Wednesday, May 8, 2013

Exhibitionism ကိုယ့္ဟာကို သူမ်ားျပခ်င္သူ


အသက္ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္မွ ဖတ္ပါ (၆၆)

10:47am Aug 21
ဆရာရွင့္ Exhibitionism is one of the behaviors in a group of sexual problems called paraphilias အေႀကာင္း သိခ်င္ပါတယ္။ သမီးတို႔က English လို မဖတ္တတ္လို႔ပါ။

12:05am Aug 21
အင္ဂ်င္နီယာ တစ္ဦးပါ။ လူေတြက လွန္ၿပရတာကို စိတ္ေရာဂါထင္ၿပီး အလုပ္မခန္႔ခ်င္ႀကေတာ့ဘူး။ အႀကည့္ခ်င္ဆံုးက လွန္ၿပေနတဲ့အခ်ိိန္ မိန္းခေလးမ်ား၏ စိတ္လွုပ္ရွားသြားေသာ မ်က္ႏွာအမူအယာပါ။ တခ်ိဳ႕က စိုက္ႀကည့္ၿပီး ဟယ္ ရွက္လည္း မရွက္ဘူးဟယ္လို႔ ေၿပာလွ်င္ ေပ်ာ္မိပါတယ္၊ သာယာမိပါတယ္။ အဲဒီသာယာမႈအတြက္ အလုပ္ၿပဳတ္ ဆင္းရဲခဲ့ရေပါင္း မ်ားလွပါၿပီ။ ဒါလည္း အမွတ္မရွိဘူး လွန္ၿပခ်င္ေသးတယ္။

အဂၤလိပ္လို အေျခခံကစ ေျပာရရင္ Exhibition (အိတ္စ္ဘီးရွင္း) ဆိုတာ "ျပတာ"၊ "ျပပြဲ"။ ျပတယ္ဆိုတာ သူမ်ား ျမင္ေစခ်င္လို႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ ေဆးပညာ စာထဲက Exhibitionism ဆိုတာကေတာ့ သူမ်ားမျမင္ေစေအာင္ ဖံုးထားရမွာကိုမွ တမင္တကာ ျပခ်င္တဲ့စိတ္ကေန ျဖစ္လာတာမ်ိဳးကို ေျပာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သစ္သီးဝလံျပပြဲလိုမ်ဳိး ျပတာ မဟုတ္ဘူး။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ မူမွန္ မဟုတ္တာ Paraphilias (ပါရာဖိလပ္စ္) ေတြထဲက အမ်ိဳးအစား တခုကို ေျပာတာပါ။

သူမ်ားကို တမင္တကာ ျပခ်င္တဲ့ ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္းမ်ိဳးဆိုတာ ထံုးစံ-ပံုမွန္ ဆိုရင္ ဖံုးထားသင့္တယ္လို႔ အမ်ားက ယူဆထားတာမ်ိဳးေတြပါ။ ဥပမာ ေယာက္်ားျဖစ္ျဖစ္ မိန္းမျဖစ္ျဖစ္ လိင္အဂၤါ နဲ႔ တင္ပါး၊ မိန္းမ-ႏို႔။

အေမရိကားနဲ႔ ကေနဒါမွာ ကိုယ္ခႏၶာကို သူမ်ားျမင္ေအာင္ ကိုယ္လံုးတီး ေနခ်င္-ျပခ်င္တဲ့ Psychological need စိတ္လိုအပ္ခ်က္ရွိလို႔ လုပ္ခ်င္တာမ်ိဳးကို Flasher ေခၚၾကတယ္။ Martymachlia (မာတီမခ်ီလိယား) ဆိုတာက လိင္ဆက္ဆံမႈ ျပဳေနတာကို သူမ်ားျမင္တာ သေဘာက်သူမ်ိဳး။ ပံုမွန္ ျဖစ္ေပၚေနၾက လိင္အမူအယာအရာေတြနဲ႔ မတူ တမူထူးတာေတြကို (ပါရာဖိလပ္စ္) ေခၚတယ္။ Apodysophilia (အပိုဒိုင္ဆိုဖီးလီယာ) လို႔လဲ သံုးၾကတယ္။ လိင္အဂၤါကို ျမင္ေစေအာင္ စကပ္ကို လွန္ျပတာမ်ိဳးကို Anasyrma (အနာဆီမာ) လို႔ ေခၚတယ္။ ဒီလို ျမင္ေစခ်င္တာကို သူတို႔က Shock value (ေရွာ့ခ္) တန္ဘိုးတရပ္လို သေဘာထားသတဲ့။

Night clubs and goth bars ညကလပ္ နဲ႔ (ဘား) ေတြမွာ အဲလိုလုပ္တာကို အားေပးတယ္။ ဒါမွ လူစည္မွာမို႔။ Topless dancing အေပၚပိုင္းဗလာ ကျပအသံုးေတာ္ခံတဲ့ မိန္းကေလးတိုင္းက အဲဒီဝါသနာ ရွိတယ္လို႔ ေျပာမရဘူး။ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ လုပ္ၾကရတာ မ်ားတယ္။ မိန္းမေတြမွာ ကိုယ့္အတြင္းအဂၤါကို သူမ်ား ျမင္ေအာင္ ျပခ်င္စိတ္ရွိတာ အလြန္နည္းပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ လုပ္ေလ့ရွိတာက ျပဴတင္းေပါက္ကေန အေပၚပိုင္းလွတာကို ျပခ်င္တာမ်ိဳး။ ဆြဲေဆာင္ခ်င္တာလဲ ျဖစ္ႏိုင္သလို ကိုယ္တိုင္ ေက်နပ္မႈ ရခ်င္တာလဲ မွန္တယ္။ Low cut gowns အကႌ်လည္ဟိုက္၊ ခါးေဖၚ၊ တင္ေပၚ ဝတ္ခ်င္သူေတြဟာလဲ ေမာ္ဒယ္ေတြ အတုခိုးခ်င္တာေရာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဒီလိုမ်ိဳး ေရာဂါလဲ ရွိတတ္တယ္။

စာတအုပ္မွာ ေရးထားတယ္။ "မိန္းမေတြက အဂၤါစပ္ကလြဲရင္ အကုန္ျပခ်င္တယ္။ ေယာက္်ားမ်ားက ဘာတခုမွေတာ့ မျပခ်င္ဘူး၊ ဒါေပမဲ့႕႕႕႕႕ " တဲ့။

တခ်ိဳ႕က Exhibitionists ကို Lifestyle လူေနမႈပံုစံတခုလို႔ သေဘာထားၾကတယ္။ သူတို႔ ျမင္ေစခ်င္တဲ့သူကို ေရြးျပီးမွ ျမင္ေစေေအာင္ လုပ္တယ္။ ျပတာလဲ ခဏဘဲ။ ကိုယ္ဗလာ ေနစာလံႈတာ၊ Nude beaches ကိုယ္တံုးလံုးခြ်တ္ေန ပင္လယ္ကမ္းေျခ၊ လူစည္စည္မွာ ဗလာက်င္း ေနၾကတာမ်ိဳးေတြက မတူဘူး။ (မ) ယဥ္ေက်းမႈလို႔ သတ္မွတ္သူေတြက သတ္မွတ္တယ္။ သူတို႔နဲ႔ ေတာ္သလင္းဇာတ္နဲ႔ ကြာတာက အဝတ္ဗလာေနတာကို စံလို႔ သတ္မွတ္ျပီး လိင္ဆက္ဆံမႈ မပါရဘူး။

တခ်ိဳ႕က ကိုယ့္လိင္အဂၤါကို သူမ်ားျပရင္း Masturbate ကိုယ့္ဖါသာ အာသာေျဖတယ္။ သူမ်ားကိုလာျပီး အတူေနလွည့္ပါသေဘာ မပါဘူး။ သူအဲလို လုပ္ျပေနတာကို ျမင္တဲ့သူမွာ လိင္စိတ္ၾကြလာတာကို လုပ္ျပသူက Fantasize ေက်နပ္မႈတမ်ိဳး ရေနတတ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြက တေယာက္ထဲျဖစ္ျဖစ္ အုပ္စုလိုက္ျဖစ္ျဖစ္လုပ္ၾကျပီး လိင္နဲ႔ဆိုင္တာပါ ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕မွာ အဲလုိ လုပ္လိုက္ရလို႔ Ego rush "ငါကြ" ဆိုျပီး ဘဝင္ေခြ႔တယ္။ ငါအရင္လုပ္တာ ဆိုတဲ့ ပဌမဆံုးလူ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဖက္ရွင္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ စိတ္ဦး၊ စိတ္ထူး နဲ႔ စိတ္ရူးပါဘဲ။

American Psychiatric Association's Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders အေမရိကန္ စိတ္ပညာအသင္း တခုရဲ႕ ေရာဂါရွာေဖြေရးနဲ႔ စာရင္းဇယားအရ Paraphilias နဲ႔ Exhibitionism ေတြမွာ ဒီလကၡဏာေတြ ရွိတယ္။
1. Recurrent ထပ္ခါထပ္ခါ လုပ္တတ္တယ္၊
2. Intense ျပင္းျပတယ္၊
3. Sexual urges လိင္ဘက္ကို တြန္းပို႔တယ္၊
4. Sexually arousing fantasies nonhuman objects လူနဲ႔မဆိုင္တာမ်ိဳးအေပၚမွာ လိင္စိတ္တပ္မက္မႈ ျဖစ္တယ္၊
5. Suffering or humiliation of oneself or partner အေဖၚကိုေရာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပါ ဒုကၡေပးျပီး ေစာ္ကားရာ က်ေစတယ္။

ျပတဲ့သူက ေယာက္်ားျဖစ္ျပီး ျမင္ရ-ၾကည့္ရသူက မိန္းကေလး၊ အသက္လဲ ငယ္ရင္ ေျခာက္လွန္႔မႈပါ ျဖစ္ေစတယ္။ သူမ်ားကိုေရာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပါ စိတ္ထိခိုက္မႈ နဲ႔ ျပႆနာ ၾကီးေစႏိုင္တယ္။ Atypical လုပ္ေန-ျမင္ေနၾက မဟုတ္ဘူး၊ Extreme အစြန္းေရာက္တယ္။ ဒီလို ကိုယ့္ဟာကို သူမ်ားျပခ်င္တဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးကို တခ်ိဳ႕က အေပ်ာ္အပ်က္သေဘာ ထားေပမဲ့ ျပင္းထန္တဲ့ အမူအယာ ျပႆနာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပညာရွင္ေတြက Disorder of impulse control စိတ္-သတင္းပို႔လႊတ္မႈ မထိန္းႏိုင္တဲ့ ျပႆနာလား၊ Obsessive-compulsive disorders အစြဲအလမ္းၾကီးမႈ ျပႆနာလား စဥ္းစားၾကတယ္။

List of other Paraphilias (ပါရာဖီလား) အမ်ိဳးအစားေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတယ္။ ျပခ်င္တာေရာ ၾကည့္ခ်င္တာေတြပါ ပါတယ္။
• Exhibitionism = ကိုယ့္လိင္အဂၤါကို တမင္တကာ တစိမ္းတေယာက္ကို ျပခ်င္တာနဲ႔ သူမ်ားျမင္ေအာင္ လိင္ဆက္ဆံခ်င္စိတ္ ျဖစ္ခ်င္တာ နဲ႔ တကယ္လုပ္တာ၊
• Fetishism = လူ႔ကိုယ္ခႏၶာ မဟုတ္တာမ်ိဳးကို လိင္စိတ္နဲ႔ တပ္မက္တာ၊
• Frotteurism = ကိုယ့္ကို သဘာမက်သူကိုသာ တန္းတန္းစြဲ ထိခ်င္-ကိုင္ခ်င္-ပြတ္သပ္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေနတာ၊
• Gerontophilia = အသက္အရြယ္ ၾကီးေနသူအေပၚမွာ လိင္စိတ္ျဖစ္တာ၊
• Infantophilia = ကေလး ငယ္ငယ္ေလးေတြကို လိင္စိတ္ျဖစ္တာ၊
• Masochism = လိင္ဆက္ဆံတံုးမွာ အေဖၚကေန သူ႔ကို အႏိုင္က်င့္တာ၊ ရိုက္ပုတ္တာ၊ နာေစတာမ်ိဳးကို ခံခ်င္စိတ္ရွိတာ၊
• Partialism = လိင္နဲ႔မဆိုင္တဲ့ ကိုယ္ခႏၶာတျခားေနရာကို တပ္မက္တာ၊
• Sadism = သူမ်ားကို အႏိုင္က်င့္တာ၊ ရိုက္ပုတ္တာ၊ နာေစတာမ်ိဳးကို လိင္စိတ္နဲ႔ လုပ္ခ်င္စိတ္ရွိတာ၊
• Transvestite fetishism = ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ရဲ႕ အဝတ္အစား အသံုးအေဆာင္ကို တပ္မက္ေနတဲ့စိတ္၊
• Voyeurism = သူမ်ား ကိုယ္တံုးလံုးေနတာ၊ အဝတ္အစားခြ်တ္ေနတာ၊ လိင္ဆက္ဆံေနတာကို ေခ်ာင္းၾကည့္ခ်င္ေနတဲ့စိတ္။

အေမရိကားမွာ အိမ္ေထာင္က်ျပီးသူေတြမယ္ အဲလိုေရာဂါ အျဖစ္မ်ားၾကတယ္။ လုပ္သူ (က်ဴးလြန္သူ) ေတြက ေယာက္်ား၊ ခံရသူေတြက မိန္းမ၊ ကေလး နဲ႔ တစိမ္းတရံေတြ ျဖစ္တာ မ်ားတယ္။ Biological theories ဇီဝေဗဒ-သီအိုရီေတြက (တက္စတိုစတီရံုး) ေဟာ္မုန္း ေၾကာင့္လို႔ ယူဆတယ္။ Psychoanalytical theories စိတ္ပညာ-သီအိုရီေတြက သားေယာက္်ားေလးဟာ သူ႔မိခင္ (မိန္းမ) နဲ႔ မတူတာကို ျပခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေပၚတာလို႔ ယူဆတယ္။

Wilhelm Stekel ကေန ၁၉၂ဝ ကတည္းက ဒီေဆးေဝါဟာရကို နာမယ္ေပးခဲ့တယ္။ ၁၉ ရာစုထဲမွာ စိတ္ပညာရွင္ေတြနဲ႔ စိတ္အထူးကု ဆရာဝန္ေတြကေန ဥပေဒေၾကာင္း၊ လူမႈေရး နဲ႔ ဘာသာေရးအရ လက္ခံႏိုင္မႈေတြ လိုအပ္လာလို႔ ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာမႈေတြ လုပ္လာတယ္။

American Journal of Psychiatry ကေန ေဖၚျပထားတာေတြထဲမွာ ဒါေတြပါတယ္။
1. Non-human objects လူနဲ႔မဆိုင္တဲ့ ပစၥည္းေတြ၊
2. The suffering or humiliation of oneself or one's partner ဒုကၡေပးႏိုင္တာေတြ
3. Children ကေလးေတြ နဲ႔
4. Non-consenting persons ဒီလိုလုပ္တာကို သေဘာတူလက္ခံလိုစိတ္မရွိသူေတြ။
5. Homosexuality လိင္တူဆက္ဆံတာကို ၁၉၇၃ ခုႏွစ္အထိ ဒီစာရင္းမွာ ထည့္ထားခဲ့တယ္။

ေဆးပညာ အဂၤလိပ္အေခၚေတြ ၾကားဘူးနားဝရွိေအာင္ ေရးပါရေစ။ တခ်ိဳ႕လူေတြ ဘယ္ေလာက္ဆန္းၾကသလဲ သိရတာေပါ့။
• Abasiophilia = သိပ္မလႈတ္ႏိုင္သူေတြကို တပ္မက္တာ၊
• Acrotomophilia = ေျခ-လက္ ျဖတ္တားသူကို တပ္မက္တာ၊
• Anililagnia = ေယာက္်ားငယ္ငယ္က မိန္မၾကီးၾကီးကို တပ္မက္တာ၊
• Asphyxiophilia = အေဖၚကို အသက္ရွဴမဝေစတာမ်ိဳး လုပ္ခ်င္တာ၊
• Autagonistophilia = စဥ္ေပၚမွာ၊ ကင္မရာေရွ႕မွာ လိင္ဆက္ဆံျပရတာကို သေဘာက်တာ၊
• Autassassinophilia = လိင္ကိစၥမွာ အသက္အႏၲရာယ္ မကင္းတာမ်ိဳး လုပ္ခ်င္တာ။
• Autoandrophilia = ဇီဝသေဘာအရ မိန္းမျဖစ္ေပမဲ့ ေယာက္်ားလို ျပဳမူေနရတာကို သေဘာက်တာ၊
• Autogynephilia = ဇီဝသေဘာအရ ေယာက္်ားျဖစ္ေပမဲ့ မိန္းမလို ျပဳမူေနရတာကို သေဘာက်တာ၊
• Biastophilia = မုဒိန္းက်င့္ အဓမၼျပဳခ်င္စိတ္ကဲတာ၊
• Chremastistophilia = ၾကိဳးစတာေတြနဲ႔ ျခည္ေႏွာင္ခံရတာကို ၾကိဳက္တာ၊
• Chronophilia = အသက္သိပ္ကြာတဲ့ အေဖၚနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံခ်င္တာ၊
• Dacryphilia = ငိုတာ၊ မ်က္ရည္က်တာကို ႏွစ္သက္တာ၊
• Dendrophilia = သစ္ပင္ကို သေဘာက်တာ၊
• Emetophilia = အန္တာကို သေဘာက်တာ၊
• Erotophonophilia = လူသတ္ခ်င္တာ၊
• Formicophilia = အင္းဆက္ေကာင္ ကိုယ္ေပၚတက္တာကို သေဘာက်တာ၊
• Frotteurism = ကိုယ့္ကို သေဘာမက်သူကိုမွ ပြတ္သပ္ခ်င္တာ၊
• Gerontophilia = အသက္ၾကီးသူကုိမွ သေဘာက်တာ၊
• Gynandromorphophilia = လိင္ေျပာင္းထားတဲ့မိန္းမကို သေဘာက်တာ၊
• Hebephilia = အရြယ္မေရာက္ ကေလးကို သေဘာက်တာ၊
• Lactophilia = ႏို႔ရည္ကို သေဘာက်တာ၊
• Liquidophilia = လိင္အဂၤါေပၚမွာ အရည္တခုခု ေလာင္းတာ၊
• Macrophilia = လူေကာင္ၾကီးသူကိုမွ သေဘာက်တာ၊
• Mammaphilia/Breast fetishism = ႏို႔ကို တပ္မက္လြန္းတာ၊
• Menophilia = ရာသီလာတာကို တပ္မက္တာ၊
• Morphophilia = ကိုယ္ခႏၶာ ပံုပန္းကို တပ္မက္လြန္းတာ၊
• Mysophilia = ညစ္ပတ္ေပေရတာကို သေဘာက်တာ၊
• Navel fetishism = ခ်က္ ကိုသေဘာက်တာ၊
• Necrophilia = လူေသအေလာင္းကို သေဘာက်တာ၊
• Olfactophilia = နံတဲ့အနံ႔ကို သေဘာက်တာ၊
• Peodeiktophilia = ကိုယ့္က်ားအဂၤါကို ျပခ်င္တာ၊
• Pedovestism = ကေလးလို ဝတ္စားခ်င္တာ၊
• Pictophilia = အျပာရုပ္ပံု-ရုပ္ရွင္ကို သေဘာက်လြန္းတာ၊
• Podophilia = ေျခေထာက္ကို သေဘာက်တာ၊
• Pygophilia = တင္ပါးကို သေဘာက်တာ၊
• Somnophilia = အိပ္ေပ်ာ္ေနသူ၊ သတိေမ့ေနသူကို သေဘာက်တာ၊
• Stigmatophilia = ကြင္း-တက္တူး ထိုးတာကို လိင္စိတ္နဲ႔ သေဘာက်တာ၊
• Telephone scatologia = တယ္လီဖုန္းကေန လိင္စိတ္ၾကြေအာင္ ေျပာတာကို သေဘာက်တာ၊ ေျပာခ်င္တာ၊
• Trichophilia = ဆံပင္ကို သေဘာက်တာ၊
• Troilism cuckolding = ကိုယ့္မိန္းမကို သူမ်ားကေန လိင္ဆက္ဆံေနတာကို ၾကည့္ျပီး လိင္စိတ္ျဖစ္တာ၊
• Urolagnia = လိင္ဆက္ဆံတာနဲ႔အတူ ဆီးသြားခ်ခ်င္တာ၊
• Zoophilia / Bestiality = တိရစၧာန္နဲ႔ လိင္ဆက္ဆံခ်င္တာ၊

ဘယ္လို ကုသမလဲ၊ ျဖစ္ေနသူေတြက ဆရာဝန္ဆီ မလာၾကပါ။ ျပႆနာေပၚမွ ေရာက္လာတယ္။
1. Reality therapy စိတ္ကုသနည္း၊
2. Cognitive behavioral therapy စိတ္ကုသနည္း၊
3. Aversion and positive condition approaches နည္းေတြ၊
4. Medications (Selective serotonin reuptake inhibitors) ေဆးေပးနည္း၊
5. Hormonal treatment (Estrogens, Medroxyprogesterone acetate, Luteinizing hormone-releasing hormone agonists, Long-acting gonadotropin-releasing hormones ေဟာ္မုန္းေပးနည္း၊
6. Reconditioning, restructuring techniques, and empathy training နည္းေတြ သံုးႏိုင္တယ္။

အရင္က အဲလို လြန္ကဲတဲ့ ေယာက္်ားေတြကို Surgical castration (က်ားအစိထုတ္ျပစ္) သင္းကြပ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ အခုလဲ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကိုယ္ဝန္မရေအာင္ ထိုးရတဲ့ေဆး Depo Provera ထိုးေပးတယ္။ ၆ဝ-၈ဝ% ထိေရာက္တာ ရွိသလို ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳးေတြလဲ ရွိတယ္။ ရင္သားၾကီးလာမယ္၊ လူက ဝလာမယ္၊ အရိုး အားနည္းလာမယ္။

Exhibitionism ကို Lady Godiva syndrome (ေလဒီ-ဂိုဒီဗာ-ဆင္ဒရုမ္း) လို႔လဲ ေခၚပါတယ္။ (ေလဒီ-ေဂါ့ဒီဗာ) ဟာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ (ကိုဗက္ထရီ) ျမိဳ႕လည္ေခါင္မွာ ကိုယ္လံုးတီးနဲ႔ ျမင္းစီးခဲ့သူ ဂုဏ္သေရရွိ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ျမိဳ႕စားကေတာ္က သူ႔ေယာက္်ား ေလာဘၾကီးတာကို ေလ်ာ့ေစအာင္ ဆႏၵသာမက သု႔ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္ပါ တျမိဳ႕လံုး ျမင္ေအာင္ ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို ေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့ (တြမ္) ဟာ Peeping Tom လို႔ တြင္သြားျပီး ေလဒီက Exhibitionist ျဖစ္လာေတာ့တယ္။

Dr. တင့္ေဆြ
၂၁-၈-၂ဝ၁၁

Wednesday, May 1, 2013

The Wet Walk


ကၽြန္ေတာ့္နာမည္က သူရိန္၊ အသက္က ၁၉ႏွစ္၊ စိတ္လႈပ္ရွားရင္ဖိုရတာကိုႏွစ္သက္သူတစ္ေယာက္၊ျပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္တန္တန္ကို အေရးေပးတာခံခ်င္သူပဲဗ် ေျပာျပရရင္။ ကၽြန္ေတာ္ကအျမဲလိုလို ေသြးဆူမယ့္ကိစၥမ်ိဳးေတြကိုပဲ ၾကံစည္လုပ္ကိုင္မိေနတတ္တယ္ဗ်။ အာရံုေၾကာေတြ အသားကုန္အားေကာင္းျပီး ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ေဘာင္းဘီထဲက ခုန္ထြက္မတတ္ျဖစ္ေနေစတာမ်ိဳးေတြက နမူနာေပါ့။ တစ္ရက္ ေက်ာင္း၀င္းထဲက ကြန္ပ်ဴတာခန္းမွာ အင္တာနက္သံုးရင္း ဟိုသည္ေမႊလိုက္တာ ခပ္ေဟာ့တ္ ေဟာ့္ငနဲေတြ သူတို႕ငပဲေတြကို မဖံုးကြယ္ဘဲ ေလွ်ာက္သြားေနတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြတင္ထားတဲ့ website တစ္ခုကိုေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အသက္အရြယ္၀န္းက်င္ ဒီေကာလိပ္ေက်ာင္းသားအရြယ္ေတြက ခပ္လွလွ ေရကူးသမားခႏၶာကိုယ္ေတြ သို႕မဟုတ္ ၾကြက္သားအေျမွာင္းေျမွာင္းခႏၶာကိုယ္ပိုင္ရွင္ ေတြျဖစ္ျပီး သူတို႕ေဘာင္းဘီေတြကို ခပ္ေလ်ာေလ်ာ ခ်၀တ္ထားၾကတာ တင္သားဆိုင္ေတြရယ္ - ငပဲေတြကိုေတာင္ ခၽြတ္ျပစရာမလို ေအာင္ျမင္ႏိုင္သဗ်။ ျပီးေတာ့ေနာ္ ေန႕ခင္းအလင္းေရာင္ထင္းထင္းထဲမွာ သိလား။ ေတာ္ေတာ္ လန္းတာပဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္ေတြးထင္မိသလို ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာလည္း ရုတ္ျခည္းဆိုသလို မာေတာင့္လာပါတယ္။
အဲဒါအေရးေပးခံခ်င္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့တာပါပဲ။ သို႕မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ၾကားက ၇လက္မနီးပါးရွိတဲ့ ဆိုဒ္မွီဂိုက္မွီ ၾကီးၾကီးကို တစ္ေယာက္ေယာက္ အဲ တစ္ဦးဦးကို ေဟာဒီမွာဆုိျပီး ပြတ္သပ္ျပခ်င္တဲ့ ဖိုးျပခ်င္တစ္ဦးျဖစ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္မိခဲ့တာျဖစ္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ စာၾကည့္စားပြဲမွာထိုင္ေနရာက ထလိုက္တယ္။ ေပါင္အေရျပားႏွင့္ တစ္ထပ္တည္းနည္းပါး ခပ္ပါးပါး အားကစားေဘာင္းဘီတိုတစ္ထည္လို ေပါင္လည္ေလာက္ရွိတဲ့ အျဖဴေရာင္ ထရပ္ ေဘာင္းဘီတစ္ထည္(a white track pants) ကို ေအာက္ခံေဘာင္းဘီမပါဘဲ ကၽြန္ေတာ္ ၀တ္လိုက္ပါတယ္။ မေပ်ာ့မမာ ငပဲရဲ႕ထိပ္၀မွာ အေရၾကည္နည္းနည္းစို႕ေနတာကို ေဘာင္းဘီခြဆံုကိုၾကည့္မ်ားၾကည့္မိရင္ ရွင္းရွင္းလင္း လင္းကိုျမင္ႏိုင္သလိုပဲဗ်။
ကၽြန္ေတာ္ သစ္ရြက္ကေလးေတြေလတိုက္လို႕ လႈပ္ေနသလိုမ်ိဳး တဖ်တ္ဖ်တ္ကိုျဖစ္ေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္ လူေတြၾကားထဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွ -ြင္းမထုဖူးဘူး။ ယားလို႕ေတာင္မပြတ္သပ္မကုတ္ျခစ္ဖူးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းတစ္ခုလံုးကလူေတြတိုင္း စူးစမ္းၾကည့္နဲ႕ ၾကည့္ေနၾကတာကိုသိေနတယ္။ ေကာင္းတယ္…လူေတြခပ္မ်ားမ်ားစိုက္ၾကည့္ေလပိုေကာင္းေလပဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က တစ္ခုခုလွမ္း ေျပာလိုက္မွာကို ေၾကာက္မိထိတ္လန္႕မိသလိုျဖစ္ေပမဲ့ တစ္ေယာက္မွ ဘာမွမေျပာၾကပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ၾကည့္ျပီးရယ္သြားၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ကၽြန္ေတာ့္ကိုလက္ညွိဳးထိုးျပျပီးသူတို႕ေဘးကလူေတြကို ခပ္တိုးတိုးစကားဆိုၾကတယ္။ ဘယ္သူမွ ဘာမွတိုက္ရိုက္ မေျပာၾကဘူး။ အဲဒါပဲ….အဲဒါပဲ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ေတြ႕ခံစားခ်င္တဲ့ ျမင္ကြင္းေတြပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ အေဆာက္အဦးေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္ ေက်ာင္းနယ္နိမိတ္ကေန ေ၀းကြာလာေအာင္ ေလွ်ာက္လွမ္းလာတုန္း ကၽြန္ေတာ့္ငပဲက တရမ္းရမ္း။ တစ္ေယာက္မွ ဘာစကားမွ မေျပာၾကေသးဘူး။ ႏွစ္ဘေလာက္ ေလာက္ေလွ်ာက္လာလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ အေျမွာက္မခ်ိန္ေတာ့ပဲ ျပန္ေပ်ာ့သြားတယ္။ ‘ေတာက္’ ဘာကိစၥျပန္ေပ်ာ့သြားရတယ္ မသိဘူးဗ်ာ မၾကာခင္ လူေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကိုသတိထားမိေတာ့မွာ ေသခ်ာတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေယာက္က တစ္ခုခုေတာ့ေျပာႏိုင္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ထင့္ေနတာက ရဲပတၱေရာင္လွည့္တာနဲ႕တိုးျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သတိေပးစာေပးသြားႏိုင္တာကိုေလ။ ထားပါ ဒီလိုဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႕ ဂရုစိုက္မိတယ္ သတိျပဳမိတယ္ဆိုတာ မျငင္းႏိုင္ဘူး ျဖစ္သြားမွာ။
ေဘာင္းဘီက ရႈံ႕ၾကိဳးကို မသိမသာေလ်ာ့လိုက္တာ ေဘာင္းဘီက တျဖည္းျဖည္းေလ်ာက်သြားတာမ်ား တင္တစ္၀က္ေလာက္ထိျပျပီးသား ကိုျဖစ္ေရာ။ ျပီးေတာ့ေရွ႕ဘက္ဆီးစပ္က ေမႊးပြေတြႏွင့္ ေပ်ာ့ေနတဲ့ငပဲတစ္၀က္ေလာက္ကိုေတာင္လွစ္ျပေနတာျပဴတစ္ျပဴတစ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ အသားကုန္ အားရပါးရ ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ဟစ္ျပီး ေက်နပ္ေနလိုက္တာ ငါအေတာ္ဟုတ္လာျပီေပါ့ေနာ္။
ပူေႏြးသာယာတဲ့ ေႏြရာသီေလးပါပဲ ေလညွင္းေလးေတြသဲ့သဲ့တိုက္လို႕။ မေပၚ့တေပၚျဖစ္လိုက္ ဖံုးသြားလိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြနဲ႕ ငပဲေတြကိုေတာင္ ကလိကလိနဲ႕လာလုပ္ေနေသးတယ္။ ဘာေၾကာင့္ဓာတ္ပံုထဲကငနဲေတြ ဒီလိုလုပ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိလာသလိုလိုပဲထင္မိပါရဲ႕။ အနီးအနား၀န္းက်င္တစ္၀ိုက္ တစ္နာရီေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းလမ္းေလွ်ာက္ေနျပီးေနာက္ လူ၂၀ေလာက္ထိုင္ေနတဲ့ေနရာကို ျဖတ္ေလွ်ာက္လာရင္း တစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်ား ‘ေဟ့’ လို႕ေအာ္လိုက္ဦးမလား ေမွ်ာ္လင့္မိေသးတယ္။ ၾကားဖူးေနက် စူးရွရွေလခၽြန္လိုက္တာ၊ လက္ညွိဳးထိုးျပျပီး တီးတိုးစကားေျပာၾကတာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳေတြ႕ဆက္ဆံခံေနရတာဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ စိတ္ေတာင္ပ်က္လာျပီ။ “ဘုရားသခင္၊ ငါဘာလုပ္ေနခဲ့လဲ?” လို႕ပဲေတြးမိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မေ၀းတဲ့ စတိုးဆိုင္တစ္ခုကိုသြားဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္ကာ soda တစ္ဘူးေလာက္ဆြဲလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ သတိထားဂရုျပဳမႈရဖို႕ မျပီးဆံုးေသးတဲ့ခရီးကို ဆက္ေလွ်ာက္လိုက္ပါတယ္။ အေရာင္းစာေရးမက ဘာမွေတာ့မေျပာဘူး ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ေနျပီး ကၽြန္ေတာ္ဆိုင္ထဲကထြက္ေတာ့မွ တခစ္ခစ္ရယ္ေနေလရဲ႕။
စတိုးဆိုင္အျပင္ဘက္ေရာက္ေတာ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနတယ္ဆိုတာ သတိျပဳမိလိုက္ရတယ္။ ဒီေတာ့ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေဘာင္းဘီကို ဆြဲတင္ဖို႕မၾကိဳးစားဘဲ လမ္းအတိုင္းခပ္လႈပ္လႈပ္ေလ်ာက္သြားလိုက္တာေပါ့ေနာ္။ အခုက တကယ့္ မြန္းတည့္ခ်ိန္ၾကီး။ ေနကလည္းတကယ့္ကိုပူေနတာ။ soda ကလည္းေသာက္လို႕ကုန္ျပီ။ လူေတြ သတိျပဳမိျပီး တစ္ခုခုအေျပာခံရဖို႕ ဘာလုပ္ရမလဲ အိုင္ဒီယာလည္း ဘာမွမရွိေတာ့။အဲဒီအေတြးၾကီးက ကမ္းေျခကိုေရလႈိင္းေတြ ရိုက္ခတ္ေနသလို တရိပ္ရိပ္။ Shit!! ကၽြန္ေတာ္ ေသးေပါက္ခ်င္လာျပီ၊ ေသး….ေပါက္ခ်င္လာျပီ။
ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ႏွင့္ဆို တစ္မိုင္ေက်ာ္ေလာက္ေ၀းလာျပီ။ အင္း… တစ္ခုခုဆက္လႈပ္ရွားဖို႕ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ကိုယ့္ေဘာင္းဘီ ထဲကို ေသးေပါက္ခ်မိေတာ့မယ္။ လမ္းမၾကီးတေလွ်ာက္ႏွင့္ ပလက္ေဖာင္းေတြအကုန္ လူေတြျပည့္လာျပီပဲ။ သင္တန္းခ်ိန္ေတြျပီး၊ အလုပ္ေတြ ဆင္းျပီးဆိုေတာ့ လူေတြ အျပင္ထြက္လာျပီေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းျဖတ္ကူးဖို႕ မ်ဥ္းက်ားကိုအေရာက္ လမ္းကူးဖို႕ခလုပ္ကို အႏွိပ္ ေဘာင္းဘီျဖဴထဲကို အ၀ါေရာင္ျမစ္တစ္စင္း စတင္စီးဆင္းေစလိုက္တယ္။ အဲဒီလို စီးဆင္းေစရဲ႕ တန္းလန္းနဲ႕ ဆက္သြားလိုက္တာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာ ငနဲတစ္ေပြက အလန္႕တၾကား ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ျပီး လက္ညွိဳးထိုးကာ ပါးစပ္ၾကီးဟလို႕ေပါ့ေနာ္။
ကိုယ့္ဖာသာကို တစ္ခ်က္ငံု႕ၾကည့္လိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့ ဂရုစိုက္ သတိထားမိတာခံရမယ့္လုပ္ရပ္ကို လုပ္ႏိုင္လိုက္ျပီလို႕ အားရ၀မ္းသာျဖစ္ရပါတယ္။ အျဖဴေရာင္ ထရပ္ေဘာင္းဘီ(track pants)ဟာ ရႊဲစိုေနျပီး အ၀ါေရာင္ေတြစြန္းထင္းေနသလိုျဖစ္ေနျပီ။ ျပီးေတာ့ အထဲကပစၥည္းကို ေဖာက္ထြင္းျပီးေကာင္းေကာင္းကိုျမင္ႏိုင္ေနတာေလ….ဟီး။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္းကို အတိုင္းသား ေျဗာင္နည္းပါးၾကည့္လို႕ရမယ္။
၀ွဴး…….ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္ငပဲက ေခါင္းေထာင္ထလာတယ္ဗ်။ ‘ေသာက္ရူး…..ကိုယ့္ဖာသာၾကည့္ဦး ေသးေပါက္ခ် ေသး…ေဟ့…ေဟ့ေကာင္ မင္းေသာက္ရူးေကာင္လား အရူး’ တတ္ႏိုင္သမွ် အေျဖးဆံုး ေျခလွမ္းေတြႏွင့္လမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္ကူး လာခ်ိန္ ကားတိုင္းလိုလို ဟြန္းတီးသလို၊ ေတြ႕တဲ့လူတိုင္းက ရႈံ႕ခ်ေအာ္ဟစ္ဆဲေရးၾကပါတယ္။
ဟားဟား…..ကၽြန္ေတာ္ရည္မွန္းထားတဲ့အတိုင္း ပန္းတိုင္ေရာက္ျပီ။ ရႊဲစိုေနတဲ့ေဘာင္းဘီႏွင့္အတူ လမ္းရဲ႕တစ္ဖက္ကိုေရာက္ေတာ့ ေဘာင္းဘီထဲက ငပဲက ေတာ္ေတာ့္ကိုမာေနျပီဗ်။ေဘာင္းဘီထဲမွာတင္ ျဖဴပ်စ္ပ်စ္အရည္ေတြ ပန္းထုတ္မိေတာ့မတတ္ပဲ။ ငပဲက မာေတာင့္ေနတာမွာ ေဘာင္းဘီသားကစိုရႊဲေနေတာ့ တုန္႕ဆိုင္းထားသလိုျဖစ္ျပီး ေဘာင္းဘီကပဲ အဆမတန္ေလးေနသလို ခံစားရပါတယ္။ အဲဒါက အၾကီးမားဆံုး တြန္းထိုးရုန္းကန္ေနရသလို အျမဲပဲ။
ထင္ျမင္ခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးတိုင္း၊ ေစာ္ကားမႈတိုင္း၊ ေငးၾကည့္မႈတိုင္း၊ တတီတီ ဆူညံေနတဲ့ ဟြန္းသံေတြကို စုပ္ယူခံစားရရင္း ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ အျပန္လမ္းကို ခပ္သြက္သြက္လွမ္းပါတယ္ ေျခလွမ္းအစံုကိုေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္…ကၽြန္ေတာ္ ပီတိေတြ တလွိမ့္လွိမ့္တက္ေနသလို ခံစားရပါတယ္။ ဒါတကယ့္ အံ့ဖြယ္သုတပါပဲ။ အိမ္ေရာက္ရင္ အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ ငပဲကို ဂုတ္ကကိုင္ကာ ခပ္သြက္သြက္ကစားမွ ဒီအခ်ိန္ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္။ အခန္းတံခါးကို ေသာ့ဖြင့္ ပထမေျခလွမ္းစတင္လိုက္တာႏွင့္ ခါးမွာ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခၽြတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ပူေႏြးေႏြးၾကမ္းျပင္မွာ သူ႕အလိုလို ေျခာက္ေသြ႕လိမ့္မေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းေဖာ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနတဲ့ အိမ္ထဲ -ြင္းထုေနျပီ…..အာ….ရွီး။ ။
ကၽြန္ေတာ္ ၀ရန္တာနဲ႕ျခားထားတဲ့ မွန္နားကခံုမွာထိုင္ျပီး အစြမ္းကုန္ရွည္လ်ားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အားရပါးရလက္နဲ႕ကစားတာမ်ား စက္ေသနတ္ကို ခလုပ္ဖိဆြဲထားသလိုျဖစ္ေနတယ္ ထင္ပါ့။ ေနာက္ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ မွန္ခ်ပ္ေတြဆီ အားရပါးရ ပန္းထုတ္လိုက္တယ္ ျဖဴပ်စ္ေသာ အရည္မ်ားကို။ ဘယ္လုိဟာက ပိုမိုစိတ္လႈပ္ရွားဖို႕ေကာင္းလဲ ကၽြန္ေတာ္မသိေတာ့ဘူး။ အခန္းေဖာ္ အခ်ိန္မေရြးျပန္လာျပီး လုပ္ကိုင္ေနတာေတြကို မိသြားႏိုင္တယ္ သို႕မဟုတ္ အိမ္နီးခ်င္းတစ္ေယာက္ ဒါမွမဟုတ္ ျဖတ္သြားတဲ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျမင္သြားျပီး ရဲေခၚႏိုင္တာပဲ….ဟီး။
ထားပါ….ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ့္ကို အေကာင္းဆံုးရက္တစ္ရက္ပဲ ဒီေန႕ဟာ။ ျပီးေတာ့ အာသာေျဖမႈလုပ္ခဲ့သမွ် အေကာင္းဆံုး ေက်နပ္မႈ အျပည့္အရဆံုးပါပဲေလ။
Alex Aung (1 May 2013)

Friday, April 26, 2013

ဘ၀တခဏ အမွတ္တရမ်ား


ပူစပ္ပူေလာင္ႏိုင္လြန္းလွတဲ့ အိုက္စပ္စပ္ညလို႔ ထင္ရေပမယ့္ သႀကၤန္ေတးသံ ျမဴးျမဴးႂကြႂကြက နားထဲ ပ်ံ႕လြင့္လာလို႔……။

ရင္ထဲ ေအးခ်မ္းသြားတယ္။ ဒီရာသီ ေရာက္တိုင္းပဲ မိမိနဲ႔ စိတ္တူကိုယ္တူမ်ား ျပန္လည္ ဆံုေတြ႔ရအံုးမယ္ဆိုတဲ့ အသိက လူကို အားသစ္အင္သစ္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္႐ြင္တက္ႂကြေစတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ မိမိကဲ့သို အေျခအေနတခုကို မျဖတ္သနး္လိုက္ရေသာ တခါက ဆိုးေဖာ္ေကာင္းဖက္မ်ားကို ႏွေမ်ာတသစြာျဖင့္ ျပန္အမွတ္ရမိ၏၊ အမွတ္တရဆိုတာ ေနရာတကာတိုင္းမွာ လူတိုင္းအတြက္ မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္ေတြလို ဘ၀ေတြ အမွတ္စရာက အမ်ားသားလား။ “လူ႔ဘ၀ဆိုတာ လြယ္လြယ္နဲ႔ ရလာတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အမွတ္တမဲ့ အသက္မ႐ွင္ပဲ အမွတ္တရ ခ်န္ခဲ့ရမယ့္” တဲ့။ ဒီစကားက ေယာက်ၤားနဲ႔ မိန္းမပီသသူေတြအတြက္ပဲလား။ ကိုယ္ေတြလို ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ မိဆန္းၾကယ္၊ ဖိုဆန္းၾကယ္တို႔ အတြက္ေရာ ပါေလမည္လား မသိ ။

“အို” ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ (long long ago)တုန္းက အပုန္းမလို “ငါမွ ျဖစ္ရေလျခင္း” ဆိုတဲ့ မိမိကိုယ္မိမိ အျပစ္တင္မႈေတြနဲ႔ ဂ်ီပဲ့မတေယာက္လို ႐ွင္သန္ေတာ့တာမွ မဟုတ္ပဲလား။ ေလာကမွာ လိမ္ညာဟန္ေဆာင္ၿပီး အသက္႐ွင္ေနရတာေလာက္ အေနရခက္တာ၊ စိတ္အက်ဥ္းက်တာ ဘယ္မွာ႐ွိပါ့မလဲ။ ကိုယ္တိုင္ခံစာခဲ့ဖူးလို႔ အသိ။ ကဲ ၾကည့္ပါ။ ဂ်ီမတေယာက္ရဲ့ ျဖတ္သန္းမႈဆိုတာ ဘယ္လို ပင္ပန္းရလဲ………။

******

“ေဟ့ေဟ့ ခြန္ေဆာင္ ဘုရာေက်ာင္း၀င္းထဲ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ”

သင္းေထာက္လူႀကီး ဦးမာလရဲ႕ စကားက လွမ္းလက္စ ေျခလွမ္းမ်ားကို တုန္႔ဆိုင္းသြားေစတယ္၊

“ေၾသာ္…. ဘုရားေက်ာင္း လာတက္”

“ဘာ…..”

ဦမာလအသံေၾကာင့္ ခြန္ေဆာင္တကိုယ္လံုး တုန္တဲ့အထိ လန္႔သြားတယ္။

“ဟိတ္ေကာင္ ငါတို႔ ဘုရားေက်ာင္းက မင္းလို ငရဲသြားမယ့္ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ အေျခာက္ေတြကို လက္မခံဘူး။ အားလံု ထြက္မလာခင္ နင္ျပန္ေတာ့။ သြား… သြားေလ”

ရင့္သီးလြန္းတဲ့ စကာေတြကို ဆက္လက္ နားေထာင္ႏိုင္စြမ္း မ႐ွိေတာ့။ ေနရာကေန ခ်က္ခ်င္း လွည့္ျပန္ခဲ့တယ္။ တလမ္းလံုး မ်က္ရည္ပူမ်ာၾကား အေမ့ရဲ႕……

 “ဒီေန႔ ဘုရားေက်ာင္းသြား” ဆိုတဲ့ စကားကို ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္။

++++

“အဟင့္….. အီး”

“ငါ ေျပာသားပဲ။ နင္ကလည္း မိန္းမလို ကႏြဲ႕ကလ် မေနပါနဲ႔ဆို႔။ အဲဒါ နင္ပဲ မွားတာ နင္ျပင္ရမွာ”

“အိုး ခြန္ေဆာင္လည္း ျပင္တာပဲ။ ျပင္လို႔မွ မရတာ ဒီစိတ္က အင့္…. အီး…”

ေဘးမွာ အျပစ္တင္ေနတဲ့ အေဒၚကို ျပန္ေျပာရင္း ၀မ္းနည္းလြန္းလို ့ငိုခ်လိုက္တယ္။ အခုလို တခါမွ ၀မ္းမနည္းဖူးဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က ဘုရားေ႐ွ႕မွာ ေမတၱာစကားေတြ ေျပာေနတဲ့ ဘာသာေရး က်မ္းတတ္ေတြ မဟုတ္လား။ ေတာင္ယာခုတ္ၿပီး ဘ၀ကို ႐ုိး႐ုိးေလး ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတဲ့ အိမ္က အေမေတာင္ ခြန္ေဆာင္ကို အျပစ္တင္တာမ်ိဳး တခါမွ မလုပ္ခဲ့။ သူတို႔က်ေတာ့။ အိုး……။

++++

“ဟဲ့ အဲတာမ်ား ညည္းက ၿငိမ္ခံခဲ့ရသလား။ ဟင္…. ရာဇ၀င္႐ုိင္းလုိ႔ လာ…. လာ အခု”

“ေတာ္ ေတာ္ပါေတာ့ မြန္းရယ္”

“ငါသာဆို ဒီေနရာ ကက္ကက္လန္ သြားမယ္။ ကံထူးလို႔ ဂန္ဒူးျဖစ္တာ။ ဘယ္သူ မ်က္စိစူးသလဲ။ ငါေနာ္ ေတာက္..”

ခံစားခဲ့ရသမွ်ေတြကို မိမိနဲ႔ဘ၀တူ ႐ွမ္းကုန္းက မိမြန္းလိုက္ကို ရင္ဖြင့္မိလို႔ သူက တဖ်စ္ေတာက္ေတာက္ ေျပာေနတယ္။

“ငါက နင့္လိုမွ သတၱိမရဲတာ”

“ဂြက်တာပဲ ခြန္မရယ္။ သတၱိဆိုတာ လုပ္ယူမွ ရတာ။ သူမ်ားေပးမွ မဟုတ္ဘူး။ ကဲ အဲဒါေတြ ေခါက္ထား။ နင္လာတုန္း သိပ္အေရးႀကီးတဲ့ အစီအစဥ္႐ွိတယ္။ အဲဒါ ေျပာမလို႔”

“ဘာလဲဟယ္ ငါ ေၾကာက္တယ္”

“လာစမ္းပါဟာ ဒီနားကို”

ခြန္ေဆာင္ မိမြန္းအနားကို တိုးရင္း….

“ဟဲ့ ျဖစ္ပါ့မလား”

“ကြ်တ္….. ႏံုတာပဲ ခြန္မရယ္။ နင္ေရာ ငါေရာ ဒီ႐ြာမွာ ဘာကိစၥနဲ႔မွ ဆက္ေနစရာ မ႐ွိေတာ့တာ။ သူတို႔ကို လက္မခံေပးႏိုင္တဲ့ ဒီမွာ ငါတို႔ ေ႐ွ႕ဆက္ ဘ၀ကုိ ဘယ္လို ရပ္တည္မလဲ”

“အဲဒါေတာ့ ဟုတ္တယ္”

“ၿပီးေတာ့ နင္ေရာ ငါေရာ ဆယ္တန္းေအာင္လို႔ ဒို႔ဘ၀ ဒို႔ေက်ာင္းႏိုင္ၾကၿပီ။ ၁၈ ႏွစ္လည္း ျပည့္ၿပီးၿပီပဲဟာ။ နင္ စဥ္းစား”

သူ ေျပာတာလည္း ဟုတ္ပါတယ္။ အိမ္ေျခ ႏွစ္ရာေလာက္႐ွိတဲ့ ကခ်င္ကုန္းနဲ႔ ႐ွမ္းကုန္းက ႐ြာေလးမွာ ခြန္ေဆာင္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ဆယ္တန္း ေအာင္တုန္းကေတာင္၊

“ဟယ္..ေတာ္လိုက္ၾကတာ” လိ႔ု ခ်ီးက်ဴးတဲ့ လူေတြ ႐ွိသလို…..

“အေျခာက္ေတြ ေအာင္တာ ဘာလုပ္စားလို႔ ရမွာလဲ။ မိတ္ကပ္ျပင္ နတ္ကပဲ ရမွာေပါ့”

ဟု ခ်ိဳးႏွိမ့္ၿပီး ေျပာသူေတြလည္း မနည္း။ ခြန္ေဆာင္ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္။ တခုခုေတာ့ လုပ္မွျဖစ္မယ္ဆိုတာ နားလည္လိုက္တယ္။

++++

“သတိရခ်င္ရင္ သတိရစရာဆိုတာ တမင္႐ွာေနစရာ မလိုဘူး”တဲ့။ မွတ္မိေနေသးတယ္။ မွတ္မိေနပါေသးတယ္ေလ…..။

ခြန္ေဆာင္တို႔ ႐ြာက ထြက္လာၿပီး မႏၱေလးျမစ္ႀကီးနားၾကားက နဘားဘူတာမွာ ေယာင္လည္လည္နဲ႔ ျဖစ္ေနတုန္းကေပါ့။ ဘုရားမတာလား။ ကံေကာင္းတာလား မေျပာတတ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ေတာင္ၿပံဳးပြဲရက္ႀကီးနဲ႔  ကိုက္ေနလို႔ ျမန္မာျပည္ အထက္၊ ေအာက္က ဂ်ီမေတြ မင္းႏွစ္ပါးကို အေၾကာင္းျပၿပီး သူငယ္ေထာင္ဖို႔ ထြက္လာၾကတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မိမိတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ျမစ္ႀကီနားက ဆင္းလာတဲ့ “မာမီခ်စ္“ဆိုတဲ့ ကေတာ္မႀကီး တစ္ေယာက္နဲ႔ ဆံုရတယ္။ အျဖဴေရာင္ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္၊ နီညိဳေရာင္ ဘေလာက္၀မ္းဆက္နဲ႔ မာမီ သိပ္လွေနလို႔။ ေယာက်ၤားခ်င္း အဲမွားလို႔ ဂ်ီမခ်င္းေတာင္ ေငးၾကည့္ခဲ့ရတယ္။ မြန္းက လည္လည္းလည္ ခပ္သြက္သြက္မုိ႔ အဲဒီေနရာတင္ မာမီနဲ႔ မိမိတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ငယ္ေပါင္း ႀကီးေဖာ္ေတြလို ခင္မင္သြားၾကတယ္။ “ေႁမြေႁမြခ်င္း ေျချမင္” ဆိုတာ ဒါပဲလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။

++++
“ ေနာင္….. ေနာင္ ေဗထိ ေဗထိ”

နန္းေပါင္း ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္႐ွိတဲ့ ေတာင္ၿပံဳးဧရိယာမွာ အၿပိဳင္အဆိုင္ ဇာတ္ေတြ၊ ပြဲေလ့လာသူေတြ၊ ဂ်ီထီး၊ ဂ်ီမ၊ ဂ်ီအို၊ ဂ်ီစေမာ၊ မဂ်ီတဂ်ီေတြ သူတိုရဲ့ သူငယ္ေတြနဲ႔ အိုး…ေျခရာခ်စရာ မ႐ွိေအာင္ကို စည္ကားလြန္းပါတယ္။ ခြန္ေဆာင္နဲ႔ မိမြန္းကေတာ့ မာမီခ်စ္ေခၚလုိ႔ ဒါပထမဆံုးအႀကိမ္ပဲ ေရာက္ဖူးတာ။

“ဟဲ့ဟဲ့ ေဆာ္တာလြတ္မေတြ၊ ငါးရံ႕ ျပာလူးသလို လင္တ႐ူး ထမေနၾကနဲ႔။ နင္တို႔လင္ ပုလိပ္ေတြနဲ႔ ေတြ႔မွ ဟိုဟာျဖစ္ကုန္မယ္။ လင္႐ွာခ်င္သပဆို ဒီပြဲခင္းပဲ ႐ွာ၊ ေစ်းခ်ိဳဖက္၊ က်ံဴးေဒါင့္ဖက္ မသြားၾကနဲ႔ဟဲ့။ ၾကားလား”

မာမီႀကီးေတြရဲ့ သတိေပးသံပါ။ ဂ်ီမတခ်ိဳ႕ကေတာ့…….

“ဟုတ္ကဲ့ မာမီ”

ဟု ေျဖၾကေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ ဂ်ီေတြကေတာ့ သူငယ္ေထာင္ေနတာနဲ႔ ၾကားၾကပံုမေပၚ။ အရင္ႏွစ္တုန္းက မိန္းမပံုနဲ႔ အျပင္ေရာက္တဲ့ အေျခာက္ေတြကို ရဲက ဖမ္းလိုတဲ့။ တခ်ိဳ႕ဆို ပိတ္ၿပီး ဖမ္းတာ ရဲကို လက္သီးနဲ႔ ထိုးၿပီး ထြက္ေျပးလာၾကရတယ္ ဆိုပဲ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အျပင္ သိပ္မထြက္ၾက။ အထဲမွာေတာ့ “သူ႔လင္ ငါ့လင္ဆိုၿပီး” လင္လုေနၾကေလရဲ့။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ၀ုနး္ရေျခရမယ့္ အလုပ္ဆို အၿမဲေ႐ွာင္တယ္။ အထူးသျဖင့္ သူငယ္ကိစၥေပါ့။ ဒါေပမယ့္လည္း တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ အႀကိဳက္ခ်င္း ဘယ္တူပါ့မလဲေနာ္။ အဲ မတူတာ ဆိုေပမယ့္ တူတာတခုေတာ့ ႐ွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဂ်ီမေတြ သူငယ္ အအမ္းလြန္လို႔ အျပန္ခရီးမွာ ရထား ခုိးစီးၾကရတဲ့ အျဖစ္ေတြေပါ့။ လက္မွတ္စစ္လာတဲ့ ရဲေတြ အေနခက္ေအာင္၊ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ၾကာပစ္လိုက္ၾကတာ။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ ဘသားေခ်ာေတြ တခ်ိဳးထဲ လစ္ေရာ။

++++

တိုတိုတုတ္တုတ္ ေျပာရရင္ အဲဒီကအစ ခြန္ေဆာင္လည္း အပြင့္ဇာတ္လမ္း စတာ။ ၿပီးေတာ့ ဘ၀ရဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကလည္း အဲဒီက စတာလို႔ဆိုရင္ ရမယ္ထင္တယ္။ မာမီနဲ႔ ခြန္ေဆာင္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ လိုက္သြားေတာ့ မာမီက ကူညီပါတယ္။ နတ္ကတတ္တဲ့ မြန္းကိုေတာ့ သူနဲ႔ အတူေပါ့။ မိမိကိုေတာ့ သူ႔အသိ ဆရာ၀န္ေဆးခန္းမွာ ေဆးေပးေဆးစပ္။ လစာေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္က နားလည္မႈ အျပည့္အ၀ ေပးလို႔ ခြန္ေဆာင္ အလုပ္မွာ ေပ်ာ္တယ္။

မြန္းကေတာ့ ခရီးေတြ ခဏခဏ ထြက္ရတယ္။ သူ ခရီးတေခါက္က ျပန္လာတိုင္း သူ႔ စကန္ေလးေတြ အေၾကာင္း ႐ႊမ္း႐ႊမ္းေ၀ေအာင္ ေျပာတတ္တယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လူငယ္ပီပီ သူ႔ကို ခြန္ေအာင္ အားက်တယ္၊ မိမြန္းကေတာ့………

“ကိုယ္ ၀ါသနာပါရာပဲ လုပ္ပါ သူငယ္ခ်င္း။ ဒါမွ ငါတို႔ ေအာင္ျမင္မွာ” လို႔ မၾကာခဏ ေျပာတတ္တယ္။

++++

ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ ့ခဏေလးပဲ။ မိမိေ႐ွ႕မွာတင္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားက တျဖတ္ၿပီး တျဖတ္ ေက်ာ္လြန္လာတာ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျမန္ဆန္လြန္းလွပါတယ္ေလ။ သို႔ေပမယ့္ ထိုစိတ္မ်ားက ေပ်ာက္ကြယ္မသြား။ ပို၍ ခိုင္မာလာေသာေၾကာင့္ပင္ NGO ေဆးခန္းတခုမွာ ေကာင္စလာ ၀င္လုပ္ရင္း တဖက္ကလည္း ေဂးအခြင့္အေရးအတြက္ ပါ၀င္လႈပ္႐ွားျဖစ္၏။ တေန႔…..

“မခြန္…… အထူးဧည့္သည္”

ေကာင္တာက ေကာင္မေလး အသံေၾကာင့္

“ေခၚလိုက္ေလ”

“မိခြန္”

“ဟယ္”

“မိခြန္ အဟင့္…… အဟင့္”

မိမြန္နဲ႔ မိမိ တေယာက္ကို တေယာက္ တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားရင္း တေယာက္ကို တေယာက္ ေျခဆံုးေခါင္းဖ်ား ၾကည့္မိၾက၏။ အရင္က ပန္းႏုေရာင္သန္းၿပီး မို႔မုိ႔ေဖာင္းေဖာင္းေလးႏွင့္ နမ္းခ်င္စရာ ေကာင္းေသာ သူ႔ပါးႏွစ္ဖက္မွာ ခ်ိဳင့္ခြက္ၿပီး မေဟာ္ဂနီေရာင္ ေျပာင္းသြား၏။ ယခင္က အေၾကာ စိမ္းစိမ္းေလးႏွင့္ သူ႔လက္မ်ားလည္း ယခု အေၾကာအၿပိဳင္းၿပိဳင္း။ ဒီေလာက္ အခ်ိန္ေလး၌ သူ ဒီလို မျဖစ္သင့္ေသးေပ။

“နင္ ဘယ္လို ျဖစ္ရတာလဲကြာ”

မိမြန္း လက္ကို ဖ်စ္ညွစ္ရင္း ေမးလိုက္တယ္။

“ျမင္တဲ့ အတိုငး္ပဲ မိခြန္ရယ္။ ငါ နင္နဲဲ႔ မေတြ႔။ ၿပီးေတာ့ ငါ နတ္ကတာ စိတ္ကုန္လာလို႔ မာမီ့ကို ေျပာၿပီး ရန္ကုန္က အေျခာက္မေတြနဲ႔ ထိုင္းဘက္ အလုပ္ခိုး၀င္ လုပ္တယ္။ သံုးေလးႏွစ္အတြင္း အဆင္ေျပလာလို႔ ဆိုးအတူ ေကာင္းဖက္ျဖစ္တဲ့ နင္နဲ႔မာမီ့ကို လာ႐ွာတယ္။”

“နင္က အလုပ္ ေျပာင္းသြားတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ မာမီ့ကိုေတာ့ ငါ ေခၚလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါနဲ႔မာမီ မႏၱေလးက ဂ်ီမတေယာက္ အိမ္မွာ တည္းရင္း အဖမ္းခံရတယ္။ ငါလည္း တခါမွ အေတ႔ြအႀကံဳ မ႐ွိေတာ့ အရမ္းေၾကာက္သြားတယ္။ တိုတိုေျပာရရင္ ငါတို႔ကို ဖမ္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ပင္လယ္ငါးဖမ္း ေလွဘက္ကို ေရာင္းစားလိုက္တယ္။ ငါတို႔ပံုေတြကို ၾကည့္ၿပီး ငါးဖမ္းေလွေတြမွာ ငါးေ႐ြးၿပီးေတာ့ ငါးဖမ္းသမား အမ်ားစုရဲ့ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး လုပ္ခိုင္းတယ္။ မလုပ္ရင္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ၀ယ္လာတဲ့ တ႐ုတ္သူေဌးရဲ့ လူယံုက ႀကိဳးတုတ္ၿပီး ႏွိပ္စက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ တႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ငါနဲ႔ မာမီ ကမ္းကပ္ခ်ိန္ရေအာင္ ထြက္ေျပးၾကတယ္။ မာမီလည္း ပင္လယ္ငွက္မိတာေရာ ဟိုအေကာင္ေတြ ႏွိပ္စက္တာေရာဆိုေတာ့ မာမီ အႀကီးအက်ယ္ ေနမေကာင္း ျဖစ္တယ္။”

“ဒါနဲ႔ အခု မာမီေရာ”

“သူ….. သူေသၿပီ”

“ဘာ..”

“ဟုတ္တယ္။ မာမီ ေဆး႐ံု တက္ေတာ့လည္း ေဆး႐ံု၀န္ထမ္းေတြက ဒီအေျခာက္မေတြ လာျပန္ၿပီဆိုၿပီး ငါတို႔ကို ပလပ္ထားၾကတယ္”

“ဒါနဲ႔ ပင္လယ္ဘက္ ေရာင္းစားခံရတဲ့ဟာကို နင္တုိ႔က တရားမစြဲဘူးလား”

“လုပ္တယ္ သူငယ္ခ်င္း။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ဆီမွာ ဂ်ီမေတြကို ကာကြယ္ေပးတဲ့ ဥပေဒေတြက မ႐ွိေသးေတာ့ ကိုယ့္ကို အမႈျပန္ပတ္မွာ စိုးလို႔ ငါ….. ငါနဲ႔ မာမီ……. အဟင့္……”

“ငါ ေနာ္”

ခြန္ေဆာင္ တေယာက္ လက္သီးကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားရင္း ခံျပင္းစိတ္ေတြက လွ်ံထြက္လာတယ္။ မာမီအတြက္ မ်က္ရည္ပူမ်ားက တရစပ္။

++++

ၾကာၿပီလို႔ ထင္ရေပမယ့္ ထိုအေၾကာင္းအရာတို႔သည္ ေန႔ရက္တုိ႔ နီးလာတိုင္း မေန႔တေန႔က အျဖစ္အပ်က္ေတြလို ခံစားရ၏။

အေ၀းေျပးကား တခိ်ဳ႕ရဲ႕ ျဖတ္ေမာင္းသံ၊ ေခြးေဟာင္သံ တခ်က္၊ တခ်က္မွအပ ညဟာ တိတ္ဆိတ္လို႔ အထဲမွာ မြန္းၾကပ္္လာလို႔ အျပင္ထြက္ ေကာင္းကင္ကို ၾကည့္ေတာ့ လမင္ႀကီးက ၀ိုင္းစက္ေတာက္ပလို႔…………

“မြန္းလိုက္ဆိုတာ လရဲ့အလင္းေလ သိလား။ ငါ့ကို အိုက္ေခါေထာ္ဆိုတဲ့ နာမည္မေခၚနဲ႔။ လရဲ့ အလင္းေလးလို့ ေခၚ ၾကားလား” ဟူေသာ မြန္းလိုက္ရဲ့ စကားသံမ်ား၊ နင္ တကယ္ေရာ လင္းခဲ့ရလား မြန္းရယ္…..။ တကယ္ဆို မြန္းေရာ မာမီပါ မေသသင့္ၾကေသးပါပဲလ်က္ လူေတြ၏ ခြဲျခားမႈမ်ားေၾကာင့္သာ အေႂကြေစာခဲ့ရျခင္း မဟုတ္ပါလား..မြန္းေရ။ ဂ်ီမတေယာက္ရဲ့ ေႂကြလြင့္ခဲ့ရမႈ အတၳဳပတိၱေတြကို ဘယ္လိုလူေတြကမွ အသိအမွတ္ မျပဳႏိုင္ၾကေပမယ့္ ငါ့ဆိုတဲ့ ငါကေတာ ့ဂ်ီမတေယာက္အေနနဲ႔ ဂ်ီမဘ၀ အမွတ္တရမ်ားစြာကို အမွန္တရား ေ႐ွ႕မွာ တရားစီရင္ေပးဖို႔အေရး ငါတို႔ ေတာင္းဆိုႏိုင္ဖုိ႔ ငါ မွတ္သားထားပါတယ္ကြယ္။