Friday, July 17, 2020

ဝေခွဲရခက်နေမလား အိပ်မက်စို ?

>>>>>👉🏻👉🏻👉🏻Men's Health   ဖြစ်တဲ့ အတွက် မိန်းကလေးတွေ မဖတ်ချင်ရင် မဖတ်လို့ရအောင် ကြိုတင် remind လုပ်ပါတယ်။ ဖတ်ရင်လည်း ဗဟုသုတဖြစ်ဖွယ်ကလွဲလို့  ဖတ်လို့ သိပ်အဆင်မပြေမဲ့ အရာတွေ မရေးထားပါဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။  :)

အမျိုးသားဆရာဝန်ဖြစ်တဲ့ အတွက် ညီလေးတွေ အစ်ကိုတွေ အမေးများဆုံး ပြဿနာ တစ်ခုပါ။ ရေးထားတာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်တဲ့ အတွက် reference link တွေကို တော့ မမှတ်မိတော့ပါဘူး ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို မေးတဲ့ မေးခွန်းတွေကိုပဲ ပြန်ပြီး ရေးထားပါတယ်။ လိုအပ်တဲ့ အချက်တွေကိုပဲ လိုက်ရှာထားပြီး ဒီနိုင်ငံနဲ့ အဆင်ပြေတာမျိုးကို arrangeလုပ်ပြီး  ရေးထားတာပါ။

~~~~ ဝေခွဲရခက်နေမလား အိပ်မက်စို ?~~~~~


          အမျိုးသားတွေ လူပျိုဖော်ဝင်ကာစအသက် ဆယ့်လေးနှစ် ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်လောက်က စတင်ပြီး  မနက်မိုးလင်းလာတဲ့အခါ လုံခြည်စိုနေတတ်တာကို သတိထားမိကြခဲ့မှာပါ။ ဒါမှမဟုတ်လည်း အဲ့ဒီလို လုံချည်စိုပြီး နိုးလာခဲ့တဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိပါလိမ့်မယ် ။ အဲဲ့ဒါကို အိပ်မက်စို (အိပ်နေစဉ် သုတ်လွှတ်ခြင်း )လို့ခေါ်ပါတယ်။ အိပ်နေစဉ်သုတ်လွှတ်ခြင်း ဆိုတာက အိပ်မက်ထဲမှာ လိင်မှုဆိုင်ရာ ပုံရိပ်တစ်ချို့ကို လိင်ဆက်ဆံနေတယ်ဆိုတဲဲ့ ပုံရိပ်မျိုးကို ခံစားရပြီး သုတ်ထုတ်လွှတ်ခြငိးဖြစ်ပါတယ် ။

#အဲ့ဒီ အိပ်မက်စိုတွေဘယ်က စတာလဲ??

     လူပျိုဖော်ဝင်စမှာ တက်စတိုစတီရုန်းဟော်မုန်း (ကျားဟော်မုန်း ) ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု အောက်မှာ သုတ်ရည် သုတ်ပိုးထုတ်လုပ်မှုတွေများလာတဲ့အခါ အိပ်မက်စိုတွေ စတင်ပြီး မက်တတ်ပါတယ် ။ နိုးလာတဲ့အခါ အဲ့ဒီ ကိုလူပျိုတွေဟာ ရှက်တာ ဒါမှမဟုတ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရတာမျိုး ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ လူပျိုဖော် ဝင်ပြီးနောက်ပိုင်း အိပ်မက်စို မက်လေ့မက်ထ နည်းသွားတတ်ပေမဲ့ တစ်ချို့ အရွယ်ရောက်ပြီး အမျိုးသားတစ်ချို့ဟာ ဘဝတလျှောက်မှာ အိပ်မက်စိုကို မကြာခဏ မြင်မက်ကြတာမျိုးလည်းရှိပါတယ်။ တစ်ချို့ အမျိုးသားတွေဟာ တစ်ပတ်ကို နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်အထိ မက်လေ့ရှိသလို တစ်ချို့အမျိုးသားတွေဟာ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ အိပ်မက်စို ၂ခါလောက်ပဲ မက်ခဲ့တာမျိုးလည်း ရှိပါတယ်။

#အိပ်မက်စို မက်တာဟာ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုလား ?

အိပ်မက်စို မမက်ရင်လည်း ချို့ယွင်းချက်ရှိနေတယ်လို့ပြောလို့ မရသလို အိပ်မက်စို မက်တာကို လည်း ရောဂါတစ်ခုလို့ပြောလို့မရပါဘူး။

#မိန်းကလေးတွေရော အိပ်မက်စို မက်တတ်သလား?

ယောက်ျားလေးတွေလောက် ဖြစ်လေ့ ဖြစ်ထမရှိပေမဲ့
မိန်းကလေးတွေလည်း အိပ်မက်စိုမက်တတ်ပါတယ်။  ယောကျ်ားလေးတွေလို သုတ် မလွှတ်ထုတ်ပေမဲ့ အင်္ဂါ စိုစွတ်လာတာမျိုးပါ။


       
#အိပ်နေစဉ် ဘယ်လိုအချိန်တွေမှာ ဖြစ်ပွားပါသလဲ??

အိပ်စက်ခြင်းရဲ့ rapid Eye movement ( REM ) stage မှာ ဦးနှောက်ရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုပြင်းထန်းလာပြီး ဖြစ်ပွားတာဖြစ်ပါတယ်။

ဘယ်လိုအရွယ်တွေမှာ အိပ်မက်စို အမက်အများဆုံးလဲ ??

           လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ တက်ကြွတဲ့ လူပျိုဖော်ဝင်ကာစ အရွယ်မှာ အလွယ်တကူ လိင်စိတ် နိုးကြားနိုင်ပါတယ်။  သုတ်ရည်သုတ်ပိုးကို ဝှေးစေ့မှ ထုတ်ပေးတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေကလည်း လှုပ်ရှားလွန်းနေပါတယ်။ TV ကြည့်နေရင်း ရေချိုးနေရင်း ပြီးတော့ အခုပြောတဲ့ အိပ်မက်စိုဟာ အိပ်နေရင်းနဲ့ လိင်တံထောင်မတ်လာတာမျိုးကနေ သုတ်လွှတ်ထုတ်ခြင်းဖြစ်စေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဝေခွဲရမဲ့ အချက်များ ???

#အိပ်မက်စိုဟာ ရှက်စရာ အခြေအနေလား ?

မဟုတ်ပါဘူး ။ အဲဒါဟာ သဘာဝဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပါ။  လိင်စိတ်နိုးကြွတာကို ခန္ဓာကိုယ်က (မိမိစိတ်ထိန်းချုပ်မှု မပါဘဲ အလိုအလျောက် ) ဖြေလျော့ပေးတဲ့ ဖြစ်စဉ်ဖြစ်ပါတယ် ။ တစ်ခါတစ်လေဆို လိင်တံထောင်မတ်ခြင်းတောင် မရှိဘဲ သုတ်လွှတ်ထုတ်တတ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

#လိင်ဆက်ဆံမှုနည်းတဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ တက်ကြွမှု မရှိတဲ့ သူတွေမှာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား ?

အဲ့ဒီလို ကောက်ချက်ချကြပေမဲ့ အိပ်မက်စို မဖြစ်အောင် လိင်အပျော်အပါးလိုက်စားရမယ်လို့ တော့ မဆိုလိုပါဘူး

#အိပ်မက်စိုဟာ ယောကျ်ားစွမ်းရည်မပြည့်ဝလို့ ယောက်ျားအားအင် နည်းလို့ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား ?

မဟုတ်ပါဘူး။

#အိပ်မက်စိုမက်လို့ သုတ်ရည်သုတ်ပိုး အရေအတွက် လျော့နည်းသွားမယ် မျိုးအောင်နိုင်စွမ်းလျော့နည်းသွားမယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား ?

မဟုတ်ပါဘူး ။

#မိမိဘာသာ အာသာဆန္ဒဖြေဖျောက်ခြင်း ( masturbation ) လုပ်ပေးခြင်းဖြင့် အိပ်မက်စို မက်တာကို မဖြစ်အောင်လုပ်ပေးတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား။ ?

တချို့ပညာရှင်တွေက ဟုတ်ပါတယ်လို့ ပြောပေမဲ့ တချို့ပညာရှင်တွေကတော့ ပိုနေတဲ့ သုတ်ရည်သုတ်ပိုးကို ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည် အသုံးချတဲ့အတွက် masturbation လုပ်မှ ဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူးလို့ပြောပါတယ်။

ဒါဟာ  masturbation လုပ်ဖို့ကို တားဆီးထားတဲ့ ဘာသာတရားကိုးကွယ်သူတွေအတွက်တော့ စိတ်သက်သာရာ ရစေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

#ဘာသာရေးအမြင်

ဘယ်ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာတရားကမှ အိပ်မက်စိုမက်တာကို အပြစ်လို့ မသတ်မှတ်ပါဘူး
အပြစ်လည်း မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ ရဟန်းပြုတဲ့အခါ မတော်တဆ အိပ်မက်စိုမက်မိတဲ့သူတွေ စိတ်သက်သာရာရစေနိုင်အောင်ပါ။

#တွေးထားရမှာနဲ့ လုပ်ပေးနိုင်တာတွေ

               အိပ်နေတဲ့အခါမှာ တစ်ခါတစ်ရံ သုတ်ထုတ်လွှတ်ခြင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သင့်ရဲ့ အိပ်နေတဲ့ အနေအထား ဝတ်ထားတဲ့ ခပ်ကျပ်ကျပ်အဝတ်အစားများက လိင်စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးသလိုဖြစ်ရင်လည်းဖြစ်တတ်ပါတယ်။

         သင်နှစ်သက်သည်ဖြစ်စေ မနှစ်သက်သည်ဖြစ်စေ ၊လိင်ဆက်ဆံမှုနည်းပါးသည်ဖြစ်စေ မနည်းပါးသည်ဖြစ်စေ ၊တကိုယ်ရေအာသာဖြေမှုလုပ်သည်ဖြစ်စေ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ ၊ခန္ဓာကိုယ်က သုတ်ရည် သုတ်ပိုး ထုတ်နေတာပါပဲ။ အဲ့ဒီအတွက် အိပ်မက်စိုဟာလည်း မက်နိုင်တာပါပဲ။

      လူပျိုဖော်ဝင်ကာစကနေ အိပ်မက်စို မက်နိုင်ပါတယ်။၈၀%သော အမျိုးသားတွေ ကြုံတွေ့နိုင်ပါတယ်။ တစ်ချို့က တဖြည်းဖြည်း မက်တဲ့အရေအတွက်နည်းသွားမယ်။ တစ်ချို့က ဘဝတစ်လျှှောက်လုံး မက်ချင်လည်း မက်နေမှာပါပဲ။ အိပ်မက်စို လုံးဝမမက်တဲ့သူလည်း ရှိပါတယ်။

           အိပ်မက်စိုမက်တာဟာ သင့်ရဲ့ ဇီဝရုပ်ဖြစ်ပျက်ခြင်းမှာ လွဲချော်မှုတစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံမမှန်မှုလည်း မဟုတ်ပါဘူး။  ဒါဟာရောဂါမဟုတ်ပါဘူး။ သုတ်ရည်သုတ်ပိုး အရေအတွက် အရည်အသွေး အားနည်းသွားမယ် ဆိုတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး ။

            ပုံမှန်အာသာဖြေရမယ် (ဒါမှ ရှိနေတဲ့ သုတ်အဟောင်းတွေထွက်သွားပြီး အသစ်ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ ) ပုံမှန်လိင်ဆက်ဆံရမယ် ဆိုတာတွေဟာ မဟုတ်ပါဘူူး။ အသုံးမပြုတဲ့ သုတ်ပိုးကို ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည်စုပ်ယူပါတယ်။ လိင်ဆက်ဆံမှုနဲ့ အိပ်မက်စိုနဲ့ ဆက်နွယ်တဲ့ သိသာထင်ရှားတဲ့ သိပ္ပံ အကြောင်းပြချက်မရှိပါဘူး။

                 အိပ်မက်စို မက်တာဟာ သင့်အမှားမဟုတ်ပါဘူး။  သင့်ခန္ဓာကိုယ်က သူလုပ်စရာရှိတာ သူလုပ်နေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှက်ဖို့လည်း မလိုသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ အိပ်မက်စိုမက်လို့ နိုးလာတဲ့အခါ စိုနေတဲ့ အင်္ဂါ နေရာတဝိုက်ကို ဆပ်ပြာနဲ့ ရေနွေးနွေး သို့ ရေအေး နှစ်သက်ရာနဲ့ ဆေးကြောပါ။ အဝတ်အစားအိပ်ရာခင်း(ပေကျံခဲဲ့ရင် ) တွေ လဲလှယ်ပြီး ပြန်လည်အိပ်စက်နိုင်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ယောက်ကို ညကအိပ်မက်စိုမက်တယ်လို့ ရယ်ရယ်မောမော ဖွင့်ပြောလိုက်ပါ။ စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားပါလိမ့်မယ်။
     
               အနားယူပါ။ စိတ်ဖိစီးမှုများလာတဲ့အချိန်မှာ အိပ်မက်စို ပိုမက်တတ်ပါတယ်။ လုံလောက်တဲ့ အိပ်ရေးဝမှု ရှိပါစေ။ စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချပါ။ အလုပ်များတဲ့ သင့်အချိန်ဇယားတွေကနေ အနားယူဖို့  ဝါသနာပါတဲ့ အလုပ်လေးတွေ ပျော်စရာလေးတွေ လုပ်ဆောင်ဖို့ အချိန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါ။

                  ပေါ့ပါးပြီး ချောင်ချိတဲ့ အကျင်္ ီတွေ ဝတ်ပြီး အိပ်စက်ခြင်း ( အနောက်နိုင်ငံတွေမှာတော့ ကိုယ်လုံးတီး naked အိပ်စက်ခြင်း ) က အဝတ်အစားတွေက သင့်ကို လှုံ့ဆော်ပြီး အလိုအလျောက် သုတ်လွှတ်စေမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်ပါတယ်။

                      သိပ်စပ်လွန်းတဲ့အစားအစာတွေ ခရမ်းသီး စတဲ့ အစာတွေကို ရှောင်သင့်တယ်လို့ တစ်ချို့သော ဓလေ့အယူအဆတွေမှာ တွေ့ရပါတယ်။ ကဖင်းပါတဲ့ drink တွေ (ကော်ဖီလိုမျိုး) ကို ညမအိပ်ခင်သောက်တာမျိုးကို ရှောင်ကြဉ်သင့်ပါတယ်။

            အိပ်မက်စိုတွေနဲ့ ရုန်းကန်နေရတယ်ဆိုရင်တော့ အစားအသောက်ကို နည်းနည်းချင်းခွဲစားပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေဓာတ်ပြည့်ဝအောင် နေထိုင်ပေးပါ။  ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား အားကစားတွေကို ပြုလုပ်ပေးပါ။
           
                 လိင်စိတ်ကြွစေတဲ့ အပြာဝတ္ထု အပြာရုပ်ရှင်တွေ ကြည့်တာ တခြား မီဒီယာတွေထဲက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအသားပေးတဲ့ အစီအစဉ်တွေ ရုပ်ပုံတွေကြည့်တာကို လျှော့ချပေးပါ။ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေမဲ့ ညဏ်အင်အားပြည့်စေမဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေ(ဥပမာ ဗဟုသုကြွယ်စေမဲဲ့ စာတွေဖတ်တာ puzzle တွေဆော့တာ ) နဲ့ အစားထိုးပါ။
           
             တကယ်လို့ သင်ဟာ အိမ်ထောင်ရှိတယ်ဆိုရင် အိမ်ထောင်ဘက်နှင့် ပုံမှန်နေထိုင်ခြင်းကလည်း  ခန္ဓာကိုယ်ကို လိင်စိတ်လှုံ့ဆော်မှု လျှော့ချပေးတဲ့အတွက် အိပ်မက်စို မက်တာကို ပြေပျောက်စေမှာပါ။ မိမိဘာသာ အာသာဖြေခြင်းကမှ အိပ်မက်စို မက်တာကို သက်သာစေတယ်လို့ စိတ်က စွဲမှတ်နေတဲ့အခါမှာတော့ အာသာဖြေခြင်းကိုလည်း ပြုလုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။
         
                 တရားထိုင်တာ ၊ယောဂကျင့်စဉ်တွေကလည်း အထောက်အကူပြုတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဘာသာအသီးသီး  သာသနာဘောင်အတွင်းက ပုဂ္ဂိုလ်များဟာ ညဘက် ဒါမှ မဟုတ် တရေးနိုးအချိန်မှာ သင့်တော်တဲ့ ဆိုင်ရာတရား ကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းကြပါတယ်။
             
               ဆေးမြစ်ဆေးရွက်များကိုပြုတ်သောက်ကြတာလည်း ရှိပါတယ်တဲ့။ (ဥပမာ နွယ်ချိုအမြစ်ကို ပြုတ်သောက်တာ မျိုး )တကူးတကလုပ်ရမှာ ဖြစ်လို့ မသောက်ဖြစ်ကြတာများပါတယ်။

                 အိပ်ခါနီး ရေချိုးရင် ရေအေးနဲ့ အစား ရေနွေးနဲ့ ချိုးပေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ ရေအေးနဲ့ချိုးတဲ့အခါ လိင်ပိုင်းကိစ္စစိတ်ဆန္ဒကို စိတ်လျော့နည်းစေတယ်လို့ထင်မြင်ကြပေမဲ့  အေးသောအခြေအနေက သုတ်ရည် သုတ်ပိုးကို ပိုမိုပွားစေတာကြောင့်ပါ။

              သင့်ရဲ့စိတ်ကို လန်းဆန်းစေမဲ့ အရာတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ နူးညံ့တဲ့ ဂီတသံစဉ်လေးတွေ စီးမျောလိုက်ပါခံစားလို့ရပါတယ်။ စာကောင်းပေမွန်တွေဖတ်ပြီး စိတ်အာဟာရမြင့်တက်လို့ရပါတယ်။ လက်ဖက်ရည်နဲ့ ကော်ဖီကို ခေတ္တလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်လိုက်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်က အဆိပ်အတောက်တွေ ဖယ်ရှားနိုင်ဖို့ ရေများများသောက်ပါ။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း ယောဂလေ့ကျင့်ခြင်းတွေနဲ့ စိတ်ရဲ့ဖိအား ကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ ဖိအားတွေကို လျှော့ချထားလိုက်ပါ။

         အိပ်မက်စိုဟာရှက်စရာမဟုတ်ပါဘူး..................
   


#HealthGuide magazine
ကျန်းသုခမဂ္ဂဇင်း
September issue,2016

(Zawgyi)

~~~~ ေဝခြဲရခက္ေနမလား အိပ္မက္စို ?~~~~~


          အမ်ိဳးသားေတြ လူပ်ိဳေဖာ္ဝင္ကာစအသက္ ဆယ့္ေလးႏွစ္ ဆယ့္ငါးႏွစ္အရြယ္ေလာက္က စတင္ၿပီး  မနက္မိုးလင္းလာတဲ႕အခါ လံုျခည္စိုေနတတ္တာကို သတိထားမိၾကခဲ႕မွာပါ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း အဲ႕ဒီလို လံုခ်ည္စိုျပီး ႏိုးလာခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္ေတြလည္း ရွိပါလိမ့္မယ္ ။ အဲဲ့ဒါကို အိပ္မက္စို (အိပ္ေနစဥ္ သုတ္လႊတ္ျခင္း )လို႕ေခၚပါတယ္။ အိပ္ေနစဥ္သုတ္လႊတ္ျခင္း ဆိုတာက အိပ္မက္ထဲမွာ လိင္မွဳဆိုင္ရာ ပံုရိပ္တစ္ခ်ိဳ႕ကို လိင္ဆက္ဆံေနတယ္ဆိုတဲဲ့ ပံုရိပ္မ်ိဳးကို ခံစားရျပီး သုတ္ထုတ္လႊတ္ျခငိးျဖစ္ပါတယ္ ။

#အဲ႕ဒီ အိပ္မက္စိုေတြဘယ္က စတာလဲ??

     လူပ်ိဳေဖာ္ဝင္စမွာ တက္စတိုစတီရုန္းေဟာ္မုန္း (က်ားေဟာ္မုန္း ) ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမွဳ ေအာက္မွာ သုတ္ရည္ သုတ္ပိုးထုတ္လုပ္မွဳေတြမ်ားလာတဲ႕အခါ အိပ္မက္စိုေတြ စတင္ျပီး မက္တတ္ပါတယ္ ။ ႏိုးလာတဲ႕အခါ အဲ႕ဒီ ကိုလူပ်ိဳေတြဟာ ရွက္တာ ဒါမွမဟုတ္ အျပစ္ရွိသလို ခံစားရတာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ လူပ်ိဳေဖာ္ ဝင္ျပီးေနာက္ပိုင္း အိပ္မက္စို မက္ေလ့မက္ထ နည္းသြားတတ္ေပမဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ အရြယ္ေရာက္ျပီး အမ်ိဳးသားတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ဘဝတေလွ်ာက္မွာ အိပ္မက္စိုကို မၾကာခဏ ျမင္မက္ၾကတာမ်ိဳးလည္းရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ အမ်ိဳးသားေတြဟာ တစ္ပတ္ကို ႏွစ္ၾကိမ္ သံုးၾကိမ္အထိ မက္ေလ့ရွိသလို တစ္ခ်ိဳ႕အမ်ိဳးသားေတြဟာ ဘဝသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အိပ္မက္စို ၂ခါေလာက္ပဲ မက္ခဲ႕တာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။

#အိပ္မက္စို မက္တာဟာ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္တစ္ခုလား ?

အိပ္မက္စို မမက္ရင္လည္း ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ရွိေနတယ္လို့ေျပာလို႕ မရသလို အိပ္မက္စို မက္တာကို လည္း ေရာဂါတစ္ခုလို႕ေျပာလို႕မရပါဘူး။

#မိန္းကေလးေတြေရာ အိပ္မက္စို မက္တတ္သလား?

ေယာက္်ားေလးေတြေလာက္ ျဖစ္ေလ့ ျဖစ္ထမရွိေပမဲ႕
မိန္းကေလးေတြလည္း အိပ္မက္စိုမက္တတ္ပါတယ္။  ေယာက်္ားေလးေတြလို သုတ္ မလႊတ္ထုတ္ေပမဲ႕ အဂၤါ စိုစြတ္လာတာမ်ိဳးပါ။

       
#အိပ္ေနစဥ္ ဘယ္လိုအခ်ိန္ေတြမွာ ျဖစ္ပြားပါသလဲ??

အိပ္စက္ျခင္းရဲ႕ rapid Eye movement ( REM ) stage မွာ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ လွံဳ႕ေဆာ္မွဳျပင္းထန္းလာျပီး ျဖစ္ပြားတာျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္လိုအရြယ္ေတြမွာ အိပ္မက္စို အမက္အမ်ားဆံုးလဲ ??

           လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တက္ၾကြတဲ႕ လူပ်ိဳေဖာ္ဝင္ကာစ အရြယ္မွာ အလြယ္တကူ လိင္စိတ္ ႏိုးၾကားႏိုင္ပါတယ္။  သုတ္ရည္သုတ္ပိုးကို ေဝွးေစ့မွ ထုတ္ေပးတဲ႕ ျဖစ္စဥ္ေတြကလည္း လွဳပ္ရွားလြန္းေနပါတယ္။ TV ၾကည့္ေနရင္း ေရခ်ိဳးေနရင္း ျပီးေတာ့ အခုေျပာတဲ႕ အိပ္မက္စိုဟာ အိပ္ေနရင္းနဲ႕ လိင္တံေထာင္မတ္လာတာမ်ိဳးကေန သုတ္လႊတ္ထုတ္ျခင္းျဖစ္ေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဝခြဲရမဲ႕ အခ်က္မ်ား ???

#အိပ္မက္စိုဟာ ရွက္စရာ အေျခအေနလား ?

မဟုတ္ပါဘူး ။ အဲဒါဟာ သဘာဝျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ပါ။  လိင္စိတ္ႏိုးၾကြတာကို ခႏၶာကိုယ္က (မိမိစိတ္ထိန္းခ်ဳပ္မွဳ မပါဘဲ အလိုအေလ်ာက္ ) ေျဖေလ်ာ့ေပးတဲ႕ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ပါတယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလဆို လိင္တံေထာင္မတ္ျခင္းေတာင္ မရွိဘဲ သုတ္လႊတ္ထုတ္တတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

#လိင္ဆက္ဆံမွဳနည္းတဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တက္ၾကြမွဳ မရွိတဲ႕ သူေတြမွာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား ?

အဲ႕ဒီလို ေကာက္ခ်က္ခ်ၾကေပမဲ႕ အိပ္မက္စို မျဖစ္ေအာင္ လိင္အေပ်ာ္အပါးလိုက္စားရမယ္လို႕ ေတာ့ မဆိုလိုပါဘူး

#အိပ္မက္စိုဟာ ေယာက်္ားစြမ္းရည္မျပည့္ဝလို႕ ေယာက္်ားအားအင္ နည္းလို႕ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား ?

မဟုတ္ပါဘူး။

#အိပ္မက္စိုမက္လို႕ သုတ္ရည္သုတ္ပိုး အေရအတြက္ ေလ်ာ့နည္းသြားမယ္ မိ်ဳးေအာင္ႏိုင္စြမ္းေလ်ာ့နည္းသြားမယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား ?

မဟုတ္ပါဘူး ။

#မိမိဘာသာ အာသာဆႏၵေျဖေဖ်ာက္ျခင္း ( masturbation ) လုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ အိပ္မက္စို မက္တာကို မျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား။ ?

တခ်ိဳ႕ပညာရွင္ေတြက ဟုတ္ပါတယ္လို႕ ေျပာေပမဲ႕ တခ်ိဳ႕ပညာရွင္ေတြကေတာ့ ပိုေနတဲ႕ သုတ္ရည္သုတ္ပိုးကို ခႏၶာကိုယ္က ျပန္လည္ အသံုးခ်တဲ႕အတြက္ masturbation လုပ္မွ ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူးလို႕ေျပာပါတယ္။

ဒါဟာ  masturbation လုပ္ဖို႕ကို တားဆီးထားတဲ႕ ဘာသာတရားကိုးကြယ္သူေတြအတြက္ေတာ့ စိတ္သက္သာရာ ရေစတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

#ဘာသာေရးအျမင္

ဘယ္ကိုးကြယ္တဲ႕ ဘာသာတရားကမွ အိပ္မက္စိုမက္တာကို အျပစ္လို႕ မသတ္မွတ္ပါဘူး
အျပစ္လည္း မဟုတ္ပါဘူးတဲ႕။ ရဟန္းျပဳတဲ႕အခါ မေတာ္တဆ အိပ္မက္စိုမက္မိတဲ႕သူေတြ စိတ္သက္သာရာရေစႏိုင္ေအာင္ပါ။

#ေတြးထားရမွာနဲ႕ လုပ္ေပးႏိုင္တာေတြ

               အိပ္ေနတဲ႔အခါမွာ တစ္ခါတစ္ရံ သုတ္ထုတ္လႊတ္ျခင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ သင့္ရဲ႕ အိပ္ေနတဲ႕ အေနအထား ဝတ္ထားတဲ႕ ခပ္က်ပ္က်ပ္အဝတ္အစားမ်ားက လိင္စိတ္ကို လွံဳ႕ေဆာ္ေပးသလိုျဖစ္ရင္လည္းျဖစ္တတ္ပါတယ္။

         သင္ႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ မႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ ၊လိင္ဆက္ဆံမွဳနည္းပါးသည္ျဖစ္ေစ မနည္းပါးသည္ျဖစ္ေစ ၊တကိုယ္ေရအာသာေျဖမွဳလုပ္သည္ျဖစ္ေစ မလုပ္သည္ျဖစ္ေစ ၊ခႏၶာကိုယ္က သုတ္ရည္ သုတ္ပိုး ထုတ္ေနတာပါပဲ။ အဲ႕ဒီအတြက္ အိပ္မက္စိုဟာလည္း မက္ႏိုင္တာပါပဲ။

      လူပ်ိဳေဖာ္ဝင္ကာစကေန အိပ္မက္စို မက္ႏိုင္ပါတယ္။၈၀%ေသာ အမ်ိဳးသားေတြ ၾကံဳေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က တျဖည္းျဖည္း မက္တဲ႕အေရအတြက္နည္းသြားမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘဝတစ္ေလွွ်ာက္လံုး မက္ခ်င္လည္း မက္ေနမွာပါပဲ။ အိပ္မက္စို လံုးဝမမက္တဲ႕သူလည္း ရွိပါတယ္။

           အိပ္မက္စိုမက္တာဟာ သင့္ရဲ႕ ဇီဝရုပ္ျဖစ္ပ်က္ျခင္းမွာ လြဲေခ်ာ္မွဳတစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပံုမမွန္မွဳလည္း မဟုတ္ပါဘူး။  ဒါဟာေရာဂါမဟုတ္ပါဘူး။ သုတ္ရည္သုတ္ပိုး အေရအတြက္ အရည္အေသြး အားနည္းသြားမယ္ ဆိုတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး ။

            ပံုမွန္အာသာေျဖရမယ္ (ဒါမွ ရွိေနတဲ႕ သုတ္အေဟာင္းေတြထြက္သြားၿပီး အသစ္ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႕ ) ပံုမွန္လိင္ဆက္ဆံရမယ္ ဆိုတာေတြဟာ မဟုတ္ပါဘူူး။ အသံုးမျပဳတဲ႕ သုတ္ပိုးကို ခႏၶာကိုယ္က ျပန္လည္စုပ္ယူပါတယ္။ လိင္ဆက္ဆံမွဳနဲ႕ အိပ္မက္စိုနဲ႕ ဆက္ႏြယ္တဲ႕ သိသာထင္ရွားတဲ႕ သိပၸံ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိပါဘူး။

                 အိပ္မက္စို မက္တာဟာ သင့္အမွားမဟုတ္ပါဘူး။  သင့္ခႏၶာကိုယ္က သူလုပ္စရာရွိတာ သူလုပ္ေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွက္ဖို႕လည္း မလိုသလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္တင္ဖို႕လည္း မလိုပါဘူး။ အိပ္မက္စိုမက္လို႕ ႏိုးလာတဲ႕အခါ စိုေနတဲ႕ အဂၤါ ေနရာတဝိုက္ကို ဆပ္ျပာနဲ႕ ေရေႏြးေႏြး သို႔ ေရေအး ႏွစ္သက္ရာနဲ႕ ေဆးေၾကာပါ။ အဝတ္အစားအိပ္ရာခင္း(ေပက်ံခဲဲ့ရင္ ) ေတြ လဲလွယ္ၿပီး ျပန္လည္အိပ္စက္ႏိုင္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ညကအိပ္မက္စိုမက္တယ္လို႕ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ဖြင့္ေျပာလိုက္ပါ။ စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားပါလိမ့္မယ္။
     
               အနားယူပါ။ စိတ္ဖိစီးမွဳမ်ားလာတဲ႕အခ်ိန္မွာ အိပ္မက္စို ပိုမက္တတ္ပါတယ္။ လံုေလာက္တဲ႕ အိပ္ေရးဝမွဳ ရွိပါေစ။ စိတ္ဖိစီးမွဳကို ေလွ်ာ့ခ်ပါ။ အလုပ္မ်ားတဲ႕ သင့္အခ်ိန္ဇယားေတြကေန အနားယူဖို႕  ဝါသနာပါတဲ႕ အလုပ္ေလးေတြ ေပ်ာ္စရာေလးေတြ လုပ္ေဆာင္ဖို႕ အခ်ိန္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ပါ။

                  ေပါ့ပါးျပီး ေခ်ာင္ခ်ိတဲ႕ အက်ၤ ီေတြ ဝတ္ျပီး အိပ္စက္ျခင္း ( အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ ကိုယ္လံုးတီး naked အိပ္စက္ျခင္း ) က အဝတ္အစားေတြက သင့္ကို လွံဳ႕ေဆာ္ျပီး အလိုအေလ်ာက္ သုတ္လႊတ္ေစမွဳကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္ပါတယ္။

                      သိပ္စပ္လြန္းတဲ႕အစားအစာေတြ ခရမ္းသီး စတဲ႕ အစာေတြကို ေရွာင္သင့္တယ္လို႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ဓေလ့အယူအဆေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ကဖင္းပါတဲ႕ drink ေတြ (ေကာ္ဖီလိုမ်ိဳး) ကို ညမအိပ္ခင္ေသာက္တာမ်ိဳးကို ေရွာင္ၾကဥ္သင့္ပါတယ္။

            အိပ္မက္စိုေတြနဲ႕ ႐ုန္းကန္ေနရတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အစားအေသာက္ကို နည္းနည္းခ်င္းခြဲစားပါ။ ခႏၶာကိုယ္ကို ေရဓာတ္ျပည့္ဝေအာင္ ေနထိုင္ေပးပါ။  ကိုယ္လက္လွဳပ္ရွား အားကစားေတြကို ျပဳလုပ္ေပးပါ။
           
                 လိင္စိတ္ႂကြေစတဲ႕ အျပာဝတၳဳ အျပာ႐ုပ္ရွင္ေတြ ၾကည့္တာ တျခား မီဒီယာေတြထဲက လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာအသားေပးတဲ႕ အစီအစဥ္ေတြ ႐ုပ္ပံုေတြၾကည့္တာကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးပါ။ စိတ္ဓာတ္တက္ႂကြေစမဲ႕ ညဏ္အင္အားျပည့္ေစမဲ႕ လုပ္ေဆာင္မွဳေတြ(ဥပမာ ဗဟုသုႂကြယ္ေစမဲဲ႕ စာေတြဖတ္တာ puzzle ေတြေဆာ့တာ ) နဲ႕ အစားထိုးပါ။
           
             တကယ္လို႕ သင္ဟာ အိမ္ေထာင္ရွိတယ္ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ဘက္ႏွင့္ ပံုမွန္ေနထိုင္ျခင္းကလည္း  ခႏၶာကိုယ္ကို လိင္စိတ္လွံဳ႕ေဆာ္မွဳ ေလွ်ာ့ခ်ေပးတဲ႕အတြက္ အိပ္မက္စို မက္တာကို ေျပေပ်ာက္ေစမွာပါ။ မိမိဘာသာ အာသာေျဖျခင္းကမွ အိပ္မက္စို မက္တာကို သက္သာေစတယ္လို႕ စိတ္က စြဲမွတ္ေနတဲ႕အခါမွာေတာ့ အာသာေျဖျခင္းကိုလည္း ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
         
                 တရားထိုင္တာ ၊ေယာဂက်င့္စဥ္ေတြကလည္း အေထာက္အကူျပဳတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဘာသာအသီးသီး  သာသနာေဘာင္အတြင္းက ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ ညဘက္ ဒါမွ မဟုတ္ တေရးႏိုးအခ်ိန္မွာ သင့္ေတာ္တဲ႕ ဆိုင္ရာတရား ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းၾကပါတယ္။
             
               ေဆးျမစ္ေဆးရြက္မ်ားကိုျပဳတ္ေသာက္ၾကတာလည္း ရွိပါတယ္တဲ႕။ (ဥပမာ ႏြယ္ခ်ိဳအျမစ္ကို ျပဳတ္ေသာက္တာ မ်ိဳး )တကူးတကလုပ္ရမွာ ျဖစ္လို႕ မေသာက္ျဖစ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။

                 အိပ္ခါနီး ေရခ်ိဳးရင္ ေရေအးနဲ႕ အစား ေရေႏြးနဲ႕ ခ်ိဳးေပးတာ ပိုေကာင္းပါတယ္။ ေရေအးနဲ႕ခ်ိဳးတဲ႕အခါ လိင္ပိုင္းကိစၥစိတ္ဆႏၵကို စိတ္ေလ်ာ့နည္းေစတယ္လို႕ထင္ျမင္ၾကေပမဲ႕  ေအးေသာအေျခအေနက သုတ္ရည္ သုတ္ပိုးကို ပိုမိုပြားေစတာေၾကာင့္ပါ။

              သင့္ရဲ႕စိတ္ကို လန္းဆန္းေစမဲ႕ အရာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ ႏူးညံ႕တဲ႕ ဂီတသံစဥ္ေလးေတြ စီးေမ်ာလိုက္ပါခံစားလို႕ရပါတယ္။ စာေကာင္းေပမြန္ေတြဖတ္ၿပီး စိတ္အာဟာရျမင့္တက္လို႕ရပါတယ္။ လက္ဖက္ရည္နဲ႕ ေကာ္ဖီကို ေခတၱေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွာင္လိုက္ပါ။ ခႏၶာကိုယ္က အဆိပ္အေတာက္ေတြ ဖယ္ရွားႏိုင္ဖို႕ ေရမ်ားမ်ားေသာက္ပါ။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ျခင္း ေယာဂေလ့က်င့္ျခင္းေတြနဲ႕ စိတ္ရဲ႕ဖိအား ကိုယ္ခႏၶာရဲ႕ ဖိအားေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ထားလိုက္ပါ။

         အိပ္မက္စိုဟာရွက္စရာမဟုတ္ပါဘူး..................

   


#HealthGuide magazine
က်န္းသုခမဂၢဇင္း
September issue,2016

Monday, July 13, 2020

အဘယ့်ကြောင့်များ…?

အဘယ့်ကြောင့်များ…?


နေမောင်ကို မွေးခဲ့တုန်းက ဖေဖေတော်တော်ပျော်ခဲ့သည်တဲ့။ နေမောင်ရှေ့တွင် သမီးချည်းပဲကို သုံးယောက်တိတိတောင် မွေးထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သားတစ်ယောက်လိုချင်လွန်းလှသော ဖေဖေသည် ဘယ်တုန်းအခါကမှ မယုံခဲ့သည့် ဗေဒင်များ၊ယတြာများကိုပင် လျှင် အတော်ကြီးယုံခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။ ဘုရားတွင်လည်း အကြိမ်ကြိမ်ဆုတောင်းခဲ့ရသည်ဟု မေမေကပြောပါသည်။ ထို့နောက်တွင် နေမောင့်ကိုမွေးသည်။ ဖေဖေကား ေပျော်မဆုံးပြီတည်း…။

သားတစ်ယောက်မွေးရခြင်းနှင့် သမီးတစ်ယောက်မွေးရခြင်းသည် အလွန်တရာကိုမှ ကွာခြားလွန်းလှသည်ဟု ဖေဖေက ခံယူသူပင်..။ သမီးဆိုသည့်အမျိုးက အချိန်တန်လျှင် အိမ်ထောင်ကျပြီး သျှောင်နောက်ဆံထုံးပါ ယောက္ခမအိမ်သွားရမည့်သူ၊ မွေးသောမိဘများ မပိုင်ရ။ အားကလည်းကိုးလို့မရ။ တစ်နည်းအားဖြင့် သမီးတစ်ယောက်ရလာခြင်းသည် ဘာကိုမှ ကြီးကြီးမားမား မျှော်မှန်း၍မရ..။ သားဆိုသည့် အမျိုးကတော့ ထိုသို့မဟုတ် မွေးကတည်းက သက်ဆိုင်းတိုင် မိဘဖြစ်သူတွေနှင့်အတူတူနေပေးမည့်သူဟု ဖေဖေကခံယူသည်။ ကိုယ်က ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရသည်…ဒီကြားထဲ အချိန်တန်လျှင် လိမ္မာသော ချွေးမလေးတစ်ယောက်ကိုလည်း အိမ်ပေါ်သယ်ဆောင်လာပေးဦးမည်။

ယောက်ျားလေးဖြစ်သောကြောင့်လည်း တစ်နေ့တွင် ဖအေ့ခြေရာနင်း၊ ဖအေရုန်းခဲ့သမျှ အလုပ်တွေ ဆက်ခံလုပ်ကိုင်ပေးမည့်သူ၊ မိဘကို သက်ဆုံးတိုင် လုပ်ကျွေးမည့် သူ….စသဖြင့် စသဖြင့်သော ခံယူချက် မျှော်မှန်းချက်တွေနှင့် ေဖေဖေပါတည်း။

သို့သော်…..

x x x

နေမောင် သုံးနှစ်ခွဲအရွယ် လေးနှစ်သားလောက်တွင် ခုန်ခုန်ပေါက်ပေါက် အင်မတန်ဆော့ချင်သည်။ သို့သော် ပြောစရာအချက်တစ်ချက် မှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် အနီးအနား အိမ်များ၌ နေမောင်နှင့် အရွယ်တူ အခြားကလေးများ တစ်ယောက်မကရှိနေသော်ငြားလည်း နေမောင် သည် သူ့ထက် သုံးလေးနှစ်ခန့်မျှသာကြီးမည်ဖြစ်သော အစ်မသုံးယောက်နှင့်သာ အတူတူဆော့ရသည်ကို နှစ်သက်သဘောကျသည်။ အရွယ်တူ ကလေးများဆော့ကစားပုံမှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းလှသည်ဟု သူထင်သည်။ သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်သည်။ ငှက်ကလေးများ၊ ပုရွက်ဆိတ်ကလေးများ မြင်လျှင် ရိုက်နှက်ပစ်ခတ် နင်းခြေတတ်သေးသည်။ နေမောင်ကတော့ ညင်သာစွာပင် သွားလာကစားချင်သည်။ ပြီးတော့ နေမောင်အနည်းငယ်လည်း ကြောက်တတ်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် အစ်မကြီး သုံးယောက်ထံသာ အသာချဉ်းကပ် ကစားလေ့ရှိ သည်။

ပထမဆုံး နေမောင်ဆော့ဖူးသည့် ကစားနည်းမှာ ရုပ်ရှင်ရိုက်တမ်းလို့ပဲခေါ်ရမလား၊ သရုပ်ဆောင်တမ်းလို့ပဲ ခေါ်ရမလားမသိ။ ထိုစဉ်တုန်းကတော့ စင်ဒရဲလားဇာတ်လမ်းဆော့ကြသည်။ အစ်မကြီးနှင့် အစ်မလတ်တို့က မိထွေး၏ အကျင့်ပုပ်သော သမီးနှစ်ယောက် နေရာကဝင်ကြကာ အစ်မငယ်ကတော့ စင်ဒရဲလားနေရာက သရုပ်ဆောင်သည်။ အံမယ်….အပြင်အဆင်တွေကလည်း ခေတ်မီသည်။ တကယ့် စင်ဒရဲလားကာတွန်းတွေထဲကလို ဂါဝန်ဖောင်းဖောင်းတွေဖြစ်စေရန် ဖေဖေ၏ပုဆိုးများကို ခါးတွင်ဖြစ်သလို စည်းနှောင်ကာ ခပ်ပွပွလုပ်ထားကြသည်။ မိထွေးသမီးများဖြစ်သူ အစ်မလတ်နှင့် အစ်မကြီးတို့ကတော့ ပုဆိုးကောင်းများ ဝတ်ခွင့်ရကြသော်လည်း စင်ဒရဲလားဖြစ်သူ အစ်မငယ်ကတော့ ပုဆိုးစုတ် နွမ်းနွမ်းတစ်ခုကိုသာ ချည်နှောင်ခွင့်ရလေသည်။

အဲ….နေမောင်ကတော့ (ဇာတ်လမ်းထဲတွင် မပါသော်လည်း ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်ဖန်တီးကာ) စင်ဒရဲလား၏ ညီမငယ် စင်ဒရီလိုအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခိုင်းပါသည်။ စဆော့ပြီဆိုတာနှင့် အစ်မကြီးနှင့် အစ်မလတ်တို့က ခေါင်းမော့ရင်ကော့ကာ ပုဆိုးများမရင်း အစ်မငယ်ထံ သို့ချီတက်လာကြလေပြီ။

``ဟင်..ကောင်မ ညည်းဘာတွေလုပ်နေလို့ အခုထိ အဝတ်လျှော် မပြီးတာတုန်းဟဲ့…ကဲဟယ်´´
``အား….ကျွန်မ….ကျွန်မ´´
``ကြည့်စမ်း..ကြည့်စမ်း…ထမင်းလည်းမကျက်သေးပါလား။ သေစမ်း ကောင်မ´´
``အမယ်လေး´´

ထိုအခါမျိုးတွင် အစ်မငယ်သည် နှိပ်စက်သမျှခံရပြီး မြေတွင် ပစ်လဲဟန်ပြုကာ ငိုရတတ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းများ၊ အပြုအမူများနှင့် အစ်မတို့၏ ပြောဟန်များသည် ဆော့ဖန်များလာသောအခါ နေမောင့်ကို သဘောကျစေခဲ့လေပြီ။

ဒုတိယကစားနည်းကတော့ အိုးမုတ်ခွတ်များနှင့် ဟင်းချက်ကြတမ်းပင်။ ဒီတစ်ခါတွင်တော့ နေမောင်နှင့် အစ်မကြီးတို့က ဟင်းချက်သူ များလုပ်ကြကာ အစ်မလတ်နှင့် အစ်မငယ်တို့ကလာရောက်စားသုံးသူများ လုပ်ကြသည်။

``ဟဲ့…ထမင်းစားမယ်….ဟင်းမှာမယ်´´ဟု အော်ကာဟစ်ကာနှင့် အစ်မလတ် အစ်မငယ်တို့နှစ်ယောက် ခပ်တည်တည်နှင့် ဖျာပေါ်ဝင်ထိုင်လိုက်ကြလေလျှင် အစ်မကြီးသည် အလုပ်ရှုပ်နေရာမှာ မီးဖိုခန်းထဲကနေ ပျာပျာသလဲထွက်လာရဟန်ပြုကာ…

``သြော် အစ်မတို့ဘာများ သုံးဆောင်မလဲရှင်´´ဟု မေးလေ့ရှိသည်။ ဤသည်ကို နေမောင်သဘောကျမဆုံးတော့။ သို့သော် နောက်တစ်ခါဆော့ကြသောအခါတွင်တော့ နေမောင်သည် ဧည့်ခံပေးသူနေရာက ဝင်ဆော့နေနိုင်လေပြီ။ အစ်မလတ်နှင့် အစ်မငယ် ဖျာပေါ်ထိုင်ချလိုက်လျှင်ပင်…

``လာ အစ်မတို့ ဘာများသုံးဆောင်မလဲ ရှင်´´ဟု အစ်မကြီးကဲ့သို့ ချိုသာစွာလိုက်လံတုပလျက် ပြောတတ်ခဲ့လေပြီ..။

တတိယ နေမောင် ဆော့ခဲ့ရသည်ကတော့ အရုပ်ကတ်လေးများပင်တည်း။ ကတ်ထူးပြားပေါ်တွင် အရုပ်မလေးပုံတစ်ခုကို ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ဆွဲ။ ကတ်ကြေးနှင့် ညှပ်ကိုက်ပြီးပြီဆိုလျှင် သင်သည် ထိုအရုပ်မလေး၏ပိုင်ရှင်ဖြစ်လေပြီ။ အရုပ်မလေးအတွက် သင်ကြိုက်သလို အကျႌပုံများကို ကိုယ်တိုင်းနှင့် ကြိုက်သလောက်ချုပ်ပေးလို့ရသည်။ ပြီးလျှင် တစ်ယောက်အရုပ်နှင့် တစ်ယောက်အရုပ် ဘယ်သူ့အဝတ်တွေက ပိုလှ ပိုဆန်းသစ်သလဲ ပြိုင်ကြရသည်။ နေမောင့်ကို ပန်းချီဆွဲတော်သော အစ်မလတ်က ဆွဲပေးကာ အကျႌများလည်းချုပ်ပေးတတ်သည်။ နေမောင်တွင် အရုပ်မလေးနှစ်ယောက်တောင် ရှိလေသည်။

ဒီလိုနှင့် နေမောင့်ကလေးဘဝက ကစားမှုများသည် တခြားသော ယောက်ျားကလေးများ၏ ကစားမှုများနှင့် မတူတော့ပဲ အခြားနားကြီး ခြားနားလာခဲ့ရတော့၏။ နေမောင် ဆော့ရန်ရည်ရွယ်၍ ဖေဖေဝယ်ထားပေးခဲ့သော ဘောလုံးလေးသည် ယခုအခါတွင်တော့ ဖုန်တို့အလိမ်းလိမ်း လူးကပ်နေပြီး တလောက ဝယ်လာပေးခဲ့သော စစ်သေနတ်လေးကတော့ ဘယ်ချောင်တွင်ရောက်လို့ ဘယ်ပေါက်နေပြီ မသိရတော့ပြီတည်း။

တခြားယောက်ျားကလေးများ ဘောလုံးကန် ကစားနေချိန်တွင် နေမောင်ကား အစ်မများနှင့် မော်ဒယ်ရှိုးလျှောက်တမ်းကစားနေခဲ့သည်။

တခြားယောက်ျားကလေးများ သေနတ်ပစ်တမ်း ကစားနေချိန်တွင် နေမောင်သည် စင်ဒရဲလား ဖြစ်နေခဲ့သည််။

တခြားယောက်ျားကလေးများ စွန်လွှတ်နေချိန်တွင် နေမောင်သည် ငါးပေါင်တင်လျှင် ငါးပေါင်လုံး ခုတ်ချနိုင်လောက်အောင် ဇယ်တောက်ရာ၌ ကျွမ်းကျင် နေခဲ့လေပြီ။

ဖေဖေကား တစ်နေကုန် ရုံးတွင်သာ အချိန်ကုန်နေရသူမို့ နေမောင်ဘာ ကစားနည်းတွေကို ဘယ်လိုဆော့နေလဲဆိုတာ မသိခဲ့ရှာပေ။ မေမေကတော့ အိမ်ခြံမြေပွဲစားတစ်ယောက်မို့ အိမ်တွင်ရှိတဲ့အခါရှိလိုက်…တနေကုန်နီးပါး အပြင်မှာ ရောက်နေလိုက်နှင့် နေမောင့်ကိုဂရုမစိုက်နိုင်အားခဲ့ကြချေ။ နေမောင်ကား အစ်မများနှင့် ကောင်းကောင်း အဖော်ပြုလျှက်ပင်တည်း..။

x x x


နေမောင် သူငယ်တန်းကျောင်းစတက်ရသောအခါတွင်မူကား နေမောင်၏ တခြားယောက်ျားလေးများနှင့် မတူသောပြောင်းလဲမှုတွေက ထင်ရှားလို့လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျောင်းစိမ်းဘောင်းဘီအစား အစ်မများလို စကတ်ဖားဖားသာ ဝတ်ချင်သည်ဟု ပူဆာလာချေပြီကော။ မေမေကား ဖေဖေမသိအောင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ချော့တစ်ခါ ခြောက်တစ်လှည့်နှင့် နေမောင့်ကို ဘောင်းဘီ မရရအောင်ဝတ်ပေးရ၏။ နေမောင့်အဖို့တော့ စင်ဒရဲလားလုပ်တိုင်း စကတ်ဝတ်နေကျလိုမို့ အဆန်းရယ်လို့ပင် မဟုတ်ချင်တော့ပြီ။ ဂါဝန်ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတန်ငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမ၊ျှဖြင့် လေထဲ ဝေ့ဝဲသွားတတ်သည်။ နောက်ပြီး မိမိက ပြေးလိုက်လျှင်လည်း ကိုယ့်နောက်တွင် တလူလူ လွင့်ပါလိုက်လာနေတတ်သည်မှာ ဘယ်လောက်များ သဘောကျစရာ ကောင်းလိုက်လေသလဲကွယ်။ ဘောင်းဘီလိုလည်း မဟုတ်..။

သနပ်ခါးကတော့ မေမေကိုယ်တိုင်သဘောကျစွာ လိမ်းပေးသည်မို့ အထူးပြောစရာမလို။ တစ်ခုပဲရှိသည်။ နေမောင်၏ ဆံပင်များသည် အစ်မတွေလို ဖဲကြိုးလေးတွေနှင့် စည်းထားရလောက်အောင် မရှည်။ ဤသည်ကိုတော့ နေမောင် စိတ်ပျက်လှ၏။

ကျောင်းတွင်လည်း နေမောင်သည် ယောက်ျားလေး သူငယ်ချင်းများနှင့် အတူတူသာထိုင်နေရသော်လည်း သိပ်ပြီးမတည့်လှ။ သူတို့ ကစားသော အရာမှာ ဘောလုံးဖြစ်သည်။ နေမောင်လို ကြိုးလည်းမခုန်တတ်ကြ၊ နောက်ပြီး နေမောင့်မှာလို အရုပ်ကတ်တွေလည်း မရှိကြပြန်။ သူတို့မှာရှိသည်က သေနတ်များသာ။ ပြောနေကြသည့် အကြောင်းတွေကိုလည်း ကြည့်ပါဦး ပါ၀ါရိန်းဂျားတဲ့… ကားကျည်စိုး တဲ့…နှံကောင် ကျည်စိုးတဲ့။ နေမောင် သိလည်းမသိ ကြည့်လည်းမကြည့်ဘူး။ နေမောင် ကြည့်ဖူးသိဖူးတာတွေက စင်ဒရဲလား…စနှိုးဝှိုက် နှင့် စလစ်ပင်းဗျူတီတို့သာ။

ထိုအခါ နေမောင်သည် မိမိနှင့်ဆော့ကစားရာတွင်လည်း တူ၊ စကားပြောသော အကြောင်းအရာုတွေလည်းတူ…အရုပ်ကပ်ရှိတာခြင်း လည်းတူသော စာသင်ခန်းတစ်ဖက်ခြမ်းက မိန်းကလေးတွေနှင့် သွားရောက်ပေါင်းမိသည်။

ဘာကြောင့်မှန်းတော့မသိ မိန်းကလေးများနှင့်ပေါင်းသင်းရသည်မှာ အဆင်လည်းပြေသည်။ နေမောင်လည်း စိတ်ချမ်းသာသည်။ ယောက်ျားလေးတွေလို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းတွေလည်း မဆော့ကြဘူး အနိုင်လည်းမကျင့်ကြဘူး။ တစ်ခါတွင် နေမောင်သည် အတန်းပိုင်ဆရာမ အပြင်သွားခိုက် မနေ့ညက အစ်မလတ်ချုပ်ပေးထားသော အကျႌအသစ်ကိုကြွားချင်ဇောဖြင့် မိန်းကလေးတွေဖက် ကူးလူးကာ အရုပ်ကတ်သွားဆော့သည်။ ပျော်ရွှင်စွာဆော့နေဆဲ…(…အထက်ကနှင့်အဆင်မပြေဖြစ်လာဟန်ရှိသော) အတန်းပိုင်ဆရာမ သည်စိတ်တိုတိုနှင့် အခန်းထဲပန်ဝင်လာရာ မိန်းကလေး ခုံတွေဖက် လာဆော့နေသော နေမောင့်ကို မျက်စိစပါးမွှေးစူးသွားပါသည်။

``ဟဲ့….ဟို အခြောက်ကလေး ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်ပြန်သွားစမ်း..´´
အော်ဟစ်လိုက်သော ဆရာမ၏ အသံအဆုံးတွင် တစ်ဖက်ခြမ်းက ယောက်ျားလေးတော်တော်များများက နေမောင်အား လက်ညှိုးထိုးကာ တဝါးဝါးနှင့် ရယ်ကြပါတော့သည်။ နေမောင်ကတော့ ဆရာမ သူတို့ဘာပြောမှန်းပင် မသိလိုက်။

``အခြောက်ကလေး´´ဟူသော ဝေါဟာရကို သူမသိရှာ။ သို့သော် အတန်းပိုင်ဆရာမကတော့ တခြားကလေးတွေအား နေမောင့်ကို ခေါ်ရန် စကားလုံးတစ်လုံး အသစ်သင်ပေးလိုက်ပါသည်။ ယင်းမှာ အခြောက်ဟူသောစကားလုံးပင်တည်း။ ဟုတ်ပါသည် ထိုနေ့မှစ၍ တခြားကလေးတွေသ်ည နေမောင့်ကို အခြောက်လို့သာ ခေါ်ကြတော့သည်။

x x x

အခြောက်ဟူသော ဝေါဟာရကို မသိရှာသော နေမောင်သည် အိမ်သို့ရောက်လေလျှင် အခြောက်ဆိုတာ ဘာလဲမေးရန်အတွက် အိမ်ရှေ့ ခန်းတွင် အသင့်ထိုင်နေသော အဖေ့ကိုတွေ့ပါသည်။

`ဖေဖေ…ဆရာမက သားကို အခြောက်လို့ပြောတယ်။ အခြောက်ဆိုတာ ဘာလဲဟင်´

`ဘာကွ´

အရင်လိုပင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ကြင်နာစွာ သူနားမလည်လည်အောင် ရှင်းပြမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်စောင့်နေခဲ့ရသော ဖေ့ဖေ့ထံမှ ပေါက်ကွဲသံသည် နေမောင့်ကို ဆတ်ကနဲ တုန်သွားအောင်အပြည့်အဝ ကြောက်လန့်သွားစေသည်။ ဘာပြန်ပြောရမည် မသိစွာ နေမောင် ကြောင်အနေဆဲ။ ဖေဖေသည် ကုလားထိုင်မှ ဝုန်းကနဲထလိုက်ပါသည်။ ဖေဖေ့ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော သတင်းစာမှာ ဖျတ်ကနဲ အောက်သို့ပြုတ်ကျပြီး စာရွက်များ တစ်စစီပြန့်ကျဲထွက်လာကုန်သည်။

`ဘယ်လို….မင်း အတန်းပိုင်ဆရာမက မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တာ။ အခြောက် ဟုတ်လား…´

နေမောင် ပြန်ဖြေရမလား မသိချေ။ ဟုတ်တယ်လို့ပြောရင် ဖေဖေစိတ်ဆိုးမှာလားမသိ။ မဟုတ်ဘူးလို့ညာရင်ကောင်းမည်။ သို့သော် နေမောင် ညာတာကို ဖေဖေက ကြိုသိတတ်သည်။

`ဟုတ်တယ်….ဖေဖေ´

နေမောင့်ရင်ထဲမှ အကြောက်တရားများသည် ရင်ဘတ်ကို အတင်းဖိနှိပ်ဆုပ်ချေနေကာ လည်ပင်း၌ တစ်ဆို့ဆို့ကြီးဖြစ်လာစေ၏။ အဲဒီ အခြောက်ဆိုသော စကားလုံးက ဘာကြောင့် အဲ့လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ။
မျက်ထောင့်ကြီးများနီကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသော ဖေဖေသည် နေမောင့်ကို ဒေါသတကြီး အော်ငေါက်ပစ်လိုက်သောအခါ နေမောင် မျက်ရည်များကျလာရတော့၏။

`မင်း ငါ့ရှေ့ကထွက်သွားစမ်း….ခွေးမသား´

နေမောင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင်ကြောက်လန့်နေပြီး နေရပ်မှာပင် ရပ်မြဲရပ်လျက် ငိုနေသောအခါ ဖေဖေသည် မသနားလာသည့် အပြင် ပိုတောင် ဒေါသထွက်လာသေးသည်။

` မင်း ငါ့ရှေ့မှာ လာငိုပြမနေနဲ့။ အေပေးလေး….မင်း အဲလို ငိုနေလို့လည်း မင်းကို အခြောက်လို့ပြောတာ။ ဘယ်လို အတန်းပိုင်ဆရာမ တုန်းကွာ။ တောက်….မင်း တိတ်စမ်း အသံမထွက်နဲ့´

နေမောင်သည် ငိုနေရာမှ အတင်းပင်မငိုအောင် ချုပ်တည်းထားရသောအခါ လည်ချောင်းကပြည့်လာပြီး အင့်ကနဲ အင့်ကနဲ တစ်ချက် တစ်ချက် လွတ်ထွက်ချင်သည်။ အတင်းပင် လက်သီးကိုဆုပ်ပြီး အသံတစ်ချက်မှ မထွက်ရအောင်နေသော်လည်း မအောင်မြင်ချေ။ အင့်ကနဲ အင့်ကနဲထွက်ချင်သည်။ ဒါကိုပင် ဖေဖေက စိတ်မကျေနပ်နိုင်။

``တိတ်ပါဆိုနေမှ မတိတ်နိုင်သေးဘူး။ ငါ မင်းကို လက်နဲ့ထိသေးလား ဟမ်..လက်နဲ့ထိသေးလို့လား….။ ငိုမနေနဲ့….ငိုတာ အခြောက်အလုပ်။ ပြောတာ မရသေးဘူးလား´´

ဖေဖေသည် ပြောရင်း စိတ်ပိုတိုလာဟန်ဖြင့် နေမောင်အား လက်ဖြင့်ရွယ်လိုက်သောအခါ ကြောက်ရွံ့စိတ်နှင့် နေမောင်သည် ထိန်းထားသမျှ လွှတ်ထွက်ကုန်ကာ အော်ပြီး ငိုမိလိုက်တော့သည်။

တက်ခေါက်သံပြင်းပြင်း တစ်ချက်ခေါက်ရင်း ဖေဖေ နေမောင်ရှေ့မှ ထွက်သွားသောအခါ သတင်းစာများ လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲကုန်လေသည်။ ထိုအချိန်မှစကာ ဖေဖေသည် နေမောင့်ကို မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်ပါတော့သည်။ မေမေကတော့ နေမောင့် အိပ်ကာနီးတွင် တိုးတိုးလေး လာမှာရှာ၏။

``သား…..နောက်နေ့ကစပြီး သားမမတွေနဲ့ မဆော့နဲ့တော့နော်။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဆော့ ကြားလား၊ မဟုတ်ရင် သားဖေဖေရိုက်လိမ့်မယ်´´

သို့သော် ဘယ်လောက်ပင် အစ်မတွေနှင့် မဆော့ဖို့ ထိန်းထားထိန်းထား တစ်ခါ တစ်ခါတွင်တော့ နေမောင်သည် ဖေဖေ မရှိဘူး အထင်နှင့် အစ်မများနဲ့ သွားဆော့တတ်သည်။

နေမောင်၏ အရုတ်ကဒ်အကျႌလေးများမှာ လှပဆန်းသစ်သောကြောင့် အစ်မများက ချီးကျူးပြီး ဆော့နေခိုက်မှာပင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို နေမောင် ဆောင့်ဆွဲလွဲခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့၏။

`ဟယ်….ဖေဖေ´ ဟူသော အစ်မများ၏ အသံများနှင့်အတူ နေမောင်၏ ခြေထောက်ပေါ် ကျလာသည်က ခပ်စပ်စပ် နာကျင်မှုတစ်ခု..။

``အဲ့ဒီ အရုပ်ကဒ်တွေနဲ့ မဆော့ပါနဲ့လို့ ငါမင်းကို ပြောထားတာ မရဘူးလား´´

`ရွှမ်း´

ဖေဖေ တစ်ခါပြောပြီးတိုင်း ကြိမ်လုံးက နေမောင့်ခြေထောက်ပေါ် တစ်ခါကျသည်။

`နောက်တစ်ခါ ကစားဦးမလား၊ ပြောစမ်း…..နောက်တစ်ခါ ကစားဦးမလား´

`ရွှမ်း..´

`မကစားတော့ပါဘူး….အီးဟီးဟီး….မကစားတော့ပါဘူး´

ထိုစဉ်ကတည်းကပင် နေမောင်၏ တီထွင်ဖန်တီးမှု ဉာဏ်များသည် ရိုက်ချိုးခြင်းခံခဲ့ရလေသည်။

ဖေဖေ့ရှေ့တွင်ဆိုလျှင် အစ်မများကစားသလို ကြိုးခုန်တမ်းဆော့ချင်ပါသော်လည်း ဘောလုံးကန်ပြရသည်။ အိုးမုတ်ခွက်တမ်း ကစားချင်သော်လည်း သေနတ်များနှင့် အလုပ်ရှုပ်ဟန်ပြုပြရသည်။ ခုနှစ်နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်သည် မိမိပြုလုပ်ချင်သော အရာများကို မလုပ်ရဘဲ ဟန်ဆောင်ကာ စိတ်မပါသော အလုပ်များကို လုပ်နေရသည်မှာ စိတ်ထဲ နာလွန်းလှပါသည်။
သို့သော် နေမောင် မည်မျှပင် ဖေဖေရှေ့ ကျောင်းကတခြားယောက်ျားလေးတွေလို နေပြနေပြ ဖေဖေကတော့ အပြစ်ရှာရန်အသင့် ဖြစ်နေတတ်သည်။

`မင်းလမ်းလျှောက်တာ ဖင်လှုပ်ပြီးလျှောက်မနေနဲ့ ခွေးမသား..´´ဟုဆိုကာ နေမောင့်ကို ခြေထောက်နှင့် လှမ်းကန်တတ်သည်။

`စကားပြောတာကိုက အခြောက်လိုလို ဂန်ဒူးလိုလိုနဲ့…ပြန်ပြင်ပြောစမ်း ဟေ့ကောင်´ဟုဆိုကာ သူစိတ်ကျေနပ်မှု မရမခြင်း နေမောင့်ကို အတင်းခပ်မာမာ စကားဆိုခိုင်းတတ်သည်။

အိမ်တွင် နေမောင် လုံးဝမပျော်တော့ပါ။ ဟုတ်ကဲ့… ကျောင်းတွင်ရော နေမောင် ပျော်ရသည်လား..။

အလယ်တန်းကျောင်းတွင် သူသည် နေမောင် မဟုတ်တော့ပြီ။ အခြောက်သာဖြစ်သည်။ ဘယ်ယောက်ျားလေးကမှ သူ့ကို စကားကောင်းကောင်း မပြောသလို တစ်ခုခု ရယ်စရာဖြစ်လာလျှင်လည်း သူ့ကိုသာ ၀ိုင်းရယ်ကြသည်။ နေမောင်သည် ယောက်ျားလေးများဝိုင်းတွင် အခုထိ ဝင်မဆံ့။ ကျောင်းတွင် သူအနိုင်ကျင့်ခံရသည်။ သူဘာလုပ်လုပ် ပြောစရာက ဖြစ်ကိုဖြစ်နေသည်။ ဥပမာ…ကျောင်းတွင် အတန်းထဲ၌ သင်္ချာတစ်ပုဒ်တွက်ခိုင်းသည်ဆိုပါစို့…ပြီးသူ အရင်လာပြဆိုတော့ နေမောင် အရင်ပြီးသည်မို့ သွားပြသည်။ ဤသည်ကို ယောက်ျားလေးဘက်က အော်၏။

`သောက်ခြောက်….ပြီးပြီဆိုပြီး မာန်တက်ပြမနေနဲ့။ အခြောက်က အခြောက်ပဲ…ယောက်ျားစစ်စစ်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး´တဲ့။

ဆရာမကလည်း ဘာမှပြန်မပြော။ ရယ်ချင်သလိုလိုနဲ့ နေမောင့်ကိုသာကြည့်နေခဲ့ပါသည်။

x x x

အဘယ့်ကြောင့်မှန်းတော့ မသိ…နေမောင်သည် ဉာဏ်ကောင်းလှသည်။ အတန်းထဲတွင် အမြဲလိုလို ပထမရသည်။ သို့သော် မည်သူကမျှ သူ့ကို အထင်မကြီး၊ သူ့ဉာဏ်ကောင်းမှုအတွက်လည်း သူ မကျော်ကြားချေ။ အလွန်စာညံ့သော ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ဆိုလျှင်ပင်…

`ငါတို့က စာတော့မတော်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ယောက်ျားစစ်တယ်။ လောကမှာ ယောက်ျားစစ်ဖို့လိုတယ်´ဟုပင် ပေါ်တင်ကြီးလာပြေသည်။ နေမောင် မခံချင်စွာ ပြန်ပြောမိသည်။

`အေး….ငါလို အခြောက်တောင်တော်နေတာ နင်တို့တွေက ယောက်ျားစစ်စစ်ဖြစ်ပြီး ငါ့လောက်တောင် မတော်ဘူးမဟုတ်လား´

`ဟား ဟား….ငါတို့က တော်ချင်တော် မတော်ချင်နေ…နင့်လို မျိုးမစစ် နှစ်ပိုင်းတစ်ပိုင်း မဖြစ်တော့ရင် ပြီးတာပဲ´ဟု ထိုသူက အနိုင်ပိုင်းကာ ထွက်သွားပါသည်။ ထိုနေ့က နေမောင် မျက်ရည်ကျမိ၏။

ဖေဖေသည် သူ အဆင့်တစ်ရသည့်အတွက် ဘယ်တုန်းအခါကမှ မချီးကျူးခဲ့သော်လည်း တစ်လမ်းကျော်မှ ယောက်ျားပီသလှကာ မိန်းကလေးတွေကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်တွဲတတ်သော အောင်အောင်ဆိုသည့်ကောင်လေးကိုတော့ အင်မတန် ချီးကျူးလှသည်။

``ကောင်လေးက လူကြီးလည်း သိတတ်တယ်။ အပေါင်းအသင်းလည်း အဆင်ပြေတယ်´´

ဒါပေမယ့် သူ ကျောင်းမှာ စာမေးပွဲကျတာ ဖေဖေဘာမှမပြောဘူး။

တလောက မိဘပိုက်ဆံ ပြန်ခိုးတာဖေဖေဘာမှမပြောဘူး။

တလောက ရန်ဖြစ်လို့ အချုပ်မှာ တစ်ညအိပ်လိုက်ရတာ ဖေဖေဘာမှမပြောဘူး။

ဘယ်တော့မဆို တစ်ယောက်ယောက်နှင့်တွေ့လျှင် ကိုယ့်ကိုနှိမ်မှာပါပဲ အခြောက်ဆိုပြီး ပြောမှာပါပဲဟု အတတ်တွက်ထားသော နေမောင်သည် ဘယ်သူနှင့်မှ အပေါင်းအသင်းသိပ်မလုပ်တော့သလို အလိုလိုနေရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ငါဟာ ယုတ်ညံ့သောသူ ….ငါဟာ ရွံရှာဖွယ် အခြောက်ကြီးဟူသော အားငယ်စိတ်များ ဝင်နေတတ်ကာ လူတောလည်း မတိုးတော့ချေ။

နေမောင် ဆယ်တန်းရောက်တော့ မေမေဆုံးသည်။ မေမေ….တစ်လောကလုံးတွင် မေမေသည် သူ့ကို ဘာမှ အပြစ်မဆိုခဲ့ဆုံးလူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ နေမောင် ဘာဖြစ်နေဖြစ်နေ မေမေ့အပြုံးက အရင်ကလို နွေးထွေးမြဲ။ နေမောင့်ကို သားတစ်ယောက်အပြင် ဘာမှထပ်ပြီး ပိုမစဉ်းစားခဲ့။ နေမောင်သည် မေမေ၏ ထာဝစဉ်သော သားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အခုတော့ မေမေလည်း မရှိတော့ပြီ..။ မေမေဆုံးသွားကတည်းက ဖေဖေသည် နေမောင့်ကို စကားမပြောတော့ချေ။

နေမောင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် အကျႌဒီဇိုင်းများထွင်ရာ၌  ပါရမီပါသောသူတစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့်လားမသိ အေမီဟူသော ဒီဇိုင်နာအခြောက်မတစ်ယောက်နှင့်တွေ့ကာ နေမောင် သင်တန်းများတက်ဖြစ်သည်။ ဖေဖေ့ကိုတော့ အသိမပေးခဲ့။

သင်တန်းဆင်းတော့ နေမောင်အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင် အေမီနှင့်ပေါင်းပြီး လုပ်ဖြစ်ပါသည်။ နေမောင်၏လက်ရာများကာ ဆန်းသစ်ကာ လှပ သောကြောင့် နာမည်ရသည်။ ဝင်ငွေများ ရလာသည်။ နောက်တော့ ဘယ်လိုက ဘယ်လိုသိသွားသည်မသိဘဲ ဖေဖေသည် နေမောင် ဒီဇိုင်နာလုပ်နေတယ်ဆိုတာသိသွား၏။ ထိုနေ့ညက နေမောင် သူ၏ ပထမဆုံးသော ဝင်ငွေဖြင့် ဖေဖေ့ကို ကန်တော့ခဲ့သည်။

``မင်း ကန်တော့တာ ငါလက်မခံဘူး။ မင်းရဲ့ မဟုတ်တရုတ် လမ်းကိုမင်းပဲရွေးခဲ့တာ။ မင်းဘဝ မင်းရွေးတာ။ ငါ့မှာ သားဆိုတာ မရှိဘူး´´
ဟု ဖေဖေက ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင်ဆိုခဲ့သည်။ နေမောင် ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပါ။ အပြန်တွင်တော့ မျက်ရည်များ ကျမိတော့၏။

ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ဘာသာရွေးလို့ ဒီလိုအခြောက်ဖြစ်လာတာလို့ ဖေဖေဆိုလိုက်တာလား။

နေမောင် ရယ်လိုက်စဉ်မှာပင်…..
မျက်ရည်များက ပါးပြင်ပေါ် လှိမ့်ဆင်းပြန်သည်။

x x x

နေမောင်ရှေ့တွင် အလွန်လှပသော ညနေခင်း ပါတီတက် မိန်းကလေးဂါဝန်ဝတ်စုံတစ်ထည်က အိပ်ယာပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလျက်ရှိနေပါသည်။ နေမောင်သည် အချိန်အတော်ယူကာ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ။

အရင်လို အရယ်အပြုံးများနှင့် လောကကြီးက ဘာပြောပြော ဘာမှမဖြစ်သလို ပြန်လည်တုံ့ပြန်နိုင်ဖို့ဆိုတာ…နေမောင် ဒီဝတ်စုံကို ဝတ်မှရမည်။

နေမောင်သည် ပထမအဆင့်အနေဖြင့် ဂါဝန်ကို စွပ်ချလိုက်၏။ ချက်ချင်းဆိုသလို ဖေဖေနှင့် နေမောင် ဝေးကွာသွားသလို ခံစားလိုက်ရပါသည်။

သူ ဒီအချိန်ကစပြီး မိန်းကလေးလိုဝတ်တော့မည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူဝတ်ချင်နေခဲ့သော ဝတ်စုံ။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် ခုနှစ်နှစ်သားကတည်းက ဝတ်ချင်ခဲ့သော ဝတ်စုံကို နောက် ၁၅နှစ်ကြာတော့မှ သူဝတ်ခွင့်ရသည်။

ကြိုးများကို လက်လျှိုစွပ်ကာ ဝင်လိုက်သောအခါတွင် ဖေဖေနှင့် ပိုဝေးသွားသလို ခံစားရပြန်သည်။ လောကကြီး သူ့ကိုဘယ်လိုတုံ့ပြန် တုံ့ပြန် ဘယ်လိုဝေဖန်ဝေဖန် အပြုံးမပျက် ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ သတ္တိလိုသည်။

ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်သည် သူ့ကိုယ်သူ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟု အသွင်ပြောင်းလဲပစ်ရန်အတွက် သတ္တိများစွာရှိရန်လိုအပ်သည်။ သို့သော် သူဘာဆိုတာ တလောကလုံး ပြပြီးနောက်တွင်တော့ သတ္တိများအလိုလိုရလာလေသည်။
သူ ဒီလို ဝတ်ခြင်းသည် ယောက်ျားလေးများကို မြှူဆွယ်ရန် သို့မဟုတ် လောကကြီးကို အရွဲ့တိုက်ရန်မဟုတ်။ သတ္တိိရှိချင်သော ကြောင့်သာ။ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို လောကကြီးအား ချပြနိုင်ဖို့ သတ္တိလိုသည်။

နေမောင်တို့အဖို့မှာတော့ လောကကြီးကို မျက်နှာဖုံးဖြင့် မည်မျှ ကာကွယ်ထားနိုင်မည်နည်း။ လောကကြီးကို လှည့်စားနိုင်ပေမယ့်လည်း မိမိတို့၏ နှလုံးသားကို ဘယ်လိုမှ မလှည့်စားနိုင်သည်ကိုတော့ နေမောင် လက်ခံနိုင်သည်။
အခုတော့ ထိုသတ္တိကို သူဝတ်ဆင်လိုက်လေပြီ။

ဖေဖေပြောသော စကားတစ်ခွန်းကို သူ ရယ်မောချင်ပါသေးသည်။

``မင်းရွေးလိုက်တဲ့ လမ်းပဲလေ´´တဲ့။

ဟုတ်ကဲ့….အခြောက်ဟူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ပက်စက်လှသော ကံတရား၏ အကွက်ကျကျ အစီအစဉ်များကြောင့်သာ ရွေးချယ်ခွင့်မရှိပဲ ဖြစ်လာရသူပင်တည်း။

အဘယ်ကြောင့်များ…….သူငယ်စဉ်ကတည်းက အစ်မတွေကြား နေချင်တဲ့စိတ်တွေရှိလာရသလဲ။ သူ အစ်မတွေကိုလည်း အပြစ်မပြောပါ။ သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုသည် ဖန်တီးထားပြီးသားပင်။

အဘယ်ကြောင့်များ ယောက်ျားလေးဖြစ်လျက်နှင့် ယောက်ျားလေးများပြုလုပ်လေ့ရှိသည်ဟု ပတ်ဝန်းကျင်က ပုံသေသတ်မှတ်ထားသည့် အရာများကို နေမောင် မကြိုက်ခဲ့သနည်း။ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာကိုလည်း နေမောင် အပြစ်မပြောလိုပါ။ သေချာသည်ကတော့ လူတွေ မုန်းသည့်အရာကို ဘယ်လူကောင်း တစ်ဦးတစ်ယောက်ကမှ ရွေးချယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ရွေးချယ်နိုင်သည့်အရာလည်း မဟုတ်ပါ။
ရွေးချယ်ခွင့်လည်း မရှိပါ။

ဟင့်အင်…..သူတို့မှာ ရွေးချယ်ခွင့်မရှိပါ။

ဘဝတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခွင့်မရှိဘဲ ရလာတော့ ထိုဘဝတွင် ပျော်အောင်နေဖို့ကလွဲပြီး လူတစ်ယောက်သည် ဘာများ တတ်နိုင်ဦးမည်နည်း…။

အဘယ်ကြောင့်များ………

ရွှမ်းရွှမ်းသွေး

Credit: www.colorsrainbow.com 

(Zawgyi) 

အဘယ့္ေၾကာင့္မ်ား…?



ေနေမာင္ကို ေမြးခဲ့တုန္းက ေဖေဖေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့သည္တဲ့။ ေနေမာင္ေရွ႕တြင္ သမီးခ်ည္းပဲကို သံုးေယာက္တိတိေတာင္ ေမြးထားခဲ့သည္ျဖစ္ရာ သားတစ္ေယာက္လိုခ်င္လြန္းလွေသာ ေဖေဖသည္ ဘယ္တုန္းအခါကမွ မယံုခဲ့သည့္ ေဗဒင္မ်ား၊ယၾတာမ်ားကိုပင္ လွ်င္ အေတာ္ၾကီးယံုခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။ ဘုရားတြင္လည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ဆုေတာင္းခဲ့ရသည္ဟု ေမေမကေျပာပါသည္။ ထို႕ေနာက္တြင္ ေနေမာင့္ကိုေမြးသည္။ ေဖေဖကား ေေပ်ာ္မဆံုးျပီတည္း…။

သားတစ္ေယာက္ေမြးရျခင္းႏွင့္ သမီးတစ္ေယာက္ေမြးရျခင္းသည္ အလြန္တရာကိုမွ ကြာျခားလြန္းလွသည္ဟု ေဖေဖက ခံယူသူပင္..။ သမီးဆိုသည့္အမ်ိဳးက အခ်ိန္တန္လွ်င္ အိမ္ေထာင္က်ျပီး ေသွ်ာင္ေနာက္ဆံထံုးပါ ေယာကၡမအိမ္သြားရမည့္သူ၊ ေမြးေသာမိဘမ်ား မပိုင္ရ။ အားကလည္းကိုးလို႕မရ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သမီးတစ္ေယာက္ရလာျခင္းသည္ ဘာကိုမွ ၾကီးၾကီးမားမား ေမွ်ာ္မွန္း၍မရ..။ သားဆိုသည့္ အမ်ိဳးကေတာ့ ထိုသို႕မဟုတ္ ေမြးကတည္းက သက္ဆိုင္းတိုင္ မိဘျဖစ္သူေတြႏွင့္အတူတူေနေပးမည့္သူဟု ေဖေဖကခံယူသည္။ ကိုယ္က ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရသည္…ဒီၾကားထဲ အခ်ိန္တန္လွ်င္ လိမၼာေသာ ေခၽြးမေလးတစ္ေယာက္ကိုလည္း အိမ္ေပၚသယ္ေဆာင္လာေပးဦးမည္။

ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္း တစ္ေန႕တြင္ ဖေအ့ေျခရာနင္း၊ ဖေအရုန္းခဲ့သမွ် အလုပ္ေတြ ဆက္ခံလုပ္ကိုင္ေပးမည့္သူ၊ မိဘကို သက္ဆံုးတိုင္ လုပ္ေကၽြးမည့္ သူ….စသျဖင့္ စသျဖင့္ေသာ ခံယူခ်က္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြႏွင့္ ေေဖေဖပါတည္း။

သို႕ေသာ္…..

x x x

ေနေမာင္ သံုးႏွစ္ခြဲအရြယ္ ေလးႏွစ္သားေလာက္တြင္ ခုန္ခုန္ေပါက္ေပါက္ အင္မတန္ေဆာ့ခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ ေျပာစရာအခ်က္တစ္ခ်က္ မွာ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ အနီးအနား အိမ္မ်ား၌ ေနေမာင္ႏွင့္ အရြယ္တူ အျခားကေလးမ်ား တစ္ေယာက္မကရွိေနေသာ္ျငားလည္း ေနေမာင္ သည္ သူ႕ထက္ သံုးေလးႏွစ္ခန္႕မွ်သာၾကီးမည္ျဖစ္ေသာ အစ္မသံုးေယာက္ႏွင့္သာ အတူတူေဆာ့ရသည္ကို ႏွစ္သက္သေဘာက်သည္။ အရြယ္တူ ကေလးမ်ားေဆာ့ကစားပံုမွာ အလြန္ၾကမ္းတမ္းလွသည္ဟု သူထင္သည္။ သစ္ပင္ေပၚသို႕ တက္သည္။ ငွက္ကေလးမ်ား၊ ပုရြက္ဆိတ္ကေလးမ်ား ျမင္လွ်င္ ရိုက္ႏွက္ပစ္ခတ္ နင္းေျခတတ္ေသးသည္။ ေနေမာင္ကေတာ့ ညင္သာစြာပင္ သြားလာကစားခ်င္သည္။ ျပီးေတာ့ ေနေမာင္အနည္းငယ္လည္း ေၾကာက္တတ္ေသးသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အစ္မၾကီး သံုးေယာက္ထံသာ အသာခ်ဥ္းကပ္ ကစားေလ့ရွိ သည္။

ပထမဆံုး ေနေမာင္ေဆာ့ဖူးသည့္ ကစားနည္းမွာ ရုပ္ရွင္ရိုက္တမ္းလို႕ပဲေခၚရမလား၊ သရုပ္ေဆာင္တမ္းလို႕ပဲ ေခၚရမလားမသိ။ ထိုစဥ္တုန္းကေတာ့ စင္ဒရဲလားဇာတ္လမ္းေဆာ့ၾကသည္။ အစ္မၾကီးႏွင့္ အစ္မလတ္တို႕က မိေထြး၏ အက်င့္ပုပ္ေသာ သမီးႏွစ္ေယာက္ ေနရာက၀င္ၾကကာ အစ္မငယ္ကေတာ့ စင္ဒရဲလားေနရာက သရုပ္ေဆာင္သည္။ အံမယ္….အျပင္အဆင္ေတြကလည္း ေခတ္မီသည္။ တကယ့္ စင္ဒရဲလားကာတြန္းေတြထဲကလို ဂါ၀န္ေဖာင္းေဖာင္းေတြျဖစ္ေစရန္ ေဖေဖ၏ပုဆိုးမ်ားကို ခါးတြင္ျဖစ္သလို စည္းေႏွာင္ကာ ခပ္ပြပြလုပ္ထားၾကသည္။ မိေထြးသမီးမ်ားျဖစ္သူ အစ္မလတ္ႏွင့္ အစ္မၾကီးတို႕ကေတာ့ ပုဆိုးေကာင္းမ်ား ၀တ္ခြင့္ရၾကေသာ္လည္း စင္ဒရဲလားျဖစ္သူ အစ္မငယ္ကေတာ့ ပုဆိုးစုတ္ ႏြမ္းႏြမ္းတစ္ခုကိုသာ ခ်ည္ေႏွာင္ခြင့္ရေလသည္။

အဲ….ေနေမာင္ကေတာ့ (ဇာတ္လမ္းထဲတြင္ မပါေသာ္လည္း ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ဖန္တီးကာ) စင္ဒရဲလား၏ ညီမငယ္ စင္ဒရီလိုအျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္ခိုင္းပါသည္။ စေဆာ့ျပီဆိုတာႏွင့္ အစ္မၾကီးႏွင့္ အစ္မလတ္တို႕က ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ကာ ပုဆိုးမ်ားမရင္း အစ္မငယ္ထံ သို႕ခ်ီတက္လာၾကေလျပီ။

``ဟင္..ေကာင္မ ညည္းဘာေတြလုပ္ေနလို႕ အခုထိ အ၀တ္ေလွ်ာ္ မျပီးတာတုန္းဟဲ့…ကဲဟယ္´´
``အား….ကၽြန္မ….ကၽြန္မ´´
``ၾကည့္စမ္း..ၾကည့္စမ္း…ထမင္းလည္းမက်က္ေသးပါလား။ ေသစမ္း ေကာင္မ´´
``အမယ္ေလး´´

ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ အစ္မငယ္သည္ ႏွိပ္စက္သမွ်ခံရျပီး ေျမတြင္ ပစ္လဲဟန္ျပဳကာ ငိုရတတ္သည္။ ထိုျမင္ကြင္းမ်ား၊ အျပဳအမူမ်ားႏွင့္ အစ္မတို႕၏ ေျပာဟန္မ်ားသည္ ေဆာ့ဖန္မ်ားလာေသာအခါ ေနေမာင့္ကို သေဘာက်ေစခဲ့ေလျပီ။

ဒုတိယကစားနည္းကေတာ့ အိုးမုတ္ခြတ္မ်ားႏွင့္ ဟင္းခ်က္ၾကတမ္းပင္။ ဒီတစ္ခါတြင္ေတာ့ ေနေမာင္ႏွင့္ အစ္မၾကီးတို႕က ဟင္းခ်က္သူ မ်ားလုပ္ၾကကာ အစ္မလတ္ႏွင့္ အစ္မငယ္တို႕ကလာေရာက္စားသံုးသူမ်ား လုပ္ၾကသည္။

``ဟဲ့…ထမင္းစားမယ္….ဟင္းမွာမယ္´´ဟု ေအာ္ကာဟစ္ကာႏွင့္ အစ္မလတ္ အစ္မငယ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ခပ္တည္တည္ႏွင့္ ဖ်ာေပၚ၀င္ထိုင္လိုက္ၾကေလလွ်င္ အစ္မၾကီးသည္ အလုပ္ရႈပ္ေနရာမွာ မီးဖိုခန္းထဲကေန ပ်ာပ်ာသလဲထြက္လာရဟန္ျပဳကာ…

``ေၾသာ္ အစ္မတို႕ဘာမ်ား သံုးေဆာင္မလဲရွင္´´ဟု ေမးေလ့ရွိသည္။ ဤသည္ကို ေနေမာင္သေဘာက်မဆံုးေတာ့။ သို႕ေသာ္ ေနာက္တစ္ခါေဆာ့ၾကေသာအခါတြင္ေတာ့ ေနေမာင္သည္ ဧည့္ခံေပးသူေနရာက ၀င္ေဆာ့ေနႏိုင္ေလျပီ။ အစ္မလတ္ႏွင့္ အစ္မငယ္ ဖ်ာေပၚထိုင္ခ်လိုက္လွ်င္ပင္…

``လာ အစ္မတို႕ ဘာမ်ားသံုးေဆာင္မလဲ ရွင္´´ဟု အစ္မၾကီးကဲ့သို႕ ခ်ိဳသာစြာလိုက္လံတုပလ်က္ ေျပာတတ္ခဲ့ေလျပီ..။

တတိယ ေနေမာင္ ေဆာ့ခဲ့ရသည္ကေတာ့ အရုပ္ကတ္ေလးမ်ားပင္တည္း။ ကတ္ထူးျပားေပၚတြင္ အရုပ္မေလးပံုတစ္ခုကို ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ဆြဲ။ ကတ္ေၾကးႏွင့္ ညွပ္ကိုက္ျပီးျပီဆိုလွ်င္ သင္သည္ ထိုအရုပ္မေလး၏ပိုင္ရွင္ျဖစ္ေလျပီ။ အရုပ္မေလးအတြက္ သင္ၾကိဳက္သလို အက်ႌပံုမ်ားကို ကိုယ္တိုင္းႏွင့္ ၾကိဳက္သေလာက္ခ်ဳပ္ေပးလို႕ရသည္။ ျပီးလွ်င္ တစ္ေယာက္အရုပ္ႏွင့္ တစ္ေယာက္အရုပ္ ဘယ္သူ႕အ၀တ္ေတြက ပိုလွ ပိုဆန္းသစ္သလဲ ျပိဳင္ၾကရသည္။ ေနေမာင့္ကို ပန္းခ်ီဆြဲေတာ္ေသာ အစ္မလတ္က ဆြဲေပးကာ အက်ႌမ်ားလည္းခ်ဳပ္ေပးတတ္သည္။ ေနေမာင္တြင္ အရုပ္မေလးႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ရွိေလသည္။

ဒီလုိႏွင့္ ေနေမာင့္ကေလးဘ၀က ကစားမႈမ်ားသည္ တျခားေသာ ေယာက္်ားကေလးမ်ား၏ ကစားမႈမ်ားႏွင့္ မတူေတာ့ပဲ အျခားနားၾကီး ျခားနားလာခဲ့ရေတာ့၏။ ေနေမာင္ ေဆာ့ရန္ရည္ရြယ္၍ ေဖေဖ၀ယ္ထားေပးခဲ့ေသာ ေဘာလံုးေလးသည္ ယခုအခါတြင္ေတာ့ ဖုန္တို႕အလိမ္းလိမ္း လူးကပ္ေနျပီး တေလာက ၀ယ္လာေပးခဲ့ေသာ စစ္ေသနတ္ေလးကေတာ့ ဘယ္ေခ်ာင္တြင္ေရာက္လို႕ ဘယ္ေပါက္ေနျပီ မသိရေတာ့ျပီတည္း။

တျခားေယာက္်ားကေလးမ်ား ေဘာလံုးကန္ ကစားေနခ်ိန္တြင္ ေနေမာင္ကား အစ္မမ်ားႏွင့္ ေမာ္ဒယ္ရႈိးေလွ်ာက္တမ္းကစားေနခဲ့သည္။

တျခားေယာက္်ားကေလးမ်ား ေသနတ္ပစ္တမ္း ကစားေနခ်ိန္တြင္ ေနေမာင္သည္ စင္ဒရဲလား ျဖစ္ေနခဲ့သည္္။

တျခားေယာက္်ားကေလးမ်ား စြန္လႊတ္ေနခ်ိန္တြင္ ေနေမာင္သည္ ငါးေပါင္တင္လွ်င္ ငါးေပါင္လံုး ခုတ္ခ်ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဇယ္ေတာက္ရာ၌ ကၽြမ္းက်င္ ေနခဲ့ေလျပီ။

ေဖေဖကား တစ္ေနကုန္ ရုံးတြင္သာ အခ်ိန္ကုန္ေနရသူမို႕ ေနေမာင္ဘာ ကစားနည္းေတြကို ဘယ္လိုေဆာ့ေနလဲဆိုတာ မသိခဲ့ရွာေပ။ ေမေမကေတာ့ အိမ္ျခံေျမပြဲစားတစ္ေယာက္မို႕ အိမ္တြင္ရွိတဲ့အခါရွိလိုက္…တေနကုန္နီးပါး အျပင္မွာ ေရာက္ေနလိုက္ႏွင့္ ေနေမာင့္ကိုဂရုမစိုက္ႏိုင္အားခဲ့ၾကေခ်။ ေနေမာင္ကား အစ္မမ်ားႏွင့္ ေကာင္းေကာင္း အေဖာ္ျပဳလွ်က္ပင္တည္း..။

x x x


ေနေမာင္ သူငယ္တန္းေက်ာင္းစတက္ရေသာအခါတြင္မူကား ေနေမာင္၏ တျခားေယာက္်ားေလးမ်ားႏွင့္ မတူေသာေျပာင္းလဲမႈေတြက ထင္ရွားလို႕လာခဲ့ျပီျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းစိမ္းေဘာင္းဘီအစား အစ္မမ်ားလို စကတ္ဖားဖားသာ ၀တ္ခ်င္သည္ဟု ပူဆာလာေခ်ျပီေကာ။ ေမေမကား ေဖေဖမသိေအာင္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေခ်ာ့တစ္ခါ ေျခာက္တစ္လွည့္ႏွင့္ ေနေမာင့္ကို ေဘာင္းဘီ မရရေအာင္၀တ္ေပးရ၏။ ေနေမာင့္အဖို႕ေတာ့ စင္ဒရဲလားလုပ္တိုင္း စကတ္၀တ္ေနက်လိုမို႕ အဆန္းရယ္လို႕ပင္ မဟုတ္ခ်င္ေတာ့ျပီ။ ဂါ၀န္ဆိုသည္မွာ ခႏၶာကိုယ္ကို အတန္ငယ္ လႈပ္ရွားလိုက္ရံုမ၊ွ်ျဖင့္ ေလထဲ ေ၀့၀ဲသြားတတ္သည္။ ေနာက္ျပီး မိမိက ေျပးလိုက္လွ်င္လည္း ကိုယ့္ေနာက္တြင္ တလူလူ လြင့္ပါလိုက္လာေနတတ္သည္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား သေဘာက်စရာ ေကာင္းလိုက္ေလသလဲကြယ္။ ေဘာင္းဘီလိုလည္း မဟုတ္..။

သနပ္ခါးကေတာ့ ေမေမကိုယ္တိုင္သေဘာက်စြာ လိမ္းေပးသည္မို႕ အထူးေျပာစရာမလို။ တစ္ခုပဲရွိသည္။ ေနေမာင္၏ ဆံပင္မ်ားသည္ အစ္မေတြလို ဖဲၾကိဳးေလးေတြႏွင့္ စည္းထားရေလာက္ေအာင္ မရွည္။ ဤသည္ကိုေတာ့ ေနေမာင္ စိတ္ပ်က္လွ၏။

ေက်ာင္းတြင္လည္း ေနေမာင္သည္ ေယာက္်ားေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ အတူတူသာထိုင္ေနရေသာ္လည္း သိပ္ျပီးမတည့္လွ။ သူတို႕ ကစားေသာ အရာမွာ ေဘာလံုးျဖစ္သည္။ ေနေမာင္လို ၾကိဳးလည္းမခုန္တတ္ၾက၊ ေနာက္ျပီး ေနေမာင့္မွာလို အရုပ္ကတ္ေတြလည္း မရွိၾကျပန္။ သူတို႕မွာရွိသည္က ေသနတ္မ်ားသာ။ ေျပာေနၾကသည့္ အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ၾကည့္ပါဦး ပါ၀ါရိန္းဂ်ားတဲ့… ကားက်ည္စိုး တဲ့…ႏွံေကာင္ က်ည္စိုးတဲ့။ ေနေမာင္ သိလည္းမသိ ၾကည့္လည္းမၾကည့္ဘူး။ ေနေမာင္ ၾကည့္ဖူးသိဖူးတာေတြက စင္ဒရဲလား…စႏႈိး၀ိႈက္ ႏွင့္ စလစ္ပင္းဗ်ဴတီတို႕သာ။

ထိုအခါ ေနေမာင္သည္ မိမိႏွင့္ေဆာ့ကစားရာတြင္လည္း တူ၊ စကားေျပာေသာ အေၾကာင္းအရာုေတြလည္းတူ…အရုပ္ကပ္ရွိတာျခင္း လည္းတူေသာ စာသင္ခန္းတစ္ဖက္ျခမ္းက မိန္းကေလးေတြႏွင့္ သြားေရာက္ေပါင္းမိသည္။

ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ေပါင္းသင္းရသည္မွာ အဆင္လည္းေျပသည္။ ေနေမာင္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာသည္။ ေယာက္်ားေလးေတြလို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းေတြလည္း မေဆာ့ၾကဘူး အႏိုင္လည္းမက်င့္ၾကဘူး။ တစ္ခါတြင္ ေနေမာင္သည္ အတန္းပိုင္ဆရာမ အျပင္သြားခိုက္ မေန႕ညက အစ္မလတ္ခ်ဳပ္ေပးထားေသာ အက်ႌအသစ္ကိုၾကြားခ်င္ေဇာျဖင့္ မိန္းကေလးေတြဖက္ ကူးလူးကာ အရုပ္ကတ္သြားေဆာ့သည္။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေဆာ့ေနဆဲ…(…အထက္ကႏွင့္အဆင္မေျပျဖစ္လာဟန္ရွိေသာ) အတန္းပိုင္ဆရာမ သည္စိတ္တိုတိုႏွင့္ အခန္းထဲပန္၀င္လာရာ မိန္းကေလး ခုံေတြဖက္ လာေဆာ့ေနေသာ ေနေမာင့္ကို မ်က္စိစပါးေမႊးစူးသြားပါသည္။

``ဟဲ့….ဟို အေျခာက္ကေလး ကိုယ့္ေနရာ ကိုယ္ျပန္သြားစမ္း..´´
ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာ ဆရာမ၏ အသံအဆံုးတြင္ တစ္ဖက္ျခမ္းက ေယာက္်ားေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေနေမာင္အား လက္ညွိဳးထိုးကာ တ၀ါး၀ါးႏွင့္ ရယ္ၾကပါေတာ့သည္။ ေနေမာင္ကေတာ့ ဆရာမ သူတို႕ဘာေျပာမွန္းပင္ မသိလိုက္။

``အေျခာက္ကေလး´´ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို သူမသိရွာ။ သို႕ေသာ္ အတန္းပိုင္ဆရာမကေတာ့ တျခားကေလးေတြအား ေနေမာင့္ကို ေခၚရန္ စကားလံုးတစ္လံုး အသစ္သင္ေပးလိုက္ပါသည္။ ယင္းမွာ အေျခာက္ဟူေသာစကားလံုးပင္တည္း။ ဟုတ္ပါသည္ ထိုေန႕မွစ၍ တျခားကေလးေတြသ္ည ေနေမာင့္ကို အေျခာက္လို႕သာ ေခၚၾကေတာ့သည္။

x x x

အေျခာက္ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို မသိရွာေသာ ေနေမာင္သည္ အိမ္သို႕ေရာက္ေလလွ်င္ အေျခာက္ဆိုတာ ဘာလဲေမးရန္အတြက္ အိမ္ေရွ႕ ခန္းတြင္ အသင့္ထိုင္ေနေသာ အေဖ့ကိုေတြ႕ပါသည္။

`ေဖေဖ…ဆရာမက သားကို အေျခာက္လို႕ေျပာတယ္။ အေျခာက္ဆိုတာ ဘာလဲဟင္´

`ဘာကြ´

အရင္လိုပင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ၾကင္နာစြာ သူနားမလည္လည္ေအာင္ ရွင္းျပမည္ဟူေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ေစာင့္ေနခဲ့ရေသာ ေဖ့ေဖ့ထံမွ ေပါက္ကြဲသံသည္ ေနေမာင့္ကို ဆတ္ကနဲ တုန္သြားေအာင္အျပည့္အ၀ ေၾကာက္လန္႕သြားေစသည္။ ဘာျပန္ေျပာရမည္ မသိစြာ ေနေမာင္ ေၾကာင္အေနဆဲ။ ေဖေဖသည္ ကုလားထိုင္မွ ၀ုန္းကနဲထလိုက္ပါသည္။ ေဖေဖ့ေပါင္ေပၚတြင္ တင္ထားေသာ သတင္းစာမွာ ဖ်တ္ကနဲ ေအာက္သို႕ျပဳတ္က်ျပီး စာရြက္မ်ား တစ္စစီျပန္႕က်ဲထြက္လာကုန္သည္။

`ဘယ္လို….မင္း အတန္းပိုင္ဆရာမက မင္းကို ဘယ္လိုေခၚလိုက္တာ။ အေျခာက္ ဟုတ္လား…´

ေနေမာင္ ျပန္ေျဖရမလား မသိေခ်။ ဟုတ္တယ္လို႕ေျပာရင္ ေဖေဖစိတ္ဆိုးမွာလားမသိ။ မဟုတ္ဘူးလို႕ညာရင္ေကာင္းမည္။ သို႕ေသာ္ ေနေမာင္ ညာတာကို ေဖေဖက ၾကိဳသိတတ္သည္။

`ဟုတ္တယ္….ေဖေဖ´

ေနေမာင့္ရင္ထဲမွ အေၾကာက္တရားမ်ားသည္ ရင္ဘတ္ကို အတင္းဖိႏွိပ္ဆုပ္ေခ်ေနကာ လည္ပင္း၌ တစ္ဆို႕ဆို႕ၾကီးျဖစ္လာေစ၏။ အဲဒီ အေျခာက္ဆိုေသာ စကားလံုးက ဘာေၾကာင့္ အဲ့ေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းေနရတာလဲ။
မ်က္ေထာင့္ၾကီးမ်ားနီကာ တစ္ကိုယ္လံုး တုန္ယင္ေနေသာ ေဖေဖသည္ ေနေမာင့္ကို ေဒါသတၾကီး ေအာ္ေငါက္ပစ္လိုက္ေသာအခါ ေနေမာင္ မ်က္ရည္မ်ားက်လာရေတာ့၏။

`မင္း ငါ့ေရွ႕ကထြက္သြားစမ္း….ေခြးမသား´

ေနေမာင္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေအာင္ေၾကာက္လန္႕ေနျပီး ေနရပ္မွာပင္ ရပ္ျမဲရပ္လ်က္ ငိုေနေသာအခါ ေဖေဖသည္ မသနားလာသည့္ အျပင္ ပိုေတာင္ ေဒါသထြက္လာေသးသည္။

` မင္း ငါ့ေရွ႕မွာ လာငိုျပမေနနဲ႕။ ေအေပးေလး….မင္း အဲလို ငိုေနလို႕လည္း မင္းကို အေျခာက္လို႕ေျပာတာ။ ဘယ္လို အတန္းပိုင္ဆရာမ တုန္းကြာ။ ေတာက္….မင္း တိတ္စမ္း အသံမထြက္နဲ႕´

ေနေမာင္သည္ ငိုေနရာမွ အတင္းပင္မငိုေအာင္ ခ်ဳပ္တည္းထားရေသာအခါ လည္ေခ်ာင္းကျပည့္လာျပီး အင့္ကနဲ အင့္ကနဲ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ လြတ္ထြက္ခ်င္သည္။ အတင္းပင္ လက္သီးကိုဆုပ္ျပီး အသံတစ္ခ်က္မွ မထြက္ရေအာင္ေနေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ေခ်။ အင့္ကနဲ အင့္ကနဲထြက္ခ်င္သည္။ ဒါကိုပင္ ေဖေဖက စိတ္မေက်နပ္ႏိုင္။

``တိတ္ပါဆိုေနမွ မတိတ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ငါ မင္းကို လက္နဲ႕ထိေသးလား ဟမ္..လက္နဲ႕ထိေသးလို႕လား….။ ငိုမေနနဲ႕….ငိုတာ အေျခာက္အလုပ္။ ေျပာတာ မရေသးဘူးလား´´

ေဖေဖသည္ ေျပာရင္း စိတ္ပိုတိုလာဟန္ျဖင့္ ေနေမာင္အား လက္ျဖင့္ရြယ္လိုက္ေသာအခါ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ႏွင့္ ေနေမာင္သည္ ထိန္းထားသမွ် လႊတ္ထြက္ကုန္ကာ ေအာ္ျပီး ငိုမိလိုက္ေတာ့သည္။

တက္ေခါက္သံျပင္းျပင္း တစ္ခ်က္ေခါက္ရင္း ေဖေဖ ေနေမာင္ေရွ႕မွ ထြက္သြားေသာအခါ သတင္းစာမ်ား ေလထဲတြင္ ျပန္႕က်ဲကုန္ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစကာ ေဖေဖသည္ ေနေမာင့္ကို မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ပါေတာ့သည္။ ေမေမကေတာ့ ေနေမာင့္ အိပ္ကာနီးတြင္ တိုးတိုးေလး လာမွာရွာ၏။

``သား…..ေနာက္ေန႕ကစျပီး သားမမေတြနဲ႕ မေဆာ့နဲ႕ေတာ့ေနာ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေဆာ့ ၾကားလား၊ မဟုတ္ရင္ သားေဖေဖရိုက္လိမ့္မယ္´´

သို႕ေသာ္ ဘယ္ေလာက္ပင္ အစ္မေတြႏွင့္ မေဆာ့ဖို႕ ထိန္းထားထိန္းထား တစ္ခါ တစ္ခါတြင္ေတာ့ ေနေမာင္သည္ ေဖေဖ မရွိဘူး အထင္ႏွင့္ အစ္မမ်ားနဲ႕ သြားေဆာ့တတ္သည္။

ေနေမာင္၏ အရုတ္ကဒ္အက်ႌေလးမ်ားမွာ လွပဆန္းသစ္ေသာေၾကာင့္ အစ္မမ်ားက ခ်ီးက်ဴးျပီး ေဆာ့ေနခိုက္မွာပင္ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေနေမာင္ ေဆာင့္ဆြဲလြဲေခၚျခင္းကို ခံလိုက္ရေတာ့၏။

`ဟယ္….ေဖေဖ´ ဟူေသာ အစ္မမ်ား၏ အသံမ်ားႏွင့္အတူ ေနေမာင္၏ ေျခေထာက္ေပၚ က်လာသည္က ခပ္စပ္စပ္ နာက်င္မႈတစ္ခု..။

``အဲ့ဒီ အရုပ္ကဒ္ေတြနဲ႕ မေဆာ့ပါနဲ႕လို႕ ငါမင္းကို ေျပာထားတာ မရဘူးလား´´

`ရႊမ္း´

ေဖေဖ တစ္ခါေျပာျပီးတိုင္း ၾကိမ္လံုးက ေနေမာင့္ေျခေထာက္ေပၚ တစ္ခါက်သည္။

`ေနာက္တစ္ခါ ကစားဦးမလား၊ ေျပာစမ္း…..ေနာက္တစ္ခါ ကစားဦးမလား´

`ရႊမ္း..´

`မကစားေတာ့ပါဘူး….အီးဟီးဟီး….မကစားေတာ့ပါဘူး´

ထိုစဥ္ကတည္းကပင္ ေနေမာင္၏ တီထြင္ဖန္တီးမႈ ဥာဏ္မ်ားသည္ ရိုက္ခ်ိဳးျခင္းခံခဲ့ရေလသည္။

ေဖေဖ့ေရွ႕တြင္ဆိုလွ်င္ အစ္မမ်ားကစားသလို ၾကိဳးခုန္တမ္းေဆာ့ခ်င္ပါေသာ္လည္း ေဘာလံုးကန္ျပရသည္။ အိုးမုတ္ခြက္တမ္း ကစားခ်င္ေသာ္လည္း ေသနတ္မ်ားႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ဟန္ျပဳျပရသည္။ ခုႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္သည္ မိမိျပဳလုပ္ခ်င္ေသာ အရာမ်ားကို မလုပ္ရဘဲ ဟန္ေဆာင္ကာ စိတ္မပါေသာ အလုပ္မ်ားကို လုပ္ေနရသည္မွာ စိတ္ထဲ နာလြန္းလွပါသည္။
သို႕ေသာ္ ေနေမာင္ မည္မွ်ပင္ ေဖေဖေရွ႕ ေက်ာင္းကတျခားေယာက္်ားေလးေတြလို ေနျပေနျပ ေဖေဖကေတာ့ အျပစ္ရွာရန္အသင့္ ျဖစ္ေနတတ္သည္။

`မင္းလမ္းေလွ်ာက္တာ ဖင္လႈပ္ျပီးေလွ်ာက္မေနနဲ႕ ေခြးမသား..´´ဟုဆိုကာ ေနေမာင့္ကို ေျခေထာက္ႏွင့္ လွမ္းကန္တတ္သည္။

`စကားေျပာတာကိုက အေျခာက္လိုလို ဂန္ဒူးလိုလိုနဲ႕…ျပန္ျပင္ေျပာစမ္း ေဟ့ေကာင္´ဟုဆိုကာ သူစိတ္ေက်နပ္မႈ မရမျခင္း ေနေမာင့္ကို အတင္းခပ္မာမာ စကားဆိုခိုင္းတတ္သည္။

အိမ္တြင္ ေနေမာင္ လံုး၀မေပ်ာ္ေတာ့ပါ။ ဟုတ္ကဲ့… ေက်ာင္းတြင္ေရာ ေနေမာင္ ေပ်ာ္ရသည္လား..။

အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ သူသည္ ေနေမာင္ မဟုတ္ေတာ့ျပီ။ အေျခာက္သာျဖစ္သည္။ ဘယ္ေယာက္်ားေလးကမွ သူ႕ကို စကားေကာင္းေကာင္း မေျပာသလို တစ္ခုခု ရယ္စရာျဖစ္လာလွ်င္လည္း သူ႕ကိုသာ ၀ိုင္းရယ္ၾကသည္။ ေနေမာင္သည္ ေယာက္်ားေလးမ်ား၀ိုင္းတြင္ အခုထိ ၀င္မဆံ့။ ေက်ာင္းတြင္ သူအႏိုင္က်င့္ခံရသည္။ သူဘာလုပ္လုပ္ ေျပာစရာက ျဖစ္ကိုျဖစ္ေနသည္။ ဥပမာ…ေက်ာင္းတြင္ အတန္းထဲ၌ သခၤ်ာတစ္ပုဒ္တြက္ခုိင္းသည္ဆိုပါစို႕…ျပီးသူ အရင္လာျပဆိုေတာ့ ေနေမာင္ အရင္ျပီးသည္မို႕ သြားျပသည္။ ဤသည္ကို ေယာက္်ားေလးဘက္က ေအာ္၏။

`ေသာက္ေျခာက္….ျပီးျပီဆိုျပီး မာန္တက္ျပမေနနဲ႕။ အေျခာက္က အေျခာက္ပဲ…ေယာက္်ားစစ္စစ္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး´တဲ့။

ဆရာမကလည္း ဘာမွျပန္မေျပာ။ ရယ္ခ်င္သလိုလိုနဲ႕ ေနေမာင့္ကိုသာၾကည့္ေနခဲ့ပါသည္။

x x x

အဘယ့္ေၾကာင့္မွန္းေတာ့ မသိ…ေနေမာင္သည္ ဥာဏ္ေကာင္းလွသည္။ အတန္းထဲတြင္ အျမဲလိုလို ပထမရသည္။ သို႕ေသာ္ မည္သူကမွ် သူ႕ကို အထင္မၾကီး၊ သူ႕ဥာဏ္ေကာင္းမႈအတြက္လည္း သူ မေက်ာ္ၾကားေခ်။ အလြန္စာညံ့ေသာ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ဆိုလွ်င္ပင္…

`ငါတို႕က စာေတာ့မေတာ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေယာက္်ားစစ္တယ္။ ေလာကမွာ ေယာက္်ားစစ္ဖို႕လိုတယ္´ဟုပင္ ေပၚတင္ၾကီးလာေျပသည္။ ေနေမာင္ မခံခ်င္စြာ ျပန္ေျပာမိသည္။

`ေအး….ငါလို အေျခာက္ေတာင္ေတာ္ေနတာ နင္တို႕ေတြက ေယာက္်ားစစ္စစ္ျဖစ္ျပီး ငါ့ေလာက္ေတာင္ မေတာ္ဘူးမဟုတ္လား´

`ဟား ဟား….ငါတို႕က ေတာ္ခ်င္ေတာ္ မေတာ္ခ်င္ေန…နင့္လို မ်ိဳးမစစ္ ႏွစ္ပိုင္းတစ္ပိုင္း မျဖစ္ေတာ့ရင္ ျပီးတာပဲ´ဟု ထိုသူက အႏိုင္ပိုင္းကာ ထြက္သြားပါသည္။ ထိုေန႕က ေနေမာင္ မ်က္ရည္က်မိ၏။

ေဖေဖသည္ သူ အဆင့္တစ္ရသည့္အတြက္ ဘယ္တုန္းအခါကမွ မခ်ီးက်ဴးခဲ့ေသာ္လည္း တစ္လမ္းေက်ာ္မွ ေယာက္်ားပီသလွကာ မိန္းကေလးေတြကို တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္တြဲတတ္ေသာ ေအာင္ေအာင္ဆိုသည့္ေကာင္ေလးကိုေတာ့ အင္မတန္ ခ်ီးက်ဴးလွသည္။

``ေကာင္ေလးက လူၾကီးလည္း သိတတ္တယ္။ အေပါင္းအသင္းလည္း အဆင္ေျပတယ္´´

ဒါေပမယ့္ သူ ေက်ာင္းမွာ စာေမးပြဲက်တာ ေဖေဖဘာမွမေျပာဘူး။

တေလာက မိဘပိုက္ဆံ ျပန္ခိုးတာေဖေဖဘာမွမေျပာဘူး။

တေလာက ရန္ျဖစ္လို႕ အခ်ဳပ္မွာ တစ္ညအိပ္လိုက္ရတာ ေဖေဖဘာမွမေျပာဘူး။

ဘယ္ေတာ့မဆို တစ္ေယာက္ေယာက္ႏွင့္ေတြ႕လွ်င္ ကိုယ့္ကိုႏွိမ္မွာပါပဲ အေျခာက္ဆိုျပီး ေျပာမွာပါပဲဟု အတတ္တြက္ထားေသာ ေနေမာင္သည္ ဘယ္သူႏွင့္မွ အေပါင္းအသင္းသိပ္မလုပ္ေတာ့သလို အလိုလိုေနရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငါဟာ ယုတ္ညံ့ေသာသူ ….ငါဟာ ရြံရွာဖြယ္ အေျခာက္ၾကီးဟူေသာ အားငယ္စိတ္မ်ား ၀င္ေနတတ္ကာ လူေတာလည္း မတိုးေတာ့ေခ်။

ေနေမာင္ ဆယ္တန္းေရာက္ေတာ့ ေမေမဆံုးသည္။ ေမေမ….တစ္ေလာကလံုးတြင္ ေမေမသည္ သူ႕ကို ဘာမွ အျပစ္မဆိုခဲ့ဆံုးလူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ေနေမာင္ ဘာျဖစ္ေနျဖစ္ေန ေမေမ့အျပံဳးက အရင္ကလို ေႏြးေထြးျမဲ။ ေနေမာင့္ကို သားတစ္ေယာက္အျပင္ ဘာမွထပ္ျပီး ပိုမစဥ္းစားခဲ့။ ေနေမာင္သည္ ေမေမ၏ ထာ၀စဥ္ေသာ သားတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ ေမေမလည္း မရွိေတာ့ျပီ..။ ေမေမဆံုးသြားကတည္းက ေဖေဖသည္ ေနေမာင့္ကို စကားမေျပာေတာ့ေခ်။

ေနေမာင္သည္ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ အက်ႌဒီဇိုင္းမ်ားထြင္ရာ၌  ပါရမီပါေသာသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္လားမသိ ေအမီဟူေသာ ဒီဇိုင္နာအေျခာက္မတစ္ေယာက္ႏွင့္ေတြ႕ကာ ေနေမာင္ သင္တန္းမ်ားတက္ျဖစ္သည္။ ေဖေဖ့ကိုေတာ့ အသိမေပးခဲ့။

သင္တန္းဆင္းေတာ့ ေနေမာင္အထည္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ ေအမီႏွင့္ေပါင္းျပီး လုပ္ျဖစ္ပါသည္။ ေနေမာင္၏လက္ရာမ်ားကာ ဆန္းသစ္ကာ လွပ ေသာေၾကာင့္ နာမည္ရသည္။ ၀င္ေငြမ်ား ရလာသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လိုက ဘယ္လိုသိသြားသည္မသိဘဲ ေဖေဖသည္ ေနေမာင္ ဒီဇိုင္နာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာသိသြား၏။ ထိုေန႕ညက ေနေမာင္ သူ၏ ပထမဆံုးေသာ ၀င္ေငြျဖင့္ ေဖေဖ့ကို ကန္ေတာ့ခဲ့သည္။

``မင္း ကန္ေတာ့တာ ငါလက္မခံဘူး။ မင္းရဲ႕ မဟုတ္တရုတ္ လမ္းကိုမင္းပဲေရြးခဲ့တာ။ မင္းဘ၀ မင္းေရြးတာ။ ငါ့မွာ သားဆိုတာ မရွိဘူး´´
ဟု ေဖေဖက ခပ္ျပတ္ျပတ္ပင္ဆိုခဲ့သည္။ ေနေမာင္ ဘာမွ ျပန္မေျပာခဲ့ပါ။ အျပန္တြင္ေတာ့ မ်က္ရည္မ်ား က်မိေတာ့၏။

ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာေရြးလို႕ ဒီလိုအေျခာက္ျဖစ္လာတာလို႕ ေဖေဖဆိုလိုက္တာလား။

ေနေမာင္ ရယ္လိုက္စဥ္မွာပင္…..
မ်က္ရည္မ်ားက ပါးျပင္ေပၚ လွိမ့္ဆင္းျပန္သည္။

x x x

ေနေမာင္ေရွ႕တြင္ အလြန္လွပေသာ ညေနခင္း ပါတီတက္ မိန္းကေလးဂါ၀န္၀တ္စံုတစ္ထည္က အိပ္ယာေပၚတြင္ ျဖန္႕ခင္းလ်က္ရွိေနပါသည္။ ေနေမာင္သည္ အခ်ိန္အေတာ္ယူကာ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ခဲ့ျပီးျပီ။

အရင္လို အရယ္အျပံဳးမ်ားႏွင့္ ေလာကၾကီးက ဘာေျပာေျပာ ဘာမွမျဖစ္သလို ျပန္လည္တံု႕ျပန္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ…ေနေမာင္ ဒီ၀တ္စံုကို ၀တ္မွရမည္။

ေနေမာင္သည္ ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ ဂါ၀န္ကို စြပ္ခ်လိုက္၏။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေဖေဖႏွင့္ ေနေမာင္ ေ၀းကြာသြားသလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။

သူ ဒီအခ်ိန္ကစျပီး မိန္းကေလးလို၀တ္ေတာ့မည္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူ၀တ္ခ်င္ေနခဲ့ေသာ ၀တ္စံု။ တစ္နည္းဆိုရလွ်င္ ခုႏွစ္ႏွစ္သားကတည္းက ၀တ္ခ်င္ခဲ့ေသာ ၀တ္စံုကို ေနာက္ ၁၅ႏွစ္ၾကာေတာ့မွ သူ၀တ္ခြင့္ရသည္။

ၾကိဳးမ်ားကို လက္လွ်ိဳစြပ္ကာ ၀င္လိုက္ေသာအခါတြင္ ေဖေဖႏွင့္ ပိုေ၀းသြားသလို ခံစားရျပန္သည္။ ေလာကၾကီး သူ႕ကိုဘယ္လိုတံု႕ျပန္ တံု႕ျပန္ ဘယ္လိုေ၀ဖန္ေ၀ဖန္ အျပံဳးမပ်က္ ခံႏုိင္ရည္ရွိဖို႕ သတၱိလိုသည္။

ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္သည္ သူ႕ကိုယ္သူ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟု အသြင္ေျပာင္းလဲပစ္ရန္အတြက္ သတိၱမ်ားစြာရွိရန္လိုအပ္သည္။ သို႕ေသာ္ သူဘာဆိုတာ တေလာကလံုး ျပျပီးေနာက္တြင္ေတာ့ သတိၱမ်ားအလိုလိုရလာေလသည္။
သူ ဒီလို ၀တ္ျခင္းသည္ ေယာက္်ားေလးမ်ားကို ျမွဴဆြယ္ရန္ သို႕မဟုတ္ ေလာကၾကီးကို အရြဲ႕တိုက္ရန္မဟုတ္။ သတိၱိရွိခ်င္ေသာ ေၾကာင့္သာ။ ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခုကို ေလာကၾကီးအား ခ်ျပႏိုင္ဖို႕ သတိၱလိုသည္။

ေနေမာင္တို႕အဖို႕မွာေတာ့ ေလာကၾကီးကို မ်က္ႏွာဖံုးျဖင့္ မည္မွ် ကာကြယ္ထားႏိုင္မည္နည္း။ ေလာကၾကီးကို လွည့္စားႏိုင္ေပမယ့္လည္း မိမိတို႕၏ ႏွလံုးသားကို ဘယ္လိုမွ မလွည့္စားႏိုင္သည္ကိုေတာ့ ေနေမာင္ လက္ခံႏိုင္သည္။
အခုေတာ့ ထိုသတၱိကို သူ၀တ္ဆင္လိုက္ေလျပီ။

ေဖေဖေျပာေသာ စကားတစ္ခြန္းကို သူ ရယ္ေမာခ်င္ပါေသးသည္။

``မင္းေရြးလိုက္တဲ့ လမ္းပဲေလ´´တဲ့။

ဟုတ္ကဲ့….အေျခာက္ဟူသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ ပက္စက္လွေသာ ကံတရား၏ အကြက္က်က် အစီအစဥ္မ်ားေၾကာင့္သာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိပဲ ျဖစ္လာရသူပင္တည္း။

အဘယ္ေၾကာင့္မ်ား…….သူငယ္စဥ္ကတည္းက အစ္မေတြၾကား ေနခ်င္တဲ့စိတ္ေတြရွိလာရသလဲ။ သူ အစ္မေတြကိုလည္း အျပစ္မေျပာပါ။ သို႕ေသာ္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုသည္ ဖန္တီးထားျပီးသားပင္။

အဘယ္ေၾကာင့္မ်ား ေယာက္်ားေလးျဖစ္လ်က္ႏွင့္ ေယာက္်ားေလးမ်ားျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္ဟု ပတ္၀န္းက်င္က ပံုေသသတ္မွတ္ထားသည့္ အရာမ်ားကို ေနေမာင္ မၾကိဳက္ခဲ့သနည္း။ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာကိုလည္း ေနေမာင္ အျပစ္မေျပာလိုပါ။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ လူေတြ မုန္းသည့္အရာကို ဘယ္လူေကာင္း တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ေရြးခ်ယ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္သည့္အရာလည္း မဟုတ္ပါ။
ေရြးခ်ယ္ခြင့္လည္း မရွိပါ။

ဟင့္အင္…..သူတို႕မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိပါ။

ဘ၀တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘဲ ရလာေတာ့ ထိုဘ၀တြင္ ေပ်ာ္ေအာင္ေနဖို႕ကလြဲျပီး လူတစ္ေယာက္သည္ ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ဦးမည္နည္း…။

အဘယ္ေၾကာင့္မ်ား………

ရႊမ္းရႊမ္းေသြး

Credit: www.colorsrainbow.com 

Wednesday, July 1, 2020

Haunted (Part Two)

Haunted (Part Two)


စာတွေကို စကားလုံးတွေအဖြစ် ယခုအချိန်မှာပြန်လည်ပြောပြရေးသားနေသော်လည်း ဟိုယခင်အချိန်ကလို စကားလုံးတွေက ထင်သလောက် မလတ်ဆတ် မလန်းဆန်းတော့ပါ။ သို့သော်လည်း ခံစားချက်များကတော့ ယခုလက်ရှိအချိန်တိုင် နာရီစက္ကန့်တံ လေးတွေလို တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ခါနေဆဲလေ။

*** 02. The Boathouse.

မိဘတွေ စကားစမြည်ပြောရင်း စားသောက်နေကြစဉ် ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးသား လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရေကန်ကြီး အနားသတ်မျဉ်းတလျှောက် အသာခပ်ဖြေးဖြေးငေးရင်းလျှောက်သွားကြတယ်ဆိုပါစို့။

ကျွန်တော်တို့ ရေကန်အစပ် မြေသားနဲ့ရေ လှိုင်းကြက်ခွပ်လေးတွေသုံးကာ ထိစပ်နေကြတဲ့အစွန်းသားလေးတွေ အနားတိုးပြီး လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြတာပါ။ သူ့လက်တွေဟာ ကျွန်တော့်လက်ကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ဘောင်းဘီဘေးအိတ်ထဲကိုထည့်ကာ နုနုညံ့ညံ့ရယ်မောနေသေးတဲ့ ဒိုဒိုရယ်လေ ရင်ခုန်စရာကောင်းအောင် တမင်နှိုးဆွနေသလိုပဲ။

“ဘာလဲ?” သူပြောတဲ့စကားသံတိုးလွန်းတာကြောင့် ကျွန်တော်ပြန်မေးလိုက်တာပါ။

“ငါ သည်နေရာကို လိုက်ခဲ့ဖို့ငြင်းလုလုဖြစ်ခဲ့တာ သိလား။ အခုတော့ လိုက်ခဲ့မိလို့ ဝမ်းသာနေရပြီကွ” ကျွန်တော့်မျက်နှာကို အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ အကြည့်တွေနဲ့ကြည့်ရင်း ပြန်ပြောတယ်။ “ငါ့ဘော်ဒါတွေက Oversea ခရီးတစ်ခုသွားကြဖို့ စီစဉ်ပြီးနေကြပြီ။ နောက်ဆုံးအချိန်ထိ သူတို့နဲ့ လိုက်ဖို့ ခေါ်နေကြတာရယ်။ ကျောင်းတွေစဖွင့်ရင်လည်း ကောလိပ်စတက်ရတော့မယ်လေ။ အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ထားဖို့ အဲသည့်ကိစ္စနဲ့  ငါအလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တာ”

“ဘယ်ကောလိပ်ကိုသွားတက်မှာလဲ” ကျွန်တော်မေးလိုက်တယ်။

“G.W. လေ။ တော်တော်ကြီးတဲ့ တက္ကသိုလ်တစ်ခုပဲ”
“ဘယ်ဘာသာရပ်ကိုအထူးပြုလေ့လာမှာလဲ ဟင်”

“ငါ သေသေချာချာ မပြောတတ်သေးပါဘူးကွာ။ ငါက ပန်းချီဆွဲတာဝါသနာပါတော့ အနုပညာနဲ့ပတ်သက်တဲ့လိုင်းတစ်ခုခုကိုရွေးချယ် ချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ အဖေက စိတ်ကူးယဉ်မဆန်တဲ့ လက်တွေ့အသုံးချလို့ရတဲ့ဘာသာရပ်ကိုစဉ်းစားဖို့ပြောနေတယ်။ ဥပမာ Law ဥပဒေဘာသာရပ်ပေါ့” သူပြောရင်း တဟားဟားရယ်မောပါတယ်။

“သူဘာတွေစဉ်းစားနေလဲမသိဘူး။ ငါ့ပုံကရှေ့နေတစ်ယောက်ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူးထင်တာပဲ။ဒါ့အပြင်တော့ ထပ်ပြီးမစဉ်းစားတတ်တော့ဘူး ပျင်းတယ်”

နှစ်ယောက်အတူ လမ်းဆက်လျှောက်ရင်း ကျွန်တော် ခပ်တိုးတိုးရယ်မောမိပါရဲ့။

“ငါတော့ Literature နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ တစ်ခုခုလေ့လာချင်နေတာ။ စာအုပ်တွေကို ငါချစ်တယ်။ စာရေးတာလည်း ငါသဘောကျတယ်။ ဂန္တဝင်စာရေး ဆရာကြီးတွေလို စာရေးဖို့ ငါအမြဲစိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တာ။ ငါရေးထားတဲ့စာအုပ်တွေအများကြီး ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်။ တစ်နေ့နေ့ တော့ ငါစာရေးဖြစ်မှာပါ။”

“အမိုက်စားပဲ” သူပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ လမ်းလျှောက်နေတာကိုရပ်တန့်လိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခပ်မြန်မြန်ကြည့်ပြီး ကျွန်တော့်လက်အစုံ ကိုဆွဲကိုင်ခေါ်ဆောင်သွားပါတယ်။ “လာ…လိုက်ခဲ့”
“ငါတို့ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ” ကျွန်တော့်ရင်ခုန်သံတွေ တဖြည်ဖြည်းတိုးပွားမြန်ဆန်လာပါတယ်။

“လှေထားတဲ့ရုံ The boat-house, မင်းရောက်ဖူးလား”

“ဟင့်အင်…..မရောက်ဖူးသေးဘူး” ကျွန်တော် ခပ်တိုတိုပဲဖြေလိုက်တယ်။

“သပ်သပ်ရပ်ရပ်ပဲကွ…မင်းတွေ့လိမ့်မယ်”

ကျွန်တော့်လက်တွေကိုဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်နွေးနွေးတွေက ကျွန်တော့်အပေါ် မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် သက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေဟာ တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ခုန်ပေါက်စပြုလာခဲ့သလို ကျွန်တော့်ငပဲဟာလည်း ဝတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီတိုထဲ မယ် တင်းလွန်းလို့နာကျင်ရလောက်အောင် မတ်ထောင်လာရော။ သူလမ်းလျှောက်နေရာမှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ဘက် မျက်နှာမူ လာတာကြောင့် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကျွန်တော်လည်း သူ့စီလျှောက်သွားမိတယ်။

“ငါ…မင်းအကြောင်းကိုမသိဘူး….ဒါပေမဲ့ ငါ့စိတ်တွေအရမ်းထန်နေပြီ…..ငါ….မထိန်းနိုင်တော့ဘူး” ရှတတသူ့အသံနဲ့ ခပ်တိုးတိုးပြောတယ်။

“မင်းကော…ငါကောပဲလေ” ကျွန်တော်လည်း ခပ်လေးလေးအသံနဲ့ တပ်မက်စွာစကားခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်ရော။

“စမ်းကြည့်….” ပြောပြောဆိုဆို ကျွန်တော့်လက်ကိုဆွဲယူကာ သူ့ပေါင်ခွဆုံကအထုပ်ပေါ်ကိုတင်ပေးပါတယ်။ ရှည်လျားလုံးဝန်းပြီး မာတောင့်နေတဲ့ သူ့ငပဲကြီးရဲ့အတွေ့အထိကို ဝတ်ထားတဲ့ချည်သားဘောင်းဘီစပေါ်ကနေ ရနေတယ်ဗျ။ ကျွန်တော် အနည်းငယ် ပွတ်သပ်ပြီး ဖျစ်ညှစ်လိုက်တော့ သူ့နှုတ်ခမ်းက ညည်းသံသဲ့သဲ့ထွက်လာကာ တင်ပါးကိုကျစ် ရှေ့ကိုတိုးတိုက်လာတယ်။ လက်ထဲမယ် အားရစရာကြီးဖြစ်သတတ်လေ။

“အိုး…….Wow…” ကျွန်တော်မထိန်းနိုင်စွာ ခပ်တိုးတိုးအာမေဋိတ်ပြုမိတယ်။ သူ့လက်အစုံကလည်း ကျွန်တော့်ပေါင်ခြံက ခုန်းထွက် နေတဲ့အရာဆီ ယုယုယယပွတ်သပ်လာတယ်ဗျ။ သူ့မျက်နှာကပြုံးဖြီးဖြီးဖြစ်လာသလို ကျွန်တော့် မွေးရာပါရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို စူးစမ်းကိုင်တွယ်ပါတော့တယ်။ ကျွန်တော့်လက်ကို အောက်အနည်းငယ်ရွှေ့ရင်း သူ့ရွှေဥတွေကို ပွတ်သပ်လိုက်ပါရဲ့။

“Yeah!...Wow!” တဲ့သူ့နှုတ်ဖျားကထွက်လာတယ်။

ကျွန်တော့်မျက်နှာစီ သူ့မျက်နှာကိုငုံ့ကိုင်းလာစေကာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို နမ်းရှိုက်ပါတယ်။ သူ့အနမ်းတွေက မြန်ဆန်တယ်၊ မွတ်သပ်မှုအပြည့်ဆိုတော့ ကျွန်တော့်မှာ အသက်မနည်းရှူရ့တယ်လေ။

“လာကွာ…..ငါတို့ဘာကိုစောင့်နေရဦးမှာလဲ….ဆက်လုပ်ကြစို့” ကျွန်တော် ပင့်သက်ရှိုက်ရင်းပြောလိုက်တယ်။

သူ သဘောတကျရယ်မောပါတယ်။ “မလောစမ်းပါနဲ့ကွာ….မျှော်လင့်စောင့်စားရတာ ဘယ်လောက်ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းမလဲ မင်းသိပါတယ်။” ကျွန်တော့်ကိုသူ စကားပြောရင်းမှ ကျွန်တော့်ငပဲကိုလက်နဲ့အသာဖျစ်ညှစ်လိုက် လွှတ်လိုက်လုပ်ပါတယ်။

“အင်း…..သိပါတယ်……အဲဒါက ငါ့ကိုအတော့်ကို အရူးအမူးဖြစ်စေတာ” ကျွန်တော်မှတ်ချက်ချစကားပြောဖြစ်တယ်ပေါ့။

‘ငါ့ကို ပြန်နမ်းကွာ’ သူ ခပ်တိုးတိုးကျွန်တော့်ကိုတောင်းဆိုတယ်။ ခပ်နွေးနွေးသူ့ရွှေဥတွေကို ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လက်ကို သူ့လည်ဂုတ်စီပြောင်းကိုင်ပြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာနဲ့နီးအောင်ဆွဲယူလိုက်ပါတယ်။ ခပ်ပါးပါးသူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသား များအသုံးပြုပြီး မက်မက်မောမောနမ်းရှိုက်ပစ်ရော။ ကျွန်တော့်လျှာကို သူ့နှုတ်ခမ်းလွှာတွေထဲထိုးထည့်ကာ ခပ်နှေးနှေးစော့ကစားတော့ ညည်းသံသဲ့သဲ့သူ့ဆီကထွက်လာတယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးမှ ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို ပြန်လည်ရပ်တန့်လိုက်တာပါ။

“Wow! You’re a good kisser…အဲ့ထက်ပိုတယ်….ကြာရင် ငါ့ဘောင်းဘီထဲ အလိုလိုပြီးသွားနိုင်တယ်’

“For God’s sake! I can’t wait anymore, let’s go!” ကျွန်တော်ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်တယ်။

သူ အားပါးတရရယ်မောလိုက်ကာ နောက်တဖန်လမ်းလျှောက်ပြန်တယ်။ အရင်ကထက်စာရင် နည်းနည်းလေးပိုမြန်တာပေါ့ လမ်းလျှောက်တာ။

နှစ်ဦးသား နည်းနည်းမှောင်သလိုဖြစ်နေတဲ့ လှေထားရုံကိုရောက်တော့ သူ ကျွန်တော့်ကိုအတွင်းထဲဝင်ခိုင်းပါတယ်။ သူ ဝင်ပေါက်တံခါး မကြီးအနားက မီးခလုပ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်တာ ဖျပ်ကနဲဆိုသလို မီးတစ်ပွင့်လင်းလာတယ်။ အလင်းစူးစူးကြီးမဟုတ်ဘဲ အခန်းတွင်း အနေအထားကိုမြင်ရတဲ့ အလင်းပေးပုံစံလေးက အမိုက်စား။ Dock အစွန်ဆုံးထိ ကျွန်တော်ရှေ့တိုးလျှောက်သွားရင်း ဟိုသည်ကြည့် မိပါတယ်။  သည်နေရာက အတော်ကြီးသလို မျက်နှာကျက်ကလည်း အတော်မြင့်တယ်။ ခပ်ဝေးဝေး ရေအစပ်နဲ့ထိတဲ့အနားက တံခါးပေါက်နှစ်ချပ်ကိုတော့ ပိတ်ထားတယ်ဗျ။  ခပ်ကျယ်ကျယ် သစ်သားပလက်ဖောင်းကို သုံးဖက်သုံးတန်ကနေ ရေတွေကဝိုင်းထား လေရဲ့။ လှေလို့ခေါ်မလား ရေယာဉ်နှစ်စီးကို သေသေချာချာချည်နှောင်ထားတာကို မလင်းတလင်း အလင်းရောင်ကြားမှာ မြင်ရပါတယ်။

“မင်းပြောတာဟုတ်သားပဲ…..သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့” ကျွန်တော်ပြောပြီး သူ့ဘက်မျက်နှာမူလိုက်တယ်။ သူကတော့ အခန်းတံခါးဝနားမယ် ရပ်လက်စဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုကြည့်နေတာပါ။

“ဟုတ်တယ်…” သူ ခပ်တိုးတိုးပြန်ဖြေကာ အခန်းတံခါးရွက်ကို ခပ်ဖြေးဖြေးပိတ်လိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်စီကို သက်သောင့်သက်သာ ခြေလှမ်းနဲ့လှမ်းလာရာမှာ သူ့မျက်ဝန်းတွေဟာ အခန်းတွင်းမီး သိပ်မလင်းတလင်းမှာ တောက်ပနေတယ်ဗျ။

“မင်းက အရမ်းကို hot တယ်ကွာ။ မင်းဆံပင်ခွေကောက်ကောက်တွေကို ကိုင်ကြည့်ချင်နေခဲ့တာ။ အထူးသဖြင့် အညိုဖျော့ရောင် မင်းမျက်ဝန်းတွေကြောင့် ငါ့ရင်တွေအရမ်းခုန်နေတယ်” သူ လေသံလေးနဲ့ပြောတယ်။

“ကျေးဇူး….မင်းက…” ကျွန်တော်အသက်ပြင်းပြင်းရှိုက်ရင်းစကားတုန့်ပြန်ဖို့လုပ်ပါတယ်။

သူဘယ်တော့မဆို ကျွန်တော့်စကားကိုအဆုံးသတ်ပြောလို့မရအောင်လုပ်တယ်။ သူ့တကိုယ်လုံး ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ပူးကပ်ရပ်ရင်း ကျွန်တော့်ကိုဆွဲဖက်ပစ်ပါရော။ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို အငမ်းမရမွတ်သိပ်စွာ နမ်းရှုံ့လျက် သူ့လျှာနွေးနွေးကြီးကို ကျွန်တော့် အာခံတွင်းထဲ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်စေတယ်လေ။ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်လုံးကို လက်အစုံနဲ့ပြန်လည်ထွေးဖက်လိုက်တာ ကျစ်ကျစ်ပါ နေရော။ ကျွန်တော့်ကို အခန်းနံရံနဲ့ကျောကပ်သွားအောင် သူကဖိတွန်းလိုက်ချိန်မှာတော့ သူ့အသက်ရှူသံဟာ အတော်မြန်နေပြီး နှုတ်ခမ်းသားများကို နမ်းရှိုက်ချိန်မှာတော့ အနည်းငယ်တုန်ခါနေသယောင်ခံစားရပါတယ်။ သူ့လက်အစုံဟာ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းကိုရွေ့သွားရင်း ကျွန်တော့်တင်ပါးတွေကို ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်ကာ သူ့ပေါင်ခွဆုံနဲ့ထပ်လျက်ဖြစ်အောင်ရှေ့ကိုအားနဲ့ဆွဲကပ် ပါတယ်။

သူ့တင်ပါးတွေကိုကျစ်ပြီး ကျွန်တော့်အထုပ်အထည်နဲ့ သူ့ပစ္စည်းတိုးတိုက်မှုဖြစ်အောင် ရှေ့တိုးနှောက်ငှင်ကစားတာ ခပ်နွေးနွေး အဆင့်ကနေ ရင်ခုန်ရစ်မူးစေတဲ့ ခံစားချက်တွေ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲဖြစ်လာတယ်လေ။ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကျောပြင်အနှံ့ လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ကာ T-shirt အနားစွန်းကိုဆွဲမရင်း ဦးခေါင်းကနေ အသာချွတ်ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ချွတ်လို့ရအောင် လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်မြောက်ပေးသလို ကျွန်တော့်အင်္ကျီကိုလည်း သူက အလျင်အမြန်ပဲဆွဲချွတ်ပေးတာပါ။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေနဲ့ အမြန်ပြန်ပူးကပ်ရင်း နောက်တဖန် ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံးကို လက်တွေနဲ့စမ်းသပ်ကိုင်တွယ်ရော။ လက်က အငြိမ် မနေစွာ ကျွန်တော်ဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီရဲ့မျှော့ကြိုးထဲလျိုဝင်သွားပြီး တင်သားဆိုင်တွေကို အတန်ကြာပွတ်သပ်လျက် အကွဲကြောင်း ထဲကိုလည်း ကလိသေးတာပါ။

ကျွန်တော့်ငပဲကိုဆုပ်ကိုင်ထားတာများ သူ့လက်ထဲဝကွက်အပ်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ တင်ပါးတွေကိုလည်း နယ်ကျူးပြီးနှိပ်နယ်ကလိ သေးတယ်။ သူ့ပေါင်ခွဆုံစီက အပူဓာတ်က ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာကို ကူးစက်လာပါတယ်။ သူ့ကျောပြင်ကျယ်ကြီးကို အင်္ကျီထဲ လက်လျှိုဝင်ကာ လက်သည်းတွေနဲ့ ကုတ်ခြစ်မိသလို သူ့ကိုယ်လုံးကြီးကိုလည်း ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ တထပ်တည်းဖြစ် တော့မတတ် ဖက်တွယ်မိတယ်ဗျ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနည်းငယ်တုန်ရီလာသလို နှုတ်ဖျားမှလည်း ညည်းတွားသံသဲ့သဲ့ထွက်လာရင်း နှုတ်ခမ်းများကို မွတ်သိပ်စွာ အနမ်းပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း နှစ်ဦးသားရင်ခြင်းအပ်ထားတဲ့အနေအထားမှာ ခိုးလုခုလုဖြစ်နေသော ပေါင်ခွဆုံက အထုပ်အထည်ကြီးဆီလက်ရောက်မှုလုပ်လိုက်တယ်။ သူလွန့်လူးသွားရင်း လက်တွေကို ကျွန်တော့်ပေါင်ခွဆုံအား ငြင်သာ စွာ နှိပ်ပြုပါရော။ ခဏကြာမှ သူ့ဘောင်းဘီခါးအနားစွန်းမှာ ကြယ်သီးတွေကို ကျွန်တော်တွေ့ရှိသွားတာကြောင့် ခပ်မြန်မြန်ဘဲဖြုတ် ပစ်လိုက်တယ်။

ပေါ်လာတဲ့ ဘောင်းဘီဇစ်တလျောက်ကို လက်ချောင်းလေးနဲ့အတန်ကြာပွတ်သတ်နေရင်းမှ အသာလေးအောက်ကိုဆွဲချဖွင့်ဟရင်း ခပ်မြန်မြန်ပဲ သူ့ပေါင်တံတွေအောက်ဘက်ရောက်သည်အထိ ချွတ်ချလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဝတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီတိုက သားရေမျှော့ကြိုးနဲ့ဆိုတော့ သူ့အတွက်လျှောချွတ်ရတာလွန်ကူဟန်တူပါတယ် ခြေသလုံးအထိကိုဆွဲချွတ်ချပစ်တာလေ။ ကျွန်တော့်ကို အသာလွှတ်လိုက်ပြီး သူနောက်ပြန်ဆုတ်ရပ်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာအထက်အောက်ကို အစုန်အဆန်သေသေချာချာ ကြည့်ပါတယ်။ သူ့မျက်ဝန်းများဟာ ရေငတ်နေသူတစ်ယောက်အလား မွတ်သိပ်လွန်းပါရဲ့။

“Wow! မင်းဟာ တစ်ခုခုတော့တစ်ခုခုပဲ” သူအသက်ရှူမှားစွာ စကားကိုတုန်တုန်ရီရီပြောတယ်။

ကျွန်တော့်အကြည့်တွေဟာလည်း အံ့အားသင့်စဖွယ် ကျစ်လစ်သန်မာလှတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ပြေးလွှားမိတယ်လို့ဝန်ခံပါတယ်။ ကျယ်ပြန့်တောင့်တင်းလှတဲ့ သူ့ရင်အုပ်၊ အညိုနုရောင်အမွှေးနုလေးတွေဟာ ရင်အုပ်ကြွက်သားပြင်အလယ်ကနေ ဗိုက်သားပြင် တလျှောက်ပြေးလွှားခုန်ဆင်းနေတာ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အောက်ခံဘောင်းဘီတိုရဲ့ မျှော့ကြိုးထဲဝင်သွားတယ်လေ။ သူ့ဆီးစပ်က မွှေးညှင်းစုစွပ်ကြောင်းလေးကြည့်ရင်းက ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားကငပဲဟာ အစွမ်းကုန်ခါရမ်းသွားတယ် စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက်ပေါ့။ ဝတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီရှေ့ခြမ်းမှာ အစိုကွက်လေးမသိမသာဖြစ်သွားသမို့ အခန်းထဲမှာအလင်းရောင်မရှိလို့တော်သေးရဲ့ သူမမြင်ရတာ။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိမ့်ချစမ်းပါနဲ့ကွာ….မင်းက အလန်းစားပါ….ငါက အမွှေးထူကောင်လေးတွေကိုချစ်တယ်” ကျွန်တော်သေချာပြော လိုက်တယ်။

အတွင်းခံထဲနှိုက်ထားတဲ့ သူ့လက်ကိုအပြင်ထုတ်လိုက်ပြီး အပေါ်ကနေအုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ပါတယ်။ “ငါ့ကောင် မင်းပစ္စည်းက အတော်ကြီး တာပဲကွ….အာ…ဟေ့ကောင်….မင်း….အရည်ကြည်တွေစို့ထွက်နေပြီပဲ”

ကျွန်တော်နှုတ်ကအသံမထွက်ဘဲ ခေါင်းကိုခပ်သွက်သွက်ငြိမ့်ပြရပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက ပါးစပ်ကောလက်ကော အလစ်မပေး ကျွန်တော့်ပေါင်ခွဆုံတဝိုက်ကိုပွတ်သပ်ဆုပ်ကိုင်နေတာကြောင့် အသက်ရှူတောင်မမှန်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ခါးအစပ်က အတွင်းခံမျှော့ကြိုးထဲသူ့လက်ချောင်းလေးတွေထိုးထည့်ပွတ်သပ်ရင်းမှ အောက်ကိုဆွဲချွတ်ချလိုက်တာ ဒူးအထိရောက်တယ်လေ။ အရှိန်ကမသေ ဗြောင်းကနဲ မောင်းကန်ထွက်လာတဲ့ ကျွန်တော့်ငပဲဟာ ဗိုက်သားရှိရာကို ပြေးကပ်တာများ လန့်ဖို့တောင်ကောင်းသဗျာ။

“Oh God! That is so hot!” သူ့နှုတ်ဖျားက ခပ်တိုးတိုးအသံထွက်လာတယ်။

ကျွန်တော့်ငပဲထိပ်က အရည်ကြည်လေးတွေကို သူ့လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ သုတ်ယူပြီးနောက် ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ယူ တယ်။ ကျွန်တော်မြင်ဖူးသမျှ မြင်ကွင်းထဲမယ် သူ့အပြုအမူဟာ တကယ့်ကို လိင်ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ဟန်အမူအယာလေးတစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေထောင်းကနဲပြန်ထလာကာ ခပ်ကြာကြာမစောင့်နိုင်တော့တဲ့အခြေအနေစိုက်ရောက်သွားပါတယ်။ သူဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီကိုရော အတွင်းခံဘောင်းဘီခါးအနားစကိုရော လက်နဲ့လုံးကိုင်ကာ သူ့ခြေသလုံးထိတိုင် ကျွန်တော်ဆွဲချချွတ်ပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ငပဲသည်လည်း ခုန်ထွက်လာပါတယ် ထိပ်အရေးပြားဖြတ်ထားတဲ့ ဒုံးကျည်ကြီးဟာ တရှိန်ထိုးပေါ့။ လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ပြီး အသာညှစ် လိုက်တော့ သူ့နှုတ်ဖျားက မာန်ဖီသံပေါ်လာရော။

ကြည့်နေရင်း သူလည်းပဲ ကျွန်တော့်လို စိုစွတ်စပြုလာပါတယ်။ ကြည်လင်ပြီး ချွဲကျိကျိအရည်တစ်စက်ဟာ ၇ လက်မနဲ့ ၅ စိတ်ရှည်လျား လောက်သော သူ့ငပဲထိပ်ကနေစိမ့်ထွက်လာတာကို စောင့်ကြည့်မိပါရဲ့။ ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်လေးရယ် အရည်ကြည်တွေရယ် ကျွန်တော့် လက်မနဲ့ အသာပွတ်သပ်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးတစ်မည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြစ်လာပါတယ်။ အရေပြား ခပ်ပါးပါးအုပ်ထား တဲ့ သူ့လိင်တံကြီးကို တစ်ချက်ဆုပ်ညှစ်ပြီးနောက် လက်မှာအနည်းငယ်ပေကျံသော သူ့အရည်ကြည်အချို့ကို အရသာ မြည်းစမ်းကြည့် တယ်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကျွန်တော့်လက်တွေ တဆတ်ဆတ်တုန်လာပြီးမှ ချိုသလိုလို ချောကျိသော အရသာခံစားမိတာ သတိထား ဖြစ်တာပေါ့နော်။

ကျွန်တော်နဲ့ နီးကပ်သမျှနီးအောင် တိုးကပ်လာရင်း သန်မာတဲ့သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရစ်သိုင်းထွေးဖက်ပါတယ်။ ဆွဲယူပွေ့ဖက်ခံရတာ ကြောင့် သူ့ရင်ခွင်ထဲရောက်သွားရာ ငုံ့ကြည့်နေတဲ့ သူ့ဦးခေါင်းကို ကျွန်တော့်လက်နဲ့ ထိန်းကိုင်ရင်း နှုတ်ခမ်းများကိုမွတ်သိပ်စွာ နမ်းရှိုက်လိုက်မိပါတယ်။ အာခံတွင်းထဲမယ် လျှာနှစ်ခု ခလုပ်တိုက်ကြပြန်တော့ သူ့ပါးစပ်ထဲက ညည်းသံပြုတာကြားရရော။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေပြင်ပေါ်လှဲချလိုက်တာကြောင့် နှစ်ဦးသားခွဆုံက ဖောင်းဖုနေတဲ့ သစ်ကိုင်းနှစ်ခုပွတ်တိုက်မှုတွေဖြစ်ကုန်တာ မီးပွင့် လောက်တယ်။ သူ့လက်တွေဟာ အဝတ်မဲ့ ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်တွေစီလျှောဆင်းလာပြီး ငြင်ငြင်သာသာနှိပ်နယ်ပေးပါတယ်။ လက်ချောင်းတွေကလည်း အငြိမ်မနေ တင်သားဆိုင်နှစ်ခုကြားက အကွဲကြောင်းတလျှောက်ကလိနေပြီး ခရေဝထဲကို ထိုးထိုးကြည့် သေးတယ်။ ပြီးတော့ မရိုးမယွဖြစ်အောင် ပွတ်သပ်ပြန်တယ်လေ။ အလွတ်မပေးသေးတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းအနမ်းကို ကျွန်တော်လွှတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ဟကာ ခပ်မြန်မြန်ပဲ အသက်ရှူမိတယ်ဗျ။ သူ့နှိုးဆွမှုမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်တော့မလို့လေ။

‘Oh God…!’ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေရဲ့အလွန် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် ကျွန်တော်ပင့်သက်ရှိုက်မိပါတယ်။

သူ့လက်တွေက စန္ဒရားခလုပ်ကိုနှိပ်နေတဲ့အတိုင်းပဲ အနားမပေးဘဲ ကျွန်တော့်ကျောပြင်တလျောက် အထက်အောက်စုန်ဆန်လှုပ်ရှား နေတာ နောက်ဆုံး ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်တွေကျမှပဲ အဆုံးသတ်အထိုင်ချတော့တယ်။ မတ်တပ်ရပ်ဖို့ဆွဲထူမတာကြောင့် ကျွန်တော် မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ သူဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သွေးခုန်နှုန်းကြောင့် တဒုတ်ဒုတ်ခါရမ်းနေတဲ့ ငပဲကို သူ့ပါးစပ်ထဲ ငုံချပစ်ပါတယ်။ အနည်းငယ်တုန်တုန်ရီရီဖြစ်သွားမိရင်း အဆောက်အဦနံရံကို ကျောမှီအားယူကာ ပုလွေမှုတ်နေသော ဒိုဒိုးမျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေမိပါရော။ တစ်ချက် တစ်ချက် သူ့နှာခေါင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ဆီးခုံမွှေးတွေထိကပ်သွားသည်အထိဖြစ်ရသလို ထိပ်ဖူးအထိ အာခံတွင်းထဲက ပြန်ထုတ်ချိန်ဆို ကျွန်တော့်မျက်နှာကိုမော့ကြည့်တတ်တဲ့ သူ့မျက်ဝန်းတွေက အရည်လဲ့နေတာ သတိပြုမိတယ်။

‘မင်းထိပ်အရေးပြားဖြတ်ထားလို့ ငါဝမ်းသာတယ်…..အရေပြားမဖြတ်ထားတဲ့ -ီးတွေဆို သိပ်မ-ှုတ်ချင်ဘူးကွ’ သူသက်ပြင်းချရင်းပြော တယ်။

‘ငါလည်းအတူတူပဲ….ထကွာ….မင်းအဆင်ပြေသလိုနေပေး….ငါလည်း မင်း-ီးကို-ှုတ်ချင်တယ်’ ကျွန်တော်ခပ်တိုးတိုးလေးပြောကာ တောင်းဆိုလိုက်တာပေါ့နော်။

တစ်စင်းသော ရေယာဉ်ပေါ်မှာ ခပ်ထူထူအိပ်ရာခင်းငယ်တစ်ခု ကျွန်တော်တို့တွေ့လိုက်တာကြောင့် ယူဆောင်ကာ အခန်းကြမ်းပြင်ပေါ် ဖြန့်ခင်းကြပါတယ်။ နှစ်ယောက်စလုံးအခင်းပေါ် လှဲအိပ်ကြပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် တစ်ယောက်ပစ္စည်းကိုတစ်ယောက် လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ငြိမ်နေမိတယ်။ သူ့ငပဲက မယုံနိုင်စရာပဲဗျ….တော်တော်ရှည်တယ်၊ တုတ်လည်းတုတ်တယ်၊ သွေးကြောတွေကို ဖောင်းလို့ပါ။ ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ပေါက်လေးကနေလည်း အရည်ကြည်တချို့စိမ့်ကျနေတာများ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းထောင့်က သွားရေတွေ ယိုကျမိတဲ့အထိ စွဲဆောင်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်သိတယ် အပြုအစုအယုအယတွေပေးဖို့ သူအရေးပေါ်လိုအပ်နေပြီဆိုတာ။ ကျွန်တော့် ငပဲထိပ်ကနေလည်း အရည်ကြည်စို့ရုံမက အနည်းငယ်တောင် စတင်စီးကျနေပြီ မရပ်တော့ဘူးရယ်။

သူ့ငပဲကိုဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကိုတော့ လုံးဝန်းကြီးမားလှတဲ့ သူ့ရွှေဥတွေစီနေရာ ပြောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲနားရောက်နေတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းအစုံက ညည်းညူသံထွက်လာချိန်မယ် ကျွန်တော်ကတော့ သူ့ငပဲကို ပါးစပ်ထဲငုံထည့်လိုက်ရင်း လျှာဖျားလေးနဲ့ နှိပ်နယ်ပေးနေတယ်လေ။ အော်….သူ့ပေါင်ကြားကိုယ့်ခေါင်းရောက် ကိုယ့်ပေါင်ကြား သူ့ခေါင်းရောက်အနေအထားလှဲနေကြရင်း တစ်ယောက်ရွှေဥတွေကို တစ်ယောက်က ကလိကြတာ သူကတော့ ကျွန်တော့်ရွှေဥတွေကို နှာခေါင်းနဲ့ပွတ်သပ်နမ်းရှုံ့နေပါတယ်။ ပေါင်တံနှစ်ချောင်းကို ကျွန်တော်ကားပေးလိုက်တာ သူ့လျှာအရှည်ကြီး ထုတ်ရင်း ရွှေဥတွေရဲ့အောက် ခရေဝနဲ့အစပ်ကြားကို လျက်ပြုလေရော။ နုညံ့လှတဲ့ အရေပြားတဝိုက်ကို သူ့နှာတံနဲ့ ငြင်ငြင်သာသာ တို့ထိနေတာ ကျွန်တော်ဖြင့် ကတုန်ကယင် မထိန်းနိုင်တော့ဘူး။ ခဏအကြာ သူ့ပါးစပ်ထဲ ကျွန်တော့်ငပဲကိုပြန်ထည့်ပြီး အာခေါင်ထဲ ရောက်နိုင်သမျှရောက်အောင်သွင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်သည်လည်း သူ့ငပဲကို ပါးစပ်ထဲပြန်ထည့်ကာ တတ်သမျှမှတ်သမျှ ကောင်းကောင်းလေး service ပေးလိုက်တာပါပဲ။

နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့အခြေအနေက သိပ်ကြာကြာအချိန်ဆွဲလို့မရလောက်တော့ပါ။ “ဒိုဒို…..ငါ…ငါပြီးတော့မယ်” ကျွန်တော် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်းပြောလိုက်တော့ သူ့ပါးစပ်ထဲက ကျွန်တော့်ငပဲကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်။

“ငါ့ပါးစပ်ထဲမှာပဲ ပြီးလိုက်…ငါကြိုက်တယ်” ခပ်တိုးတိုးလေသံနဲ့ သူ့နှုတ်ဖျားက အသံခပ်ပြာပြာထွက်လာတယ်။

ကျွန်တော့်ငပဲကို သူ့ပါးစပ်ထဲလျောကနဲပြန်သွင်းလိုက်ကာ သူ့လျှာနဲ့ နှုတ်ခမ်းသားများကိုအသုံးပြုကာ ပညာပြပါတယ်။ ရင်းနီးပြီးသား သွေးခုန်နှုန်း တဒိတ်ဒိတ်ဟာ ဆီးခုန်တဝိုက်တိုးတိုက်လာတော့ ပြီးကာနီးပြီဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော်ရိပ်မိတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခိုးကြည့်ဖူးတဲ့ အပြာရုပ်ရှင်ကားတွေထဲကလို မာတောင့်နေတဲ့ သူ့ငပဲကိုပါးစပ်ထဲ အသွင်းအထုတ်ခပ်မြန်မြန်လုပ်လိုက် ခဏရပ်ကာ တပြွတ်ပြွတ်စုပ်လိုက်လုပ်တာပါ။ တင်းပါးတွေကိုကျစ် ကျွန်တော့်မျက်နှာစီပင့်မြှောက်ရင်း သူ့နှုတ်ဖျားက အော်ညည်းသံကျယ်ကျယ် လောင်လောင်ထွက်လာပါတော့တယ်။ မကြာခင် ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ ပူနွေးချွဲပျစ်တဲ့အရည်တွေ လျှံကျလာတာကို ခံစားရပါတယ်။ ကျွန်တော် မရပ်ပစ်လိုက်ဘဲ သူ့ငပဲကိုအဆုံးထိငုံခဲရင်း အသွင်းအထုတ်ဆက်လုပ်တာမှာ အာခေါင်ထဲမယ် ပွက်ကနဲ ပွက်ကနဲ သုက်ရည် တွေပန်းထုတ်တာကို သိရပါရဲ့။ ကျွန်တော် ကျေနပ်စွာ မျိုချပစ်ပြီး ခပ်တိုးတိုးညည်းညူပစ်ပါတယ်။ သူ့အရသာက ဘယ်လိုပြောရမလဲ ပူနွေးတယ်၊ အနည်းငယ်ချွဲတယ်၊ နောက်ပြီး သံပရာအရသာ ခပ်ပါးပါးလေးရတယ်။

တင်ပါးတွေကို ကျွန်တော့်မျက်နှာအနားမယ် လှုပ်ခါကစားရင်း သူ့ရဲ့ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်အော်ညည်းမာန်ထသံနောက်တစ်ကြိမ် ထွက်လာချိန် ကျွန်တော့်ငပဲသည်လည်း သုက်ရည်တွေတစ်လျှော့ပြီးတစ်လျှော့ သူ့ပါးစပ်ထဲပစ်လွှတ်ပေါက်ကွဲပါရော။ ကျွန်တော့် သုက်ရည်တွေနောက်ဆုံးတစ်စက်ကျန်တဲ့အထိ ပန်းထုတ်နေချိန် သူ့တင်ပါးတွေကိုအားယူကာ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ အထုတ်အသွင်း သူဆက်လုပ်နေတုန်းပါပဲ။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်ကိုလက်လွှတ်လိုက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို သက်ပြင်းမောနဲ့အတူနောက်ပြန်လဲကျ သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့ငပဲကို ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကထုတ်ပြီးနောက် သူနဲ့မျက်နှာခြင်းဆိုင်အနေအထားပြောင်းလဲကာ နံဘေးမှာလဲလျောင်း လိုက်ပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ဘက်ကို လှိမ့်ပြုကာ ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်ငုံ့ကိုင်းပြီး နှုတ်ခမ်းအစုံအား တကယ့်ကို ခပ်ရွရွလေးနမ်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ပိုင် သုက်ရည်ရဲ့အရသာကို သူ့လျှာဖျားကနေတဆင့်ပြန်ခံစားရတဲ့အချိန်ပေါ့ဗျာ။

‘God!’ သူ အသက်ရှူရင်း ငြိမ်နေတယ်။ မယုံနိုင်စဖွယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုလေ။ ကျွန်တော့်ရွှေဥတွေကို သူ့လက်နဲ့စုကိုင်ရင်း အသာအယာပွတ်သပ်နေပြန်ရော။ ကျွန်တော်လည်း ငိုက်စိုက်ကျနေတဲ့ အားရစရာသူ့ငပဲကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခပ်ဖြေးဖြေးပွတ်သပ်မိ တာပေါ့နော်။

‘Yeah….ကောင်းလိုက်တာ’ ကျွန်တော်လည်း သက်ပြင်းမောချမိတယ်။

‘တကယ်လား…’ သူက ရယ်ကျဲကျဲနဲ့မေးတယ်ဗျ။

‘ တကယ်….တကယ်ကွာ’ ကျွန်တော်တကယ်ပြောတာပါ။ BJ အပေးခံရတဲ့အတွေ့အကြုံ ကျွန်တော်အနည်းငယ်ရှိပေမယ့် အခုအကြိမ် လောက် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုမျိုး မရစဖူး။

‘ငါလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း..’ သူသက်ပြင်းချရင်းပြောပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်နံဘေးမှာ တစ်ယောက်လှဲလျောင်းရင်း မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ငြိမ်သက်နေပြီးနောက် ကျွန်တော့်ဘက်ကိုသူလှိမ့်ကာ အပေါ်ကနေတက်ဖိတယ်လေ။ သူ့ဆီးခုံနဲ့ ကျွန်တော့် ဆီးခုံပူးကပ်နေအောင်ဖိရင်း ကျွန်တေ်ာ့နှုတ်ခမ်းအစုံကိုလည်း မွတ်သိပ်စွာနမ်းရှိုက်ပါတယ်။ သူ့အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းစီက သွေးခုန်နှုန်းတွေ ကျွန်တော်ခံစားရမိနေသလို ကျွန်တော့ရွှေဥတွေသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့အတူ သုက်ရည်တွေပန်းထုတ်ဖို့အသင့်ပြင်နေပြန်ပြီ ထင်တယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ငပဲတွေပြန်လည်မာတောင့်လာကာ ဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီတွေမှာ အစိုကွက်လေးတွေကိုယ်စီဖြစ်လာရော။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းတွေကို ငေးရီရီပြန်စိုက်ကြည့်ပါတယ်။

‘ငါ….မင်းကို -ိုးချင်တယ်ကွာ….`မင်းနဲ့ ပထမဆုံးစတွေ့ချိန်ကတည်းက ငါသောက်ရမ်း-ိုးချင်နေခဲ့တာ’ သူအသံခပ်တိုးတိုနဲ့ အားရပါးရ တနင့်တပိုးပြောတယ်။

‘မင်းပြောသလို ငါ့ကို-ိုးချင်ရင်လုပ်လေ….မင်းအစွမ်းဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာကြည့်မယ်’ ကျွန်တော်စကားဆုံးအောင်တောင်မပြောရ သေးဘူး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်လျောဆင်းကာ ကျွန်တော့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်မြောက်အောင်မပြီး  ကလေးတစ်ယောက် ကိုယ့်ခြေထောက်နှစ်ဖက် ကိုယ့်ဘာသာလက်နှင့်ပိုက်ထားတဲ့အနေအထားဖြစ်အောင်လုပ်တော့တယ်။ ခဏအကြာ ကျွန်တော်ခရေ၀ စိုစွတ်တာကိုခံစားလိုက်ရပြီး ငုံ့အကြည့်မှာ သူ့ပါးစပ်ဟာ ခရေဝတဝိုက်အလုပ်များနေတာကို မြင်ရပါတယ်။

 ကြက်သီးတွေ တဖျင်းဖျင်း ထရပြီး ခပ်တိုးတိုး ကျွန်တော်ညည်းညူမိတယ်။ ခရေဝတဝိုက်ကို နှုတ်ခမ်းအစုံနဲ့ တပြွတ်ပြွတ်နမ်းရှိုက်ရင်းမှ သူ့လျှာကိုမာတောင့်အောင် လုပ်ကာ ခရေဝထဲ တထိုးထိုးနဲ့မွှေနှောက်ကလိပါရော။အ…လျှာအဖျားလေးကို ခရေဝထဲ ထိုးလိုက် ထုတ်လိုက်နဲ့ ကစားနေတာ ကျွန်တော် သက်ပြင်းတွေအခါခါချရပြီး ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုတွေ အလိပ်လိပ်တက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော့်ခရေဝမှာ သူ့လက်ချောင်းတွေ၊ ပါးစပ်တွေနဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် အလုပ်များနေတာ တင်းထားတဲ့စိတ်တွေ ပြေလျော့ပြီး သူ့အတွက်အဆင်သင့် တံခါးဖွင့်သလို ဖြစ်လာပါတယ်။

ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားဒူးဝင်ထောက်ကာ ကျွန်တော့်ခြေနှစ်ဖက်ကို အလိုက်သင့်ကားစေလိုက်ရင်း မပျော့မမာသူ့ငပဲခေါင်းကို ခရေဝထဲ အလွယ်တကူစိုက်သွင်းတယ်လေ။ နာကျင်မှုက စူးကနဲဆိုပေမယ့် တစ်စုံတစ်ခုသော ခံစားချက်ကလွှမ်းနေတော့ သာယာကျေနပ်မှု ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံးအား ထုံနေစေပါတယ်။ သူ့ငပဲကိုတဖြည်းဖြည်း ဖိသွင်းတာ ကျွန်တော့်တင်ပါးနဲ့ သူ့ဆီးခုံဖိကပ်သွားချိန် ကျွန်တော့်နဖူးနဲ့ သူ့မျက်ခုံးမွှေး ပွတ်တိုက်မိတဲ့အနေအထားဖြစ်သွားတယ်။

သူ့တင်ပါးတွေကိုကျစ်ကာ အားယူရင်း ငပဲခေါင်းကနေ လိင်တံအဆုံးထိ အသွင်းအထုတ် တစ်ချက်ချင်းလုပ်တယ်။ သူ့နှုတ်ဖျားက ညည်းညူသံဟာ တစ်မျိုးတစ်မည်တိုးညှင်းသော်လည်း လှုပ်ရှားမှု ခပ်မှန်မှန်ကြောင့် ရင်ခုန်သံပိုမိုနှိုးဆွသလိုဖြစ်မိတယ်ဗျ။ ကျွန်တော့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို သူ့နောက်ကျောဘက်မှာ ကြက်ခြေခတ်ချိတ်လိုက်ရင်း သူ့လည်တိုင်ကိုလည်း ကျွန်တော့်လက်အစုံနဲ့ထွေးဖက်ပစ်တယ်။ သူကလည်း ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းအစုံကို မက်မက်မောမောနမ်းရှိုက်သလို ကျွန်တော့်ခရေဝထဲ ငပဲကြီးအား တနင့်တပိုးအသွင်းအထုတ်လုပ်ပါတယ်။

‘ခပ်ပြင်းပြင်းလေးဆောင့်….အာ….ခပ်ပြင်းပြင်းလေးဆောင့်ပါ…အ’ ကျွန်တော် မရှက်နိုင်အောင်တောင်းဆိုမိတယ်။

သူ့စည်းချက်ဝါးချက်တွေက မကြာခင်မှာပဲ မြန်ဆန်လာကာ ဆီးစပ်နဲ့တင်ပါးရိုက်ခတ်သံတောင်ကျယ်လာသလားထင်ရတယ်။ ကျွန်တော့် နှုတ်ဖျားကလည်း အော်ညည်းသံတွေအလွှတ်မဲ့ထွက်လာရကာ သူ့ငပဲကြီးက ကျွန်တော့် prostate ကိုတည့်ကြီးဝင်ဝင်တိုးနေတာမို့ပါ။ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို အသံမပေးအရိပ်အရောင်မပြဘဲ ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ်တုန်လာကာ တင်ပါးတွေလည်း ကျုံ့ပစ်လိုက် မိပါတယ်။ သူကအရှိန်မပျက်ဆက်လက်ချီတက်နေဆဲဆိုပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာ သူ့လက်မောင်းတွေကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း ထိန်းချုပ် ထားသမျှ ငပဲထိပ်ကနေ သုက်ရည်တွေ ပန်းထွက်ကုန်တာ နှစ်ယောက်စလုံး ပေကျံကုန်ပါရော။ သူလည်း သက်ပြင်းမောတစ်ချက်ချကာ ကျွန်တော့်ခရေဝထဲကနေ ငပဲကိုအမြန်ဆွဲထုတ်တယ်။ ဒူးထောက်ထားရာမှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရင်း မပျော့မမာသူ့ငပဲကိုလက်နဲ့ဆုပ်ညှစ် တယ်လေ။

လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ငပဲကို ထုကစားတာမျိုးမလုပ်ဘဲ တင်ပါးကိုသာအားပြုလို့ ငပဲအားလက်သီးဆုပ်ထဲ လိင်ဆက်ဆံတဲ့အတိုင်း အသွင်းအထုတ်လုပ်ပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ လဲလျောင်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ရော ကြမ်းပြင်ပေါ်ကိုရော သုက်ရည်တွေအများအပြား နဲ့ ဖြန်းပါတော့တယ်။ အားလုံး…အဲ…ကျွန်တော် ရေတွက်ထားမိတာ ရှစ်ကျော့လောက်ရှိတယ် ငပဲပျော့မသွားခင်အထိပန်းထုတ်တာ။ သူ့တင်ပါးဆုံကို နောက်ဆုံးအကြိမ်လှုပ်ရှားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတစ်စက်ကို ငပဲထိပ်ကနေညှစ်ချလိုက်ရာ ကျွန်တော့်ရွှေဥတွေပေါ် ကျသွားတာမြင်ရပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ကို ခပ်ဖြေးဖြေးမှောက်အိပ်တာ နှစ်ဦးသားရဲ့သုက်ရည်တွေဟာ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုကြား စေးကပ်ကပ်နဲ့ပေါင်းစပ်သွားတယ်လေ။

သက်ပြင်းနုနုသူချရင်းမှ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို တကယ်ငြင်သာစွာနမ်းရှိုက်ပါတယ်။ မျက်နက်ဝန်းတွေကလည်း ကျွန်တော့်မျက်လုံး အစုံနဲ့ အကြည့်ခြင်းစုံ ရင်ခုန်ကြတယ်။

‘ငါ မင်းရှေ့မှာပဲအမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါ့-ီးကို ဘယ်သူမှ သည်လိုကောင်းကောင်းပုလွေပေးတာမခံဖူးဘူး။ လိင်ဆက်ဆံတဲ့အခါကျ တော့လည်း မင်းကအပေးတအားကောင်းတာပဲ….ငါမကြုံဖူးဘူးရယ်’ သူကအားရပါးရပြောလာတာကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ ကျေနပ်ကြည်နူး စိတ်နဲ့ရယ်မောမိပါတယ်။

‘ညစ်ပတ်တယ်ထင်ချင်ထင်….ငါလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သည်လိုအပေးအယူမျှအောင်နေတတ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်မိဘူး’ ကျွန်တော် မကွယ်ဝှက်စတမ်းပြောလိုက်တယ်။

သူဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်မောပါတော့တယ်။ ‘ငါလိုကောင်မျိုးပါပဲလေ။ -ီးစုပ်ရတာကြိုက်တယ်၊ သုက်ရည်တွေမျိုချရတာနှစ်သက်တယ်၊ ပြီးတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းအ-ိုးခံရတာလည်း သဘောကျသလို၊ ညစ်တီးညစ်ပတ်စကားတွေပြောရတာအဆင်ပြေတယ်၊ ယောက်ျားလေးတွေ ပဲကွာ သည်ထက်ပိုဘာလုပ်ဦးမှာလဲ’

နောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ ညအမှောင်ထဲ ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ပြေးထွက်ကြပြီး ညစ်ပေနေတဲ့အရည်တွေကို ရေကန်ထဲဆင်းဆေးကြပါတယ်။ ပြီးတော့ အဝတ်အစားတွေကို တစ်ခုခြင်း တစ်ခုခြင်း ခပ်ဖြေးဖြေးဝတ်ဆင်ကြကာ သစ်သားအိမ်ကြီးရှိရာကို လေးလေးကန်ကန် လမ်းလျှောက် ပြန်လာကြတယ်ပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ပြန်ရောက်ချိန်မှာ မိဘနှစ်စုံစလုံး တစ်စုံတစ်ခုကိုလေးလေးနက်နက်ဆွေးနွေး ပြောဆိုနေကြတာကို မြင်ရတယ်။ တကယ်အံ့သြတယ် ကျွန်တော်တို့အပြင်ထွက်သွားကြတာ တစ်နာရီလောက်ကြမယ် သူတို့မသိကြဘူး။

နှစ်ယောက်သား မြက်ခင်းပြင်ပေါ် ပစ်လှဲလိုက်ကြရင်း ကောင်းကင်မျက်နှာပြင်က ကြယ်တွေကို ရေတွက်ကြပါရော။

ကောင်းကင်ပြင်ပေါ်က ကြယ်ပတ်လမ်းတွေကိုငေးကြည့်နေရင်းမှ ဒိုဒိုနဲ့အတူ အချစ်ပင်လယ်ထဲကို ကူးခတ်စပြုပြီဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် သတိပြုမိပါတယ်။ သူ့အပေါ် ရူးရူးမိုက်မိုက်ခံစားလိုက်ဖို့အတွက်ကတော့ အချိန်နည်းနည်းစောင့်ရဦးမယ်ထင်တယ်။

ကျွန်တော့် soul mate တစ်ယောက်တွေ့ပြီဆိုတော့ သူဟာဘယ်လို၊ သူဘယ်လိုခံစားချက်တွေရှိတယ်ဆိုတာ သိချင်စမ်းပါဘိ။ အတွေးတွေခဏရပ်ကာ သူ့ဘက်စောင်းငဲ့ကြည့်တာ လန့်တောင်လန့်တယ် ကျွန်တေ်ာ့ကို မျက်တောင်မခတ်စတမ်းစိုက်ကြည့်နေတာလေ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အပြုံးတွေတွဲခိုရင်းပေါ့။ သက်ပြင်းဖြေးဖြေးလေးချလိုက် ခေါင်းလေးငြိမ့်လိုက်နဲ့ ကျွန်တော်ဘာကိုတွေးနေသလဲဆိုတာ သူသဘော ပေါက်ဟန်ပဲ။ နောက်တော့ ရဲတင်းစွာပဲ ကျွန်တော့်ကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်ရင်း ပါးချိုင့်တွေပေါ်အောင်ပြုံးပြပါတယ်။ ကျွန်တော့် အနားသူ တိုးကပ်လာတယ်။

‘မင်းက အံ့အားသင့်စရာကောင်းတယ်ကွ….ပြီးတော့ so cute’ အသည်းယားစရာ သူခပ်တိုးတိုးလေးပြောတယ်။

‘ကျေးဇူးကွာ……မင်းလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် သဘောကျစရာကောင်းတဲ့ကောင်လေးပါပဲ’ ကျွန်တော်ပီတိတဝေေ၀နဲ့ပြန်ပြော လိုက်တယ်။

‘မနက်ဖန်မရောက်ခင်တော့စောင့်ကွာ…..’ သူမပွင့်တပွင့် ခပ်တိုးတိုးပြောတာကြောင့် ကျွန်တော်မကြားလို့ ခေါင်းထောင်ထတာ သူ သဘောပေါက်ဟန်တူတယ်။ ‘မင်းမကြုံဖူးတဲ့ လိင်ဆက်ဆံပုံမျိုးကြုံခွင့်ပေးမယ်လို့…ငါပြောတာ’
သောက်ရှူးကြယ်ညီနောင်လို တောက်ပနေတဲ့ သူ့မျက်ဝန်းတွေကို ကျွန်တော်စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးရယ်မိပါတယ်။

‘ကောင်းတာပေါ့…..ငါအဲတာကိုမျှော်နေမှာ….ဘယ်တုန်းကမှ မ-ိုးဘူးတဲ့ပုံစံမျိုးမင်းကို….ဟား ဟား’

‘သေချာတယ်ကွာ….တကယ်ဖန်မယ်…..ငါစောင့်တောင့်မစောင့်ချင်တော့ဘူး’ သူ့အပြောကတော့ ရွှေမန်း။

Alex Aung (30 June 2020)

To be continued……..


(Zawgyi) 

Haunted (Part Two)


စာေတြကို စကားလံုးေတြအျဖစ္ ယခုအခ်ိန္မွာျပန္လည္ေျပာျပေရးသားေနေသာ္လည္း ဟိုယခင္အခ်ိန္ကလို စကားလံုးေတြက ထင္သေလာက္ မလတ္ဆတ္ မလန္းဆန္းေတာ့ပါ။ သို႕ေသာ္လည္း ခံစားခ်က္မ်ားကေတာ့ ယခုလက္ရွိအခ်ိန္တိုင္ နာရီစကၠန္႔တံ ေလးေတြလို တဖ်ပ္ဖ်ပ္လႈပ္ခါေနဆဲေလ။

*** 02. The Boathouse.

မိဘေတြ စကားစျမည္ေျပာရင္း စားေသာက္ေနၾကစဥ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ဦးသား လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေရကန္ၾကီး အနားသတ္မ်ဥ္းတေလွ်ာက္ အသာခပ္ေျဖးေျဖးေငးရင္းေလွ်ာက္သြားၾကတယ္ဆိုပါစို႔။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရကန္အစပ္ ေျမသားနဲ႔ေရ လႈိင္းၾကက္ခြပ္ေလးေတြသံုးကာ ထိစပ္ေနၾကတဲ့အစြန္းသားေလးေတြ အနားတိုးျပီး လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတာပါ။ သူ႕လက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ျပီး သူ႕ေဘာင္းဘီေဘးအိတ္ထဲကိုထည့္ကာ ႏုႏုညံ့ညံ့ရယ္ေမာေနေသးတဲ့ ဒိုဒိုရယ္ေလ ရင္ခုန္စရာေကာင္းေအာင္ တမင္ႏႈိးဆြေနသလိုပဲ။

“ဘာလဲ?” သူေျပာတဲ့စကားသံတိုးလြန္းတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေမးလိုက္တာပါ။

“ငါ သည္ေနရာကို လိုက္ခဲ့ဖို႔ျငင္းလုလုျဖစ္ခဲ့တာ သိလား။ အခုေတာ့ လိုက္ခဲ့မိလို႔ ၀မ္းသာေနရျပီကြ” ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို အဓိပၸာယ္ရွိရွိ အၾကည့္ေတြနဲ႔ၾကည့္ရင္း ျပန္ေျပာတယ္။ “ငါ့ေဘာ္ဒါေတြက Oversea ခရီးတစ္ခုသြားၾကဖို႔ စီစဥ္ျပီးေနၾကျပီ။ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ သူတို႔နဲ႔ လိုက္ဖို႔ ေခၚေနၾကတာရယ္။ ေက်ာင္းေတြစဖြင့္ရင္လည္း ေကာလိပ္စတက္ရေတာ့မယ္ေလ။ အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ ျပင္ဆင္ထားဖို႔ အဲသည့္ကိစၥနဲ႔  ငါအလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့တာ”

“ဘယ္ေကာလိပ္ကိုသြားတက္မွာလဲ” ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။

“G.W. ေလ။ ေတာ္ေတာ္ၾကီးတဲ့ တကၠသိုလ္တစ္ခုပဲ”
“ဘယ္ဘာသာရပ္ကိုအထူးျပဳေလ့လာမွာလဲ ဟင္”

“ငါ ေသေသခ်ာခ်ာ မေျပာတတ္ေသးပါဘူးကြာ။ ငါက ပန္းခ်ီဆြဲတာ၀ါသနာပါေတာ့ အႏုပညာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့လိုင္းတစ္ခုခုကိုေရြးခ်ယ္ ခ်င္တာ။ ဒါေပမဲ့ အေဖက စိတ္ကူးယဥ္မဆန္တဲ့ လက္ေတြ႕အသံုးခ်လို႔ရတဲ့ဘာသာရပ္ကိုစဥ္းစားဖို႔ေျပာေနတယ္။ ဥပမာ Law ဥပေဒဘာသာရပ္ေပါ့” သူေျပာရင္း တဟားဟားရယ္ေမာပါတယ္။

“သူဘာေတြစဥ္းစားေနလဲမသိဘူး။ ငါ့ပံုကေရွ႕ေနတစ္ေယာက္ပံုစံမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးထင္တာပဲ။ဒါ့အျပင္ေတာ့ ထပ္ျပီးမစဥ္းစားတတ္ေတာ့ဘူး ပ်င္းတယ္”

ႏွစ္ေယာက္အတူ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တိုးတိုးရယ္ေမာမိပါရဲ႕။

“ငါေတာ့ Literature နဲ႕သက္ဆိုင္တဲ့ တစ္ခုခုေလ့လာခ်င္ေနတာ။ စာအုပ္ေတြကို ငါခ်စ္တယ္။ စာေရးတာလည္း ငါသေဘာက်တယ္။ ဂႏၱ၀င္စာေရး ဆရာၾကီးေတြလို စာေရးဖို႔ ငါအျမဲစိတ္ကူးယဥ္ခဲ့တာ။ ငါေရးထားတဲ့စာအုပ္ေတြအမ်ားၾကီး ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။ တစ္ေန႔ေန႔ ေတာ့ ငါစာေရးျဖစ္မွာပါ။”

“အမိုက္စားပဲ” သူေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာကိုရပ္တန္႔လိုက္ရင္း ပတ္၀န္းက်င္ကို ခပ္ျမန္ျမန္ၾကည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္လက္အစံု ကိုဆြဲကိုင္ေခၚေဆာင္သြားပါတယ္။ “လာ…လိုက္ခဲ့”
“ငါတို႕ဘယ္ကိုသြားမလို႔လဲ” ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေတြ တျဖည္ျဖည္းတိုးပြားျမန္ဆန္လာပါတယ္။

“ေလွထားတဲ့ရံု The boat-house, မင္းေရာက္ဖူးလား”

“ဟင့္အင္…..မေရာက္ဖူးေသးဘူး” ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တိုတိုပဲေျဖလိုက္တယ္။

“သပ္သပ္ရပ္ရပ္ပဲကြ…မင္းေတြ႕လိမ့္မယ္”

ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြကိုဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ သူ႕လက္ေႏြးေႏြးေတြက ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ မယံုႏိုင္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သက္ေရာက္မႈ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြဟာ တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ခုန္ေပါက္စျပဳလာခဲ့သလို ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာလည္း ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီတိုထဲ မယ္ တင္းလြန္းလို႔နာက်င္ရေလာက္ေအာင္ မတ္ေထာင္လာေရာ။ သူလမ္းေလွ်ာက္ေနရာမွ ရပ္တန္႔လိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ မ်က္ႏွာမူ လာတာေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕စီေလွ်ာက္သြားမိတယ္။

“ငါ…မင္းအေၾကာင္းကိုမသိဘူး….ဒါေပမဲ့ ငါ့စိတ္ေတြအရမ္းထန္ေနျပီ…..ငါ….မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး” ရွတတသူ႕အသံနဲ႔ ခပ္တိုးတိုးေျပာတယ္။

“မင္းေကာ…ငါေကာပဲေလ” ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္ေလးေလးအသံနဲ႔ တပ္မက္စြာစကားခြန္းတုံ႕ျပန္လိုက္ေရာ။

“စမ္းၾကည့္….” ေျပာေျပာဆုိဆို ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုဆြဲယူကာ သူ႕ေပါင္ခြဆံုကအထုပ္ေပၚကိုတင္ေပးပါတယ္။ ရွည္လ်ားလံုး၀န္းျပီး မာေတာင့္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲၾကီးရဲ႕အေတြ႕အထိကို ၀တ္ထားတဲ့ခ်ည္သားေဘာင္းဘီစေပၚကေန ရေနတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ အနည္းငယ္ ပြတ္သပ္ျပီး ဖ်စ္ညွစ္လိုက္ေတာ့ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းက ညည္းသံသဲ့သဲ့ထြက္လာကာ တင္ပါးကိုက်စ္ ေရွ႕ကိုတိုးတိုက္လာတယ္။ လက္ထဲမယ္ အားရစရာၾကီးျဖစ္သတတ္ေလ။

“အိုး…….Wow…” ကၽြန္ေတာ္မထိန္းႏိုင္စြာ ခပ္တိုးတိုးအာေမဋိတ္ျပဳမိတယ္။ သူ႕လက္အစံုကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ျခံက ခုန္းထြက္ ေနတဲ့အရာဆီ ယုယုယယပြတ္သပ္လာတယ္ဗ်။ သူ႕မ်က္ႏွာကျပံဳးျဖီးျဖီးျဖစ္လာသလို ကၽြန္ေတာ့္ ေမြးရာပါရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတိုင္းကို စူးစမ္းကိုင္တြယ္ပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို ေအာက္အနည္းငယ္ေရႊ႕ရင္း သူ႕ေရႊဥေတြကို ပြတ္သပ္လိုက္ပါရဲ႕။

“Yeah!...Wow!” တဲ့သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္လာတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာစီ သူ႕မ်က္ႏွာကိုငံု႔ကိုင္းလာေစကာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို နမ္းရိႈက္ပါတယ္။ သူ႕အနမ္းေတြက ျမန္ဆန္တယ္၊ မြတ္သပ္မႈအျပည့္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အသက္မနည္းရွဴရ႔တယ္ေလ။

“လာကြာ…..ငါတို႔ဘာကိုေစာင့္ေနရဦးမွာလဲ….ဆက္လုပ္ၾကစို႔” ကၽြန္ေတာ္ ပင့္သက္ရႈိက္ရင္းေျပာလိုက္တယ္။

သူ သေဘာတက်ရယ္ေမာပါတယ္။ “မေလာစမ္းပါနဲ႔ကြာ….ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားရတာ ဘယ္ေလာက္ရင္ခုန္ဖို႔ေကာင္းမလဲ မင္းသိပါတယ္။” ကၽြန္ေတာ့္ကိုသူ စကားေျပာရင္းမွ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုလက္နဲ႔အသာဖ်စ္ညွစ္လိုက္ လႊတ္လိုက္လုပ္ပါတယ္။

“အင္း…..သိပါတယ္……အဲဒါက ငါ့ကိုအေတာ့္ကို အရူးအမူးျဖစ္ေစတာ” ကၽြန္ေတာ္မွတ္ခ်က္ခ်စကားေျပာျဖစ္တယ္ေပါ့။

‘ငါ့ကို ျပန္နမ္းကြာ’ သူ ခပ္တိုးတိုးကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာင္းဆိုတယ္။ ခပ္ေႏြးေႏြးသူ႕ေရႊဥေတြကို ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို သူ႕လည္ဂုတ္စီေျပာင္းကိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႔နီးေအာင္ဆြဲယူလိုက္ပါတယ္။ ခပ္ပါးပါးသူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသား မ်ားအသံုးျပဳျပီး မက္မက္ေမာေမာနမ္းရႈိက္ပစ္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္လွ်ာကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြထဲထိုးထည့္ကာ ခပ္ေႏွးေႏွးေစာ့ကစားေတာ့ ညည္းသံသဲ့သဲ့သူ႕ဆီကထြက္လာတယ္။ စကၠန္႔အနည္းငယ္ၾကာျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္အနမ္းေတြကို ျပန္လည္ရပ္တန္႔လိုက္တာပါ။

“Wow! You’re a good kisser…အဲ့ထက္ပိုတယ္….ၾကာရင္ ငါ့ေဘာင္းဘီထဲ အလိုလိုျပီးသြားႏိုင္တယ္’

“For God’s sake! I can’t wait anymore, let’s go!” ကၽြန္ေတာ္ခပ္တိုးတိုးေျပာလိုက္တယ္။

သူ အားပါးတရရယ္ေမာလိုက္ကာ ေနာက္တဖန္လမ္းေလွ်ာက္ျပန္တယ္။ အရင္ကထက္စာရင္ နည္းနည္းေလးပိုျမန္တာေပါ့ လမ္းေလွ်ာက္တာ။

ႏွစ္ဦးသား နည္းနည္းေမွာင္သလိုျဖစ္ေနတဲ့ ေလွထားရံုကိုေရာက္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအတြင္းထဲ၀င္ခိုင္းပါတယ္။ သူ ၀င္ေပါက္တံခါး မၾကီးအနားက မီးခလုပ္တစ္ခုကို ႏွိပ္လိုက္တာ ဖ်ပ္ကနဲဆိုသလို မီးတစ္ပြင့္လင္းလာတယ္။ အလင္းစူးစူးၾကီးမဟုတ္ဘဲ အခန္းတြင္း အေနအထားကိုျမင္ရတဲ့ အလင္းေပးပံုစံေလးက အမိုက္စား။ Dock အစြန္ဆံုးထိ ကၽြန္ေတာ္ေရွ႕တိုးေလွ်ာက္သြားရင္း ဟိုသည္ၾကည့္ မိပါတယ္။  သည္ေနရာက အေတာ္ၾကီးသလို မ်က္ႏွာက်က္ကလည္း အေတာ္ျမင့္တယ္။ ခပ္ေ၀းေ၀း ေရအစပ္နဲ႔ထိတဲ့အနားက တံခါးေပါက္ႏွစ္ခ်ပ္ကိုေတာ့ ပိတ္ထားတယ္ဗ်။  ခပ္က်ယ္က်ယ္ သစ္သားပလက္ေဖာင္းကို သံုးဖက္သံုးတန္ကေန ေရေတြက၀ိုင္းထား ေလရဲ႕။ ေလွလို႔ေခၚမလား ေရယာဥ္ႏွစ္စီးကို ေသေသခ်ာခ်ာခ်ည္ေႏွာင္ထားတာကို မလင္းတလင္း အလင္းေရာင္ၾကားမွာ ျမင္ရပါတယ္။

“မင္းေျပာတာဟုတ္သားပဲ…..သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔” ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပီး သူ႕ဘက္မ်က္ႏွာမူလိုက္တယ္။ သူကေတာ့ အခန္းတံခါး၀နားမယ္ ရပ္လက္စျဖစ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနတာပါ။

“ဟုတ္တယ္…” သူ ခပ္တိုးတိုးျပန္ေျဖကာ အခန္းတံခါးရြက္ကို ခပ္ေျဖးေျဖးပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စီကို သက္ေသာင့္သက္သာ ေျခလွမ္းနဲ႔လွမ္းလာရာမွာ သူ႕မ်က္၀န္းေတြဟာ အခန္းတြင္းမီး သိပ္မလင္းတလင္းမွာ ေတာက္ပေနတယ္ဗ်။

“မင္းက အရမ္းကို hot တယ္ကြာ။ မင္းဆံပင္ေခြေကာက္ေကာက္ေတြကို ကိုင္ၾကည့္ခ်င္ေနခဲ့တာ။ အထူးသျဖင့္ အညိဳေဖ်ာ့ေရာင္ မင္းမ်က္၀န္းေတြေၾကာင့္ ငါ့ရင္ေတြအရမ္းခုန္ေနတယ္” သူ ေလသံေလးနဲ႔ေျပာတယ္။

“ေက်းဇူး….မင္းက…” ကၽြန္ေတာ္အသက္ျပင္းျပင္းရႈိက္ရင္းစကားတုန္႔ျပန္ဖို႔လုပ္ပါတယ္။

သူဘယ္ေတာ့မဆို ကၽြန္ေတာ့္စကားကိုအဆံုးသတ္ေျပာလို႔မရေအာင္လုပ္တယ္။ သူ႕တကိုယ္လံုး ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာနဲ႔ပူးကပ္ရပ္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုဆြဲဖက္ပစ္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို အငမ္းမရမြတ္သိပ္စြာ နမ္းရႈံ႕လ်က္ သူ႕လွ်ာေႏြးေႏြးၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ အာခံတြင္းထဲ ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ေစတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ကိုယ္လံုးကို လက္အစံုနဲ႔ျပန္လည္ေထြးဖက္လိုက္တာ က်စ္က်စ္ပါ ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို အခန္းနံရံနဲ႔ေက်ာကပ္သြားေအာင္ သူကဖိတြန္းလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အသက္ရွဴသံဟာ အေတာ္ျမန္ေနျပီး ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားကို နမ္းရႈိက္ခ်ိန္မွာေတာ့ အနည္းငယ္တုန္ခါေနသေယာင္ခံစားရပါတယ္။ သူ႕လက္အစံုဟာ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ ေအာက္ပိုင္းကိုေရြ႕သြားရင္း ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးေတြကို ပြတ္သပ္ဖ်စ္ညွစ္ကာ သူ႕ေပါင္ခြဆံုနဲ႔ထပ္လ်က္ျဖစ္ေအာင္ေရွ႕ကိုအားနဲ႔ဆြဲကပ္ ပါတယ္။

သူ႕တင္ပါးေတြကိုက်စ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္အထုပ္အထည္နဲ႔ သူ႕ပစၥည္းတိုးတိုက္မႈျဖစ္ေအာင္ ေရွ႕တိုးေႏွာက္ငွင္ကစားတာ ခပ္ေႏြးေႏြး အဆင့္ကေန ရင္ခုန္ရစ္မူးေစတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲျဖစ္လာတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ေက်ာျပင္အႏွံ႔ လက္နဲ႔ ပြတ္သပ္ကာ T-shirt အနားစြန္းကိုဆြဲမရင္း ဦးေခါင္းကေန အသာခၽြတ္ေပးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ခၽြတ္လို႕ရေအာင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို အေပၚေျမာက္ေပးသလို ကၽြန္ေတာ့္အက်ႌကိုလည္း သူက အလ်င္အျမန္ပဲဆြဲခၽြတ္ေပးတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႔ အျမန္ျပန္ပူးကပ္ရင္း ေနာက္တဖန္ ကၽြန္ေတာ့္တကိုယ္လံုးကို လက္ေတြနဲ႔စမ္းသပ္ကိုင္တြယ္ေရာ။ လက္က အျငိမ္ မေနစြာ ကၽြန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီရဲ႕ေမွ်ာ့ၾကိဳးထဲလ်ိဳ၀င္သြားျပီး တင္သားဆိုင္ေတြကို အတန္ၾကာပြတ္သပ္လ်က္ အကြဲေၾကာင္း ထဲကိုလည္း ကလိေသးတာပါ။

ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ထားတာမ်ား သူ႕လက္ထဲ၀ကြက္အပ္ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ တင္ပါးေတြကိုလည္း နယ္က်ဴးျပီးႏွိပ္နယ္ကလိ ေသးတယ္။ သူ႕ေပါင္ခြဆံုစီက အပူဓာတ္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာကို ကူးစက္လာပါတယ္။ သူ႕ေက်ာျပင္က်ယ္ၾကီးကို အက်ႌထဲ လက္လ်ွိဳ၀င္ကာ လက္သည္းေတြနဲ႔ ကုတ္ျခစ္မိသလို သူ႕ကိုယ္လံုးၾကီးကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာနဲ႔ တထပ္တည္းျဖစ္ ေတာ့မတတ္ ဖက္တြယ္မိတယ္ဗ်။ သူ႕ခႏၶာကိုယ္အနည္းငယ္တုန္ရီလာသလို ႏႈတ္ဖ်ားမွလည္း ညည္းတြားသံသဲ့သဲ့ထြက္လာရင္း ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို မြတ္သိပ္စြာ အနမ္းေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႏွစ္ဦးသားရင္ျခင္းအပ္ထားတဲ့အေနအထားမွာ ခိုးလုခုလုျဖစ္ေနေသာ ေပါင္ခြဆံုက အထုပ္အထည္ၾကီးဆီလက္ေရာက္မႈလုပ္လိုက္တယ္။ သူလြန္႔လူးသြားရင္း လက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ခြဆံုအား ျငင္သာ စြာ ႏွိပ္ျပဳပါေရာ။ ခဏၾကာမွ သူ႕ေဘာင္းဘီခါးအနားစြန္းမွာ ၾကယ္သီးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရွိသြားတာေၾကာင့္ ခပ္ျမန္ျမန္ဘဲျဖဳတ္ ပစ္လိုက္တယ္။

ေပၚလာတဲ့ ေဘာင္းဘီဇစ္တေလ်ာက္ကို လက္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔အတန္ၾကာပြတ္သတ္ေနရင္းမွ အသာေလးေအာက္ကိုဆြဲခ်ဖြင့္ဟရင္း ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ သူ႕ေပါင္တံေတြေအာက္ဘက္ေရာက္သည္အထိ ခၽြတ္ခ်လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီတိုက သားေရေမွ်ာ့ၾကိဳးနဲ႔ဆိုေတာ့ သူ႕အတြက္ေလွ်ာခၽြတ္ရတာလြန္ကူဟန္တူပါတယ္ ေျခသလံုးအထိကိုဆြဲခၽြတ္ခ်ပစ္တာေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို အသာလႊတ္လိုက္ျပီး သူေနာက္ျပန္ဆုတ္ရပ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာအထက္ေအာက္ကို အစုန္အဆန္ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ပါတယ္။ သူ႕မ်က္၀န္းမ်ားဟာ ေရငတ္ေနသူတစ္ေယာက္အလား မြတ္သိပ္လြန္းပါရဲ႕။

“Wow! မင္းဟာ တစ္ခုခုေတာ့တစ္ခုခုပဲ” သူအသက္ရွဴမွားစြာ စကားကိုတုန္တုန္ရီရီေျပာတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အၾကည့္ေတြဟာလည္း အံ့အားသင့္စဖြယ္ က်စ္လစ္သန္မာလွတဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႕ေျပးလႊားမိတယ္လို႔၀န္ခံပါတယ္။ က်ယ္ျပန္႔ေတာင့္တင္းလွတဲ့ သူ႕ရင္အုပ္၊ အညိဳႏုေရာင္အေမႊးႏုေလးေတြဟာ ရင္အုပ္ၾကြက္သားျပင္အလယ္ကေန ဗိုက္သားျပင္ တေလွ်ာက္ေျပးလႊားခုန္ဆင္းေနတာ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီတိုရဲ႕ ေမွ်ာ့ၾကိဳးထဲ၀င္သြားတယ္ေလ။ သူ႕ဆီးစပ္က ေမႊးညွင္းစုစြပ္ေၾကာင္းေလးၾကည့္ရင္းက ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ၾကားကငပဲဟာ အစြမ္းကုန္ခါရမ္းသြားတယ္ စကၠန္႔အနည္းငယ္ေလာက္ေပါ့။ ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီေရွ႕ျခမ္းမွာ အစိုကြက္ေလးမသိမသာျဖစ္သြားသမို႔ အခန္းထဲမွာအလင္းေရာင္မရွိလို႔ေတာ္ေသးရဲ႕ သူမျမင္ရတာ။

“ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မႏွိမ့္ခ်စမ္းပါနဲ႔ကြာ….မင္းက အလန္းစားပါ….ငါက အေမႊးထူေကာင္ေလးေတြကိုခ်စ္တယ္” ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာေျပာ လိုက္တယ္။

အတြင္းခံထဲႏႈိက္ထားတဲ့ သူ႕လက္ကိုအျပင္ထုတ္လိုက္ျပီး အေပၚကေနအုပ္ကိုင္ပြတ္သပ္ပါတယ္။ “ငါ့ေကာင္ မင္းပစၥည္းက အေတာ္ၾကီး တာပဲကြ….အာ…ေဟ့ေကာင္….မင္း….အရည္ၾကည္ေတြစို႔ထြက္ေနျပီပဲ”

ကၽြန္ေတာ္ႏႈတ္ကအသံမထြက္ဘဲ ေခါင္းကိုခပ္သြက္သြက္ျငိမ့္ျပရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူက ပါးစပ္ေကာလက္ေကာ အလစ္မေပး ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ခြဆံုတ၀ိုက္ကိုပြတ္သပ္ဆုပ္ကိုင္ေနတာေၾကာင့္ အသက္ရွဴေတာင္မမွန္ေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ခါးအစပ္က အတြင္းခံေမွ်ာ့ၾကိဳးထဲသူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြထိုးထည့္ပြတ္သပ္ရင္းမွ ေအာက္ကိုဆြဲခၽြတ္ခ်လိုက္တာ ဒူးအထိေရာက္တယ္ေလ။ အရွိန္ကမေသ ေျဗာင္းကနဲ ေမာင္းကန္ထြက္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ ဗိုက္သားရွိရာကို ေျပးကပ္တာမ်ား လန္႔ဖို႔ေတာင္ေကာင္းသဗ်ာ။

“Oh God! That is so hot!” သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ခပ္တိုးတိုးအသံထြက္လာတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ငပဲထိပ္က အရည္ၾကည္ေလးေတြကို သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ သုတ္ယူျပီးေနာက္ ပါးစပ္ထဲထည့္ကာ တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ယူ တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဖူးသမွ် ျမင္ကြင္းထဲမယ္ သူ႕အျပဳအမူဟာ တကယ့္ကို လိင္ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ ဟန္အမူအယာေလးတစ္ခုပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြေထာင္းကနဲျပန္ထလာကာ ခပ္ၾကာၾကာမေစာင့္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အေျခအေနစိုက္ေရာက္သြားပါတယ္။ သူ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီကိုေရာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီခါးအနားစကိုေရာ လက္နဲ႕လံုးကိုင္ကာ သူ႕ေျခသလံုးထိတိုင္ ကၽြန္ေတာ္ဆြဲခ်ခၽြတ္ပစ္လိုက္တယ္။ သူ႕ငပဲသည္လည္း ခုန္ထြက္လာပါတယ္ ထိပ္အေရးျပားျဖတ္ထားတဲ့ ဒံုးက်ည္ၾကီးဟာ တရွိန္ထိုးေပါ့။ လက္နဲ႔ဆုပ္ကိုင္ျပီး အသာညွစ္ လိုက္ေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက မာန္ဖီသံေပၚလာေရာ။

ၾကည့္ေနရင္း သူလည္းပဲ ကၽြန္ေတာ့္လို စိုစြတ္စျပဳလာပါတယ္။ ၾကည္လင္ျပီး ခၽြဲက်ိက်ိအရည္တစ္စက္ဟာ ၇ လက္မနဲ႔ ၅ စိတ္ရွည္လ်ား ေလာက္ေသာ သူ႕ငပဲထိပ္ကေနစိမ့္ထြက္လာတာကို ေစာင့္ၾကည့္မိပါရဲ႕။ ကြမ္းသီးေခါင္းထိပ္ေလးရယ္ အရည္ၾကည္ေတြရယ္ ကၽြန္ေတာ့္ လက္မနဲ႔ အသာပြတ္သပ္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈျဖစ္လာပါတယ္။ အေရျပား ခပ္ပါးပါးအုပ္ထား တဲ့ သူ႕လိင္တံၾကီးကို တစ္ခ်က္ဆုပ္ညွစ္ျပီးေနာက္ လက္မွာအနည္းငယ္ေပက်ံေသာ သူ႕အရည္ၾကည္အခ်ိဳ႕ကို အရသာ ျမည္းစမ္းၾကည့္ တယ္။ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လာျပီးမွ ခ်ိဳသလိုလို ေခ်ာက်ိေသာ အရသာခံစားမိတာ သတိထား ျဖစ္တာေပါ့ေနာ္။

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ နီးကပ္သမွ်နီးေအာင္ တိုးကပ္လာရင္း သန္မာတဲ့သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ရစ္သိုင္းေထြးဖက္ပါတယ္။ ဆြဲယူေပြ႕ဖက္ခံရတာ ေၾကာင့္ သူ႕ရင္ခြင္ထဲေရာက္သြားရာ ငံု႕ၾကည့္ေနတဲ့ သူ႕ဦးေခါင္းကို ကၽြန္ေတာ့္လက္နဲ႔ ထိန္းကိုင္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကိုမြတ္သိပ္စြာ နမ္းရႈိက္လိုက္မိပါတယ္။ အာခံတြင္းထဲမယ္ လွ်ာႏွစ္ခု ခလုပ္တိုက္ၾကျပန္ေတာ့ သူ႕ပါးစပ္ထဲက ညည္းသံျပဳတာၾကားရေရာ။

သူ႕ခႏၶာကိုယ္ကို ေျမျပင္ေပၚလွဲခ်လိုက္တာေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးသားခြဆံုက ေဖာင္းဖုေနတဲ့ သစ္ကိုင္းႏွစ္ခုပြတ္တိုက္မႈေတြျဖစ္ကုန္တာ မီးပြင့္ ေလာက္တယ္။ သူ႕လက္ေတြဟာ အ၀တ္မဲ့ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြစီေလွ်ာဆင္းလာျပီး ျငင္ျငင္သာသာႏွိပ္နယ္ေပးပါတယ္။ လက္ေခ်ာင္းေတြကလည္း အျငိမ္မေန တင္သားဆိုင္ႏွစ္ခုၾကားက အကြဲေၾကာင္းတေလွ်ာက္ကလိေနျပီး ခေရ၀ထဲကို ထိုးထိုးၾကည့္ ေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ မရိုးမယြျဖစ္ေအာင္ ပြတ္သပ္ျပန္တယ္ေလ။ အလြတ္မေပးေသးတဲ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းအနမ္းကို ကၽြန္ေတာ္လႊတ္လိုက္ျပီး ပါးစပ္ဟကာ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ အသက္ရွဴမိတယ္ဗ်။ သူ႕ႏႈိးဆြမႈမွာ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေတာ့မလို႔ေလ။

‘Oh God…!’ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြရဲ႕အလြန္ အေၾကာင္းျပခ်က္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ပင့္သက္ရႈိက္မိပါတယ္။

သူ႕လက္ေတြက စႏၵရားခလုပ္ကိုႏွိပ္ေနတဲ့အတိုင္းပဲ အနားမေပးဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာျပင္တေလ်ာက္ အထက္ေအာက္စုန္ဆန္လႈပ္ရွား ေနတာ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြက်မွပဲ အဆံုးသတ္အထိုင္ခ်ေတာ့တယ္။ မတ္တပ္ရပ္ဖို႔ဆြဲထူမတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ သူဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး ေသြးခုန္ႏႈန္းေၾကာင့္ တဒုတ္ဒုတ္ခါရမ္းေနတဲ့ ငပဲကို သူ႕ပါးစပ္ထဲ ငံုခ်ပစ္ပါတယ္။ အနည္းငယ္တုန္တုန္ရီရီျဖစ္သြားမိရင္း အေဆာက္အဦနံရံကို ေက်ာမီွအားယူကာ ပုေလြမႈတ္ေနေသာ ဒိုဒိုးမ်က္ႏွာကို စိုက္ၾကည့္ေနမိပါေရာ။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ သူ႕ႏွာေခါင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဆီးခံုေမႊးေတြထိကပ္သြားသည္အထိျဖစ္ရသလို ထိပ္ဖူးအထိ အာခံတြင္းထဲက ျပန္ထုတ္ခ်ိန္ဆို ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုေမာ့ၾကည့္တတ္တဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြက အရည္လဲ့ေနတာ သတိျပဳမိတယ္။

‘မင္းထိပ္အေရးျပားျဖတ္ထားလို႔ ငါ၀မ္းသာတယ္…..အေရျပားမျဖတ္ထားတဲ့ -ီးေတြဆို သိပ္မ-ႈတ္ခ်င္ဘူးကြ’ သူသက္ျပင္းခ်ရင္းေျပာ တယ္။

‘ငါလည္းအတူတူပဲ….ထကြာ….မင္းအဆင္ေျပသလိုေနေပး….ငါလည္း မင္း-ီးကို-ႈတ္ခ်င္တယ္’ ကၽြန္ေတာ္ခပ္တိုးတိုးေလးေျပာကာ ေတာင္းဆိုလိုက္တာေပါ့ေနာ္။

တစ္စင္းေသာ ေရယာဥ္ေပၚမွာ ခပ္ထူထူအိပ္ရာခင္းငယ္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ႕လိုက္တာေၾကာင့္ ယူေဆာင္ကာ အခန္းၾကမ္းျပင္ေပၚ ျဖန္႔ခင္းၾကပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးအခင္းေပၚ လွဲအိပ္ၾကျပီးေနာက္ စကၠန္႔အနည္းငယ္ေလာက္ တစ္ေယာက္ပစၥည္းကိုတစ္ေယာက္ လက္နဲ႔ဆုပ္ကိုင္ထားျပီး ျငိမ္ေနမိတယ္။ သူ႕ငပဲက မယံုႏိုင္စရာပဲဗ်….ေတာ္ေတာ္ရွည္တယ္၊ တုတ္လည္းတုတ္တယ္၊ ေသြးေၾကာေတြကို ေဖာင္းလို႔ပါ။ ကြမ္းသီးေခါင္းထိပ္ေပါက္ေလးကေနလည္း အရည္ၾကည္တခ်ိဳ႕စိမ့္က်ေနတာမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္က သြားေရေတြ ယိုက်မိတဲ့အထိ စြဲေဆာင္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ အျပဳအစုအယုအယေတြေပးဖို႔ သူအေရးေပၚလိုအပ္ေနျပီဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ငပဲထိပ္ကေနလည္း အရည္ၾကည္စို႔ရံုမက အနည္းငယ္ေတာင္ စတင္စီးက်ေနျပီ မရပ္ေတာ့ဘူးရယ္။

သူ႕ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့လက္ကို လႊတ္ေပးလိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကိုေတာ့ လံုး၀န္းၾကီးမားလွတဲ့ သူ႕ေရႊဥေတြစီေနရာ ေျပာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲနားေရာက္ေနတဲ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုက ညည္းညဴသံထြက္လာခ်ိန္မယ္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲငံုထည့္လိုက္ရင္း လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ ႏွိပ္နယ္ေပးေနတယ္ေလ။ ေအာ္….သူ႕ေပါင္ၾကားကိုယ့္ေခါင္းေရာက္ ကိုယ့္ေပါင္ၾကား သူ႕ေခါင္းေရာက္အေနအထားလွဲေနၾကရင္း တစ္ေယာက္ေရႊဥေတြကို တစ္ေယာက္က ကလိၾကတာ သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေရႊဥေတြကို ႏွာေခါင္းနဲ႔ပြတ္သပ္နမ္းရႈံ႕ေနပါတယ္။ ေပါင္တံႏွစ္ေခ်ာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ကားေပးလိုက္တာ သူ႕လွ်ာအရွည္ၾကီး ထုတ္ရင္း ေရႊဥေတြရဲ႕ေအာက္ ခေရ၀နဲ႔အစပ္ၾကားကို လ်က္ျပဳေလေရာ။ ႏုညံ့လွတဲ့ အေရျပားတ၀ိုက္ကို သူ႕ႏွာတံနဲ႔ ျငင္ျငင္သာသာ တို႔ထိေနတာ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ ကတုန္ကယင္ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ခဏအၾကာ သူ႕ပါးစပ္ထဲ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုျပန္ထည့္ျပီး အာေခါင္ထဲ ေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္သြင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲျပန္ထည့္ကာ တတ္သမွ်မွတ္သမွ် ေကာင္းေကာင္းေလး service ေပးလိုက္တာပါပဲ။

ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕အေျခအေနက သိပ္ၾကာၾကာအခ်ိန္ဆြဲလို႔မရေလာက္ေတာ့ပါ။ “ဒိုဒို…..ငါ…ငါျပီးေတာ့မယ္” ကၽြန္ေတာ္ အသက္ျပင္းျပင္းရွဴရင္းေျပာလိုက္ေတာ့ သူ႕ပါးစပ္ထဲက ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။

“ငါ့ပါးစပ္ထဲမွာပဲ ျပီးလိုက္…ငါၾကိဳက္တယ္” ခပ္တိုးတိုးေလသံနဲ႔ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက အသံခပ္ျပာျပာထြက္လာတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕ပါးစပ္ထဲေလ်ာကနဲျပန္သြင္းလိုက္ကာ သူ႕လွ်ာနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားကိုအသံုးျပဳကာ ပညာျပပါတယ္။ ရင္းနီးျပီးသား ေသြးခုန္ႏႈန္း တဒိတ္ဒိတ္ဟာ ဆီးခုန္တ၀ိုက္တိုးတိုက္လာေတာ့ ျပီးကာနီးျပီျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ရိပ္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခိုးၾကည့္ဖူးတဲ့ အျပာရုပ္ရွင္ကားေတြထဲကလို မာေတာင့္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲကိုပါးစပ္ထဲ အသြင္းအထုတ္ခပ္ျမန္ျမန္လုပ္လိုက္ ခဏရပ္ကာ တျပြတ္ျပြတ္စုပ္လိုက္လုပ္တာပါ။ တင္းပါးေတြကိုက်စ္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာစီပင့္ေျမွာက္ရင္း သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ညည္းသံက်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္ထြက္လာပါေတာ့တယ္။ မၾကာခင္ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ ပူေႏြးခၽြဲပ်စ္တဲ့အရည္ေတြ လွ်ံက်လာတာကို ခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မရပ္ပစ္လိုက္ဘဲ သူ႕ငပဲကိုအဆံုးထိငံုခဲရင္း အသြင္းအထုတ္ဆက္လုပ္တာမွာ အာေခါင္ထဲမယ္ ပြက္ကနဲ ပြက္ကနဲ သုက္ရည္ ေတြပန္းထုတ္တာကို သိရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္စြာ မ်ိဳခ်ပစ္ျပီး ခပ္တိုးတိုးညည္းညဴပစ္ပါတယ္။ သူ႕အရသာက ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ပူေႏြးတယ္၊ အနည္းငယ္ခၽြဲတယ္၊ ေနာက္ျပီး သံပရာအရသာ ခပ္ပါးပါးေလးရတယ္။

တင္ပါးေတြကို ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာအနားမယ္ လႈပ္ခါကစားရင္း သူ႕ရဲ႕ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ေအာ္ညည္းမာန္ထသံေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထြက္လာခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲသည္လည္း သုက္ရည္ေတြတစ္ေလွ်ာ့ျပီးတစ္ေလွ်ာ့ သူ႕ပါးစပ္ထဲပစ္လႊတ္ေပါက္ကြဲပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ သုက္ရည္ေတြေနာက္ဆံုးတစ္စက္က်န္တဲ့အထိ ပန္းထုတ္ေနခ်ိန္ သူ႕တင္ပါးေတြကိုအားယူကာ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ အထုတ္အသြင္း သူဆက္လုပ္ေနတုန္းပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလက္လႊတ္လိုက္ကာ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို သက္ျပင္းေမာနဲ႔အတူေနာက္ျပန္လဲက် သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲကထုတ္ျပီးေနာက္ သူနဲ႔မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္အေနအထားေျပာင္းလဲကာ နံေဘးမွာလဲေလ်ာင္း လိုက္ပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကို လွိမ့္ျပဳကာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာေပၚငံု႔ကိုင္းျပီး ႏႈတ္ခမ္းအစံုအား တကယ့္ကို ခပ္ရြရြေလးနမ္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ သုက္ရည္ရဲ႕အရသာကို သူ႕လွ်ာဖ်ားကေနတဆင့္ျပန္ခံစားရတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ဗ်ာ။

‘God!’ သူ အသက္ရွဴရင္း ျငိမ္ေနတယ္။ မယံုႏိုင္စဖြယ္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ေပါက္ကြဲမႈေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ေရႊဥေတြကို သူ႕လက္နဲ႔စုကိုင္ရင္း အသာအယာပြတ္သပ္ေနျပန္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ငိုက္စိုက္က်ေနတဲ့ အားရစရာသူ႕ငပဲၾကီးကို ဆုပ္ကိုင္ကာ ခပ္ေျဖးေျဖးပြတ္သပ္မိ တာေပါ့ေနာ္။

‘Yeah….ေကာင္းလိုက္တာ’ ကၽြန္ေတာ္လည္း သက္ျပင္းေမာခ်မိတယ္။

‘တကယ္လား…’ သူက ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ေမးတယ္ဗ်။

‘ တကယ္….တကယ္ကြာ’ ကၽြန္ေတာ္တကယ္ေျပာတာပါ။ BJ အေပးခံရတဲ့အေတြ႕အၾကံဳ ကၽြန္ေတာ္အနည္းငယ္ရွိေပမယ့္ အခုအၾကိမ္ ေလာက္ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈမ်ိဳး မရစဖူး။

‘ငါလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း..’ သူသက္ျပင္းခ်ရင္းေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္နံေဘးမွာ တစ္ေယာက္လွဲေလ်ာင္းရင္း မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ ျငိမ္သက္ေနျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကိုသူလွိမ့္ကာ အေပၚကေနတက္ဖိတယ္ေလ။ သူ႕ဆီးခံုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ ဆီးခံုပူးကပ္ေနေအာင္ဖိရင္း ကၽြန္ေတ္ာ့ႏႈတ္ခမ္းအစံုကိုလည္း မြတ္သိပ္စြာနမ္းရႈိက္ပါတယ္။ သူ႕အဂၤါအစိတ္အပိုင္းစီက ေသြးခုန္ႏႈန္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ခံစားရမိေနသလို ကၽြန္ေတာ့ေရႊဥေတြသည္လည္း စိတ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႔အတူ သုက္ရည္ေတြပန္းထုတ္ဖို႔အသင့္ျပင္ေနျပန္ျပီ ထင္တယ္။ စကၠန္႔အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕ ငပဲေတြျပန္လည္မာေတာင့္လာကာ ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီေတြမွာ အစိုကြက္ေလးေတြကိုယ္စီျဖစ္လာေရာ။ သူ ပတ္၀န္းက်င္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို ေငးရီရီျပန္စိုက္ၾကည့္ပါတယ္။

‘ငါ….မင္းကို -ိုးခ်င္တယ္ကြာ….`မင္းနဲ႔ ပထမဆံုးစေတြ႕ခ်ိန္ကတည္းက ငါေသာက္ရမ္း-ိုးခ်င္ေနခဲ့တာ’ သူအသံခပ္တိုးတိုနဲ႔ အားရပါးရ တနင့္တပိုးေျပာတယ္။

‘မင္းေျပာသလို ငါ့ကို-ိုးခ်င္ရင္လုပ္ေလ….မင္းအစြမ္းဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာၾကည့္မယ္’ ကၽြန္ေတာ္စကားဆံုးေအာင္ေတာင္မေျပာရ ေသးဘူး သူ႕ခႏၶာကိုယ္ကို ေအာက္ေလ်ာဆင္းကာ ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို အေပၚေျမာက္ေအာင္မျပီး  ကေလးတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ ကိုယ့္ဘာသာလက္ႏွင့္ပိုက္ထားတဲ့အေနအထားျဖစ္ေအာင္လုပ္ေတာ့တယ္။ ခဏအၾကာ ကၽြန္ေတာ္ခေရ၀ စိုစြတ္တာကိုခံစားလိုက္ရျပီး ငံု႔အၾကည့္မွာ သူ႕ပါးစပ္ဟာ ခေရ၀တ၀ိုက္အလုပ္မ်ားေနတာကို ျမင္ရပါတယ္။

 ၾကက္သီးေတြ တဖ်င္းဖ်င္း ထရျပီး ခပ္တိုးတိုး ကၽြန္ေတာ္ညည္းညဴမိတယ္။ ခေရ၀တ၀ိုက္ကို ႏႈတ္ခမ္းအစံုနဲ႔ တျပြတ္ျပြတ္နမ္းရႈိက္ရင္းမွ သူ႕လွ်ာကိုမာေတာင့္ေအာင္ လုပ္ကာ ခေရ၀ထဲ တထိုးထိုးနဲ႔ေမႊေႏွာက္ကလိပါေရာ။အ…လွ်ာအဖ်ားေလးကို ခေရ၀ထဲ ထိုးလိုက္ ထုတ္လိုက္နဲ႔ ကစားေနတာ ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းေတြအခါခါခ်ရျပီး ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈေတြ အလိပ္လိပ္တက္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀မွာ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြ၊ ပါးစပ္ေတြနဲ႔ မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ အလုပ္မ်ားေနတာ တင္းထားတဲ့စိတ္ေတြ ေျပေလ်ာ့ျပီး သူ႕အတြက္အဆင္သင့္ တံခါးဖြင့္သလို ျဖစ္လာပါတယ္။

ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားဒူး၀င္ေထာက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ေျခႏွစ္ဖက္ကို အလိုက္သင့္ကားေစလိုက္ရင္း မေပ်ာ့မမာသူ႕ငပဲေခါင္းကို ခေရ၀ထဲ အလြယ္တကူစိုက္သြင္းတယ္ေလ။ နာက်င္မႈက စူးကနဲဆိုေပမယ့္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ခံစားခ်က္ကလႊမ္းေနေတာ့ သာယာေက်နပ္မႈ ကၽြန္ေတာ့္တကိုယ္လံုးအား ထံုေနေစပါတယ္။ သူ႕ငပဲကိုတျဖည္းျဖည္း ဖိသြင္းတာ ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးနဲ႔ သူ႕ဆီးခံုဖိကပ္သြားခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္နဖူးနဲ႔ သူ႕မ်က္ခံုးေမႊး ပြတ္တိုက္မိတဲ့အေနအထားျဖစ္သြားတယ္။

သူ႕တင္ပါးေတြကိုက်စ္ကာ အားယူရင္း ငပဲေခါင္းကေန လိင္တံအဆံုးထိ အသြင္းအထုတ္ တစ္ခ်က္ခ်င္းလုပ္တယ္။ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ညည္းညဴသံဟာ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္တိုးညွင္းေသာ္လည္း လႈပ္ရွားမႈ ခပ္မွန္မွန္ေၾကာင့္ ရင္ခုန္သံပိုမိုႏႈိးဆြသလိုျဖစ္မိတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို သူ႕ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ ၾကက္ေျခခတ္ခ်ိတ္လိုက္ရင္း သူ႕လည္တိုင္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္လက္အစံုနဲ႔ေထြးဖက္ပစ္တယ္။ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို မက္မက္ေမာေမာနမ္းရႈိက္သလို ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ ငပဲၾကီးအား တနင့္တပိုးအသြင္းအထုတ္လုပ္ပါတယ္။

‘ခပ္ျပင္းျပင္းေလးေဆာင့္….အာ….ခပ္ျပင္းျပင္းေလးေဆာင့္ပါ…အ’ ကၽြန္ေတာ္ မရွက္ႏိုင္ေအာင္ေတာင္းဆိုမိတယ္။

သူ႕စည္းခ်က္၀ါးခ်က္ေတြက မၾကာခင္မွာပဲ ျမန္ဆန္လာကာ ဆီးစပ္နဲ႔တင္ပါးရိုက္ခတ္သံေတာင္က်ယ္လာသလားထင္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ဖ်ားကလည္း ေအာ္ညည္းသံေတြအလႊတ္မဲ့ထြက္လာရကာ သူ႕ငပဲၾကီးက ကၽြန္ေတာ့္ prostate ကိုတည့္ၾကီး၀င္၀င္တိုးေနတာမို႔ပါ။ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို အသံမေပးအရိပ္အေရာင္မျပဘဲ ကၽြန္ေတာ့္တကိုယ္လံုးတဆတ္ဆတ္တုန္လာကာ တင္ပါးေတြလည္း က်ံဳ႕ပစ္လိုက္ မိပါတယ္။ သူကအရွိန္မပ်က္ဆက္လက္ခ်ီတက္ေနဆဲဆိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူ႕လက္ေမာင္းေတြကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ရင္း ထိန္းခ်ဳပ္ ထားသမွ် ငပဲထိပ္ကေန သုက္ရည္ေတြ ပန္းထြက္ကုန္တာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေပက်ံကုန္ပါေရာ။ သူလည္း သက္ျပင္းေမာတစ္ခ်က္ခ်ကာ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲကေန ငပဲကိုအျမန္ဆြဲထုတ္တယ္။ ဒူးေထာက္ထားရာမွ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ရင္း မေပ်ာ့မမာသူ႕ငပဲကိုလက္နဲ႔ဆုပ္ညွစ္ တယ္ေလ။

လက္နဲ႔ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ငပဲကို ထုကစားတာမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ တင္ပါးကိုသာအားျပဳလို႔ ငပဲအားလက္သီးဆုပ္ထဲ လိင္ဆက္ဆံတဲ့အတိုင္း အသြင္းအထုတ္လုပ္ပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚေရာ ၾကမ္းျပင္ေပၚကိုေရာ သုက္ရည္ေတြအမ်ားအျပား နဲ႔ ျဖန္းပါေတာ့တယ္။ အားလံုး…အဲ…ကၽြန္ေတာ္ ေရတြက္ထားမိတာ ရွစ္ေက်ာ့ေလာက္ရွိတယ္ ငပဲေပ်ာ့မသြားခင္အထိပန္းထုတ္တာ။ သူ႕တင္ပါးဆံုကို ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္လႈပ္ရွားျပီးေနာက္ ေနာက္ဆံုးတစ္စက္ကို ငပဲထိပ္ကေနညွစ္ခ်လိုက္ရာ ကၽြန္ေတာ့္ေရႊဥေတြေပၚ က်သြားတာျမင္ရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚကို ခပ္ေျဖးေျဖးေမွာက္အိပ္တာ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕သုက္ရည္ေတြဟာ ခႏၶာကိုယ္ ႏွစ္ခုၾကား ေစးကပ္ကပ္နဲ႔ေပါင္းစပ္သြားတယ္ေလ။

သက္ျပင္းႏုႏုသူခ်ရင္းမွ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို တကယ္ျငင္သာစြာနမ္းရႈိက္ပါတယ္။ မ်က္နက္၀န္းေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုး အစံုနဲ႔ အၾကည့္ျခင္းစံု ရင္ခုန္ၾကတယ္။

‘ငါ မင္းေရွ႕မွာပဲအမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ငါ့-ီးကို ဘယ္သူမွ သည္လိုေကာင္းေကာင္းပုေလြေပးတာမခံဖူးဘူး။ လိင္ဆက္ဆံတဲ့အခါက် ေတာ့လည္း မင္းကအေပးတအားေကာင္းတာပဲ….ငါမၾကံဳဖူးဘူးရယ္’ သူကအားရပါးရေျပာလာတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေက်နပ္ၾကည္ႏူး စိတ္နဲ႔ရယ္ေမာမိပါတယ္။

‘ညစ္ပတ္တယ္ထင္ခ်င္ထင္….ငါလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သည္လိုအေပးအယူမွ်ေအာင္ေနတတ္လိမ့္မယ္လို႔ မထင္မိဘူး’ ကၽြန္ေတာ္ မကြယ္၀ွက္စတမ္းေျပာလိုက္တယ္။

သူဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ေမာပါေတာ့တယ္။ ‘ငါလိုေကာင္မ်ိဳးပါပဲေလ။ -ီးစုပ္ရတာၾကိဳက္တယ္၊ သုက္ရည္ေတြမ်ိဳခ်ရတာႏွစ္သက္တယ္၊ ျပီးေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းအ-ိုးခံရတာလည္း သေဘာက်သလို၊ ညစ္တီးညစ္ပတ္စကားေတြေျပာရတာအဆင္ေျပတယ္၊ ေယာက္်ားေလးေတြ ပဲကြာ သည္ထက္ပိုဘာလုပ္ဦးမွာလဲ’

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညအေမွာင္ထဲ ကိုယ္တံုးလံုးနဲ႔ေျပးထြက္ၾကျပီး ညစ္ေပေနတဲ့အရည္ေတြကို ေရကန္ထဲဆင္းေဆးၾကပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အ၀တ္အစားေတြကို တစ္ခုျခင္း တစ္ခုျခင္း ခပ္ေျဖးေျဖး၀တ္ဆင္ၾကကာ သစ္သားအိမ္ၾကီးရွိရာကို ေလးေလးကန္ကန္ လမ္းေလွ်ာက္ ျပန္လာၾကတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ မိဘႏွစ္စံုစလံုး တစ္စံုတစ္ခုကိုေလးေလးနက္နက္ေဆြးေႏြး ေျပာဆိုေနၾကတာကို ျမင္ရတယ္။ တကယ္အံ့ၾသတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အျပင္ထြက္သြားၾကတာ တစ္နာရီေလာက္ၾကမယ္ သူတို႔မသိၾကဘူး။

ႏွစ္ေယာက္သား ျမက္ခင္းျပင္ေပၚ ပစ္လွဲလိုက္ၾကရင္း ေကာင္းကင္မ်က္ႏွာျပင္က ၾကယ္ေတြကို ေရတြက္ၾကပါေရာ။

ေကာင္းကင္ျပင္ေပၚက ၾကယ္ပတ္လမ္းေတြကိုေငးၾကည့္ေနရင္းမွ ဒိုဒိုနဲ႔အတူ အခ်စ္ပင္လယ္ထဲကို ကူးခတ္စျပဳျပီျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ သတိျပဳမိပါတယ္။ သူ႕အေပၚ ရူးရူးမိုက္မိုက္ခံစားလိုက္ဖို႕အတြက္ကေတာ့ အခ်ိန္နည္းနည္းေစာင့္ရဦးမယ္ထင္တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ soul mate တစ္ေယာက္ေတြ႕ျပီဆိုေတာ့ သူဟာဘယ္လို၊ သူဘယ္လိုခံစားခ်က္ေတြရွိတယ္ဆိုတာ သိခ်င္စမ္းပါဘိ။ အေတြးေတြခဏရပ္ကာ သူ႕ဘက္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္တာ လန္႔ေတာင္လန္႔တယ္ ကၽြန္ေတ္ာ့ကို မ်က္ေတာင္မခတ္စတမ္းစိုက္ၾကည့္ေနတာေလ ႏႈတ္ခမ္းအစံုမွာ အျပံဳးေတြတြဲခိုရင္းေပါ့။ သက္ျပင္းေျဖးေျဖးေလးခ်လိုက္ ေခါင္းေလးျငိမ့္လိုက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဘာကိုေတြးေနသလဲဆိုတာ သူသေဘာ ေပါက္ဟန္ပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ရဲတင္းစြာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို မ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ျပလိုက္ရင္း ပါးခ်ိဳင့္ေတြေပၚေအာင္ျပံဳးျပပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အနားသူ တိုးကပ္လာတယ္။

‘မင္းက အံ့အားသင့္စရာေကာင္းတယ္ကြ….ျပီးေတာ့ so cute’ အသည္းယားစရာ သူခပ္တိုးတိုးေလးေျပာတယ္။

‘ေက်းဇူးကြာ……မင္းလည္း မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သေဘာက်စရာေကာင္းတဲ့ေကာင္ေလးပါပဲ’ ကၽြန္ေတာ္ပီတိတေ၀ေ၀နဲ႔ျပန္ေျပာ လိုက္တယ္။

‘မနက္ဖန္မေရာက္ခင္ေတာ့ေစာင့္ကြာ…..’ သူမပြင့္တပြင့္ ခပ္တိုးတိုးေျပာတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မၾကားလို႔ ေခါင္းေထာင္ထတာ သူ သေဘာေပါက္ဟန္တူတယ္။ ‘မင္းမၾကံဳဖူးတဲ့ လိင္ဆက္ဆံပံုမ်ိဳးၾကံဳခြင့္ေပးမယ္လို႔…ငါေျပာတာ’
ေသာက္ရွဴးၾကယ္ညီေနာင္လို ေတာက္ပေနတဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္စိုက္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးရယ္မိပါတယ္။

‘ေကာင္းတာေပါ့…..ငါအဲတာကိုေမွ်ာ္ေနမွာ….ဘယ္တုန္းကမွ မ-ိုးဘူးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးမင္းကို….ဟား ဟား’

‘ေသခ်ာတယ္ကြာ….တကယ္ဖန္မယ္…..ငါေစာင့္ေတာင့္မေစာင့္ခ်င္ေတာ့ဘူး’ သူ႕အေျပာကေတာ့ ေရႊမန္း။

Alex Aung (30 June 2020)

To be continued……..