အဘယ့္ေၾကာင့္မ်ား…?

ေနေမာင္ကို ေမြးခဲ့တုန္းက ေဖေဖေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့သည္တဲ့။ ေနေမာင္ေရွ႕တြင္ သမီးခ်ည္းပဲကို သံုးေယာက္တိတိေတာင္ ေမြးထားခဲ့သည္ျဖစ္ရာ သားတစ္ေယာက္လိုခ်င္လြန္းလွေသာ ေဖေဖသည္ ဘယ္တုန္းအခါကမွ မယံုခဲ့သည့္ ေဗဒင္မ်ား၊ယၾတာမ်ားကိုပင္ လွ်င္ အေတာ္ၾကီးယံုခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။ ဘုရားတြင္လည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ဆုေတာင္းခဲ့ရသည္ဟု ေမေမကေျပာပါသည္။ ထို႕ေနာက္တြင္ ေနေမာင့္ကိုေမြးသည္။ ေဖေဖကား ေပ်ာ္မဆံုးျပီတည္း…။

သားတစ္ေယာက္ေမြးရျခင္းႏွင့္ သမီးတစ္ေယာက္ေမြးရျခင္းသည္ အလြန္တရာကိုမွ ကြာျခားလြန္းလွသည္ဟု ေဖေဖက ခံယူသူပင္..။ သမီးဆိုသည့္အမ်ိဳးက အခ်ိန္တန္လွ်င္ အိမ္ေထာင္က်ျပီး ေသွ်ာင္ေနာက္ဆံထံုးပါ ေယာကၡမအိမ္သြားရမည့္သူ၊ ေမြးေသာမိဘမ်ား မပိုင္ရ။ အားကလည္းကိုးလို႕မရ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သမီးတစ္ေယာက္ရလာျခင္းသည္ ဘာကိုမွ ၾကီးၾကီးမားမား ေမွ်ာ္မွန္း၍မရ..။ သားဆိုသည့္ အမ်ိဳးကေတာ့ ထိုသို႕မဟုတ္ ေမြးကတည္းက သက္ဆိုင္းတိုင္ မိဘျဖစ္သူေတြႏွင့္အတူတူေနေပးမည့္သူဟု ေဖေဖကခံယူသည္။ ကိုယ္က ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရသည္…ဒီၾကားထဲ အခ်ိန္တန္လွ်င္ လိမၼာေသာ ေခၽြးမေလးတစ္ေယာက္ကိုလည္း အိမ္ေပၚသယ္ေဆာင္လာေပးဦးမည္။

ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္း တစ္ေန႕တြင္ ဖေအ့ေျခရာနင္း၊ ဖေအရုန္းခဲ့သမွ် အလုပ္ေတြ ဆက္ခံလုပ္ကိုင္ေပးမည့္သူ၊ မိဘကို သက္ဆံုးတိုင္ လုပ္ေကၽြးမည့္ သူ….စသျဖင့္ စသျဖင့္ေသာ ခံယူခ်က္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြႏွင့္ ေဖေဖပါတည္း။

သို႕ေသာ္…..

x           x           x

ေနေမာင္ သံုးႏွစ္ခြဲအရြယ္ ေလးႏွစ္သားေလာက္တြင္ ခုန္ခုန္ေပါက္ေပါက္ အင္မတန္ေဆာ့ခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ ေျပာစရာအခ်က္တစ္ခ်က္ မွာ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ အနီးအနား အိမ္မ်ား၌ ေနေမာင္ႏွင့္ အရြယ္တူ အျခားကေလးမ်ား တစ္ေယာက္မကရွိေနေသာ္ျငားလည္း ေနေမာင္ သည္ သူ႕ထက္ သံုးေလးႏွစ္ခန္႕မွ်သာၾကီးမည္ျဖစ္ေသာ အစ္မသံုးေယာက္ႏွင့္သာ အတူတူေဆာ့ရသည္ကို ႏွစ္သက္သေဘာက်သည္။ အရြယ္တူ ကေလးမ်ားေဆာ့ကစားပံုမွာ အလြန္ၾကမ္းတမ္းလွသည္ဟု သူထင္သည္။ သစ္ပင္ေပၚသို႕ တက္သည္။ ငွက္ကေလးမ်ား၊ ပုရြက္ဆိတ္ကေလးမ်ား ျမင္လွ်င္ ရိုက္ႏွက္ပစ္ခတ္ နင္းေျခတတ္ေသးသည္။ ေနေမာင္ကေတာ့ ညင္သာစြာပင္ သြားလာကစားခ်င္သည္။ ျပီးေတာ့ ေနေမာင္အနည္းငယ္လည္း ေၾကာက္တတ္ေသးသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အစ္မၾကီး သံုးေယာက္ထံသာ အသာခ်ဥ္းကပ္ ကစားေလ့ရွိ သည္။

ပထမဆံုး ေနေမာင္ေဆာ့ဖူးသည့္ ကစားနည္းမွာ ရုပ္ရွင္ရိုက္တမ္းလို႕ပဲေခၚရမလား၊ သရုပ္ေဆာင္တမ္းလို႕ပဲ ေခၚရမလားမသိ။ ထိုစဥ္တုန္းကေတာ့ စင္ဒရဲလားဇာတ္လမ္းေဆာ့ၾကသည္။ အစ္မၾကီးႏွင့္ အစ္မလတ္တို႕က မိေထြး၏ အက်င့္ပုပ္ေသာ သမီးႏွစ္ေယာက္ ေနရာက၀င္ၾကကာ အစ္မငယ္ကေတာ့ စင္ဒရဲလားေနရာက သရုပ္ေဆာင္သည္။ အံမယ္….အျပင္အဆင္ေတြကလည္း ေခတ္မီသည္။ တကယ့္ စင္ဒရဲလားကာတြန္းေတြထဲကလို ဂါ၀န္ေဖာင္းေဖာင္းေတြျဖစ္ေစရန္ ေဖေဖ၏ပုဆိုးမ်ားကို ခါးတြင္ျဖစ္သလို စည္းေႏွာင္ကာ ခပ္ပြပြလုပ္ထားၾကသည္။ မိေထြးသမီးမ်ားျဖစ္သူ အစ္မလတ္ႏွင့္ အစ္မၾကီးတို႕ကေတာ့ ပုဆိုးေကာင္းမ်ား ၀တ္ခြင့္ရၾကေသာ္လည္း စင္ဒရဲလားျဖစ္သူ အစ္မငယ္ကေတာ့ ပုဆိုးစုတ္ ႏြမ္းႏြမ္းတစ္ခုကိုသာ ခ်ည္ေႏွာင္ခြင့္ရေလသည္။

အဲ….ေနေမာင္ကေတာ့ (ဇာတ္လမ္းထဲတြင္ မပါေသာ္လည္း ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ဖန္တီးကာ) စင္ဒရဲလား၏ ညီမငယ္ စင္ဒရီလိုအျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္ခိုင္းပါသည္။ စေဆာ့ျပီဆိုတာႏွင့္ အစ္မၾကီးႏွင့္ အစ္မလတ္တို႕က ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ကာ ပုဆိုးမ်ားမရင္း အစ္မငယ္ထံ သို႕ခ်ီတက္လာၾကေလျပီ။

``ဟင္..ေကာင္မ ညည္းဘာေတြလုပ္ေနလို႕ အခုထိ အ၀တ္ေလွ်ာ္ မျပီးတာတုန္းဟဲ့…ကဲဟယ္´´

``အား….ကၽြန္မ….ကၽြန္မ´´

``ၾကည့္စမ္း..ၾကည့္စမ္း…ထမင္းလည္းမက်က္ေသးပါလား။ ေသစမ္း ေကာင္မ´´

``အမယ္ေလး´´

ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ အစ္မငယ္သည္ ႏွိပ္စက္သမွ်ခံရျပီး ေျမတြင္ ပစ္လဲဟန္ျပဳကာ ငိုရတတ္သည္။ ထိုျမင္ကြင္းမ်ား၊ အျပဳအမူမ်ားႏွင့္ အစ္မတို႕၏ ေျပာဟန္မ်ားသည္ ေဆာ့ဖန္မ်ားလာေသာအခါ ေနေမာင့္ကို သေဘာက်ေစခဲ့ေလျပီ။

ဒုတိယကစားနည္းကေတာ့ အိုးမုတ္ခြတ္မ်ားႏွင့္ ဟင္းခ်က္ၾကတမ္းပင္။ ဒီတစ္ခါတြင္ေတာ့ ေနေမာင္ႏွင့္ အစ္မၾကီးတို႕က ဟင္းခ်က္သူ မ်ားလုပ္ၾကကာ အစ္မလတ္ႏွင့္ အစ္မငယ္တို႕ကလာေရာက္စားသံုးသူမ်ား လုပ္ၾကသည္။

``ဟဲ့…ထမင္းစားမယ္….ဟင္းမွာမယ္´´ဟု ေအာ္ကာဟစ္ကာႏွင့္ အစ္မလတ္ အစ္မငယ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ခပ္တည္တည္ႏွင့္ ဖ်ာေပၚ၀င္ထိုင္လိုက္ၾကေလလွ်င္ အစ္မၾကီးသည္ အလုပ္ရႈပ္ေနရာမွာ မီးဖိုခန္းထဲကေန ပ်ာပ်ာသလဲထြက္လာရဟန္ျပဳကာ…

``ေၾသာ္ အစ္မတို႕ဘာမ်ား သံုးေဆာင္မလဲရွင္´´ဟု ေမးေလ့ရွိသည္။ ဤသည္ကို ေနေမာင္သေဘာက်မဆံုးေတာ့။ သို႕ေသာ္ ေနာက္တစ္ခါေဆာ့ၾကေသာအခါတြင္ေတာ့ ေနေမာင္သည္ ဧည့္ခံေပးသူေနရာက ၀င္ေဆာ့ေနႏိုင္ေလျပီ။ အစ္မလတ္ႏွင့္ အစ္မငယ္ ဖ်ာေပၚထိုင္ခ်လိုက္လွ်င္ပင္…

``လာ အစ္မတို႕ ဘာမ်ားသံုးေဆာင္မလဲ ရွင္´´ဟု အစ္မၾကီးကဲ့သို႕ ခ်ိဳသာစြာလိုက္လံတုပလ်က္ ေျပာတတ္ခဲ့ေလျပီ..။

တတိယ ေနေမာင္ ေဆာ့ခဲ့ရသည္ကေတာ့ အရုပ္ကတ္ေလးမ်ားပင္တည္း။ ကတ္ထူးျပားေပၚတြင္ အရုပ္မေလးပံုတစ္ခုကို ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ဆြဲ။ ကတ္ေၾကးႏွင့္ ညွပ္ကိုက္ျပီးျပီဆိုလွ်င္ သင္သည္ ထိုအရုပ္မေလး၏ပိုင္ရွင္ျဖစ္ေလျပီ။ အရုပ္မေလးအတြက္ သင္ၾကိဳက္သလို အက်ႌပံုမ်ားကို ကိုယ္တိုင္းႏွင့္ ၾကိဳက္သေလာက္ခ်ဳပ္ေပးလို႕ရသည္။ ျပီးလွ်င္ တစ္ေယာက္အရုပ္ႏွင့္ တစ္ေယာက္အရုပ္ ဘယ္သူ႕အ၀တ္ေတြက ပိုလွ ပိုဆန္းသစ္သလဲ ျပိဳင္ၾကရသည္။ ေနေမာင့္ကို ပန္းခ်ီဆြဲေတာ္ေသာ အစ္မလတ္က ဆြဲေပးကာ အက်ႌမ်ားလည္းခ်ဳပ္ေပးတတ္သည္။ ေနေမာင္တြင္ အရုပ္မေလးႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ရွိေလသည္။

ဒီလုိႏွင့္ ေနေမာင့္ကေလးဘ၀က ကစားမႈမ်ားသည္ တျခားေသာ ေယာက္်ားကေလးမ်ား၏ ကစားမႈမ်ားႏွင့္ မတူေတာ့ပဲ အျခားနားၾကီး ျခားနားလာခဲ့ရေတာ့၏။ ေနေမာင္ ေဆာ့ရန္ရည္ရြယ္၍ ေဖေဖ၀ယ္ထားေပးခဲ့ေသာ ေဘာလံုးေလးသည္ ယခုအခါတြင္ေတာ့ ဖုန္တို႕အလိမ္းလိမ္း လူးကပ္ေနျပီး တေလာက ၀ယ္လာေပးခဲ့ေသာ စစ္ေသနတ္ေလးကေတာ့ ဘယ္ေခ်ာင္တြင္ေရာက္လို႕ ဘယ္ေပါက္ေနျပီ မသိရေတာ့ျပီတည္း။

တျခားေယာက္်ားကေလးမ်ား ေဘာလံုးကန္ ကစားေနခ်ိန္တြင္ ေနေမာင္ကား အစ္မမ်ားႏွင့္ ေမာ္ဒယ္ရႈိးေလွ်ာက္တမ္းကစားေနခဲ့သည္။

တျခားေယာက္်ားကေလးမ်ား ေသနတ္ပစ္တမ္း ကစားေနခ်ိန္တြင္ ေနေမာင္သည္ စင္ဒရဲလား ျဖစ္ေနခဲ့သည္္။

တျခားေယာက္်ားကေလးမ်ား စြန္လႊတ္ေနခ်ိန္တြင္ ေနေမာင္သည္ ငါးေပါင္တင္လွ်င္ ငါးေပါင္လံုး ခုတ္ခ်ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဇယ္ေတာက္ရာ၌ ကၽြမ္းက်င္ ေနခဲ့ေလျပီ။

ေဖေဖကား တစ္ေနကုန္ ရုံးတြင္သာ အခ်ိန္ကုန္ေနရသူမို႕ ေနေမာင္ဘာ ကစားနည္းေတြကို ဘယ္လိုေဆာ့ေနလဲဆိုတာ မသိခဲ့ရွာေပ။ ေမေမကေတာ့ အိမ္ျခံေျမပြဲစားတစ္ေယာက္မို႕ အိမ္တြင္ရွိတဲ့အခါရွိလိုက္…တေနကုန္နီးပါး အျပင္မွာ ေရာက္ေနလိုက္ႏွင့္ ေနေမာင့္ကိုဂရုမစိုက္ႏိုင္အားခဲ့ၾကေခ်။ ေနေမာင္ကား အစ္မမ်ားႏွင့္ ေကာင္းေကာင္း အေဖာ္ျပဳလွ်က္ပင္တည္း..။

x           x           x

ေနေမာင္ သူငယ္တန္းေက်ာင္းစတက္ရေသာအခါတြင္မူကား ေနေမာင္၏ တျခားေယာက္်ားေလးမ်ားႏွင့္ မတူေသာေျပာင္းလဲမႈေတြက ထင္ရွားလို႕လာခဲ့ျပီျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းစိမ္းေဘာင္းဘီအစား အစ္မမ်ားလို စကတ္ဖားဖားသာ ၀တ္ခ်င္သည္ဟု ပူဆာလာေခ်ျပီေကာ။ ေမေမကား ေဖေဖမသိေအာင္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေခ်ာ့တစ္ခါ ေျခာက္တစ္လွည့္ႏွင့္ ေနေမာင့္ကို ေဘာင္းဘီ မရရေအာင္၀တ္ေပးရ၏။ ေနေမာင့္အဖို႕ေတာ့ စင္ဒရဲလားလုပ္တိုင္း စကတ္၀တ္ေနက်လိုမို႕ အဆန္းရယ္လို႕ပင္ မဟုတ္ခ်င္ေတာ့ျပီ။ ဂါ၀န္ဆိုသည္မွာ ခႏၶာကိုယ္ကို အတန္ငယ္ လႈပ္ရွားလိုက္ရံုမ၊ွ်ျဖင့္ ေလထဲ ေ၀့၀ဲသြားတတ္သည္။ ေနာက္ျပီး မိမိက ေျပးလိုက္လွ်င္လည္း ကိုယ့္ေနာက္တြင္ တလူလူ လြင့္ပါလိုက္လာေနတတ္သည္မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား သေဘာက်စရာ ေကာင္းလိုက္ေလသလဲကြယ္။ ေဘာင္းဘီလိုလည္း မဟုတ္..။

သနပ္ခါးကေတာ့ ေမေမကိုယ္တိုင္သေဘာက်စြာ လိမ္းေပးသည္မို႕ အထူးေျပာစရာမလို။ တစ္ခုပဲရွိသည္။ ေနေမာင္၏ ဆံပင္မ်ားသည္ အစ္မေတြလို ဖဲၾကိဳးေလးေတြႏွင့္ စည္းထားရေလာက္ေအာင္ မရွည္။ ဤသည္ကိုေတာ့ ေနေမာင္ စိတ္ပ်က္လွ၏။

ေက်ာင္းတြင္လည္း ေနေမာင္သည္ ေယာက္်ားေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ အတူတူသာထိုင္ေနရေသာ္လည္း သိပ္ျပီးမတည့္လွ။ သူတို႕ ကစားေသာ အရာမွာ ေဘာလံုးျဖစ္သည္။ ေနေမာင္လို ၾကိဳးလည္းမခုန္တတ္ၾက၊ ေနာက္ျပီး ေနေမာင့္မွာလို အရုပ္ကတ္ေတြလည္း မရွိၾကျပန္။ သူတို႕မွာရွိသည္က ေသနတ္မ်ားသာ။ ေျပာေနၾကသည့္ အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ၾကည့္ပါဦး ပါ၀ါရိန္းဂ်ားတဲ့… ကားက်ည္စိုး တဲ့…ႏွံေကာင္ က်ည္စိုးတဲ့။ ေနေမာင္ သိလည္းမသိ ၾကည့္လည္းမၾကည့္ဘူး။ ေနေမာင္ ၾကည့္ဖူးသိဖူးတာေတြက စင္ဒရဲလား…စႏႈိး၀ိႈက္ ႏွင့္ စလစ္ပင္းဗ်ဴတီတို႕သာ။

ထိုအခါ ေနေမာင္သည္ မိမိႏွင့္ေဆာ့ကစားရာတြင္လည္း တူ၊ စကားေျပာေသာ အေၾကာင္းအရာုေတြလည္းတူ…အရုပ္ကပ္ရွိတာျခင္း လည္းတူေသာ စာသင္ခန္းတစ္ဖက္ျခမ္းက မိန္းကေလးေတြႏွင့္ သြားေရာက္ေပါင္းမိသည္။

ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ေပါင္းသင္းရသည္မွာ အဆင္လည္းေျပသည္။ ေနေမာင္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာသည္။ ေယာက္်ားေလးေတြလို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းေတြလည္း မေဆာ့ၾကဘူး အႏိုင္လည္းမက်င့္ၾကဘူး။ တစ္ခါတြင္ ေနေမာင္သည္ အတန္းပိုင္ဆရာမ အျပင္သြားခိုက္ မေန႕ညက အစ္မလတ္ခ်ဳပ္ေပးထားေသာ အက်ႌအသစ္ကိုၾကြားခ်င္ေဇာျဖင့္ မိန္းကေလးေတြဖက္ ကူးလူးကာ အရုပ္ကတ္သြားေဆာ့သည္။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေဆာ့ေနဆဲ…(…အထက္ကႏွင့္အဆင္မေျပျဖစ္လာဟန္ရွိေသာ) အတန္းပိုင္ဆရာမ သည္စိတ္တိုတိုႏွင့္ အခန္းထဲပန္၀င္လာရာ မိန္းကေလး ခုံေတြဖက္ လာေဆာ့ေနေသာ ေနေမာင့္ကို မ်က္စိစပါးေမႊးစူးသြားပါသည္။

``ဟဲ့….ဟို အေျခာက္ကေလး ကိုယ့္ေနရာ ကိုယ္ျပန္သြားစမ္း..´´

ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာ ဆရာမ၏ အသံအဆံုးတြင္ တစ္ဖက္ျခမ္းက ေယာက္်ားေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေနေမာင္အား လက္ညွိဳးထိုးကာ တ၀ါး၀ါးႏွင့္ ရယ္ၾကပါေတာ့သည္။ ေနေမာင္ကေတာ့ ဆရာမ သူတို႕ဘာေျပာမွန္းပင္ မသိလိုက္။

``အေျခာက္ကေလး´´ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို သူမသိရွာ။ သို႕ေသာ္ အတန္းပိုင္ဆရာမကေတာ့ တျခားကေလးေတြအား ေနေမာင့္ကို ေခၚရန္ စကားလံုးတစ္လံုး အသစ္သင္ေပးလိုက္ပါသည္။ ယင္းမွာ အေျခာက္ဟူေသာစကားလံုးပင္တည္း။ ဟုတ္ပါသည္ ထိုေန႕မွစ၍ တျခားကေလးေတြသ္ည ေနေမာင့္ကို အေျခာက္လို႕သာ ေခၚၾကေတာ့သည္။

x           x           x

အေျခာက္ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို မသိရွာေသာ ေနေမာင္သည္ အိမ္သို႕ေရာက္ေလလွ်င္ အေျခာက္ဆိုတာ ဘာလဲေမးရန္အတြက္ အိမ္ေရွ႕ ခန္းတြင္ အသင့္ထိုင္ေနေသာ အေဖ့ကိုေတြ႕ပါသည္။

`ေဖေဖ…ဆရာမက သားကို အေျခာက္လို႕ေျပာတယ္။ အေျခာက္ဆိုတာ ဘာလဲဟင္´

`ဘာကြ´

အရင္လိုပင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ၾကင္နာစြာ သူနားမလည္လည္ေအာင္ ရွင္းျပမည္ဟူေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ေစာင့္ေနခဲ့ရေသာ ေဖ့ေဖ့ထံမွ ေပါက္ကြဲသံသည္ ေနေမာင့္ကို ဆတ္ကနဲ တုန္သြားေအာင္အျပည့္အ၀ ေၾကာက္လန္႕သြားေစသည္။ ဘာျပန္ေျပာရမည္ မသိစြာ ေနေမာင္ ေၾကာင္အေနဆဲ။ ေဖေဖသည္ ကုလားထိုင္မွ ၀ုန္းကနဲထလိုက္ပါသည္။ ေဖေဖ့ေပါင္ေပၚတြင္ တင္ထားေသာ သတင္းစာမွာ ဖ်တ္ကနဲ ေအာက္သို႕ျပဳတ္က်ျပီး စာရြက္မ်ား တစ္စစီျပန္႕က်ဲထြက္လာကုန္သည္။

`ဘယ္လို….မင္း အတန္းပိုင္ဆရာမက မင္းကို ဘယ္လိုေခၚလိုက္တာ။ အေျခာက္ ဟုတ္လား…´

ေနေမာင္ ျပန္ေျဖရမလား မသိေခ်။ ဟုတ္တယ္လို႕ေျပာရင္ ေဖေဖစိတ္ဆိုးမွာလားမသိ။ မဟုတ္ဘူးလို႕ညာရင္ေကာင္းမည္။ သို႕ေသာ္ ေနေမာင္ ညာတာကို ေဖေဖက ၾကိဳသိတတ္သည္။

`ဟုတ္တယ္….ေဖေဖ´

ေနေမာင့္ရင္ထဲမွ အေၾကာက္တရားမ်ားသည္ ရင္ဘတ္ကို အတင္းဖိႏွိပ္ဆုပ္ေခ်ေနကာ လည္ပင္း၌ တစ္ဆို႕ဆို႕ၾကီးျဖစ္လာေစ၏။ အဲဒီ အေျခာက္ဆိုေသာ စကားလံုးက ဘာေၾကာင့္ အဲ့ေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းေနရတာလဲ။

မ်က္ေထာင့္ၾကီးမ်ားနီကာ တစ္ကိုယ္လံုး တုန္ယင္ေနေသာ ေဖေဖသည္ ေနေမာင့္ကို ေဒါသတၾကီး ေအာ္ေငါက္ပစ္လိုက္ေသာအခါ ေနေမာင္ မ်က္ရည္မ်ားက်လာရေတာ့၏။

`မင္း ငါ့ေရွ႕ကထြက္သြားစမ္း….ေခြးမသား´

ေနေမာင္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေအာင္ေၾကာက္လန္႕ေနျပီး ေနရပ္မွာပင္ ရပ္ျမဲရပ္လ်က္ ငိုေနေသာအခါ ေဖေဖသည္ မသနားလာသည့္ အျပင္ ပိုေတာင္ ေဒါသထြက္လာေသးသည္။

` မင္း ငါ့ေရွ႕မွာ လာငိုျပမေနနဲ႕။ ေအေပးေလး….မင္း အဲလို ငိုေနလို႕လည္း မင္းကို အေျခာက္လို႕ေျပာတာ။ ဘယ္လို အတန္းပိုင္ဆရာမ တုန္းကြာ။ ေတာက္….မင္း တိတ္စမ္း အသံမထြက္နဲ႕´

ေနေမာင္သည္ ငိုေနရာမွ အတင္းပင္မငိုေအာင္ ခ်ဳပ္တည္းထားရေသာအခါ လည္ေခ်ာင္းကျပည့္လာျပီး အင့္ကနဲ အင့္ကနဲ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ လြတ္ထြက္ခ်င္သည္။ အတင္းပင္ လက္သီးကိုဆုပ္ျပီး အသံတစ္ခ်က္မွ မထြက္ရေအာင္ေနေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ေခ်။ အင့္ကနဲ အင့္ကနဲထြက္ခ်င္သည္။ ဒါကိုပင္ ေဖေဖက စိတ္မေက်နပ္ႏိုင္။

``တိတ္ပါဆိုေနမွ မတိတ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ငါ မင္းကို လက္နဲ႕ထိေသးလား ဟမ္..လက္နဲ႕ထိေသးလို႕လား….။ ငိုမေနနဲ႕….ငိုတာ အေျခာက္အလုပ္။ ေျပာတာ မရေသးဘူးလား´´

ေဖေဖသည္ ေျပာရင္း စိတ္ပိုတိုလာဟန္ျဖင့္ ေနေမာင္အား လက္ျဖင့္ရြယ္လိုက္ေသာအခါ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ႏွင့္ ေနေမာင္သည္ ထိန္းထားသမွ် လႊတ္ထြက္ကုန္ကာ ေအာ္ျပီး ငိုမိလိုက္ေတာ့သည္။

တက္ေခါက္သံျပင္းျပင္း တစ္ခ်က္ေခါက္ရင္း ေဖေဖ ေနေမာင္ေရွ႕မွ ထြက္သြားေသာအခါ သတင္းစာမ်ား ေလထဲတြင္ ျပန္႕က်ဲကုန္ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစကာ ေဖေဖသည္ ေနေမာင့္ကို မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ပါေတာ့သည္။ ေမေမကေတာ့ ေနေမာင့္ အိပ္ကာနီးတြင္ တိုးတိုးေလး လာမွာရွာ၏။

``သား…..ေနာက္ေန႕ကစျပီး သားမမေတြနဲ႕ မေဆာ့နဲ႕ေတာ့ေနာ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေဆာ့ ၾကားလား၊ မဟုတ္ရင္ သားေဖေဖရိုက္လိမ့္မယ္´´

သို႕ေသာ္ ဘယ္ေလာက္ပင္ အစ္မေတြႏွင့္ မေဆာ့ဖို႕ ထိန္းထားထိန္းထား တစ္ခါ တစ္ခါတြင္ေတာ့ ေနေမာင္သည္ ေဖေဖ မရွိဘူး အထင္ႏွင့္ အစ္မမ်ားနဲ႕ သြားေဆာ့တတ္သည္။

ေနေမာင္၏ အရုတ္ကဒ္အက်ႌေလးမ်ားမွာ လွပဆန္းသစ္ေသာေၾကာင့္ အစ္မမ်ားက ခ်ီးက်ဴးျပီး ေဆာ့ေနခိုက္မွာပင္ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေနေမာင္ ေဆာင့္ဆြဲလြဲေခၚျခင္းကို ခံလိုက္ရေတာ့၏။

`ဟယ္….ေဖေဖ´ ဟူေသာ အစ္မမ်ား၏ အသံမ်ားႏွင့္အတူ ေနေမာင္၏ ေျခေထာက္ေပၚ က်လာသည္က ခပ္စပ္စပ္ နာက်င္မႈတစ္ခု..။

``အဲ့ဒီ အရုပ္ကဒ္ေတြနဲ႕ မေဆာ့ပါနဲ႕လို႕ ငါမင္းကို ေျပာထားတာ မရဘူးလား´´

`ရႊမ္း´

ေဖေဖ တစ္ခါေျပာျပီးတိုင္း ၾကိမ္လံုးက ေနေမာင့္ေျခေထာက္ေပၚ တစ္ခါက်သည္။

`ေနာက္တစ္ခါ ကစားဦးမလား၊ ေျပာစမ္း…..ေနာက္တစ္ခါ ကစားဦးမလား´

`ရႊမ္း..´

`မကစားေတာ့ပါဘူး….အီးဟီးဟီး….မကစားေတာ့ပါဘူး´

ထိုစဥ္ကတည္းကပင္ ေနေမာင္၏ တီထြင္ဖန္တီးမႈ ဥာဏ္မ်ားသည္ ရိုက္ခ်ိဳးျခင္းခံခဲ့ရေလသည္။

ေဖေဖ့ေရွ႕တြင္ဆိုလွ်င္ အစ္မမ်ားကစားသလို ၾကိဳးခုန္တမ္းေဆာ့ခ်င္ပါေသာ္လည္း ေဘာလံုးကန္ျပရသည္။ အိုးမုတ္ခြက္တမ္း ကစားခ်င္ေသာ္လည္း ေသနတ္မ်ားႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ဟန္ျပဳျပရသည္။ ခုႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္သည္ မိမိျပဳလုပ္ခ်င္ေသာ အရာမ်ားကို မလုပ္ရဘဲ ဟန္ေဆာင္ကာ စိတ္မပါေသာ အလုပ္မ်ားကို လုပ္ေနရသည္မွာ စိတ္ထဲ နာလြန္းလွပါသည္။

သို႕ေသာ္ ေနေမာင္ မည္မွ်ပင္ ေဖေဖေရွ႕ ေက်ာင္းကတျခားေယာက္်ားေလးေတြလို ေနျပေနျပ ေဖေဖကေတာ့ အျပစ္ရွာရန္အသင့္ ျဖစ္ေနတတ္သည္။

`မင္းလမ္းေလွ်ာက္တာ ဖင္လႈပ္ျပီးေလွ်ာက္မေနနဲ႕ ေခြးမသား..´´ဟုဆိုကာ ေနေမာင့္ကို ေျခေထာက္ႏွင့္ လွမ္းကန္တတ္သည္။

`စကားေျပာတာကိုက အေျခာက္လိုလို ဂန္ဒူးလိုလိုနဲ႕…ျပန္ျပင္ေျပာစမ္း ေဟ့ေကာင္´ဟုဆိုကာ သူစိတ္ေက်နပ္မႈ မရမျခင္း ေနေမာင့္ကို အတင္းခပ္မာမာ စကားဆိုခိုင္းတတ္သည္။

အိမ္တြင္ ေနေမာင္ လံုး၀မေပ်ာ္ေတာ့ပါ။ ဟုတ္ကဲ့… ေက်ာင္းတြင္ေရာ ေနေမာင္ ေပ်ာ္ရသည္လား..။

အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ သူသည္ ေနေမာင္ မဟုတ္ေတာ့ျပီ။ အေျခာက္သာျဖစ္သည္။ ဘယ္ေယာက္်ားေလးကမွ သူ႕ကို စကားေကာင္းေကာင္း မေျပာသလို တစ္ခုခု ရယ္စရာျဖစ္လာလွ်င္လည္း သူ႕ကိုသာ ၀ိုင္းရယ္ၾကသည္။ ေနေမာင္သည္ ေယာက္်ားေလးမ်ား၀ိုင္းတြင္ အခုထိ ၀င္မဆံ့။ ေက်ာင္းတြင္ သူအႏိုင္က်င့္ခံရသည္။ သူဘာလုပ္လုပ္ ေျပာစရာက ျဖစ္ကိုျဖစ္ေနသည္။ ဥပမာ…ေက်ာင္းတြင္ အတန္းထဲ၌ သခၤ်ာတစ္ပုဒ္တြက္ခုိင္းသည္ဆိုပါစို႕…ျပီးသူ အရင္လာျပဆိုေတာ့ ေနေမာင္ အရင္ျပီးသည္မို႕ သြားျပသည္။ ဤသည္ကို ေယာက္်ားေလးဘက္က ေအာ္၏။

`ေသာက္ေျခာက္….ျပီးျပီဆိုျပီး မာန္တက္ျပမေနနဲ႕။ အေျခာက္က အေျခာက္ပဲ…ေယာက္်ားစစ္စစ္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး´တဲ့။

ဆရာမကလည္း ဘာမွျပန္မေျပာ။ ရယ္ခ်င္သလိုလိုနဲ႕ ေနေမာင့္ကိုသာၾကည့္ေနခဲ့ပါသည္။

x           x           x

အဘယ့္ေၾကာင့္မွန္းေတာ့ မသိ…ေနေမာင္သည္ ဥာဏ္ေကာင္းလွသည္။ အတန္းထဲတြင္ အျမဲလိုလို ပထမရသည္။ သို႕ေသာ္ မည္သူကမွ် သူ႕ကို အထင္မၾကီး၊ သူ႕ဥာဏ္ေကာင္းမႈအတြက္လည္း သူ မေက်ာ္ၾကားေခ်။ အလြန္စာညံ့ေသာ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ဆိုလွ်င္ပင္…

`ငါတို႕က စာေတာ့မေတာ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေယာက္်ားစစ္တယ္။ ေလာကမွာ ေယာက္်ားစစ္ဖို႕လိုတယ္´ဟုပင္ ေပၚတင္ၾကီးလာေျပသည္။ ေနေမာင္ မခံခ်င္စြာ ျပန္ေျပာမိသည္။

`ေအး….ငါလို အေျခာက္ေတာင္ေတာ္ေနတာ နင္တို႕ေတြက ေယာက္်ားစစ္စစ္ျဖစ္ျပီး ငါ့ေလာက္ေတာင္ မေတာ္ဘူးမဟုတ္လား´

`ဟား ဟား….ငါတို႕က ေတာ္ခ်င္ေတာ္ မေတာ္ခ်င္ေန…နင့္လို မ်ိဳးမစစ္ ႏွစ္ပိုင္းတစ္ပိုင္း မျဖစ္ေတာ့ရင္ ျပီးတာပဲ´ဟု ထိုသူက အႏိုင္ပိုင္းကာ ထြက္သြားပါသည္။ ထိုေန႕က ေနေမာင္ မ်က္ရည္က်မိ၏။

ေဖေဖသည္ သူ အဆင့္တစ္ရသည့္အတြက္ ဘယ္တုန္းအခါကမွ မခ်ီးက်ဴးခဲ့ေသာ္လည္း တစ္လမ္းေက်ာ္မွ ေယာက္်ားပီသလွကာ မိန္းကေလးေတြကို တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္တြဲတတ္ေသာ ေအာင္ေအာင္ဆိုသည့္ေကာင္ေလးကိုေတာ့ အင္မတန္ ခ်ီးက်ဴးလွသည္။

``ေကာင္ေလးက လူၾကီးလည္း သိတတ္တယ္။ အေပါင္းအသင္းလည္း အဆင္ေျပတယ္´´

ဒါေပမယ့္ သူ ေက်ာင္းမွာ စာေမးပြဲက်တာ ေဖေဖဘာမွမေျပာဘူး။

တေလာက မိဘပိုက္ဆံ ျပန္ခိုးတာေဖေဖဘာမွမေျပာဘူး။

တေလာက ရန္ျဖစ္လို႕ အခ်ဳပ္မွာ တစ္ညအိပ္လိုက္ရတာ ေဖေဖဘာမွမေျပာဘူး။

ဘယ္ေတာ့မဆို တစ္ေယာက္ေယာက္ႏွင့္ေတြ႕လွ်င္ ကိုယ့္ကိုႏွိမ္မွာပါပဲ အေျခာက္ဆိုျပီး ေျပာမွာပါပဲဟု အတတ္တြက္ထားေသာ ေနေမာင္သည္ ဘယ္သူႏွင့္မွ အေပါင္းအသင္းသိပ္မလုပ္ေတာ့သလို အလိုလိုေနရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငါဟာ ယုတ္ညံ့ေသာသူ ….ငါဟာ ရြံရွာဖြယ္ အေျခာက္ၾကီးဟူေသာ အားငယ္စိတ္မ်ား ၀င္ေနတတ္ကာ လူေတာလည္း မတိုးေတာ့ေခ်။

ေနေမာင္ ဆယ္တန္းေရာက္ေတာ့ ေမေမဆံုးသည္။ ေမေမ….တစ္ေလာကလံုးတြင္ ေမေမသည္ သူ႕ကို ဘာမွ အျပစ္မဆိုခဲ့ဆံုးလူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ေနေမာင္ ဘာျဖစ္ေနျဖစ္ေန ေမေမ့အျပံဳးက အရင္ကလို ေႏြးေထြးျမဲ။ ေနေမာင့္ကို သားတစ္ေယာက္အျပင္ ဘာမွထပ္ျပီး ပိုမစဥ္းစားခဲ့။ ေနေမာင္သည္ ေမေမ၏ ထာ၀စဥ္ေသာ သားတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ ေမေမလည္း မရွိေတာ့ျပီ..။ ေမေမဆံုးသြားကတည္းက ေဖေဖသည္ ေနေမာင့္ကို စကားမေျပာေတာ့ေခ်။

ေနေမာင္သည္ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ အက်ႌဒီဇိုင္းမ်ားထြင္ရာ၌  ပါရမီပါေသာသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္လားမသိ ေအမီဟူေသာ ဒီဇိုင္နာအေျခာက္မတစ္ေယာက္ႏွင့္ေတြ႕ကာ ေနေမာင္ သင္တန္းမ်ားတက္ျဖစ္သည္။ ေဖေဖ့ကိုေတာ့ အသိမေပးခဲ့။

သင္တန္းဆင္းေတာ့ ေနေမာင္အထည္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ ေအမီႏွင့္ေပါင္းျပီး လုပ္ျဖစ္ပါသည္။ ေနေမာင္၏လက္ရာမ်ားကာ ဆန္းသစ္ကာ လွပ ေသာေၾကာင့္ နာမည္ရသည္။ ၀င္ေငြမ်ား ရလာသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လိုက ဘယ္လိုသိသြားသည္မသိဘဲ ေဖေဖသည္ ေနေမာင္ ဒီဇိုင္နာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာသိသြား၏။ ထိုေန႕ညက ေနေမာင္ သူ၏ ပထမဆံုးေသာ ၀င္ေငြျဖင့္ ေဖေဖ့ကို ကန္ေတာ့ခဲ့သည္။

``မင္း ကန္ေတာ့တာ ငါလက္မခံဘူး။ မင္းရဲ႕ မဟုတ္တရုတ္ လမ္းကိုမင္းပဲေရြးခဲ့တာ။ မင္းဘ၀ မင္းေရြးတာ။ ငါ့မွာ သားဆိုတာ မရွိဘူး´´

ဟု ေဖေဖက ခပ္ျပတ္ျပတ္ပင္ဆိုခဲ့သည္။ ေနေမာင္ ဘာမွ ျပန္မေျပာခဲ့ပါ။ အျပန္တြင္ေတာ့ မ်က္ရည္မ်ား က်မိေတာ့၏။

ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာေရြးလို႕ ဒီလိုအေျခာက္ျဖစ္လာတာလို႕ ေဖေဖဆိုလိုက္တာလား။

ေနေမာင္ ရယ္လိုက္စဥ္မွာပင္…..

မ်က္ရည္မ်ားက ပါးျပင္ေပၚ လွိမ့္ဆင္းျပန္သည္။

x           x           x

ေနေမာင္ေရွ႕တြင္ အလြန္လွပေသာ ညေနခင္း ပါတီတက္ မိန္းကေလးဂါ၀န္၀တ္စံုတစ္ထည္က အိပ္ယာေပၚတြင္ ျဖန္႕ခင္းလ်က္ရွိေနပါသည္။ ေနေမာင္သည္ အခ်ိန္အေတာ္ယူကာ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ခဲ့ျပီးျပီ။

အရင္လို အရယ္အျပံဳးမ်ားႏွင့္ ေလာကၾကီးက ဘာေျပာေျပာ ဘာမွမျဖစ္သလို ျပန္လည္တံု႕ျပန္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ…ေနေမာင္ ဒီ၀တ္စံုကို ၀တ္မွရမည္။

ေနေမာင္သည္ ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ ဂါ၀န္ကို စြပ္ခ်လိုက္၏။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေဖေဖႏွင့္ ေနေမာင္ ေ၀းကြာသြားသလို ခံစားလိုက္ရပါသည္။

သူ ဒီအခ်ိန္ကစျပီး မိန္းကေလးလို၀တ္ေတာ့မည္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူ၀တ္ခ်င္ေနခဲ့ေသာ ၀တ္စံု။ တစ္နည္းဆိုရလွ်င္ ခုႏွစ္ႏွစ္သားကတည္းက ၀တ္ခ်င္ခဲ့ေသာ ၀တ္စံုကို ေနာက္ ၁၅ႏွစ္ၾကာေတာ့မွ သူ၀တ္ခြင့္ရသည္။

ၾကိဳးမ်ားကို လက္လွ်ိဳစြပ္ကာ ၀င္လိုက္ေသာအခါတြင္ ေဖေဖႏွင့္ ပိုေ၀းသြားသလို ခံစားရျပန္သည္။ ေလာကၾကီး သူ႕ကိုဘယ္လိုတံု႕ျပန္ တံု႕ျပန္ ဘယ္လိုေ၀ဖန္ေ၀ဖန္ အျပံဳးမပ်က္ ခံႏုိင္ရည္ရွိဖို႕ သတၱိလိုသည္။

ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္သည္ သူ႕ကိုယ္သူ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟု အသြင္ေျပာင္းလဲပစ္ရန္အတြက္ သတိၱမ်ားစြာရွိရန္လိုအပ္သည္။ သို႕ေသာ္ သူဘာဆိုတာ တေလာကလံုး ျပျပီးေနာက္တြင္ေတာ့ သတိၱမ်ားအလိုလိုရလာေလသည္။

သူ ဒီလို ၀တ္ျခင္းသည္ ေယာက္်ားေလးမ်ားကို ျမွဴဆြယ္ရန္ သို႕မဟုတ္ ေလာကၾကီးကို အရြဲ႕တိုက္ရန္မဟုတ္။ သတိၱိရွိခ်င္ေသာ ေၾကာင့္သာ။ ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခုကို ေလာကၾကီးအား ခ်ျပႏိုင္ဖို႕ သတိၱလိုသည္။

ေနေမာင္တို႕အဖို႕မွာေတာ့ ေလာကၾကီးကို မ်က္ႏွာဖံုးျဖင့္ မည္မွ် ကာကြယ္ထားႏိုင္မည္နည္း။ ေလာကၾကီးကို လွည့္စားႏိုင္ေပမယ့္လည္း မိမိတို႕၏ ႏွလံုးသားကို ဘယ္လိုမွ မလွည့္စားႏိုင္သည္ကိုေတာ့ ေနေမာင္ လက္ခံႏိုင္သည္။

အခုေတာ့ ထိုသတၱိကို သူ၀တ္ဆင္လိုက္ေလျပီ။

ေဖေဖေျပာေသာ စကားတစ္ခြန္းကို သူ ရယ္ေမာခ်င္ပါေသးသည္။

``မင္းေရြးလိုက္တဲ့ လမ္းပဲေလ´´တဲ့။

ဟုတ္ကဲ့….အေျခာက္ဟူသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ ပက္စက္လွေသာ ကံတရား၏ အကြက္က်က် အစီအစဥ္မ်ားေၾကာင့္သာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိပဲ ျဖစ္လာရသူပင္တည္း။

အဘယ္ေၾကာင့္မ်ား…….သူငယ္စဥ္ကတည္းက အစ္မေတြၾကား ေနခ်င္တဲ့စိတ္ေတြရွိလာရသလဲ။ သူ အစ္မေတြကိုလည္း အျပစ္မေျပာပါ။ သို႕ေသာ္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုသည္ ဖန္တီးထားျပီးသားပင္။

အဘယ္ေၾကာင့္မ်ား ေယာက္်ားေလးျဖစ္လ်က္ႏွင့္ ေယာက္်ားေလးမ်ားျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္ဟု ပတ္၀န္းက်င္က ပံုေသသတ္မွတ္ထားသည့္ အရာမ်ားကို ေနေမာင္ မၾကိဳက္ခဲ့သနည္း။ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာကိုလည္း ေနေမာင္ အျပစ္မေျပာလိုပါ။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ လူေတြ မုန္းသည့္အရာကို ဘယ္လူေကာင္း တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ေရြးခ်ယ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္သည့္အရာလည္း မဟုတ္ပါ။

ေရြးခ်ယ္ခြင့္လည္း မရွိပါ။

ဟင့္အင္…..သူတို႕မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိပါ။

ဘ၀တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘဲ ရလာေတာ့ ထိုဘ၀တြင္ ေပ်ာ္ေအာင္ေနဖို႕ကလြဲျပီး လူတစ္ေယာက္သည္ ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ဦးမည္နည္း…။

အဘယ္ေၾကာင့္မ်ား………

ရႊမ္းရႊမ္းေသြး

Credit: www.colorsrainbow.com

Forced by classmate, Pride busted

‘ေဗာင္း….’

စာအုပ္ကိုပစ္ခ်လိုက္လို႕ လန္႕သြားတာလား သိပ္မလန္႕နဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ဒီငနဲကို သူေက်ာင္းစတက္ကတည္းက မုန္းေနခဲ့တာ။ သူက ေတာ္ေတာ္စိတ္ၾကီး၀င္ေနတဲ့ေကာင္ပါ…တပါးသူေတြ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ သူစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ေၾကာင္းအျမဲျပဖို႕ၾကိဳးစားတယ္….ျပီးေတာ့ သူ႕ကိုယ္သူ အရာရာမွာ အလြန္ smart က်ေၾကာင္းျပဖို႕အျမဲၾကိဳးစားေနတဲ့လူလည္းျဖစ္တယ္ဗ်။ ဘာမဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလး နည္းနည္းနဲ႕ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ အနည္းဆံုး သံုးေလးၾကိမ္ေလာက္ေတာ့ ဖိုက္တင္ play လုနီးနီးျဖစ္ဖူးတယ္။ တစ္ပါးသူရဲ႕ အားကိုး အားထားျပဳႏိုင္သူျဖစ္ဖို႕လည္း သူၾကိဳးစားတတ္တာေပါ့။ တျခားသူေတြ သူ႕ျပႆနာနဲ႕သူရွိတတ္ၾကတာ လူတိုင္းသိေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္းလည္းမသိ သူက တစ္ေယာက္ေယာက္ထက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ပိုမိုခ်ိန္ရြယ္ေနသလားလို႕။

သူ႕နာမည္က ဆန္းမင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းကို လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္လႏွစ္လေလာက္ကမွေျပာင္းလာတာ။ သူ႕စရိုက္နဲ႕သူ႕ ခႏၶာကိုယ္က လိုက္ပါတယ္ ထြားၾကိဳင္းသန္မာသူပါ။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းစာမွာေတာ့ သိပ္စိတ္မ၀င္စားတာလားဘာလားမသိ စာေမးပြဲ ႏွစ္ၾကိမ္သံုးၾကိမ္ေလာက္က်တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ထက္စာရင္ႏွစ္ႏွစ္သံုးႏွစ္ၾကီးတယ္လို႕ သတင္းရပါတယ္။ ရိုးရိုးသားသား ေျပာရရင္ သူနဲ႕ ဖိုက္ရမွာ လန္႕ပါတယ္ဗ် ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေပါင္ ၁၂၀ေလာက္သာရွိျပီး ျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္မို႕ပါ။ ဒါေပမဲ့ အေျခအေနအရ မလႊဲမေရွာင္သာျဖစ္ျဖစ္ေနေတာ့တာ။

တစ္ရက္ ကၽြန္ေတာ္စာသင္ခန္းထဲလွမ္းအ၀င္ သူက စသလိုလိုနဲ႕ေနာက္ကတြန္းလိုက္တာ ဟန္ခ်က္ပ်က္ျပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚလဲေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ကလည္း ၾကမ္းတမ္းတဲ့စကားလံုးေတြနဲ႕ သူ႕ကိုခ်က္ခ်င္းဆိုသလို တုန္႕ျပန္ေအာ္ဟစ္လိုက္မိပါတယ္။ `ေတာက္..´ ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ထြက္ၾကမ္းသြားမွန္းေတာ့သိပါတယ္ သူဒီေလာက္ထိ စိတ္ဆိုးသြားလိမ့္မယ္လို႕မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ ပခံုးကို ကိုင္ျပီး နံရံရွိရာဆီ သူအားၾကီးနဲ႕တြန္းကပ္လိုက္တာမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာျပင္နဲ႕နံရံ တသားတည္းလိုလိုျဖစ္သြားရသလို ထြားၾကိဳင္းလွတဲ့ သူ႕ရင္အုပ္ေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္အနားကပ္ကာ ဖားဖိုဆြဲလို႕ပါ။ အဲ….ဆရာ အတန္းထဲ၀င္လာေတာ့မွ သူ႕လက္ေတြရုပ္သိမ္းသြားျပီး ေဒါသေတြေလွ်ာ့သြားတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျပႆနာပိုမျဖစ္ခ်င္ၾကဘူးမဟုတ္လား။ သူ ကၽြန္ေတာ့္အနားကပ္ျပီး ခပ္တိုးတိုးေျပာသြားေသး တယ္ `မင္းနဲ႕ျပီးမွေတြြ႕ၾကတာေပါ့´တဲ့။

အဲ့ဒီေန႕ကစျပီး အတန္းထဲမွာ ဆရာမရွိဘူးဆိုပါက အတန္းသားအားလံုးေရွ႕မွာ စေနာက္ေတာ့တာပါပဲ မထိတထိေပါ့။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚေနၾကစကားလံုးေတြကေတာ့ ``ငပိန္…..အရိုးေျခာက္´´ ``မိန္းမလွ်ာ…ဂန္ဒူး´´ စသျဖင့္ေပါ့။ တစ္ရက္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို တမင္ေႏွာင္ယွက္တာမ်ိဳးျဖစ္ရပ္တစ္ခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့စကားလံုးေတြနဲ႕ တုန္႕ျပန္ေျပာဆိုပစ္လိုက္ မိတယ္။ အတန္းသူ အတန္းသားေတြအားလံုးနီးပါးက ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကေထာက္ခံတဲ့အေနအထားမ်ိဳးေလ …သူ႕အျပဳအမူက ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းအေႏွာင့္အယွက္သေဘာျဖစ္သြားတာမွမဟုတ္တာ။ သူ႕ကို သတိေပးလိုက္မိေသးတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရံုးကိုသြားတိုင္လုိက္မယ္လို႕ေကာေပါ့ေနာ္။

သူ ေတာ္ေတာ္ေဒါသထြက္သြားပံုရ သို႕မဟုတ္ ခံစားသြားခဲ့ရပံုေပၚတယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာက ရဲတြတ္ေနတာကိုျမင္ရတာကိုး။ သူ ရုတ္တရက္ ထရပ္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ လွမ္းလာပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ဆိုသလို အတန္းထဲဆရာ၀င္လာတာနဲ႕ အေတာ္ျဖစ္သြား ရပါေရာ။

အဲဒီေန႕မွာပဲ ျဂိဳလ္ေမႊခ်င္ေတာ့ Ferry Car မလာတာနဲ႕ ဘတ္စ္ကားစီးျပီး အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္က ျမိဳ႕စြန္ရပ္ကြက္ ဖက္က်တယ္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးျခံေတြ လယ္ကြက္ေတြကို ျဖတ္သြားရမယ့္အေနအထားပါ အေဖက ျခံက်ယ္က်ယ္နဲ႕ေနခ်င္လို႕ဆိုတာကိုး။ ကားမွတ္တိုင္ေလးကေန ၁၅ မိနစ္နီးပါးေတာ့ အိမ္ကိုေရာက္ေအာင္ေလွ်ာက္ရတယ္။ လိေမၼာ္ပင္ေတြ ၊ လိုက္ခ်ီးပင္ေတြ ၊ တိုင္းရင္း ေဆးပင္ေတြေဘးက လမ္းသြယ္ေလးအတိုင္း ျဖတ္သြားရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ျခံရဲ႕ေနာက္ဖက္ကိုေရာက္မွာမို႕ေရြးမိပါရဲ႕ မနက္က အိမ္ေနာက္ဖက္မွာ ေနပူျပထားခဲ့တဲ့ ႏွင္းဆီပ်ိဳးအိုးေလးေတြၾကည့္ခ်င္လို႕ေလ။ ညေနဘက္ဆိုေတာ့ လူေတာ့ျပတ္သဟ…..ဒါေပမဲ့ အိမ္နဲ႕မွ သိပ္မေ၀းတာ…ဟူး..။

ကိုယ့္အေတြးေလးနဲ႕ကိုယ္ေမ်ာရင္း ေလွ်ာက္လာတာ အစကေတာ့ မိုးရြာလို႕စိုေနတဲ့ ေျမလမ္းေလးမွာ ကိုယ့္ေျခသံကို အက်ယ္ၾကီးၾကား ရပါလား သတိျပဳမိလိုက္ပါတယ္။ ဟုတ္ေသးပါဘူးဆိုျပီး ေနာက္ျပန္လွည့္လိုက္ခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုတြန္းထိုး လိုက္တာကို ခံစားလိုက္ရျပီး ေျမျပင္ေပၚ ယိုင္လဲက်သြားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြေကာ ဒူးေတြေကာနာသြားရပါရဲ႕။ လူးလဲထဖို႕ ၾကိဳးစားရင္း ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆန္းမင္းကို ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာရပ္လ်က္သားေတြ႕ရသမို႕ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရပါတယ္။ အံ့အားတသင့္ ျဖစ္သြားရတာမို႕ ႏႈတ္ဖ်ားက `ေဟး…ဆန္းမင္း…ဘာျဖစ္?´လို႕ထြက္တဲ့စကားမဆံုးခင္မွာပဲ သူ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ဘက္ေျခခ်င္း၀တ္ကို ေဆာင့္ဆြဲခ်လိုက္ကာ ဘယ္ဘက္ပါးကို ခပ္ျပင္းျပင္းကို လက္သီးနဲ႕ထိုးခ်ပါေရာ။

ကၽြန္ေတာ္အေတာ့္ကိုေၾကာက္လန္႕သြားရပါတယ္။ `မထိုးပါနဲ႕ေတာ့ကြာ….ရပ္ ရပ္ပါေတာ့´ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထပ္ထိုးဖို႕ေရွ႕တိုးလာတုန္း ေတာင္းပန္ရတာေပါ့။ လန္႕တဲ့စိတ္နဲ႕ ခိုက္ခိုက္တုန္လာရရင္း `လာၾကပါဦး…..လာၾကပါ´ အကူအညီရလိုရျငား ေအာ္ႏိုင္သေလာက္ ေအာ္ေခၚမိရပါတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား လာကူညီႏိုင္မလားလို႕ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ထပ္ဘာျဖစ္လာဦးမယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မွ မသိ။ ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူ႕အကူအညီမွရဖို႕လမ္းမျမင္ဘူး ညေနပိုင္းဆို အလုပ္သမားေတြအကုန္ရွိမွမရွိတတ္ ေတာ့တာ။

`မင္းေတာ္ေတာ္ဟုတ္တဲ့ ေစာက္ေျခာက္ပဲ!!! ငါ့လိုလူကိုမ်ားဆဲလားဆိုလားလုပ္ရဲတယ္´ ေဒါသသံနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုေအာ္ျပီး ထပ္ျပီး တြန္းထိုးျပန္တယ္။ ေျမျပင္ေပၚ ကၽြန္ေတာ္ခပ္လြယ္လြယ္ပဲ လဲျပဳိရျပန္ေရာ။ သူ႕လိုထြားၾကိဳင္းလွတဲ့သူအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ဆို ေလထဲကိုေတာင္ အလြယ္တကူပင့္ေျမွာက္ႏိုင္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ထရပ္ဖို႕မၾကိဳးစားႏိုင္ေသးပဲ ႏုလံုးခုန္ႏႈန္းေတြ အရမ္းျမန္လာ ရပါတယ္….။

ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို စျပီးေတာင္းပန္စကားဆိုရျပီေပါ့ေနာ္ သူက လက္သီးနဲ႕ထပ္ရြယ္ထားတာကိုး။ ``ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ….နာေအာင္ ထပ္မလုပ္ပါနဲ႕ေတာ့´။ သူ ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးကေျမျပင္ေပၚထိုင္ခ်လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကပ္ကာ `မင္းကို -ိုးသတ္ပစ္မယ္ ေ-ြးမ´လို႕တိုးတိုးေျပာတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ အၾကံအိုက္သြားရပါျပီ ဘာေတြဆက္ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့နားမလည္ေတာ့ပါဘူး။

သူ ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာင္း၀တ္ရွပ္အက် ႌကိုဆြဲျဖဳတ္တာ ၾကယ္သီးေတြကအလြယ္တကူျပဳတ္ကုန္ေရာ။ ခပ္ယိုင္ယိုင္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြက တားဆီးဖို႕ၾကိဳးစားေပမဲ့ အရာမထင္ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ Shock အၾကီးအက်ယ္ျဖစ္ေနခဲ့ျပီး `ဆန္းမင္း….မင္းဘာလုပ္ေနတာလဲ? ရပ္ေတာ့´ မႏွစ္ျမိဳ႕ျခင္းႏွင့္ စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားမႈေတြနဲ႕ အသံထြက္ခဲ့ရပါတယ္ ဘာေတြျဖစ္ေနခဲ့တာလဲေပါ့။

သူရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ပက္လက္ျဖစ္ေအာင္တြန္းလွဲ အေပၚကတက္ခြ ကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေခါင္းေပၚကေျမျပင္ေပၚကပ္ေန ေအာင္သူ႕လက္ၾကီးနဲ႕ဖိတြန္းထားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာျပင္အႏွံ႕သူအနမ္းမုန္တုိင္းထန္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ပ်ိဳ႕အန္ မိမတတ္ ရင္ထဲကပ်ိဳ႕တက္လာရပါတယ္။

ဒီျမင္ကြင္းမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ရုပ္ရွင္ထဲမွာၾကည့္ဖူးတယ္…..ေယာက္်ားတစ္ေယာက္က မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို မုဒိန္းက်င့္ကာနီး သူမလက္ကို ေခါင္းေပၚေျမွာက္ထားတဲ့အေနအထားနဲ႕ စုကိုင္ခံထားရတာ….သူမအတြက္ ကူကယ္ရာမဲ့ ျပီးေတာ့ အရွက္ကြဲျခင္း။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း အဲ့ဒီ အကူအကယ္မဲ့ေနတဲ့ မိန္းကေလးပါပဲ။

`ေသာက္ေျခာက္……မင္း-င္ျပဲျပီး ေသြးထြက္ေအာင္ကိုငါလုပ္မွာ´

သူ ကၽြန္ေတာ့္နားသန္သီးကို သူအငမ္းမရနမ္းတာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရြံ႕စရာေကာင္းတဲ့စိတ္ခံစားမႈေတြတဖြားဖြားေပါ့။ သူက ကၽြန္ေတာ္ ရုန္းကန္ေနတာကို ရယ္သြမ္းေသြးလိုက္ရင္း `မင္းက ဆရာ့ကိုတိုင္ဦးမလား……..ဟား ဟား….မင္း ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာျပရဲေအာင္ ငါလုပ္ပစ္မယ္´လို႕ ျခိမ္းေျခာက္တယ္ဗ်။

သူ႕ရဲ႕သန္မာတဲ့ အသက္ရွဴထုတ္ေလေငြ႕ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္တေလွ်ာက္ႏွင့္ လည္တိုင္အႏွံ႕ခံစားရပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္လည္ တိုင္ကို တရႈိက္မက္မက္နမ္းရင္း ကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွစ္ဖက္ကို သူ႕လက္တစ္ဖက္နဲ႕ထိန္း က်န္လက္တစ္ဖက္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ဖို႕စလုပ္ပါေရာ။

ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုတုန္႕ျပန္ရမွန္းမသိ….ေတာ္ေတာ့္ကို ကူကယ္ရာမဲ့ေနခဲ့ပါျပီ။ သူ ထရပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီႏွင့္ အတြင္းခံကိုပါဆြဲ ခၽြတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ထရပ္ကာ  အိမ္ရွိရာလမ္းဘက္ကိုေျပးပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕လက္ကေနထြက္ေျပးဖို႕ ျပီးေတာ့ ပုန္းကြယ္ဖို႕ၾကိဳးစားပါတယ္ ေအာင္ျမင္လား…အ….သူက ပိုျပီးလွ်င္ျမန္သလို ကၽြန္ေတာ့္ကိုဖမ္းဖို႕စြမ္းအင္ကလည္မ်ားသား။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲဖက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္အက် ႌကို ခၽြတ္ပစ္လိုက္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္တကိုယ္လံုးလဲ အ၀တ္မဲ့သြားေရာေပါ့ဗ်ာ။

အခုအိမ္ေနာက္ဖက္နားက ျမက္ပင္ရွည္ေတြၾကားထဲ တိုး၀င္မိျပီးသားျဖစ္သြားရသလို ပိုျပီးစိုးရိမ္စိတ္ေတြျဖစ္လာရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရူးႏွမ္းမႈေၾကာင့္ျဖစ္တာပဲ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို မထိုးႏွက္ မရိုက္ပုတ္ခင္ လြတ္ေျမာက္ဖို႕ၾကိဳးစားခဲ့ရမွာ။
သူ ကၽြန္ေတာ့္ -ိင္တန္ဆာကိုၾကည့္ျပီး ရယ္ပါေတာ့တယ္….သိပ္ထြားတဲ့အထဲမွာပါမွမပါတာပဲေလ။
`ဟားဟား….တစ္ေက်ာင္းလံုးေရွ႕မွာ မင္းေဘာင္းဘီကိုဆြဲခၽြတ္ခဲ့ရမွာ…´
သူျမက္ခင္းေပၚကၽြန္ေတာ့္ကို တြန္းဖက္ထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္အစံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားရင္း အနမ္းမုန္တိုင္းထန္ျပန္ေပါ့တစ္ခါ။ ဘာေၾကာင့္လဲမသိ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ အေတာ့္ကိုမာေတာင့္လာတယ္လို႕ခံစားရပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကပ္ခါ `မင္း ငါ့-ီးကိုၾကည့္မလား?´ေျပာျပီး ပါးကိုတရႊတ္ရႊတ္နမ္းပါ၏။ `ၾကည့္´ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုခြထိုင္ထားရာက ျပန္မတ္လိုက္ျပီးေနာက္ သူ႕ေဘာင္းဘီ ဇစ္ကိုဖြင့္ လက္ေတြကိုလွ်ိဳထည့္လိုက္ျပီးသကာလ ပစၥည္းၾကီးကိုစြဲထုတ္ပါေတာ့တယ္။

WOWwwww!! အနည္းဆံုး ၆လက္မေလာက္ေတာ့ရွိမယ္ အသားေခ်ာင္းၾကီးက။ ဘာမွန္းမသိဘူး အဲဒါကိုျမင္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ငပဲက ပိုပိုမာလာတယ္။ သူကအသားျဖဴတာေၾကာင့္ သူ႕ပစၥည္းက ပန္းေသြးေရာင္ကိုထလို႕ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြက ဘာျဖစ္လာလဲမသိဘူး နည္းနည္းထူးဆန္းတဲ့ခံစားခ်က္ေတြျဖစ္တည္လာတယ္။ ဒီေကာင့္ကို ကၽြန္ေတာ္မုန္းေနတာေလ…..အခု ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေရာက္ေနတယ္ ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ေမ့ေလ်ာ့ကုန္ျပီဗ်။

သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆံပင္ကိုဆြဲျပီး ဒူးေထာက္အေနအထား ထထိုင္ေစပါတယ္….ျပီးေတာ့ သူ႕ေဘာင္းဘီကို ဒူးထိဆြဲခ်လိုက္ကာ ၾကီးမားထြားၾကိဳင္းလွသည့္ သူ႕ေရႊဥနဲ႕ ဆီးစပ္ကအေမႊးႏုေတြကိုရွင္းကနဲျမင္ေစပါေရာ။ ဒီေလာက္ထြားတာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွမျမင္ဘူးခဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီးစပ္တြင္မေတာ့ အေမႊးႏုအနည္းငယ္သာရွိပါတယ္။

`-ုပ္စမ္း´တဲ့သူက ခပ္ထန္ထန္အမိန္႕ေပးတယ္ဗ်။

`အာ…မ-ုပ္ဘူး´ ကၽြန္ေတာ္ေအာ္လည္းေအာ္ အေ၀းကိုထြက္ေျပးဖို႕လည္းၾကိဳးစားပါတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲထိန္းျပန္ေရာ…. ဆံပင္ေတြကိုေဆာင့္ဆြဲတာမ်ား ကၽြတ္ထြက္သြားမလားခံစားရပါတယ္။ နာလြန္းလို႕ပါးစပ္ကို ဟျပီးေအာ္ဟစ္မိပါရဲ႕။ သူ႕ရဲ႕အသားႏု တစ္ခုလံုးကို ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲအလိုက္သင့္အျမန္ထည့္ပါတယ္။ ``မင္းငါ့ပစၥည္းကိုကိုက္ဖို႕ၾကိဳးစားရင္….မင္းဥေတြကိုျဖတ္ျပီး မင္းျပန္ေကၽြးပစ္မယ္! ငါေျပာတဲ့အတိုင္းလိုက္နာျပီး ငါ့-ီးကို-ုပ္စမ္း´´ အမိန္႕သံကခပ္ျပင္းျပင္းပါ။

ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးေတြကိုမွိတ္ အသက္ကိုရွဴတာကိုေအာင့္ သူ႕ပစၥည္းကို Lollypop တစ္ခုလိုစျပီး-ုပ္ရပါတယ္။ ဒီထက္ပိုျပီး ကၽြန္ေတာ္ မလုပ္ႏိုင္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေခါင္းကိုဆြဲကိုင္ျပီး ဖိဖိသြင္းတာ သူ႕ဆီးစပ္က အေမႊးႏုမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းေတြထိေတြ႕တဲ့အထိပါ။ အသက္ရွဴေအာင့္ထားတာကို တစ္ခ်က္လႊတ္လႊတ္မိလိုက္ခ်ိန္မေတာ့ သူ႕ဆီးစပ္အေမႊးႏုမ်ားဆီက အနံ႕တစ္ခ်ိဳ႕ရပါတယ္။ သူ႕ပစၥည္းက ပိုပိုမာလာသလို ျပီးေတာ့ရေနတဲ့အနံ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြက လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာျဖစ္စျပဳလာကာ ပါးစပ္ကို အလိုက္သင့္ လႈပ္ရွားေပးေနမိပါေရာ။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္-ုပ္ဖို႕ေတာ့ ခဲယဥ္းပါတယ္ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူ႔ပစၥည္းကိုအထဲ ေရာက္ဖို႕ကိုသာသူၾကိဳးစားျပီး ဖိဖိသြင္းေနတာကိုး။ ငါးမိနစ္ေျခာက္မိနစ္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုျပဳစုေပးျပီးေနာက္ မာေတာင့္ေနဆဲ သူ႕ပစၥည္းကို ပါးစပ္ထဲကေနဆြဲထုတ္သြားတယ္။

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္တြန္းလွဲျပီး ျမက္ခင္းေပၚမွာ ေမွာက္လ်က္အေနအထားျဖစ္ေအာင္လုပ္ေစပါတယ္။ သူ ခပ္ျမန္ျမန္ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ က တက္ဖိကာ သူ႕ပစၥည္းကို ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ျခံထဲေရာက္ဖို႕အေရး သူအားနဲ႕အင္နဲ႕ၾကိဳးစားပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ငပဲမွာလည္း ျမက္ခင္းနဲ႕ အတူ ေျမသားမာမာမ်ားႏွင့္ထိခိုက္မိတာေၾကာင့္ နာက်င္တဲ့ေ၀ဒနာကိုခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္မႈေၾကာင့္ ပါးစပ္က ေအာ္ညည္း မိတာေပါ့ေနာ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ေအာက္ပိုင္းကို မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ခ်ဳပ္ ျပီးေတာ့ သူ႕ပစၥည္းခပ္မာမာႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးႏွစ္ၾကားထဲကို စျပီး ပြတ္သပ္ပါတယ္။ အိုးမိုင့္……တင္ပါးအက္ကြဲေၾကာင္းထဲ သူကလိေနတာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲဘယ္လိုမွန္းမသိ မရိုးမရြနဲ႕ …အ….သူ ကၽြန္ေတာ့္ လည္တိုင္ေတြ ဂုတ္သားေတြကို တျပြတ္ျပြတ္နမ္းရင္းလည္း သူ႕ငပဲနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ခေရကို ေနာက္ကေနထိထိျပီးဆြေနတာပါ။ မာေတာင့္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြဟာလည္း ေနာက္ကေနသူ႕တက္ဖိထားမႈေၾကာင့္ ျမက္ေတြနဲ႕ပြတ္ရွမိတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ဖ်ားကေန မေအာင့္ႏိုင္ေအာ္ညည္းမိတဲ့အထိပါပဲ။

သူ ေနာက္ကိုနည္းနည္းျပန္ရို႕သြားျပီး ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြကို လက္၀ါးေတြနဲ႕ ခပ္ျပင္းျပင္းရိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ ေအာ္မိေပမဲ့ ၾကက္သီးမ်ားလည္း တျဖင္းျဖင္းထမိသား။ ေလးငါးခ်က္ေလာက္ တင္ပါးတစ္ဖက္ဆီ အရိုက္ခံရျပီးေနာက္ တင္သား ေတြဟာ မီးေလာင္တဲ့အတိုင္း ပူစပ္ေနေရာ။

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀မွာ စိုစြတ္မႈကိုခံစားရပါတယ္ သူဘာေတြကိုေခ်ာဆီအျဖစ္သုတ္လိမ္းပါလိမ့္။ တင္သားဆိုင္ေတြကို သူ႕ လက္ၾကမ္းၾကီးနဲ႕ အသာျဖဲျပီး -ီးၾကီးကိုဖိသြင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္မႈေၾကာင့္ ေအာ္ဟစ္မိရခ်ိန္မွာ သူ႕ပစၥည္းကို လက္မ အနည္းငယ္ေလာက္ေတာ့ ၀င္ေအာင္ၾကိဳးစားထားရဲ႕။ တစ္ခုလံုးျပည့္ျပီး ထံုေနသလိုခံစားရပါတယ္။ သူ တစ္စကၠန္႕ ႏွစ္စကၠန္႕ေလာက္ ခဏေစာင့္ေနျပီးေနာက္ -ီးကိုျပန္ဆြဲထုတ္သြားပါတယ္။
အိုး….အက်ဥ္းအၾကပ္တစ္ခုထဲကေန လြတ္ေျမာက္သြားသလိုပါပဲ….ခပ္မာမာပစၥည္းတစ္ခု တေျဖးေျဖး ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲကဆြဲထုတ္ သြားတာကိုခံစားရတာ။ ဒါေပမဲ့ ခဏပါပဲ…တစ္စကၠန္႕ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားေတြကို ဖ်စ္ညွစ္လိုက္ျပီးေနာက္ ခေရ၀ကို အသာျဖဲျပီး သူ႕ဖာသာ ဖိသြင္းပါေတာ့တယ္ အထဲကိုပိုပိုေရာင္ေအာင္ေပါ့။ အာ…..သူ႕ရဲ႕ ရွည္လ်ားျပီး တုတ္ခိုင္လွတဲ့ ငပဲၾကီး ကၽြန္ေတာ့္-င္ထဲ နစ္ျမဳပ္ ကာ ဘာကိုသြားသြားထိျပီး ကလိေနတယ္မသိဘူး ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြကို အစြမ္းကုန္မရိုးမရြျဖစ္ေစပါေတာ့တယ္။ ခပ္ေျဖးေျဖးသူ႕ဟာကို ေဆာင့္ေဆာင့္သြင္းလိုက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္မေအာ္ဟစ္မိေတာ့ဘဲ ညည္းညဴမိပါတယ္ မရွက္မိေတာ့။ ျပန္ျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္ ဖိဖိသြင္းလိုက္ ၉ၾကိမ္ေလာက္သူလုပ္အျပီးမွာေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနာက္ကေန တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္တြယ္ထားကာ သူ႔ပစၥည္းကိုအတြင္းထဲ ေရာက္ေအာင္ဖိထားျပီးေမႊပါတယ္ တင္ပါးေတြကို၀ိုက္၀ိုက္လွဲ႕ျပီး။
"AAAAHHHHH´ ကၽြန္ေတာ္ မသိေတာ့ဘူး ႏႈတ္ဖ်ားကေန မိန္႕မူးသံေတြေအာ္ညည္းမိျပီ။ ရွက္လည္း မရွက္မိေတာ့ဘူး။ မုန္းတီးစိတ္ ေတြေပ်ာက္ျပီး ဆန္းမင္းအေပၚႏွစ္လိုစိတ္ေတြ၀င္လာသလားပဲ။ ``ငါ…ငါ…..မင္းကိုၾကိဳက္သြားျပီ….ဆန္းမင္း…..Fuck me´´ ညည္းသံ ေတြက တအင့္အင့္ေပါ့။

ေယာက္်ားဆန္တဲ့ သူ႕စရိုက္လကၡဏာေတြအေပၚ ကၽြန္ေတာ္အညံ့ခံခဲ့ရျပီ….. ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုပိုင္ဆိုင္တယ္လို႕ ခံစားရတယ္ ….သူ႕ပစၥည္း ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ထဲမွာျမဳပ္ေနေတာ့ တကယ့္ျပည့္စံုတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးျပင္ကို တရိႈက္မက္မက္ ခပ္ျပင္းျပင္းနမ္းတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ညွစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မေအာ္မိေတာ့….ဒီတစ္ခါသူေပးတဲ့ နာက်င္မႈေတြထဲ သာယာေနမိျပီ။

"aahhhh .." သူႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ညည္းသံေလးေတြထြက္လာတယ္….ခေရ၀ထဲသူ႕ပစၥည္းကိုဖိဖိသြင္းရင္း…တရွီးရွီး ျဖစ္လာ ညည္းညဴလာတယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားႏွစ္ဖက္ထဲ ထိုးထိုးခြဲေနတာပဲ အသားဆိုင္တစ္ခုနဲ႕ေပါ့။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲႏွင့္ ေရႊဥကို လက္၀ါးၾကီးနဲ႕ပြတ္သပ္ဖိကိုင္တယ္….ကၽြန္ေတာ္ ျမက္ပင္ေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဆုပ္ကိုင္ျပီး မိန္႕မူးရေလာက္ေအာင္ပါပဲ… သူ ကၽြန္ေတာ့္ပစၥည္းကို အားရပါးရကိုင္ျပီး အထက္ေအာက္လက္ကစားေပးတာကမိုက္တယ္။

သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ခပ္ေသးေသးကို သူ႕လက္ႏွင့္ဆုပ္ကိုင္ကာ ကစားေပးတယ္။ မ်က္၀န္းေလးေတြမွိတ္ သူေပးတဲ့ သာယာမႈကိုခံစားမိျပီ ေပါ့။ မိနစ္တိုင္း မိနစ္တိုင္း ႏႈိးဆြမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးခံစားရသလိုမ်ိဳးပဲ။ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ အသံေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြနဲ႕ သူ႕ဆီးစပ္ႏွင့္ ရိုက္ခတ္လိုက္တိုင္း ၾကည့္ဖူးသမွ် အျပာကားေတြထဲက အသံေတြနဲ႕ထပ္တူပါ။ သူ႕အနမ္းမိုးေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ လည္တိုင္နဲ႕ ပါးျပင္အႏွံ႕မျပတ္ေစရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုသူပြတ္သပ္ေဆာ့ကစားလိုက္တိုင္း ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ဖ်စ္ညွစ္လိုက္ တိုင္း ပိုပိုေကာင္းတဲ့ မိနစ္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္လာရပါတယ္။

သူ႕ေျခလွမ္းေတြ ပိုပိုတိုးတက္လာသလို ကၽြန္ေတာ့္နားရြက္နားကပ္ကာ `ငါ ျပီးေတာ့မယ္….အာ…..ငါ ထြက္ေတာ့မယ္….. မင္းမ်က္ႏွာနဲ႕ ရင္ဘတ္ေတြေပၚ ပန္းထုတ္ခ်င္တယ္…အာ´တဲ့ေျပာပါတယ္။ သူ လႈပ္ရွားေနတာကိုရပ္ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အမိန္႕ ေပးပါျပီ။ `ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္…..ဒူးေထာက္´

ကၽြန္ေတာ္လည္း ထျပီး ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္တယ္သူ႕ေရွ႕မွာေပါ့။ သူက မာေတာင့္ေနဆဲ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲေပၚကို တံေတြးေထြးခ် လိုက္ရင္း `မင္းလည္း -ုေလ´တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုအားရပါးရကိုင္ျပီး လႈပ္ရွားသလို သူသည္လည္း သူ႕ပစၥည္းကိုကိုင္ျပီးကစားၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ႏွာအနားမွာ ၾကီးမားထြားၾကိဳင္းတဲ့ ငပဲၾကီးကို အံ့အားတသင့္ေငးေမာေနရပါရဲ႕။ ဒီေလာက္ၾကီးတဲ့ ပစၥည္းၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ ခေရ၀ ေသးေသးေလးနဲ႕ ဘယ္လိုမ်ားကိုင္တြယ္ႏိုင္ခဲ့ပါလိမ့္ေနာ္။ သူ႕ဆီးခံုၾကြက္သားေတြ တတြန္႕တြန္႕လႈပ္ရွားမႈေတြျမင္လိုက္ရျပီးေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာေပၚကို ပူေႏြးတဲ့ သူ႕သုက္ရည္ေတြပန္းထုတ္ပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ငပဲကို ကိုင္ျပီးကစားေနတာကိုရပ္ ပါးစပ္ေလးကိုဟကာဖြင့္ရင္း ပူေႏြးခၽြဲပစ္တဲ့သူ႕သုက္ရည္ေတြ စီးဆင္းလာတာကို လွ်ာေလးနဲ႕တို႕ကာအရသာခံမိရပါျပီ။ ပ်စ္ခၽြဲေနတဲ့ အရည္ေတြမ်ားစြာ ဟာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ…ရင္အုပ္အႏွံ႕စီးဆင္းၾကခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲနဲ႕ ေရႊဥေတြဟာလည္း ဒုိုးဒိုးဒြန္႕ဒြန္႕ျဖစ္ကာ ေနပါရဲ႕။ ဘယ္ဘက္မ်က္စိက ပူကနဲစပ္သြားတာေၾကာင့္ ညာဘက္မ်က္စိနဲ႕စူးစမ္းၾကည့္လိုက္တာ အရည္နည္းနည္း၀င္သြားတာကိုး။ ဘယ္ဘက္မ်က္၀န္းကိုအသာမွိတ္ ညာဘက္မ်က္၀န္းေလးျဖင့္ သုက္ရည္မိုးခ်ိဳးျပီး ပကတိအေျခအေန ကိုစမ္းစစ္ၾကည့္တာမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္အုပ္တေလွ်ာက္ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြတေလွ်ာက္ ျပီးေတာ့ ဗိုက္သားေတြထိတိုင္ သူ႕သုက္ရည္ေတြ စီးဆင္းက်ေနတာကိုျမင္ ရပါတယ္။

ညဘက္လက္ကေလးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ျပီး စိတ္လႈပ္ရွားစြာေဆာ့ကစားမိသလို တျခားလက္ျဖင့္ မ်က္ႏွာေပၚက သုက္ရည္ေတြ ကို သုတ္ျပီး ဘယ္လိုအရသာရွိလဲ လွ်ာနဲ႕တို႕ထိစမ္းသပ္ပါတယ္။ မာေတာင့္ေနဆဲ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ပြတ္သပ္ဖိႏွိပ္မိသလို ရင္အုပ္ နဲ႕ ဗိုုက္သားျပင္ေပၚက သုက္ရည္ေတြကို သရပ္မိပါရဲ႕။ သူ႕သုက္ရည္ေတြနဲ႕ေပါင္းျပီး ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ျပီးကစားရတာ ေခ်ာဆီ သုတ္လိမ္းထားရသလိုပါပဲ။

ဆန္မင္းက သေရာ္ျပံဳးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္လႈပ္ရွားသမွ်ကိုေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ပါးစပ္ကိုက်ယ္က်ယ္ဖြင့္ မိန္႕မူးသံေတြ ေအာ္ညည္းရင္း ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ သုက္ရည္ေတြကိုပန္းထုတ္လိုက္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဆန္းမင္းကို မႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က သုက္ရည္နည္းနည္းေလးပဲထြက္ျပီး သူကေတာ့ မိုးရြာသလို ရႊဲေနေအာင္ ပန္းထုတ္ခဲ့တာကိုးေနာ္။

ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပင္မ်ားခင္းထားတဲ့ ေျမျပင္ေပၚျပိဳလဲသြားခ်ိန္မွာ ဆန္းမင္းကေတာ့ အဲ့ဒီသေရာ္ျပဳံးနဲ႕ၾကည့္ေနဆဲပါ။ သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရန္သူ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေမ့သြားရျပီး သူ႕ကိုျပန္ျပံဳးလိုက္မိသလိုပါပဲ ေရာင္ရမ္းျပီး။

သူ ကၽြန္ေတာ့္အ၀တ္ေတြကို သြားေကာက္ယူျပီး ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဆီပစ္ျပီးေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ညစ္ေပေနတဲ့ အ၀တ္ေတြကို ၀တ္ျပီး အေ၀းကိုမထြက္ခြာဘဲသူ႕အနားကိုသြားမိရပါတယ္။ သူ႕သုက္ရည္စီးကပ္ကပ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႕ခႏၶာကိုယ္မွာရွိဆဲပါ။ ကၽြန္ေတာ္….ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားကေန `မင္း…မင္းနဲ႕ တည့္ေအာင္မေနမိတာ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ….အခုအခ်ိန္ကစျပီး မင္းေျပာသမွ်ကို ငါလိုက္နာပါ့မယ္´လို႕ ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထရင္းေျပာမိလိုက္ပါတယ္။
ဆန္းမင္း သူ႕မ်က္လံုးမ်ားကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ျပဴးလိုက္ရင္း `မင္း…ငါ့တပည့္လုပ္မွာလား´
တစ္စကၠန္႕ေလာက္ပဲ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားလိုက္ျပီး ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။ `ေအး….ငါမင္းနဲ႕ဒီလိုလုပ္တဲ့အရသာကိုၾကိဳက္သြားျပီ….ငါ … ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ´
`မင္း ငါ့တပည့္လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကိုသိတယ္ေနာ္? ငါဘာပဲေျပာေျပာမင္းလိုက္နာရမွာ…ျပီးေတာ့ ငါလုပ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း မင္း-င္ ကိုအသင့္ျပင္ထား လက္ခံဖို႕´ သူက ခပ္ထန္ထန္ဆိုတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဘာေျပာႏိုင္မွာလဲ `အင္း…ငါလုပ္ပါ့မယ္´တဲ့။
`မင္း ငါ့-ရည္နဲ႕ တံေတြးေတြကို မ်ိဳဖို႕အသင့္ျပင္ထား´
`အင္းပါ….မင္းဟာေတြဆိုရင္ ငါသေဘာက်ပါတယ္..အသင့္ပဲ´
`ငါ မင္းကို စိတ္တို စိတ္ဆိုးတဲ့အခါ မင္းတင္ပါးေတြ ရဲေနေအာင္ရိုက္ျပီး အပစ္ေပးခံရမယ္ၾကားလား….တင္ပါးေတြ နာသထက္နာ သြားမယ္ ဟြန္း´
`ၾကိဳက္သလိုလုပ္ပါ ဆန္းမင္း…..ငါ..ငါ မင္းပိုင္ပစၥည္းပါကြာ´ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ခုန္စြာ ျပန္ေျပာလိုက္မိပါတယ္။
သူ႕မ်က္ႏွာမွာ ႏွစ္လိုအားရျပံဳးလိုက္တဲ့အျပံဳးေပၚလာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကို တစ္ခ်က္ပုတ္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သူ လမ္းခြဲလိုက္ ၾကပါတယ္။ အိမ္ကိုျပန္လာတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္ အိမ္ကိုဘယ္လိုျပန္ေျပာရမလဲ တကိုယ္လံုး ညစ္ေပစုတ္ျပတ္ျပီးပြေနတဲ့အ၀တ္အစား ေတြ၀တ္ျပီးျပန္လာတာကိုေလ။ `ဟင္း….´

*        *        *

အဲဒီအခ်ိန္ေန႕ရက္ေတြကစျပီး ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကၽြန္တစ္ေယာက္လို တပည့္တစ္ေယာက္လို အလုပ္အေကၽြးျပဳေတာ့တာပဲ။ တျခားလူေတြ တျခားေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ ဘယ္လိုျပႆနာျဖစ္ျဖစ္ ေဒါသဘယ္ေလာက္ထြက္ထြက္ ဆန္းမင္းတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚဆက္ဆံ တာက်ေတာ့ ႏုညံ့ခ်ိဳသာေနတာကို ေက်ာင္းကအတန္းေဖာ္ေတြအေတာ္မ်ားမ်ား အံ့အားတသင့္သိခ်င္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕အိမ္စာေတြ ေက်ာင္းစာေတြကို ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးျဖစ္ပါရဲ႕။
ေန႕ရက္တိုင္းရဲ႕ ညေနတိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္းက ျမက္ခင္းထူထူထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္သားလူးလိမ့္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူပိုင္ပစၥည္းျဖစ္ရတာကို သေဘာက်တယ္……သူ႕အမိန္႕ကိုနာခံရတာ…သူ႕ပါ၀ါေတြ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚလႊမ္းမိုးေနတာကို ႏွစ္လိုသေဘာက်တယ္…..ျပီးေတာ့…ထြားၾကိဳင္းသန္မာလွတဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ေထြးဖက္မႈကိုစြဲလမ္းတယ္။

`Love You….ဆန္းမင္း´

Alex Aung (9 May 2014)