလည်း လူတွေနဲ့ပြည့်နှက်နေပြီး ချာတိတ်တွေလည်းများတာကြောင့် ရည်မှန်းထားသလို တယောက်ယောက်နဲ့ ချိတ်မိဖို့သေချာတယ်။ ဆောင့်ကြွားကြွားလေသံပေါက်သွားတယ်မထင်ပါနဲ့ဦး… ကျွန်တော်က လူတိုင်းပါးစပ်ဖျားမှာ hot လိုက်တာလို့ ပြောခံနေကြမို့ပြောရတာ။ ကလပ်လာရင် ဆော်တစ်ပွေခေါ်ပြန်ပြီး အရုဏ်မတက်ခင်အထိ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ကျေနပ်သွားအောင် အိပ်ရာပေါ် အတူလူးလှိမ့်ကြတာ ထုံးစံ။ ဘယ်ဆော်နဲ့မှ ပြဿနာမတက်ဖူးဘူးရယ်။ ကပွဲကြမ်းပြင် တဝိုက် ဝေ့၀ဲပြီး ဘယ်အမျိုးသမီးများ လေထဲလွင့်နေမလဲ ကျွန်တော်စူးစမ်းတယ်။ Halloween ဆိုတော့ ခပ်လန်းလန်း ကြောင်မလေး အသွင်၊ သူနာပြု၊ ပြီးတော့ ကျောင်းသူအသွင် မျိုးစုံဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးဦးရေက တကယ်ကြပ်တယ်။ စိတ်ထဲ သဘောကျမိတဲ့ အာရုံကျက်မိစရာ အမျိုးသမီးတယောက်မှ မမြင်တာ ထူးဆန်းသား။ လန်းလှချည်လားကြည့်လိုက်ရင်လည်း သက်ဆိုင်သူကိုယ်စီနဲ့မို့ အခွင့်အလန်းဖန်ရင် ရနိုင်ပေမယ့် ပြဿနာမငြိချင်ဘူး။ သူတို့ခမျာမှာတော့ ကျွန်တော်သွားလာရာကို မသိမသာလိုက်ကြည့်ကြမှန်းသိနေ ပါတယ်။ လူအုပ်ကြီးထဲ ကျွန်တော်စူးစမ်းကြည့်ချက်အရတော့ ချွေးရွှဲနေတဲ့ ဘောင်းဘီတွေနဲ့ ဖရိုဖရဲ ဆေးကွဲသယောင်ထင်ရသူတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပါပဲ။ အဲသည်ထဲမှာမှ ကျွန်တော် သူ့ကိုအချိန်တိုင်းလိုလို အာရုံစိုက်မိရတယ်။ သူ့အကြည့် တွေကလည်း အမြဲတမ်း ကျွန်တော့်စီမှာဗျ။ မဟုတ်ဘူး….သူသည်လည်း အလန်းစားကောင်မလေးတယောက်လောက်နဲ့ချိတ်ချင်လို့ လာရှာပုံပါပဲ။ ကလပ်လာတဲ့ လူအုပ်ကြီးထဲ မျက်စိကစားပြီး  ဆုံးဖြတ်နေပုံရတယ်။


ကလပ်ထဲမှာ အတော်ပူအိုက်တာပဲ။ လေအေးပေးစက်စနစ်တွေလည်း လူအုပ်အင်အားအရ လုံလောက်အောင်အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ခဏနေကလူကို ကျွန်တော်ကြည့်လိုက်တော့ ဒစ္စကိုမီးရောင် မလင်းတလင်းအောက်မှာ ဒီဂျေတီးလုံးနဲ့အတူ ကခုန်နေပါတယ်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ချွေးရွှဲနေဟန်မတွေ့ရပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကြွက်သားအလှအပတွေကို ထင်းနေအောင်မြင်ရတာ အမှန်ပါ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သာမန်တော့မဟုတ်ဘူး။ ကလပ်လာ လူအုပ်ကြီးက ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးကြား အမြင်ကွယ်အောင် ခဏခဏ ဖန်ကြပေမယ့် သူ့ကိုမကြည့်ဘဲမနေနိုင်တာ ဘာဖြစ်လို့ပါလိမ့်။ ကျွန်တော်တို့ မျက်ဝန်းခြင်း အကြည့်ဆုံတာ သတိထားစရာမို့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့မှန်း သိသွားတယ်။


လုံလောက်ပြီ။ ကျွန်တော် ကပွဲကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ခြေဆန့်လိုက်ပါတယ်။ အာရုံငြိစရာ ဘယ်မိန်းကလေး ဘယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်မှ မတွေ့ဘူးရယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် တစ်ယောက်ထပ်ရှာရမယ်။ အထာကျလို့ နှစ်ယောက်သား သဘောပေါက်ကာ ကျွန်တော် အနားကပ်သွားပြန်တော့ တဖက်သားရဲ့ သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေအုပ်လိုက်ကြီးက ရောက်လာပြီး ကပွဲကြမ်းပြင်အခြားဘက်ကို ခေါ်သွားကြ ရော။ ဒါမှမဟုတ် အခြားသော  ကခုန်သူများက ကျွန်တေ်ာတို့နှစ်ယောက်သားကြား ဖြတ်ဝင်ကခုန်နေကြတာ အကြာကြီး။ မမောမပန်း Gym ရောက်နေသလားအောက်မေ့ရတယ်။ ဟူး….မိန်းကလေးတွေက ကျွန်တော့်အသွင်အပြင်ကို သဘောကျစရာလို့ မမြင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငြင်းပယ်စရာလူတယောက်လို့ထင်နေကြလား မပြောတတ်ဘူး။ အဲ…ခဏနေကလူ ကျွန်တော်ရှိရာနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ ကပွဲကြမ်းပြင်အလယ်တနေရာမှာ ကခုန်နေတယ်ဗျ။ လတ်ဆတ်ပြီးလှပတဲ့ ပန်းပွင့်တွေ လိပ်ပြာတွေ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝေ့၀ဲနေတာ အများကြီး။ သူ ကျွန်တော့်ကို မြင်ပါတယ်။ သူက ဘာမှမတွေ့မမြင်သလိုပဲ ကျွန်တော့်ဘက် ကြည့်တဲ့အခါပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ သူ့မျက်ဝန်းတွေမှ အကြည့်လွှဲလျက် ရင်အုပ်အစုံက ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွား နို့သီးခေါင်းနှစ်ခုအပြင် ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ ရင်အုပ်ကျယ် ကြီးအနှံ့ ငေးမိတယ်။ အဲသည်ကနေ အောက်ကိုဆင်းချလာတာ ပေါင်ခွဆုံက အထုပ်အထည်စီရောက်မှ အကြည့်ရပ်တယ်။ ဘာကြောင့်များ အရင်က ဒါကို ကျွန်တော်သတိမပြုမိပါလိမ့်။ တိုနှံ့နှံ့ဘောင်းဘီတိုထဲမှာ ခုခံစရာခပ်ကြီးကြီးထည့်ထားဖို့ သိပ်မှမလိုတာပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲဒါကြီးက အစစ်အမှန်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ ဟူး….ကပွဲကြမ်းပြင်အလယ်မှ ခပ်တောင့်တောင့် ငနဲကြီးရဲ့ပေါင်ခွဆုံ အထုပ်အထည် ကို စိုက်ကြည့်မိနေပါလား။ မျက်တောင်တချက်ခတ်ရင်း သူ့မျက်နှာကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ကို သူစောင့် ကြည့်နေတယ်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့ မျက်ဝန်းအကြည့်ချင်း ချိတ်ဆက်သွားတယ်။ သူသိပါတယ်ဆိုတဲ့အပြုံးကနေ သနားချင်ယောင်ဆောင် ဟန်လုပ်ပြုံးဖြစ်လာ တယ်။ ကျွန်တော့်ကို သူမိသွားပြီ။


ကျွန်တော် သူရှိရာကို ခြေနှစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်တယ်။ နှစ်ယောက်သားကြား သတိမထားမိစရာမကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်များစွာက ပျားပန်းခတ်နေကြတာ မုန်းစရာကောင်းတာအများသား။ လူကျဲသွားချိန်ကျ သူမရှိတော့ဘူး သွားပြီ။ ကျွန်တော် ဟိုသည်လှည့်ပြီး ရှာဖွေ မိပါတယ်။ အော်…ကပွဲကြမ်းပြင်ရဲ့ အခြားတဘက်မှာ သူမတ်တပ်ရပ်နေတာပဲ။ ဂီတစည်းချက်များကြား ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေတဲ့ လူအများအပြားထဲမယ် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်တည်း ငြိမ်သက်သလိုမျိုးမြင်ရတယ်။ ကျွန်တော် အဲသည့်လူရှိရာကို နောက်တကြိမ် ရှေ့တိုးသွားတဲ့ အချိန်မှာလည်း သူ့အနားရောက်လုရောက်ခင် အခြားသောကလပ်လာသည့် ပရိသတ်က လမ်းကြောင်းပြောင်းပြန်ရော။ လူရှင်းသွားပြန်တော့ ရည်ရွယ်သူမရှိပြန် သွားပြန်ပြီ။



ကျွန်တော် တဖက်ပြန်လှည့်ပြီး ဟိုလူ့ကိုရှာဖွေမိပါတယ်။ဘာကြောင့် ဘာကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကိုရှာဖွေဖြစ်တာပါလိမ့်။ ကျွန်တော့်ကို အပျော်တွေပေးနိုင်မယ့် အိမ်အပါခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မယ့် မိန်းကလေးတွေ ကလပ်ထဲမှာ များမှများ။ ကျွန်တော့်အိမ်ကို အပါခေါ်သွားချင် ရအောင်လည်း အမျိုးသားတယောက်ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ကျွန်တော် ရှာဖွေမိဆဲ။မှောင်ရိပ်ထဲမှ သူ့ရဲ့ lavender eyes တွေ တချက်အဝင့်မှာ ကျွန်တော်ဖမ်းမိသွားပြန်တယ်။ သူဟာချည်တိုင်တခုဖြစ်တယ်ဆိုရင် ဦးတည်သွားနေတဲ့အဖြစ်က ရယ်စရာများလား။ ကပွဲကြမ်းပြင်ကို ကျွန်တော်ဖယ်ခွာလျက် မှောင်ရိပ်ဘက်ကို တွန်းတိုက်သွားလိုက်တာပါ။ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါရမ်းကြည့်တယ် သောက်ထားတဲ့ ကော့တေးလ်များကြောင့်ဖြစ်နေသလားပေါ့။ အတူယှဉ်တွဲအနားကပ်ကာ ကနေသူအနားမှ ကျွန်တော် ရုတ်ခြည်းရှေ့တိုး လိုက်တာ ဟိုလူရဲ့မျက်ဝန်းထဲ ထင်းနေတယ်။ ရှင်းပြဖို့ခက်တဲ့ ခံစားချက်တမျိုးက သူ့ဆီကို ဆွဲခေါ်နေတယ်လေ။ ကျွန်တော် ဦးခေါင်းကို တချက် နောက်တကြိမ်ခါရမ်းပြီး အခြားတဘက်ကို လှည့်ဖို့လုပ်တယ်။ သူ့မျက်ဝန်းအကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ကို စေ့ငုနေဆဲလို့ ခံစားရ သလို ခြေလှမ်းတွေက အဲ့ဘက်ကို ပြန်သွားနေတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကလပ်အပြင်ထွက်သွားဖို့ အားထည့် ပါတယ်။ သည်ညက သောကြာနေ့ညတစ်ညဘဲဟာ။ ခပ်လန်းလန်း အမျိုးသမီးတယောက်လောက် မနက်ဖြန်မှရှာလို့ရသေးတာပဲ။ ကျွန်တော် အိပ်စက်ဖို့လိုနေပြီ။ ဟုတ်တယ် အိပ်ဖို့အရေး ဦးစားပေးရမယ်…အင်း။


လမ်းမကြီးက စောစောကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေပါလား။ လူစည်ကားတဲ့ရပ်ကွက်မှာ သည်လိုသောကြာနေ့ ညဘက်မယ် အိပ်ရာဝင်ဖို့ ဆိုတာ အတော်စောသေးတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် သည်ညမှာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း။ အိမ်ကို လမ်းလျှောက်ပြန်လာတော့ ဝေ့ကနဲ တိုက်လာတဲ့အေးစက်စက်လေထုမှာ ရာသီဥတုအပူချိန်ကို လျော့ချစေသလို မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်စုံတခုက တဖျပ်ဖျပ်ပျံရွေ့လျားလာ တာ ကျွန်တော်တွေ့လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်ပြန်လှည့်ပြီး ဟိုသည်ကြည့်တော့ ဘာမှမရှိဘူး။ မြို့ပြပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံး လေသံအဝေ့တောင်မကြားရ တိတ်ဆိတ်သွားပါလား။ ရက်သတ္တပါတ်တပတ်လုံး အလုပ်သိမ်းကြုံးလုပ်ခဲ့လို့ထင်ပါရဲ့ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း အိပ်စက်ဖို့လိုနေပြီ။


နောက်ဆုံး အိမ်ကိုရောက်တော့ ဝတ်ဆင်ထားသမျှချွတ်ပြုလိုက်တယ်။ လီနင်သားဟာ ထွင်းဖောက်မြင်ရလောက်အောင် ချွေးတဝက် တပျက်နဲ့ရွှဲစိုနေပါလား။ အဝတ်တွေအကုန်ချွတ်ပြီးနောက် ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ရှေ့ နောက်တကြိမ်သွားရပ်မိတယ်။ လူတကာ ချီးကျူးတဲ့ ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်ဟာ အဲသည့် the Devil ငနဲနဲ့လုံးဝနှိုင်းယှဉ်လို့မရနိုင်ပါဘူး။ ဟုတ်တယ် ကျွန်တော့် ရုပ်ရည် သွင်ပြင်ကအစ ကြည့်ကောင်းပြည့်စုံတယ်ဆိုတာသိပေမယ့် အခုည တချိန်လုံးမယ် သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုကို နည်းနည်းလေးမှ ကြံစည်ကြိုး ပမ်းချဉ်းကပ် လို့တောင် မမှီဘူးရယ်။ မှန်ထဲက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အချိန်အတော်ကြာတဲ့ထိ စိုက်ကြည့်မိတယ်။ အရပ်အမြင့်၊ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၊ အသား အရေ….ဟူး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တော့ ပြည့်စုံတယ်ထင်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါလေးကတော့ မဆိုးပါဘူး ဒါကတော့ အသာကြီး ပါလို့ စတင်ခံစားမိတိုင်း ကျွန်တော့်အတွေးထဲ ဟိုငနဲ the Devil ကြီးက ဖျပ်ကနဲပေါ်လာတယ်။ အိပ်ရာထဲပစ်ဝင်လဲလျောင်းဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် အိပ်ချိန်ရောက်ပြီ။ မနက်ဖြန်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အဲသည့်ငနဲအကြောင်း မေ့ပျောက်သွားမှာပါ။



အိပ်ရာပေါ်ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်လေးလဲလျောင်းလိုက်တော့ အလွယ်တကူပဲအိပ်မောကျသွားခဲ့ပါတယ်။ အိပ်မက်ထဲမှာတော့ တိုက်ခိုက်တာ နှိုင်းယှဉ်တာ ဝမ်းနည်းတာတွေမရှိ စနောက်ခြင်းတွေကင်းတယ်။


အိပ်စက်နေရာမှ ပထမအကြိမ်မျက်တောင်တခပ်အချိန်မယ် လုံးဝကြီးနိုးလာတာလည်းမဟုတ် အိပ်မောကျသွားတာလည်းမဟုတ်ဘဲ အိပ်မက်တစ်ခုထဲ ပြန်ရောက်သွားပါတယ်။ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမယ် နှင်းတွေဝေနေတာ ကျွန်တော့်အခန်းအပြင်နံရံမှာ ဘယ်တုန်းကမှမရှိတဲ့ နှင်းထုကြီးတွေဖုံးနေတယ်လေ။ အခန်းမျက်နှာကျက်ကို ကြည့်ရင်း ဧည့်ခန်းဘက်အကြည့်တချက်ဝေ့လိုက်တာ ကလပ်ထဲမှာမြင်ခဲ့တဲ့ the Devil ငနဲက အခန်းတံခါးဘောင်ကို မှီရပ်လျက် ကျွန်တော်အိပ်နေခြင်းကို စိုက်ကြည့်နေတာပါ။ အိပ်မက်တစ်ခုထဲရောက်နေသော်လည်း သူ့ကို ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲက မထုတ်နိုင်ခဲ့ဘူးပဲ။ ဒါပေမယ့်အနည်းဆုံးတော့ သည်ထဲမှာ သူပျောက်ကွယ်သွားအောင် အနှောက်အယှက် ပြုမယ့်လူအုပ်ကြီး လုံးဝမရှိဘူးဗျ။ ကျွန်တော်မသိသေးတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုအတွက် အဖြေတခုတော့ ရနိုင်လောက်တယ်။ အိပ်မက်ထဲမှာမို့ မပြတ်မသားေ၀ဝါးနေသော်လည်း အဖြေတခုခုပေးလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ သူ့အကြောင်းမတွေးမိအောင် ဖြတ်တောက် ပေးနိုင်မယ်ထင်တာပဲ။


ကျွန်တော်ရှိရာစီ သူစတင်ချဉ်းကပ်လာပါတယ်။ ကလပ်ထဲမှာရှိစဉ်က ကျွန်တော်နဲ့သူ့အကြား အကွာအဝေးသိပ်မရှိသော်လည်း အခုလို မျိုး ရွေ့လာတာ မမြင်ခဲ့ဘူး။ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာတာနဲ့ သူ့ခါးမှာဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီတိုဟာ နေအလာနှင်းပျောက်သွားသလို လုံးဝမရှိမှေးမှိန်လာတယ်။ များမကြာခင်မှာ သူကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်သွားသော်လည်း ရင်အုပ်အစုံကိုသိုင်းထားတဲ့ကြိုးအစုံနဲ့ ဦးခေါင်းထက်က ချိုတုနှစ်ခုကတော့ ရှိနေဆဲပါ။ သူ့ပေါင်ခြံမှ အထုပ်အထည်ကြီးကို ကျွန်တော်မှတ်မိပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ ညစ်ညမ်းတယ်ဆိုပြီး အတွေး ဖျောက် အကြည့်ဖယ်ခဲ့တာ အမှန်ပဲလေ။ ဝါး….တကယ်တမ်း သူ့မွေးရာပါကြီးရဲ့ အရွယ်အစား သရုပ်သကန်ကို မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ပါလား။ ကျွန်တော့်စိတ်အစဉ်ဟာ တကြွကြွတရွရွဖြစ်နေပေမယ့် သူ့တကိုယ်လုံးကို သေချာကြည့်မိတယ်။


ကျွန်တော့်အိပ်ရာနံဘေး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာမယ် သူမတ်တပ်ရပ်နေခဲ့ပါတယ်။ သူ့ငပဲကြီးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရာနှုန်းပြည့် မတ်ထောင်လာတယ်။ အားပါးပါး လူ့ပစ္စည်းမှဟုတ်ရဲ့လား အရွယ်အစားဘယ်လောက်ရှိတယ် ကျွန်တော် မမှန်းနိုင်တော့တာအမှန်။ ကျွန်တော့်ငပဲ တောင့်တင်းလာချိန် ၇လက်မနည်းပါးအရွယ်အစားနဲ့ သူ့နံဘေးမှာရှိရတာ အသည်းငယ်သွားရတယ်။


ကျွန်တော် ကြီးမားထွားကြိုင်းလှတဲ့ သူ့ငပဲကို လှမ်းထိကိုင်ဖို့ကြိုးစားပါတယ် ကိုယ့်ပေါင်ကြားကငပဲကြီး ငေါမထွက်လာခင်ပေါ့။ အရင်က ကိုယ်မဟုတ်တဲ့ တခြားသော ယောက်ျားရဲ့ငပဲကို သိပ်ပြီးစိတ်ဝင်စားလေ့မရှိတဲ့ ကျွန်တော်ပါ။ကျောင်းတက်စဉ် အဝတ်လဲခန်းထဲ ဒါမှမဟုတ် အားကစားခန်းမက အဝတ်လဲခန်းထဲ မမြင်ချင်မှအဆုံး ဝတ်လစ်စလစ်အနေအထားတွေမှာ ကျွန်တော်လုံးဝငဲ့စောင်းမကြည့်ခဲ့ ဘူးရယ်။ ဒါပေမယ့် အခုလက်ရှိ မြင်နေရတဲ့ ဘဲရဲ့ ငပဲကြီးကတော့ ကျွန်တော့်ကို ညှို့ယူဖမ်းစားနေပါတယ်။ ဘယ်လိုမှမထိန်းနိုင်ခင်မှာပဲ သူ့ငပဲကြီးကို ထိကိုင်နေပါပြီ။ သူ့လိင်တံတစ်ဝက်လောက်ကို ငပဲခေါင်းအောက်နားမှ ကျွန်တော့်လက်အစုံနဲ့ရစ်သိုင်းဆုပ်ကိုင်ထားတာ အားရစရာကြီးဗျ။ ကွမ်းသီးခေါင်းအရွယ်မကဘူး နီရဲညိုမောင်းနေတဲ့ ငပဲခေါင်းကြီးကလည်း လုံးဝန်းနေတာပဲ။ သူ့ငပဲက ဘယ်လိုမျိုးပြော ရမလဲ ပူနွေးနေတာ။ ကိုင်ထားတဲ့ လက်တွေ အပူလောင်မလား စိုးရိမ်ရပေမယ့် မလွှတ်မိဘူး။ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ သူ့ရှေ့မှာ ကျွန်တော် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်နဲ့ပါ အားရပါးရဆုပ်ကိုင်မိတယ်။ အမလေး လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ထားတာကိုပဲ သူ့ငပဲ ကြီး တုတ်ခိုင်ချက်က ပြန်မပြောပြတတ်ဘူး။ ဘာကြောင့် သည်လိုအိပ်မက်မျိုးကို ကျွန်တော်မက်နေတာပါလိမ့်။ သည်လိုပုံစံ လိင်စိတ်ထန်တဲ့ အိပ်မက်မျိုးကို သည်နှစ်အတွင်း တစ်ခါမှ မမက်ခဲ့ဖူးဘူးမို့ ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ဘူးဗျာ။ 


The Devil ငနဲက သူ့တင်ပါးဆုံကို တချက်အားပြုကာ ကျွန်တော့်လက်ချောင်းတွေကြား ငပဲကိုထိုးသွင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်လက်တွေ ကြားမယ် သွေးကြောများဖောင်းကြွနေတဲ့ ငပဲကြီး လျောတိုက်ဝင်ထွက်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ့ပုံစံအမူအယာက တည်ငြိမ်နေတယ်။ လုံးဝန်းတင်းရင်းသော သူ့တင်ပါးဆုံကို ပွတ်သပ်ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် သူ့ငပဲခေါင်းကို တဖန်ပြန်ပွတ်သပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ ချောဆီ မလူးထားတဲ့ ကျွန်တော့်လက်ချောင်းတွေနဲ့ သူ့ငပဲကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ခပ်ဖြည်းဖြည်း ကော်ဖီဖျော်ပစ်တယ်။ ထိပ်အရေပြားမဖြတ်ထားသလို ဖောင်းကားနေတဲ့ သွေးကြောကြီးတွေ မပွန်းပဲ့အောင် ဂရုတစိုက်လှုပ်ရှားရတာပေါ့။ ယောက်ျားချင်းမို့ ဘယ်လိုကိုင်တွယ်လှုပ်ရှားရမယ် ဆိုတာ အထာပေါက်တယ်လေ။


အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ငရုတ်သီးထောင်း ကော်ဖီဖျော်ပေးပြီးချိန် ကျွန်တော့်လက်အစုံကိုဆွဲယူလျက် ကွမ်းသီးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင် ကစားခိုင်းပါတယ်။ လက်သန်းလေးကိုသုံးပြီး ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်က အဝလေးကို ကျွန်တော်အသာအယာပွတ်သပ်ကလိတာလည်း လုပ်တယ်။ တထိတ်ထိတ်ရင်ခုန်စွာလုပ်ကိုင်ရသလို သူ့ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ဝမှ အရည်ကြည်တွေစိမ့်ထွက်လာပြန်တော့ သဘောကျရ ပြန်ရော။ ဘာလုပ်ရမယ် ဘယ်လိုကြွယ်ရမယ်လို့ ကျွန်တော်မတွေးမိခင်မှာပဲ ပါးစပ်ထဲမှ လျှာကြီးထွက်လာကာ ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ဝကို တို့ထိကလိနေပါပြီ။ အရသာက ချိုသလိုလို ငန်သလိုလိုပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ထိမြည်းစမ်းဖူးတဲ့ အရသာများထဲမှာ ယောက်ျားရနံ့အရဆုံး ပြောရမယ်။ ဒူးထောက်ဆုတောင်းတဲ့အနေအထား ပြန်ထိုင်လျက် တုတ်ခိုင်သန်မာတဲ့ သူ့ငပဲကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ပြန်လည်မိတ်ဆက် လိုက်တယ်။ သူ့ငပဲကြီးကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကိုသုံးပြီး ဖျော်ဖြေသာယာစေမယ်လို့ အိုင်ဒီယာမရှိသော်ငြား ကြိုးစားအလုပ်လုပ်ပစ်တဲ့ မသိစိတ်က ထူးဆန်းတယ်နော်။ အိပ်မက်တစ်ခုသက်သက်လို့ ကျွန်တော်သိသော်လည်း မေးရိုးကြီးကားနေအောင် ဟကာ မြွေပွေးကြီး တကောင်လိုအရွယ်အစားရှိတဲ့ ငပဲကို မျိုချပါရောလား။ ကျွန်တော် သည့်ထက်ပိုပြီး အရသာအသစ်တွေမြည်းစမ်းကြည့်ချင်တယ်။



တပြွတ်ပြွတ်မြည်တဲ့အထိ ပပုလွေမှုတ်ကိုဖိုးတုတ်လုပ်ကာ သူ့ငပဲကြီးမှ အရည်ကြည်တွေထွက်သထက်ထွက်အောင် ကျွန်တော်လုပ် နေပုံက ဖန်ခွက်ထဲ ပိုက်ထည့်ပြီးစုပ်ထုတ်နေတဲ့အတိုင်းပါ။ အသက်ရှူဖို့ အချိန်အအားပေးတဲ့သဘော ပါးစပ်ထဲက ငပဲကို အပြင်ထုတ် လျက် လက်နဲ့ကိုင်ထားစဉ် သူ့ငပဲခေါင်းတဝိုက်မယ် ချွဲကျိတဲ့ အရည်တွေလိမ်းကျံထားသလို ဖြစ်နေတယ်။ မကြာခင်မှာ သူ့ညို့သကျည်းတွေ အနည်းငယ် တုန်ခါလာသယောင်ခံစားရတယ်။ သူ့ငပဲအရင်းကို ကျွန်တော့်လက်အစုံနဲ့ထိန်းကိုင်ရင်း ကွမ်းသီးခေါင်းတဝိုက်အား လျှာနဲ့ ရစ်သိုင်းစုပ်မျိုကာ အသံထွက်စေသလို ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ဝအား လျှာဖျားနဲ့ထိုးကလိလျက် အရည်ကြည်များအား လျက်ပြုတာမျိုးလုပ် ပစ်တယ်ပေါ့။ အိပ်မက်ဆိုသော်လည်း ကျွန်တော့်စိတ်အစဉ်ကို ဘာကဖုံးလွှမ်းအမိန့်ပေးနေ မှန်းမသိ နားကိုမလည်ဘူး။ ဘာလုပ်နေတယ် ဆိုတာ သတိရှိနေလည်း ကျွန်တော် ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး။ ကျိုးကြောင်း ဆက်စပ်လျက် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မရှင်းပြနိုင်သလို ဟိုးအတွင်းစိတ်ထဲကနေ ဖယ်ခွာချင်စိတ်လိုအပ်နေပြန်ရော။ ဘယ်လို အိပ်မက်မျိုးလဲ ဘယ်လိုဇာတ်လမ်းထွင်နေသလဲ ချိန်ဆနေရင်းကို အတွင်းစိတ်ဆန္ဒက လက်ရှိအတွေးအပေါ် လှုပ်ခါစေခိုင်းသလားဗျာ။ ဒါကြီးက အိပ်မက်တစ်ခုလေ ဘယ်အရာကမှ အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘူး။


ကျွန်တော် သူ့မျက်ဝန်းအစုံကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။သူက မထုံတက်သေးစောင့်ကြည့်နေပါတယ်။ ပုလွေမှုတ် ကြံရည်စုပ်တဲ့ အလုပ်ကို တတ်သမျှ ပညာကုန်သုံးပြီး ပြန်လည်လုပ်ကိုင်လျက် သူ့စိတ်ကျေနပ်အောင် ကျွန်တော်ကြိုးစားတယ်။ သူ သနားချင်ယောင် ဟန်လုပ်ပြုံးလေတယ်။ ရက်စက်ဟန်မရှိ တစ်စုံတရာ အမှောင်ရိပ်ကဲတဲ့ သူ့မျက်ဝန်းထဲ အနည်းငယ်တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေတယ်ပေါ့။ ကျွန်တော့်ပခုံးအစုံကို ထိန်းကိုင်ဆွဲမကာ အိပ်ရာပေါ်ကို ပြန်ထိုင်ခိုင်းတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းအစုံကို သူ့ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ့လက် တစ်ဖက်က ငပဲကြီးကို အနည်းငယ်ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ချောဆီဘူးမှ အများအပြားညှစ်ထုတ်ကာလိမ်းကျံပါရော။


တစ်ခုခုပြောဖို့ ကျွန်တော်ကြိုးစားပေမယ့် နှုတ်ခမ်းအစုံပေါ် သူ့လက်ညိုးနဲ့တို့ထိပိတ်ထားသည်မို့အသံမထွက်ဖြစ်ပါဘူး။ အသံပိတ် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသော အိပ်ရာပေါ်မှ ဂွမ်းစောင်ပေါ် ကျွန်တော် အိကျသွားတယ်။ သူ့မျက်ဝန်းအကြည့်တွေဟာ ကျွန်တော့် ထံပါးမှ မျက်တောင်တခပ်တောင်မရွေ့။



သူ ဘာမှအထူးအထွေမလုပ်ရပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ့်ဒူးကိုယ် ရင်ဘတ်စီကွေးတင်ပြီးလက်အစုံနဲ့ပိုက်ထားကာ သူ့အတွက် အသင့် ဖြစ်အောင် အလိုလိုပြင်ဆင်ပြီးသား။ ဟိုးယခင် လူပျိုဖော်ဝင်ကတည်းက အခုအချိန်ထိ လိင်ဆက်ဆံရာမှာ ဘယ်တုန်းကမှ အောက်ထပ် မနေချင်ဘူးရယ်။ တခါလေးတောင်မှ အတွေးထဲဝင်မလာဖူးဘူး။ အခုများတော့ သည်ငနဲအတွက်ဆို ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ ဘာလုပ်ပေးရ မလဲ အလိုလို အလိုက်သိနေသလားပဲ။


အား လုံးဝဥဿုံငြင်းရင်တော့ အပြစ်ကင်းသူမဟုတ်ကြောင်း ဝန်ခံတယ်။အထက်တန်းနဲ့ တက္ကသိုလ်တက်စဉ်အချိန်တုန်းက ချိန်းတွေ့ ဖူးတဲ့ မိန်းကလေးအချို့နဲ့ အပေါက်ဟူသမျှ ထိုးသွင်းကလိတဲ့ လိင်ဆက်ဆံမှုမျိုး နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ပြုကျင့်ခဲ့တာအမှန်။လူပျိုရည် အပျိုရည် ထိန်းသိမ်းရမယ် ဘာညာမစဉ်းစားဘူး လိင်ကိစ္စဆိုတာ လိင်ကိစ္စသက်သက်ပဲ မဟုတ်လား။ မှတ်မိသလောက် ခရေနဲ့လိင်ကိစ္စပြုကျင့် မယ်ဆိုရင်တော့ တခုခုထိုးသွင်းမထည့်ခင် လမ်းကြောင်းရှင်းအောင် ခရေကြွက်သား တင်းညှစ်ထားတာမျိုးမဖြစ်ရအောင် အရင်ဆုံးချဲ့ဖို့ လုပ်ရတာထင်တာပဲ။ The Devil ငနဲကြီး သူ့ငပဲကိုထိုးသွင်းဖို့အတွက်ကျတော့ အိပ်မက်တစ်ခုဆိုသော်ငြား မေးရိုးပြုတ်မတတ် ပုလွေ မှုတ်ပေးခဲ့သလို ကျွန်တော် ကိုယ့်ခရေကို ချောဆီကိုယ်တိုင်သုတ်လိမ်း လက်ချောင်းအချို့သုံးပြီး တွင်းချဲ့နေမိတာထူးဆန်းတယ်။ ခရေကြွက်သားများဟာလည်း အလိုက်သင့်ချဲ့ကားနိုင်တယ်ဆိုပေမယ့် မိန်းကလေးအင်္ဂါပေါက်လိုတော့ သဘာဝဆန်စွာ အလိုလိုချဲ့ကား နိုင်မယ် မယူဆမိပါ။ ချိတုံချတုံဖြစ်နေတဲ့စိတ်တက်စာရင် တကိုယ်လုံးဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ စိတ်ထဲကကို တောက်လောင်နေတဲ့စိတ်ဆန္ဒက အလေးသာနေတယ်ပြောရပါမယ်။


အသာအယာလဲလျောင်းရင်း သူက အပေါက်မချဲ့ခင် အရန်သင့်ပြင်ထားမိတဲ့ ကျွန်တော့်အဖြစ်ပါပဲ။ ခပ်ကားကားမတင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကြား သူ အသာနေရာဝင်ယူတာကို စောင့်ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ငပဲကိုကိုယ် ပြန်သတိထားမိတယ်။ ရာနှုန်းပြည့်မတ်ထောင် နေသလို ဆီးစပ်ကို ပြေးကပ်နေတာ ခွာလို့မရလောက်ဘူး။ ယခင်က ဘယ်လိုပဲ မာတောင့်တယ်ပြောပြော သည်တကြိမ်လောက် ထန် လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ခဲ့ဘူးရယ်။



ခရေဝထဲ သူ့ငပဲခေါင်းကို စတင်ဖိသွင်းတာ ခံစားရတာနဲ့တပြိုင်နက် ခပ်ဟဟဖြစ်လာတဲ့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းအစုံပေါ် လက်ချောင်း တချောင်းတင် ဖိပိတ်လာတယ်။ သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ သူ့ငပဲကြီးကို ကျွန်တော့်ခရေထဲ တရစ်ချင်း ရှေ့ဆက်သွင်းစ ပြုပါတယ်။ တကယ်တမ်းဆို အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမယ်ဆိုငြား သူ့ငပဲကြီး အလွယ်တကူ အံဝင်ကွင်ကျဝင်သွားဖို့ ဖြစ်မှမဖြစ်နိုင်တာ။ ဒါပေမယ့် စသွင်းပြီ ဆိုကတည်းက သူ့ငပဲကြီးကိုပြန်နှုတ်ဖို့မလုပ်ဘဲ အားသုံးကာ ဆက်လက်ဖိသွင်းတယ်။ တကယ်ပါ ပထမဆုံးအကြိမ်လည်းဖြစ် ကြီး လည်းကြီးတဲ့အရွယ်အစားမို့ သက်သောင့်သက်သာမဖြစ်ဘဲ နာကျင်မှုကြောင့် ပူထူကြိမ်းစပ်နေတာပါပဲ။ ကျွန်တော် အော်ဟစ်ညည်း ညူဖို့ ပါးစပ်ဖွင့်ဟလိုက်သော်လည်း ဘယ်လိုအသံမှမထွက်လာခဲ့ပါ။ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို သူ့ငပဲခေါင်းကြီး ကျွန်တော့်ခရေဝထဲမှ ပလွတ်ဆိုပြန်ထွက်လာတယ်။ ကျွန်တော့်ခရေဝလည်း ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်မှမပေးဘဲ ဟစိ ဟစိဖြစ်နေမှာ သေချာသလောက်ပါ။ အိပ်မက်မက်ရင်း နာကျင်တဲ့ခံစားမှုမျိုးကို ဘယ်လောက်ထိခံစားရနိုင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပါဘူး။ အဲဒါကို ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းထဲမှာ အာရုံရ ခံစားဖူးပြီးသားမှတ်ဉာဏ်တခုအသွင် ရှိနေတယ်ထင်တယ်။ သူ့လိင်တံကို ချောဆီအနည်းငယ် ထပ်သုတ်လိမ်းလျက် ကျွန်တော့် ခရေထဲ နက်သထက်နက်အောင် ဆက်လက်ဖိသွင်းတာများ ခရေနှစ်ခြမ်းကွဲမယ့်အတိုင်းပဲ။ ကျွန်တော့် တင်ပါးဆုံများ တဆတ် ဆတ်ဘာကြောင့် တုန်ခါနေသလဲမသိဘူး တုန်ခါနေတယ်။ သူ့ငပဲကြီး ဆက်လက်ထိုးသွင်းတာ ဘယ်တော့များ အခြေထိမယ်မသိ အား….ရင်ထဲမှာ ဟာတာတာကြီးရယ်။ သက်သောင့်သက်သာ သာယာမှုကို မခံစားမိဘဲ အတွင်းထဲကနေ ပြန်ညှစ်ထုတ်ချင်သလိုလို ဖြစ်နေတာ သူသဘောက်ပုံပဲ အမူအယာနဲ့မရုန်းနဲ့ အသာနေလို့ပြောလာတယ်။


တခါတည်း တဘဝစာကြာသလားအောက်မေ့ရပါတယ်။ နောက်ဆုံး နောက်ဆုံးမှ သူ့ဆီးခုံနဲ့ ကျွန်တော့်အသားဆိုင် ဖိကပ်တာကို ခံစားရတယ်ပေါ့။ သူခဏတာငြိမ်နေပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာမှ ငပဲကြီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်လျက် ကွမ်းသီးခေါင်း ခရေဝရောက်မှ အသာပြန် ဖိသွင်းပြန်တယ်။ သည်လို အကြိမ်အနည်းငယ်ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ အရှိန်မြင့်ပြီး ဆက်တိုက်သွင်းပါတော့တယ်။ ပူပြီးကြိမ်းစပ်တာ၊ အောင့်သလိုလို ဝမ်းသွားချင်သလိုလို ခံစားရတာ၊ အခုပဲဆက်မလုပ်ချင်တာတွေ ဖြစ်နေသော်လည်း ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ သူပြု သမျှနုဖို့အဆင်သင့်ပိုဖြစ်နေပြီ။ အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် အထုတ်အသွင်းလုပ်ပြီးချိန် လမ်းကြောင်းဖြောင့် အဆင်ပြေဟန်ရှိပြီလို့ သူယူဆလျက် စက်သေနတ်ဆွဲသလို မောင်းတင်ပါတော့တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ရိုက်ခတ်သံတွေရော အသံမျိုးစုံဟာ ကျယ်ကျယ်လောင် လောင်ဖြစ်နေတယ်လေ။


ကျွန်တော့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကြား လှေကြီးထိုးရိုးရိုးဝင်လှော်ပွဲကြမ်းနေတဲ့ ငနဲကြီးကို ကျွန်တော်ငုံ့ကြည့်တော့ ကလပ်ထဲမှာတုံးကလိုပဲ မျက်ဝန်းအကြည့်က ဘယ်မှမလွှဲဘူးဗျ။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့က သူ့မျက်ဝန်းတွေကို ပြန်စိုက်ကြည့်မနေရဲဘူး။ စူးရဲတဲ့အကြည့်အောက်မှာ အရှက်သည်းစိတ်ဝင်လာတယ်။ ကျွန်တော့်ဗိုက်သားပြင်မှာ သူ့ငပဲကြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲဝင်လာတာနဲ့လှိုင်းထထလာတာကိုပဲ စောင့်ကြည့်မိ ရတယ်ပေါ့။ ငရှဉ့်ကြီးတွင်းထဲက ပြန်ထွက်သလို လျောကနဲထွက်သွားရင်လည်း ဘာရယ်မဟုတ် ငိုချင်စိတ်ဖြစ်သေးတယ်။


ကျွန်တော့်ငပဲမှာလည်း မထိမကိုင်မပွတ်သပ်ဘဲ သည်အတိုင်းကို အစွမ်းကုန်မာတောင့်ပြီး ဗိုက်သားပြင်မှာ ပြေးကပ်လျက် အရည်ကြည် တစိမ့်စိမ့်ထွက်နေပါတယ်။ The Devil ငနဲ သူ့ငပဲကို ကျွန်တော့်ခရေထဲ ဆောင့်ဆောင့်သွင်းချိန်ဆို လေထဲလိုက်ပါခါရမ်းပြီး ဆီးစပ် ပြန်ကပ်ရတာ တခါတခါ  နာသလိုလိုတောင်ခံစားရတယ်။ ကြီးမားတုတ်ခိုင်လှတဲ့ သူ့ငပဲကြီး ကျွန်တော့်ခရေထဲထိုးမြုပ်ရင် နာကျင်မှုနဲ့ သာယာမှု ရောပြွမ်းခံစားရတာ သတိမပြုမိဘဲမနေနိုင်ဘူးရယ်။ ခရေဝကြွက်သားလည်း သူ့ဆန့်ထုတ်နိုင်သမျှ ဆန့်ထားရတာ limit ကုန် ထင်ပါရဲ့။ ချောဆီခပ်များများအသုံးပြုထားလို့သာ သာယာမှုခံစားနိုင်တာပါပဲ မဟုတ်ရင် ဆေးရုံရောက်မယ့်ကိန်း။ ဘယ်လိုမှ မရှင်းပြ နိုင်တဲ့ ခံစားချက်မျိုးပေါ့။ သူ့အပြုအစုအယုအယကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အသံတိတ်သွားစေသလို၊ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ချိန်၊ သာယာမှုကြောင့် ညည်းညူချိန်ဆို အသံထွက်စေနိုင်စွမ်းတယ်။


The Devil ငနဲက ကျွန်တော် တင်ပါးဆုံကို ဆွဲကိုင်ဖျစ်ညှစ်ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော့်ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကို  ဆွဲဟချိန်၊ အခြားအစိတ်အပိုင်း များကို ထိကိုင်ချိန်တိုင်း အနက်ရောင်လက်သည်းဆိုးဆေးများချယ်ထားတဲ့ သူ့လက်သည်းကြီးများက အသားထဲဆွဲဖြဲမတတ်နစ်မြုပ်တာ မြင်ရတယ်။ ထိုးသွင်းဆက်ဆံဖို့ သူ့ခါးကိုအားယူတိုင်း ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခုကို လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ထားတာမျိုး လုပ်တတ်တာကိုး။ မို့မောက်နေတဲ့ သူ့ရင်အုပ်အစုံမှ အမွှေးနုအချို့က အခြားသူနဲ့မတူ တကယ်စွဲဆောင်မှုရှိပါတယ်။


နာကျင်မှုရဲ့အလွန် သာယာတဲ့ခံစားမှုများ ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံးစတင်ဖုံးလွှမ်းစပြုလာပါတယ်။ ကျောပြင်အောက်မှ အိပ်ရာခင်းကို လက်နဲ့ ဆွဲကိုင်ဖျစ်ညှစ်ပြီး စိတ်ခံစားချက်ကိုထိန်းရတယ်။ ကျွန်တော့်ခြေထောက်အစုံ လှုပ်ခါ တုန်ခါလာတယ်။ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို သုက်ရည် တပွက်ဟာ ရင်ထဲမှ လှိုက်ကနဲသာယာမှုနဲ့အတူ ခန္ဓာကိုယ် ဆတ်ကနဲတွန့်စေလျက် ထွက်သွားတယ်။ သုက်ရည် ပထမတစ်လျော့ ပြေးထွက်ပုံများ ကျွန်တော့် မျက်နှာနဲ့ ဆံပင်များစီ  ဖြန်းကနဲရောက်ရော။ ဒုတိယ နဲ့ တတိယလျော့လည်း ထို့အတူပဲ။ တရစပ်ပန်းထွက် တာ ကျွန်တော့်ရင်အုပ်တွေအနှံ့စိုရွှဲကုန်တာမို့ ဘယ်နှစ်လျော့လောက်ပန်းထုတ်မိမှန်း မရေတွက်ထားမိတော့ဘူး။ အမြင် အကြားတွေ ခဏတာ ဆုံးရှုံးသွားသလို အထိအတွေ့ ခံစားချက်အကုန်ဖျက်ကနဲ ကျွန်တော်သတိမပြုဖြစ်ပုံမျိုးပေါ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ငုံ့ကြည့်တဲ့ခဏ ကိုယ်ပိုင်သုက်ရည်များနဲ့ပေလူးလျက် the Devil ငနဲ့ရဲ့ဆက်လက်လှုပ်ရှားမှုကို အလိုက်သင့်စီးမျောနေဆဲတွေ့ရ တယ်ဗျ။ သုက်ရည်ပန်းထွက်ပြီးသော်လည်း ကျွန်တော့်ငပဲက မပျော့သေးသလို ဗိုက်သားပြင်နဲ့လည်း လမ်းမခွဲချင်သေးပုံပါ။ ကိုယ့်ကိုယ် ကိုယ် မြင်ရတာ သဘောကျမိရော။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ပြန်ပြီးသတိကပ်ချိန်မယ် အတွေ့အကြုံအရ သူလည်း အထွဋ်အထိပ် ရောက် သုက်ထွက်သွားပြီမှန်း ခံစားသိရှိလာတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ မရပ်တန့်သေးဘဲ အသာအယာဆက်လက် စည်းချက်နဲ့အညီလုပ်ကိုင် နေတာပါ။


အိပ်မက်မက်ချိန်နဲ့ အိပ်မက်ကမ္ဘာရဲ့ logic ထဲမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ပြောင်းလဲရွေ့လျားနေကြပါတယ်။ ကျွန်တော်အခု the Devil ရဲ့ ရှေ့မှာ ခြေထောက်ကို ခပ်ကားကားရပ်လျက် ကုန်းတဲ့အနေအထားပေါ့။ နောက်ပါးကနေ အသားကိုတံစို့ထိုးသလိုမျိုး သူ့ငပဲကြီးကို ကျွန်တော့်ခရေထဲ ထိုးသွင်းထားတာ အလွတ်ကိုမပေးဘူး။ ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကိုမှီတွယ်လျက်၊ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်အား နောက် ပါးကနေ ဖက်တွယ်လျက်၊ မျက်ဝန်းအကြည့်ကတော့ ကျွန်တော့်မျက်နှာကိုအလွတ်မပေးဘဲကြည့်လျက် ခါးကိုသာ အဆက်မပြတ် အလုပ်ပေးထားတာ ဆရာကျတယ်။ အဆက်မပြတ်လှုပ်ရှားပြီး ခဏငြိမ်သက်သွားတာမို့ ကျွန်တော်ပြန်လည်ပြုစုရမယ့်အလှည့်ဆိုတာ သဘောပေါက်တယ်။ လုပ်လည်းလုပ်ပေးချင်ပါတယ်။


ခပ်ကုန်းကုန်းအနေအထားမှသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အိပ်ရာပေါ် လဲလျောင်းခိုင်းလိုက်တယ်။ အခြားအမျိုးသားများရဲ့ပစ္စည်း ဆိုရင် ပလွတ်ဆိုကျွတ်သွားနိုင်ပေမယ့် သူ့ဟာကြီးအပြင်ရောက်ဖို့ မနည်းဆွဲနှုတ်ရပါတယ်။ စွပ်ထားတဲ့ ကွန်ဒုံးကိုအသာချွတ် သူ့ငပဲကို အသာအယာနမ်းကြည့်တော့ အနံ့အသက်မရတာမို့ ကျွန်တော့်အာခံတွင်းထဲ ငုံစုပ်ထည့်လိုက်တယ်။ ကွမ်းသီးခေါင်းတဝိုက်ကို မိနစ် အနည်းငယ်ကြာအောင် စုပ်ပြုပြီးမှ လိင်တံတဝက်လောက်ထိ အာခံတွင်းထဲ အထုတ်အသွင်းပြု ကစားရတာပေါ့။ The Devil ငနဲက အရသာခံလျက် အချိန်အနည်းငယ်ကြာမှ ညည်းညူသံနည်းနည်းပြုတယ်လေ။ သူ့ငပဲကြီး တရမ်းရမ်းပြန်ဖြစ်လာမှ ကွန်ဒုံးအသစ်စွပ် ချောဆီသုတ်လိမ်းကာ ကျွန်တော့်ခရေဝမှာတေ့ပြီး နှဲ့သွင်းသွင်းပါတယ်။ တင်လေးကြွလိုက် ငပဲကြီးကိုနှဲ့သွင်းလိုက်နဲ့တဝက်လောက် ရောက်မှ ပက်လက်လှန်နေတဲ့ ငနဲက အောက်ကပင့်မြောက်လိုက်တာ ရင်ထဲဟာဆိုပြီး ခံစားသွားရရော။ အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် မြင်းစီးပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ဆီးခုံနဲ့ ကျွန်တော့်တင်သားတွေ တဖျပ်ဖျပ်ရိုက်ခတ်သံထွက်လာတယ်။ နှစ်ဦးသား ကိုယ်ရှိန်ထိန်းပြီး အထာ ကျကျ အပေးအယူမျှသွားတယ် ဆိုပါတော့။


တခါတခါ ထိုင်ချရင်း ကြပ်သိပ်သလို ပြည့်သွားသလိုခံစားရတာကြောင့် မြင်းစီးတဲ့အရှိန် နှေးသွားရင် သူက ကျွန်တော့်ခါးအစုံကို လက်နဲ့ လှမ်းဆွဲပြီး ဖိချတာကြောင့် အင့်ကနဲတောင့် အသံထွက်ညည်းမိတဲ့အခါရှိပါတယ်။ စိတ်တွေ အတော်ထန်လို့ မြင်းဒုန်းဆိုင်းစီးမိတဲ့အခါ ချောဆီကြောင့် အနာတရမဖြစ် အဆင်ပြေတာများ အခုအချိန်ပြန်တွေးရင် လန့်စရာကောင်းတယ်ဗျာ။ သူ့ငပဲတချောင်းလုံး ကျွန်တော့် ခရေထဲမှ လွတ်မြောက်သွားချိန်ခဏ အိပ်ရာပေါ် ဘေးတစောင်းလှဲချမိလည်း ငနဲက အလွတ်မပေးဘဲ နောက်ပါးကနေ တရစ်ချင်း ဖိသွင်း ပြန်တယ်လေ။ ကျွန်တော့်ခရေခမျာလည်း သနားစရာအတော်ကောင်းအောင် ကျယ်သထက်ကျယ် အချဲ့ခံရပါတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ် စဝင်ကာစလို မနာတော့ပေမယ့် ပူထူတဲ့ခံစားချက်မျိုးတော့ရသေးတယ်။ နာကျင်မှုရဲ့အလွန် သာယာမှုအစပျိုးတာမို့ ကောင်းချက်လို့ ပြောရမယ်ထင်တယ်။ အိပ်မက်လား တကယ်လား ခံစားချက်က ေ၀ဝါးရတဲ့အထိပါ။ ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံး သူ့ကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေတယ်ဆိုတာ သတိပြုမိတယ်။


ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်နောက်ပါးကနေ အရှိန်အနိမ့်အမြင့်နဲ့ စက်သေနတ်ဆွဲသလို ပြုမူနေတဲ့ the Devil ငနဲကြောင့် ပေါင်ကြားက ညီဘွား ဟာ တရမ်းရမ်းခါနေတာ မြင်မကောင်းဘူး။ လိင်ဆက်ဆံချိန်မယ် အချိန်သိပ်မကြာသေးဘဲ နှစ်လျော့ပြီးတယ်ဆိုတာမျိုးမဖြစ်တာ အတော်ကြာပြီ။ ဒါပေမယ့် အခု ဒုတိယအကြိမ် အထွဋ်အထိပ်ရောက်ဖို့ အရန်သင့်ထိပ်ဝရောက်နေမှန်းသိလိုက်တယ်။ အချို့သောသူ တွေပြောတတ်ကြတဲ့ အမျိုးသား G-spot ဆိုတာကို ငနဲက ထိထိမိမိချိန်သားကိုက် သူ့ငပဲခေါင်းနဲ့နှိပ်နေတာ အဆက်မပြတ်ဘဲ။ ရာဘာလိင်တံအတုကို ခရေထဲထိုးသွင်းထားပြီး လိင်အာသာဖြေ ကော်ဖီဖျော်တဲ့ အမျိုးသားတွေကို အခုတော့ သဘောပေါက်သွားပြီ။


နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော် လုံးဝထိန်းမထားနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒုတိယအကြိမ် သုက်ပန်းထွက်ဖို့ အတော်နီးကပ်လာပြီ။ ကျွန်တော့် ခြေအစုံ လုံးဝကွေ့ကောက်လိုက် ခါရမ်းလိုက်ဖြစ်ကုန်တာများ တကယ်။ သွေးကြောကြီးတွေ ဖောင်းကားနေတဲ့ သူ့ငပဲကြီးက ခရေနံရံ တွေကို တွန်းတိုက်သလို သူ့ငပဲ ကွမ်းသီးခေါင်းဟာလည်း G-spot ကို တို့ထိကလိတာ ဆက်တိုက်ပါပဲ။ နင့်နင့်သီးသီးကြီးကို သူ့ငပဲ တခုလုံးတိုးဝင်ပုံက ပြည့်နှက်နေပြီး ကျွန်တော့်ခရေထဲတဆုံးမြုပ်သွားတာ ရင်ထိတ်စရာနော်။ ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်နဲ့ သူ့ဆီးစပ် ရိုက်ခတ်သွားတဲ့ခဏ ဒုတိယအကြိမ် အထွဋ်အထိပ်ရောက် သုက်ပန်းထုတ်မိတယ်။ ခန္ဓာကိုယ် တဆတ်ဆတ်ခါသလို၊ ငပဲကို မထိကိုင်ဘဲ မာတောင့်ခါရမ်းသလိုမျိုး အရင်က ပြောမယုံ ကြုံဖူးမှသိရပါတယ်။


The Devil’s လက်တဖက်က ကျွန်တော့်ငပဲကို နောက်ပါးကနေ လှမ်းကိုင်ပွတ်သပ်တာမို့ သုက်ရည်တွေအကုန် သူ့လက်ဖဝါးမှာ ပေလူး တာ အများကြီးပဲရယ်။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာက ပန်းထုတ်ခဲ့တဲ့ သုက်ရည်ပမာဏ ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပေမယ့် အခုအကြိမ်မှာ ပန်းထုတ်တဲ့ အချိန်ကြာရှည်သလို ငပဲကြီးကလည်း ပိုကြီးနေသလိုပဲဗျ။ သူ့ရဲ့အခြားလက်တဖက်က ကျွန်တော့်တင်သား အောက်ပိုင်းရောက်ရှိပွတ်သပ်နေတာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အားအင်တွေ စီးဝင်နေသလား ထင်မိခံစားရပါတယ်။ သူ့လက်မှာပေလူးသွားတဲ့ ကျွန်တော့်သုက်ရည်တွေကို ခရေကမချွတ်သေးတဲ့ငပဲမှာ သုတ်လိမ်းကာ ချောဆီသဘောပြုလုပ်တယ်။ ပြီးမှ ငပဲကြီးကို အသာပြန်ချွတ် ရင်း လိင်ဆက်ဆံပုံအနေအထားပြန်ပြောင်းဖို့ သူကြိုးစားတယ်။


ဖျပ်ကနဲ အိပ်မက်ထဲမှာပဲ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားက ပုံစံတမျိုးပြောင်းသွားတယ်။ ကျွန်တော် ဒူးအစုံကို ရင်ခွင်ထဲထည့် ပိုက်ထားတဲ့အနေအထားပါ။ သိတော့သိနေတယ် the Devil’s ငပဲကြီးဟာ ကျွန်တော့်ခရေထဲ လစ်ဟာတဲ့ခံစားချက်ကို မိနစ်မခြား စက္ကန့်မဆိုင်း ပေးမယ့်ပုံဟန်မရှိဘူးလို့။သည် အိပ်မက်ကြီးထဲမှာ ကျွန်တော်နားမလည်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေအများကြီးရှိသော်လည်း အဲသလိုခံစားနေရခြင်းကိုပဲ ကျွန်တော်နားလည်မိသလိုလိုပါ။ တင်ကလေးမြောက် ဒူးနှစ်ဖက်ကိုရင်ဘတ်ထဲပွေ့ပိုက်ထားတဲ့ အနေ အထားအတွင်း သူဝင်လာကာ ကျွန်တော့်ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ရင်အုပ်မှာပိုမိုတွန်းကပ်အောင် ဖိလာတယ်။ ပထမတစ်ခါလိုပဲ ကျွန်တော့် ခြေတစ်ဖက်ကို သူ့ပခုံးပေါ်ထမ်းတင်လိုက်တဲ့ပုံစံနဲ့ လှေကြီးထိုးလိုလှော်ခတ်ဖို့သူပြင်ဆင်တယ်လေ။ ကျန်ခြေတဖက်နဲ့လက်က အိပ်ရာ ပေါ်တွဲလျားကျန်ခဲ့တာပေါ့။ ကျွန်တော့်ငပဲခမျာလည်း မာတောင့်လျက် ဦးခေါင်းအထက်က ကြမ်းပြင်ကို ညွှန်ပြနေသလိုဖြစ်နေတယ်။


ကြမ်းပြင်ပေါ် ခြေအစုံချရပ်ကာ သူ့ငပဲကြီး ကျွန်တော့်ခရေထဲ အထုတ်အသွင်းလုပ်ပုံက ဝယ်ထားတဲ့ ရာဘာမတု (a flesh jack) ကို အိမ်မှာလူရှင်းချိန် အားရပါးရ သောင်းကြမ်းနေတဲ့အတိုင်းပါ။ သူဆွဲမပြီးထမ်းထားတဲ့ ခြေတစ်ဖက်ကလွဲလို့ ကျန်ခြေလက်တွေဟာ လေထဲ ရမ်းခါနေပါတယ်။ အရုပ်တစ်ခုရဲ့ ခြေလက်တွေလို ပျော့တွဲကျလျက် ရမ်းခါနေပုံမို့ ကျွန်တော်ထိန်းချုပ်ဖို့ကြိုးစားသော်လည်း မရပါဘူး။ ရှည်လျားကြီးမားတဲ့ သူ့ငပဲကြီးနဲ့ခရေထဲဆောင့်သွင်းချိန်တိုင်း ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းသည်လည်း တွဲလျားကျနေတာဆိုပေမယ့် မတ်ထောင်ကာ မိုးမျှော်နေတာဆိုလို့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ပိုင်ငပဲကြီးပဲရှိတယ်။ မျက်ဝန်းထောင့်မှတဆင့် မြင်ရတာက အာရုံမှောက်မှား တာလားမပြောတတ်ဘူးဆိုဆို လင်းနို့တောင်ပံတစုံက သူ့အရေပြားနဲ့တွဲဆက်လျက် နောက်ကျောပြင်တဝိုက်မှာ ယပ်တောင်ခပ်သလို ခပ်နေတယ်။ အိပ်မက်ဟာ ထူးဆန်းတဲ့နေရာအစုံဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို the Devil ငနဲ အသုံးချ စက်သေနတ်ခလုတ်ဆွဲသလို လှုပ်ရှားနေတာကတော့ လုံးဝမရပ်ဘူး။ ပူလောင်းပြင်းပြတောက်လောင်သလို၊ အလွန်အကျွံအသုံးချသလို၊ ဒေါမာန်တကြီး လိင်စိတ်ထန်နေသလို အို….ကျွန်တော်မြင်နေတဲ့အရာတွေပေါ် အာရုံစူးစိုက်လို့မရ သတိကပ်လို့မရခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော့် မျက်ဝန်းတွေဟာ ကိုယ့်ဦးခေါင်းတဝိုက်ကိုသာ ဝေ့၀ဲကြည့်နေနိုင်ပြီး ခြေလက်အင်္ဂါများဟာလည်း တွဲလောင်းကျလျက် သူတပါးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် အမိန့်နာခံနေတယ်လေ။


များမကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော့်ငပဲက သုက်ရည်အနည်းငယ် တစ်စက်စက်ကျလာခဲ့တယ်။ The Devil ငနဲ သူ့ပစ္စည်းကြီး ခရေထဲမှ ပြန်ဆွဲ ထုတ်ချိန်တိုင်း အသည်းထဲဟာဆင်းလျက် သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲခံစားသွားရတာ တမျိုးတမည်အမည်မတပ်နိုင်ဘူးရယ်။ သူ့ဟာကြီး ပြန်ဝင်လာရင် တမျိုး၊ ပြန်ဆွဲထုတ်သွားရင် တမျိုးနဲ့ လိင်စိတ်အထွဋ်အထိပ်ခံစားချက်ကို အချိန်ဆွဲပြီး ခံစားနေရသလိုထင်ရတယ်။ ကိုယ့် ပစ္စည်းထဲမှ သုက်ရည်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ပန်းထုတ်နိုင်မလဲ ကျွန်တော်တကယ်မသိတော့ပါ။ တတိယအကြိမ်မြောက် သုက် အနည်းငယ်ထွက်အပြီးမှာ သတိကပ်မိတာက သူသည် ကျွန်တော့်ကို ထိုးသွင်းဆက်ဆံမှုဆက်လုပ်နေတယ်ဆိုတာပဲ။ ရုတ်ခြည်းလိင်စိတ် အထွဋ်အထိပ်ခံစားရချိန် သူ့လက်မောင်းတွေ ခပ်ပြင်းပြင်းတုန်လှုပ်စေသလို သူ့ငပဲကြီး တသိမ့်သိမ်တုန်ခြင်းကိုခံစားရမယ်လေ။ ဒါပေမယ့် သူ့ဟာက ဘယ်လိုဘယ်အထာမှ မပြောင်းလဲသလို မြန်နှုန်းလှုပ်ရှားနှုန်းသာမြင့်လာတယ်။ ကျွန်တော်သာ ငပဲထဲမှ သုက်ရည် တွေ အခါခါပန်းထုတ်ရလွန်းလို့ လူလည်းမျော့နေသလို အသိစိတ်လည်းမကပ်ချင်တော့သလိုလို ဖြစ်လာတယ်။ The Devil ငနဲက သူ့ငပဲကြီးကို လူ့အသားထဲ ဆူးစူးသလိုမျိုး တနင့်တပိုးကြီး ထိုးသွင်းနေတာကိုပဲ အာရုံစိုက်လုပ်နေသလားနော်။



ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ဟာ သူ့လက်မောင်းအစုံအတွင်းမယ် အရုပ်တစ်ခုလို သာခွေယိုင်ပြေလျော့လျက် ဆက်လက်အသုံးချခံနေရပါတယ်။ ဒီလို အသုံးချခံ ပျော်ပါးခံနေရတာကိုပဲ ကျွန်တော်ပျော်တယ်။ သည်အိပ်မက်ကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ logic ကို ကျွန်တော် တကယ် နားမလည် သော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသုံးချခံနေရခြင်းကို ကျေနပ်ပီတိဖြစ် သာယာနေတယ်ပေါ့။ အချိန်အတိုင်းအတာ ဘယ်လောက်ထိ သူဆက်လက် လုပ်ကိုင် ပျော်ပါးနေမလဲ ကျွန်တော်မသိဘူး။အချိန် အတိုင်းအတာဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေပြီ။ ကျွန်တော့်ဘဝတခုလုံး သူ လှေလှော်နေတာ၊ ကျွန်တော့်သုက်ရည်တွေ အလိုလို စီးကျအောင် နှိုးဆွနေတာ၊အာရုံမကပ် လေထဲလွင့်ပြီး လေလှိုင်းထဲမျောနေသလို ဖြစ်နေတာတွေက ရုပ်ရှင်အနှေးပြကွက်တွေအတိုင်း ဖြစ်လျက်ပါပဲ။


နောက်တော့ ရုတ်တရက် အရာအားလုံးရပ်တန့်သွားပါတယ်။  သူ့ဆီးစပ်နဲ့ ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်ကို ဖိကပ်လျက်အနေအထားမှာ သူက ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းကိုင်ရင်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ရပ်တယ်။ အမလေး မထင်နဲ့သူ့ကိစ္စမပြီးသေးဘူး ဆက်လုပ်နေ ဆဲ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချဆဲပါ။ အိပ်ရာခုတင်အစွန်းမှာ ကျွန်တော့်ကို ဒူးထောက်ကုန်းလျက်အနေအထားဖြစ်အောင် နေခိုင်း တယ်။ တကိုယ်လုံးမှ အားအင်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်သလဲမေးရမယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခပ်မတ်မတ်အနေအထားနဲ့မကုန်းနိုင်ဘဲ အိပ်ရာ ကိုမျက်နှာအပ်လျက် ဖင်ဘူးတောင်းထောင်သလိုပုံစံနဲ့။The Devil ငနဲက သူ့လက်တဖက်နဲ့ ကျွန်တော့်ခါးနေရာကို ထိန်းကိုင်သလို အခြားလက်တစ်ဖက်မှ ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို ရစ်သိုင်းဖက်တွယ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လည်ပင်းကိုညှစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးလေ လေးဘက်ထောက်ကုန်းတာကို ပျော့ခွေမနေအောင် သူထိန်းတဲ့သဘောပါ။ ဒူးအစုံမှာ အသေအချာလေး နေသားတကျထောက်ပြုနိုင်ပြီ ခါးပြန်မတ်ပြီဆိုမှ ကျွန်တော့်တင်သားတွေကိုကိုင်တွယ်ကာ လုပ်လက်စအလုပ်ကို သူပြန်လုပ်တယ်။ မွတ်သိပ်ပြင်းပြတဲ့ ဆာလောင်မှုတွေ သူ့ရင်ထဲ မငြိမ်းသေးဘူးပဲ။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းထဲတော့ အိပ်ရာနောက်ပါးမှာ ပြတင်းတံခါးတခုရှိမှန်း အာရုံစိုက်မိတယ်။ ခပ်ပြပြ အလင်း ရောင်တန်းအချို့ဟာ အခန်းနံရံများမှတဆင့် အလင်းပျံ့နေကြောင်းလည်း သိရသလိုပဲ။


တခါ တခါ the Devil ငနဲ အားရပါးရ သူ့ငပဲကို ဆောင့်သွင်းလိုက်တိုင်း ကွမ်းသီးခေါင်းကြီးက ကျွန်တော့်ဗိုက်ထဲထိ တိုးဝင်လာသယောင် ခံစားရပါတယ်။ သည်တခါတော့ စည်းချက်မှန်မှန်နဲ့ သူ့စံချိန်ကို ဆက်လက်ချိုးဖျက်တယ်။ ငပဲကြီးကို တဆုံးသွင်းပြီးနောက် အကုန်ပြန် ဆွဲထုတ်ချိန်ဆို ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ဟာဆင်းသွားတာများ ဗိုက်ထဲအစာမရှိသလိုမျိုးပါ။ အဲဒါကလည်းခဏပါ သူ့ဟာကြီးပြန်သွင်းတာ စက္ကန့်မဆိုင်းဘူးဆိုတော့ ပြန်ပြီးရင်ပြည့်သွားတယ်လေ။ ကိုယ့်ရင်အုပ်၊ ဗိုက်သားပြင်နဲ့ လည်တိုင်တဝိုက်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်လည်ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။သွေးကြောကြီးတွေ ဖောင်းကြွနေတဲ့ သူ့ငပဲတုတ်တုတ်ကြီးကို ကျွန်တော့်လက်ချောင်းတွေနဲ့ ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ရသလို စိတ်ကူးယဉ်တာလည်းပါတယ်။ တကယ်လား ဘာလည်းမသေချာဘူးရယ် အခုဟာကြီးကလည်း အိပ်မက် တစ်ခုမဟုတ်လား။ လုံးဝကြီးအစိမ်းသက်သက် မတွေ့မကြုံဘူးသူနဲ့ ပတ်သက်နေရတယ်လို့မဟုတ်ဘဲ တရင်းတနှီးဖြစ်လာသယောင် လို့ပြောရမလားဘဲ။


အရှိန်တိုးမြင့်ကာ ဆက်လက်အကြမ်းဖက်လာတဲ့ the Devil ငနဲရဲ့ ကျွန်တော့်ခရေထဲမှ ငပဲကြီးမွှေနှောက်ပညာပြမှုကြောင့် မသိစိတ်ထဲ လိင်စိတ်အထွဋ်အထိပ်ပြန်ခုန်တက်လာပါတယ်။ လုံးဝကို အသိစိတ်ပျောက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကျွန်တော့်မှာမရှိတော့ဘူးထင်တယ်။ ပန်းထုတ်စရာ သုက်ရည်ကလည်း လုံးဝမရှိတော့ပေမယ့် ငပဲက မာတောင့်ကာ ခါရမ်းနေပြီး ဘယ်လိုအရည်တွေစိမ့်ထွက်နေမှန်း မပြောတတ်တော့ဘူး။ ရှုံ့ပွ ရှုံ့ပွဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခရေဝရဲ့ညှစ်အားအပြင် ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံး တဆတ်ဆတ်တုန်ခါနေအောင် the Devil ငနဲရဲ့ ပစ္စည်းကြီးက ပညာပြတာ လက်ကုန်ပါပဲ။ သူ့သုက်ရည်တွေကို ပန်းထည့်ပြီးပေမယ့် ငပဲကြီးကို ခရေထဲမှဆွဲမထုတ်ဘဲ ဆက်လက် ထည့်သွင်းမွှေနှောက်နေတာပါ။ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်တဲ့ ခံစားချက်ကြီးက အဆုံးအစမရှိဘူးရယ်။ ပူစပ်နာကျင်မှုကနေ အထွဋ် အထိပ်ခံစားချက်ကို ဆက်လက်ပေးပြန်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူလုပ်နေတာကို မရပ်တန့်ဘူးဗျ။ ကျွန်တော်ဘာများတတ်နိုင်ဦးမှာလဲလေ။



ကျွန်တော် စိတ်ကူးယဉ်ဖူးတဲ့ တနည်း အတွေးနဲ့ High ဖူးတဲ့ အဆင့်တခုကို သူက အားပိုသုံး မောင်းနှင်ခေါ်ဆောင်သွားပါတယ်။ သူ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာကိုင်တွယ်ထားတာမဟုတ်တော့ လေထဲအလိုလိုလွင့်နေတဲ့ အဝတ်စတစ်ခုလို လွင့်မျောရသလားပဲ။ သူ့ငပဲကြီးကလည်း ကြည့်မြင်ရတာတင် လူနဲ့မလိုက်ဖက်လှတာ ကျွန်တော့်ခရေထဲမှာ ပိုပိုထွားလာ လှုပ်ရမ်းလာပါရော။ ပူနွေးရုံထက်ပို တဲ့ အပူငွေ့ပါသုက်ရည်တွေ ခရေအတွင်းထဲကို အားရပါးရပန်းထည့်မှန်း ကျွန်တော်ခံစားလိုက်ရတယ်။ အစစ်အမှန်မဟုတ်နိုင်မှန်း သိပေမယ့် ငံကျိချိုမြိန်သော သူ့သုက်ရည်ရဲ့အရသာကို ကျွန်တော့်လျှာဖျားမှာ တဖန်မြည်းစမ်းမိတယ်တဲ့။ ပျစ်ချွဲပူနွေးနေသော သူ့သုက် ရည်အများအပြား ကျွန်တော့်လိင်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအနှံ့ပေလူးလိမ်းကျံထားမယ်မှန်းလည်း သိနေတယ်။ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုထဲက ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ အားအင်တွေဟာ သူ့စီကစိမ့်ဝင်လာတဲ့ မျိုးရည်များကြောင့် နေသားတကျပြန်ပြည့်သွားတယ်။ ကျွန်တော့် နံဘေး အိပ်ရာပေါ် သူညွှတ်ကျလဲလျောင်းလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်လည်တိုင်နောက်ပါးမှာ သူ့ဦးခေါင်းမှေးမှီထားကြောင်း ရိပ်မိခံစားရပါတယ်။ အား….ကြက်သီးမွှေးညှင်းထလျက် နောက်ဆုံးအကြိမ် တကိုယ်လုံးလွင့်မြောက်ပြီး အထွဋ်အထိပ်ဖြစ်သွားပြန်ရော။ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ် ထဲမှာ ပန်းထုတ်စရာ သုက်ရည်လက်ကျန်လုံးဝမရှိတော့ပါဘူး။


မိန်းမောတွေဝေချိန် သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာ ကျွန်တော့်လည်တိုင်နဲ့ပခုံးကိုတွယ်ဆက်ထားတဲ့ ကြွက်သားနေရာအား ချွန်မြလှသည့် သူ့သွားအစုံထိုးစိုက်ကာ တချက်ကိုက်ခဲလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းအစုံဟာ အစွမ်းကုန်ပြူးကျယ်သွားတယ်။ နေမင်းမှ ထိုးဆင်းလာသော အလင်းတန်းကြောင့် ကျွန်တော်ဘာမှမမြင် ပြောင်ကြီးသာတွေ့ရရော။ ယခင်က ရရှိခဲ့သော သာယာမှုနဲ့ ကွာခြားတဲ့ နာကျင်မှုပါပဲ။ နောက်တစ်ကြိမ် နောက်တစ်ကြိမ် ကိုက်ခဲပြန်ပြီ။ ဘာကြောင့် ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မနိုးထ မရုန်းကန် နိုင်ပါလိမ့်။


ကျွန်တော့်ပခုံးသားမှသည် ဦးခေါင်းရှိရာဘက် သူလှည့်လာပြီး "Nunc mihi pertines,"လို့ နားရွက်အတွင်းကို မာန်ဖီရေရွတ်ပါတယ်။ သူ့အသံဟာ နက်ရှိုင်းလှိုဏ်သံပေါက်နေပုံများ တောင်ကုန်းပေါ်မှ ကျောက်တုံးလိမ့်ဆင်းလာသလိုပါပဲ။ နားရွက်ရှိလို့အသံကြားတယ် ဆိုပေမယ့် ကျွန်တော့်နှလုံးသားမှသည် အနားကပ်ကြားလိုက်ရသလိုမျိုး စကားလုံးတွေကို ခံစားမိရော။


ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို သူလွတ်လပ်ခွင့်ပြုလိုက်ပါတယ်။သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်က ကျွန်တော့်ကို အာရုံမရ တော့လို့ဖြစ်မှာပါ။ သာမန်လူတစ်ယောက်လို တောင့်တင်းမှုမရှိနိုင်လောက်အောင် အလောင်းတစ်ခုလို ပျော့ခွေနေတာကြောင့် ထင်တယ်။ အိပ်ရာပေါ်ကို ကျွန်တော်လဲကျသွားချိန်မှ သူ့ငပဲကြီး -င်ထဲမှ ကျွတ်ခွင့်ရတယ်။ ကျွန်တော့်အိပ်မက်ထဲမှ လွတ်မြောက်ခွင့် မရခင် နောက်ဆုံးလေ့လာမိတာတခုက ကျွန်တော့်ခရေဝထဲမှ သူ့ငပဲကြီး ပြုတ်သွားတာကိုထင်တာပဲ။ ပြီးမှ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်မောကျ သွားတယ်လေ။


အိပ်မက်ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေမက်ပြီး အိပ်စက်တဲ့အချိန်တွေဟာ တကယ်တိုတောင်းလွန်းပါတယ်။ မျက်လုံးအစုံပေါ်မှေးတင်ထားတဲ့ ခေါင်းအုံးပါးတစ်လုံးကို အလင်းရောင်ဖောက်ဝင်သလောက်တောင်မကြာသယောင် ခံစားရတယ်။အဲ…. Night Club မှထွက်လာပြီး ကတည်းက မအိပ်စက်ရသေးသလိုလို လူကပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတယ်ဗျ။ တကယ်တမ်း အိပ်ရာစောစောဝင်ခဲ့တာပါ။ အခုတော့ မောပန်းနွမ်းနယ်ပြီး အိပ်ရာနိုးထလာခဲ့တယ်။


အိပ်ရာပေါ်မှာ တဘက်ခြမ်းကို လိမ့်လိုက်တော့ တကိုယ်လုံးနာကျင်ကိုက်ခဲနေပါတယ်။ ကြမ်းတမ်းဆိုးရွားတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုရဲ့မြင်ကွင်း ဟာ ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းထဲမတွေးဘဲလည်း ရောက်လျက်သားဗျာ။ အောက်ထပ်နေလျက် ပါကင်ဖွင့်ခံရပြီး အဲတာကိုသာယာကြည်နူးခဲ့ တာ။ အင်း သဘောကျသွားတာဖြစ်မှာ။ တကယ်တမ်း ကျွန်တော့်အတွက် မမှန်ဘူးရယ်။ ဘာကြောင့်အဲလိုအိပ်မက် မက်ခဲ့ရတာလဲ။ ကလပ်ကို အိပ်ဖော်အိပ်ဖော် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဖို့သွားဖန်တာလေ။ 


ထထိုင်လိုက်ရင်း ပခုံးတဖက်ကိုလက်နဲ့ကိုင်တော့ စေးကပ်ကပ် အရည် တချို့ထိကိုင်မိရော။ လက်ချောင်းတွေကို ငုံ့ကြည့်ပြန် တော့…အား….သွေးတွေ ကျွန်တော့်သွေးတွေနဲ့ပေလူးနေတာ….။


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



This was a bit of an experiment in writing in the present tense. (I think I got all my verb tenses right, but it is hard not to slip into the narrative past.) I hope you enjoyed the narrator's tale of Halloween evening.



Feedback is always welcome. Don't hesitate to reach out with your reactions: kyawkyawster@gmail.com


Alex Aung (8 November 2025)


Friday, October 17, 2025

တစ်ပတ်မှ တစ်ကြိမ်ပဲ သောက်ရတော့မယ့် ART ဆေးသစ်

 🎉 တစ်ပတ်မှ တစ်ကြိမ်ပဲ သောက်ရတော့မယ့် ART ဆေးသစ်သတင်းကောင်း!




ART ကုထုံး ကုသမှုအတွက် အရမ်းကို မျှော်လင့်ရတဲ့ သတင်းကောင်းလေးတစ်ခု နိုင်ငံတကာကနေ ထွက်ပေါ်လာလို့ မမမြင့်မာ မျှဝေပေးပါရစေ


တစ်ပတ်မှ တစ်ကြိမ်ပဲ သောက်ရတော့မယ့် HIV ဆေးသစ် လေးဟာ အရမ်းကို အလားအလာကောင်းနေပါတယ်တဲ့


💊 Ulonivirine (ယူလိုနီဗီရင်း) လို့ခေါ်တဲ့ စမ်းသပ်ဆဲဆေးသစ်တစ်မျိုးဟာ HIV ကို ခုခံကာကွယ်ဆေး (NNRTI) အုပ်စုဝင်ဖြစ်ပြီး၊ အခုဆိုရင် တစ်ပတ်မှ တစ်ကြိမ်သာ သောက်ရတဲ့ HIV ဆေးဝါးများ ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာရှိနေတယ်လို့ ရဝမ်ဒါမှာလုပ်တဲ့ HIV သိပ္ပံဆိုင်ရာ နိုင်ငံတကာ AIDS အသင်းညီလာခံ (IAS 2025) မှာ တင်ပြခဲ့တဲ့ Phase II လေ့လာမှုရလဒ်တွေက ဆိုပါတယ်။


ဘာလို့ ဒီဆေးသစ်က အရေးပါတာလဲ?

HIV ကုသမှုအတွက် နေ့စဉ်သောက်ရတဲ့ ဆေးတွေက အရမ်းထိရောက်ပေမယ့် တချို့လူတွေအတွက်တော့ နေ့တိုင်းဆေးသောက်ဖို့က ခက်ခဲတာမျိုး၊ “ဆေးသောက်ရတာ စိတ်ကုန်လာတာ (Pill Fatigue)” မျိုးတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ 


ဒါ့အပြင် အသားထဲထိုးတဲ့ အကြိမ်ကြာခံဆေး (Injectable drugs) တွေကို မလိုချင်သူတွေအတွက် တစ်ပတ်တစ်ကြိမ် သောက်ရတဲ့ ဆေး ဟာ ဆေးမှန်မှန်သောက်သုံးမှု (Adherence) ကို အများကြီး တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။


👨‍⚕️ "တစ်ပတ်တစ်ကြိမ် သောက်ရတဲ့ ဆေးစနစ်ဟာ နေ့စဉ်သောက်သုံးရတဲ့ ဆေးစနစ်ထက် တစ်သက်တာလုံး ဆေးမှန်မှန်သောက်သုံးမှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေနိုင်ပါတယ်" လို့ သုတေသနခေါင်းဆောင် Dr. Jean-Michel Molina က ပြောခဲ့ပါတယ်။


ရလဒ်အသေးစိတ်လေးတွေက ဘာတွေလဲ?

• ဒီဆေးသစ် (Ulonivirine) ကို Islatravir ဆိုတဲ့ နောက်ထပ်ဆေးတစ်မျိုးနဲ့ ပေါင်းပြီး စမ်းသပ်ခဲ့တာပါ။


• လေ့လာမှုက နဂိုရည်ရွယ်ထားတာထက် စောပြီး ရပ်နားခဲ့ရပေမယ့် (Isalatravir ဆေးပမာဏများလို့ ခန္ဓာကိုယ် ခုခံအားဆဲလ်တွေ ကျဆင်းမှု ဖြစ်ခဲ့လို့ပါ)၊ Ulonivirine ရဲ့ ထိရောက်မှုကတော့ အားရစရာကောင်းနေခဲ့ပါတယ်။


• နေ့စဉ်သောက်နေတဲ့ Biktarvy လိုမျိုး ထိရောက်မှုအတိုင်းပဲ Ulonivirine နဲ့ Islatravir ပေါင်းပြီး တစ်ပတ်တစ်ကြိမ်သောက်သူတွေမှာလည်း ဗိုင်းရပ်စ်ပမာဏ ၅၀ အောက် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ကုသမှု မအောင်မြင်တာမျိုး မရှိခဲ့ဘူးလို့ သိရပါတယ်။ (လေ့လာမှုမှာ ပါဝင်သူ ၁၅၃ ယောက်အထိ စမ်းသပ်ခဲ့တာပါ)


• အရေးကြီးတာက: ခုခံအားဆဲလ်ကျဆင်းမှုတွေဟာ ဆေးပမာဏများတဲ့ Islatravir ကြောင့်ဖြစ်တာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး Ulonivirine ကြောင့် မဟုတ်ဘူးလို့ သုတေသီတွေက အခိုင်အမာ ပြောကြားထားပါတယ်။ ဆေးရပ်လိုက်တဲ့အခါမှာလည်း ခုခံအားဆဲလ်တွေဟာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတာကို တွေ့ရပါတယ်။


• ဒါကြောင့် အခုလက်ရှိမှာတော့ Islatravir ကို ဆေးပမာဏ လျှော့ချပြီး Ulonivirine နဲ့ ပေါင်းစပ်တဲ့ တစ်ပတ်တစ်ကြိမ် သောက်ရမယ့် Phase IIb စမ်းသပ်မှုအသစ် တစ်ခု ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေပြီလို့ သတင်းရရှိပါတယ်။


ဒီလိုမျိုး HIV ကုသမှုအတွက် ပိုမိုလွယ်ကူတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ပေါ်ထွက်လာတာဟာ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပါပဲနော်။ 


အားလုံးပဲ ကျန်းမာပျော်ရွှင်တဲ့ နေ့ရက်တွေ ပိုင်ဆိုင်ကြပါစေလို့ မမမြင့်မာက ဆုတောင်းပေးပါတယ်ရှင့်။


📌 ယခု အကြောင်းအရာတွင် ဆေးဘက်

ဆိုင်ရာအချက်အလက်များ Source မူရင်း သတင်းများ ပါဝင်သဖြင့် ပြန်လည်ကူးယူပြီး မိမိစာမျက်နှာတွင် တင်ခြင်းမပြုရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။


📌 Research အသေးစိတ်ကို Source > https://www.poz.com/article/ulonivirine-shows-promise-weekly-oral-hiv-treatment


CRISPR ဆိုတာဘာလဲ ? HIV ပိုးပျောက်အောင်ကုတဲ့ နည်းပညာအသစ်လား ? 




နိုင်ငံခြား Page တစ်ခုက တင်နေတော့ အားလုံးက CRISPR အကြောင်းလာမေးကြတာ Page က Reply မပြန်နိုင်လောက်တဲ့အထိပါပဲ 


တကယ်တော့ CRISPR Gene Editing အကြောင်းကို မမ မြင့်မာ တင်ပေးနေတာ ကြာလှပါပြီ။ ဒါက သတင်းအသစ် မထွက်သေးပါဘူး။ ပြောရရင် ပိုကောင်းတဲ့ ကုသနည်း စနစ်တွေဖြစ်အောင် လေ့လာနေကြတာပေါ့ 


ဒါဆိုရင် CRISPR ဆိုတာဘာလဲ ပြန်နွေးကြည့်ရအောင် 


မမမြင့်မာတို့ရဲ့ ဆဲလ်တွေထဲကို ဗိုင်းရပ်စ်တွေကို ဖြတ်ထုတ်နိုင်တဲ့ သေးငယ်တဲ့ကတ်ကြေးလေး တစ်ခုကို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်ပါ။ 


ဒါဟာ CRISPR လို့ခေါ်တဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ကုသရေး နည်းပညာအသစ်ရဲ့ အခြေခံအယူအဆပါ။ ဒီနည်းပညာကို လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက ဘက်တီးရီးယားတွေမှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူသားရဲ့ DNA ကို တည်းဖြတ်ဖို့ ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ကြတာပါ။ 


HIV အတွက်ဆိုရင်၊ ဒီနည်းပညာက ဗိုင်းရပ်စ်ရဲ့မျိုးဗီဇကို ကူးစက်ခံထားရတဲ့ဆဲလ်တွေကနေ ဖယ်ရှားဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်။


ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုတွေမှာ အောင်မြင်မှုရခဲ့ပြီ 


၂၀၁၉ ခုနှစ်က အထူးကူးစက်ခံထားရတဲ့ကြွက်တွေမှာ CRISPR နဲ့အတူ ကြာရှည်ခံ HIV ဆေးတွေပေးပြီး စမ်းသပ်ခဲ့ပါတယ်။ ရလဒ်ကရော? CRISPR က HIV ရဲ့ DNA ကို ဆဲလ်တွေထဲကနေ အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဗိုင်းရပ်စ်လုံးဝမတွေ့ရတော့ပါဘူး။ 


မျောက်တွေမှာလည်း အလားတူအောင်မြင်မှုတွေ့ခဲ့ပါတယ်။l


Temple တက္ကသိုလ်နဲ့ Excision Biotech တို့ပူးပေါင်းပြီး EBT-101/EBT-100 လို့ခေါ်တဲ့ ဆေးတစ်ခါထိုးကုထုံး ဖြင့်စမ်းသပ်ခဲ့ရာ၊ မျောက်တွေရဲ့ကိုယ်ခံဆဲလ်တွေထဲက ဗိုင်းရပ်စ်မျိုးဗီဇတွေ ပျောက်သွားပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။


လူသားတွေမှာ စမ်းသပ်မှု (၂၀၂၂)


ဒီအောင်မြင်မှုတွေအပေါ်အခြေခံပြီး ၂၀၂၂ မှာ CRISPR ကို HIV ရောဂါသည်တွေမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ခဲ့ပါတယ်။ အမေရိကန်က စေတနာ့ဝန်ထမ်း ၅ ဦးကို EBT-101 ဆေးသွင်းကုသမှုပေးခဲ့ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ပုံမှန် HIV ဆေးတွေကိုလည်း ဆက်သောက်စေခဲ့ပါတယ်။ 


ပထမသတင်းကောင်းက—ဒီကုသမှုဟာ လုံခြုံစိတ်ချရတယ်၊ ပြင်းထန်တဲ့ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမတွေ့ရပါဘူး။ ဒါပေမယ့်၊ စမ်းသပ်မှုအရ သူတို့ဆေးတွေရပ်လိုက်တဲ့အခါ ဗိုင်းရပ်စ်ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ 


တစ်ယောက်ကတော့ ၁၆ ပတ်အထိ ဗိုင်းရပ်စ်မပြန်ပေါ်ဘဲ နေနိုင်ခဲ့ပါတယ် (ပုံမှန်ထက်ပိုကြာတာမို့ CRISPR က အထောက်အကူဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆရပါတယ်)။ ဒါပေမယ့် လောလောဆယ်တော့ လုံးဝပျောက်ကင်းအောင် မကုသနိုင်သေးပါဘူး။


ဒါဆို CRISPR က HIV အတွက် အဖြေဖြစ်နိုင်မလား?


သိပ္ပံပညာရှင်တွေက သတိနဲ့အတူ မျှော်လင့်ချက်ထားကြပါတယ်။ CRISPR ဟာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့နည်းလမ်းအသစ် ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ ပျောက်ကင်းနိုင်တဲ့အလားအလာရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်ထိ အောင်မြင်မှုအပြည့်မရသေးပါဘူး။ HIV ဟာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပုန်းအောင်းနေနိုင်တဲ့အတွက် CRISPR ကို ဗိုင်းရပ်စ်ရှိသမျှနေရာတိုင်းဆီ ပို့ဖို့ခက်ခဲပါတယ်။ ပြီးတော့ ကတ်ကြေးက DNA အခြားနေရာတွေကို အမှားဖြတ်မိမှာကိုလည်း စိုးရိမ်ရပါတယ်။


အနှစ်ချုပ်


CRISPR ဟာ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ တိရစ္ဆာန်တွေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်စွာအလုပ်လုပ်ပြီး၊ လူသားတွေမှာလည်း စိတ်ချရတယ် ဆိုတာ သက်သေပြခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် အခုချိန်ထိ HIV ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက ပုံမှန်ဆေးစစ်ပြီး ရနိုင်တဲ့ဆေးတွေနဲ့ ကုသမှုခံယူဖို့ပါပဲ။ 


CRISPR ရဲ့တိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်ကြရအောင်… ဒီနည်းပညာဟာ အနာဂတ်မှာ HIV ကုသရေးကို အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။


မမမြင့်မာနဲ့ အတူတူ ကျန်းမာပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဝတစ်ခုအတွက် ဆက်လက်ကြိုးစားကြရအောင်နော်! ❤️


#HIVEduMM #CRISPR # HIVCure


ဒါကတော့ HIV ပိုးရှိလား မရှိလား စစ်ဆေးနိုင်မယ့် Nationals AIDS Program (NAP) ရှိတဲ့ အစိုးရ ဆေးရုံကြီးတွေဖြစ်ပါတယ်နော်။ 




HIV ပိုးတွေ့ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း ဆွေးနွေးပေးခြင်း ၊ လိုအပ်တဲ့ စစ်ဆေးမူ့များ ပြုလုပ်ပြီး ART ဆေးအခမဲ့ ပေးပါတယ်နော်။ 


နောက်ထပ် အခမဲ့ ကုသမူ့ ရရှိနိုင်ပြီး ဆက်လက်ထုပ်ယူနိုင်တဲ့ အစိုးရဆေးရုံ လိပ်စာလေးတွေ သိရင်လဲ comment မှာ ရေးပေးကြဖို့ အကူအညီတောင်းချင်ပါတယ်ရှင့်။ 


***Hiv Education Myanmar စာမျက်နှာမှ ကူးယူဖော်ပြသည်။ 


Thursday, October 9, 2025

Dating the Massage Therapist (Ending)

 



အပိုင်း (နှစ်)


[Disclaimer: This is a work of fiction.  Any similarities between actual events and the events in this story or the characters in this story are purely coincidental. This story involves descriptions of unsafe sexual acts between men for the purpose of erotic fantasy and is not intended to condone such acts. If you are underage or homoerotic material is otherwise illegal in your area, please do not continue. Author retains copyright; do not duplicate this story without the express written consent by the author. Comments and suggestions are welcomed by the author at kyawkyawster@gmail.com.]


Thank you!


=============================================================================


နောက်နေ့နံနက်ခင်း ၁၀နာရီအချိန်မှာ ကျွန်တော် ရောင်နီကို သွားခေါ်ပြီး မြို့ထဲရှိ တရုတ်တန်းလို့ခေါ်တဲ့ ရပ်ကွက်ကြီး တစ်ခုစီ ကားအသာမောင်းသွားလိုက်ပါတယ်။ အဲ့နားမှာရှိတဲ့ “the Butterfly Wonderland” ထဲ ပထမဆုံး ဝင်မွှေဖို့ ကျွန်တော် လက်မှတ်နှစ်စောင်ဝယ်ပစ်တယ်။ ယခင်က ဝင်မလည်ဘူးပေမယ့် အခုတော့  အဖော်ပါတာမို့ အချိန်ကောင်းတစ်ခုရလိုရငြားပေါ့။

ပြီးတော့ ဈေးတန်းဧရိယာတဝိုက်လျောက်သွားရင်း မွန်းတိမ်းချိန်မို့ sandwich ဆိုင်အဆန်းလေးတစ်ခုမှာ အဆာပြေစားသောက် ခဲ့ကြပါတယ်။ နှစ်ယောက်သား သတ္ထုနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့ Fancy လက်ဝတ်ရတနာရောင်းချတဲ့ဆိုင်အချို့မှာ ပစ္စည်းအနည်းငယ်ဝယ်ကြ မွှေကြတယ်ပေါ့။


မွန်းတိမ်းချိန်နှောင်းပိုင်းမှာတော့ သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ပူပြင်းနေတဲ့ နေရောင်ချိန်အောက် ဟိုသည်စူးစမ်းကြည့်ရင်း အိမ်ပြန်လမ်း လျှောက်ကြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။


ရောင်နီရဲ့အိမ်ကိုပြန်တဲ့လမ်းမှာ သူက ကျွန်တော့်ကိုချက်ချင်းမပြန်သေးဘဲ ခဏထိုင်နားချင်နားဖို့ပြောလာတယ်။


“Sure, မပြန်ဘဲ ညအိပ် အချိန်ဖြုန်းလို့ရရင် ကျွန်တော်ပိုပျော်မိမှာ” သူ့ကို ဘေးတစောင်း မသိမသာငဲ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။


ရောင်နီက အားရပါးရပြုံးခဲ့ပြီး “အင်း…ဒါဆို အေးဆေးအချိန်ရတော့ ပိုပျော်ဖို့ကောင်းမယ်လို့ ကျုပ်ထင်သား” တဲ့။


“အိုကေ” ကျွန်တော် သူ့ကိုပြန်ပြုံးပြရင်း အိမ်ပြန်လမ်းပေါ် ကားကို အာရုံစိုက် ဂရုထားမောင်းနှင်လိုက်ပါတယ်။


သူ့အိမ်ကိုရောက်တာနဲ့ချက်ချင်း ရေခဲသေတ္တာရှေ့သွားရပ်ကာ နှစ်ဦးသားအတွက် ရေပုလင်းနှစ်လုံးဆွဲယူလာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တကျိုက်နှစ်ကျိုက်လောက် ရေသောက်ပြီးတာနဲ့ ရာသီဥတုပူသေးတာကြောင့် အိမ်ဝန်းကျင် ဟိုသည်လမ်းလျှောက်ကြဖို့၊ ပြီးမှ ရေချိုးပြီး ညစာအတွက်ပြင်ဆင်ကြမယ်လို့ သူအကြံပြုပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အေးဆေးသက်သာ သဘောတူရတာပေါ့။


ရေမိုးချိုးဖို့အတွက် ကျွန်တော်အဝတ်တွေ စချွတ်နေစဉ်မှာပဲ ရောင်နီသည်လည်း တကိုယ်လုံးအဝတ်မကပ်အောင်ခွာပြီးပါပြီ။


“နှစ်ယောက်စလုံး ရေအတူချိုးဖို့ ရေချိုးခန်းက ကျယ်ပါတယ်” ရောင်နီ စကားပြောလည်းပြော သူဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီတိုနဲ့တကွ အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုပါ ချွတ်လိုက်တယ်။


“Okay,” ကျွန်တော်လည်း အိုကေလိုက်ရင်း ရေပန်းခေါင်းအောက်ဝင်ကာ ခလုပ်ကိုဖွင့်ချပါတယ်။ ရေအပူချိန်က အံကိုက်ချိန်ညှိထား သည်မို့ ကဂျိုးဂဂျောင်မဖြစ်သွားတာတော်သေးတယ်။ ရောင်နီက ကျွန်တော့်နောက်ပါးကနေ ရေပန်းအောက်ဝင်ရပ်တယ်လေ။


ရေပူစက်ကလေးသေးတာမို့ မကြာခင်ရေအပူချိန်အေးစက်လာနိုင်ကြောင်း ရောင်နီက သတိပေးလာတာကြောင့် ခေါင်းလျှော်နေတဲ့ ကျွန်တော် ဆပ်ပြာမြှုပ်မြန်မြန်ပြောင်အောင်ဆေးချရပါတယ်။ တကိုယ်လုံးဆပ်ပြာတိုက်ချွတ်ဖို့အတွက် နံဘေးခဏကပ်ပြီးရပ် ကျွန်တော် ဆပ်ပြာတိုက်နေချိန်မှာ ရောင်နီတယောက် ရေပန်းအောက်ဝင်ကာ အားရပါးရချိုး သူ့ဆံပင်ကို ခေါင်းလျှော်ရည်နဲ့ကောင်းကောင်းဆေး တယ်။ သူ့ငပဲက ပုံမှန်မဟုတ် မတ်ထောင်နေတာမို့ ခန္ဓာကိုယ်တဝိုက်အကြည့်မရောက်လည်း မျက်စိထဲ ထင်းနေတာဗျာ။ ကျစ်လစ်လှပ ပေါ်လွင်တဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ကြည့်ဖြစ်သွားရတယ်လေ။


သူရေချိုးပန်းခေါင်းခလုပ်ကို လှည့်ဖွင့်နေစဉ် ခန္ဓာကိုယ်နောက်ပိုင်းနဲ့တကွ လုံးဝန်းပြည့်တင်းတဲ့ တင်သားဆိုင်တွေအား ကျွန်တော် အသာကိုင်တွယ်မိနေပါတယ်။ သေချာတာက သူသည် ရုပ်ရည်ပြေပြစ်ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အပြင် လှပသည့် ကိုယ်ဟန်ပိုင်ရှင်မို့ အတူတကွ မထိတထိ ရေချိုးနေရတဲ့အပေါ် ကျွန်တော်သာယာကျေနပ်တာအမှန်ပါ။


ရောင်နီတယောက် ရေပန်းခေါင်းအောက်မှာ နံဘေးကပ်ရပ်လျက် နေရာဖယ်ပေးလာတာမို့ ကျွန်တော်လည်း ရေပန်းခေါင်းအောက် ဝင်ရပ်လိုက်ပါတယ်။ ရောင်နီသည်လည်း ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်နောက်ပိုင်းအနှံ့လက်အစုံနဲ့ပွတ်သပ်ထိတွေ့တာ တင်သားဆိုင်နေရာ အရောက် ကိုင်တွယ်ရုံသာမက လက်ချောင်းများအား ခရေအတွင်းပိုင်းထဲထိ ထိုးသွင်းလျက် အထိအခတ်မခံ G_Spot လိုနေရာကို ရှာဖွေလာတယ်။ ဟုတ်တယ် ခပ်တုတ်တုတ် သူ့လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို အသုံးပြုလျက် ခရေအတွင်းထဲကို ဖြည်းဖြည်းခြင်း ထိုးသွင်းရင်းနှိုက်တာပါ။ အထာကျ အသွင်းအထုတ်အဆင်ပြေမှ နောက်လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုထပ်ပေါင်းထည့်သွင်းပြီး ကလိပြန်တယ်။


အဲသလိုအနေအထားနဲ့ လက်ကစားနေကြတာ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာချိန်မှာတော့ ရေပန်းခေါင်းကကျလာတဲ့ရေများဟာ အေးစက်စပြုလာတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ ရေမိုးချိုးပြီးချိန်တန်ပြီလို့ အချက်ပြတာပါပဲ။


နှစ်ယောက်သား တဘက် ကိုယ်စီသုံးပြီး တကိုယ်လုံးရှိ ရေများခြောက်သွေ့အောင် သုတ်သင်ပြီးနောက် ရောင်နီဦးဆောင်ရာ သူ့အိပ်ခန်း ရှိရာဘက်လိုက်သွားပါတယ်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အထိ အငမ်းမရကို ကျွန်တေ်ာတို့နမ်းဖြစ်ကြတာ အိပ်ရာပေါ်ကို တွားမတက်ခင် အထိပါပဲ။ အိပ်ရာပေါ်ရောက်တော့လည်း တစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ယောက် ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်နေဆဲဖြစ်သလို နှုတ်ခမ်းခြင်း အနမ်းဂဟေဆက်တာ မပြီးဆုံးသေးဘူးရယ်။


ရောင်နီရဲ့ နံဘေးမှာ လဲှလျောင်းလျက် ကျွန်တော် သူ့လည်တိုင်အနှံ့၊ သူ့ပခုံးသားတဝိုက်အနမ်းဖွဖွဆက်တိုက်ပေးရင်း အောက်ကိုဆင်း ချလျက် မာတောင့်မတ်ထောင်နေတဲ့ သူ့ငပဲကြီးကို ပါးစပ်ထဲငုံစုပ်ချလိုက်ပါတယ်။


ရောင်နီ့နှုတ်ဖျားမှ ကျေနပ်သာယာမိန့်မူးမှုကြောင့် သက်ပြင်းမောချသံ ညည်းညူသံသဲ့သဲ့ထွက်လာသလို ကျွန်တော့်ဆံပင်တွေကိုလည်း သူ့လက်ချောင်းများနဲ့အသာအယာထိုးဖွလာတယ်။ သူ့ငပဲကြီးက တုတ်ခိုင်သလို ရှည်လျားသည်မို့ ကျွန်တော်ပညာမသုံးဘဲ ပါးစပ်ထဲ အထုတ်အသွင်းလုပ်လို့အဆင်မပြေလောက်ပါဘူး။ ငပဲအခြေကို လက်နဲ့အသာဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကွမ်းသီးခေါင်းတဝိုက်ကို လျှာနဲ့ အသာအယာရစ်ဝိုက်လျက်ပြုတာမျိုး၊ ဖောင်းကြွနေတဲ့ သွေးကြောကြီးတွေကို လျှာနဲ့ဖိနှိပ်ကလိရင်း တို့ထိတာမျိုး၊ ပြီးတော့ တစ်ချောင်း လုံးမဟုတ်တောင် တစ်ဝက်လောက်ထိ ခပ်သွက်သွက် အထုတ်အသွင်းလုပ်တာမျိုးတွေ ကျွန်တော်လုပ်ရတယ်လေ…အား။ 


အွန်း…. ကွမ်းသီးခေါင်းက ဖောင်းကြွလာသလို အရည်ကြည်အချို့စိမ့်ထွက်လာချိန်ကျ ရောင်နီတယောက် ဖင်တကြွကြွနဲ့အိန္ဒြေမရ ဖြစ်လာပြီ။ သူ့ငပဲတခုလုံးကို စုတ်မှုတ်လျက် ပါးစပ်နဲ့လုပ်နေသော်လည်း ရင်အုပ်အစုံနဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုလည်း လက်နဲ့ အသာအယာ ပွတ်သပ်ကလိတာမျိုး စည်းချက်ကျကျ ကျွန်တော်လုပ်တယ်။ ပါးစပ်ကိုသုံးပြီး ကော်ဖီဖျော်သလို တပြွတ်ပြွတ် အသံမြည်တဲ့အထိ လှုပ်ရှား ပေးတာမရပ်နားဘဲ ရောင်နီရဲ့မျက်ဝန်းတွေကို တချက်ခိုးကြည့်လိုက်တာ မျက်ဖြူစိုက်ပြီး ရင်အုပ်အစုံဟာ လည်း ဖောင်းမောက်ကြွတက်လျက် ကျွန်တော့်ပညာအသုံးချမှုမှာနစ်မျောနေလို့ ကျေနပ်တယ်။ သူ့တင်ပါးဆုံမှာ ကျွန်တော့်လက်အစုံ ကိုထိန်းကိုင်ထားစဉ်မှာ သူကတော့ ကျွန်တော့်ဆံနွယ်တွေကြားထဲ လက်ချောင်းတွေနဲ့ထိုးဖွနေတယ်လေ။


မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ထိ ကျွန်တော်ပုလွေပေးပြီးနောက် ရောင်နီရဲ့ ရွှေဥတွေဟာ ကပ္ပာယ်အိတ်ထဲ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားပြေးကပ်တာ တွေလုပ်လာတာကြောင့် သူ့လိင်စိတ်အထွဋ်အထိပ်ရောက်လုနည်းပါးဖြစ်လာမှန်း သိခဲ့ပါတယ်။ သည်တော့ ကျွန်တော်လုပ်လက်စကို အရှိန်လျှော့ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းများစီပြန်သွားကာ စတင်နမ်းရှိုက်နေပစ်တယ်။


ရောင်နီက အထာပေါက်စွာ ကျွန်တော့်ငပဲ ဒုံးပျံကြီးစီလက်ရောက်ကိုင်တွယ်ကြည့်ပြီးနောက် ပက်လက်လှန်အိပ်စေပါတယ်။ ကလိ ကလိ ယားကျိကျိဖြစ်အောင် ကျွန်တော့်လည်တိုင်အနှံ့နဲ့ နားရွက်အစုံကို နမ်းရှိုက်လျက်မှ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို နေရာရွှေ့ကာ အနမ်းပေး တယ်ဗျ။ မတ်ထောင်နေတဲ့ ဒုံးပျံကိုလက်နဲ့အသာထိန်းကိုင်ထားရင်း ပေါင်ခြံတဝိုက်သာမက ကပ္ပာယ်အိတ်တဝိုက်ကိုပါနှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ ပွတ်သပ်သလို အနမ်းဖွဖွလည်းဆက်တိုက်နမ်းတာမျိုး သူလုပ်တယ်။ ကျွန်တော့်ဒုံးပျံကြီးကို ကွမ်းသီးခေါင်းကနေ အခြေရင်းထိ သူ့ အာခံတွင်းထဲ စုပ်မျိုလိုက်ချိန်မှာ မအောင့်အီးနိုင်စွာ အနည်းငယ် ညည်းညူမိရတယ်။ တဖန် မသိမသာ ချောဆီစိုရွှဲလက်စ သူ့လက် ချောင်းများနဲ့ တင်းကြပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခရေထဲ ထိုးသွင်းလမ်းချဲ့တယ်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အထိ နေရာနှစ်ခုကို အစွမ်းကုန် သူပညာ ပြန်ပြနေရင်းမှ ရပ်တန့်ကာ ဦးခေါင်းပြန်မော့လျက် ကျွန်တော့်ကို အမေးစကားဆိုလာတယ်။


“ခင်ဗျား -င်ပေါက်ထဲကို ကျုပ်ဟာကြီးသွင်းခွင့်ပေးပါလား” ရောင်နီဟာလေ နားခံသာအောင် မကျူတတ်ဘူးထင်ပါရဲ့တဲ့တိုးကြီးပြော တယ်။ ဒါပေမယ့် ခပ်တိုးတိုးလေသံနဲ့ ညည်းညူသလိုပြောပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ် အုပ်မိုးမလိုလိုနဲ့ ပက်လက် လှဲလျောင်းသွားအောင် တွန်းလှဲလျက် ရင်အုပ်မောက်မောက်ပေါ်မှ နို့သီးခေါင်းများကို လျှာသိုင်းကျင့်ပါရော။


“အင်း…..သိပ်တော့ မကြမ်းနဲ့ဗျာ” ကျွန်တော်လည်း မပွင့်တပွင့်လေသံနဲ့ပြန်ဖြေတယ်။


ရောင်နီ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ရင်း နံရံကပ်ဗီရိုတစ်ခုရဲ့အံဆွဲထဲမှ အပြာရောင်ချောဆီပုလင်းတစ်ခုကိုဆွဲယူလိုက်ပါတယ်။ ခပ်သေးသေး ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်ပြီး ကျွန်တော့်နှာခေါင်းအနားဝေ့ယမ်းပြန်တာမို့ ရလာတဲ့ရနံ့လတ်ဆတ်မှုလှိုင်းလုံးဟာ တကိုယ်လုံးကို ရိုက်ခတ် သွားသလားခံစားရတယ်။


“ဘယ်လောက်ထိ ကြမ်းစေချင်တာလဲ ပြောပြ” ဟင်း…..ခပ်တိုးတိုးလေသံနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ  အသဲတုန်အူတုန်သွားအောင် အနားနားကပ်မေးတယ်။


သူ့မေးခွန်းက ခပ်ရိုးရိုးလေးပါ။ ပြန်ဖြေရင်လည်း မရိုးမဆန်းလေး ကျွန်တော်ဖြေမယ်လို့ စဉ်းစားမိသော်လည်း နှလုံးခုန်သံကတော့ အနည်းငယ်ပိုမြန်လာပါရော။ “အာ….ခင်ဗျားပစ္စည်းကြီး ကျွန်တော့်-င်ထဲမြုပ်နေအောင် သွင်းစေချင်တာ….ပြီးတော့ အဲသလိုလုပ်နေတုန်း ခင်ဗျားမျက်နှာကို ကြည့်ချေင်တယ်…ဒါပဲ” ခပ်တိုးတိုးပဲ သူ့ကိုပြန်ဖြေမိတယ်။ ကျွန်တော် ရှက်နေတာများလားပဲ။


ရောင်နီ ခေါင်းငြိမ့်ပြပုံက တည်ငြိမ်လေးနက်နေပါတယ်။ သူ့ပါးပြင်အစုံကတော့ နှင်းဆီပန်းခင်းတစ်ခင်းလိုပဲ ရဲတွတ်လို့ပါ။ “ခင်ဗျား နေရတာအဆင်မပြေဘူး တစ်ခုခုအမှားအယွင်းဖြစ်ရင် ကျုပ်ကိုအသိပေး။ ဒါမှမဟုတ် ရပ်စေချင်ရင်လည်း ချက်ချင်းပြောဗျာ…နော်”


“ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်” ကျွန်တော် သေချာကတိပေး ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ လိင်ဆက်ဆံချိန်မှာ နာကျင်မှုတစ်ခုခု ခံစားရရင် ကျွန်တော့်အတွက် ချက်ချင်းဆိုသလို Feel ကျဲစေတာလည်းအမှန်ပါပဲ။


ရောင်နီရဲ့လက်အစုံဟာ ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်နှစ်ခုကြား အသာအယာနေရာယူပြန်တယ်။ သူ့လက်ချောင်းတွေဟာ တင်းကြပ်နေဆဲ ကျွန်တော့်ခရေဝတဝိုက် ရေဝဲကန်တော့လို့လည်ပတ်ရင်း ဂရုတစိုက်နဲ့ တရစ်ခြင်း အဝချဲ့ပါတယ်။ အေးစက်ချောကျိနေတဲ့ လက်ချောင်း များရဲ့ ခရေဝထဲ မျှော့သွေးစမ်းမှုဟာ ကျွန်တော့်ကို သက်ပြင်းမော မကြာခဏချမိစေသလို ဖင်တကြွကြွဖြစ်စေရော။ လက်ချောင်းတ ချောင်းခြင်း အထုတ်အသွင်း အဆင်ချောပြန်တော့ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းပူး၊ အဲသည်ကနေ သုံးချောင်းပူးကာ လမ်းကျောင်းကျင့် မိတ်ဆက်ပုံက ရောင်နီ့ပညာကို သိရစေတယ်။ နုညံ့ငြင်သာသလို အထိအကိုင်များက ကြင်နာမှုပါတာကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ မသက်မသာ စိတ်ထဲတင်းကြပ်သလို ခံစားမှုများက ခဏခြင်းမှာပဲ ပြေလျော့ကာ အလိုက်အထိုက် တိုးတက်တပ်မက်စိတ်တွေ အရှိန်မြင့် လာတယ်လေ။


“အာ…မရပ်လိုက်ပါနဲ့….ဆက်လုပ်ပေး” ကျွန်တော် သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ဖမ်းစွဲကိုင်ပြီး အားပေးအားမြောက်လုပ်မိတယ်။ သူသွင်းထားတဲ့ လက်ချောင်းတွေကို ခရေအတွင်းထဲမှာ လှည့်ပတ်မွှေနှောက်လိုက် အထုတ်အသွင်း ငြင်သာစွာ တရွရွလုပ်လိုက်နဲ့မို့ ကျွန်တော့်မှာ ငါးရံ့ပြာလူးပါ။ သူ့လက်ချောင်းတွေကို အတွင်းပိုင်းထဲထိ ပိုပိုထိုးသွင်းလိုက်ချိန်ဆို ကျွန်တော် မထိန်းနိုင်ဘဲ အသံထွက်ညည်းညူ ပစ်တယ် တကယ်။


“ဒါပဲလေ….ခင်ဗျား သည်လိုအရသာကို ဘယ်လောက်ထိလိုချင်လဲ ကျုပ်ကြားချင်တယ်…ကြိုက်သလောက်အော်” ရောင်နီက သူ့အသံ အက်ရှရှနဲ့ စိတ်ပိုကြွအောင် အားပေးအားမြောက်လုပ်ပါတယ်။ ခရေအတွင်းထဲ ထိုးမွှေနေတဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ prostate (အမျိုးသားများရဲ့ G-Spot) နေရာကိုရှာကြံလျက် တကယ့်ကို အသာအယာတို့ထိပွတ်သပ်ကလိပြန်တာမို့ မအော်ညည်း နိုင်တော့ဘဲ တအိအိ ခပ်တိုးတိုးသာအသံပြုရတယ်။


Prostate နေရာကို ရောင်နီက အတန်ကြာတဲ့အထိ ပွတ်သပ်ကလိနေတာ တဖြည်းဖြည်း ကျွန်တော့်ပေါင်ခြံအတွင်းပိုင်းထဲမယ် ဒိုးဒိုးဒန့်ဒန့် တဆတ်ဆတ် ခုန်လာပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲဟာလည်း မတို့မထိမကိုင်ဘဲ ဆီးစပ်ကိုပြေးကပ်နေသလို ရာနှုန်းပြည့် မာတောင့်နေတာ ကွမ်းသီးခေါင်းမယ် အရည်ကြည်စို့လာမှန်း သတိထားမိတယ်။ သူ့လက်မက ကျွန်တော့် ခရေနဲ့ကပ္ပာယ်အိတ်ကြား ဧရိယာကို ပွတ်သပ်နေစဉ်မှာ အတွင်းပိုင်းမှ လက်ချောင်းများကတော့ အဓိကပွိုင့်ကို တပြိုင်နက်ကလိနေတာပါပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ ကြာရှည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အမြန်ပြီးတော့မည့်အရိပ်အယောင်ပြလာတာကြောင့် သူ့ပခုံးကိုဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး လုပ်နေတာကိုရပ်တန့်ဖို့ပြောမိ တယ်။


“Please, I need you inside of me” တုန့်ဆိုင်းတာတွေ ရှက်ရွံ့တာတွေ အကုန်ပျောက်ပြီး သူ့ကိုကျွန်တော် တောင်းပန်ပြောပြောခဲ့ တယ်။


သူ့လက်ချောင်းတွေကို ကျွန်တော့်ခရေထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နံရံကပ်ဘီရီုအံဆွဲထဲလက်နှိုက်ရင်း “ကျုပ် ကွန်ဒုံးသုံးရမလား”လို့ ပါးစပ်ကမေးပေမယ့် ကွန်ဒုံး နှစ်ခုသုံးခုမကကိုယူပါတယ်။ သူ့လေသံက စေးကပ်ကပ်နိုင်သော်ငြား ကျွန်တော် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်မယ့်အနေအထားကို ပိုအာရုံစိုက်တယ်ဗျ။


ကျွန်တော် ဦးခေါင်းကို အသာခါရမ်းပြကာ “မသုံးနဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော် PrEP သောက်ထားတယ်အမြဲ” ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အံ့သြမိတဲ့ အထိ အလျင်အမြန်ငြင်းဆန်မိပါတယ်။


‘အာ….ကျုပ်လည်းအတူတူပဲ။” ရောင်နီက စကားပြန်ကာ ကွန်ဒုံးများကို ဘီရိုအံဆွဲထဲပြန်ထည့်လိုက်တယ်။


“ခင်ဗျားပစ္စည်းကြီးတခုလုံး ကျွန်တော့်-င်ထဲအပြည့်မြုတ်နေတာကို ခံစားချင်တာ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကြား အလွှာခြားတာကို မလိုချင်ဘူး”


“ခင်ဗျား သေချာလို့လား” ရောင်နီက ပါးစပ်မှ စူးစမ်းမေးမြန်းသလို သူ့မျက်ဝန်းများဟာတော့ ဆန္ဒအစုံနဲ့ အလျှံတငြီးငြီးတောက် လောင်လာတယ်။


“တကယ်….သိပ်သေချာတယ်ဗျာ” ကျွန်တော့်ခြေတံနှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်ကားလျက် ဖိတ်ခေါ်ဟန်ပြပြီး စကားတုန့်ပြန်လိုက်ပါတယ်။


ရောင်နီ ဦးခေါင်း တဆတ်ဆတ်ငြိမ့်လျက် ချောဆီဘူးကိုလှမ်းယူပါတယ်။ သူ့ငပဲကြီးကို ကျွန်တော့်ခရေဝမှာ မတေ့ခင် ချောဆီ ခပ်များများလိမ်းကျံတဲ့အပြင် လူးသင့်တဲ့နေရာအနှံ့သူလိမ်းတယ်။ ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်ခြေတဘက်ကို သူ့ညာဘက်ပခုံးပေါ်ထမ်း တင်ရင်း အခြားလက်တစ်ဖက်ကတော့ ငပဲကြီးအား တွင်းထဲလမ်းကြောင်းတည့်အောင် ထိန်းကိုင်ထည့်တယ်ဗျ။


“ကျုပ်ကိုကြည့်ပါဗျ” နုညံ့တဲ့လေသံနဲ့ သူတောင်းဆိုတယ်။


ကျွန်တော့်မျက်လုံးများနဲ့ အကြည့်ချင်းဆုံမိချိန်မှာတော့ သူ့ငပဲကြီးကို ခရေထဲ တထစ်ချင်းအသာအယာထိုးထည့်ပါရော။ တုတ်ခိုင်သလို သွေးကြောများဖောင်းကြွနေတဲ့ သူ့ငပဲကြီးဟာ ကျွန်တော့်ခရေနှုတ်ခမ်းသားတွေကို ပွတ်တိုက်ရင်း အတွင်းပိုင်းထဲ ပြည့်ကြပ်စွာတိုးဝင် သည်မို့ တနင့်တပိုးကြီးခံစားရသလို ရင်ထဲတလှိုက်လှိုက်ခုန်လာတယ်။ တိုးဝင်သလောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အထိ ကျွန်တော် အသားကျအောင် အချိန်ပေးပြီးမှ အဆုံးထိမဝင်သေးသော သူ့ငပဲကို ဂရုတစိုက်ဆက်သွင်းတယ်။ ဘယ်လိုကြီးမှန်းမသိ မပြောတတ်ဘူး ဗျာ….နာကျင်ပူစပ်တာလည်းမဟုတ် ခံစားချက်ကြီးကလည်း တနင့်တပိုးကြီးမို့ သက်ပြင်းခဏခဏချမိတာတော့အမှန်။ စိတ်ကူးယဉ်တာ မဟုတ်ဘူး တကယ်လိုလိုချင်ချင်နဲ့ ကျွန်တော်လိုက်လျောမိလို့ ခံစားရတဲ့ဖီလင်မှန်း ပြန်သတိကပ်မိကာ စိတ်လိုလက်ရ သူစိတ်မခုစေရ အောင် အမူအယာကအစပြင်လိုက်တယ်။


“အဆင်ပြေတယ်မဟုတ်လား” သူက အသံခပ်တိုးတိုးနဲ့မေးပါတယ်။ ပြီးတော့ ပခုံးတဖက်နဲ့ဖမ်းထိန်းထားတဲ့ အနေအထားမပျက်အောင် သူ့ဘာသာသူထိန်းကိုင်တယ်။


အသက်မျှင်းမျှင်းရှူရှိုက်လျက် “ပြေတယ်….ခင်ဗျားပညာပြတာ မစုံသေးဘူးထင်တယ်…ဆက်လုပ်ဦး”လို့ ကျွန်တော်ပြောရတယ်။


ရောင်နီ သူ့ငပဲကြီးကို ကျွန်တော့်ခရေထဲ  တစ်လက်မခြင်း  တစ်လက်မခြင်း ထိုးစိုက်နှစ်မြုပ်တာကြောင့် ခဏရပ်လိုက်ချိန်တိုင်း အသက်ခိုးရှူရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ခရေဝတခုလုံး သူ့ငပဲကြီးအပြည့်အသိပ်တိုးဝင် ပိတ်စို့သွားချိန်မှ ခန္ဓာကိုယ်အားကိုသုံးပြီး ရှန်တိန် သွက်သွက်စလုပ်တယ်။ အား….သူ့နဖူးကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်နှဖူး တွန်းတိုက်မိမတတ်ဖြစ်သွားတိုင်း အလန့်ထန်းလျက်ဖြစ်ရတာအမောပါ။ ရင်ဘတ်ကြီးတခုလုံး ပြည့်သိပ်နေသလိုခံစားရတာမို့ အသက်ရှူသွင်း ရှူထုတ်မှန်အောင် အာရုံစိုက်ရတဲ့ အချိန်ခဏဟာ အလုပ်ကိုဖြစ် လို့။


“ခင်ဗျားပစ္စည်းက သိပ်ကိုကောင်းဗျာ….အလွန်ကြပ်….ကျုပ်-ီးကြီးကိုတင်းအောင်ဖမ်းကိုင်ထားသလိုပဲ စည်းပိုင်နေတာ” ခပ်တိုးတိုးလေး သူရေရွတ်တယ်။


ရောင်နီ့ငပဲခပ်တုတ်တုတ်ကြီးကြောင့် ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံး လေထဲလွင့်နေသလိုခံစားရပေမယ့် သူ့ဟာကြီးက မာတောင့်ရှည်လျား လွန်းပါတယ်။ ငပဲကြီး ကျွန်တော့်ခရေထဲ တိုးဝင်ချိန် ဒါမှမဟုတ် ပြန်ဆွဲထုတ်ချိန်ဆို အူတွေ အသည်းတွေပါ လိုက်ပါသွားမလား ခံစားရတာအမှန်။ ဒါ့အပြင် ကိုယ့်နှလုံးခုန်သံကို ကိုယ်ပြန်ကြားရသလိုမို့ တခါတလေ ရောင်နီ့ကို မကြည့်ရဲဘဲ ရှက်သွေးဖြန်းမိသလိုပါပဲ။ တကယ်မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် အပေးအယူမျှလာပြီး လိင်စိတ်ထန်မှုဟာလည်း နှစ်ယောက်စလုံးမှာ မီးထတောက်မတတ် ဖြစ်လာကြတယ်။ ကျွန်တော်ပြသမျှ မြင်တွေ့သူ၊ ကျွန်တော့်ကို အရေးတယူလေးစားသမှုရှိသူ၊ ကျွန်တော့်အကြိုက် ဖြစ်တည်မှုအတိုင်း အကန်မပြောဘဲ အလိုက်သင့် အလျားသင့်လိုက်ပါသူ၊ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲက ဆန္ဒခြေရာအတိုင်း လိုက်ပါလာအောင် ခေါ်ဆောင်နိုင်သူ ရောင်နီပါ။


“နည်းနည်းလောက် ဖင်ကိုကြွလိုက်” လို့ပြောတာကြောင့် ကျွန်တော့်တင်ပါးဆုံအား အနည်းငယ်လူးလှိမ့်ပြီး အပေါ်ကို အနည်းငယ် မြောက်လိုက်ပါတယ်။သည်အခါမှာ လက်ကျန် အခြားကျွန်တော့်ခြေထောက်တဖက်အား သူ့ပခုံးအစုံပေါ် မျှထမ်းပြီး သူ့ငပဲကြီးကို တဆုံးထိုးသွင်းချပစ်လို့ရသွားအောင်ဖန်တယ်လေ။ တင်းထားတဲ့လက်ကျန်စိတ်လေးကို အဆုံးထိလျော့ပေးရင်း သူပြုသမျှ ကျွန်တော် ခွင့်လွှတ်ရရော။


ရောင်နီရဲ့ ပညာပြပုံကလည်း တကယ်ပါ….ညည်းညူသံဘယ်လိုပြုရမှန်း မသိတော့ဘူးရယ်….ငပဲရှည်တုတ်ကြီးကို ကျွန်တော့်ခရေထဲ တစ်ချက်ခြင်း ငရုတ်ဆုံထောင်းသလိုထောင်းတယ်။ ကျွန်တော့်ဘက်က လိုလားလွန်းပုံပြပေမယ့် ထမနဲထိုးသလို မွှေနေတာအကြာကြီးပဲ။ အား…..ကျွန်တော့် ခရေအတွင်းသားနံရံတွေကို သူ့ငပဲကြီးက ပွတ်တိုက်သွားသလို prostate ကိုလည်း ချက်ကျလက်ကျ တို့ထိတာများ တကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွှေးညှင်းထပြီး ရေလှိုင်းရိုက်ခတ်သလိုခံစားရတယ်။


“ခင်ဗျားက သိပ်လှတယ်ဗျာ….တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ” ကျွန်တော့် လည်တိုင်အနှံ့ကို သူနမ်းရှုံ့ရင်း ပြောလာတယ်။


အွန်း…..တစ်ချက် တစ်ချက် သူဆောင့်လိုက်တိုင်း အတွင်းထဲကို နင့်ကနဲဝင် ဝင်သွားတာ မိန်းကလေးဆိုရင် သားအိမ်ထောက်လောက် တယ်။ ချောဆီထည့်သွင်းထားမှုကြောင့်ရော သူ့သဘာအရကော ကျွန်တော့် prostate ကို အသာအယာပွတ်တိုက်နေတာ အချက်တိုင်း။


“God, အတော်ကောင်းတာပဲ…ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်…အဲ့နေရာ….မရပ်လိုက်နဲ့….ဆက်လုပ်” သက်ပြင်းအခါခါချပြီး ကျွန်တော် တောင်းဆိုမိတယ်။


“ကျုပ်မရပ်ပါဘူး…ကျုပ်-ီးကြီး ခင်ဗျား-င်ထဲထည့်ထားတာကြိုက်တယ်မဟုတ်လား…ကြိုက်လား…ရှီး…” 


သူ့ပါးစပ်ကလည်း မေးခွန်းထုတ်သလို ငပဲကြီးကိုလည်း ကျွန်တော့်ခရေထဲ တင်းပါဆုံထဲမြုပ်သထက်မြုပ်အောင် ပိုပိုထိုးထည့်မွှေတာပါ။


“ပိုကြမ်းဦး….ထပ်ကြမ်းပေး….” ဘယ်လိုတွေ မရှက်မကြောက်တောင်းဆိုမိလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကိုယ့်အသံကိုကိုယ်မယုံဘူးရယ်။


ကျွန်တော့်တောင်းဆိုမှုကို လိုက်လျောတဲ့သဘော ရောင်နီက သူ့တင်ပါးဆုံမှာ အားစုကာ အရင်ကထက် ပိုသွက် ပိုပြီးတဆုံးသွင်းပါ တယ်။ နှစ်ယောက်သားရဲ့ အရေပြားခြင်း ရိုက်ခတ်သံက သူ့အခန်းထဲမှာ ပြည့်နေတဲ့အပြင် ညည်းညူသံများကလည်း မြိုင်နေရော။ အခန်းကို ကာရံထားတဲ့ အထပ်သားနံရံကို စည်းချက်ကျကျ ခေါက်ပြုအသံပေးတာကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်တော့ ပိုင်စိုးတယောက် အိမ်ပြန်ရောက်နေကြောင်း ရိပ်မိရတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ရောင်နီတို့ရဲ့အသံဗလံအစုံကို သူကြားကောင်းကြားနိုင်မှန်းသိပေမယ့် အခုအချိန် မှာ ဂရုမစိုက်အားပါဘူး။


ရောင်နီ့လက်အစုံဟာ နှစ်ယောက်သားရဲ့ပူးကပ်နေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်အကြား လျှိုသွင်းလျက် ကျွန်တော့်ငပဲကို အားပါးတရဆုပ်ကိုင်ပါတယ်။


“ခင်ဗျား -ီးကြီးက perfect ပဲဗျာ။ သိပ်လည်းမကြီးဘူး သေးတဲ့အထဲလည်းမပါဘူး” ရောင်နီက  ခပ်တိုးတိုးပြောလျက် သူ့ခါးကို ဆက်လက်အလုပ်ပေး ကျွန်တော့်တင်ပါးအား အသံမြည်စေပါတယ်။


‘ခင်ဗျား….ကျွန်တော့်-င်ထဲ ပန်းထည့်တာကို ခံစားကြည့်ချင်တယ်….အပြင်ကိုလုံးဝပန်းမထုတ်နဲ့ဗျာ…အ…အ” ကျွန်တော့်ညည်းတွားသံ ကို နာခံသည့်အလား ဆက်တိုက် ရောင်နီ့ညှောင့်ချက်တွေကမြန်လာတယ်။


ချောဆီခပ်များများ စိုရွှဲအောင်သုတ်လိမ်းထားတဲ့ သူ့လက်ရဲ့ပွတ်တိုက် ကော်ဖီဖျော်ပေးမှုအပြင် လက်မနဲ့ ကျွန်တော့်ငပဲထိပ် ကွမ်းသီး ခေါင်းအဝကို ပွတ်သပ်နေမှုကြောင့် စိတ်ထဲမယ် အထွဋ်အထိပ်ဖြစ် ဘာမှမမြင်တော့ပါဘူး။


“ခပ်ပြင်းပြင်းလေး….အား…အ…ကြမ်းကြမ်းလေး -ိုးဗျာ…အာ” ကျွန်တော် အော်ဟစ်တောင်းဆိုပစ်တာပဲ။


ရောင်နီ့ညည်းညူသံက သမန်းဝံပုလွေ မာန်ဖီသလို ဖြစ်လာတဲ့အပြင် ကျွန်တော့်ကပ္ပာယ်အိတ်ထဲက ရွှေဥတွေ ရှုံ့ပွပွဖြစ်ကာ သုက်ထွက်ဖို့ တာဆူလာပါတယ်။


"ရောင်နီ… God, I...I love you," ကျွန်တော့်ငပဲထိပ်ကနေ အပေါ်တည့်တည့် သုက်ရည်တွေ ပန်းထွက်ပုံများ မေးစေ့အထိတောင် ပေလူးကုန်ပါတယ်။


“နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြော…..” တုတ်ခိုင်သန်မာလှတဲ့ သူ့ငပဲကြီးကို တဆုံးဆောင့်ဆောင့်သွင်းရင်း ကျွန်တော်ပြောစကားကို ထပ်ကြား  ချင်ကြောင်း အမိန့်ပေးသလိုလွှမ်းမိုးသံပေးတယ်လေ။


"I love you….I love you." ကျွန်တော်လည်း ငိုညည်းသံပြုရင်း ပြောမိရတယ်။


"I love you too," လို့ဟိန်းသံပြုလျက် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဆောင့်သွင်းချက်ကို တဆုံးဖိကပ်ကာ ရောင်နီအားပြင်းပြင်းထည့်ချလိုက်တာ ကျွန်တော့်ခရေထဲ အကုန်မြုပ်သွားသလားထင်ရတယ်။ သူ့သုက်ရည်တွေ ကျွန်တော့်ခရေထဲ မိုးရွာသလို ပန်းထည့်ခြင်းခံစားချက်ကို သိသိသာသာ ခံစားမိပါတယ်။ ဆက်လက်မလှုပ်ရှားဘဲ ခရေဝထဲ သပ်ရိုက်သွင်းထားသလို့တစ်စို့လျက် ငြိမ်နေတဲ့ ရောင်နီ့ငပဲကြီး မျှော့သွေးစမ်းမှုကို ကျွန်တော် အတန်ကြာတဲ့အထိ ခံယူရတာပါ။ သူ့လိင်စိတ်အထွဋ်အထိပ်ရောက်မှုကြီးက ကျွန်တော့်မသိစိတ်အထိပါ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တသိမ့်သိမ့်ကြည်နူးသလိုလိုဖြစ်သွားတယ် တကယ်။


ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ သူပြိုလဲမှီကျလာတော့ ကိုယ်အလေးချိန်က နင့်နင့်သီးသီးရှိလှပါတယ်။ သူ့ပခုံးအစုံကို ကျွန်တော် တရွှတ်ရွှတ် အနမ်းပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့တွေ စကားမပြောဘဲ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အထိ အဲ့သည်အနေအထားအတိုင်း အိပ်ရာထဲ လဲလျောင်းနေကြတယ်။ ချွေးတွေ၊ သုက်ရည်တွေ၊ ချောဆီတွေနဲ့ နှစ်ယောက်စလုံး ချောကျိအနံ့ထွက်နေသော်လည်း စိတ်အနှောင့် အယှက်မဖြစ် အသံမထွက်ကြပါဘူး။


သူ့ငပဲကြီး ပျော့သွားချိန်ကျမှ ရောင်နီက အသာအယာဆွဲထုတ်ရင်း မတ်တပ်ထရပ်ပါတယ်။ ကိစ္စဝိစ္စပြီးသော်လည်း တဖက်သားကို ဂရုတစိုက်ရှိသေးပုံက အမှတ်ပေးချင်စရာပါ။ ကျွန်တော့်ခရေဝလည်း အနည်းငယ် ဟစိဖြစ် ပွင့်ဟသွားတာက သူ့ငပဲကြီးရဲ့အရွယ် အစားကြောင့်လည်းပါလောက်တယ်။ သည်အရွယ်ရောက်မှတော့ အတွေ့အကြုံက စကားပြောနေပြီးသားဆိုသော်ငြား မရင်းနီးတဲ့ မခံစားမိသေးတဲ့ သူ့အပြုအမူ ဂရုစိုက်မှုလေးတွေက ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံး ပီတိဖြစ်နေစေသလားပဲ။ ကျွန်တော်လည်း မလှမ်းမကမ်းက တဘက်တစ်ထည်ကို လှမ်းယူကာ ခါးမှာပတ်လိုက်ရင်း အိပ်ရာပေါ်မှ ထထိုင်လိုက်တယ်။ ခရေဝဟာ မကြာခင် ပူထူကြိမ်းစပ်နေမှာ သိပေမယ့် အခုတော့ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုနဲ့အတူ တကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုလုပ်ဖို့ စလှုပ်ရှားမိတယ်ပေါ့။


“ခင်ဗျားကို နာကျင်အောင် ကျုပ်မလုပ်မိပါဘူးနော်” ကျွန်တော့်ပါးမို့တဖက်ကို လက်နဲ့အသာကိုင်ရင်း ငြင်သာစွာသူမေးပါတယ်။

“မလုပ်မိပါဘူးဗျာ….ကျွန်တော်ဖြင့် ရင်ထဲဟာနေရောပဲ အခုထိ” ကျွန်တော်ဦးခေါင်းကို အသာအယာခါရမ်းပြရင်း ခပ်တိုးတိုးဖြေမိတယ်။


ရောင်နီက ကျွန်တော့်ကိုပြုံးကြည့်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းအစုံကို တချက်ဖိကပ်နမ်းလျက် မတ်တပ်ထရပ်ပါတယ်။ “ကျုပ် ပြန်လာခဲ့မယ်”


ခပ်နွေးနွေး တဘက်သေး(a warm washcloth) တစ်ခုယူလျက်ပြန်ရောက်လာကာ သုက်ရည်တွေ၊ ချွေးတွေ ပေလူးနေတဲ့ နေရာများကို ငြင်သာစွာ သုတ်သင်ဖယ်ရှားသန့်စင်ပေးတယ်။ သူလုပ်ကိုင်ပေးသမျှဟာ တစ်စုံတခုရင်းနှီးနွေးထွေးတာထက်ပိုတယ်ဗျ။ မပြောပလောက် တဲ့ သာမန် ဂရုစိုက်မှုလေးက အတော်ကြင်နာသလို လိင်ဆက်ဆံပတ်သက်ရမှုထက်ပိုတယ်လို့ပြောနိုင်မယ့် ရင်းနီးမှုမျိုးလို့ပြောရမလား။ ကျွန်တော့်နှလုံးသည်းပွတ်ထဲ ပိုပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပါတယ်။


နောက်မှ ကျွန်တော့်ကို ရင်ချင်းအပ်ထွေးဖက်တာမို့ မြန်ဆန်သလိုမြဲမြံတဲ့ သူ့ရင်ခုန်သံကိုကို သတိထားမိရတယ်။


“ခင်ဗျား ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ” ရောင်နီက နုညံ့စွာမေးတယ်။


“အော် သည်လိုလေး အမြဲကြည်နူးနေရရင်ကောင်းသားလို့တွေးနေတာ” သူ့ရင်ခွင်ထဲမှီတွယ်လိုက်ရင်း ကျွန်တော်ပြန်ဖြေတယ်။


ထွေးဖက်ထားတဲ့ သူ့လက်တွေဟာ ပိုမိုတင်းကြပ်လာလျက် ကျွန်တော့်နဖူးကို အနမ်းပေးပါတယ်။ “ကျုပ်လည်း အဲသလိုဆန္ဒပြုမိတယ်”


“ကဲအခု ကျွန်တော်တို့ဘာတွေဖြစ်နေကြလဲ။ ဘာဖြစ်နေလဲဟင်” ကျွန်တော်မေးမိတယ်။ 


“ကျုပ်တို့ အလိုဆန္ဒအတိုင်း စိတ်အလိုကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြတာပဲ….I love you.” ရောင်နီက အနားကပ်ကာ နုညံ့ငြင်သာစွာပြောတယ်။


“အင်း…ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားကို I love you” ကျွန်တော် ခပ်တိုးတိုးပြန်ပြောလိုက်တယ်။


“ကျုပ်တို့ဘာလုပ်ချင်လဲ….ဘာဖြစ်ချင်လဲ…ကျုပ်တို့လုပ်နိုင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ အခု ဘယ်လိုစဉ်းမျဉ်းစည်းကမ်းမှ မရှိဘူး၊ရောင်းသူ ဝယ်သူ ဖောက်သည်လို ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးလည်း မရှိဘူးဗျာ - Just us.” ရောင်နီက သည်လိုကဗျာဆန်လာတယ်။ 


"Just us," လို့ လိုက်ဆိုလိုက်ရင်း ကျွန်တော် သူ့ရင်ခွင်ထဲပူးကပ်ပွတ်သပ်လျက် ခိုဝင်အနားယူပစ်ပါတယ်။


အချစ်ဆိုတာ အချိန်အခါအလိုက် ဖူးပွင့်တတ်တဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်လို့ဆိုင်နိုင်မလားဘဲ။ အဟင်း…။


Alex Aung (9 October 2025)


~ Finis ~


Saturday, September 20, 2025

Dating the Massage Therapist

 


အပိုင်း (တစ်)


[Disclaimer: This is a work of fiction.  Any similarities between actual events and the events in this story or the characters in this story are purely coincidental. This story involves descriptions of unsafe sexual acts between men for the purpose of erotic fantasy and is not intended to condone such acts. If you are underage or homoerotic material is otherwise illegal in your area, please do not continue. Author retains copyright; do not duplicate this story without the express written consent by the author. Comments and suggestions are welcomed by the author at kyawkyawster@gmail.com.]


Thank you!


=============================================================================


နှစ်အနည်းငယ်လောက်က ကျွန်တော် ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဒဏ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့အတွက် နှိပ်နယ်မှုကုထုံးနဲ့ ကုသမှုခံယူရဖူးတယ်။ အဲသည့်နောက်ပိုင်း တခါတရံဆိုသလို ခန္ဓာကိုယ်နှိပ်နယ် တနည်း အနှိပ်ခံရတာကို အရသာ တွေ့လာတယ်ပြောရမယ်။ တကယ်တမ်းပြောရရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အလိုလိုက်ဖို့ အပိုဆောင်းဝင်ငွေ ကျွန်တော့်မှာမရှိဘူးရယ်။ ဒါကြောင့် တစ်နှစ်ကို သုံးကြိမ် သို့မဟုတ် လေးကြိမ်ထက်ပိုပြီး massage အတွက် ကြိုတင်စာရင်းပေးတာမျိုး မလုပ်ပါ။


ပထမတစ်နှစ်အတွင်း Physical Therapy Facility တစ်ခုမှာ ကျွန်တော် ခန္ဓာကိုယ်နှိပ်နယ်ကုသမှုခံယူခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် သဘော တကျနဲ့ တစ်ဦးတည်းလိုလို ရွေးဖြစ်သူကတော့ ပိုင်စိုးလို့အမည်ရှိတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ပါ။ သူဟာ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှု ကောင်း ကောင်းခံယူဖူးသူဖြစ်နိုင်ပြီး နှိပ်နယ်မှုဆိုင်ရာ ပညာမှာ တကယ်ဆရာကျတယ်။ သူ့နှိပ်ချက်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် အတော်ထိရောက် သလို သက်သာလာတယ် ပြောနိုင်ပါတယ်။ session ယူတာတော့နည်းတယ်ဗျ မိနစ် ၃၀ sessions ပုံမှန်ယူရုံနဲ့ ကျွန်တော့် ကုသမှု အတွက် ထိရောက်စေရမယ်လို့ အာမခံချက်နဲ့ပါ။


ပိုင်စိုးက ပုံမှန်ကြည့်ကောင်းတဲ့ရုပ်ရည်ပိုင်ရှင်လို့ပြောရမယ်။ နီညိုရောင် ဆံပင်တွေနဲ့အတူ မှဲ့ခြောက်အနည်းငယ်ရှိတဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က သူ့အမှတ်အသားပါ။ စကားနည်းသူဖြစ်သလို အလုပ်ခွင်ဝင်ချိန်မှာလည်း စကားဖောင်ဖွဲ့အောင် မပြောတတ်ပါဘူး။ သူလုပ်ကိုင်နေတဲ့ အလုပ်အပေါ်မှာ အာရုံစိုက်ပြီး အကောင်းဆုံးလုပ်တတ်သူမို့ မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးနောက် ဒဏ်ပိနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို အကောင်းဆုံး ပြန်နလံထူအောင် ကူညီပေးရာရောက်ခဲ့တယ်။ အထူးသဖြင်း ဒူးအစုံနဲ့ တင်ပခွက်ကြောတွေအတွက်ပေါ့။


Physical Therapy Sessions အတွက် သက်တမ်းကုန်ချိန်နီးလာတော့ သူနဲ့ အနှိပ်ကုထုံးသီးသန့်ယူဖို့စိတ်ဝင်စားကြောင်း နှစ်ကိုယ် ကြားမေးမိတာ လက်ကိုင်ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုပေးပြီး အဆင်ပြေမယ့်အချိန်ညှိနိုင်ပါတယ်လို့ ကျွန်တော့်ကိုပြောပါတယ်။ Physical Therapy Sessions ပြီးလို့ ရက်သတ္တပါတ်သုံးပတ်လောက်အကြာမှာ ပိုင်စိုးကိုဆက်သွယ်လိုက်ချိန် သူ့အိမ်မှ အခန်းတစ်ခန်းကို ငှားနေတဲ့ ရောင်နီနဲ့ချိတ်ဆက်မိတယ်။ ရောင်နီသည်လည်း အနှိပ်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါသတဲ့။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပိုင်စိုး အရေးတကြီး ခရီးသွားရမှာ လအနည်းငယ်ကြာနိုင်လို့ အားနာပါကြောင်း ရောင်နီလည်း ဆရာကျသူဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တယ်။


ပိုင်စိုးက သူ့အိမ်အခန်းကို အနှိပ်ဆိုင်ရာကုသမှုအတွက် အခန်းသီးသန့်ဖွဲ့ထားပါသေးတယ်။ အခုတော့ သူ့အိမ်ငှားအတွက် အဓိက အိပ်ခန်းဖြစ်သလို အလုပ်အတွက်လည်း သက်သောင့်သက်သာနဲ့ ချိန်ညှိလို့ရတဲ့အနှိပ်ကုတင်၊ လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းပစ္စယများ ပြင်ဆင်ထား တဲ့ အခန်းအသွင် မြင်ရတယ်ပေါ့။ Clients တွေအတွက် အသုံးပြုရမယ့် အပူပေးထားတဲ့အခင်းပါးပါ အနှိပ်ခုံနဲ့ အေးဆေးငြိမ့်ငြောင်းသော ဂီတသံလေးတွေကို အသံခပ်တိုးတိုး ဖွင့်ထားပုံက ကျွန်တော့်ရဲ့စိတ်အလိုမကျမှုလျော့သွားစေတာအမှန်ပဲ။ အလင်းအမှောင် စိတ်ကြိုက် ချိန်ညှိလို့ရမယ့် မီအိမ်အနည်းငယ်ကိုလည်းတွေ့ရတာမို့ လိုအပ်ရင် ညအိပ်မီးလို အလင်းဖျော့ဖျော့အခြေအနေ ဖန်တီးနိုင်သား။


ရေစိမ်ချိုးနိုင်တဲ့ ကြွေဇလုံ၊ ရေပန်းခေါင်းပုံဆန်းနဲ့ shower unit က အပြည့်အစုံဆင်ထားသော သန့်စင်ခန်းမှာ အခန်းကြီးရဲ့ မလှမ်း မကမ်း ထောင့်ချိုးမှာရှိနေကြောင်း မြင်ရပါတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျွန်တော်စီစဉ်ပြီးသွားလိုက်ချိန်မယ် ရောင်နီက သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ထက် ၁၅မိနစ်လောက်စောလာလျှင် အဆင်ပြေမယ့်အကြောင်း၊ မနှိပ်ခင် ရေချိုးသန့်စင်ဖို့၊ စိတ်တင်းကြပ်မှု မရှိအောင် အနား ယူဖို့ အချိန်ရနိုင်ကြောင်း အကြံပေးတယ်ဗျ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အနှိပ်ခံယူဖို့မသွားခင် အိမ်မှာကတည်းက ကျွန်တော် ရေချိုးသန့်စင် သွားတတ်ပါတယ်။ အခုတော့ ရောင်နီရဲ့အခန်းရောက်မှ ရေချိုးဖြစ်ပြီလေ။ နှိပ်နယ်ကုသဖို့ အချိန်တစ်နာရီအဖြစ် ရောင်နီမှ သတ်မှတ် ချိန်းဆိုပေမယ့် ကျွန်တော်ရေးချိုးသန့်စင်တဲ့အချိန်အတိုင်းအတာကိုတော့ ထည့်မတွက်ပါ။


ရောင်နီက အတော်ကြည့်ကောင်းတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အသက်အရွယ်က ၄၀ ကနေ ၅၀နှစ်အတွင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ ပခုံး ကျယ်ကျယ် ခါးသေးသေး၊ ကြွက်သားအဖုအထစ်တွေနဲ့မဟုတ်သော်လည်း တောင့်တင်းကျစ်လစ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ပေါ့။ အခန်း တံခါးဖွင့်ပေးလို့ ကျွန်တော်ဝင်လိုက်တာနဲ့ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရင် အမြဲသန့်ပြန့်နေတတ်သလို အားကစားဘောင်းဘီတိုရယ် သက်သောင့်သက်သာရှိမယ့် တီရှပ်တစ်ထည်ရယ် ဝတ်ထားတတ်တယ်။ သူ့ဆံနွယ်တွေမှာ ကြာဆံအနည်းငယ်ရောယှက်စပြုနေပြီး ပသိုင်းမွှေးခပ်ပါးပါးက ရုပ်ရည်ကြည့်ကောင်းဖို့အထောက်အပံ့ပေးနေသလိုပဲဗျ။ လက်အစုံမှ လက်ချောင်းတွေဟာ သန်မာတုတ်ခိုင် ပေမယ့် လက်သည်းတွေဟာ သန့်ရှင်းပြီးကြေးညှော်ကင်းသန့်ပြန့်နေတာပါပဲ။


ပထမဆုံးအကြိမ် နှိပ်နယ်ဖို့Session ယူတွေ့ဆုံချိန် ဝတ်လစ်စလစ်ပုံစံမျိုးနဲ့ သူဝန်ဆောင်မှုပေးလို့အဆင်ပြေမပြေ ကျွန်တော့်ကို မေးတယ်။ စိတ်ထဲသက်သောင့်သက်သာဖြစ်ဖို့အရေးပါတာမို့ ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်ပြေကြောင်း ပြောလိုက်တယ်။


သည်လိုနဲ့ လအနည်းငယ်ကြာတဲ့အခါ တစ်လကို တစ်ကြိမ် ရောင်နီနဲ့ အနှိပ်ခံဖို့ ကျွန်တော်အစီအစဉ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။


ထုံးစံအတိုင်း နှိပ်နယ်မှုပုံစံတစ်ခု -


ရေချိုးသန့်စင်ပြီးတာနဲ့ တကိုယ်လုံးအဝတ်မပါ တဘက်တစ်ထည်ကိုသာ ခါးမှာပတ်ပြီး အနှိပ်ခုံကို တန်းသွားတယ်။ အနှိပ်ခုံပေါ် ကျွန်တော်တက်ပြီးရင် မှောက်လျက်လေးလှဲလျောင်းပေးရတယ်။ ရောင်နီက ရေချိုးခန်းထဲမှ ပတ်လာတဲ့ တဘက်ကိုဖယ်ပြီး ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းအား ခပ်နွေးနွေးတဘက်တစ်ထည်နဲ့လွှမ်းလိုက်ပါတယ်။


ရောင်နီက ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းပိုင်းကနေ စတင်နှိပ်ပါတယ်။ သည်ကနေ ကျွန်တော့်ပခုံးတဝိုက်၊ လက်ပြင်ရိုးတဝိုက်၊ လက်မောင်းတွေစီ ပြောင်းရွှေ့နှိပ်နယ်သွားပြီးနောက် တင်သားဆိုင်တွေရှိရာကိုဆင်းသွားတယ်။ လိုအပ်မှသာ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ တဘက်ကိုအနည်းငယ် ဖယ်ပြုသလို ပေါင်နောက်ပိုင်းသားတွေမှာ အလုပ်လုပ်ရင်းမှ ခြေဖဝါးမှာ အဆုံးသတ်တယ်လေ။


နောက်တော့ ပက်လက်လှန်အိပ်ဖို့ပြောလာတယ်။ အနှိပ်ခုံခေါင်းရင်းကို သူနေရာပြောင်းလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ပခုံးအပေါ်ပိုင်းတွေကို နှိပ် နယ်တယ်။ ပြီးမှ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို တို့ထိအလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဝမ်ဗိုက်အထက်ပိုင်းနဲ့ အောက်ဗိုက် သားတွေကို အချက်ကျကျနှိပ်ပြုရင်းက ဆီးခုံတဝိုက်အား လက်ချောင်းလေးတွေသုံး ပညာပါပါရှောင်တိမ်းတယ်။ နှိပ်နယ်တဲ့အချိန် ပုံမှန်အရ တစ်နာရီလောက် အချိန်ယူတယ်။ ပြီးလို့ ကျွန်တော် ရေချိုးသန့်စင်တာလုပ်ချင်လုပ် သဘောပေါ့။


ကျွန်တော် ရေချိုးပြီးလို့ထွက်လာချိန် အရင်က ခါးမှာပတ်ခဲ့တဲ့ တဘက်ကိုပဲ ခါးမှာပတ်ရင်း အဝတ်လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် တို့နှစ်ယောက်သား စကားစမည်အနည်းငယ်ထိုင်ပြောပြီး အိမ်ပြန်ခရီးမှာသောက်ဖို့ ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေသန့်ဘူးတစ်ဘူး ရောင်နီ ထုတ်ပေးတာယူလျက် ပြန်တာပုံမှန်ဖြစ်လာတယ်။ဟုတ်တယ်  အနှိပ်ခံယူပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေဓာတ်ပြည့်ဝနေဖို့အရေးကြီးတယ် လေ။


ကျွန်တော်နဲ့ ရောင်နီ အလုပ်အကိုင် နေထိုင်မှုဘဝတွေအကြောင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြောပြဖြစ်ကြတယ်။ ရောင်နီက ပြည်တွင်းရှိ ရဲဌာနတစ်ခုမှာ လုံခြုံရေးအရာရှိအဖြစ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးပြီး ရုတ်တရက်အလုပ်ထွက်ခဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။ သက်တမ်းပြည့် ပင်စင်လစာယူဖို့ကလည်း နှစ်အနည်းငယ်လောက်လိုသေးတာကြောင့် ပင်စင်လစာမရနိုင်ဘူးပေါ့။ ဒါကြောင့် အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် ကော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်အဖြစ် အနှိပ်လောကကို ဝင်ခဲ့ပါသတဲ့။


ကျွန်တော်လည်း ဌာနဆိုင်ရာအလုပ်တစ်ခုမှ ခပ်စောစောပဲ အနားယူခဲ့ကြောင်း၊ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းငယ်လေးတစ်ခုကို အစပျိုးလုပ်ကိုင် နေကြောင်း သူ့ကိုပြောပြခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုအရာရာပဲဖြစ်ဖြစ် တန်းတူညီမျှမှုကို သဘောကျပြီး အထက်ဖားအောက်ဖိတဲ့အလုပ်ကို သဘောမကျကြောင်း ဘာရယ်မဟုတ်ထည့်ပြောမိတော့ အားနာမိသလိုခဲ့စားရတယ်ဗျ။ အဓိကကတော့ အလုပ်လုပ်ရတာမပျော်တော့လို့ ထွက်ခဲ့တာပါပဲ။


ရောင်နီနဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက်ပြောပြဝေမျှရင်း လအနည်းငယ်လောက်ကြာတဲ့အချိန်မှာ သူဟာ အိမ်ထောင်ကွဲတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့သိလာရတယ်။ သူ့အမျိုးသမီးနဲ့လမ်းခွဲပြီးနောက်ပိုင်း အခြားသောအမျိုးသမီးများနဲ့ တကယ်တမ်းမတွေ့ဆုံ စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ လိင်တူခြင်းသာတွေ့ဆုံမှုရှိလာကြောင်းလည်းပါတာပေါ့။ နောက်ပိုင်း သူ့ကိုယ်သူ bisexual တယောက်အဖြစ်ခံယူလိုက်ပြီး လိင်တူအမျိုးသားအချို့နဲ့တွေ့ဖြစ်ပေမယ့် ရေရှည်လက်တွဲဖို့အတွက် စိတ်ဝင်စားရလောက်တဲ့ သူ မမြင်ဖူးသေးပါဆိုပဲ။ ဘဝရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် အလုပ်ကိုအာရုံစိုက်နေရတာကြောင့်ရယ် အပိုသုံးစရိတ်မဖြုန်းနိုင်သေးတာ လည်း ပါတယ်ပြောရမယ်။


ရောင်နီနဲ့စကားစမြည်ပြောရင်း ကျွန်တော်သဘောပေါက်လာတာက နေ့တိုင်း ဖောက်သည်များနဲ့အလုပ်များနေသော်လည်း အမှန်မှာ တော့ အထီးကျန်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ရင်ဖွင့်စကားပြောဖို့လိုနေသူပဲ။ ကျွန်တော်သည်လည်း နှစ်များစွာက အိမ်ထောင်ဖက်နဲ့ ကွာရှင်းထားသူမို့ အဖော်မဲ့ အထီးကျန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သလို တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှု မလုပ်ဘဲ တိတ်တဆိတ်နေ ဖို့အတွေ့အကြုံသင်ခန်းစာရထားသူပါ။


တဖြည်းဖြည်း ရောင်နီနဲ့ ကျွန်တော် စကားစမြည်ပြောလာတဲ့သက်တမ်းအရ သူသည် ဖောက်သည်တစ်ယောက်ကိုရင်ဖွင့်သည်ထက် ပိုစိတ်ဝင်စားလာနေကြောင်း သိသာလာပါတယ်။ အစပိုင်းတော့ ကျွန်တော့်ကို သူ ဝတ်လစ်စလစ်ပုံစံနဲ့ နှိပ်နယ်ဝန်ဆောင်မှုပေးတာ ဘာမှ အာရုံစိုက်စရာမရှိပေမယ့် အတွေ့အကြုံအရ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုခုကိုသတိထား မြူဆွယ်တဲ့သဘောဆောင်နေတယ်လို့ ရိပ်မိတယ်။


ကျွန်တော်တို့ စကားစမြည်ပြောနေစဉ်အတွင်း သတိထားမိတာက ရောင်နီဟာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တောင့်တင်းကျန်းမာရုံမက စိတ်ဓာတ်ပိုင်း မှာလည်း ခိုင်မာတည်မြဲသူတစ်ဦးဖြစ်မှန်းသိလာတယ်။ သူက ကိုယ်ကာယလေ့ကျင့်ခန်းတွေကို အိမ်မှာတင်မက Gym မှာသွားပြီးအလေး နဲ့ပုံမှန် လေ့ကျင့်ကစားတတ်တာ ဝါသနာဖြစ်နေပြီတဲ့။ ကိုယ်တွေ အိပ်စက်နေဆဲ မနက်စောစောဆိုလည်း လမ်းပုံမှန်လျှောက်တယ်ဆိုပဲ။ ဆားပါလေကာသာထည့်တဲ့ အသုပ်မျိုးစုံ (Salads) ကိုလည်း ကျွန်တော့်ကို သုပ်ကျွေးဖူးတယ်။


ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ ကိုယ်အလေးချိန်ထိန်းသိမ်းရေးကိစ္စနဲ့အမြဲလိုလို ရုန်းကန်နေခဲ့ရတာအမှန်ပါ။ အစားအသောက်ကြိုက်နှစ် သက်သူဖြစ်တာရယ် အလုပ်အကိုင်သဘာဝအရ အားကစားလုပ်ဖို့အချိန်မပေးချင်တာရယ်ကြောင့် ဖြစ်မှာပါ။ ဒါကြောင့် သူ့စားနေကျ အစားအစာ (Diet) ပုံစံကို မေးမြန်းစပ်စုတာလုပ်မိပါတယ်။ သူက တထိုင်တည်း ဗိုက်ကားနေအောင် စားသောက်တဲ့ပုံစံမျိုးကိုရှောင်ကြဉ် တယ်၊ ပမာဏအနည်းငယ် (small portions) ပြင်ဆင်ပြီး တနေ့တာမှာ အချိန်နဲ့အကြိမ်အရေအတွက် ခွဲကာစားတယ်၊ အနှိပ်ခံတဲ့ ဖောက်သည် တစ်ယောက်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးပြီးချိန် နောက်တစ်ယောက်မလာခင် စားသောက်တာမျိုးလို့ပြောတယ်ဗျ။


ဘဝအတွေးအခေါ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်ကို အလေးထား အသားပေးသလို အရာရာ ညီညွတ်မျှတပြီး ပစ္စုပ္ပန်ကာလ အား သတိကပ်တဲ့ ရောင်နီအကြောင်း ကျွန်တော်တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အမြဲတစေ သူဟာ အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ပြဿနာတစ်ခုပဲဖြစ်ဖြစ် အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတိကပ်ပြီး ထိတွေ့အဖြေထုတ်တာ ဖြေရှင်းကာ ရလာဒ်ကောင်းအောင်လုပ်တတ်တယ်။


သောကြာနေ့ညနေဆို ရောင်နီနဲ့တွေ့ဆုံကာ အနှိပ်ခံဖို့အစီအစဉ်လုပ်ထားတာမျိုးက ကျွန်တော့်အတွက် ထုံးစံဖြစ်လာပါတယ်။ ရက်သတ္တပါတ် တစ်ပတ်လုံး အလုပ်နဲ့ပါတ်သက်ပြီး စိတ်တင်းကြပ် ဖိစီးခဲ့သမျှ အနှိပ်ကုသမှုခံယူရင်း ဖြေဖျောက်တာမျိုးထင်ပါရဲ့။ ရောင်နီကလည်း ရုံးပိတ်ရက်မတိုင်ခင် နောက်ဆုံးရက်တွေဆို ကျွန်တော့်အတွက် အချိန်တစ်ချိန်ချိန်တော့ အားလပ်အောင် ပြုလုပ် ပေးထားသလို သူ့အိမ် ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ခန်းကို ရှု့ပ်ပွနေတာမျိုးမဖြစ်ဘဲ သက်သောင့်သက်သာခံစားချက်မျိုးရအောင် ဖန်တီးပေး တတ်တယ်ပေါ့နော်။


တစ်ခုသော သောကြာနေ့ ညနေ ၇နာရီ ၃၀မိနစ်ဝန်းကျင်မှာ ရောင်နီအခန်းကို ကျွန်တော်ရောက်သွားပါတယ်။ ပုံမှန်ဆို အေးမြနေအောင် ဖန်တီးထားတတ်တဲ့အိမ်ဟာ အခုတော့ အတော့်ကို နွေးထွေး ငြိမ်သက်နေရော။


အခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အခန်းဝကနေ  ရေအေးပုလင်းလေးတစ်လုံးကမ်းရင်း ရောင်နီ ကျွန်တော့်ကို ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့အခန်းထဲ ပူနွေးနေမှုအတွက်လည်း တောင်းပန်စကားဆိုလာတယ်။ ပြုလုပ်နေကြ ရေမိုးချိုးသန့်စင်တဲ့အခါ ရေအေးအေးနဲ့ချိုးဖို့ သူအကြံဉာဏ်ပေးပါတယ်။


ရေချိုးခန်းထဲက ခြေတလှမ်းအထွက် အနှိပ်ခုံတဘက်ခြမ်းမှာ ကျောပေးရပ်ရင်း ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေကို နေရာချနေတဲ့ ရောင်နီ့ကို ကျွန်တော်သတိပြုမိလိုက်တယ်။ တောင့်တင်းသန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းနဲ့အတူ လုံးဝန်းပြည့်တင်းနေသော တင်သားဆိုင်များရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်မှန်းလည်း ကျွန်တော်မြင်ရတယ်။ အရင်ကာလများက ရောင်နီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို ကျွန်တော် စူးစိုက်ကြည့်ရှု လေ့မရှိပေမယ့် အခုတော့ ကြည့်ရတာ သက်သောင့်သက်သာပါပဲ။


ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရေခြောက်အောက် တဘက်နဲ့သုတ်သင်ပြီးနောက် အနှိပ်ခုံပေါ်အသာတက်ကာ ကျွန်တော် မှောက်လျက်လဲှလျောင်း ဖို့ဟန်ပြင်လိုက်တယ်။ ဝါး….ခါတိုင်းဝတ်နေကျ အတွင်းခံဘောင်းဘီခပ်ပါးပါးတောင် မဝတ်ထားတဲ့ ရောင်နီ့ပေါင်ခြံမှာ မကြည့်ဘဲမြင် ရတာက မမာ့တမာ သူ့ငပဲကြီးပါ။ သူ အသာအယာ နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်း “Sorry ဗျို့….သည်နေ့လွတ်လွတ်လပ်လပ်လေးနေချင် တာရယ် ရာသီဥတုပူနေတာကြောင့်ရယ် အဝတ်မဝတ်မိတာ။ ခင်ဗျားအတွက် အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ဖို့ ကျုပ်မျှော်လင့်ပါတယ်” လို့ ကျွန်တော့်ကို လှမ်းပြောရင်း ပါးပြင်မှာ နှင်းဆီတစ်ခင်းပျိုးထားရော။


“You’re fine,” သူ့ညာဘက် တင်ပါးကို မသိမသာတို့ထိလိုက်ရင်း ကျွန်တော်ပြောမိပါတယ်။ “ခင်ဗျားက တကယ့်ကို ရုပ်ရည် ချောမောသူပါ”


ရောင်နီက ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်ရင်း “အင်း….ခင်ဗျားသိလား….လိင်တူကြိုက် ဂေးတွေရဲ့ အရိုင်းဆန်တဲ့ culture တစ်ခုက ဘဲတစ်ပွေ ဘယ်လောက်လန်းလန်း အသက်အရွယ် ၃၀ကျော်သွားရင် သူတို့ဘဝက ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူးရယ်”


ရောင်နီရဲ့ ပြောစကားမှတ်ချက်အရ ကျွန်တော်ချက်ချင်းဆိုသလို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်တာက အသက်အရွယ် သုံးဆယ်ကျော် နေခြင်းဟာ ဟာသလုပ်စရာ ဒါမှမဟုတ် အရေးတယူ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံယူစရာ စာရင်းထဲမပါဘူးလို့။


ကျွန်တော် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ရင်း “အသက်အရွယ်ဆိုတာ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုပါ  ရောင်နီရာ။ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက အရာအားလုံးပါပဲ။”လို့ ခပ်တိုးတိုးပြောမိပါတယ်။


အနှိပ်ခုံပေါ်ကို အသာတက် မှောက်လျက်လှဲလျောင်းရင်း မျက်နှာအပ်လိုက်တယ်။


“ကျုပ်လည်း အဲ့သလိုတွေးမိပါတယ်။ ဒါနဲ့သည်ညတော့ ခင်ဗျားခါးအောက်ပိုင်းကိုလွှမ်းထားတဲ့ တဘက်ကိုဖယ်လိုက်မယ်နော် ရာသီဥတုက အတော်ပူလို့ဗျ….ရတယ်မဟုတ်လား။”


“ရတယ် အဆင်ပြေပါတယ်” ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းကိုအနည်းငယ်ကြွ စကားရှင်းအောင်ပြောရင်း ခွန်းတုန့်ပြန်ရတာပေါ့။ မသိမသာ သူ့အထုပ်အထည်ကြီးစီ ငဲ့စောင်းကြည့်မိတော့ ရောင်နီ့ငပဲကြီးက ပိုကြီးပိုထွားလာသလိုပဲ။ အတော်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသား။


ရောင်နီ့ကို သွားပေါ်အောင် ကျွန်တော်တစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်ရင်း စနောက်တဲ့သဘောနဲ့ “ကြည့်…တယောက်ကတော့ အခန်းထဲ အပူချိန်မြင့်အောင်မြှင့်ဖို့လုပ်နေပြီ။ အရင်ညတွေထက် ပိုပူပြင်းတော့မှာပဲ”လို့ မကြားတကြားပြောလိုက်တယ်။


ကျွန်တော့်ရဲ့ အဝတ်မဲ့တင်ပါးဆုံတွေစီ ရောင်နီရဲ့လက်ချောင်းတွေ ရောက်ရှိစမ်းသပ်လာချိန်ခဏ အနှိပ်ခုံပေါ်အသာမှောက်နေရင်းမှ ခန္ဓာကိုယ် အနေအထားကို အနည်းငယ်ချိန်ညှိလိုက်ပါတယ်။


“ခင်ဗျားစိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်အောင် ကျုပ်မလုပ်မိဖို့မျှော်လင့်မိပါရဲ့။ အနှိပ်ဆရာနဲ့ အနှိပ်ခံသူ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကြားမှာ ခင်ဗျားအမြင် စောင်းသွားမှာကိုလည်း ကျုပ်မလိုလားဘူးလေ” ခပ်သြသြလေသံဖြင့် ရောင်နီတယောက် တိုးတိုးသက်သာ စကားဆိုလာတယ်။


ကျွန်တော် အနှိပ်ခုံပေါ် တံတောင်နှစ်ဖက်ကိုထောက်လျက် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကိုကြွလိုက်ကာ ရောင်နီမျက်ဝန်းတွေနဲ့အကြည့်ဆုံပြီး အပြုံးတစ်ချက်ပြုံးပြမိတယ်။


“ကျွန်တော့်ကို စော်ကားသလိုဖြစ်မှာစိုးရိမ်တာ? မဖြစ်ပါဘူးဗျာ။ တကယ်တမ်း….လူ့ဘဘောသဘာဝအရ အလိုလိုတုန့်ပြန်မှုပေးတာက အဆင်ပြေတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။” စကားအသာအယာပြန်ပြောပြီးမှ ခုံပေါ်လှဲလျောင်းချလိုက်ပါတယ်။


ပျစ်ချွဲချွဲ Lotion တွေကို သူ့လက်ထဲညှစ်ထည့်လျက် အတန်ကြာပွတ်သပ်လိမ်းကျံကာ ထုံးစံအတိုင်း နှိပ်နယ်မှုကို ရောင်နီစတင်တယ်။ ကျွန်တော့် လက်ပြင်ရိုးနှစ်ဖက်မှ စတင်ပြီး တဖြည်းဖြည်းအောက်ကိုဆင်းချလာရင်း ဘယ်ဘက်နံပါးအနား ဆက်လက်နှိပ်ပါတယ်။ တင်းထားတဲ့ စိတ် တွေကိုလျော့ချ အသက်ကိုမှန်မှန်လေးရှူရင်း ခန္ဓာကိုယ်အထက်အောက် အချက်ကျကျနှိပ်ပေးနေသော ရောင်နီ့ ပညာစွမ်းမှာ ကျွန်တော်မျောနေလိုက်တယ်။


ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းမှာ ဘယ်ပွိုင့်ကိုနှိပ်ရမယ်ဆိုတာသိတဲ့ ရောင်နီရဲ့ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်နှိပ်နယ်မှုများကြောင့် တောင့်တင်း နေတဲ့ ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံး ပြေလျော့သက်သာလာကာ သက်သောင့်သက်သာလုံးဝဖြစ်သွားပါတယ်။ အသက်ရှူသွင်း ရှူထုတ်လျက် ကျွန်တော့်ပခုံးတဝိုက်နှိပ်နယ်ရင်းက ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းနဲ့ ခါးအစပ်တဝိုက်နှိပ်နယ်သွားတာများ ဘာမှပညာခန်းမပါသလိုထင်ရတယ်။ ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်အစိတ်အပိုင်းတွေစီ ရောက်လာချိန်မှာတော့ အနည်းငယ် စိတ်ထဲတင်းကနဲဖြစ်သွားတယ်။ခါတိုင်းဆို တဘက်ပါး တစ်ထည်ဖုံးလွှမ်းထားတာတဲ့ တင်သားကို လက်ချောင်းတွေနဲ့ တိုက်ရိုက်နှိပ်နယ်နေတာလေ။ ဘယ်နေရာ ဘယ်အချက်ကို ကိုင်ရမယ် ဆိုတဲ့အတိုင်းသာ ရောင်နီနှိပ်နယ်ပေးပြီး သူ့လက်ချောင်းများကို ဟိုသည်ကြားထဲ မထိုးသွင်းသလို အထိအခတ်မခံတဲ့ ဧရိယာဝန်းကျင် ကိုလည်း မတို့ထိဘဲ ပညာရှင်ဆန်ဆန်အလုပ်လုပ်သွားတယ်။


ကျွန်တော့်ပေါင်နောက်သားပိုင်းတဝိုက်ကို အသာအယာနှိပ်နယ်ရင်းမှ ခြေချင်းဝတ်နဲ့ခြေဖဝါးအနှံ့မှာနှိပ်နယ်လျက်အဆုံးသတ်ပါတယ်။


“ပက်လက်လှန်ဖို့အချိန်ကျပြီ” ကျွန်တော့်ပခုံးကို အသာကိုင်လျက် ပက်လက်လှန်ဖို့ ရောင်နီမှအချက်ပေးကူညီလာတယ်။


ကိုယ့်ပေါင်ခြံထဲက ညီဘွား အနည်းငယ်ဖောင်းပွ သွေးတိုးတာ ကျွန်တော်အာရုံရသော်လည်း ရာနှုန်းပြည့် မာတောင့်မတ်ထောင်တာမျိုး မရှိသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းများကို အသာမှိတ်လျက် မပွင့်တပွင့်အနေအထားနဲ့ ရောင်နီ့အခြေအနေကိုခိုးကြည့်မိတာ တော့ဝန်ခံတယ်။


အနှိပ်ခုံပေါ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်နေရာချပြီးနောက် ရောင်နီက အနှိပ်ပညာစွမ်းဆက်လက်ပြသပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရင်အုပ်အထက်ပိုင်း မှာစတင်နှိပ်နယ်နေရင်း၊ လက်မောင်းအစုံစီဆင်းသွားတဲ့အခါ သူ့လက်အစုံကို ဂရုတစိုက်သုံးပြီး သေချာလေးနှိပ်တယ်။ သူနှိပ်တာ သက်သောင့်သက်သာနဲ့ ထိမိလွန်းတော့ ကျွန်တော့်မှာ တမှေးအိပ်ပျော်လုနီးပါးဖြစ်သွားတယ်တကယ်။ တဘက်ပါးတစ်ထည်မဖုံးလွှမ်း ထားပေမယ့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာနှိုးဆွတဲ့ နှိပ်နယ်မှုမျိုးမဟုတ်တာကြောင့် ဘယ်လောက်တောင် သက်သောင့်သက်သာဖြစ်ပြီး စိတ်တင်းကြပ် တာ လျော့သွားတဲ့အကြောင်းပြတာပါပဲ။


ကျွန်တော့်ဝမ်းဗိုက်သားနဲ့ ဆီးစပ်တဝိုက်ကိုလည်း ရောင်နီက သူနှိပ်နယ်နေကျပုံစံအတိုင်း ဆက်လက်နှိပ်ပြုတာမှာ ဆီးစပ်မွှေးများနဲ့ လက်ချောင်းတွေ ငြိတိတိ ဖြစ်တဲ့အချိန်ဆို ငပဲက စတင်လှုပ်ရှားအသက်ဝင်ချင်လာသယောင်ခံစားရတယ်ဗျ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့် ပေါင်ခြံအတွင်းပိုင်းကြား ဆက်လက်နှိပ်နယ်နေတာမို့ နောက်ထပ်သွေးတိုးစမ်းသလို ဖြစ်ဖြစ်လာပါတယ်။


များမကြာခင် ကျွန်တော့်ပေါင်အထက်ပိုင်းတဝိုက်ကို ရောင်နီအလုပ်လုပ်ပါတယ်။ သူ့လက်ချောင်းများဟာ ကျွန်တော့်ကပ္ပာယ်အိတ်ကို ပွတ်တိုက်နေတာမျိုး မကြာခဏခံစားရတော့ တမျိုးတမည်တွေးမိတယ်ဗျ။ အရင်အကြိမ်တွေတုန်းကတော့ တဘက်ပါးလေးလွှမ်းထားပြီး အပေါ်ကနှိပ်တာမို့ သည်လိုကြီးတော့ မဖြစ်ဘူးပေါ့။ သူလိုအပ်သည်ထက်ပိုပြီး လက်ချောင်းတွေကို ဟိုကြားသည်ကြားမဝင်ခိုင်းဘဲ ကျွန်တော့်ပေါင်အပေါ်ပိုင်းကနေ အောက်ခြေထောက်တွေစီဆင်းသွားလျက် ခြေထောက်အစုံကို အသာအယာနှိပ်နယ်နေတယ်လေ။ အင်း သည်လိုနှိပ်နယ်နေတာက မကြာခင် အနှိပ်ကုသမှုပြီးတော့မယ်လို့ အချက်ပြတာ။


ရောင်နီ ရေခဲသေတ္တာအသေးလေးတစ်ခုစီသွားလျက် ရေသန့်ဘူးအေးအေးတစ်ဘူး ကျွန်တော့်အတွက်ယူဆောင်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဝတ်မပါပလာကိုယ်ထီးနဲ့ထထိုင်လျက် သူကမ်းပေးတဲ့ရေဘူးကိုယူလိုက်ရင်း ရောင်နီ့တကိုယ်လုံးကို  ကြည့်မိတယ်။ ရောင်နီက အတော်လှပပြည့်စုံတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ပဲဗျ။ ထိပ်အရေပြားဖြတ်ထားတဲ့ သူ့ငပဲကြီးကလည်း တုတ်ခိုင်သလို သွေးကြောများနဲ့ဖောင်းနေတာမို့ စံချိန်မီတယ်ပြောရမယ်။ ကပ္ပာယ်အိတ်ထဲက ရွှေဥတွေဟာလည်း ဝိုင်းစက်ပြည့်တင်းနေပုံများ မျိုးရည်တွေအပြည့်ထုတ်နိုင်မယ့် အထာပါ။


“Wow, သည်လိုပုံစံနဲ့နှိပ်နယ်တာကို ကျွန်တော်ပိုသဘောကျတယ်။ ခင်ဗျား ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံက အတော်လန်းသားနော်” ကျွန်တော် လက်ထဲကိုင်ထားတဲ့ ရေသန့်ဘူးလေးကို မြောက်ပြလျက် ရောင်နီ့မျက်ဝန်းတွေကို စိုက်ကြည့်ကာ မှတ်ချက်စကားပြောလိုက်ပါတယ်။


“ကျေးဇူးပါဗျာ….ခင်ဗျားခန္ဓာကိုယ်ပုံစံကလည်း အမိုက်စားပါပဲ။ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားကို အမြဲထိန်းသိမ်းတဲ့ တစ်စုံတယောက် အပေါ် နှိပ်နယ် အဲ အလုပ်လုပ်ရတာ ကျုပ်သဘောကျတယ်။ အဆင်လည်းပြေတယ်လေ”


ကျွန်တော် ရောင်နီ့အကြည့်မျက်ဝန်းတွေအပေါ် အချိန်အတော်ကြာစိုက်ကြည့်နေလိုက်တယ်။ ရောင်နီက သူ့ဦးခေါင်းကို ဆတ်ကနဲ အနည်းငယ်ငုံ့ရင်း လည်ချောင်းရှင်းသလိုမျိုး တစ်ချက်ဟန့်ကာ “အဲ….အမ်….ဒါဆို ကျုပ်တို့နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် တွေ့ကြဖို့ ဘယ်လို အစီအစဉ်ဆွဲကြမလဲ” တဲ့။


မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား ထိုင်နေရင်း အသေးစိတ်ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့ကြပါတယ်။


“အင်း…ခင်ဗျားနဲ့လည်းအဆင်ပြေပါတယ်ဗျ….အဲလ်ကွန်းပြင်ပြီးရင်လည်း သည်လိုပဲ တဘက်မဖုံးဘဲ ဆက်နှိပ်ပေးပါလား။ နှိပ်တဲ့အခါ ကြားခံတစ်ခုခုမပါတော့ လက်ပေါက်ပြီး ပိုထိသလို ကျွန်တော်ခံစားရလို့ပါ။” 


ကျွန်တော် ရောင်နီ့ကို အတော်စိတ်ဝင်စားစပြုနေပါပြီ။ သူနဲ့ပတ်သက်ရာ ပတ်သက်ကြောင်းခိုင်မာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှာဖို့ စိတ်ဆန္ဒ ပြင်းပြလာခဲ့တယ် ပြောရမယ်။


“ကျွန်တော့်အထင် နှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်မဝတ်ဘဲ နှိပ်နယ်ကြတာက ပိုပြီးစိတ်လွတ်လပ်သလားလို့။ ဘောင်းဘီခပ်ပါးပါးဝတ်ထားတာ ပဲဖြစ်ဖြစ် တဘက်လွှမ်းထားတာပဲဖြစ်ဖြစ်မလုပ်ဘဲ အနှိပ်ခံတာမျိုးက အခုခေတ်မှာ ရှက်စရာလို့မမြင်တော့ပါဘူးလေ”


“ကျုပ်လည်း အဲ့တာကို လုံးဝသဘောတူတယ်။ ကျုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အယောင်ဆောင်တာ ဟန်ဆောင်တာတွေ မဖုံးလွှမ်း မပါဝင်ဘဲ အစစ်အမှန်ထိတွေ့ရတာမျိုးကို ပိုလိုလားရမှာ”


“ဟုတ်ပါပြီ…ကြားရတာတော့ ကျွန်တော့်အတွက် အကောင်းဆုံး plan တစ်ခုပါပဲ။” ကျွန်တော် ရောင်နီရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မျက်စိကစားမိတာအမှန်အကန်ဗျာ။


ကျွန်တော် အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ဆင်ပြီးချိန်မှ ရောင်နီက အားကစားဘောင်းဘီတိုတစ်ထည် ဆွဲဝတ်ကာ အိမ်ရှေ့တံခါးဆီလိုက်ပို့ ပါတယ်။


ရက်သတ္တပါတ် လေးပတ်လောက်ကြာပြီးနောက် ရောင်နီနဲ့ အနှိပ်ခံဖို့အတွက် ချိန်းဆိုပြီး သူ့အခန်းဆီသွားလိုက်တယ်။ သူက အနှိပ်ခန်း ကိုဦးဆောင်ခေါ်သွားရင်း အဲလ်ကွန်းအသစ်တပ်ဆင်ထားပံုံအကြောင်း၊ သူ့တိုက်ခန်းတခုလုံးလည်း အခုမှပဲ သက်သောင့်သက်သာ ပြန်ဖြစ်သွားကြောင်း စသဖြင့် ကျွန်တော့်ကို စကားဧည့်ထောက်ခံပါတယ်။


ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား နေထိုင်ရာ မြို့တော်ကြီးရဲ့ ရာသီဥတုပူပြင်းမှုအကြောင်းပဲ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြောဖြစ်ကြပြီး ရောင်နီက အနှိပ်မခံခင် ရေမိုးချိုးဖို့သတိပေးတာကြောင့် ရေချိုးခန်းဘက်သွားလိုက်တယ်။


ရေချိုးခန်းထဲကနေ ကျွန်တော် ခြေလှမ်းထွက်လိုက်ကာ ခါးမှတဘက်ကိုဖယ်ရှားလိုက်ချိန် ရောင်နီသည်လည်း ပုံမှန်လုပ်နေကြအတိုင်း အဝတ်တွေချွတ်ဖယ်တာကို မြင်ရတာမို့ ကြည့်ရတာ အတော်ကျေနပ်မိပါတယ်။ နှိပ်နယ်တဲ့အခါ ခါးမှာ တဘက်မလွှမ်းမယ့်ကိစ္စကိုသာ ပစားပေး စကားပြောခဲ့ကြတဲ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သားကြားမှာ ရောင်နီ့အနေနဲ့ အခြားအတွေးတွေများရှိနေမလားသိချင်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဘက်လွှမ်းသည်ဖြစ်စေ မလွှမ်းသည်ဖြစ်စေ သူ့အလုပ်သူကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်နိုင်သူပဲဟာ။ သည်ကိစ္စက စကားထဲတောင်ထည့်ပြောစရာမလိုဘူး မဟုတ်လား။


ထုံးစံအတိုင်း အနှိပ်ခုံရှိရာ လမ်းလျှောက်သွား ခုံပေါ်တက်ပြီးမှောက် မျက်နှာကို နေသားတကျဖြစ်အောင် ကျွန်တော်လုပ်တယ်။ ရောင်နီ က ခါတိုင်းလို ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းအား တဘက်ပါးတစ်ထည်လွှမ်းတာမျိုးမလုပ်တော့ဘဲ လည်တိုင်နဲ့ ပခုံးတွေကို စတင်နှိပ်  နယ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ခါးအစုံနဲ့ တင်သားဆိုင်တွေတဝိုက် သူစတင်နှိပ်နယ်ချိန်မှာ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်လွန်းလို့ ရုတ်ခြည်း အိပ်ငိုက်သွားတယ်ဗျာ။ တင်သားဆိုင်တွေကိုနှိပ်နယ်ရာမှာ ယခင်နဲ့မတူဘဲ သူ့လက်ချောင်းများရဲ့ပညာစုံပြမှုကြောင့် ကျွန်တော့်စိတ်တွေ အနည်းငယ်မရိုးမယွခံစားရပါတယ်။ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းအား အသုံးပြုလျက် မြီးငြောင်ရိုးဧရိယာတဝိုက်ကို အသာအယာပွတ်သပ် ပေးတာလည်းပါတယ်ဗျာ စဉ်းစားကြည့်။


လောလောလတ်လတ်တော့ ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကနေ ပေါင်နောက်သားနဲ့ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းကိုသူ နေရာရွှေ့နှိပ်နေတယ်။ခဏ အကြာမှာ ကျွန်တော့်ကို ပက်လက်လှန်လိုက်ဖို့သူပြောပါတယ်။


ပြောနိုင်တာက ကျွန်တော့်ငပဲဟာ မမတ်တမတ်အခြေအနေဆိုက်နေပြီဆိုတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် တုန့်ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ကျွန်တော်ပက်လက်လှန် လိုက်တာ ငပဲက ဆီးစပ်ရှိရာစီ ဘတ်ကနဲပြေးကပ်သွားတယ်။


ရောင်နီတယောက် ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းပိုင်းဘက် တနည်း အနှိပ်ခုံထိပ်ဘက်ကို ရွှေ့သွားပြီး ရင်အုပ်အစုံကို နှိပ်နယ်ပေးရင်း ဝမ်းဗိုက် ကြွက်သားတွေဘက် အချက်ကျကျနှိပ်သွားပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့လက်ချောင်းများဟာ ဆီးခုံမွှေးတွေကိုဖြီးသင်ပေးနေတဲ့ အတိုင်း လှုပ်ရှား အလုပ်လုပ်တာ တချက် တချက် ကျွန်တော့်ငပဲကို ခလုပ်တိုက်သွားပုံက မကြာခဏပါပဲ။


များမကြာခင်မှာ ကျွန်တော့်ငပဲဟာ ရာနှုန်းပြည့်မတ်ထောင်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါကို ရောင်နီက ဘာမှမှတ်ချက်မပေး မသိကျိုးကျွံပြုလျက် သူ့အလုပ်သူဆက်လုပ်နေသလို ကျွန်တော်နဲ့အကြည့်ချင်းဆုံဖို့ရှောင်ကာ ပေါင်သားတွေစီ ရွှေ့ပြောင်းနှိပ်နယ်ပါတော့တယ်။ ထုံးစံ အတိုင်း ခြေထောက်အောက်ပိုင်းတဝိုက်ကိုနှိပ်လျက် ခြေဖဝါးအစုံမှာ အဆုံးသတ်တယ်လေ။ သည်အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ငပဲမှာလည်း မတ်ထောင်ရလွန်းလို့အနည်းငယ်ခါရမ်းစပြုနေခဲ့တယ် ထင်တာပဲ။


“ဘယ်လိုနေလဲ” ရောင်နီက ကျွန်တော့်ပခုံးကိုတို့ထိပြီး မေးလာတယ်။


“အတော်ကောင်းတယ်…တကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားတာပဲ။ ရက်သတ္တပါတ် တပတ်လုံး တင်းကြပ်နေတာတွေ  ပြေလျော့သွားတာ ကျွန်တော် အတော်ကြိုက်တယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ” ကျွန်တော်လည်း လေသံခပ်မှန်မှန်နဲ့ပြေဖြေရပါတယ်။


ကျွန်တော်ထထိုင်ရင်း ရောင်နီ့ကိုမသိမသာကြည့်မိတော့ သူ့ငပဲဟာလည်း သိသာစွာ မာတောင့်နေတာမြင်ရတယ်။ စိတ်ထဲလိပ်ကနဲ တက်လာတဲ့ ဆန္ဒတွေကို ကျွန်တော် မသိမသာမျိုချရပါတယ်။


“Wow, သည်ညနေမှာ ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ ဂနာမငြိမ်နည်းနည်းဖြစ်နေသလားပဲ” ကျွန်တော် ဘာရယ်မဟုတ် ပါးစပ်ထဲရှိတာတွေ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။


ရောင်နီ အနည်းငယ်ပြုံးရင်း ပါးပြင်မှာအနည်းငယ်ရှက်သွေးဖြန်းလျက် “ဟုတ်တယ်….လူချောတစ်ယောက်နဲ့ အလုပ်လုပ်ရင်းရတဲ့ ရလာဘ်တစ်ခုပေါ့ဗျာ။


ကျွန်တော့်သူ့ကို တိုက်တွန်းချက် တနည်း အကြံပြုချက်တစ်ခုလောက်လုပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။


“ခင်ဗျား…အားလပ်တဲ့အချိန် တချိန်လောက် ကျွန်တော်နဲ့ချိန်းပြီး အပြင်ထွက်ကြမလား”


ချက်ချင်းဆိုသလို ရောင်နီ ဦးခေါင်းမော့လာပြီး “ဟုတ်ကဲ့….ကောင်းသားဗျ” လို့တုန့်ပြန်ပါတယ်။


“အိုကေ….ဒါဆို မနက်ဖြန် ခင်ဗျား ဘယ်အချိန်လောက် အလုပ်အားမလဲ”


“အာ….မနက်ဖြန် အထူးအထွေတော့ မရှိပါဘူး။ အဝတ်လျှော်ဖွပ်ဖို့ အခန်းရှင်းဖို့လောက်ပဲရှိတာဆိုတော့ ခင်ဗျားဖုန်းခေါ်တာကို ကျုပ်စောင့်နေရုံပဲဗျ”


“ကောင်းသား….မြို့ထဲက တရုတ်တန်းဘက် လျှောက်သွားကြတာပေါ့။ အဲသည်မှာ ဝယ်ခြမ်းစရာ ဒါမှမဟုတ် စားသောက်ဆိုင်တွေ အများကြီးမို့ စားစရာတွေများတော့ ကျွန်တော်တို့ စိတ်ညစ်ချိန်ရမယ်မထင်ဘူး”


ကျွန်တော်ပြောတာကို ရောင်နီမှ သဘောတူတာမို့ ဘယ်အချိန်မှာတွေ့ကြမယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ သူ့ကိုလာခေါ်မယ်ဆိုတာတွေကို ညှိခဲ့ ကြပါတယ်။


နှစ်ယောက်သား အဝတ်အစားတွေပြန်လည်ဝတ်ဆင်ကြပြီးနောက် ရောင်နီက အိမ်ရှေ့တံခါးမထိလိုက်ပို့တာကြောင့် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ကျေနပ်သက်သောင့်သက်သာဖြစ်ကာ ကားကို အေးဆေးမောင်းပြန်လာခဲ့တယ်။


Alex Aung (20 September 2025)


To be continued….