ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕ထဲက လမ္းသြယ္ေလး
တခုထဲကို ဝင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ထြန္းထားတဲ့ နီၾကင္ၾကင္
မီးေရာင္ေတြ ေအာက္က တံခါးဝေရွ႕မွာ အေနာက္တိုင္း ဝတ္စံုဝတ္ထားတဲ့ အာရွသား ဧည့္ႀကိဳ
တေယာက္က ႏွစ္လိုဖြယ္ အၿပံဳးနဲ႔ ဦးၫႊတ္ၿပီး အ႐ိုအေသေပးပါတယ္။
ဧည့္ႀကိဳက ဝင္ေပါက္တံခါးကို တြန္းဖြင့္ၿပီး
အထဲကို ဝင္ဖို႔ လက္ျပလမ္းၫႊန္ လိုက္ပါတယ္။ တံခါးအတြင္းကို ဝင္လိုက္တာနဲ႔
အေပၚထပ္ကေန လြင့္ပ်ံ႕လာတဲ့ ဒစၥကိုတီးလံုးသံေတြက ဝင္လာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္ကို
ပဲ့တင္႐ိုက္ခတ္မႈနဲ႔ ႀကိဳဆိုေနပါတယ္။
ဒစၥကိုတီးလံုးသံေတြ တဒိန္းဒိန္း
လြင့္ပ်ံ႕ေနတဲ့ အခန္းႀကီးထဲမွာေတာ့ မွိန္ပ်ပ် ေရာင္စံုမီးလံုးေတြနဲ႔
တဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္ေန တဲ့ စေပါ့လိုက္မီးေတြ ေအာက္က စတိတ္စင္ႀကီးေပၚမွာ ခႏၶာကိုယ္တခုလံုး
အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီအျဖဴ တထည္တည္းကိုသာ ဆင္တူဝတ္ ဆင္ထားတဲ့ လူငယ္ အေယာက္ ၂၀ ေလာက္ဟာ
သံစဥ္ေတြနဲ႔အတူ တန္းစီၿပီး စည္းခ်က္ညီညီ ကေန ၾကပါတယ္။
သူတို႔အားလံုးဟာ
ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳသူေတြ ျဖစ္ၾကၿပီး ႐ုပ္ရည္သန္႔ျပန္႔ သူေတြခ်ည္းပါ။ သူတို႔ရဲ႕
အသက္အရြယ္ ကေတာ့ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ ၾကည့္ရင္ ၁၅ ႏွစ္နဲ႔ ၂၅ ႏွစ္အၾကားမွာ
ရွိႏိုင္ပါတယ္။
စတိတ္စင္ရဲ႕ ေရွ႕နဲ႔
ေဘးပတ္လည္မွာ ရွိေနတဲ့ စားပြဲဝိုင္းေတြမွာ ထိုင္ေနၾကတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူ ဧည့္သည္ေတြ
ကေတာ့ သူတို႔ ကေနတာကို စိတ္ဝင္တစား ေငးေမာေနၾကပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ အေနာက္
တိုင္းသားေတြ ျဖစ္ၿပီး အာရွသား တခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေတြ႔ရသလို၊ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြ
ထိုင္ေနၾကတဲ့ ဝိုင္းေတြလည္း ေတြ႔ပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ ဧည့္သည္ဝိုင္းေတြ ကေတာ့
စင္ေပၚမွာ ကေနတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြထဲက သူတို႔ သေဘာက်သူေတြကို ဝိုင္းမွာ ေခၚထိုင္ၿပီး
အရက္အတူေသာက္ကာ က်ီစယ္ေနၾကတာပါ။ တခ်ိဳ႕ ဝိုင္းေတြကေတာ့ စင္ေပၚမွာ ကေနတဲ့အထဲက
သူေတြကို သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ အကဲခတ္ ရွာေဖြေနၾကပံု ရပါတယ္။
ျမဴးၾကြတဲ့ ဒစၥကိုသံစဥ္ေတြ
ေခတၱရပ္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ကေနၾကတဲ့ လူငယ္ေလးေတြလည္း စင္ေပၚက ဆင္းလာၿပီး
ေအာက္မွာ ရွိတဲ့ ဧည့္သည္ေတြရဲ႕ ဝိုင္းေတြမွာ ဝင္ထိုင္လို႔ အရက္အတူေသာက္ ၾကရင္း
ဧည့္ခံၾက ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ဝိုင္းကိုလည္း
စင္ေပၚက ဆင္းလာတဲ့ အထဲက ၄ ေယာက္ လာထိုင္ၿပီး အရက္ေသာက္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဝိုင္းမွာ
ျမန္မာစကားေျပာေနေတာ့ သူတို႔လည္း ျမန္မာလိုပဲ မပီတပီနဲ႔ ေျပာၾကတယ္။
မိတ္ဆက္ၾကည့္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရွမ္းျပည္နယ္ ပင္လံု၊ လြိဳင္လင္နဲ႔ မိုးနဲဇာတိေတြက
ျဖစ္ေနပါတယ္။
သူတို႔ထဲက ခပ္သြက္သြက္
ပင္လံုသားေလးက `ဒီဆိုင္မွာ သူေဌးက အဂၤလိပ္။ ေကာင္ေလးေတြက က်ေနာ္တို႔
ျမန္မာျပည္သားေတြ ခ်ည္းပဲ။ ရွမ္းမ်ားတယ္။ ေနာက္ လီဆူး၊ လားဟူနဲ႔ အခါလည္း
ရွိတယ္´လို႔ ဝီစကီခြက္ကို ကိုင္ရင္း ျမန္မာစကား ခပ္ဝဲဝဲနဲ႔ ရွင္းျပပါတယ္။
သူတို႔ အထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ
႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေပၚယံ အျမင္အရ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိဦးမယ္ ထင္တယ္လို႔ ေျပာေတာ့၊
သူက ခပ္သြက္သြက္ပဲ ျပန္ေျဖပါတယ္။ အားလံုးက ၁၈ ႏွစ္နဲ႔ အထက္ျဖစ္ၿပီး အသက္
မျပည့္တဲ့လူ မရွိဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
စကားေျပာေနၾကရင္း
လက္ခုပ္တီးသံေတြၾကား လိုက္ရေတာ့ အားလံုးရဲ႕အၾကည့္ေတြက စင္ေပၚကို အာ႐ံုေရာက္
သြားပါတယ္။ ျဖည္းညင္းတဲ့ ေတးသံစဥ္ နဲ႔အတူ စင္ေပၚမွာ ခႏၶာကိုယ္ အဝတ္ဗလာက်င္း ထားတဲ့
လူငယ္တဦးက ဘားကြင္းေတြကို ဆြဲၿပီး သူ႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ အလွျပရင္း လိင္ဆြဲေဆာင္တဲ့
ကကြက္ေတြကို တကိုယ္ေတာ္ ကျပေနပါ တယ္။
သူ႔နာမည္က အိုက္လံု။
ဒီဘားမွာေတာ့ သူက အရပ္အေမာင္း ေကာင္းၿပီး ခႏၶာကိုယ္ က်စ္က်စ္လ်စ္လ်စ္နဲ႔ ႐ုပ္ရည္
ေခ်ာေမာတဲ့ အတြက္ အေနာက္တိုင္းသားေတြက သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၾကလို႔ စူပါစတား
ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေတြကေတာင္ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုၾကပါတယ္။
စင္ေပၚမွာ ကၿပီးလို႔
အဝတ္လဲခန္းထဲက ထြက္လာတဲ့ အိုက္လံုလည္း ျမန္မာစကားေတြ ေျပာေနတဲ့
ဒီစားပြဲဝိုင္းထဲကို စိတ္ဝင္တစား ေရာက္လာျပန္တယ္။ မေျပာတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့
ျမန္မာစကားကို အားရပါးရ ေျပာပါတယ္။ သူ႔ကို ၾကည့္ရတာ ျမန္မာျပည္ကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး
လြမ္းဆြတ္ေနပံု ေပၚတယ္။
`က်ေနာ္ ဒီမွာ ေနတာၾကာၿပီ၊
ျမန္မာစကား ေျပာမယ့္လူ မရွိဘူး။ ၾကာေတာ့ စကားလံုးေတြေတာင္ ေမ့ခ်င္လာတယ္´ လို႔
အိုက္လံုက အားတက္သေရာ ေျပာပါတယ္။
အသက္ ၂၃ ႏွစ္ရွိၿပီ ျဖစ္တဲ့
အိုက္လံုက ရွမ္းျပည္နယ္ လြိဳင္လင္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ၇ တန္းအထိ ေက်ာင္းေနခဲ့ဖူးၿပီး
ျမန္မာ စကားကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ပီပီသသ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
ဒီဘားမွာလုပ္ေနၾကတဲ့
ျမန္မာႏိုင္ငံသားလူငယ္ ေတြဟာ တေယာက္ကို တလ ဘတ္ေငြ ၂ ေသာင္း (က်ပ္ ၆ သိန္းဝန္းက်င္)
ကေန ၄ ေသာင္း (က်ပ္ ၁၂ သိန္း) အတြင္း ရၾကပါတယ္။ သူတို႔အထဲမွာ အိုက္လံုကေတာ့
ဝင္ေငြပိုေကာင္းသူပါ။ သူ႔ရဲ႕ဝင္ေငြ က တလကို ဘတ္ေငြ အနည္းဆံုး ၅ ေသာင္း (က်ပ္ ၁၅
သိန္း) အထက္မွာရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
“ဒီမွာ လူေကာင္ေသးရင္၊
သူတို႔သတ္မွတ္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားနဲ႔ အမ်ိဳးသား လိင္အဂၤါကအစ
စံႏႈန္းေတြမျပည့္ရင္ One Man Show ေလွ်ာက္လို႔ မရဘူး။ က်ေနာ္က Show ေလွ်ာက္ရေတာ့
ေလွ်ာက္ခနဲ႔ ဆို ပိုရတာေပါ့”လို႔ အိုက္လံုက ရွင္းျပပါတယ္။
ဒီလို Show Bar မွာ အိုက္လံု
လုပ္လာခဲ့တာ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ရင္းနဲ႔ သူ႔ကို သေဘာက်တဲ့
ဆြီဒင္သူေဌး လိင္တူခ်စ္သူ တဦးက စရိတ္အျဖစ္ ဘတ္ေငြ ၅ ေသာင္း လတိုင္းေထာက္ပံ့ ၿပီး
ဆိုင္ကယ္နဲ႔ လိုအပ္တဲ့ အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္း တခ်ိဳ႕အတြက္ လိုအပ္လာရင္လည္း သီးသန္႔ေငြ
ပို႔ေပးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဆြီဒင္သူေဌး ထိုင္းႏိုင္ငံကို
လာလည္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ သူနဲ႔အတူ ေနေပးဖို႔အတြက္ အလုပ္ ဆင္းလို႔ မရပါဘူး။
အခုလို Show Bar မွာ ျပန္လုပ္ ကိုင္ေနတာဟာ ၾကားေပါက္ဝင္ေငြ ရွာေနတာျဖစ္ၿပီး
ဒီလိုျပန္လုပ္ေနတာကို ဆြီဒင္သူေဌးက မသိပါဘူး။
လိင္တူခ်စ္သူေတြ အတြက္
လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး လုပ္ေနရေပမယ့္ အိုက္လံု တကယ္တမ္း ႀကိဳက္တာက အမ်ိဳးသမီးကိုပါ။
သူ႔မွာ ၄ ႏွစ္အရြယ္ သားေလး တေယာက္ ရွိသလို၊ ခ်စ္စရာေကာင္းၿပီး ႐ိုးသားတဲ့
ခ်စ္ဇနီးရွိေၾကာင္း ေျပာျပရင္း သူ႔ လက္ကိုင္ဖုန္း ထဲမွာ ပါလာတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကို
ထုတ္ျပပါတယ္။
သူ႔အေနနဲ႔ လိင္တူခ်င္းကို
မႏွစ္သက္ေပမယ့္ ဝင္ေငြေကာင္းတဲ့ ဒီလုပ္ငန္းကို စြန္႔လႊတ္ဖို႔ အခက္အခဲ
ရွိေနပံုရၿပီး ဇနီးရွိတဲ့ အေၾကာင္း ဆြီဒင္သူေဌး သိသြားရင္လည္း သူ႔ကို
လစဥ္ေထာက္ပံ့ေနမႈေတြ ရပ္ဆိုင္းခံရမွာ ျဖစ္လို႔ သူ႔ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ
ပ်က္သြားမွာကိုလည္း စိုးရိမ္ေနပံုရပါတယ္။
“က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း
တေယာက္ကိုလည္း အေမရိကန္ သူေ႒းတေယာက္က လစဥ္ေထာက္ပံ့ ေၾကးေပးတဲ့အျပင္၊ ဒီမွာ အိမ္ေတြ
ဘာေတြ ဝယ္ေပးထားတယ္။ ဆိုင္ကယ္ဆိုလည္း ေနာက္ဆံုးေပၚ ဝယ္ေပးတယ္။ လိုေလေသးမရွိ
ထားတယ္။ ေကာင္မ ေလးတေယာက္နဲ႔ ရည္းစားထားတာ သိသြားေတာ့ အဲဒီသူေဌးက
အကုန္ျပန္သိမ္းသြားတယ္”လို႔ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို ေျပာျပပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အိုက္လံုဆိုတဲ့
နာမည္ဟာလည္း သူ႔ရဲ႕အမည္အရင္းမဟုတ္ဘဲ ဒီဆိုင္မွာသံုးစြဲဖို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့
နာမည္တခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔လိုပဲ ဒီဆိုင္မွာ လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း
နာမည္အရင္းေတြ မသံုးၾက ပါဘူး။
သူတို႔ တေတြလည္း အိုက္လံုလိုပဲ
အမ်ားစုက အမ်ိဳးသမီးကိုသာ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾက သူေတြပါ။ အေယာက္ ၂၀ မွာ ၅ ေယာက္ေလာက္က
အိမ္ေထာင္ရွိၿပီး က်န္အမ်ားစုကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးခ်စ္သူ ရည္းစားေတြ ရွိၾကတယ္လို႔
သိရပါတယ္။
Show Bar မွာေတာ့ မင္းသားေတြလို
ေနၾကတဲ့ သူတို႔ကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ ဧည့္သည္ေတြက တညကို ဘတ္ေငြ ၃၀ဝ၀ (ျမန္မာက်ပ္ေငြ
၁ သိန္းခန္႔) နဲ႔ေခၚယူၿပီး လိင္ေပ်ာ္ပါးၾကပါတယ္။ ဆိုင္ရွင္ကို ေတာ့ ဧည့္သည္ကပဲ ၃၀ဝ
ဘတ္ (က်ပ္ေငြ ၁ ေသာင္းခန္႔) ေပးေဆာင္ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
အလုပ္သေဘာအရ ဧည့္သည္ေတြ
ေက်နပ္ေအာင္ ျပဳစုေပးၾကရတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ဝန္ေဆာင္မႈကလည္း လိင္တူ ခ်စ္သူခ်င္းေနသလို
အျပန္အလွန္ လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ိဳး ေတာင္းဆိုတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာေတာ့ ဧည့္သည္နဲ႔
ျပႆနာတက္ၿပီး ညေၾကးေတြ ဆံုး႐ံႈးရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ ရတာေတြလည္း ရွိတယ္လို႔
ညည္းတြားၾကပါတယ္။
“ဧည့္သည္ အေျခအေန
အကဲခတ္ၾကည့္တယ္။ သေဘာေကာင္းတဲ့ ဧည့္သည္ဆိုရင္ လိုက္တယ္။ ဒါလည္း တခါတည္း
ႀကိဳေျပာထားတယ္။ ဒါေတြ၊ ဒါေတြေတာ့ လုပ္မေပးႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္ကို ျပန္ဆက္ဆံ
ဖို႔ေတာင္းဆိုတာ မ်ိဳးလည္း ခြင့္မျပဳဘူးလို႔။ အဲဒီလိုမ်ိဳး လုပ္တာ ဖလန္
(အေနာက္တိုင္းသား) ေတြက ပိုဆိုးတယ္”လို႔ အိုက္လံုရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း စိုင္းဟန္က
ရွင္းျပပါတယ္။
ဒီလို လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး Show Bar
ေတြမွာ သူတို႔ အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ မိသားစု အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔
မိတ္ေဆြေတြကို ေပးမသိၾကပါဘူး။
အိုက္လံုကေတာ့ သူ႔အမ်ိဳးသမီး၊
သားနဲ႔ မိဘ ေဆြမ်ိဳးေတြကို ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕ထဲက နာမည္ႀကီး စားေသာက္ဆိုင္ႀကီး တဆိုင္မွာ
စားပြဲထိုးလုပ္ေနတယ္လို႔ လိမ္ေျပာထားတဲ့အတြက္ ႐ိုးသားလွတဲ့ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ မိဘေတြက
အခုခ်ိန္ထိ သူ ဒီအလုပ္ လုပ္ေနတာကို မသိတဲ့အေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။
အိုက္လံုက သူငယ္ငယ္က
ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရ တဲ့ သူ႔ရဲ႕အတိတ္ကို အခုခ်ိန္ထိ စြဲထင္ေနတုန္းပါ။
သူကိုယ္တိုင္က လြိဳင္လင္ၿမိဳ႕နယ္ထဲက ရွမ္းေတာ္လွန္ေရး လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြရွိတဲ့
ေနရာမွာ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရၿပီး မိသားစုကလည္း ဆင္းရဲေတာ့ အခက္အခဲေတြ မ်ိဳးစံုၾကားမွာ
ရွင္သန္လာခဲ့ရသူ ျဖစ္ပါတယ္။
မူလတန္းေအာင္ အလယ္တန္း
ေက်ာင္းသား ဘဝေရာက္ေတာ့ နယ္ေျမတြင္းမွာ ရွမ္းေတာ္လွန္ေရး လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔
အစိုးရ စစ္တပ္တို႔ အၾကားမွာ စစ္ပြဲေတြက မၾကာခဏ ျဖစ္ေလေတာ့ မိဘေတြက
စစ္သားစုေဆာင္းခံရမွာ စိုးရိမ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕ကို
ေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႔အတူ အလုပ္ လုပ္ဖို႔ ထည့္ေပးလိုက္တာကေန က်န္တဲ့ ဘဝတဝက္ ကို ဇင္းမယ္မွာ
ဆက္လက္ရွင္သန္ခဲ့ရပါတယ္။
ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕ကို ေျခခ်ခဲ့တာ
ဆယ္စုႏွစ္ တခုေတာင္ စြန္းခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေပမယ့္ သူငယ္ငယ္က ရြာမွာ ေက်ာင္းတက္ရင္း
ေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ ေန႔ရက္ေတြကို ျပန္တမ္းတေနတုန္းပါ။ ဒါေပမယ့္ ဆင္းရဲၿပီး လူအထင္အျမင္
အေသးခံရတဲ့ဘဝနဲ႔ ျဖတ္သန္းရမွာ ကိုေတာ့ သူစိုးရြံ႕ေနပံုပါ။
အျပစ္ကင္းစင္ၿပီး
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သားျဖစ္ သူရဲ႕ ဓာတ္ပံုကို သူ႔လက္ကိုင္ဖုန္းထဲကေန ဖြင့္ျပၿပီး –
`က်ေနာ့္သားကို လြိဳင္လင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ေက်ာင္းျပန္ထားမယ္။ ပညာတတ္ေအာင္သင္ေပးမယ္။
က်ေနာ့္လို ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ဘဝကို က်ေနာ့္သား မေတြ႔ႀကံဳေစခ်င္ဘူး´ လို႔ေျပာရင္း
ဝဲက်လာတဲ့ မ်က္ရည္ကို ေၾကြ မက်ေအာင္ ေခါင္းေမာ့ၿပီး ဟန္ခ်က္ ထိန္းလိုက္ ပါတယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ
ေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ ျမန္မာေရႊ႕ ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ အခုလိုလုပ္ငန္းမ်ိဳးေတြမွာ
လုပ္ေနတာ ကလည္း တရားဝင္ေတာ့မဟုတ္ ပါဘူး။ ဥပေဒအရ ေဆာက္လုပ္ေရး၊ စားေသာက္ ဆိုင္၊
စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႔ အိမ္ေဖာ္ လုပ္ငန္းေတြပဲ လုပ္ခြင့္ ရွိတဲ့ အတြက္
ရဲအဖမ္းခံရရင္လည္း ဒဏ္ေငြေဆာင္ ၾကရပါတယ္။
လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ
လုပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြထဲမွာ တခ်ိဳ႕က ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရွိနဲ႔ ပိုက္ဆံ စုေဆာင္းၾက ေပမယ့္
တခ်ိဳ႕ ကေတာ့ မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲရင္း ဒီအထဲမွာပဲ တဝဲလည္လည္ ျဖစ္ေနၾကသူေတြ
ရွိပါတယ္။
လိင္နဲ႔ မူးယစ္ေဆးဝါးကေန
ကူးစက္တတ္တဲ့ ေရာဂါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဇင္းမယ္အေျခစိုက္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား
အခြင့္အေရးနဲ႔ HIV အသိပညာေပး လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ Mplus ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔က
အသိပညာေပးတဲ့ အတြက္ သူတို႔ နားလည္ထားၾကပါတယ္။
ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕မွာ
လိင္တူခ်စ္သူေတြ အတြက္ ထုတ္ထားတဲ့ လမ္းၫႊန္စာအုပ္ေတြမွာ ေဂးဘား (Show Bar) က ၄
ခုေလာက္ရွိၿပီး အမ်ိဳးသား အႏွိပ္ခန္းက ၁၀ ခုေလာက္ရွိပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္သူေတြ အတြက္
Boy Karaoke ၄ ခုနဲ႔ အေဖာ္အခြ်တ္ မပါတဲ့ ေဂးဘားေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ဒီေနရာေတြဟာ ေငြေၾကးနဲ႔
လိင္ေပ်ာ္ပါးႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြျဖစ္ၿပီး လိင္တူခ်စ္သူေတြအတြက္ သီးသန္႔ Gay Club
ႏွစ္ခုေတာင္ ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီေနရာေတြမွာ အဓိက အမ်ားဆံုး အလုပ္လုပ္ေနၾကသူေတြ ကေတာ့
ျမန္မာႏိုင္ငံသား ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အလုပ္အကိုင္ရွားပါးၿပီး
ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ အားနည္းတဲ့ ေဒသက လာသူေတြပါ။
ဘားမွာ လုပ္ေနၾကတဲ့
လိင္တူလုပ္သားေတြ အေနနဲ႔ ဧည့္သည္ ဧည့္သည္ၾကည္ျဖဴေအာင္ လိင္ဆက္ဆံေပးရတဲ့ ေနရာမွာ
အခ်ိန္ၾကာေအာင္နဲ႔ အိပ္ငိုက္မႈ မျဖစ္ေစေအာင္အတြက္ ICE ၊ ရာဘ စတဲ့
မူးယစ္ေဆးဝါးေတြလည္း သံုးစြဲတာေတြ ရွိခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ICE ကေတာ့ ေဈးႀကီးတဲ့အတြက္
ရံဖန္ရံခါမွသာ သံုးစြဲတာျဖစ္ေပမယ့္ ရာမကေတာ့ တလံုးကို ဘတ္ ၂၀ဝ နဲ႔ အလြယ္တကူ
ဝယ္ယူရရွိတဲ့အတြက္ အသံုးမ်ားၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
“ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဧည့္သည္ေတြက
လိင္ဆက္ဆံတဲ့ အခါျမန္တာ မႀကိဳက္ဘူး။ သူတို႔စိတ္တိုင္း မက်ရင္ ပိုက္ဆံလည္း
မေပးခ်င္ဘူး။ ေနာက္ဆို ကိုယ့္ကိုလည္း သူတို႔မေခၚခ်င္ဘူး။ ေဖာက္သည္ ပ်က္တာေပါ့။
သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ျဖစ္ရင္ေတာ့ အပိုမုန္႔ဖိုးဆိုၿပီး ေပးၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕က
ရာဘသံုးၾကတယ္” လို႔ အိုက္လံုက ရွင္းျပပါတယ္။
အဲဒီလို
မူးယစ္ေဆးဝါးေတြသံုးၿပီး ဧည့္သည္နဲ႔ တရက္ေလာက္ လိုက္ေနျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ရက္ေလာက္
အလုပ္မဆင္းဘဲ အိမ္မွာနားေနျဖစ္ ၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီအေပၚမွာ ဆိုင္ရွင္ကလည္း
ခြင့္ျပဳသလို ဘဝတူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြကလည္း နားလည္ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဧည့္သည္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက
လိင္ဆက္ဆံ တဲ့အခါမွာ က်န္းမာေရးအတြက္ ကြန္ဒံုး သံုးတာကို ႀကိဳက္ၾကေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ဧည့္သည္ေတြဟာ
ကြန္ဒံုးသံုးတာကို မႏွစ္သက္ၾကပါဘူး။ ကြန္ဒံုး မသံုးလိုသူတခ်ိဳ႕က လိင္လုပ္သားေတြရဲ႕
ဘာသာစကား အားနည္းခ်က္အေပၚမွာ အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ကြန္ဒံုးမပါဘဲ
လိင္ဆက္ဆံလိုက္တာေတြလည္း ႀကံဳေတြ႔ရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
စိုင္းဟန္က ကြန္ဒံုးမသံုးဘဲ
လိင္ဆက္ဆံခဲ့လို႔ ကာလသားေရာဂါ သံုးႀကိမ္ေလာက္ျဖစ္ဖူးတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
ႏွစ္ႀကိမ္ကေတာ့ လိင္တူအမ်ိဳးသား ငွားရမ္းတဲ့အတြက္ ရာဘသံုးၿပီး ညလံုးေပါက္လိုက္ၿပီး
ေဖ်ာ္ေျဖအၿပီးမွာ ျဖစ္ခဲ့တာ။ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ႀကိမ္ကေတာ့ လိင္အလုပ္သမတဦးနဲ႔
လိင္ဆက္ဆံအၿပီးမွာ ျဖစ္ခဲ့တာလို႔ ဆိုပါတယ္။
`အခုကေတာ့ ဧည့္သည္ေခၚလို႔ပဲ
ျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ သြားေနတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ ကြန္ဒံုး အၿမဲတမ္းသံုးတယ္။
ရာဘေတာင္ တခါတရံမွပဲ သံုးေတာ့တယ္´ လို႔ သူက ရွင္းျပပါတယ္။
ကာလသားေရာဂါ ျဖစ္တဲ့အခါ
သုံးရမယ့္ ေဆးေတြက အရင္သံုးဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကေန သိရၿပီး အျပင္မွာ
မွာယူသံုးစြဲခဲ့တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာေတာ့ HIV/AID ျဖစ္တယ္ လို႔ေတာ့
မႀကံဳေတြ႔ဖူးေသးဘူး လို႔လည္း သူတို႔ေတြ ေျပာျပခ်က္အရ သိရပါတယ္။
သူတို႔ကို လိင္ဆက္ဆံရင္း၊
မူးယစ္ေဆးဝါးသံုးစြဲ ရင္း တက္တူးအတူထိုးရင္းကေန HIV/AIDS ကူး စက္တတ္တဲ့
အေၾကာင္းေတြကို ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရးနဲ႔ HIV/AIDS
အသိပညာေပး လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ Mplus ဆိုတဲ့အဖြဲ႔က မၾကာခဏ လာေရာက္ၿပီး
ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျပဳလုပ္ေပးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက
မလုပ္သင့္တဲ့လုပ္ငန္း တခုလို႔ စြဲမွတ္ေနထားတဲ့ လိင္လုပ္ငန္းမွာ လုပ္ကိုင္ေနၾကရတဲ့အတြက္
ဒီအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ အေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ သိသြားရင္လည္း
ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ ခံရတယ္လို႔ သူတို႔ေတြက ရင္ဖြင့္ၾကပါတယ္။
အိုက္လံုက `က်ေနာ္တို႔လို
ပညာမတတ္ ဘာမတတ္လူေတြ ထိုင္းမွာျဖစ္ျဖစ္၊ ျမန္မာျပည္မွာျဖစ္ျဖစ္ ကြ်ဲလို ႏြားလို
႐ုန္းေတာင္ လူနဲ႔တူေအာင္ ေနရဖို႔ မလြယ္ဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ စီးပြားေရးတခုလုပ္ဖို႔
အရင္းအႏွီးရရင္ က်ေနာ့္ မိသားစုကို ေခၚၿပီး လြိဳင္လင္မွာ ျပန္ေနမယ္´ လို႔
ဆိုပါတယ္။
ဒီအလုပ္မွာ ေနာက္ထပ္ ၂
ႏွစ္ေလာက္လုပ္ၿပီး ရင္ ေမြးရပ္ေျမမွာ မိသားစုနဲ႔အတူ လုပ္ငန္းတခု လုပ္ကိုင္ၿပီး
ဘဝသစ္စဖို႔ သူရည္မွန္းေနပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ဘဝသစ္အတြက္လည္း လြိဳင္လင္ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ေနဖို႔
ၿခံအက်ယ္ႀကီး ဝယ္ထားၿပီး အိမ္တလံုးေဆာက္ ထားၿပီးၿပီျဖစ္လို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး
နီးစပ္ေနၿပီလို႔ သူက ယံုၾကည္ေနပါတယ္။
ဒီကေနတဆင့္ HIV/AIDS
ကူးစက္မႈမျဖစ္ ေအာင္ သူတို႔ဘယ္လိုေရွာင္ၾကဥ္ ဆက္ဆံရမလဲဆို တာကိုေတာ့ သူတို႔ သိေနၾကတယ္လို႔
အိုက္လံုနဲ႔ စိုင္းဟန္တို႔က ေျပာျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဘားမွာအတူလုပ္ကိုင္ေနတဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြၾကား ထဲမွာ ကာလသားေရာဂါ ျဖစ္တဲ့လူ မၾကာခဏေတာ့ ရွိေနဆဲပဲလို႔
ဆိုျပန္ပါတယ္။
HIV/AIDS ေရာဂါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
ေဂးဘားေတြက အမ်ိဳးသား လိင္လုပ္သားေတြဆီမွာ သြား ေရာက္စစ္တမ္း ေကာက္ယူေနသူ Mplus
အဖြဲ႔ဝင္ တဦးကေတာ့ လိင္လုပ္သားေတြဟာ ကြန္ဒံုးသံုးစြဲတဲ့ အပိုင္းမွာ တိုးတက္မႈေတြ
ရွိေပမယ့္ မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲမႈနဲ႔ ကာလသားေရာဂါျဖစ္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ
ေဆး႐ံုေဆးခန္းေတြကို ျပသဖို႔ အားနည္းေန ၾကဆဲပဲ လို႔ ေျပာပါတယ္။
`ကေလးေတြက သူတို႔ ဒီအလုပ္လုပ္တာကို
လူသိမွာ ေတာ္ေတာ္ရွက္တယ္။
ကာလသားေရာဂါ ျဖစ္ရင္လည္း ေဆးခန္းေတြသြားျပဖို႔ ေတာ္ေတာ္
ဝန္ေလးတယ္။ အေယာက္တိုင္းကေတာ့ သူတို႔မွာ HIV/AIDS မရွိဘူးလို႔ ေျပာဆို ေနၾကေပမယ္
ေသြးစစ္ဖို႔ကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး´ လို႔ Mplus အဖြဲ႔ဝင္က ေျပာပါတယ္။
အမ်ိဳးသား လိင္လုပ္သားေတြၾကား
HIV/AIDS ကူးစက္ျဖစ္ပြားမႈေတြ ၂၀ဝ၄ ခုႏွစ္ေရွ႕ပိုင္းမွာ ရွိခဲ့ေပမယ့္
ေနာက္ပိုင္းမွာ NGO အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ထဲထဲဝင္ဝင္ အသိပညာေပးမႈေတြ အားေကာင္းလာတဲ့
အတြက္ HIV/AIDS ကူးစက္မႈေတြ မၾကားသိရေတာ့ဘူး လို႔
ဆိုပါတယ္။ ။
