Monday, November 2, 2020

Impossible Love (Part One)

Impossible Love (Part One)




[သည်ဝထ္ထုလေးက ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကိုကြိုက်နှစ်သက်သူ အရွယ်ရောက်အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ စွဲမက်စရာကောင်းသော ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်အကြားက အချစ်အကြောင်း(အဆုံးသတ်အနေနဲ့ လိင်ကိစ္စပတ်သက်မှုပါဝင်လာ)ရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ တိုင်းပြည်အတော်များများမှာရော စာဖတ်သူ သင်နေထိုင်ရာ အဝန်းအဝိုင်းမှာကော အသက်မပြည့်သေးသူနဲ့ လိင်ကိစ္စပတ်သက်ဖို့ဆိုတာ တားမြစ်ခြင်းခံရမယ့် စည်းကမ်းတစ်ခုပါ။]


ကျွန်တော့်သား ‘ဒိုဒို’ ဟာ ရယ်မောပျော်ရွှင်နေတတ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။ သူတက်ရောက်သင်ကြားနေတဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းမှာ ပေါ်ပြူလာဖြစ်တဲ့ ဘောလုံးကစားသမားလေးတစ်ယောက်ပေါ့။ သူ့အတွက် ကျွန်တော်အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူပါတယ်။ အမှန်တရား အတွက်ဆို ချက်ချင်းမတ်တပ်ရပ်ထောက်ခံမယ့်သူလေးလဲဖြစ်တယ်။ ဒါကဘဲ သည်ဝတ္ထုရဲ့ အစပျိုးအကြောင်းအရာတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။


ဒိုဒိုကို ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲ အုပ်ထိန်းခွင့်မရပါဘူး။ ကျွန်တော့်ဇနီးဟောင်းနဲ့ သည်တာဝန်ကို မျှတူယူထားကြတာပါ။ ကျောင်းပိတ်ရက် weekend တိုင်းရယ်၊ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက် ဘာမှလုပ်စရာမပေါ်လာရင် အတူခေါ်ထားခွင့်ရှိပါတယ်။ သူနဲ့ အလိုက်အထိုက် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားသလို သူ့အရေးကိစ္စမှန်သမျှ ကျွန်တော်အာရုံစိုက်အလေးမူပေးတယ်ပေါ့။ ကျွန်တော့် မိန်းမနဲ့ လမ်းခွဲပြီးနောက် အချိန်အနည်းငယ်ကြာချိန် နည်းနည်းတော့ ချိန်းဆိုတွေ့ဆုံတာတွေလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ သို့သော်လည်း အရာအားလုံး အချိန်ကုန်၊ငွေကုန်၊အားကုန်ရတဲ့ သည်မိန်းကလေးတွေနဲ့ ချစ်ဇာတ်လမ်းတော့မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ အချိန် နှစ်နှစ်လောက်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ အားလုံးပစ်ထားလိုက်ကာ ကျွန်တော့်သားကိစ္စကိုပဲ အာရုံစိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဇနီးဟောင်းကတော့ ရည်းစားအသစ်နဲ့ အိုကေစိုပြေနေတာပါပဲ။ ကျွန်တော်မြင်စကဆို အတော်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သေးတာ။ ဒါသူ့ဘဝပဲလေလို့ ကျွန်တော်တွေးလိုက်ပါတယ်။ ဘယ်အရာကမှ ပြီးပြည့်စုံတယ်မရှိပါဘူး။ အရာအားလုံးကောင်းတယ်ဆိုတာလည်း မရှိဘူးလေ။


အမှန်တော့ ဒိုဒိုက တော်တော်ထက်မြက်တယ်၊ အားကစားသမားဟန်ပေါက်တဲ့ လိမ္မာတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ။ သူ့အသက် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ပြည့်ချိန်နောက်ပိုင်းမှာတော့ ပြဿနာနည်းနည်းဖြစ်လာပြီး သူ့ကျောင်းကိစ္စတွေမှာ အာရုံမစိုက်နိုင်ဘူးဗျ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့် ဇနီးဟောင်းနဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်တာမျိုး နည်းနည်းလုပ်ရပါတယ်။ ဇနီးဟောင်းရယ်၊ ကျောင်းအုပ်ရယ်၊ ကျောင်းအတိုင်ပင်ခံရယ် စည်းဝေးကြရင်း ဒိုဒို့ကို Grade 7 ပြန်တက်ခိုင်းတာ အသင့်တော်ဆုံးလို့ ကျွန်တော်တို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။ သူ့အတွက်နှိမ်သလိုလို နိမ့်ကျစေတာမျိုး နည်းနည်းတော့ရှိပေမယ့် သူစိတ်အဝင်စားဆုံးကိစ္စတွေဆီရောက်ဖို့  အပြေးလမ်းကဝေးနေတယ်၊ သူလည်း ကျွန်တော်တို့ကို မဆန့်ကျင်လောက်ဘူလို့ထင်ပါတယ်။ ဒိုဒိုအစိုးရိမ်ဆုံးကိစ္စက ကျွန်တော်သူ့အပေါ်စိတ်ပျက်သွားမှာကိုပါပဲ။ သည်လိုကိစ္စတွေနဲ့ ကျွန်တော် စိတ်မပျက်ဘူးလို့ အာမခံရတာပေါ့နော်။


အထက်တန်းကျောင်းသွားမတက်ခင် အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပြည့်ကာနီးမှာတော့ အဆိုးကိစ္စရပ်တွေအဆုံးသတ်သွားခြင်းက ရလာဒ်ကောင်းပါပဲ။ ပုံမှန်မဟုတ်စွာ အလယ်တန်းကျောင်းမှာ Grade 8 ကို ပြန်ပြန်တက်နေရသေးတဲ့ ကျွန်တေ်ာ့သား ဆင်ခြေက ကျောင်းမှာလူများလို့ အခြားကျောင်းပြောင်းပေးပါဆိုတာလေ။ သည်အခြေအနေအရ သူ့ထက်ငယ်တဲ့ကောင်လေးတွေအတော်များများနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ခွင့် ရနေပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်စကားထဲထည့်ပြောရမယ့် ကောင်လေးနဲ့ ကျွန်တေ်ာ တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်ဖို့ ဖန်လာတယ်ဗျ။ 


သည်လိုပဲ အစပျိုးခဲ့တာပါပဲ။ သောကြာနေ့တိုင်း ကျွန်တော့်သားကို မကြာခဏကျောင်းသွားကြိုတယ်၊ တစ်ခါတလေ ကျောင်းသွား ပို့တယ်။ အေမီနဲ့ ကျွန်တော်နေတဲ့အိမ်နဲ့ သိပ်မဝေးတော့ တာဝန်ယူရတာ သိပ်အပန်းမကြီးဘူး။ အေမီဆိုတာ ကျွန်တော့်ဇနီးဟောင်းပါ။


တစ်ရက်သား မြောက်များလှစွာသော အလယ်တန်းကျောင်းသားတွေကြား အခြားကလေးတွေနဲ့ကွဲပြားစွာ သီးသန့်မတ်တပ်ရပ်ပြီး တစ်ခုခုကို စောင့်နေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်အာရုံစိုက်မိခဲ့တယ်။ 


နုညံ့နက်မှောင်နေတဲ့ ဆံသားတွေ၊ ဝမ်းနည်းရိပ်စွက်နေတဲ့ အပြာရောင်မျက်ဝန်းတွေနဲ့ တော်တော်စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်။ သူ့အကြည့်နဲ့ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းတွေ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြိမ် အနည်းငယ်မှာ ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုခုရှိနေသလို ခံစားရတယ်။ ပြည့်စုံမှုမရှိသေးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သွင်ပြင်သော်မှ တော်တော်ကြည့်ကောင်းတဲ့အနေအထားဖွံ့ဖြိုးစပြုနေပါပြီ။ ချောမွေ့နုညံ့သော အသားအရေက အပြစ်ကင်းနေတာများ  လင်းလက်နေတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ခြုံကြည့်ရင် အတော့်ကိုထူးခြားစွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ကောင်ငယ်လေးတစ်ယောက်ပေါ့။ 



စတိုင်ကျကျ skater-boy fashion ကိုဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး အမြဲလိုလို သူ့လည်တိုင်ဝန်းကျင်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဝတ်ဆင်ချိတ်ဆွဲထား တတ်တယ်။ သားရေကြိုးတစ်ခုခုလို ဒါမှမဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီးအင်္ကျီကော်လာလိုမျိုးဆိုတော့ ကျားမမကွဲဘူး တစ်ခါတလေ မြင်ရကြည့်ရတာ။ 


ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကျွန်တော်မြင်ရချိန်တိုင်း တစ်ယောက်တည်းလိုလိုတွေ့ရပြီး တစ်ခုခုကိုအာရုံစူးစိုက်တွေးနေဟန် မျက်နှာပေးကို သူ့မျက်နှာပြင်ပေါ်တွေ့နေရတယ်။


သူ့ကြည့်ရမြင်ရတာ အတော်အတန်ရုံးကန်လှုပ်ရှားနေရတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော်ထင်မိရော။


ပထမဆုံးအကြိမ် သူ့ကိုမြင်ခဲ့ချိန်က အသက် ဆယ့်တစ်နှစ်လောက်ပဲရှိဦးမယ်။ ကျွန်တော့်သား ကျောင်းတက်ချိန်ပြီးတဲ့အထိ မကြာခဏဆိုသလို သူ့ကိုရှာနေမိခဲ့တာပါ။ တစ်ချက်ကလေး အရိပ်အမြွက်လေးတောင် သူ့ကိုမမြင်ခဲ့ရဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့် စိတ်ထဲ တနေကုန် ဟာနေပြီး မပြီးပြည့်စုံသလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ ယောက်ျားစစ်စစ် ယောက်ျားဝတ်စုံပြည့်နဲ့လူတစ်ယောက်က ဆယ့်တစ်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို စိတ်ထဲစွဲနေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားအတွက်ထူးဆန်းတယ်လို့ တွေးကောင်းတွေးနေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သည်ကလေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲဗျ။ အပြောအပြကောင်းကောင်းနဲ့ နားယောင်မိသလိုဆိုတာမျိုး ခပ်ဆင်ဆင်ပါ။ သူ့မျက်နှာလေးကြည့်မြင်ရရုံနဲ့ သူ့ကိုချစ်မိသွားတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတာလေ။


သည်လိုနဲ့ပဲ လအနည်းငယ်ကုန်ဆုံးလာခဲ့ပါတယ်။ ကောင်လေးအကြောင်း အတွင်းကျကျထိသိချင်မိနေတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ အသေအချာ လေး ကြားသိမိရချိန်မှာတော့ စိတ်ထဲအလိုမကျသလိုခံစားရပါရော။ အခြား  အမျိုးသားတွေ ကောင်လေးတွေလည်း ဘဝအခက်အခဲဖြတ် သန်းကြရတာပဲဆိုပေမယ့်  သူ့ကျမှ ကျွန်တော့်အတွက် အထူးတလည်ဖြစ်နေတာမျိုးလေ။ ကျောင်းကိုရောက်တိုင်း သည်ကောင်လေးကို တွေ့မြင်တိုင်း မျက်လုံချင်းဆုံနိုင်ဖို့ အမြဲကြိုးစားမိတယ်။ များမကြာခင်အချိန်မှာတော့ ကောင်လေးအကြောင်း ကျွန်တော့်အိပ်မက်တွေထဲ ရောက်လာပါတယ်။ အရင်ဆုံး လိင်မှုကိစ္စ နှာထန်တဲ့အကြောင်းမဟုတ်ရပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို တစ်မျိုးမထင်ပါနဲ့။ သည်ကောင်လေး အသက်အရွယ် ကလေးတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ ကျွန်တော်မစွဲလမ်းဖူးဘူး။ သားရဲတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်မှမဟုတ်တာဘဲ။ ဒါပေမဲ့ နာမည်လည်းမသိရသေး၊ ကောင်လေးအကြောင်းလည်း သေချာမသိပါဘဲနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ခံစားချက် တွေ ကျွန်တော့်ရင်ထဲခိုဝင်လာ နေပါတယ်။


အချည်းအနှီးမဲ့ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခံစားချက်တွေဟာ  ကံတရားရဲ့ ကြည်စယ်မှုကြောင့်လို့ပြောရမလား ကံကောင်းလာတာလို့ ပြောရမလား တစ်စုံတစ်ခုသော ဖန်ဆင်းရှင်ကြောင့် မဖြစ်နိုင်စွာ လမ်းသွယ်ချင်းထိစပ်လာပါတယ်။ တကယ်တမ်း ကျွန်တော့်အတွက် မဖြစ်နိုင်သလို ယုံကြည်စရာမလိုသော အတုအယောင်လဲ မဟုတ်ပြန်ဘူး။ ကျွန်တေ်ာတို့တွေ ကျူးလွန်ကြမယ့် အမှုကိစ္စကို လောကကြီး သာသိသွားရင် ရာဇဝတ်သားအဖြစ် ကျွန်တော့်ကို ချုပ်နှောင်ထားကြမှာ။  လူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ကျွန်တော်တို့ကို  ရှုံ့ချမုန်းတီးကြတော့မှာ။ သို့သော်လည်း မတော်တဆ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ အခြေအနေကဖန်လာပါတယ်။


တစ်ရက်မှာ ကျွန်တော့်သားက သူ့သူငယ်ချင်းအသစ်တစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါတယ်။

‘တကယ်လား….ဘယ်လိုတွေဖြစ်တာလဲ’ ကျွန်တော်မေးမိတယ်။

‘ပါးပါး သားကိုပြောတယ်လေ ကိုယ့်ထက်အားနည်းသူ  အနိုင်ကျင့်ခံရတဲ့သူတွေဘက်က အမြဲရပ်တည်ပေးပါဆိုတာ။ သူ့ထက် အကောင်ကြီးတဲ့ကျောင်းသားတွေက အမြဲအနိုင်ကျင့်နေကြလို့ ပါးပါးပြောသလိုပဲ ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တာဗျ။ သည်ကောင်လေးကို ကြည့်လိုက်….ကျောင်းကလူတွေတိုင်း သူ့ကို ဂေးလို့ထင်နေကြတာ။ ကျောင်းက ဘောလုံးအသင်းမှာဆို အသင်းသားတွေက သူရကို အမြဲဘေးကြပ်နံကြပ်ဖြစ်အောင် ခြောက်လှန့်နေကြတာနဲ့ အနိုင်ကျင့်ရတာနဲ့ဆိုတော့ သားက ကြားဝင်ဟန့်တားပေးရတယ်။ အဲဒါမှ သူ့ကိုစနောက်တာတွေရပ်ပြီး အဝေးကိုထွက်သွားကြတာ။ သည်လိုနဲ့ စကားစမြည်ပြောဖြစ်ကြပြီးနောက်ပိုင်း အရင်းနီးဆုံးသူငယ်ချင်း ဖြစ်လာကြတာဗျ’

‘ကြားရတာ တကယ်ကောင်းတယ် သား၊ ပါးပါး ဂုဏ်ယူတယ်’ ကျွန်တော်နှလုံးသားမှာ ဂုဏ်ယူစိတ်ကြောင့် တုန်ခါလာတယ်။ သားကို ကျစ်အောင်ထွေးဖက်မိတာပေါ့။

‘ပါးပါး’

‘ဘာလဲ သား’


‘ကျောင်းပိတ်ရက် ပါးပါးဆီနေချိန်တိုင်း သူရကိုပါ သားခေါ်လာမလားလို့ တွေးမိတယ်။ ဟိုလေ သူ့မှာ အဖေမရှိတော့ဘူးရယ်၊ သူ့အမေ ကလည်းအလုပ်သွားလုပ်တာ ညနက်မှာပြန်ရောက်တာ တစ်ယောက်တည်းလိုလိုဖြစ်နေတတ်တယ်လေ။ ကျောင်းပိတ်ရက် ကျွန်တော်တို့ နဲ့အတူ အချိန်ကုန်ရင် သူ့အတွက်အဓိပ္ပာယ်ပိုရှိမလားလို့ပါ။’


သားက သူ့သူငယ်ချင်းအကြောင်း ပြောဆိုနေတာတောင်မှ ကျွန်တော် ဘယ်ကောင်လေးကိုပြောနေမှန်း ပုံဖမ်းလို့မရသေးဘူး။ သူ့သူငယ်ချင်းဆိုတော့ သားအသက်အရွယ်လောက်ပဲဖြစ်မှာပါ။ ဒိုဒိုက သူ့သူငယ်ချင်းအကြောင်း တဖွဖွပြောနေတာကြောင့် သဘောတူ ပါတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ခါတိုင်းသွားကြိုနေကြနေရာ ခါတိုင်းသွားကြိုနေကြအချိန်မဟုတ်ဘူး အခြားတနေရာကို ကျွန်တော် သွားကြို ရတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်လေးက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ အတူနေမှာမဟုတ်လား။


နောက်နေ့ သောကြာညနေမှာ အလုပ်ကနေ စောစောကားမောင်းထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်သားနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း သူရဆိုသူဆီ သွားလိုက်တယ်။ ကားပါးကင်မှာ ကားသေချာရပ်ပြီးနောက်မှာ ဒိုဒိုနဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို အဆင်သင့်မြင်ရပါရဲ့။ ကျွန်တော် ငေးနေမိတဲ့ ကောင်းလေးအစစ်ပါ။ ကားပါကင်အဆောက်အဦးနံရံကို မှီထားပြီး အမြဲလိုလိုသူလုပ်နေကြ အောက်ကိုခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ တစ်ခုခုကို အလေးအနက်တွေးနေဟန်။ ဒါပေမဲ့ မမှားနိုင်ဘူး သူလေးပါပဲ။


ကျွန်တော်ကားပေါ်ကဆင်းပြီး သူတို့ရပ်နေရာဆီသွားလိုက်တယ်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်စိတ်ချတဲ့သဘော ဟန်ပါပါအမြဲ လျှောက်လှမ်း တတ်တဲ့ ကျွန်တော် မိမိကိုယ်မိမိယုံကြည်ဖို့အကြောင်းအရာတွေက ခိုင်လုံပြီးသားမို့ပါ။ အရပ်မြင့်မြင့်၊ ကြည့်ကောင်းချောမွေ့သောသွင်ပြင်၊ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ အလုပ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း ကောင်းသတင်းမွှေးတဲ့ အောင်မြင်သူ ကျွန်တော်ရယ်လေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အောင်မြင်အောင်ကြိုးစားနိုင်ခဲ့သလို မွေးထားတဲ့သားကိုလည်း ကောင်းကောင်းပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဘဝမှာ မအောင်မြင်စွာ ကျရှုံးတာကတော့ လက်ထပ်ထားတဲ့အိမ်ထောင်ရေးကို သေသည်အထိမထိန်းသိမ်းဖြစ်ခဲ့တာပါပဲ။


သူတို့ဆီ စိတ်အေးလက်အေး ပုံမှန်အတိုင်းရောက်သွားပေမယ့် စိတ်အတွင်းထဲမှာတော့ ရက်များစွာ သည်ကောင်လေးအကြောင်း စောင့်ကြည့်တွေးဆဖြစ်နေတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကလိတိတိငြိတိတိဖြစ်မိပါတယ်။ ရက်သတ္တပတ်ကုန်ဆုံးချိန်တိုင်း ကျွန်တေ်ာတို့နဲ့အတူ လအနည်းငယ်လောက် နှစ်ညတာရှိနေဦးမှာသေချာပါရဲ့။ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်ဆန်လာရင်း  လက်တွေတောင် မြင်တော့မမြင်သာခဲ့ပေမယ့် အနည်းငယ်တုန်ခါလာသယောင်ပါပဲဗျာ။

‘ဟေး သား….မင်းဘော်ဒါလေးနဲ့ ပါးပါးကိုမိတ်ဆက်ပေးဦးလေကွာ’ လို့အနားကပ်သွားချိန် ကျွန်တော်ပြောလိုက်ပါတယ်။ 

‘ဟုတ်ကဲ့ပါးပါး……သူငယ်ချင်းနာမည်က သူရပါ။ Grade 6 တက်နေတာ။ သူရ ဒါက ငါ့ပါးပါး မင်းဝေလေ’ 


‘တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် သားသား’ လို့ ပြုံးရယ်ပြီး လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပေးကာ ကျွန်တော်နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။

သူရက သူ့လက်ကလေးနဲ့ ကျွန်တော့်လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လှုပ်ရမ်းရင်း မော့ကြည့်ပါတယ်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်နဲ့ တို့ထိခံလိုက်ရသလိုပဲ ကျွန်တော့်ရင်ထဲ တုန်ခါသွားတယ် တကယ်ပါဗျ။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းတွေကိုစိုက်ကြည့်တာရယ် ကျွန်တော့်လက်ကိုထိကိုင်လိုက်ချိန် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တကိုယ်လုံးကို လျှပ်စစ်ဓာတ်တွေစီးဆင်းသွားတာမျိုး။ အဲသည့်အချိန်မှာ သေချာမသေချာ ကျွန်တော်မသိပေမယ့် သူသည်လည်း အဲသလိုခံစားရမယ်လို့ ထင်မိတယ်။ သစ္စာဆိုပြရမလားပဲ ကျွန်တော့်ကို အကြာကြီးစိုက်ကြည့်တဲ့ ကောင်လေးအကြည့် တစ်ချက်က အမှန်အကန်ပါ။

ကျွန်တော်တို့  လက်ကို အတိုချုံးလှုပ်ရမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် သူရရဲ့ခရီးဆောင်အိတ် ကားပေါ်ကျွန်တော်ကူတင်ပေး လိုက်တယ်။ သည်လိုလေးလုပ်မှ သူ့စက်ကွင်းကနေ ကျွန်တော်လွတ်မြောက်မှာ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သည်ကောင်လေးက ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်သလိုဖြစ်နေလို့လေ။ ကားပေါ်အတူတက်လိုက်ချိန် ကျွန်တော့်သားက ရှေ့ခန်းမှာအတူထိုင်ပြီး သူရကတော့ နောက်ခုံမှာထိုင်လေရဲ့။ ကားကို ကျွန်တော်ဂရုတစိုက်မောင်းနေပေမယ့် နောက်ကြည့်မှန်ကတစ်ဆင့် သူ့အပြုံးလေးကို ခိုးခိုးငေးမိတာ ဟန်ဆောင်လို့မရဘူး။ ကားပြတင်းကနေ သည်ကောင်လေးအပြင်ကို ငေးချိန်တိုင်း ကျွန်တေ်ာကြည့်ကြည့်နေမိတာ တစ်ကြိမ်မှာ သူသိသွား၊မိသွားတော့ ရင်ထဲထိတ်ကနဲဖြစ်သွားရပြန်တယ်။ သည်ကောင်လေးအကြည့်က  ရင်းနီးပြီးသားလူတစ်ယောက် ကို ပြန်ကြည့်ပုံနဲ့ခပ်ဆင်ဆင်ဖြစ်သလို သူ့အတွက်အရေးပါအရာရောက်သူတစ်ယောက်ကို ငေးပုံနဲ့လည်းတူနေတယ်။


ကျွန်တော်တို့ အိမ်ရောက်ချိန်မှာတော့ ကောင်လေးတွေ သူတို့အိတ်ကို အိပ်ခန်းထဲသယ်သွားကြတယ်။ ကျွန်တော့်အိမ်မှာ အခန်းပိုနှစ်ခန်း ရှိပေမယ့် နှစ်ယောက်စလုံးက ဒိုဒိုအခန်းထဲမှာနေချင်ကြတာကိုး။ အခန်းထဲမှာ တစ်ခုတင်တည်းရှိတာ သူတို့စိတ်မကျဉ်းကြပ်ဘူးလား မသိ။


အိမ်အနောက်ဘက် Backyard ထဲက ရေကူးကန်မယ် ကောင်လေးတွေရေကူးကြမယ်လုပ်တော့ အသားကင် barbecue စလုပ်ဖို့ ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။



ယုံတောင်မယုံနိုင်ဘူး ရေကူးဝတ်စုံတစ်ခုနဲ့ အတော်ကြည့်ကောင်းတဲ့ သူရ လှပတင့်တယ်နေပုံကို။  စိုက်မကြည့်မိဘို့ ငေးမကြည့်မိဘို့ ကျွန်တော်ကြိုးစားပေမယ့် အတော်ခက်ပါတယ်။ အချိန်တိုင်းလိုလို ငေးစိုက်ကြည့်မိတယ်ထင်ပါရဲ့။ ကောင်လေးနှစ်ယောက်ရေထဲမှာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွင်ဆော့ကစားနေကြပြီး သူရကကူးပြေးလိုက် ဒိုဒိုကလိုက်ဖမ်းရင်း ရေကန်ဘောင်နဲ့တွန်းဖိကပ်ထားတာမျိုးမြင်ရတယ်။ ဒိုဒို နေထိုင်ပုံက သူရနဲ့နီးကပ်လွန်းသယောင်ထင်ရပြီး အခုပဲငုံ့နမ်းတောင့်မယောင်ခံစားရပါရော။ နောက်တော့ သူရက ဒိုဒို့ကိုရေနဲ့ပက်ရင်း ခွာလိုက်ကြတယ်။ သို့သော် သူတို့ကို ကျွန်တော်စောင့်ကြည့်နေမလား သံသယနဲ့ ကျွန်တေ်ာ့ကို မသိမသာအကဲခတ်ပြီးမှ ကိုယ်ခန္ဓာနှစ်ခု ခွာလိုက်ကြတာပါ။ ကျွန်တော်လည်း အဝေးကိုအကြည့်မြန်မြန်လွှဲလိုက်ရင်း စိတ်ထန်နေမှုကို မသိကျိုးကျွံနေပြလိုက်တယ်။ သားဖြစ်သူက ကောင်ငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆော့ကစားနေတာကိုကြည့်ပြီးထန်နေမိတာကိုး။ ကြွက်သားတောင့်တောင့်တင်းတင်း အားကစားသမား ဟန်အပြည့် ကျွန်တေ်ာ့သားနဲ့ ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ ကောင်ငယ်လေး သူရတို့ရဲ့အသွင်အပြင်က သတိမပြုမိဘို့ဆို တကယ်ခဲယဉ်းပါတယ်။ နှစ်ဦးသား မတူကွဲပြားကြသော်လည်း အတူတကွယ်မြင်နေရတဲ့ မြင်ကွင်းထဲမှာတော့ အတော့်ကိုလှပကြည့်ကောင်းတာပါပဲ။




သူတို့ရေကူးကြပြီးနောက် မြက်ခင်းပြင်ပေါ် ဝင်လုလုနေရောင်ခြည်အောက်မှာ လှဲလျောင်းနေကြတယ်ဗျ။ သူရက မှောက်လျက်လှဲကာ သူ့ဦးခေါင်းကိုတော့ အခြားတဘက်ကိုလှည့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ သူ့ကောက်ကြောင်းတွေကို ကျွန်တော်စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ ကျောပြင် တလျောက်နဲ့အတူ တင်းပြည့်အိစက်နေသော တင်သားဆိုင်တွေအပါအဝင်ပေါ့။ တဖက်လှည့်နဲ့ အချိန်အတော်ကြာ  စူးစမ်းကြည့်ရှုနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို မကြည့်မမြင်တာကလည်း အတော်အဆင်ပြေတယ်။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းတိုင်းရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကျွန်တော်မှတ်မိ နေပါရစေ။


ခဏအကြာ ရေစိုနေတာတွေ အနည်းငယ်ခြောက်သွေ့လာတော့ ထရပ်ပြီး မီးသွေးမီးဖိုနဲ့ အသားတွေကင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ဆီ လှမ်းလာပါတယ်။ သူဘာမှမပြောပေမယ့်  ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထူးထူးကဲကဲငေါထွက်နေတဲ့ ကျွန်တော့်အရှေ့ပိုင်းကို အထက် အောက်စုန်ဆန်စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပဲဗျ။ ဘယ်လိုပြောရမလဲ ရုတ်တရက် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပြန်ငုံ့ကြည့်ရင်းမှ သည်ကောင်လေးကို အရွယ်ရောက်သူတွေ တတ်အပ်တဲ့ကိစ္စ  ပိုမိုသင်ကြားပေးချင်လာမိတယ်။ ကျွန်တော်လုပ်နိုင်သမျှ စမ်းလုပ်ကြည့်ချင်ပြီး ဘယ်အရာမှ လွှတ်မချချင်မိဘူး။

အသားမြှောင်းအချို့ကို  အကင်ဆန်ကာပေါ်တင်လိုက်ရင်း သူရ ရေထပ်ချိုးပြီး အဝတ်လဲလှယ်ခဲ့ဖို့ ရေချိုးခန်းဆီညွှန်းပစ်တယ်။ သူက တချိန်လုံး ရေကူးထားတဲ့အဝတ်ကိုပဲ ဝတ်ဆင်ထားတာကိုး။ တကယ်တန်းတော့ သူလေးသာ သည့်ထက်ပိုပြီး အနားကပ်ကာ တရင်းတနှီးလာနေရင် မထိန်းနိုင်မသိမ်းနိုင် ရူးရူးမိုက်မိုက်တစ်ခုခုကို ကျွန်တော်လုပ်မိမှာကြောက်လို့ပါပဲ။


သူက အိုကေလို့ပြောပြီး အိမ်ထဲဝင်သွားပါတယ်။ သည်အချိန်မှာပဲ ဒိုဒိုတစ်ယောက်ရောက်လာကာ ‘သူ့ကိုစိတ်မခုပါနဲ့ပါးပါး။ သူက အဖေ မရှိတော့ တရင်းတနှီးနေချင်နေတာဖြစ်မှာပါ’ လို့ပြောတယ်။

‘ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ သားရဲ့’

‘အော်…..သူ့မှာ အဖေမရှိဘူးဗျ။ သူက အဖေတွေအကြောင်းပဲ တစ်ချိန်လုံးလိုလိုတွေးနေမိတယ်လို့ သားကိုပြောပြဘူးတယ်’


အင်း….ဒါကပဲ သူ့ကို ချစ်တယ်လို့ပြောတဲ့၊ သူ့ကိုဖက်တွယ်ထားတဲ့၊ သူ့ကို ဂရုစိုက်စေချင်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်အကြောင်း ကြံဖန်စိတ်ကူးနေရခြင်းပေါ့။


‘တကယ်ကြီး? သူက သားကိုသည်လိုပြောခဲ့တာပေါ့’ ကျွန်တော် ခက်ခက်ခဲခဲတံတွေးမျိုချမိရင်းစကားပြန်ပြောမိတယ်။

‘ဟုတ်တယ် ပါးပါး…..သားတို့စကားအများကြီးပြောဖြစ်တယ်လို့ပြောတာ မှတ်မိတယ်မဟုတ်လား။ သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စအကုန်လုံး ကျွန်တော့်ကိုပြောပြတယ်ဗျ’

‘ဘယ်လိုပြောပြတာလဲ’ သည်လိုစပ်စုတာ မသင့်လျော်မှန်းသိသော်လည်း သိချင်စိတ်ကိုမထိန်းနိုင်ဘဲ ကျွန်တော်မေးမိတယ်။

‘အော်….သည်လို လိုက်နေဖြစ်တဲ့ကိစ္စအထိပေါ့ ပါးပါးရာ’

‘ပါးပါးကိုပြောပြရင်ကော သူစိတ်မဆိုးဘူးလား’ သည်မေးခွန်းမေးချိန်မှာတော့ ခုံတန်းလျားပေါ်နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင် နေကြပါပြီ။

‘စိတ်မဆိုးပါဘူး ပါးပါးရ….သူ့အကြောင်း ပါးပါးကိုပြောပြလို့ သဘောကျမယ်ဆိုတာ သားလောင်းရဲတယ်’ ဒိုဒိုမျက်ဝန်းတွေဟာ စိတ်လို လက်ရ၊ ကိုယ်ချင်းစာစွာ အရောင်တစ်မျိုးတလက်လက်တောက်နေတာ ကျွန်တော်မြင်ရတယ်။

‘ဆက်ပြောလေ သား’ ကျွန်တော် စကားတောက်လိုက်တယ်။ သူရတစ်ယောက် လှေကားကနေ မဆင်းလာပါစေနဲ့ဦးလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။

‘သူပြောတာကတော့ သူ့မာမီ နောက်ဆုံးတွဲနေတဲ့ ပါတနာကြောင့်လို့ပြောတာပဲ။ သားအထင် အဲ့ဘဲက သူရကို  ကိုယ်ထိလက်ရောက် စော်ကားပုံရတယ်’

ကျွန်တော် အာခံတွင်း ခြောက်သွေ့ကာ ရေငတ်သွားသလိုပဲ။

‘သားက အဲလိုဘာကြောင့်ထင်ရတာလဲ’

‘သူအတိအကျတော့ မပြောဘူးဗျ။ သူ့မာမီက သူရနဲ့ အဲ့ဘဲအတူတူမိချိန်မှာ တတ်နိုင်သမျှ ခပ်ဝေးဝေးသွားနေဖို့ပြောသတဲ့။ အဲဒါကြောင့် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သည်ကိုပြောင်းနေတော့တာပဲ။ သူတို့အတူတူနေဖို့မတတ်သာလို့နေမှာပေါ့။ ငွေကြေးမပြည့်စုံတဲ့လူတွေ အများစု နေတဲ့ eastside ဘက်မှာ သူရတို့က တိုက်ခန်းငှားနေနေကြတာလေ’


‘အတော်ဆိုးတာပဲ’ သူရ မာမီရဲ့ပါတနာနဲ့ သူရ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မှန်းဆသိမြင်နိုင်နေတယ်ဗျ။ သူရကို ထွေးဖက်ဖို့ဆို ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ဘာအရောင်မှာ စွန်းထင်းမနေဖို့လိုလိမ့်မယ်။ သူ့ကို ချစ်ကြင်နာကြောင်းပြောဖို့နဲ့ သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေး မယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပြောဖို့လည်းလိုမှာပေါ့။ အခုတော့ သည်ကောင်လေးရဲ့လျှိုဝှက်နေတဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို နည်းနည်းတီးခေါက်မိပါပြီ။


မကြာခင်မှာပဲ သူရ အိမ်ပေါ်မှဆင်းလာတော့ ဒိုဒိုအပေါ်တက်ပြီး ရေချိုးအဝတ်စားလဲလှယ်ဖို့ထွက်သွားတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ သူရ နှစ်ယောက်တည်း ချန်ထားပြီးတော့ပေါ့။ တစ်ခုခုသောက်ဖို့ သူရကိုပြောလိုက်သလို ကျက်သွားပြီဖြစ်တဲ့ အသားကင်တွေကို အိမ်ထဲသယ်ကာ ညစာအတွက်ပြင်ဆင်ကြဖို့ ဆော်သြလိုက်တယ်။


နောက်တစ်ခါ သူ စကားအများကြီးမပြောပြန်ဘူး။ တက်နေတဲ့ကျောင်းအကြောင်း၊ စာသင်တဲ့ဘာသာရပ်ဆရာတွေအကြောင်းတွေလို သာမန်မေးခွန်းအနည်းငယ်ကို ကျွန်တော်မေးလိုက်တော့ ခပ်ရိုးရိုးပဲ သူပြန်ဖြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲက အတွင်းကျကျအကြောင်း အရာတွေကိုရော တကယ့်ကိုဖြေဆိုပြောပြချင်စိတ်ရှိကြောင်းတော့ ကျွန်တော်ခံစားလို့ရတယ်။ သူ့မျက်ဝန်းလေးတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ငေးငေး ကြည့်ချိန်တိုင်း သူ့ကိုပိုပိုချစ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကိုတိုက်တွန်းနေသလိုဖြစ်နေတယ်ဗျ။


ကျွန်တော့်သားဖြစ်သူ ဒိုဒို ပြန်ဆင်းလာချိန်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့တွေ စားပွဲကို အိမ်အပြင်ထုတ်ပြင်ဆင်ပြီး  အတူတကွ စားသောက်ကြပါတယ်။ အတော်ကြေနပ်သာယာဖွယ်အချိန်လေးပါပဲ။ ကျွန်တော်ဘာမှ  မကူညီနိုင်သော်ငြား သူရနဲ့ပတ်သက်လို့ ဒိုဒို တစ်ယောက် ဆတ်ဆတ်ထိမခံတာကို ကျွန်တော်သတိထားမိတယ်။ ခပ်ပါးပါးလေးဆိုပေမယ့် သူရအလေးပြုဂရုစိုက်မှုကို ဒိုဒိုလိုချင်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်ပြောနိုင်တယ်။


ကျွန်တော့်သားအကြောင်း ကျွန်တော်ကောင်းကောင်းသိတာပေါ့။ သူက တကယ့် straight တစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော်တွေးမြင်မိတာပဲ။ သုံးယောက် ဒါမှမဟုတ် လေးယောက်လားမသိ မိန်းကလေးရည်စားရှိပြီးသားလေ ယောက်ျားလေးခြင်းစိတ်ဝင်စားပုံ နည်းနည်းလေးမှ မပြဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူရက တော်တော်ချောမွေ့လှပတာဆိုတော့ ဒိုဒိုတစ်ယောက် မတတ်နိုင်စွာ စွဲလမ်းနေပြီထင်တယ်။ သူရရဲ့ လှုပ်ရှားသွားလာမှုလေးတွေ၊ တစ်ခုခုကိုရှက်စိတ်ဝင်တဲ့အခါ ခေါင်းငဲ့လိုက်တာ၊ ဒိုဒို့ကိုမော့ကြည့်လိုက်တာတွေ၊ မျက်တောင်တွေလည်း အတော်ရှည်လျားသလို တစ်ခါတလေ မျက်တောင်ရဲ့အရိပ်တွေက သူ့ပါးပြင်မှာတောင်တင်ချင်တင်နေသေးတာပါ။ သက်ရှိ အနုပညာ လက်ရာမြောက်ပစ္စည်းတစ်ခုလိုပဲ ဂီတသံ၊ ကဗျာရွတ်သံတွေလို နုနုညံ့ညံ့နဲ့လှပနေတော့ သည်လိုကောင်လေးမျိုးကို ကျွန်တော့်တစ်သက် မမြင်ဖူးဘူးပြောရမယ်။ အရွယ်ရောက် ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်က လက်တွဲပြီး ချစ်ကြည်ဖြူမယ့်ကိစ္စ ငံ့လင့်နေသူဆိုတာကြီးကို ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲက လုံးဝထုတ်မရဘူး တဝဲလယ်လယ်ဖြစ်နေတယ်။ 


အကုန်လုံးစားသောက်ပြီးလို့ ကျွန်တော် ရှင်းလင်းဆေးကြောနေချိန်မှာတော့ ကောင်လေးနှစ်ယောက်ဟာ ဧည့်ခန်းထဲမယ် PlayStation ကစားနေကြပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အပေါ်ထပ်ကိုတက်လာလိုက်တော့တယ်လေ။ သည်လိုလုပ်ဖို့မရည်ရွယ်ပေမယ့် သူရနဲ့ အချိန်ကြာကြာဖြုံးလိုက်တာ လိင်စိတ်တွေထန်ကာ သောင်းကြမ်းလာတာကြောင့် အခန်းထဲပြန်ပြီး  ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်အာသာဖြေ ခဲ့တယ်။  သည်အချိန်လေးမှာ သူရက ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်တက်ထိုင်နေသတဲ့၊ ကျွန်တော့်လည်တိုင်၊ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းရှိုက်ပေးပြီး တကိုယ်လုံးကို သူ့လက်ကလေးနဲ့ပွတ်သပ်ပေးနေတာလို့ စိတ်ထဲတွေးထင်ပစ်ခဲ့တာပါပဲ။ စိတ်တွေအထွဋ်အထိပ်ရောက်ချိန်မှာတော့ နုညံ့လှတဲ့ သူ့ကိုယ်လုံးကိုဆွဲဖက်ရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို မွတ်သိပ်စွာနမ်းရှိုက်သလို အတွင်းခံဝတ်ထားတဲ့ သူ့Peach က အကွဲကြောင်း တလျောက် ကျွန်တော့်လက်တွေကိုပြေးလွှားပစ်လိုက်တယ်။ တကယ်ဆိုရင်ကောင်းမှာဗျ။


သည်လို ကောင်လေးတစ်ယောက်အကြောင်းတွေးပြီး လိင်အာသာဖြေဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ တွေးတောင်မတွေးဖူးသလို ကြံလည်း မကြံစည်ဖူးဘူး။ နည်းနည်းတော့ အပြစ်ရှိသလိုခံစားရပေမယ့်  မတွေးတော မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်ရယ်ပါ။ ကျွန်တော့်စိတ်အစဉ်ကို ဖုံးလွှမ်းအုပ်စိုးသွားပြီထင်ပါတယ်။ ခပ်တိုးတိုး ကျွန်တော့်နှုတ်ဖျားက ‘I Love You’ လို့ သူရကိုပြောသလို သူရကလည်း ‘I love  you too’ လို့ ပြန်ပြောသံကို ကြားယောင်နေတယ်။ 


နောက်ဆုံးတော့ သုက်ရည်အများအပြား ပန်းထုတ်ကာဇာတ်သိမ်းခန်းရောက်ပါတယ်။ တစ်ဘက်တစ်ထည်လှမ်းယူလိုက်ရင်း ကိုယ့်ဘာသာ သုတ်သင်သန့်ရှင်းလိုက်တယ်ပေါ့။  ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ရှိသလို နာကျင်ခံစားမနေဖို့ ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ သည်ထက်ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့နည်းလမ်း မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘူးဗျ။ ကောင်ကလေးကတော့ ကျွန်တော့်စိတ်အစဉ်နောက်ကို အရိပ်လိုကပ်ပါ နေတော့မှာသေချာပါတယ်။


ခဏအနားယူပြီးနောက် ကောင်လေးတွေကို အိပ်ရာဝင်အောင် သတိပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် တစ်ညလုံး ဂိမ်းကစားနေမှာကိုတားဖို့ ဧည့်ခန်းကိုကျွန်တော်ဆင်းသွားလိုက်တယ်။ ကစားနေတာကို လက်စသတ်ပြီး  အပေါ်ထပ်တက်ကာ အိပ်ကြဖို့ပြောလိုက်ရင်း ကိုယ့်အခန်းကိုပြန်လာခဲ့ပါတယ်။


အချိန်နည်းနည်းကြာပြီးနောက် ဒိုးဒိုးအခန်းဆီက ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်သံတိုးတိုးကို ကျွန်တော်ကြားလိုက်ပါတယ်။ သိချင်စိတ် စူးစမ်းချင် စိတ်တွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တာကြောင့် ကျွန်တော့်အခန်းထဲကထွက်ကာ ဒိုဒို့အခန်းတံခါးနားကို ခြေဖွလျှောက်ပြီးကပ်သွား လိုက်တယ်။ 


သူရအသံကို ကျွန်တော် ခပ်တိုးတိုးကြားရတာ ‘ဟေ့….တော်တော့ ရပ်တော့ ဒိုဒို….လာကွာ….မင်း ပါးပါးက ငါတို့ကို အိပ်စေချင်နေပြီ မဟုတ်လား’


‘အာ….ပြီးတာပဲ’ တဲ့ ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးပြန်ပြောသော ဒိုဒို့အသံကြားရပြန်တယ်။


နောက်ဆုံးတော့ မသည်းမကွဲ တီတိုးတီတိုးစကားပြောသံတွေကိုကြားရပြီး အိပ်မောကျသွားတဲ့အသံကို တဖြည်းဖြည်းကြားလာရပါတယ်။ တစ်ယောက်တော့ အနည်းဆုံးအိပ်ပျော်သွားပြီပေါ့။


ကျွန်တော့်အခန်းပြန်လာပြီး အိပ်ပျော်ဖို့ကြိုးစားလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချည်းအနှီးပါပဲ။ သူရအကြောင်းမတွေးဘဲမနေနိုင်ဘူးဆိုတော့ သူ့ကို ကျွန်တော်ဘယ်လောက်လိုအပ်နေလဲဆိုတာသိသာတယ်ဗျာ။ အသားကင်တွေစားပြီးတဲ့နောက် ခပ်စောစောက ဘီယာ အနည်းငယ်သောက်ထားခဲ့တာပဲကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မူးယစ်ရီဝေနေမယ့်အစား အိပ်ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်။ နံရံထက်က နာရီကို ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်တော့ သန်းခေါင်ယံရောက်နေပြီပဲ။ အခန်းတံခါးဖွင့်သံတိုးတိုးနဲ့အတူ ခပ်ဖော့ဖော့ခြေသံလေးထွက်လာတာကို ကျွန်တော် ကြားတယ်။ ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေ စည်းချက်မမှန်တော့ဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်တော့ ရေချိုးခန်းဘက်ကို သွားနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ တိတ်ဆိတ်သံက ကြာလှချည်လား။ ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာပြီးချိန်မှာတော့ လိုက်လံစစ်ဆေးရှာဖွေဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။အိပ်ရာကနေထပြီး ညအိပ်ဝတ်စုံပေါ်ကနေ ဝတ်ရုံတစ်ခုကိုခြုံလွှမ်းလိုက်ပါတယ်။ ဒိုဒို့အခန်းတံခါးက ပိတ်ထားသလို အပေါ်ထပ်တစ်ထပ်လုံးလည်း ဘာသံမှမကြားရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အိပ်ခန်းဆီကို ပြန်လာတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ခြေသံကိုလည်း ကျွန်တော် မကြားခဲ့ဘူးထင်တယ်။ ကျွန်တော်အောက်ထပ်ကိုဆင်းသွားလိုက်ပါတယ်။ ဧည့်ခန်းထဲမှာ မီးလင်းနေလေရဲ့။ ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေ ကြိုတင်မျှော်လင့်ချက်နဲ့အတူ တထိတ်ထိတ်ခုန်နေတယ်။ သူရတစ်ယောက် လှုပ်ကုလားထိုင်မှာ မှီထိုင်နေရင်း ကျွန်တော့်ကိုစောင့် နေသယောင်ထင်ရတယ်ဗျ။ ကျွန်တော်အသာဝင်သွားလိုက်ရင်း စားပွဲပေါ်က ရေတကောင်းမှ ရေတစ်ခွက်ငှဲ့သောက်ကာ သူနဲ့မျက်နှာချင်း ဆိုင်လိုက်ပါတယ်။

‘အိပ်ဖို့နောက်ကျနေပြီ ကောင်လေး…..ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ’ လို့ခပ်ရိုးရိုးလေသံနဲ့ပဲမေးလိုက်တယ်။


‘မသိဘူး အန်ကယ်….သား အိပ်မပျော်ဘူး’ သူပြန်ဖြေတယ်။


ဆိုဖာခုံပုတစ်လုံးကိုဆွဲယူကာ သူ့အနားနီးနီးကပ်ကပ် ကျွန်တော်ထိုင်လိုက်ပေမယ့် ဘာပြောရမှန်းမသိ။


‘တစ်ယောက်ယောက်ကို စကားပြောချင်နေပုံပဲ….ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား သား’ လို့ကျွန်တော်စကားပြောခဲ့တယ်။


‘ဟုတ်တယ်ဗျ….တစ်ချိန်လုံးလိုလို ကျွန်တော်စိတ်ထဲမှာ အများကြီးပဲပြောစရာတွေရှိနေတယ်’ တိုးငြင်းသလို လေသံသဲ့သဲ့နဲ့ သူ့ပါးစပ်က ထွက်လာတယ်။


‘အတွေးခေါင်ဖို့ဆိုရင် သားအသက်က တော်တော်ငယ်ပါသေးတယ်ကွာ။ ဘာတွေစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာအကြောင်းအရာပဲဖြစ်ဖြစ် အန်ကယ့်ကိုပြောပြလို့ရတယ်။ အန်ကယ်က နားလည်ပေးတတ်ပါတယ်ကွ’  ကျွန်တော်လည်း ချော့မော့ ပြောတတ်သလောက်ပြောတာပေါ့နော်။


ထိခိုက်နာကျင်နေတဲ့မျက်နှာအမူအယာတစ်ခုနဲ့ ကျွန်တော့်ကို သူမော့ကြည့်ပါတယ်။ သူပြောဖို့စကားစသော်လည်း ဘာပြောရမှန်း အစကမသိဘူး။


‘သားမာမီရဲ့ အမျိုးသားမိတ်ဆွေက သားကိုဗလက္ကာယလုပ်ခဲ့တယ်လို့ အန်ကယ့်သားကပြောတယ်။ အဲသည့်အကြောင်း အန်ကယ့်ကို ပြောပြချင်လား’ ကျွန်တော်သိချင်တာကို စကားစမေးတာထက် သူ့အတွက်လွယ်ကူမယ်ထင်တဲ့အကြောင်းအရာကို ပျိုးပေးလိုက်တယ်။


ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်တော့ သူ့ပါးပြင်နှစ်ဖက်မယ် ရဲသွေးနီနေတာကိုမြင်ခဲ့ရပါတယ်။ နောက်တော့ ရုတ်တရက်သူပြောတာက ‘အဲဒါပဲ လေ မာမီခေါ်တာ’


‘အန်ကယ့် နားမလည်ဘူး’

‘သူ ကျွန်တော့်ကို ဗလက္ကာယလုပ်တဲ့ကိစ္စ သဘောကျတယ်။အဲဒါ သားလိုချင်ခဲ့တဲ့အရာပဲ။ ဟုတ်တယ်…..အဲဒါမှားမှန်းလည်းသိတယ်။  သားဆိုလိုတာက  သူဟာ မာမီရဲ့အမျိုးသားမိတ်ဆွေဗျာ ရည်းစားဗျာ။ တကယ်တမ်းဆို သားဖက်က အရင်စခဲ့တာပါ။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သူ့အနားဝန်းကျင်ရောက်တိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်ဘူး။ သူက အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိတာလေ။ သားတို့နှစ် ယောက်တည်းရှိချိန်ဆိုရင် သူ့ကိုကလိထိုးစတာမျိုးဖက်တာမျိုးတွေ မရိုးမယွဖြစ်အောင်သွားသွားလုပ်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ အရူးအမူးဖြစ်သွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သားတို့ကို မာမီဖမ်းမိချိန်ကျတော့ သူ့ကိုပဲ အကုန်အပစ်တင်ခဲ့တယ်ဗျ။’


ကျွန်တော် ကြားဖို့မမျှော်လင့်ခဲ့သလို အတိအကျပြန်ပြောပြဖို့လည်း မလိုလားခဲ့ပါ။ သူတွေ့ကြုံခဲ့ရတဲ့ နာကျင်ခံစားရမှုတွေကို ပြန်ပြောင်း အမှတ်မရစေချင်တာလို့ အယောင်ဆောင်တာမျိုးလည်း မလုပ်ချင်ဘူး။



‘နောက်တော့ မာမီက ဘယ်လိုဖမ်းမိသွားတာလဲ’


‘ကျွန်တော်တို့ဆီ သူလျှောက်လာတုန်းမိတာ။ အလုပ်မှာ တနေကုန်အလုပ်များနေလောက်တယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ထင်ပေမယ့် နေမကောင်းလို့ အိမ်ကိုရုတ်တရက်ပြန်လာခဲ့ချိန်ပေါ့။ သူ့ဘဲက သားကို rape လုပ်နေတဲ့ပုံစံမြင်သွားမှာသေချာတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ တစ်ခါတလေအဲ့ဘဲက ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံတတ်တာဗျ။ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံတာကို သားကလည်းကြိုက်ပါတယ်။ သူ့ကို သား တအားချစ်တာပဲ’


ရေထည့်ထားတဲ့ဖန်ခွက်ကို ပါးစပ်ဆီရောက်အောင်မတဲ့ ကျွန်တော့်လက်ဟာ အနည်းငယ်တုန်ခါနေပါတယ်။ သည်ကောင်လေးနဲ့ သူ့အမေရည်စား ထိုနှစ်ယောက်ရဲ့ ဖြစ်ထွေကို ကျွန်တော့်စိတ်အာရုံမှာ ထင်းကနဲမြင်လာတာကြောင့် ဘယ်လိုမှမထိန်းနိုင်လိုက်ဘူး။


‘ဆက်ပြော…’ ကျွန်တော်အသံပေးမိတယ်။


‘သား  အာရုံပြန်ကပ်မိချိန်ကျတော့ တအားငိုမိတယ်လေ သူ့ကိုနောက်တစ်ကြိမ်မတွေ့နိုင်တော့ဘူးမဟုတ်လား။ သူဗလက္ကာရလုပ်လို့ သားငိုတယ် မာမီထင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့  အဲဒီအကြောင်းတစ်ခုတည်းကြောင့်မဟုတ်ခဲ့ဘူးဗျာ’


‘ဒါဆို သူက…..သားကို….အန်ကယ်ဆိုလိုတာက သူက သားကိုထိုးသွင်းဆက်ဆံတာမျိုးလုပ်ခဲ့သေးတာလား’


‘ဟုတ်ကဲ့….’ သူရ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သေးတယ်။ ပြီးမှ ‘သားသိပါတယ်။ လူတိုင်းလိုလို သည်လိုအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ရင် ဆိုးဆိုးရွားရွားအတွေ့အကြုံလို့ယူဆကြတာမျိုး။ သားအတွက်ဝမ်းနည်းပေးကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူထွက်သွားပြီဆိုပေမယ့် သည်လို ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးပုံစံတစ်မျိုးကို သားလိုချင်နေတုန်း စိတ်ထဲထားနေတုန်းပဲ။ သားလိုချင်သလို သားကိုချစ်မယ့် ယောက်ျား တစ်ယောက်ကိုရှာဖို့မလွယ်ဘူးဗျ။’ သူရ စကားပြောနေရင်းနဲ့ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းတွေကိုမော့ကြည့်ကာ သူလိုလားတဲ့ အရိပ်အယောင် အဆက်အနွယ်များရှိမလား ရှာကြံလေရဲ့။ ‘လူတွေက သား ပြဿနာဖြစ်မှာကိုပဲတွေးပူပေးနေကြတာ’


‘အင်း…ဟုတ်တယ် ဆင်ခြင်ကြည့်ရင် သည်ကိစ္စက တကယ့်ရာဇဝတ်မှုကြီးတစ်ခုပဲလေ။ အန်ကန်ပြောချင်တာကတော့ သားအရွယ်က လူကြီးတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ လိင်ဆက်ဆံလို့ရတဲ့ အသက်အရွယ်မရောက်သေးဘူးကွာ’ ကျွန်တော် သူရကို ပြောပြရှင်းပြန်နေချိန် တပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ သည်အသက်အရွယ်လေးနဲ့ ကောင်လေးကအတော်စွဲဆောင်မှုကောင်းကြောင်းတွေးမိတယ်။ တို့ထိလို့မရတဲ့ အလွန်လှပသော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဘုရားသခင်ကဘာကြောင့် ဖန်ဆင်းခဲ့ရသလဲလို့ ကျွန်တော်သိချင်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းအတွက် ဖန်ဆင်းထားတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခသက်သက်ပဲလား။ ‘ သားအတွက်အချည်းအနှီးကိစ္စသက်သက်ဆိုတာ သိပေမယ့် လက်တွေ့မှာ လိင်ကိစ္စအတွက် အဲ့ဘဲကို အရင်တောင်းဆိုခဲ့တာ။ သားဘာလိုအပ်တယ်ဆိုတာရယ် အပြောခံပြီး မပိုင်ဆိုင်ရ တဲ့ သားလိုအင်ကို တစ်လောကလုံးက နားမလည်တဲ့အတွက် မုန်းတယ်ဗျာ။ အရွယ်ရောက်အမျိုးသားတစ်ယောက်က သားကိုကြိုးစား အားထုတ်ခြင်းကြောင့်  ဥပဒေနဲ့ငြိတယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်လို့ရပေမယ့်  အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ သားကပတ်သက်တာ ဘာမှားနေ လို့လဲ။ စော်ကားမှုတစ်မျိုးပဲ တကယ်ပါ။  လူတွေထင်တာက သားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်မှုမလုပ်နိုင်သေးဘူး အုပ်ထိန်းမှုလိုအပ် သေးတယ်တဲ့။’


ကျွန်တော်တွေးထင်ထားသလို မလွယ်ကူဘူးဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ခံစားလာရပါတယ်။ သူရအကြောင်း ကျွန်တော် စိတ်ကူးယဉ် သာယာခြင်းက လွယ်ကူလှသော်လည်း လက်တွေ့ဘဝမှာတော့ သူ့အမေရဲ့ရည်စားကို ဖျားယောင်းပတ်သက်သလိုမျိုး ကျွန်တေ်ာ့ကို  စတင်လှုပ်ရှားဖို့ဆိုတာ သူအတော်ကြောက်လန့်နေပါတယ်။ သူရ ဖျားယောင်းသိမ်းသွင်းမှုစွဲအားကို ကျွန်တော်တွန်းလှန်နိုင်ပါ့မလား။ ငြင်းဆန်ချင်ရဲ့လား။ သို့သော်လည်း လူ့လောကစည်းမျည်းတွေကို ကျော်ခွပြီး ဖြစ်နိုင်သော အကျိုးဆက်များကို မျက်နှာချင်းဆိုင်လုလု ကျွန်တော်ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ဘယ်လိုခံစားကြသည်ဖြစ်ပါစေ ဖုံးကွယ်ထိန်ချန်ဖို့လိုအပ်တဲ့ ရှက်စရာလျှိုဝှက်ချက် တစ်ခုကဲ့သို့သော  အချစ်မျိုးကိုဖန်တီးရင် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းက ကြိုဆိုကြမယ်မထင်ပါ။


အချို့သော အချက်အလက်တွေကြောင့် တစ်ခုခုကို ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်ချက်ချရတော့မယ် ဒါမှမဟုတ် သူ့လိုအင်ကို ကျွန်တော် ခွင့်ပြုသင့်သလားဆိုတာ စဉ်းစားရတော့မယ်။  အချိန်တော့မကျသေးဘူးထင်ပါရဲ့။



‘သားဆိုလိုချင်တာကို အန်ကယ်သဘောပေါက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လောကစည်းမျဉ်းတွေအရရော လူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကခံယူကျင့်သုံးနေကြ တာတွေအရရော အကာအကွယ်ပေးရတဲ့ကိစ္စတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။ ဒါကိုပြောင်းလဲဖို့ဆိုတာ သိပ်မလွယ်ဘူးလေ။ သားအနေနဲ့ကတော့ သာမန်ကာလျှံကာကိစ္စတစ်ခုလို သဘောထားချင်ပေမယ့် ကိစ္စအကြီးကြီးကွ။ အန်ကယ်ဆိုလိုတာကကွာ လူပျိုပေါက်ကောင်လေးတွေ အတော်များများ သည်လိင်ကိစ္စမျိုး အတွေ့အကြုံရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ကိုပျက်စီးမသွားအောင်  အကိုတွေ ဦးလေးတွေက ထိန်းသိမ်း ပေးကြရတာပါလို့ပြောချင်တာ။’



‘ဟုတ်ကဲ့….’ သူ သဘောတူတယ်ထင်ရဲ့။


‘ကဲ…သားရေ….သည်ည သားအကြောင်းအများကြီးပြောပြခဲ့ပြီ။ အန်ကယ်တို့ စကားစဖြတ်ပြီး အိပ်ကြစို့ကွာ။ သားမအိပ်သေးဘူးလား’


‘ဟုတ်ကဲ့..’ နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းငြိမ့်ပြန်ပြီ။


ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်အပေါ်ထပ်ကို အတူတက်ခဲ့ချိန်မယ် သူ့ပခုံးပေါ်လက်တစ်ဖက်တင်မိခဲ့တယ်။ ဟုတ်တယ်…..သူ့အပေါ် မရိုးမသားစိတ်ရှိသော်လည်း သည်အခြေအနေမှာ အခွင့်ကောင်းမယူသင့်သလို သားတစ်ယောက်လို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တာက အလုပ်ပိုဖြစ်လောက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုကျွန်တော်လက်သင့်ခံတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း စကားစမြည်လက်ဆုံကျချင်သေးသလို ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဘာကြီးက လက်သင့်မခံနိုင်သော ခွင့်မပြုသော သူ့ခံစားချက်တွေအကြောင်း ဆွေးနွေးချင်သေးတယ်။ သူ့အနေနဲ့ စိတ်သက်သောင့်သက်သာဖြစ်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ်လိုဦးမယ်ထင်ပါရဲ့။


အပေါ်ထပ် ဧည့်ခန်းမထဲရောက်တော့ သူ့နှုတ်ခမ်းက ‘Good Night’ လို့ကျွန်တော့်ကိုနှုတ်ဆက်စကားပြောသလို  ကျွန်တော်က သူ့ပခုံးတဖက်ကိုညှစ်လိုက်ပြီး လမ်းခွဲခဲ့ကြပါတယ်။


နောက်ဆုံးတော့လည်း ကျွန်တော်နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့နံနက်မှာတော့ အတော်နောက်ကျမှ အိပ်ရာနိုး ခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြရတဲ့ အိမ်ပါပဲ။ သုံးယောင်သား မီးဖိုချောင်ထဲအတူဆုံကြတာပေါ့။ နံနက်ခင်းကော်ဖီ တစ်ခွက်၊ စမ်းတဝါးဝါးလုပ်ထားသော အဆာပြေအစားအစာနဲ့  ကတုန်ကယင်မဖြစ်အောင်ဖြတ်သန်းကြတာဗျ။


များသောအားဖြင့် သူရနဲ့ ကျွန်တော် စကားစမြည်သိပ်မပြောကြပေမယ့်  ဒိုဒိုမသိအောင် အကြည့်လေးတွေ မကြာခဏဖလှယ်ကြပါတယ်။


ဒိုဒိုရဲ့ကောင်မလေးဆီက ဖုန်းလာပြီး တစ်နာရီလောက်ပွားပြီးချိန်မှာတော့  သူရနဲ့  ကျွန်တော့်ကို ပစ်ထားကာ အိမ်ကထွက်သွားပါတယ်။


ကျွန်တော်နွေးထွေးမှုတွေပေးချင်တယ်၊ နောက်ထပ်သူ့အတွက်ချစ်သူသစ်မရခင်စပ်ကြား စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် ကျွန်တော်လုပ်ပေးချင် တယ်။ ပြီးတော့ သူရအတွက် မေးခွန်းတစ်ခု ကျွန်တော့်မှာရှိနေတယ်။


‘သူရ….သားနဲ့မအပ်စပ်တဲ့လေသံပေါက်ချင်ပေါက်လိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ အန်ကယ် တကယ်သိချင်တာက သားအနေနဲ့ လိင်ကိစ္စပတ်သက်ဖို့ပဲ RS လုပ်ဖို့ရှာနေတာလား။သူရကို သားတစ်ယောက်လိုချစ်တဲ့ အဖေတစ်ယောက်ပုံစံမျိုးနဲ့ဆိုရင်ကော မတည်ငြိမ်နိုင်ဘူးလား။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဖေတစ်ယောက်လိုပုံစံမျိုးလိုချင်တယ်ဆိုရင် အန်ကယ်က သားအဖတွေလိုနေထိုင်ဖို့ ကမ်းလှမ်းချင်တယ်။ သူရနဲ့ သားနဲ့ အချိန်အတူတူဖြုန်းမယ်ကွာ၊ သွားချင်တဲ့နေရာတွေလိုက်ပို့မယ်၊ လိုချင်တဲ့ အလေးထားဂရုစိုက်တာတွေလုပ်ပေးမယ်’


တူညီသောအခိုက်အတန့်လေးမှာ ကျွန်တော်ပြောသော အတွေးအမြင်ကို ထောက်ထားဆင်ခြင်ရင်း ငြင်းပယ်ရင်းမှာပဲ အတွေးထဲစဉ်းစားတွေဝေနေရာမှ သူရတစ်ယောက် နိုးကြားလာခဲ့သယောင် ဖြစ်လာတယ်။


‘အဲသလိုပဲဖြစ်ချင်ပါတယ်…..ဒါပေမဲ့ အဲသလိုနည်းလမ်းနဲ့ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းဖြစ်သွားမယ်လို့တော့ မသေချာဘူးဗျ။ ဆိုလိုတာက အန်ကယ်သိပါတယ် သားက sex drive တစ်ခုရှိနေသလိုပဲလေ။ အဲကိစ္စကို တအားကြိုက်တာ။ နောက်ဆုံးတော့ သားကြောင့်ပဲ ကဖျက်ကယက်ဖြစ်သွားမှာသိတယ်။ အိမ်နီးနားချင်းအစ်ကိုကြီးလို အသက်ကြီးပြီး သားနဲ့လိင်ဆက်ဆံချင်စိတ်ရှိတဲ့ ဘဲကြီးတွေကို အတည်မထားဘဲ လိင်ဆက်ဆံဖို့စရှာနေတာပါပဲ။ သူတို့ ဒီဇိုင်းနဲ့ အမူအယာတွေက gangster ပုံစံတွေကျနေတာဗျ သားကိုကြည့်ရင်း စားတော့ဝါးတော့မတတ်ဆိုရင် သေချာပြီမို့ ချိတ်လိုက်ရော။ ဥပဒေတွေဘာတွေ သူတို့က ဂရုမစိုက်ဘူးရယ်’


ဘယ်လို အာမေဋိတ်ပြုရမလဲမသိတော့ဘူး။ သည်ကောင်လေးက gangster ပုံစံ သူ့အိမ်နီးနားချင်းဘဲလို ငနဲတွေနဲ့ လိင်ဆက်ဆံဖို့ ရှာချိတ်သတဲ့လား။ အခုချက်ချင်းဘဲ သည်ကောင်ငယ်လေးကို ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းထဲက ခုတင်ပေါ်ဆွဲတင်ချင်စိတ် ထောင်းကနဲထလာ သော်လည်း အနာဂတ်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သောအခြေအနေအချို့ကို အကာအကွယ်ပြုဖို့ဆိုရင် စိတ်အလိုမလိုက်ဖို့ကြိုးစားလိုက်ပါတယ်။ ကောင်လေး အမှန်တကယ် ဘာလိုအပ်နေတာလဲ၊ စိတ်ဆန္ဒက ဘယ်လိုရှိနေတာလဲ ၊ မျှော်လင့်နေတာလဲဆိုတဲ့အချက်က ကျွန်တော့် မသိစိတ်ကို မရိုးမယွလာလာကလိနေတယ် ဆိုသော်ငြားလဲပေါ့။


‘နားထောင်…သား….အန်ကယ်တို့ ဖြေးဖြေးပဲစကြတာပေါ့ အိုကေ? အန်ကယ့်သား ဒိုဒို့ကို သားသူရ သဘောထားကိုသဘောပေါက် အောင်ပြောပြထားလိုက်မယ်ကွာ။ သားနဲ့အတူ အန်ကယ်အချိန်ဖြုန်းဖို့လုပ်ပေးနေတဲ့အကြောင်းကိုရောပေါ့။ အန်ကယ်တို့သည်လိုပဲ ဘော်ဒါစဖြစ်ကြတာပေါ့။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖိအားမပေးဘူးကွာ….ဟုတ်ပြီလား’ သည်ကောင်လေးကို ပြောဆိုဖြစ်ပုံလေး ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်တောင်မယုံနိုင်ဘူး ချိုချိုသာသာပြောဖြစ်တာ၊ အရွယ်မရောက်သေးတဲ့ အဲလေ အသက်မပြည့်သေးတဲ့ ဆယ့်သုံး ဆယ့်လေးအရွယ်ကောင်ကလေးနဲ့ Sexual Relationship တစ်ရပ်အတွက် တံခါးချပ်ကို လက်တွေ့ကျကျဖွင့်ပစ်လိုက်တာ ကိုလေ။ 


သူ့အသက်အမှန်ဘယ်လောက်ရှိပြီမှန်း အတိအကျကျွန်တော်မသိတာကြောင့် မေးလိုက်တယ်။ ခေတ်ကလေးတွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ထွားနေတတ်တော့ ကျွန်တော်မမှန်းတတ်တာပါ။ သူရအဖြေက အံ့အားသင့်စဖွယ် သူ့အသက် ဆယ့်သုံးနှစ်ပြည့်ဖို့ လေးလလောက် လိုသေးသတဲ့။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမယ် နည်းနည်းလေးတော့ စိုးရိမ်စိတ်လျော့သွားသလိုလို၊ တင်းနေတဲ့စိတ်တွေ မကြပ်တည်းတော့သလို လိုဖြစ်သွားတယ်။ အသက်အလွန်ငယ်တဲ့ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ပတ်သက်ဖို့ဆိုတာ ဥပဒေအကြောင်းအရာနောက်မှာထား သူတို့ကိုယ် ခန္ဓာနုနုလေးတွေကို နှိပ်စက်ရာကျသွားမလား မသိစိတ်ကထင့်နေတာ။ လူ့လောကပတ်ဝန်းကျင်မျက်လုံးတွေရယ်၊ ဥပဒေချိန်ခွင်အရ အတော့်ကို တကယ် အတော့်ကိုငယ်သေးတဲ့ သူရရယ်ပါ။ ဟူး….လိင်ကိစ္စထပ်မံပတ်သက်ရသည်ဖြစ်ပါစေ မဆက်နွယ်ရသည်ဖြစ်ပါစေ သည်အရွယ်ကောင်လေးအတွက် အားကိုး ကိုးကွယ်ထိုက်သူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ကျွန်တော်ကြိုးစားမယ်။ သိသင့် တတ်သင့်တာတွေ ကို ကျွန်တော်ပြောပြသင်ကြားပေးမယ် သားအရွယ်လေး သူရကိုပေါ့ဗျာ။


Alex Aung (October 24, 2020)


To be continued ……


(Zawgyi) 


 Impossible Love (Part One)




[သည္၀ထၳဳေလးက ဆန္႕က်င္ဘက္လိင္ကိုၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ အရြယ္ေရာက္အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္နဲ႔ စြဲမက္စရာေကာင္းေသာ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္အၾကားက အခ်စ္အေၾကာင္း(အဆံုးသတ္အေနနဲ႔ လိင္ကိစၥပတ္သက္မႈပါ၀င္လာ)ေရးဖြဲ႔ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာေရာ စာဖတ္သူ သင္ေနထိုင္ရာ အ၀န္းအ၀ိုင္းမွာေကာ အသက္မျပည့္ေသးသူနဲ႔ လိင္ကိစၥပတ္သက္ဖို႔ဆိုတာ တားျမစ္ျခင္းခံရမယ့္ စည္းကမ္းတစ္ခုပါ။]


ကၽြန္ေတာ့္သား ‘ဒိုဒို’ ဟာ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူတက္ေရာက္သင္ၾကားေနတဲ့ အလယ္တန္းေက်ာင္းမွာ ေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ့ ေဘာလံုးကစားသမားေလးတစ္ေယာက္ေပါ့။ သူ႕အတြက္ ကၽြန္ေတာ္အျမဲတမ္း ဂုဏ္ယူပါတယ္။ အမွန္တရား အတြက္ဆို ခ်က္ခ်င္းမတ္တပ္ရပ္ေထာက္ခံမယ့္သူေလးလဲျဖစ္တယ္။ ဒါကဘဲ သည္၀တၳဳရဲ႕ အစပ်ိဳးအေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။


ဒိုဒိုကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ အုပ္ထိန္းခြင့္မရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးေဟာင္းနဲ႔ သည္တာ၀န္ကို မွ်တူယူထားၾကတာပါ။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ weekend တိုင္းရယ္၊ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြရဲ႕ တစ္၀က္ေလာက္ ဘာမွလုပ္စရာမေပၚလာရင္ အတူေခၚထားခြင့္ရွိပါတယ္။ သူနဲ႔ အလိုက္အထိုက္ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားသလို သူ႕အေရးကိစၥမွန္သမွ် ကၽြန္ေတာ္အာရံုစိုက္အေလးမူေပးတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမနဲ႔ လမ္းခြဲျပီးေနာက္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာခ်ိန္ နည္းနည္းေတာ့ ခ်ိန္းဆိုေတြ႕ဆံုတာေတြလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အရာအားလံုး အခ်ိန္ကုန္၊ေငြကုန္၊အားကုန္ရတဲ့ သည္မိန္းကေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတာ့မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အခ်ိန္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာျပီးေနာက္မွာေတာ့ အားလံုးပစ္ထားလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္သားကိစၥကိုပဲ အာရံုစိုက္ဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးေဟာင္းကေတာ့ ရည္းစားအသစ္နဲ႔ အိုေကစိုေျပေနတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္စကဆို အေတာ္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေသးတာ။ ဒါသူ႕ဘ၀ပဲေလလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္အရာကမွ ျပီးျပည့္စံုတယ္မရွိပါဘူး။ အရာအားလံုးေကာင္းတယ္ဆိုတာလည္း မရွိဘူးေလ။


အမွန္ေတာ့ ဒိုဒိုက ေတာ္ေတာ္ထက္ျမက္တယ္၊ အားကစားသမားဟန္ေပါက္တဲ့ လိမၼာတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ပါ။ သူ႕အသက္ တစ္ဆယ့္သံုးႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျပႆနာနည္းနည္းျဖစ္လာျပီး သူ႕ေက်ာင္းကိစၥေတြမွာ အာရံုမစိုက္ႏိုင္ဘူးဗ်။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဇနီးေဟာင္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္တာမ်ိဳး နည္းနည္းလုပ္ရပါတယ္။ ဇနီးေဟာင္းရယ္၊ ေက်ာင္းအုပ္ရယ္၊ ေက်ာင္းအတိုင္ပင္ခံရယ္ စည္းေ၀းၾကရင္း ဒိုဒို႕ကို Grade 7 ျပန္တက္ခိုင္းတာ အသင့္ေတာ္ဆံုးလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ သူ႕အတြက္ႏွိမ္သလိုလို နိမ့္က်ေစတာမ်ိဳး နည္းနည္းေတာ့ရွိေပမယ့္ သူစိတ္အ၀င္စားဆံုးကိစၥေတြဆီေရာက္ဖို႔  အေျပးလမ္းကေ၀းေနတယ္၊ သူလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို မဆန္႔က်င္ေလာက္ဘူလို႔ထင္ပါတယ္။ ဒိုဒိုအစိုးရိမ္ဆံုးကိစၥက ကၽြန္ေတာ္သူ႕အေပၚစိတ္ပ်က္သြားမွာကိုပါပဲ။ သည္လိုကိစၥေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မပ်က္ဘူးလို႔ အာမခံရတာေပါ့ေနာ္။


အထက္တန္းေက်ာင္းသြားမတက္ခင္ အသက္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ျပည့္ကာနီးမွာေတာ့ အဆိုးကိစၥရပ္ေတြအဆံုးသတ္သြားျခင္းက ရလာဒ္ေကာင္းပါပဲ။ ပံုမွန္မဟုတ္စြာ အလယ္တန္းေက်ာင္းမွာ Grade 8 ကို ျပန္ျပန္တက္ေနရေသးတဲ့ ကၽြန္ေတ္ာ့သား ဆင္ေျခက ေက်ာင္းမွာလူမ်ားလို႔ အျခားေက်ာင္းေျပာင္းေပးပါဆိုတာေလ။ သည္အေျခအေနအရ သူ႕ထက္ငယ္တဲ့ေကာင္ေလးေတြအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခြင့္ ရေနပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စကားထဲထည့္ေျပာရမယ့္ ေကာင္ေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတ္ာ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္ဖို႔ ဖန္လာတယ္ဗ်။ 


သည္လိုပဲ အစပ်ိဳးခဲ့တာပါပဲ။ ေသာၾကာေန႔တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္သားကို မၾကာခဏေက်ာင္းသြားၾကိဳတယ္၊ တစ္ခါတေလ ေက်ာင္းသြား ပို႔တယ္။ ေအမီနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့အိမ္နဲ႔ သိပ္မေ၀းေတာ့ တာ၀န္ယူရတာ သိပ္အပန္းမၾကီးဘူး။ ေအမီဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးေဟာင္းပါ။


တစ္ရက္သား ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားေတြၾကား အျခားကေလးေတြနဲ႔ကြဲျပားစြာ သီးသန္႔မတ္တပ္ရပ္ျပီး တစ္ခုခုကို ေစာင့္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္အာရံုစိုက္မိခဲ့တယ္။ 


ႏုညံ့နက္ေမွာင္ေနတဲ့ ဆံသားေတြ၊ ၀မ္းနည္းရိပ္စြက္ေနတဲ့ အျပာေရာင္မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္။ သူ႕အၾကည့္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ၾကိမ္ အနည္းငယ္မွာ ခ်ိတ္ဆက္မႈတစ္ခုခုရွိေနသလို ခံစားရတယ္။ ျပည့္စံုမႈမရွိေသးတဲ့ ခႏၶာကိုယ္သြင္ျပင္ေသာ္မွ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတဲ့အေနအထားဖြံ႔ျဖိဳးစျပဳေနပါျပီ။ ေခ်ာေမြ႔ႏုညံ့ေသာ အသားအေရက အျပစ္ကင္းေနတာမ်ား  လင္းလက္ေနတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ျခံဳၾကည့္ရင္ အေတာ့္ကိုထူးျခားစြဲေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ေကာင္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့။ 



စတိုင္က်က် skater-boy fashion ကို၀တ္ဆင္ထားခဲ့ျပီး အျမဲလိုလို သူ႕လည္တိုင္၀န္းက်င္မွာ ပစၥည္းတစ္ခုခု ၀တ္ဆင္ခ်ိတ္ဆြဲထား တတ္တယ္။ သားေရၾကိဳးတစ္ခုခုလို ဒါမွမဟုတ္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးအက်ႌေကာ္လာလိုမ်ိဳးဆိုေတာ့ က်ားမမကြဲဘူး တစ္ခါတေလ ျမင္ရၾကည့္ရတာ။ 


ဒါေပမဲ့ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ျမင္ရခ်ိန္တိုင္း တစ္ေယာက္တည္းလိုလိုေတြ႕ရျပီး တစ္ခုခုကိုအာရံုစူးစိုက္ေတြးေနဟန္ မ်က္ႏွာေပးကို သူ႕မ်က္ႏွာျပင္ေပၚေတြ႕ေနရတယ္။


သူ႕ၾကည့္ရျမင္ရတာ အေတာ္အတန္ရံုးကန္လႈပ္ရွားေနရတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္မိေရာ။


ပထမဆံုးအၾကိမ္ သူ႕ကိုျမင္ခဲ့ခ်ိန္က အသက္ ဆယ့္တစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သား ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ျပီးတဲ့အထိ မၾကာခဏဆိုသလို သူ႕ကိုရွာေနမိခဲ့တာပါ။ တစ္ခ်က္ကေလး အရိပ္အျမြက္ေလးေတာင္ သူ႕ကိုမျမင္ခဲ့ရဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲ တေနကုန္ ဟာေနျပီး မျပီးျပည့္စံုသလို ခံစားခဲ့ရတယ္။ ေယာက္်ားစစ္စစ္ ေယာက္်ား၀တ္စံုျပည့္နဲ႔လူတစ္ေယာက္က ဆယ့္တစ္ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို စိတ္ထဲစြဲေနတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားအတြက္ထူးဆန္းတယ္လို႔ ေတြးေကာင္းေတြးေနလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ သည္ကေလးနဲ႔ပတ္သက္ျပီး တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲဗ်။ အေျပာအျပေကာင္းေကာင္းနဲ႔ နားေယာင္မိသလိုဆိုတာမ်ိဳး ခပ္ဆင္ဆင္ပါ။ သူ႕မ်က္ႏွာေလးၾကည့္ျမင္ရရံုနဲ႔ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာတာေလ။


သည္လိုနဲ႔ပဲ လအနည္းငယ္ကုန္ဆံုးလာခဲ့ပါတယ္။ ေကာင္ေလးအေၾကာင္း အတြင္းက်က်ထိသိခ်င္မိေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေသအခ်ာ ေလး ၾကားသိမိရခ်ိန္မွာေတာ့ စိတ္ထဲအလိုမက်သလိုခံစားရပါေရာ။ အျခား  အမ်ိဳးသားေတြ ေကာင္ေလးေတြလည္း ဘ၀အခက္အခဲျဖတ္ သန္းၾကရတာပဲဆိုေပမယ့္  သူ႕က်မွ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အထူးတလည္ျဖစ္ေနတာမ်ိဳးေလ။ ေက်ာင္းကိုေရာက္တိုင္း သည္ေကာင္ေလးကို ေတြ႕ျမင္တိုင္း မ်က္လံုခ်င္းဆံုႏိုင္ဖို႔ အျမဲၾကိဳးစားမိတယ္။ မ်ားမၾကာခင္အခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္ေလးအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြထဲ ေရာက္လာပါတယ္။ အရင္ဆံုး လိင္မႈကိစၥ ႏွာထန္တဲ့အေၾကာင္းမဟုတ္ရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္မ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔။ သည္ေကာင္ေလး အသက္အရြယ္ ကေလးေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ ကၽြန္ေတာ္မစြဲလမ္းဖူးဘူး။ သားရဲတိရစၧာန္ တစ္ေကာင္မွမဟုတ္တာဘဲ။ ဒါေပမဲ့ နာမည္လည္းမသိရေသး၊ ေကာင္ေလးအေၾကာင္းလည္း ေသခ်ာမသိပါဘဲနဲ႔ ထူးဆန္းတဲ့ခံစားခ်က္ ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲခို၀င္လာ ေနပါတယ္။


အခ်ည္းအႏွီးမဲ့ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ေတြဟာ  ကံတရားရဲ႕ ၾကည္စယ္မႈေၾကာင့္လို႔ေျပာရမလား ကံေကာင္းလာတာလို႔ ေျပာရမလား တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဖန္ဆင္းရွင္ေၾကာင့္ မျဖစ္ႏိုင္စြာ လမ္းသြယ္ခ်င္းထိစပ္လာပါတယ္။ တကယ္တမ္း ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ မျဖစ္ႏိုင္သလို ယံုၾကည္စရာမလိုေသာ အတုအေယာင္လဲ မဟုတ္ျပန္ဘူး။ ကၽြန္ေတ္ာတို႔ေတြ က်ဴးလြန္ၾကမယ့္ အမႈကိစၥကို ေလာကၾကီး သာသိသြားရင္ ရာဇ၀တ္သားအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားၾကမွာ။  လူ႔ပတ္၀န္းက်င္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို  ရႈံ႕ခ်မုန္းတီးၾကေတာ့မွာ။ သို႔ေသာ္လည္း မေတာ္တဆ တိုက္ဆိုင္စြာပဲ အေျခအေနကဖန္လာပါတယ္။


တစ္ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္သားက သူ႕သူငယ္ခ်င္းအသစ္တစ္ေယာက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။

‘တကယ္လား….ဘယ္လိုေတြျဖစ္တာလဲ’ ကၽြန္ေတာ္ေမးမိတယ္။

‘ပါးပါး သားကိုေျပာတယ္ေလ ကိုယ့္ထက္အားနည္းသူ  အႏိုင္က်င့္ခံရတဲ့သူေတြဘက္က အျမဲရပ္တည္ေပးပါဆိုတာ။ သူ႕ထက္ အေကာင္ၾကီးတဲ့ေက်ာင္းသားေတြက အျမဲအႏိုင္က်င့္ေနၾကလို႔ ပါးပါးေျပာသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခဲ့တာဗ်။ သည္ေကာင္ေလးကို ၾကည့္လိုက္….ေက်ာင္းကလူေတြတိုင္း သူ႕ကို ေဂးလို႔ထင္ေနၾကတာ။ ေက်ာင္းက ေဘာလံုးအသင္းမွာဆို အသင္းသားေတြက သူရကို အျမဲေဘးၾကပ္နံၾကပ္ျဖစ္ေအာင္ ေျခာက္လွန္႔ေနၾကတာနဲ႔ အႏိုင္က်င့္ရတာနဲ႔ဆိုေတာ့ သားက ၾကား၀င္ဟန္႔တားေပးရတယ္။ အဲဒါမွ သူ႕ကိုစေနာက္တာေတြရပ္ျပီး အေ၀းကိုထြက္သြားၾကတာ။ သည္လိုနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ၾကျပီးေနာက္ပိုင္း အရင္းနီးဆံုးသူငယ္ခ်င္း ျဖစ္လာၾကတာဗ်’

‘ၾကားရတာ တကယ္ေကာင္းတယ္ သား၊ ပါးပါး ဂုဏ္ယူတယ္’ ကၽြန္ေတာ္ႏွလံုးသားမွာ ဂုဏ္ယူစိတ္ေၾကာင့္ တုန္ခါလာတယ္။ သားကို က်စ္ေအာင္ေထြးဖက္မိတာေပါ့။

‘ပါးပါး’

‘ဘာလဲ သား’


‘ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ပါးပါးဆီေနခ်ိန္တိုင္း သူရကိုပါ သားေခၚလာမလားလို႔ ေတြးမိတယ္။ ဟိုေလ သူ႕မွာ အေဖမရွိေတာ့ဘူးရယ္၊ သူ႕အေမ ကလည္းအလုပ္သြားလုပ္တာ ညနက္မွာျပန္ေရာက္တာ တစ္ေယာက္တည္းလုိလိုျဖစ္ေနတတ္တယ္ေလ။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နဲ႔အတူ အခ်ိန္ကုန္ရင္ သူ႕အတြက္အဓိပၸာယ္ပိုရွိမလားလို႔ပါ။’


သားက သူ႕သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္း ေျပာဆိုေနတာေတာင္မွ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေကာင္ေလးကိုေျပာေနမွန္း ပံုဖမ္းလို႔မရေသးဘူး။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့ သားအသက္အရြယ္ေလာက္ပဲျဖစ္မွာပါ။ ဒိုဒိုက သူ႕သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္း တဖြဖြေျပာေနတာေၾကာင့္ သေဘာတူ ပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ခါတိုင္းသြားၾကိဳေနၾကေနရာ ခါတိုင္းသြားၾကိဳေနၾကအခ်ိန္မဟုတ္ဘူး အျခားတေနရာကို ကၽြန္ေတာ္ သြားၾကိဳ ရတာပါ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔အတူ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ အတူေနမွာမဟုတ္လား။


ေနာက္ေန႔ ေသာၾကာညေနမွာ အလုပ္ကေန ေစာေစာကားေမာင္းထြက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ့္သားနဲ႔ သူ႕သူငယ္ခ်င္း သူရဆိုသူဆီ သြားလိုက္တယ္။ ကားပါးကင္မွာ ကားေသခ်ာရပ္ျပီးေနာက္မွာ ဒိုဒိုနဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို အဆင္သင့္ျမင္ရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ေငးေနမိတဲ့ ေကာင္းေလးအစစ္ပါ။ ကားပါကင္အေဆာက္အဦးနံရံကို မွီထားျပီး အျမဲလိုလိုသူလုပ္ေနၾက ေအာက္ကိုေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ကာ တစ္ခုခုကို အေလးအနက္ေတြးေနဟန္။ ဒါေပမဲ့ မမွားႏိုင္ဘူး သူေလးပါပဲ။


ကၽြန္ေတာ္ကားေပၚကဆင္းျပီး သူတို႔ရပ္ေနရာဆီသြားလိုက္တယ္။ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္စိတ္ခ်တဲ့သေဘာ ဟန္ပါပါအျမဲ ေလွ်ာက္လွမ္း တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ မိမိကိုယ္မိမိယံုၾကည္ဖို႔အေၾကာင္းအရာေတြက ခိုင္လံုျပီးသားမို႔ပါ။ အရပ္ျမင့္ျမင့္၊ ၾကည့္ေကာင္းေခ်ာေမြ႔ေသာသြင္ျပင္၊ ၾကံ့ခိုင္သန္စြမ္းေသာ ကိုယ္ခႏၶာဖြဲ႔စည္းပံုနဲ႔ အလုပ္ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း ေကာင္းသတင္းေမႊးတဲ့ ေအာင္ျမင္သူ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ေလ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း ေအာင္ျမင္ေအာင္ၾကိဳးစားႏိုင္ခဲ့သလို ေမြးထားတဲ့သားကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းပ်ိဳးေထာင္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘ၀မွာ မေအာင္ျမင္စြာ က်ရႈံးတာကေတာ့ လက္ထပ္ထားတဲ့အိမ္ေထာင္ေရးကို ေသသည္အထိမထိန္းသိမ္းျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။


သူတို႔ဆီ စိတ္ေအးလက္ေအး ပံုမွန္အတိုင္းေရာက္သြားေပမယ့္ စိတ္အတြင္းထဲမွာေတာ့ ရက္မ်ားစြာ သည္ေကာင္ေလးအေၾကာင္း ေစာင့္ၾကည့္ေတြးဆျဖစ္ေနတာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကလိတိတိျငိတိတိျဖစ္မိပါတယ္။ ရက္သတၱပတ္ကုန္ဆံုးခ်ိန္တိုင္း ကၽြန္ေတ္ာတို႔နဲ႔အတူ လအနည္းငယ္ေလာက္ ႏွစ္ညတာရွိေနဦးမွာေသခ်ာပါရဲ႕။ရုတ္ျခည္းဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြ ျမန္ဆန္လာရင္း  လက္ေတြေတာင္ ျမင္ေတာ့မျမင္သာခဲ့ေပမယ့္ အနည္းငယ္တုန္ခါလာသေယာင္ပါပဲဗ်ာ။

‘ေဟး သား….မင္းေဘာ္ဒါေလးနဲ႔ ပါးပါးကိုမိတ္ဆက္ေပးဦးေလကြာ’ လို႔အနားကပ္သြားခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ 

‘ဟုတ္ကဲ့ပါးပါး……သူငယ္ခ်င္းနာမည္က သူရပါ။ Grade 6 တက္ေနတာ။ သူရ ဒါက ငါ့ပါးပါး မင္းေ၀ေလ’ 


‘ေတြ႕ရတာ၀မ္းသာပါတယ္ သားသား’ လို႔ ျပံဳးရယ္ျပီး လက္ကိုဆန္႔ထုတ္ေပးကာ ကၽြန္ေတာ္ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။

သူရက သူ႕လက္ကေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုဆုပ္ကိုင္လႈပ္ရမ္းရင္း ေမာ့ၾကည့္ပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္နဲ႔ တို႔ထိခံလိုက္ရသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ တုန္ခါသြားတယ္ တကယ္ပါဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကိုစိုက္ၾကည့္တာရယ္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုထိကိုင္လိုက္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ တကိုယ္လံုးကို လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ေတြစီးဆင္းသြားတာမ်ိဳး။ အဲသည့္အခ်ိန္မွာ ေသခ်ာမေသခ်ာ ကၽြန္ေတာ္မသိေပမယ့္ သူသည္လည္း အဲသလိုခံစားရမယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ သစၥာဆိုျပရမလားပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို အၾကာၾကီးစိုက္ၾကည့္တဲ့ ေကာင္ေလးအၾကည့္ တစ္ခ်က္က အမွန္အကန္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔  လက္ကို အတိုခ်ံဳးလႈပ္ရမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကျပီးေနာက္ သူရရဲ႕ခရီးေဆာင္အိတ္ ကားေပၚကၽြန္ေတာ္ကူတင္ေပး လိုက္တယ္။ သည္လိုေလးလုပ္မွ သူ႕စက္ကြင္းကေန ကၽြန္ေတာ္လြတ္ေျမာက္မွာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လႈပ္ရွားမႈတိုင္းကို သည္ေကာင္ေလးက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားလိုက္သလိုျဖစ္ေနလို႔ေလ။ ကားေပၚအတူတက္လိုက္ခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္သားက ေရွ႕ခန္းမွာအတူထိုင္ျပီး သူရကေတာ့ ေနာက္ခံုမွာထိုင္ေလရဲ႕။ ကားကို ကၽြန္ေတာ္ဂရုတစိုက္ေမာင္းေနေပမယ့္ ေနာက္ၾကည့္မွန္ကတစ္ဆင့္ သူ႕အျပံဳးေလးကို ခိုးခိုးေငးမိတာ ဟန္ေဆာင္လို႔မရဘူး။ ကားျပတင္းကေန သည္ေကာင္ေလးအျပင္ကို ေငးခ်ိန္တိုင္း ကၽြန္ေတ္ာၾကည့္ၾကည့္ေနမိတာ တစ္ၾကိမ္မွာ သူသိသြား၊မိသြားေတာ့ ရင္ထဲထိတ္ကနဲျဖစ္သြားရျပန္တယ္။ သည္ေကာင္ေလးအၾကည့္က  ရင္းနီးျပီးသားလူတစ္ေယာက္ ကို ျပန္ၾကည့္ပံုနဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္သလို သူ႕အတြက္အေရးပါအရာေရာက္သူတစ္ေယာက္ကို ေငးပံုနဲ႔လည္းတူေနတယ္။


ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္ေလးေတြ သူတို႔အိတ္ကို အိပ္ခန္းထဲသယ္သြားၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာ အခန္းပိုႏွစ္ခန္း ရွိေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ဒိုဒိုအခန္းထဲမွာေနခ်င္ၾကတာကိုး။ အခန္းထဲမွာ တစ္ခုတင္တည္းရွိတာ သူတို႔စိတ္မက်ဥ္းၾကပ္ဘူးလား မသိ။


အိမ္အေနာက္ဘက္ Backyard ထဲက ေရကူးကန္မယ္ ေကာင္ေလးေတြေရကူးၾကမယ္လုပ္ေတာ့ အသားကင္ barbecue စလုပ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။



ယံုေတာင္မယံုႏိုင္ဘူး ေရကူး၀တ္စံုတစ္ခုနဲ႔ အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတဲ့ သူရ လွပတင့္တယ္ေနပံုကို။  စိုက္မၾကည့္မိဘို႔ ေငးမၾကည့္မိဘို႔ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားေပမယ့္ အေတာ္ခက္ပါတယ္။ အခ်ိန္တိုင္းလိုလို ေငးစိုက္ၾကည့္မိတယ္ထင္ပါရဲ႕။ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ေရထဲမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရြင္ေဆာ့ကစားေနၾကျပီး သူရကကူးေျပးလိုက္ ဒိုဒိုကလိုက္ဖမ္းရင္း ေရကန္ေဘာင္နဲ႔တြန္းဖိကပ္ထားတာမ်ိဳးျမင္ရတယ္။ ဒိုဒို ေနထိုင္ပံုက သူရနဲ႔နီးကပ္လြန္းသေယာင္ထင္ရျပီး အခုပဲငံု႔နမ္းေတာင့္မေယာင္ခံစားရပါေရာ။ ေနာက္ေတာ့ သူရက ဒိုဒို႔ကိုေရနဲ႔ပက္ရင္း ခြာလိုက္ၾကတယ္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ၾကည့္ေနမလား သံသယနဲ႔ ကၽြန္ေတ္ာ့ကို မသိမသာအကဲခတ္ျပီးမွ ကိုယ္ခႏၶာႏွစ္ခု ခြာလိုက္ၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေ၀းကိုအၾကည့္ျမန္ျမန္လႊဲလိုက္ရင္း စိတ္ထန္ေနမႈကို မသိက်ိဳးကၽြံေနျပလိုက္တယ္။ သားျဖစ္သူက ေကာင္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေဆာ့ကစားေနတာကိုၾကည့္ျပီးထန္ေနမိတာကိုး။ ၾကြက္သားေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း အားကစားသမား ဟန္အျပည့္ ကၽြန္ေတ္ာ့သားနဲ႔ ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳတဲ့ ေကာင္ငယ္ေလး သူရတို႔ရဲ႕အသြင္အျပင္က သတိမျပဳမိဘို႔ဆို တကယ္ခဲယဥ္းပါတယ္။ ႏွစ္ဦးသား မတူကြဲျပားၾကေသာ္လည္း အတူတကြယ္ျမင္ေနရတဲ့ ျမင္ကြင္းထဲမွာေတာ့ အေတာ့္ကိုလွပၾကည့္ေကာင္းတာပါပဲ။




သူတို႔ေရကူးၾကျပီးေနာက္ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚ ၀င္လုလုေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ လွဲေလ်ာင္းေနၾကတယ္ဗ်။ သူရက ေမွာက္လ်က္လွဲကာ သူ႕ဦးေခါင္းကိုေတာ့ အျခားတဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ သူ႕ေကာက္ေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တာ ေက်ာျပင္ တေလ်ာက္နဲ႔အတူ တင္းျပည့္အိစက္ေနေသာ တင္သားဆိုင္ေတြအပါအ၀င္ေပါ့။ တဖက္လွည့္နဲ႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ  စူးစမ္းၾကည့္ရႈေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို မၾကည့္မျမင္တာကလည္း အေတာ္အဆင္ေျပတယ္။ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းတိုင္းရဲ႕ အသြင္အျပင္ကို ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိ ေနပါရေစ။


ခဏအၾကာ ေရစိုေနတာေတြ အနည္းငယ္ေျခာက္ေသြ႕လာေတာ့ ထရပ္ျပီး မီးေသြးမီးဖိုနဲ႔ အသားေတြကင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ လွမ္းလာပါတယ္။ သူဘာမွမေျပာေပမယ့္  ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ကေန ထူးထူးကဲကဲေငါထြက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေရွ႕ပိုင္းကို အထက္ ေအာက္စုန္ဆန္ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တာပဲဗ်။ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ရုတ္တရက္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ျပန္ငံု႔ၾကည့္ရင္းမွ သည္ေကာင္ေလးကို အရြယ္ေရာက္သူေတြ တတ္အပ္တဲ့ကိစၥ  ပိုမိုသင္ၾကားေပးခ်င္လာမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႏိုင္သမွ် စမ္းလုပ္ၾကည့္ခ်င္ျပီး ဘယ္အရာမွ လႊတ္မခ်ခ်င္မိဘူး။

အသားေျမွာင္းအခ်ိဳ႕ကို  အကင္ဆန္ကာေပၚတင္လိုက္ရင္း သူရ ေရထပ္ခ်ိဳးျပီး အ၀တ္လဲလွယ္ခဲ့ဖို႔ ေရခ်ိဳးခန္းဆီညႊန္းပစ္တယ္။ သူက တခ်ိန္လံုး ေရကူးထားတဲ့အ၀တ္ကိုပဲ ၀တ္ဆင္ထားတာကိုး။ တကယ္တန္းေတာ့ သူေလးသာ သည့္ထက္ပိုျပီး အနားကပ္ကာ တရင္းတႏွီးလာေနရင္ မထိန္းႏိုင္မသိမ္းႏိုင္ ရူးရူးမိုက္မိုက္တစ္ခုခုကို ကၽြန္ေတာ္လုပ္မိမွာေၾကာက္လို႔ပါပဲ။


သူက အိုေကလို႔ေျပာျပီး အိမ္ထဲ၀င္သြားပါတယ္။ သည္အခ်ိန္မွာပဲ ဒိုဒိုတစ္ေယာက္ေရာက္လာကာ ‘သူ႕ကိုစိတ္မခုပါနဲ႔ပါးပါး။ သူက အေဖ မရွိေတာ့ တရင္းတႏွီးေနခ်င္ေနတာျဖစ္မွာပါ’ လို႔ေျပာတယ္။

‘ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ သားရဲ႕’

‘ေအာ္…..သူ႕မွာ အေဖမရွိဘူးဗ်။ သူက အေဖေတြအေၾကာင္းပဲ တစ္ခ်ိန္လံုးလိုလိုေတြးေနမိတယ္လို႔ သားကိုေျပာျပဘူးတယ္’


အင္း….ဒါကပဲ သူ႕ကို ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတဲ့၊ သူ႕ကိုဖက္တြယ္ထားတဲ့၊ သူ႕ကို ဂရုစိုက္ေစခ်င္တဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ၾကံဖန္စိတ္ကူးေနရျခင္းေပါ့။


‘တကယ္ၾကီး? သူက သားကိုသည္လိုေျပာခဲ့တာေပါ့’ ကၽြန္ေတာ္ ခက္ခက္ခဲခဲတံေတြးမ်ိဳခ်မိရင္းစကားျပန္ေျပာမိတယ္။

‘ဟုတ္တယ္ ပါးပါး…..သားတို႔စကားအမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္တယ္လို႔ေျပာတာ မွတ္မိတယ္မဟုတ္လား။ သူ႕ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥအကုန္လံုး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပတယ္ဗ်’

‘ဘယ္လိုေျပာျပတာလဲ’ သည္လိုစပ္စုတာ မသင့္ေလ်ာ္မွန္းသိေသာ္လည္း သိခ်င္စိတ္ကိုမထိန္းႏိုင္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္ေမးမိတယ္။

‘ေအာ္….သည္လို လိုက္ေနျဖစ္တဲ့ကိစၥအထိေပါ့ ပါးပါးရာ’

‘ပါးပါးကိုေျပာျပရင္ေကာ သူစိတ္မဆိုးဘူးလား’ သည္ေမးခြန္းေမးခ်ိန္မွာေတာ့ ခုံတန္းလ်ားေပၚႏွစ္ေယာက္သား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ ေနၾကပါျပီ။

‘စိတ္မဆိုးပါဘူး ပါးပါးရ….သူ႕အေၾကာင္း ပါးပါးကိုေျပာျပလို႔ သေဘာက်မယ္ဆိုတာ သားေလာင္းရဲတယ္’ ဒိုဒိုမ်က္၀န္းေတြဟာ စိတ္လို လက္ရ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာစြာ အေရာင္တစ္မ်ိဳးတလက္လက္ေတာက္ေနတာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ရတယ္။

‘ဆက္ေျပာေလ သား’ ကၽြန္ေတာ္ စကားေတာက္လိုက္တယ္။ သူရတစ္ေယာက္ ေလွကားကေန မဆင္းလာပါေစနဲ႔ဦးလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရတာပဲ။

‘သူေျပာတာကေတာ့ သူ႕မာမီ ေနာက္ဆံုးတြဲေနတဲ့ ပါတနာေၾကာင့္လို႔ေျပာတာပဲ။ သားအထင္ အဲ့ဘဲက သူရကို  ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားပံုရတယ္’

ကၽြန္ေတာ္ အာခံတြင္း ေျခာက္ေသြ႕ကာ ေရငတ္သြားသလိုပဲ။

‘သားက အဲလိုဘာေၾကာင့္ထင္ရတာလဲ’

‘သူအတိအက်ေတာ့ မေျပာဘူးဗ်။ သူ႕မာမီက သူရနဲ႔ အဲ့ဘဲအတူတူမိခ်ိန္မွာ တတ္ႏိုင္သမွ် ခပ္ေ၀းေ၀းသြားေနဖို႔ေျပာသတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ဆိုသလို သည္ကိုေျပာင္းေနေတာ့တာပဲ။ သူတို႔အတူတူေနဖို႔မတတ္သာလို႔ေနမွာေပါ့။ ေငြေၾကးမျပည့္စံုတဲ့လူေတြ အမ်ားစု ေနတဲ့ eastside ဘက္မွာ သူရတို႔က တိုက္ခန္းငွားေနေနၾကတာေလ’


‘အေတာ္ဆိုးတာပဲ’ သူရ မာမီရဲ႕ပါတနာနဲ႔ သူရ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မွန္းဆသိျမင္ႏိုင္ေနတယ္ဗ်။ သူရကို ေထြးဖက္ဖို႔ဆို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဘာအေရာင္မွာ စြန္းထင္းမေနဖို႔လိုလိမ့္မယ္။ သူ႕ကို ခ်စ္ၾကင္နာေၾကာင္းေျပာဖို႔နဲ႔ သူ႕ကို ဂရုစိုက္ေပး မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာဖို႔လည္းလိုမွာေပါ့။ အခုေတာ့ သည္ေကာင္ေလးရဲ႕လွ်ိဳ၀ွက္ေနတဲ့ စိတ္ဆႏၵကို နည္းနည္းတီးေခါက္မိပါျပီ။


မၾကာခင္မွာပဲ သူရ အိမ္ေပၚမွဆင္းလာေတာ့ ဒိုဒိုအေပၚတက္ျပီး ေရခ်ိဳးအ၀တ္စားလဲလွယ္ဖို႔ထြက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူရ ႏွစ္ေယာက္တည္း ခ်န္ထားျပီးေတာ့ေပါ့။ တစ္ခုခုေသာက္ဖို႔ သူရကိုေျပာလိုက္သလို က်က္သြားျပီျဖစ္တဲ့ အသားကင္ေတြကို အိမ္ထဲသယ္ကာ ညစာအတြက္ျပင္ဆင္ၾကဖို႔ ေဆာ္ၾသလိုက္တယ္။


ေနာက္တစ္ခါ သူ စကားအမ်ားၾကီးမေျပာျပန္ဘူး။ တက္ေနတဲ့ေက်ာင္းအေၾကာင္း၊ စာသင္တဲ့ဘာသာရပ္ဆရာေတြအေၾကာင္းေတြလို သာမန္ေမးခြန္းအနည္းငယ္ကို ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္ေတာ့ ခပ္ရိုးရိုးပဲ သူျပန္ေျဖပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕စိတ္ထဲက အတြင္းက်က်အေၾကာင္း အရာေတြကိုေရာ တကယ့္ကိုေျဖဆိုေျပာျပခ်င္စိတ္ရွိေၾကာင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ခံစားလို႔ရတယ္။ သူ႕မ်က္၀န္းေလးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေငးေငး ၾကည့္ခ်ိန္တိုင္း သူ႕ကိုပိုပိုခ်စ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုတိုက္တြန္းေနသလိုျဖစ္ေနတယ္ဗ်။


ကၽြန္ေတာ့္သားျဖစ္သူ ဒိုဒို ျပန္ဆင္းလာခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ စားပြဲကို အိမ္အျပင္ထုတ္ျပင္ဆင္ျပီး  အတူတကြ စားေသာက္ၾကပါတယ္။ အေတာ္ေၾကနပ္သာယာဖြယ္အခ်ိန္ေလးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ  မကူညီႏိုင္ေသာ္ျငား သူရနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဒိုဒို တစ္ေယာက္ ဆတ္ဆတ္ထိမခံတာကို ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိတယ္။ ခပ္ပါးပါးေလးဆိုေပမယ့္ သူရအေလးျပဳဂရုစိုက္မႈကို ဒိုဒိုလိုခ်င္ေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာႏိုင္တယ္။


ကၽြန္ေတာ့္သားအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့။ သူက တကယ့္ straight တစ္ေယာက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတြးျမင္မိတာပဲ။ သံုးေယာက္ ဒါမွမဟုတ္ ေလးေယာက္လားမသိ မိန္းကေလးရည္စားရွိျပီးသားေလ ေယာက္်ားေလးျခင္းစိတ္၀င္စားပံု နည္းနည္းေလးမွ မျပဖူးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူရက ေတာ္ေတာ္ေခ်ာေမြ႕လွပတာဆိုေတာ့ ဒိုဒိုတစ္ေယာက္ မတတ္ႏိုင္စြာ စြဲလမ္းေနျပီထင္တယ္။ သူရရဲ႕ လႈပ္ရွားသြားလာမႈေလးေတြ၊ တစ္ခုခုကိုရွက္စိတ္၀င္တဲ့အခါ ေခါင္းငဲ့လိုက္တာ၊ ဒိုဒို႕ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္တာေတြ၊ မ်က္ေတာင္ေတြလည္း အေတာ္ရွည္လ်ားသလို တစ္ခါတေလ မ်က္ေတာင္ရဲ႕အရိပ္ေတြက သူ႕ပါးျပင္မွာေတာင္တင္ခ်င္တင္ေနေသးတာပါ။ သက္ရွိ အနုပညာ လက္ရာေျမာက္ပစၥည္းတစ္ခုလိုပဲ ဂီတသံ၊ ကဗ်ာရြတ္သံေတြလို ႏုႏုညံ့ညံ့နဲ႔လွပေနေတာ့ သည္လိုေကာင္ေလးမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္ မျမင္ဖူးဘူးေျပာရမယ္။ အရြယ္ေရာက္ ေယာက္်ားၾကီးတစ္ေယာက္က လက္တြဲျပီး ခ်စ္ၾကည္ျဖဴမယ့္ကိစၥ ငံ့လင့္ေနသူဆိုတာၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲက လံုး၀ထုတ္မရဘူး တ၀ဲလယ္လယ္ျဖစ္ေနတယ္။ 


အကုန္လံုးစားေသာက္ျပီးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းလင္းေဆးေၾကာေနခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ဟာ ဧည့္ခန္းထဲမယ္ PlayStation ကစားေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေပၚထပ္ကိုတက္လာလိုက္ေတာ့တယ္ေလ။ သည္လိုလုပ္ဖို႔မရည္ရြယ္ေပမယ့္ သူရနဲ႔ အခ်ိန္ၾကာၾကာျဖဳံးလိုက္တာ လိင္စိတ္ေတြထန္ကာ ေသာင္းၾကမ္းလာတာေၾကာင့္ အခန္းထဲျပန္ျပီး  ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္အာသာေျဖ ခဲ့တယ္။  သည္အခ်ိန္ေလးမွာ သူရက ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္ေပၚတက္ထိုင္ေနသတဲ့၊ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္၊ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို နမ္းရႈိက္ေပးျပီး တကိုယ္လံုးကို သူ႕လက္ကေလးနဲ႔ပြတ္သပ္ေပးေနတာလို႔ စိတ္ထဲေတြးထင္ပစ္ခဲ့တာပါပဲ။ စိတ္ေတြအထြဋ္အထိပ္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ႏုညံ့လွတဲ့ သူ႕ကိုယ္လံုးကိုဆြဲဖက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းေတြကို မြတ္သိပ္စြာနမ္းရႈိက္သလို အတြင္းခံ၀တ္ထားတဲ့ သူ႕Peach က အကြဲေၾကာင္း တေလ်ာက္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြကိုေျပးလႊားပစ္လိုက္တယ္။ တကယ္ဆိုရင္ေကာင္းမွာဗ်။


သည္လို ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းေတြးျပီး လိင္အာသာေျဖဖို႔ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ ေတြးေတာင္မေတြးဖူးသလို ၾကံလည္း မၾကံစည္ဖူးဘူး။ နည္းနည္းေတာ့ အျပစ္ရွိသလိုခံစားရေပမယ့္  မေတြးေတာ မရပ္တန္႔ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္အစဥ္ကို ဖံုးလႊမ္းအုပ္စိုးသြားျပီထင္ပါတယ္။ ခပ္တိုးတိုး ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ‘I Love You’ လို႔ သူရကိုေျပာသလို သူရကလည္း ‘I love  you too’ လို႔ ျပန္ေျပာသံကို ၾကားေယာင္ေနတယ္။ 


ေနာက္ဆံုးေတာ့ သုက္ရည္အမ်ားအျပား ပန္းထုတ္ကာဇာတ္သိမ္းခန္းေရာက္ပါတယ္။ တစ္ဘက္တစ္ထည္လွမ္းယူလိုက္ရင္း ကိုယ့္ဘာသာ သုတ္သင္သန္႔ရွင္းလိုက္တယ္ေပါ့။  ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္ရွိသလို နာက်င္ခံစားမေနဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ သည္ထက္ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့နည္းလမ္း မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဘူးဗ်။ ေကာင္ကေလးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္အစဥ္ေနာက္ကို အရိပ္လိုကပ္ပါ ေနေတာ့မွာေသခ်ာပါတယ္။


ခဏအနားယူျပီးေနာက္ ေကာင္ေလးေတြကို အိပ္ရာ၀င္ေအာင္ သတိေပးဖို႔ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ညလံုး ဂိမ္းကစားေနမွာကိုတားဖို႔ ဧည့္ခန္းကိုကၽြန္ေတာ္ဆင္းသြားလိုက္တယ္။ ကစားေနတာကို လက္စသတ္ျပီး  အေပၚထပ္တက္ကာ အိပ္ၾကဖို႔ေျပာလိုက္ရင္း ကိုယ့္အခန္းကိုျပန္လာခဲ့ပါတယ္။


အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာျပီးေနာက္ ဒိုးဒိုးအခန္းဆီက ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္သံတိုးတိုးကို ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္ပါတယ္။ သိခ်င္စိတ္ စူးစမ္းခ်င္ စိတ္ေတြကို မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲကထြက္ကာ ဒိုဒို႔အခန္းတံခါးနားကို ေျခဖြေလွ်ာက္ျပီးကပ္သြား လိုက္တယ္။ 


သူရအသံကို ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တိုးတိုးၾကားရတာ ‘ေဟ့….ေတာ္ေတာ့ ရပ္ေတာ့ ဒိုဒို….လာကြာ….မင္း ပါးပါးက ငါတို႔ကို အိပ္ေစခ်င္ေနျပီ မဟုတ္လား’


‘အာ….ျပီးတာပဲ’ တဲ့ ေဆာင့္ၾကီးေအာင့္ၾကီးျပန္ေျပာေသာ ဒိုဒို႔အသံၾကားရျပန္တယ္။


ေနာက္ဆံုးေတာ့ မသည္းမကြဲ တီတိုးတီတိုးစကားေျပာသံေတြကိုၾကားရျပီး အိပ္ေမာက်သြားတဲ့အသံကို တျဖည္းျဖည္းၾကားလာရပါတယ္။ တစ္ေယာက္ေတာ့ အနည္းဆံုးအိပ္ေပ်ာ္သြားျပီေပါ့။


ကၽြန္ေတာ့္အခန္းျပန္လာျပီး အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ၾကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်ည္းအႏွီးပါပဲ။ သူရအေၾကာင္းမေတြးဘဲမေနႏိုင္ဘူးဆိုေတာ့ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေလာက္လိုအပ္ေနလဲဆိုတာသိသာတယ္ဗ်ာ။ အသားကင္ေတြစားျပီးတဲ့ေနာက္ ခပ္ေစာေစာက ဘီယာ အနည္းငယ္ေသာက္ထားခဲ့တာပဲကို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မူးယစ္ရီေ၀ေနမယ့္အစား အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ နံရံထက္က နာရီကို ကၽြန္ေတာ္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သန္းေခါင္ယံေရာက္ေနျပီပဲ။ အခန္းတံခါးဖြင့္သံတိုးတိုးနဲ႔အတူ ခပ္ေဖာ့ေဖာ့ေျခသံေလးထြက္လာတာကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြ စည္းခ်က္မမွန္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းဘက္ကို သြားေနျပီ။ ဒါေပမဲ့ တိတ္ဆိတ္သံက ၾကာလွခ်ည္လား။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ လိုက္လံစစ္ေဆးရွာေဖြဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။အိပ္ရာကေနထျပီး ညအိပ္၀တ္စံုေပၚကေန ၀တ္ရံုတစ္ခုကိုျခံဳလႊမ္းလိုက္ပါတယ္။ ဒိုဒို႕အခန္းတံခါးက ပိတ္ထားသလို အေပၚထပ္တစ္ထပ္လံုးလည္း ဘာသံမွမၾကားရပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အိပ္ခန္းဆီကို ျပန္လာတဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ေျခသံကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ မၾကားခဲ့ဘူးထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေအာက္ထပ္ကိုဆင္းသြားလိုက္ပါတယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ မီးလင္းေနေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြ ၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔အတူ တထိတ္ထိတ္ခုန္ေနတယ္။ သူရတစ္ေယာက္ လႈပ္ကုလားထိုင္မွာ မွီထိုင္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုေစာင့္ ေနသေယာင္ထင္ရတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္အသာ၀င္သြားလိုက္ရင္း စားပြဲေပၚက ေရတေကာင္းမွ ေရတစ္ခြက္ငွဲ႔ေသာက္ကာ သူနဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္လိုက္ပါတယ္။

‘အိပ္ဖို႔ေနာက္က်ေနျပီ ေကာင္ေလး…..ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ’ လို႔ခပ္ရိုးရိုးေလသံနဲ႔ပဲေမးလိုက္တယ္။


‘မသိဘူး အန္ကယ္….သား အိပ္မေပ်ာ္ဘူး’ သူျပန္ေျဖတယ္။


ဆိုဖာခံုပုတစ္လံုးကိုဆြဲယူကာ သူ႕အနားနီးနီးကပ္ကပ္ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္လိုက္ေပမယ့္ ဘာေျပာရမွန္းမသိ။


‘တစ္ေယာက္ေယာက္ကို စကားေျပာခ်င္ေနပံုပဲ….ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား သား’ လို႔ကၽြန္ေတာ္စကားေျပာခဲ့တယ္။


‘ဟုတ္တယ္ဗ်….တစ္ခ်ိန္လံုးလိုလို ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပဲေျပာစရာေတြရွိေနတယ္’ တိုးျငင္းသလို ေလသံသဲ့သဲ့နဲ႔ သူ႕ပါးစပ္က ထြက္လာတယ္။


‘အေတြးေခါင္ဖို႔ဆိုရင္ သားအသက္က ေတာ္ေတာ္ငယ္ပါေသးတယ္ကြာ။ ဘာေတြစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေနတာလဲ။ ဘာအေၾကာင္းအရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အန္ကယ့္ကိုေျပာျပလို႔ရတယ္။ အန္ကယ္က နားလည္ေပးတတ္ပါတယ္ကြ’  ကၽြန္ေတာ္လည္း ေခ်ာ့ေမာ့ ေျပာတတ္သေလာက္ေျပာတာေပါ့ေနာ္။


ထိခိုက္နာက်င္ေနတဲ့မ်က္ႏွာအမူအယာတစ္ခုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူေမာ့ၾကည့္ပါတယ္။ သူေျပာဖို႔စကားစေသာ္လည္း ဘာေျပာရမွန္း အစကမသိဘူး။


‘သားမာမီရဲ႕ အမ်ိဳးသားမိတ္ေဆြက သားကိုဗလကၠာယလုပ္ခဲ့တယ္လို႔ အန္ကယ့္သားကေျပာတယ္။ အဲသည့္အေၾကာင္း အန္ကယ့္ကို ေျပာျပခ်င္လား’ ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္တာကို စကားစေမးတာထက္ သူ႕အတြက္လြယ္ကူမယ္ထင္တဲ့အေၾကာင္းအရာကို ပ်ိဳးေပးလိုက္တယ္။


ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ သူ႕ပါးျပင္ႏွစ္ဖက္မယ္ ရဲေသြးနီေနတာကိုျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ရုတ္တရက္သူေျပာတာက ‘အဲဒါပဲ ေလ မာမီေခၚတာ’


‘အန္ကယ့္ နားမလည္ဘူး’

‘သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဗလကၠာယလုပ္တဲ့ကိစၥ သေဘာက်တယ္။အဲဒါ သားလိုခ်င္ခဲ့တဲ့အရာပဲ။ ဟုတ္တယ္…..အဲဒါမွားမွန္းလည္းသိတယ္။  သားဆိုလိုတာက  သူဟာ မာမီရဲ႕အမ်ိဳးသားမိတ္ေဆြဗ်ာ ရည္းစားဗ်ာ။ တကယ္တမ္းဆို သားဖက္က အရင္စခဲ့တာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔အနား၀န္းက်င္ေရာက္တိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ဘူး။ သူက အလြန္ဆြဲေဆာင္မႈရွိတာေလ။ သားတို႔ႏွစ္ ေယာက္တည္းရွိခ်ိန္ဆိုရင္ သူ႕ကိုကလိထိုးစတာမ်ိဳးဖက္တာမ်ိဳးေတြ မရိုးမယြျဖစ္ေအာင္သြားသြားလုပ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ အရူးအမူးျဖစ္သြားတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ သားတို႔ကို မာမီဖမ္းမိခ်ိန္က်ေတာ့ သူ႕ကိုပဲ အကုန္အပစ္တင္ခဲ့တယ္ဗ်။’


ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖို႔မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို အတိအက်ျပန္ေျပာျပဖို႔လည္း မလိုလားခဲ့ပါ။ သူေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ နာက်င္ခံစားရမႈေတြကို ျပန္ေျပာင္း အမွတ္မရေစခ်င္တာလို႔ အေယာင္ေဆာင္တာမ်ိဳးလည္း မလုပ္ခ်င္ဘူး။



‘ေနာက္ေတာ့ မာမီက ဘယ္လိုဖမ္းမိသြားတာလဲ’


‘ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ သူေလွ်ာက္လာတုန္းမိတာ။ အလုပ္မွာ တေနကုန္အလုပ္မ်ားေနေလာက္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထင္ေပမယ့္ ေနမေကာင္းလို႔ အိမ္ကိုရုတ္တရက္ျပန္လာခဲ့ခ်ိန္ေပါ့။ သူ႕ဘဲက သားကို rape လုပ္ေနတဲ့ပံုစံျမင္သြားမွာေသခ်ာတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ တစ္ခါတေလအဲ့ဘဲက ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆက္ဆံတတ္တာဗ်။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆက္ဆံတာကို သားကလည္းၾကိဳက္ပါတယ္။ သူ႕ကို သား တအားခ်စ္တာပဲ’


ေရထည့္ထားတဲ့ဖန္ခြက္ကို ပါးစပ္ဆီေရာက္ေအာင္မတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ဟာ အနည္းငယ္တုန္ခါေနပါတယ္။ သည္ေကာင္ေလးနဲ႔ သူ႕အေမရည္စား ထိုႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖစ္ေထြကို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္အာရံုမွာ ထင္းကနဲျမင္လာတာေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွမထိန္းႏိုင္လိုက္ဘူး။


‘ဆက္ေျပာ…’ ကၽြန္ေတာ္အသံေပးမိတယ္။


‘သား  အာရံုျပန္ကပ္မိခ်ိန္က်ေတာ့ တအားငိုမိတယ္ေလ သူ႕ကိုေနာက္တစ္ၾကိမ္မေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ဘူးမဟုတ္လား။ သူဗလကၠာရလုပ္လို႔ သားငိုတယ္ မာမီထင္ေနတာပါ။ ဒါေပမဲ့  အဲဒီအေၾကာင္းတစ္ခုတည္းေၾကာင့္မဟုတ္ခဲ့ဘူးဗ်ာ’


‘ဒါဆို သူက…..သားကို….အန္ကယ္ဆိုလိုတာက သူက သားကိုထိုးသြင္းဆက္ဆံတာမ်ိဳးလုပ္ခဲ့ေသးတာလား’


‘ဟုတ္ကဲ့….’ သူရ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ေသးတယ္။ ျပီးမွ ‘သားသိပါတယ္။ လူတိုင္းလိုလို သည္လိုအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ဆိုးဆိုးရြားရြားအေတြ႕အၾကံဳလို႔ယူဆၾကတာမ်ိဳး။ သားအတြက္၀မ္းနည္းေပးၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ သူထြက္သြားျပီဆိုေပမယ့္ သည္လို ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးပံုစံတစ္မ်ိဳးကို သားလိုခ်င္ေနတုန္း စိတ္ထဲထားေနတုန္းပဲ။ သားလိုခ်င္သလို သားကိုခ်စ္မယ့္ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ကိုရွာဖို႔မလြယ္ဘူးဗ်။’ သူရ စကားေျပာေနရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကိုေမာ့ၾကည့္ကာ သူလိုလားတဲ့ အရိပ္အေယာင္ အဆက္အႏြယ္မ်ားရွိမလား ရွာၾကံေလရဲ႕။ ‘လူေတြက သား ျပႆနာျဖစ္မွာကိုပဲေတြးပူေပးေနၾကတာ’


‘အင္း…ဟုတ္တယ္ ဆင္ျခင္ၾကည့္ရင္ သည္ကိစၥက တကယ့္ရာဇ၀တ္မႈၾကီးတစ္ခုပဲေလ။ အန္ကန္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ သားအရြယ္က လူၾကီးတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ လိင္ဆက္ဆံလို႔ရတဲ့ အသက္အရြယ္မေရာက္ေသးဘူးကြာ’ ကၽြန္ေတာ္ သူရကို ေျပာျပရွင္းျပန္ေနခ်ိန္ တျပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ သည္အသက္အရြယ္ေလးနဲ႔ ေကာင္ေလးကအေတာ္စြဲေဆာင္မႈေကာင္းေၾကာင္းေတြးမိတယ္။ တို႔ထိလို႔မရတဲ့ အလြန္လွပေသာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ဘုရားသခင္ကဘာေၾကာင့္ ဖန္ဆင္းခဲ့ရသလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းအတြက္ ဖန္ဆင္းထားတဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡသက္သက္ပဲလား။ ‘ သားအတြက္အခ်ည္းအႏွီးကိစၥသက္သက္ဆိုတာ သိေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ လိင္ကိစၥအတြက္ အဲ့ဘဲကို အရင္ေတာင္းဆိုခဲ့တာ။ သားဘာလိုအပ္တယ္ဆိုတာရယ္ အေျပာခံျပီး မပိုင္ဆိုင္ရ တဲ့ သားလိုအင္ကို တစ္ေလာကလံုးက နားမလည္တဲ့အတြက္ မုန္းတယ္ဗ်ာ။ အရြယ္ေရာက္အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္က သားကိုၾကိဳးစား အားထုတ္ျခင္းေၾကာင့္  ဥပေဒနဲ႔ျငိတယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္လို႔ရေပမယ့္  အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္နဲ႔ သားကပတ္သက္တာ ဘာမွားေန လို႔လဲ။ ေစာ္ကားမႈတစ္မ်ိဳးပဲ တကယ္ပါ။  လူေတြထင္တာက သားက ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကာကြယ္မႈမလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး အုပ္ထိန္းမႈလိုအပ္ ေသးတယ္တဲ့။’


ကၽြန္ေတာ္ေတြးထင္ထားသလို မလြယ္ကူဘူးဆိုတာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ခံစားလာရပါတယ္။ သူရအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးယဥ္ သာယာျခင္းက လြယ္ကူလွေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ဘ၀မွာေတာ့ သူ႕အေမရဲ႕ရည္စားကုိ ဖ်ားေယာင္းပတ္သက္သလိုမ်ိဳး ကၽြန္ေတ္ာ့ကို  စတင္လႈပ္ရွားဖို႔ဆိုတာ သူအေတာ္ေၾကာက္လန္႔ေနပါတယ္။ သူရ ဖ်ားေယာင္းသိမ္းသြင္းမႈစြဲအားကို ကၽြန္ေတာ္တြန္းလွန္ႏိုင္ပါ့မလား။ ျငင္းဆန္ခ်င္ရဲ႕လား။ သို႕ေသာ္လည္း လူ႕ေလာကစည္းမ်ည္းေတြကို ေက်ာ္ခြျပီး ျဖစ္ႏိုင္ေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လုလု ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဘယ္လုိခံစားၾကသည္ျဖစ္ပါေစ ဖံုးကြယ္ထိန္ခ်န္ဖို႔လိုအပ္တဲ့ ရွက္စရာလွ်ိဳ၀ွက္ခ်က္ တစ္ခုကဲ့သို႔ေသာ  အခ်စ္မ်ိဳးကိုဖန္တီးရင္ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းက ၾကိဳဆိုၾကမယ္မထင္ပါ။


အခ်ိဳ႕ေသာ အခ်က္အလက္ေတြေၾကာင့္ တစ္ခုခုကို ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရေတာ့မယ္ ဒါမွမဟုတ္ သူ႕လိုအင္ကို ကၽြန္ေတာ္ ခြင့္ျပဳသင့္သလားဆိုတာ စဥ္းစားရေတာ့မယ္။  အခ်ိန္ေတာ့မက်ေသးဘူးထင္ပါရဲ႕။



‘သားဆိုလိုခ်င္တာကို အန္ကယ္သေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလာကစည္းမ်ဥ္းေတြအရေရာ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ကခံယူက်င့္သံုးေနၾက တာေတြအရေရာ အကာအကြယ္ေပးရတဲ့ကိစၥတစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့တာကိုး။ ဒါကိုေျပာင္းလဲဖို႔ဆိုတာ သိပ္မလြယ္ဘူးေလ။ သားအေနနဲ႔ကေတာ့ သာမန္ကာလွ်ံကာကိစၥတစ္ခုလို သေဘာထားခ်င္ေပမယ့္ ကိစၥအၾကီးၾကီးကြ။ အန္ကယ္ဆိုလိုတာကကြာ လူပ်ိဳေပါက္ေကာင္ေလးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား သည္လိင္ကိစၥမ်ိဳး အေတြ႕အၾကံဳရွိခဲ့ၾကေသာ္လည္း သူတို႔ကိုပ်က္စီးမသြားေအာင္  အကိုေတြ ဦးေလးေတြက ထိန္းသိမ္း ေပးၾကရတာပါလို႔ေျပာခ်င္တာ။’



‘ဟုတ္ကဲ့….’ သူ သေဘာတူတယ္ထင္ရဲ႕။


‘ကဲ…သားေရ….သည္ည သားအေၾကာင္းအမ်ားၾကီးေျပာျပခဲ့ျပီ။ အန္ကယ္တို႔ စကားစျဖတ္ျပီး အိပ္ၾကစို႔ကြာ။ သားမအိပ္ေသးဘူးလား’


‘ဟုတ္ကဲ့..’ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ေခါင္းျငိမ့္ျပန္ျပီ။


ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အေပၚထပ္ကို အတူတက္ခဲ့ခ်ိန္မယ္ သူ႕ပခံုးေပၚလက္တစ္ဖက္တင္မိခဲ့တယ္။ ဟုတ္တယ္…..သူ႕အေပၚ မရိုးမသားစိတ္ရွိေသာ္လည္း သည္အေျခအေနမွာ အခြင့္ေကာင္းမယူသင့္သလို သားတစ္ေယာက္လို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တာက အလုပ္ပိုျဖစ္ေလာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္လက္သင့္ခံတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း စကားစျမည္လက္ဆံုက်ခ်င္ေသးသလို ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကမၻာၾကီးက လက္သင့္မခံႏိုင္ေသာ ခြင့္မျပဳေသာ သူ႕ခံစားခ်က္ေတြအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခ်င္ေသးတယ္။ သူ႕အေနနဲ႔ စိတ္သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ဖို႔ အခ်ိန္အနည္းငယ္လိုဦးမယ္ထင္ပါရဲ႕။


အေပၚထပ္ ဧည့္ခန္းမထဲေရာက္ေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းက ‘Good Night’ လို႔ကၽြန္ေတာ့္ကိုႏႈတ္ဆက္စကားေျပာသလို  ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ပခံုးတဖက္ကိုညွစ္လိုက္ျပီး လမ္းခြဲခဲ့ၾကပါတယ္။


ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္မွာေတာ့ အေတာ္ေနာက္က်မွ အိပ္ရာႏိုး ခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ၾကရတဲ့ အိမ္ပါပဲ။ သံုးေယာင္သား မီးဖိုေခ်ာင္ထဲအတူဆံုၾကတာေပါ့။ နံနက္ခင္းေကာ္ဖီ တစ္ခြက္၊ စမ္းတ၀ါး၀ါးလုပ္ထားေသာ အဆာေျပအစားအစာနဲ႔  ကတုန္ကယင္မျဖစ္ေအာင္ျဖတ္သန္းၾကတာဗ်။


မ်ားေသာအားျဖင့္ သူရနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စကားစျမည္သိပ္မေျပာၾကေပမယ့္  ဒိုဒိုမသိေအာင္ အၾကည့္ေလးေတြ မၾကာခဏဖလွယ္ၾကပါတယ္။


ဒိုဒိုရဲ႕ေကာင္မေလးဆီက ဖုန္းလာျပီး တစ္နာရီေလာက္ပြားျပီးခ်ိန္မွာေတာ့  သူရနဲ႔  ကၽြန္ေတာ့္ကို ပစ္ထားကာ အိမ္ကထြက္သြားပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္ေႏြးေထြးမႈေတြေပးခ်င္တယ္၊ ေနာက္ထပ္သူ႕အတြက္ခ်စ္သူသစ္မရခင္စပ္ၾကား ေစတနာ့၀န္ထမ္းအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေပးခ်င္ တယ္။ ျပီးေတာ့ သူရအတြက္ ေမးခြန္းတစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိေနတယ္။


‘သူရ….သားနဲ႔မအပ္စပ္တဲ့ေလသံေပါက္ခ်င္ေပါက္လိမ့္မယ္ ဒါေပမဲ့ အန္ကယ္ တကယ္သိခ်င္တာက သားအေနနဲ႔ လိင္ကိစၥပတ္သက္ဖို႔ပဲ RS လုပ္ဖို႔ရွာေနတာလား။သူရကို သားတစ္ေယာက္လိုခ်စ္တဲ့ အေဖတစ္ေယာက္ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ဆိုရင္ေကာ မတည္ျငိမ္ႏိုင္ဘူးလား။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အေဖတစ္ေယာက္လိုပံုစံမ်ိဳးလိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ အန္ကယ္က သားအဖေတြလိုေနထိုင္ဖို႔ ကမ္းလွမ္းခ်င္တယ္။ သူရနဲ႔ သားနဲ႔ အခ်ိန္အတူတူျဖဳန္းမယ္ကြာ၊ သြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြလိုက္ပို႔မယ္၊ လိုခ်င္တဲ့ အေလးထားဂရုစိုက္တာေတြလုပ္ေပးမယ္’


တူညီေသာအခိုက္အတန္႔ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေသာ အေတြးအျမင္ကို ေထာက္ထားဆင္ျခင္ရင္း ျငင္းပယ္ရင္းမွာပဲ အေတြးထဲစဥ္းစားေတြေ၀ေနရာမွ သူရတစ္ေယာက္ ႏိုးၾကားလာခဲ့သေယာင္ ျဖစ္လာတယ္။


‘အဲသလိုပဲျဖစ္ခ်င္ပါတယ္…..ဒါေပမဲ့ အဲသလိုနည္းလမ္းနဲ႔ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းျဖစ္သြားမယ္လို႔ေတာ့ မေသခ်ာဘူးဗ်။ ဆိုလိုတာက အန္ကယ္သိပါတယ္ သားက sex drive တစ္ခုရွိေနသလိုပဲေလ။ အဲကိစၥကို တအားၾကိဳက္တာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သားေၾကာင့္ပဲ ကဖ်က္ကယက္ျဖစ္သြားမွာသိတယ္။ အိမ္နီးနားခ်င္းအစ္ကိုၾကီးလို အသက္ၾကီးျပီး သားနဲ႔လိင္ဆက္ဆံခ်င္စိတ္ရွိတဲ့ ဘဲၾကီးေတြကို အတည္မထားဘဲ လိင္ဆက္ဆံဖို႔စရွာေနတာပါပဲ။ သူတို႔ ဒီဇိုင္းနဲ႔ အမူအယာေတြက gangster ပံုစံေတြက်ေနတာဗ် သားကိုၾကည့္ရင္း စားေတာ့၀ါးေတာ့မတတ္ဆိုရင္ ေသခ်ာျပီမို႔ ခ်ိတ္လိုက္ေရာ။ ဥပေဒေတြဘာေတြ သူတို႔က ဂရုမစိုက္ဘူးရယ္’


ဘယ္လို အာေမဋိတ္ျပဳရမလဲမသိေတာ့ဘူး။ သည္ေကာင္ေလးက gangster ပံုစံ သူ႕အိမ္နီးနားခ်င္းဘဲလို ငနဲေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံဖို႔ ရွာခ်ိတ္သတဲ့လား။ အခုခ်က္ခ်င္းဘဲ သည္ေကာင္ငယ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းထဲက ခုတင္ေပၚဆြဲတင္ခ်င္စိတ္ ေထာင္းကနဲထလာ ေသာ္လည္း အနာဂတ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာအေျခအေနအခ်ိဳ႕ကို အကာအကြယ္ျပဳဖို႔ဆိုရင္ စိတ္အလိုမလိုက္ဖို႔ၾကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။ ေကာင္ေလး အမွန္တကယ္ ဘာလိုအပ္ေနတာလဲ၊ စိတ္ဆႏၵက ဘယ္လိုရွိေနတာလဲ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ေနတာလဲဆိုတဲ့အခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္ မသိစိတ္ကို မရိုးမယြလာလာကလိေနတယ္ ဆိုေသာ္ျငားလဲေပါ့။


‘နားေထာင္…သား….အန္ကယ္တို႔ ေျဖးေျဖးပဲစၾကတာေပါ့ အိုေက? အန္ကယ့္သား ဒိုဒို႕ကို သားသူရ သေဘာထားကိုသေဘာေပါက္ ေအာင္ေျပာျပထားလိုက္မယ္ကြာ။ သားနဲ႔အတူ အန္ကယ္အခ်ိန္ျဖဳန္းဖို႔လုပ္ေပးေနတဲ့အေၾကာင္းကိုေရာေပါ့။ အန္ကယ္တို႔သည္လိုပဲ ေဘာ္ဒါစျဖစ္ၾကတာေပါ့။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဖိအားမေပးဘူးကြာ….ဟုတ္ျပီလား’ သည္ေကာင္ေလးကို ေျပာဆိုျဖစ္ပံုေလး ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ေတာင္မယံုႏိုင္ဘူး ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေျပာျဖစ္တာ၊ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ အဲေလ အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ဆယ့္သံုး ဆယ့္ေလးအရြယ္ေကာင္ကေလးနဲ႔ Sexual Relationship တစ္ရပ္အတြက္ တံခါးခ်ပ္ကို လက္ေတြ႕က်က်ဖြင့္ပစ္လိုက္တာ ကိုေလ။ 


သူ႕အသက္အမွန္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီမွန္း အတိအက်ကၽြန္ေတာ္မသိတာေၾကာင့္ ေမးလိုက္တယ္။ ေခတ္ကေလးေတြရဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာက ထြားေနတတ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မမွန္းတတ္တာပါ။ သူရအေျဖက အံ့အားသင့္စဖြယ္ သူ႕အသက္ ဆယ့္သံုးႏွစ္ျပည့္ဖို႔ ေလးလေလာက္ လိုေသးသတဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမယ္ နည္းနည္းေလးေတာ့ စိုးရိမ္စိတ္ေလ်ာ့သြားသလိုလို၊ တင္းေနတဲ့စိတ္ေတြ မၾကပ္တည္းေတာ့သလို လိုျဖစ္သြားတယ္။ အသက္အလြန္ငယ္တဲ့ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ပတ္သက္ဖို႔ဆိုတာ ဥပေဒအေၾကာင္းအရာေနာက္မွာထား သူတို႔ကိုယ္ ခႏၶာႏုႏုေလးေတြကို ႏွိပ္စက္ရာက်သြားမလား မသိစိတ္ကထင့္ေနတာ။ လူ႕ေလာကပတ္၀န္းက်င္မ်က္လံုးေတြရယ္၊ ဥပေဒခ်ိန္ခြင္အရ အေတာ့္ကို တကယ္ အေတာ့္ကိုငယ္ေသးတဲ့ သူရရယ္ပါ။ ဟူး….လိင္ကိစၥထပ္မံပတ္သက္ရသည္ျဖစ္ပါေစ မဆက္ႏြယ္ရသည္ျဖစ္ပါေစ သည္အရြယ္ေကာင္ေလးအတြက္ အားကိုး ကိုးကြယ္ထိုက္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားမယ္။ သိသင့္ တတ္သင့္တာေတြ ကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပသင္ၾကားေပးမယ္ သားအရြယ္ေလး သူရကိုေပါ့ဗ်ာ။


Alex Aung (October 24, 2020)

To be continued ……

Sunday, October 25, 2020

Two Adam (Part V)

#ဆောင်းလုလင်

#အာဒမ်၂ယောက်

#လိင်တူအချစ်သရုပ်ဖော်ဇာတ်လမ်း

#BL_Story




#Part_5


"မနေ့က စစ်ကိုင်းကို သွားတယ်၊ တာရာ့အကြောင်းစုံစမ်းတယ်၊ တာရာတို့အရင်အိမ်ဘေးက အန်တီကြီးက လိပ်စာပေးလိုက်တာ တာရာ၊ ဘွားသုခဆီလည်းရောက်ခဲ့ပါတယ်"

"ဟင်- ဘွားသုခဆီရောက်တယ်"

"ဘွားသုခက ကိုယ့်ကို မြင်မြင်ချင်းမှတ်မိတယ်"

"ငါလည်း မနေ့က ဘွားသုခဆီ

ရောက်တယ်၊ စိုးရောက်တာ ဘယ်အချိန်လဲ"

"နေ့လည်ပိုင်း ၁၁နာရီလောက်"

"ဪ- စိုးက အရင်ရောက်တာပေါ့၊ ဒါကြောင့် ဘွားသုခမျက်နှာ တမျိုးဖြစ်နေတာကိုး၊ ဘွားသုခက မင်းလာတဲ့အကြောင်း ငါ့ကို ပြန်မပြောဘူးစိုး၊ ငါလည်း မနေ့က နေ့လည်ခင်း လွမ်းစေတီကို သွားလိုက်သေးတယ်လေ"

"စစ်ကိုင်းကပြန်အလာမှာ မင်းကိုတွေ့လိုက်တယ် တာရာ"

"ဘာ-"

"တောင်မြို့က ပိုးထည်ဆိုင်တဆိုင်ထဲက မင်းထွက်လာတာလေ၊ ပြီးတော့- ဆိုင်ကယ်နဲ့ စစ်ကိုင်းဖက်မောင်းသွားတာကို ငါမြင်လိုက်တာ တာရာ၊ မင်းကိုမြင်မြင်ချင်း ငါ့စိတ်ထဲမှာ တမျိုးကြီးဖြစ်သွားလို့ ကားကိုပြန်ကွေ့ပြီး မင်းနောက်လိုက်လာသေးတယ်၊ ကားကွေ့ချိန် ကြာသွားလို့ မင်းကို မမီလိုက်တာ"

"တကယ်"

"တကယ်ပေါ့၊ မင်းက သရီးကွာတား ဂျင်းပဲန်အပြာနဲ့၊ ပိုးထည်တိုက်ထဲလည်း ဝင်ခဲ့သေးတယ်မို့လား"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါမှာထားတဲ့ ချိတ်လုံချည်တွေ ပြီးမပြီး ဝင်မေးတာ၊ ဒါနဲ့များ ဘွားသုခက ငါ့ကို မင်းလာသွားတဲ့အကြောင်း ဘာလို့ မပြောတာပါလိမ့်"

"ငါတို့ပြန်ဆက်သွယ်မိမှာ စိုးလို့ထင်ပါတယ်ကွာ၊ ဘွားသုခက မင်း လူဝင်စားအဖြစ်ရှိနေတာ သိပြီးသားပဲ၊ ငါ့ကိုသာ ခုမှ တွေ့ရတာလေ၊ ငါ့ကိုလည်း မင်းရှိနေကြောင်းမပြောဘူးတာရာ၊ မပြောတဲ့အပြင် နောက် ဒီနေရာကို ဘယ်တော့မှ မလာပါနဲ့လို့တောင် ပြောလိုက်သေးတယ်"

"ဪ..ဘွားသုခ၊ ဘွားသုခ၊ ငါ့ကိုလည်း လွမ်းစေတီကို မလာနဲ့တော့၊ အတိတ်ဘဝကိုမေ့လိုက်တော့လို့ ဆုံးမနေတာ အဲဒါကြောင့်ကိုး၊ ဘွားသုခမျက်နှာ ထူးခြားနေတယ်ဆိုတာတော့ သတိထားမိသား"

"ငါတို့နှစ်ယောက် ဆုံပြီဆိုတာ ဘွားသုခကို သွားအသိပေးရအောင် တာရာ"

"သွားမှာပေါ့၊ အရင်ဘဝလွမ်းစေတီကို သွားရမှာပေါ့ စိုးရယ်၊ တို့ အရင်ကထိုင်ခဲ့တဲ့ခုံလေးမှာ ထိုင်ပြီး အရင်လိုပဲ စကား တွေပြောမယ်၊ မြစ်ထဲကရှုခင်းတွေကို ကြည့်ကြမယ်နော်"


+++++


(၁၂)

"ဒက်ဒီ၊ Viber ကနေ သားပို့လိုက်တဲ့ပုံ ကြည့်ပြီးပြီလား ဒက်ဒီ"

"တွေ့တယ်သား၊ ဒက်ဒီအံ့ဩနေတာ၊ ဘာဆိုတာ ဒက်ဒီ နားမလည်ဘူးကွ"

"အဲဒါ.. အရင်ဘဝက သားပုံပါ ဒက်ဒီ"

"ဘာကွ-"

"သားပြောပြလို့သာ သားကို ဒက်ဒီတို့က လူဝင်စားဆိုတာ လက်ခံထားတာလေ၊ တကယ်တော့ မယုံဘူးမဟုတ်လား"

"ယုံပါတယ်သားရယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ဒက်ဒီ၊ ယုံတယ်ဆိုရင်လည်း သာမန်အပေါ်ယံကြော သားစိတ်ချမ်းသာအောင် ယုံပေးတာမျိုး ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်"

"အင်း.. ဒါတော့…"

"သား မန္တလေးကို ခရီးထွက်လာတာ အရင်ဘဝကအကြောင်းတွေ ပြန်စုံစမ်းချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း ပါပါတယ် ဒက်ဒီ၊ မနေ့က သား စစ်ကိုင်းကိုရောက်တယ်ဒက်ဒီ၊ ဘဝခြားသွားပေမယ့် စုံစမ်းဖို့ မခက်ခဲ့ပါဘူးဒက်ဒီ၊ အရင်ဘဝက သားမှတ်မိနေတဲ့ နေရာတွေ သွားမေးလိုက်တာနဲ့ သားအရင်ဘဝကို မှတ်မိနေတဲ့လူတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ပါတယ် ဒက်ဒီ"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ သားကြီးရယ်"

"ဒီဓာတ်ပုံက သားရဲ့ အရင်ဘဝသူငယ်ချင်းဆီက ပြန်ရတာလေ"

"မင်းမှ မင်းပါပဲ ငါ့သားရယ်၊ အပြင်အဆင်ပဲ မတူတာကွ၊ ဓာတ်ပုံကြည့်ပြီး မင်းမာမီနဲ့ ညီမလေးလည်း ပဟေဠိဖြစ်နေတာ၊ ငါ့သား ဖုန်းဆက်မှ ရှင်းတော့တယ်ဟေ့"

"သားကို သုံးရက်လောက် အချိန်ပေးပါဦးနော် ဒက်ဒီ"

"ဆီမီနာအမီတော့ ပြန်လာနော် သား၊ ဖော်ရိန်နာတွေက မင်းနဲ့မှဖြစ်မှာ၊ ငါ့သားကြီး အတိတ်ကိုလည်း ပြန်ပြီးလွမ်းမော မနေနဲ့ဦး၊ ပြီးတာက ပြီးခဲ့ပြီနော် ငါ့သား"

"စိတ်ချပါဒက်ဒီ"

"ဒက်ဒီ့သားအလိမ္မာကြီးကို ဒက်ဒီယုံပါတယ်ကွယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ဒက်ဒီ၊ မာမီနဲ့ညီမလေးကို လက်ဆောင်တွေဝယ်ခဲ့မယ်လို့ ပြောပေးပါနော်၊ ဂွတ်ဘိုင်ဒက်ဒီ"


+++++


တာရာက ကားမောင်းရင်း စိုးရာဇာဖုန်းပြောတာကို နားထောင်ကာ ပြုံးနေသည်။

ဖုန်းပြောအပြီး စိုးရာဇာက ဖုန်းကိုပိတ်လိုက်၏။

"မင်းမွေးစားအဖေက မင်းကို တော်တော်ချစ်ပုံပဲနော်"

"ချစ်ပါတယ်၊ ဒက်ဒီရော မာမီရော ငါ့ကို တကယ်ချစ်ကြပါတယ်၊ ငါ့ကိုမွေးစားတုန်းက သူတို့မှာ သားသမီးမရှိလို့ မွေးစားတာလေ၊ ငါ့ကိုမွေးစားအပြီးမှာ ကလေးတယောက်ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့အပေါ်မှာ အချစ်လျော့မသွားပါဘူး"

"မင်း ကံကောင်းတာပေါ့"

"ငါ့ဘဝက တောက်လျှောက် ကံဆိုးခဲ့တာ မင်းအသိပဲလေ၊ အရင်ဘဝကလည်း ဆင်းဆင်းရဲရဲ နေခဲ့ရတယ်၊ ဘဝကူးတော့ လည်း တံငါသည်မိဘတွေဆီမှာ သွားဝင်စားတယ်၊ ငါဝင်စားလို့ ထင်ပါတယ်၊ တံငါသည်မိဘတွေလည်း အသေဆိုးနဲ့သေရတယ်၊ အခုမိဘတွေနဲ့တွေ့မှ ငါ ကံကောင်းလာတာပါ"

"စိုး.. မင်းအရင်ဘဝက ရွာကမိဘတွေကိုရော သွားမရှာဘူးလား"

"ရွာကို ငါရောက်ပြီးပါပြီ၊ စိုးရဘဝက ငါ့မိဘတွေ မရှိတော့ဘူး၊ ငါ့မှာ ညီအစ်ကိုမောင်နှမလည်း ရှိခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလေ၊ ရွာကလူတွေကို ငါဟာ စိုးရလူဝင်စားပါဆိုတာ ပြောတောင်မပြခဲ့တော့ပါဘူးကွာ၊ အရင်ဘဝက စိုးရဆိုတာကို မှတ်မိတဲ့လူလည်း မရှိတော့ပါဘူး"

"အင်းပေါ့လေ.. နှစ်ပေါင်း၃၀တောင် ကြာပြီကိုး၊ လွမ်းစေတီကို မြင်ရပြီ စိုး၊ ကြည့်စမ်း ဒီလမ်းတွေ အရင်က စက်ဘီးနဲ့ လာတာတောင် စက်ဘီးကို မနည်းနင်းယူရတာ မှတ်မိနေတယ်၊ ခုတော့ ကားတောင် ချောင်ချောင်ချိချိမောင်းလို့ရနေပြီနော်၊ မင်းမှတ်မိလား"

"မှတ်မိပါတယ်၊ တာရာတို့ညီအစ်မက စက်ဘီးရှိလို့ စက်ဘီးနဲ့လာနိုင်ပေမယ့် စက်ဘီးမရှိလို့ ခြေလျင်လာရတဲ့ငါက ဒီလမ်းခရီးကို ပိုပြီး မှတ်မိတာပေါ့ကွာ"

စိုးရာဇာက ကားလမ်းဘေး ဝဲယာတလျှောက်ကိုကြည့်ပြီး ပြောသည်။ 

"စိုးရာ.. မပြည့်စုံတဲ့ဘဝတွေ ပြီးဆုံးခဲ့ပါပြီလေ၊ အင်း… တို့နှစ်ယောက်ကို ဘွားသုခမြင်ရင် ဘာများပြောမလဲမသိဘူးနော်"


+++++


(၁၃)

ရသေ့မကြီးဘွားသုခသည် စိုးရာဇာနှင့်တာရာ တွဲလာသည်ကို အမြင်တွင် အံ့ဩသွားပုံရသော်လည်း ရင့်ကျက်သော တရားရှင်ပီပီ ဣန္ဒြေကို ချက်ချင်းပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

"ဪ.. တွေ့လာကြပြီကိုး၊ အင်းလေ.. ခေတ်လူငယ် ပညာတတ်လေးတွေပဲ ကြံရည်ဖန်ရည် ရှိကြသပေါ့"

စေတီရင်ပြင်တွင် တံမျက်စည်းလှဲနေသော ဘွားသုခကို နှစ်ယောက်သား ထိုင်ကန်တော့လိုက်ကြသည်။

"အဘွားက ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို မဆုံစေချင်လို့လား အဘွား"

"ဒါပေါ့ကွယ်၊ သံသရာတွေ ရှည်မစိုးလို့ မဆုံစေ့ချင်တာ အမှန်ပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း ဒီသားမောင်ရောက်လာတော့ တချိန်က တာရာဆိုတဲ့ မိန်းကလေးဟာ အခုဘဝမှာ လူဝင်စားဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ပြောမပြခဲ့တာပဲ၊ မောင်တာရာရောက်လာတော့လည်း မောင်စိုးရလူဝင်စား လာတာကို မပြောပဲ မျိုသိပ်ထားခဲ့တယ်၊ ဒါတွေဟာ သံသရာကို မရှည်စေချင်လို့ဆိုတာ နားလည်ကြပါကွယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ အဘွားရယ်၊ သားတို့ ဟိုအရင်ဘဝကတည်းက ဘဝဆက်တိုင်း ဆုံရပါစေ၊ ပေါင်းရပါစေလို့ ဟောဒီစေတီလေး မှာပဲ ဆုတောင်းခဲ့ကြတယ်လေ၊ သားတို့ဆုတောင်းပြည့်တာပါအဘွားရယ်"

ဘွားသုခမျက်ဝန်းများက အဝေးကို မျှော်ကြည့်လိုက်သလို ရီဝေမှိုင်းပျသွားသည်။ 

"အဲဒီဆုတောင်းကြောင့်ပဲ မဆုံစေချင်တာပေါ့၊ ဟိုဘဝကတည်းက မင်းတို့ဆုတောင်းကို အဘွား မကြိုက်ခဲ့တာပါလေ၊ ဆုတောင်းဆိုတာ တောင်းကောင်းတာ ရှိသလို၊ မတောင်းကောင်းတဲ့ဆုတောင်းလည်း ရှိတယ်လို့ အဘွားပြောခဲ့ဖူးတယ် ထင်ပါရဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့၊ အဘွားပြောဖူးတယ်လို့ မှတ်မိသလိုလို ရှိပါတယ်"

"ဆုတောင်းကြောင့် ကြေကွဲစရာတွေဖြစ်တတ်တာကို အဘွား မင်းတို့ကို ပြောပြချင်ပါရဲ့၊ နားထောင်မလား သားတို့"

"ပြောပါအဘွား၊ နားထောင်ပါ့မယ်"

"ဒါဖြင့်… လာ၊ ကျောင်းလေးရှေ့ကိုကွပ်ပြစ်ပေါ်ကို သွားကြစို့"


+++++


(၁၄)

"အခု အဘွားပြောပြမယ့်အကြောင်းကို သေချာနားထောင်ကြနော်၊ အဖြစ်အပျက်က ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်က အဖြစ်အပျက်ကွဲ့"

"အဘွားပြောပြမယ့် အကြောင်းထဲက အဓိကဇာတ်ကောင် အမျိုးသမီးနာမည်က မရူပါ တဲ့။ မရူပါလေးဟာ နာမည်နဲ့လိုက် အောင် ချောပေလှပေမယ့် ခမျာမှာ မိဘတွေမရှိရှာတော့ မျက်နှာငယ်နဲ့ ကြီးပြင်း လူလားမြောက်ခဲ့ရတယ်တဲ့ကွယ်၊ ကံကောင်းချင်တော့ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ သာဝတ္ထိပြည်က အမျိုးကောင်းသား ကုန်သည်လူငယ်တယောက်နဲ့ ဆုံမိတော့ ကုန်သည်က မရူပါကို ချစ်ကြိုက်ပြီး သာဝတ္ထိအထိ ခေါ်သွားကာ ဇနီးမယားအဖြစ် ပေါင်းဖက်ရှာသတဲ့"

"မရူပါကို သူ့လင်သားက အသည်းပေါက်မတတ်ချစ်ပေမယ့် မကြည်ဖြူနိုင်သူကတော့ လင်သားရဲ့အမေ ယောက္ခမကြီးပဲ၊ ယောက္ခမကြီးဟာ သားတော်မောင် မရှိချိန်များဆိုရင် မရူပါကို ငြူစူစောင်းမြောင်းပြီး ဆဲဆိုရန်လုပ်နေတော့တာပဲတဲ့"

"ယောက္ခမဖြစ်သူအတွက်တော့ သားတော်မောင် လူရည်သန့် စီးပွားရှာနိုင်ဖွေနိုင်သူကို ဘယ်အရပ်ကမှန်းမသိ ခေါ်လာတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ သဘောမတူနိုင်ဖြစ်နေလို့ပဲကွဲ့၊ မိဘမေတ္တာဆိုပေမယ့် မရူပါအတွက်တော့ အနေရအထိုင်ရခက်စေတာပေါ့လေ"

"ဒီလိုနဲ့ ပေါင်းသင်းလာလိုက်တာ မရူပါမှာ ကိုယ်လေးလက်ဝန် ရှိလာခဲ့တယ်၊ မရူပါ ကိုယ်ဝန်လရင့်ချိန်မှာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူဟာ ရာသီဥတုကလည်း သာယာ၊ ကုန်သွယ်ကုန်ရောင်းလုပ်ဖို့ အချိန်ကလည်း ကျပြီမို့ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီးကို ကုန်ရောင်းဖို့ဆိုပြီး ထွက်ခွာသွား ခဲ့တယ်"

"ခင်ပွန်းသည်က စိတ်ချလက်ချထားခဲ့ပေမယ့် သူ့သားမျက်နှာ ကွယ်တာနဲ့ ယောက္ခမကြီးဟာ မရူပါကို နှိပ်စက်တော့တာပဲတဲ့ကွယ်"


+++++


"ဟွန်း- ဘယ်ဥကပေါက်လို့ ဘယ်လိုအလေ့ကျမွေးလာတဲ့ အုတ်ကြားမြက်ပေါက်မှန်းမသိ၊ ကျုပ်သားများ အရပ်ထဲတွေ့တဲ့ မိန်းမကို မျက်နှာလေးလှတာနဲ့ အိမ်အထိခေါ်လာသတဲ့တော်၊ ဟဲ့- ကောင်မ၊ ညီး လွယ်ထားရတဲ့ဗိုက်ဟာ ငါ့သားနဲ့ရတဲ့ဗိုက်မှ ဟုတ်ပါလေစ သဘောက်မရဲ့"

"အို- အမေရယ်၊ အပြောအဆို ရက်စက်ပါဘိ၊ ကျမဟာ အဖိုဆိုလို့ အမေ့သားတယောက်ကလွဲလို့.."

"တော်စမ်း၊ တော်စမ်း၊ ညီးအသံမကြားချင်ဘူး၊ ငါ့လည်း အမေ မခေါ်နဲ့၊ ညီးမျက်နှာလည်း ဆက်မကြည့်ပါရစေနဲ့တော့အေ၊ သွား-သွား- ငါ့အိမ်ပေါ်ကဆင်း၊ ဟဲ့- အစေအပါးတွေ ဒီဟာမကို ရိုက်နှက်လွှတ်လိုက်ကြစမ်းဟဲ့"


+++++


ယောက္ခမဆိုးဒဏ်ကြောင့် အိမ်ပေါ်ကဆင်းခဲ့ရပေမယ့် မရူပါဟာ အားတော့ မလျှော့ဘူးတဲ့။ သူ့လင် ဘယ်သွားတယ်ဆိုတာ သိနေတာကိုး။ သူ့ယောက်ျားသွားတဲ့ ရာဇဂြိုဟ်အထိလိုက်ပြီး အကျိုးအကြောင်းရှင်းပြမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ သာဝတ္ထိကနေ ရာဇဂြိုဟ်သွားရာ လမ်းအတိုင်း လင်သားရှိရာကို လိုက်လာခဲ့တော့တယ်။

ဘယ်လိုပဲ အားတင်းတင်း။ မိန်းမသားလည်းဖြစ် နေ့စေ့လစေ့ ကိုယ်ဝန်ကိုလည်း လွယ်ထားရတဲ့အချိန်ဆိုတော့ တကယ်တန်းမှာ အားမတင်းနိုင်ခဲ့ရှာပါဘူး။

ကိုယ်ဝန်က လမ်းခရီးမှာတွင် မွေးတော့ဖွားတော့မယ့် အရိပ်အယောင်ပေါ်လာလို့ ကြုံရာဇရပ်တဆောင်မှာ ဝင်နားနေရ တယ်တဲ့။

တညလုံး ဗိုက်နာဝေဒနာခံစားပြီး မနက်ဝေလီဝေလင်းအချိန်မှာ ကူဖော်လောင်ဖက်မရှိ တယောက်တည်းပဲ မီးဖွားခဲ့ရရှာ တယ်တဲ့။


မွေးလာတဲ့ကလေးက ယောက်ျားလေး။


မိန်းမတို့ထုံးစံ ကိုယ့်ရင်သွေးကို မြင်လိုက်တော့ မောသမျှ နာသမျှတွေ မေ့သွားရတယ်။ သွေးနုသားနုမို့ ချစ်လင်ခင်ပွန်းကိုလည်း သတိရလာတယ်တဲ့။

လောလောဆယ်တော့ ဝမ်းနည်းစိတ်တွေ ဘေးချိတ်ထား။ ကိုယ့်အတွက်ရော ကလေးအတွက်ပါ အသက်ရှင်သန်ဖို့က လိုလာပြီ။

ကလေးကို နို့တိုက်လိုက်ရလို့ မရူပါဟာ အားအင်ကုန်ခန်း မောပန်းသွားတော့တယ်။ 

မရူပါဟာ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရေဆာ၊ ကလေးကိုလည်း သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပေးချင်တာကြောင့် ရေရဖို့လိုလာတယ်။ ဇရပ်အနီးအနားမှာ ရေတွင်းရေကန်တော့ ရှိလောက်ရဲ့ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ မွေးစကလေးလေးကို ပဝါလေးနဲ့ထွေးပိုက်ပြီး ရေရှာဖို့ ထွက်လာခဲ့တော့တယ်။

+++++


Part 6 မျှော်ပါ....


(Zawgyi) 


#ေဆာင္းလုလင္
#အာဒမ္၂ေယာက္
#လိင္တူအခ်စ္သ႐ုပ္ေဖာ္ဇာတ္လမ္း
#BL_Story




#Part_5

"မေန႔က စစ္ကိုင္းကို သြားတယ္၊ တာရာ့အေၾကာင္းစုံစမ္းတယ္၊ တာရာတို့အရင္အိမ္ေဘးက အန္တီႀကီးက လိပ္စာေပးလိုက္တာ တာရာ၊ ဘြားသုခဆီလည္းေရာက္ခဲ့ပါတယ္"
"ဟင္- ဘြားသုခဆီေရာက္တယ္"
"ဘြားသုခက ကိုယ့္ကို ျမင္ျမင္ခ်င္းမွတ္မိတယ္"
"ငါလည္း မေန႔က ဘြားသုခဆီ
ေရာက္တယ္၊ စိုးေရာက္တာ ဘယ္အခ်ိန္လဲ"
"ေန႔လည္ပိုင္း ၁၁နာရီေလာက္"
"ဪ- စိုးက အရင္ေရာက္တာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ဘြားသုခမ်က္ႏွာ တမ်ိဳးျဖစ္ေနတာကိုး၊ ဘြားသုခက မင္းလာတဲ့အေၾကာင္း ငါ့ကို ျပန္မေျပာဘူးစိုး၊ ငါလည္း မေန႔က ေန႔လည္ခင္း လြမ္းေစတီကို သြားလိုက္ေသးတယ္ေလ"
"စစ္ကိုင္းကျပန္အလာမွာ မင္းကိုေတြ႕လိုက္တယ္ တာရာ"
"ဘာ-"
"ေတာင္ၿမိဳ့က ပိုးထည္ဆိုင္တဆိုင္ထဲက မင္းထြက္လာတာေလ၊ ၿပီးေတာ့- ဆိုင္ကယ္နဲ႔ စစ္ကိုင္းဖက္ေမာင္းသြားတာကို ငါျမင္လိုက္တာ တာရာ၊ မင္းကိုျမင္ျမင္ခ်င္း ငါ့စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးႀကီးျဖစ္သြားလို့ ကားကိုျပန္ေကြ႕ၿပီး မင္းေနာက္လိုက္လာေသးတယ္၊ ကားေကြ႕ခ်ိန္ ၾကာသြားလို့ မင္းကို မမီလိုက္တာ"
"တကယ္"
"တကယ္ေပါ့၊ မင္းက သရီးကြာတား ဂ်င္းပဲန္အျပာနဲ႔၊ ပိုးထည္တိုက္ထဲလည္း ဝင္ခဲ့ေသးတယ္မို့လား"
"ဟုတ္တယ္၊ ငါမွာထားတဲ့ ခ်ိတ္လုံခ်ည္ေတြ ၿပီးမၿပီး ဝင္ေမးတာ၊ ဒါနဲ႔မ်ား ဘြားသုခက ငါ့ကို မင္းလာသြားတဲ့အေၾကာင္း ဘာလို့ မေျပာတာပါလိမ့္"
"ငါတို့ျပန္ဆက္သြယ္မိမွာ စိုးလို့ထင္ပါတယ္ကြာ၊ ဘြားသုခက မင္း လူဝင္စားအျဖစ္ရွိေနတာ သိၿပီးသားပဲ၊ ငါ့ကိုသာ ခုမွ ေတြ႕ရတာေလ၊ ငါ့ကိုလည္း မင္းရွိေနေၾကာင္းမေျပာဘူးတာရာ၊ မေျပာတဲ့အျပင္ ေနာက္ ဒီေနရာကို ဘယ္ေတာ့မွ မလာပါနဲ႔လို့ေတာင္ ေျပာလိုက္ေသးတယ္"
"ဪ..ဘြားသုခ၊ ဘြားသုခ၊ ငါ့ကိုလည္း လြမ္းေစတီကို မလာနဲ႔ေတာ့၊ အတိတ္ဘဝကိုေမ့လိုက္ေတာ့လို့ ဆုံးမေနတာ အဲဒါေၾကာင့္ကိုး၊ ဘြားသုခမ်က္ႏွာ ထူးျခားေနတယ္ဆိုတာေတာ့ သတိထားမိသား"
"ငါတို့ႏွစ္ေယာက္ ဆုံၿပီဆိုတာ ဘြားသုခကို သြားအသိေပးရေအာင္ တာရာ"
"သြားမွာေပါ့၊ အရင္ဘဝလြမ္းေစတီကို သြားရမွာေပါ့ စိုးရယ္၊ တို့ အရင္ကထိုင္ခဲ့တဲ့ခုံေလးမွာ ထိုင္ၿပီး အရင္လိုပဲ စကား ေတြေျပာမယ္၊ ျမစ္ထဲကရွုခင္းေတြကို ၾကည့္ၾကမယ္ေနာ္"

+++++

(၁၂)
"ဒက္ဒီ၊ Viber ကေန သားပို့လိုက္တဲ့ပုံ ၾကည့္ၿပီးၿပီလား ဒက္ဒီ"
"ေတြ႕တယ္သား၊ ဒက္ဒီအံ့ဩေနတာ၊ ဘာဆိုတာ ဒက္ဒီ နားမလည္ဘူးကြ"
"အဲဒါ.. အရင္ဘဝက သားပုံပါ ဒက္ဒီ"
"ဘာကြ-"
"သားေျပာျပလို့သာ သားကို ဒက္ဒီတို့က လူဝင္စားဆိုတာ လက္ခံထားတာေလ၊ တကယ္ေတာ့ မယုံဘူးမဟုတ္လား"
"ယုံပါတယ္သားရယ္"
"ဟုတ္ကဲ့ဒက္ဒီ၊ ယုံတယ္ဆိုရင္လည္း သာမန္အေပၚယံေၾကာ သားစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ယုံေပးတာမ်ိဳး ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္"
"အင္း.. ဒါေတာ့…"
"သား မႏၲေလးကို ခရီးထြက္လာတာ အရင္ဘဝကအေၾကာင္းေတြ ျပန္စုံစမ္းခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း ပါပါတယ္ ဒက္ဒီ၊ မေန႔က သား စစ္ကိုင္းကိုေရာက္တယ္ဒက္ဒီ၊ ဘ၀ျခားသြားေပမယ့္ စုံစမ္းဖို့ မခက္ခဲ့ပါဘူးဒက္ဒီ၊ အရင္ဘဝက သားမွတ္မိေနတဲ့ ေနရာေတြ သြားေမးလိုက္တာနဲ႔ သားအရင္ဘဝကို မွတ္မိေနတဲ့လူေတြနဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္ ဒက္ဒီ"
"ထူးဆန္းလိုက္တာ သားႀကီးရယ္"
"ဒီဓာတ္ပုံက သားရဲ့ အရင္ဘဝသူငယ္ခ်င္းဆီက ျပန္ရတာေလ"
"မင္းမွ မင္းပါပဲ ငါ့သားရယ္၊ အျပင္အဆင္ပဲ မတူတာကြ၊ ဓာတ္ပုံၾကည့္ၿပီး မင္းမာမီနဲ႔ ညီမေလးလည္း ပေဟဠိျဖစ္ေနတာ၊ ငါ့သား ဖုန္းဆက္မွ ရွင္းေတာ့တယ္ေဟ့"
"သားကို သုံးရက္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးပါဦးေနာ္ ဒက္ဒီ"
"ဆီမီနာအမီေတာ့ ျပန္လာေနာ္ သား၊ ေဖာ္ရိန္နာေတြက မင္းနဲ႔မွျဖစ္မွာ၊ ငါ့သားႀကီး အတိတ္ကိုလည္း ျပန္ၿပီးလြမ္းေမာ မေနနဲ႔ဦး၊ ၿပီးတာက ၿပီးခဲ့ၿပီေနာ္ ငါ့သား"
"စိတ္ခ်ပါဒက္ဒီ"
"ဒက္ဒီ့သားအလိမၼာႀကီးကို ဒက္ဒီယုံပါတယ္ကြယ္"
"ဟုတ္ကဲ့ဒက္ဒီ၊ မာမီနဲ႔ညီမေလးကို လက္ေဆာင္ေတြဝယ္ခဲ့မယ္လို့ ေျပာေပးပါေနာ္၊ ဂြတ္ဘိုင္ဒက္ဒီ"

+++++

တာရာက ကားေမာင္းရင္း စိုးရာဇာဖုန္းေျပာတာကို နားေထာင္ကာ ျပဳံးေနသည္။
ဖုန္းေျပာအၿပီး စိုးရာဇာက ဖုန္းကိုပိတ္လိုက္၏။
"မင္းေမြးစားအေဖက မင္းကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ပုံပဲေနာ္"
"ခ်စ္ပါတယ္၊ ဒက္ဒီေရာ မာမီေရာ ငါ့ကို တကယ္ခ်စ္ၾကပါတယ္၊ ငါ့ကိုေမြးစားတုန္းက သူတို့မွာ သားသမီးမရွိလို့ ေမြးစားတာေလ၊ ငါ့ကိုေမြးစားအၿပီးမွာ ကေလးတေယာက္ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ငါ့အေပၚမွာ အခ်စ္ေလ်ာ့မသြားပါဘူး"
"မင္း ကံေကာင္းတာေပါ့"
"ငါ့ဘဝက ေတာက္ေလၽွာက္ ကံဆိုးခဲ့တာ မင္းအသိပဲေလ၊ အရင္ဘဝကလည္း ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနခဲ့ရတယ္၊ ဘဝကူးေတာ့ လည္း တံငါသည္မိဘေတြဆီမွာ သြားဝင္စားတယ္၊ ငါဝင္စားလို့ ထင္ပါတယ္၊ တံငါသည္မိဘေတြလည္း အေသဆိုးနဲ႔ေသရတယ္၊ အခုမိဘေတြနဲ႔ေတြ႕မွ ငါ ကံေကာင္းလာတာပါ"
"စိုး.. မင္းအရင္ဘဝက ရြာကမိဘေတြကိုေရာ သြားမရွာဘူးလား"
"ရြာကို ငါေရာက္ၿပီးပါၿပီ၊ စိုးရဘဝက ငါ့မိဘေတြ မရွိေတာ့ဘူး၊ ငါ့မွာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမလည္း ရွိခဲ့တာမဟုတ္ဘူးေလ၊ ရြာကလူေတြကို ငါဟာ စိုးရလူဝင္စားပါဆိုတာ ေျပာေတာင္မျပခဲ့ေတာ့ပါဘူးကြာ၊ အရင္ဘဝက စိုးရဆိုတာကို မွတ္မိတဲ့လူလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး"
"အင္းေပါ့ေလ.. ႏွစ္ေပါင္း၃၀ေတာင္ ၾကာၿပီကိုး၊ လြမ္းေစတီကို ျမင္ရၿပီ စိုး၊ ၾကည့္စမ္း ဒီလမ္းေတြ အရင္က စက္ဘီးနဲ႔ လာတာေတာင္ စက္ဘီးကို မနည္းနင္းယူရတာ မွတ္မိေနတယ္၊ ခုေတာ့ ကားေတာင္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိေမာင္းလို့ရေနၿပီေနာ္၊ မင္းမွတ္မိလား"
"မွတ္မိပါတယ္၊ တာရာတို့ညီအစ္မက စက္ဘီးရွိလို့ စက္ဘီးနဲ႔လာနိုင္ေပမယ့္ စက္ဘီးမရွိလို့ ေျခလ်င္လာရတဲ့ငါက ဒီလမ္းခရီးကို ပိုၿပီး မွတ္မိတာေပါ့ကြာ"
စိုးရာဇာက ကားလမ္းေဘး ဝဲယာတေလၽွာက္ကိုၾကည့္ၿပီး ေျပာသည္။
"စိုးရာ.. မျပည့္စုံတဲ့ဘ၀ေတြ ၿပီးဆုံးခဲ့ပါၿပီေလ၊ အင္း… တို့ႏွစ္ေယာက္ကို ဘြားသုချမင္ရင္ ဘာမ်ားေျပာမလဲမသိဘူးေနာ္"

+++++

(၁၃)
ရေသ့မႀကီးဘြားသုခသည္ စိုးရာဇာႏွင့္တာရာ တြဲလာသည္ကို အျမင္တြင္ အံ့ဩသြားပုံရေသာ္လည္း ရင့္က်က္ေသာ တရားရွင္ပီပီ ဣေျႏၵကို ခ်က္ခ်င္းျပန္ထိန္းလိုက္သည္။
"ဪ.. ေတြ႕လာၾကၿပီကိုး၊ အင္းေလ.. ေခတ္လူငယ္ ပညာတတ္ေလးေတြပဲ ႀကံရည္ဖန္ရည္ ရွိၾကသေပါ့"
ေစတီရင္ျပင္တြင္ တံမ်က္စည္းလွဲေနေသာ ဘြားသုခကို ႏွစ္ေယာက္သား ထိုင္ကန္ေတာ့လိုက္ၾကသည္။
"အဘြားက ကၽြန္ေတာ္တို့ႏွစ္ေယာက္ကို မဆုံေစခ်င္လို့လား အဘြား"
"ဒါေပါ့ကြယ္၊ သံသရာေတြ ရွည္မစိုးလို့ မဆုံေစ့ခ်င္တာ အမွန္ပဲ၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီသားေမာင္ေရာက္လာေတာ့ တခ်ိန္က တာရာဆိုတဲ့ မိန္းကေလးဟာ အခုဘဝမွာ လူဝင္စားျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ေျပာမျပခဲ့တာပဲ၊ ေမာင္တာရာေရာက္လာေတာ့လည္း ေမာင္စိုးရလူဝင္စား လာတာကို မေျပာပဲ မ်ိဳသိပ္ထားခဲ့တယ္၊ ဒါေတြဟာ သံသရာကို မရွည္ေစခ်င္လို့ဆိုတာ နားလည္ၾကပါကြယ္"
"ဘာျဖစ္လို့လဲ အဘြားရယ္၊ သားတို့ ဟိုအရင္ဘဝကတည္းက ဘဝဆက္တိုင္း ဆုံရပါေစ၊ ေပါင္းရပါေစလို့ ေဟာဒီေစတီေလး မွာပဲ ဆုေတာင္းခဲ့ၾကတယ္ေလ၊ သားတို့ဆုေတာင္းျပည့္တာပါအဘြားရယ္"
ဘြားသုခမ်က္ဝန္းမ်ားက အေဝးကို ေမၽွာ္ၾကည့္လိုက္သလို ရီေဝမွိုင္းပ်သြားသည္။
"အဲဒီဆုေတာင္းေၾကာင့္ပဲ မဆုံေစခ်င္တာေပါ့၊ ဟိုဘဝကတည္းက မင္းတို့ဆုေတာင္းကို အဘြား မႀကိဳက္ခဲ့တာပါေလ၊ ဆုေတာင္းဆိုတာ ေတာင္းေကာင္းတာ ရွိသလို၊ မေတာင္းေကာင္းတဲ့ဆုေတာင္းလည္း ရွိတယ္လို့ အဘြားေျပာခဲ့ဖူးတယ္ ထင္ပါရဲ့"
"ဟုတ္ကဲ့၊ အဘြားေျပာဖူးတယ္လို့ မွတ္မိသလိုလို ရွိပါတယ္"
"ဆုေတာင္းေၾကာင့္ ေၾကကြဲစရာေတြျဖစ္တတ္တာကို အဘြား မင္းတို့ကို ေျပာျပခ်င္ပါရဲ့၊ နားေထာင္မလား သားတို့"
"ေျပာပါအဘြား၊ နားေထာင္ပါ့မယ္"
"ဒါျဖင့္… လာ၊ ေက်ာင္းေလးေရွ႕ကိုကြပ္ျပစ္ေပၚကို သြားၾကစို့"

+++++

(၁၄)
"အခု အဘြားေျပာျပမယ့္အေၾကာင္းကို ေသခ်ာနားေထာင္ၾကေနာ္၊ အျဖစ္အပ်က္က ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က အျဖစ္အပ်က္ကြဲ႕"
"အဘြားေျပာျပမယ့္ အေၾကာင္းထဲက အဓိကဇာတ္ေကာင္ အမ်ိဳးသမီးနာမည္က မ႐ူပါ တဲ့။ မ႐ူပါေလးဟာ နာမည္နဲ႔လိုက္ ေအာင္ ေခ်ာေပလွေပမယ့္ ခမ်ာမွာ မိဘေတြမရွိရွာေတာ့ မ်က္ႏွာငယ္နဲ႔ ႀကီးျပင္း လူလားေျမာက္ခဲ့ရတယ္တဲ့ကြယ္၊ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သာဝတၳိျပည္က အမ်ိဳးေကာင္းသား ကုန္သည္လူငယ္တေယာက္နဲ႔ ဆုံမိေတာ့ ကုန္သည္က မ႐ူပါကို ခ်စ္ႀကိဳက္ၿပီး သာဝတၳိအထိ ေခၚသြားကာ ဇနီးမယားအျဖစ္ ေပါင္းဖက္ရွာသတဲ့"
"မ႐ူပါကို သူ႔လင္သားက အသည္းေပါက္မတတ္ခ်စ္ေပမယ့္ မၾကည္ျဖဴနိုင္သူကေတာ့ လင္သားရဲ့အေမ ေယာကၡမႀကီးပဲ၊ ေယာကၡမႀကီးဟာ သားေတာ္ေမာင္ မရွိခ်ိန္မ်ားဆိုရင္ မ႐ူပါကို ျငဴစူေစာင္းေျမာင္းၿပီး ဆဲဆိုရန္လုပ္ေနေတာ့တာပဲတဲ့"
"ေယာကၡမျဖစ္သူအတြက္ေတာ့ သားေတာ္ေမာင္ လူရည္သန႔္ စီးပြားရွာနိုင္ေဖြနိုင္သူကို ဘယ္အရပ္ကမွန္းမသိ ေခၚလာတဲ့ မိန္းကေလးနဲ႔ သေဘာမတူနိုင္ျဖစ္ေနလို့ပဲကြဲ႕၊ မိဘေမတၱာဆိုေပမယ့္ မ႐ူပါအတြက္ေတာ့ အေနရအထိုင္ရခက္ေစတာေပါ့ေလ"
"ဒီလိုနဲ႔ ေပါင္းသင္းလာလိုက္တာ မ႐ူပါမွာ ကိုယ္ေလးလက္ဝန္ ရွိလာခဲ့တယ္၊ မ႐ူပါ ကိုယ္ဝန္လရင့္ခ်ိန္မွာ ခင္ပြန္းျဖစ္သူဟာ ရာသီဥတုကလည္း သာယာ၊ ကုန္သြယ္ကုန္ေရာင္းလုပ္ဖို့ အခ်ိန္ကလည္း က်ၿပီမို့ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ႀကီးကို ကုန္ေရာင္းဖို့ဆိုၿပီး ထြက္ခြာသြား ခဲ့တယ္"
"ခင္ပြန္းသည္က စိတ္ခ်လက္ခ်ထားခဲ့ေပမယ့္ သူ႔သားမ်က္ႏွာ ကြယ္တာနဲ႔ ေယာကၡမႀကီးဟာ မ႐ူပါကို ႏွိပ္စက္ေတာ့တာပဲတဲ့ကြယ္"

+++++

"ဟြန္း- ဘယ္ဥကေပါက္လို့ ဘယ္လိုအေလ့က်ေမြးလာတဲ့ အုတ္ၾကားျမက္ေပါက္မွန္းမသိ၊ က်ဳပ္သားမ်ား အရပ္ထဲေတြ႕တဲ့ မိန္းမကို မ်က္ႏွာေလးလွတာနဲ႔ အိမ္အထိေခၚလာသတဲ့ေတာ္၊ ဟဲ့- ေကာင္မ၊ ညီး လြယ္ထားရတဲ့ဗိုက္ဟာ ငါ့သားနဲ႔ရတဲ့ဗိုက္မွ ဟုတ္ပါေလစ သေဘာက္မရဲ့"
"အို- အေမရယ္၊ အေျပာအဆို ရက္စက္ပါဘိ၊ က်မဟာ အဖိုဆိုလို့ အေမ့သားတေယာက္ကလြဲလို့.."
"ေတာ္စမ္း၊ ေတာ္စမ္း၊ ညီးအသံမၾကားခ်င္ဘူး၊ ငါ့လည္း အေမ မေခၚနဲ႔၊ ညီးမ်က္ႏွာလည္း ဆက္မၾကည့္ပါရေစနဲ႔ေတာ့ေအ၊ သြား-သြား- ငါ့အိမ္ေပၚကဆင္း၊ ဟဲ့- အေစအပါးေတြ ဒီဟာမကို ရိုက္ႏွက္လႊတ္လိုက္ၾကစမ္းဟဲ့"

+++++

ေယာကၡမဆိုးဒဏ္ေၾကာင့္ အိမ္ေပၚကဆင္းခဲ့ရေပမယ့္ မ႐ူပါဟာ အားေတာ့ မေလၽွာ့ဘူးတဲ့။ သူ႔လင္ ဘယ္သြားတယ္ဆိုတာ သိေနတာကိုး။ သူ႔ေယာက္်ားသြားတဲ့ ရာဇၿဂိဳဟ္အထိလိုက္ၿပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္းျပမယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ သာဝတၳိကေန ရာဇၿဂိဳဟ္သြားရာ လမ္းအတိုင္း လင္သားရွိရာကို လိုက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။
ဘယ္လိုပဲ အားတင္းတင္း။ မိန္းမသားလည္းျဖစ္ ေန႔ေစ့လေစ့ ကိုယ္ဝန္ကိုလည္း လြယ္ထားရတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ တကယ္တန္းမွာ အားမတင္းနိုင္ခဲ့ရွာပါဘူး။
ကိုယ္ဝန္က လမ္းခရီးမွာတြင္ ေမြးေတာ့ဖြားေတာ့မယ့္ အရိပ္အေယာင္ေပၚလာလို့ ၾကဳံရာဇရပ္တေဆာင္မွာ ဝင္နားေနရ တယ္တဲ့။
တညလုံး ဗိုက္နာေဝဒနာခံစားၿပီး မနက္ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္မွာ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္မရွိ တေယာက္တည္းပဲ မီးဖြားခဲ့ရရွာ တယ္တဲ့။

ေမြးလာတဲ့ကေလးက ေယာက္်ားေလး။

မိန္းမတို့ထုံးစံ ကိုယ့္ရင္ေသြးကို ျမင္လိုက္ေတာ့ ေမာသမၽွ နာသမၽွေတြ ေမ့သြားရတယ္။ ေသြးႏုသားႏုမို့ ခ်စ္လင္ခင္ပြန္းကိုလည္း သတိရလာတယ္တဲ့။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဝမ္းနည္းစိတ္ေတြ ေဘးခ်ိတ္ထား။ ကိုယ့္အတြက္ေရာ ကေလးအတြက္ပါ အသက္ရွင္သန္ဖို့က လိုလာၿပီ။
ကေလးကို နို့တိုက္လိုက္ရလို့ မ႐ူပါဟာ အားအင္ကုန္ခန္း ေမာပန္းသြားေတာ့တယ္။
မ႐ူပါဟာ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေရဆာ၊ ကေလးကိုလည္း သန႔္ရွင္းစင္ၾကယ္ေပးခ်င္တာေၾကာင့္ ေရရဖို့လိုလာတယ္။ ဇရပ္အနီးအနားမွာ ေရတြင္းေရကန္ေတာ့ ရွိေလာက္ရဲ့ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ ေမြးစကေလးေလးကို ပဝါေလးနဲ႔ေထြးပိုက္ၿပီး ေရရွာဖို့ ထြက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။
+++++

Part 6 ေမၽွာ္ပါ....

Saturday, October 10, 2020

Two Adam (Part IV)

 Two Adam (Part IV)




#ဆောင်းလုလင်

#အာဒမ်၂ယောက်

#လိင်တူအချစ်သရုပ်ဖော်ဇာတ်လမ်း

#BL_Story


#Part_4


(၁၀)

ဒီနေ့တစ်နေ့လုံး တာရာ့စိတ်တွေ ရွှင်နေသည်။ 

ဝါဝါနဲ့ညှိနှိုင်းတာ အဆင်ပြေခဲ့လို့ အကျဉ်းအကျပ်တခုထဲက လွတ်မြောက်သွားသလို ခံစားနေရသည်။ 

ဆိုင်ကိုပြန်ရောက်တော့ Miss ပြိုင်ပွဲတခုမှာ မော်ဒယ်မိန်းကလေးတယောက်ဝတ်ဖို့ ဝတ်စုံကို စိတ်ပါလက်ပါ ဒီဇိုင်းဆွဲ နေမိသည်။

ဖေဖေ တဆူဆူတပူပူလုပ်တာကြောင့် အလုပ်မှာ အခုလောက် စိတ်မဝင်စားခဲ့ရတာ ကြာပါပြီ။

 "ဆရာ။ အန်တီမာလာ လာပါတယ်"

လက်ထောက်တပည့်လေးက အခန်းဝမှာလာရပ်ပြီးပြောသည်။

မေမေ မလာစဖူး လာတဲ့အတွက် တာရာ အံ့ဩသွားသည်။

အလုပ်ကို ခဏရပ်ထားလိုက်ရင်း အခန်းထဲဝင်လာမယ့် မေမေ့ကို စောင့်နေလိုက်သည်။ 

မေမေအခန်းထဲဝင်လာတော့…

+++++


ဒေါ်မာလာ ဘာကြောင့် ဘယ်ကိုခေါ်လာတယ်ဆိုတာ စိုးရာဇာ မသိသေးပါ။ ဒေါ်မာလာလမ်းညွှန်တဲ့အတိုင်း ကားကိုမောင်း လာလိုက်၏။

လမ်းမှာ ဒေါ်မာလာက နှုတ်ဆိတ်လာသည့်အတွက် စိုးရာဇာလည်း တိတ်ဆိတ်စွာလိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဒေါ်မာလာ ရပ်ခိုင်းတဲ့နေရာက အဆောက်အဦးရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကိုကြည့်လိုက်တော့… 

"တာရာ မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့်ဒီဇိုင်း"

ဟင်… စိုးရာဇာ အံ့ဩသွားရသည်။

"အထဲကိုဝင်ကြစို့ မောင်စိုးရာဇာ၊ ဒါ တာရာ့ဆိုင်လေ”

"ဗျာ-"

ဒေါ်မာလာက ကားတံခါးဖွင့်ကာ ဆင်းသွားပြီမို့ စိုးရာဇာ နောက်ကနေ လိုက်သွားရတော့သည်။

+++++


ပထမဆုံး… အခန်းဝမှာ မေမေပေါ်လာသည်။

မေမေ့ကိုနှုတ်ဆက်ဖို့ ပြင်လိုက်သော တာရာ၏နှုတ်ခမ်းများသည် မေမေ့နောက်မှ ဝင်လိုက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပွင့်ဟလျှက်သား မင်သက်နေမိတော့သည်။

"သား- တာရာ၊ သူ့ကို ကြည့်ပါဦးကွယ်"

"သူ.. သူ.. စိုး… စိုး… ကိုစိုးရ၊ စိုး ဟုတ်ပါတယ်နော်"

တာရာဒီဇိုင်းရုံးခန်း၏ သီးသန့်ခန်းထဲကို ဝင်လိုက်လာသော စိုးရာဇာသည် အခန်းထဲမှ တာရာ့ကိုအမြင်တွင် ချက်ချင်းမှတ်မိ လိုက်၏။

"ဟင်.. မနေ့က စစ်ကိုင်းလမ်းမှာ တွေ့ခဲ့တာ သူပဲ"

ဒီလူ့ကို တခါမှ မမြင်ဖူးသော်လည်း မြင်မြင်ချင်းစိတ်ဝင်စားကာ ကားကိုပြန်ကွေ့ပြီး သူ့ဆိုင်ကယ်နောက်က လိုက်ခဲ့တာကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား အံ့ဩတွေဝေစွာ တယောက်ကိုတယောက် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဒေါ်မာလာက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"မောင်စိုးရာဇာ၊ ဒါ အန်တီ့ရဲ့ တဦးတည်သောသားပဲ၊ နာမည်က တာရာ..တဲ့"

"တာရာ"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အရင်ဘဝက နာမည်အတိုင်း တာရာပါပဲ မောင်စိုးရာဇာ၊ သား..တာရာ.. သူက တခြားသူမဟုတ်ဘူး၊ ကိုကိုစိုးဆိုတဲ့ စိုးရအစစ်ပါပဲကွယ်၊ အဲလေ.. သားလိုပဲ လူဝင်စားဘဝနဲ့ လူ့လောက ပြန်ရောက်နေတဲ့ ကိုစိုးရတဖြစ်လဲ စိုးရာဇာပေါ့ကွယ်"

တာရာသည် မူးဝေကာ ယိမ်းယိုင်လဲကျမလို ဖြစ်သွားသည့်အတွက် စားပွဲခုံဒေါင့်စွန်းကို လှမ်းကိုင်ကာ ထိန်းထားလိုက်ရ၏။ 

တာရာ့အဖြစ်ကို မြင်လိုက်သောစိုးရာဇာက အလျင်အမြန်ပင် တာရာ့ကို ပခုံးမှ ချုပ်ကိုင်ကာ ပွေ့ထားလိုက်မိသည်။

"စိုး.. စိုး.. ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ စိုးပါ၊ တာရာ.. တာရာကတော့ ယောက်ျားလေးဖြစ်နေတယ်နော်"

"ယောက်ျားလေးဖြစ်ပေမယ့် သူဟာ ညီမလေးမာလာရဲ့ မမ တာရာအစစ်ပါပဲ ကိုကိုစိုးရယ်"

+++++


အတိတ်(၆)

သမီးကြီးတာရာရဲ့ ရင်နင့်ဖွယ်အဖြစ်ဆိုးကြောင့် မိသားတစုလုံး ဝမ်းနည်းကြေကွဲခဲ့ရသည်။ ထိုအဖြစ်ဆိုးရဲ့အရိပ်ကြောင့် မာလာ့မှာ မိဘများ၏ တားမြစ်ချုပ်ချယ်ခံခဲ့ရသည်။ ငယ်ရွယ်သူမို့ အပြစ်ပြောဖိနှိပ်ခြင်း မရှိသော်လည်း မာလာ၏ အသွားအလာ အပေါင်းအသင်းများကို စောင့်ကြည့်ချုပ်ချယ်ခြင်းခံခဲ့ရလေသည်။

မိဘများက သမီးကြီးတာရာရဲ့အဖြစ်မျိုး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြုံမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ တဦးတည်းကျန်ခဲ့သော သမီးငယ်ကို စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် စောင့်ကြပ်ခဲ့ကြသည်။

မာလာဆယ်တန်းအောင်သည့်နှစ်တွင် မာလာ့ကို ယောက်ျားပေးစားလိုက်ကြသည်။ မိဘများသဘောတူသည့် အင်ဂျင်နီယာ လေး ကိုကျော်စွာမင်းကို လက်ထပ်ခဲ့ရသည်။ မိဘများက မာလာ့ကို အစ်မလိုဖြစ်မှာစိုးကာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ပဲ အိမ်ထောင်ချ ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။

မာလာသည် အသက်၁၇နှစ်မပြည့်မီမှာပင် ကိုယ့်ထက်အသက် ၇နှစ်ကြီးသော အင်ဂျင်နီယာလေး ကိုကျော်စွာမင်းကို လက်ထပ်ခဲ့ရ၏။ တက္ကသိုလ်ပညာကို ဆက်သင်ခွင့်မရခဲ့။ စာပေးစာယူသင်တန်းဖြင့် တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့သေးသော်လည်း အိမ်ထောင် ရှင်ဖြစ်သွားသည့်မာလာသည် ပညာရေးကို ဆုံးခန်းမတိုင်ခဲ့ပါ။

အိမ်ထောင်ကျပြီး နောက်တစ်နှစ်တွင် မာလာ ကလေးရခဲ့သည်။ ကိုယ်ဝန်မဆောင်မီ မာလာ အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် မမတာရာသည် ကွယ်လွန်စဉ်ကအဝတ်အစားများအတိုင်း မာလာ့ဆီရောက်လာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ရေများစိုရွှဲနေပါ သည်။ 

"မမ ညီမလေးတို့နဲ့အတူနေမယ်၊ မမကို နေခွင့်ပြုနော်"

မမတာရာက မာလာ့ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်လာခဲ့လေသည်။

ထိုအိပ်မက်ကြောင့် သူလွယ်ထားသောကိုယ်ဝန်မှာ မမတာရာ ဝင်စားနေပြီဟု မာလာကထင်သည်။

မေမေ့ကိုပြောပြတော့ မေမေကလည်း ဝမ်းသာသည်။ မြန်မာလူမျိုးတို့ထုံးစံအတိုင်း ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ကွယ်လွန်ပြီးသူကို လူအဖြစ်ပြန်ဝင်စားတယ်လို့ နှစ်သိမ့်ထင်မြင်တတ်မြဲမို့ မာလာမွေးလာမည့်ကလေးမှာ တမလွန်မှတာရာပြန်လည် ဝင်စားသူဟု ယုံကြည် ခဲ့ကြလေသည်။ 

ကိုကျော်စွာမင်းကတော့ ဒါမျိုးတွေကို သိပ်အယုံအကြည်မရှိပါ။ မာလာတို့ပြောစကားကို အပြုံးဖြင့်သာ နားထောင်နေခဲ့ လေသည်။

+++++


အတိတ်(၇)

တာရာကွယ်လွန်ပြီး ၃နှစ်ကြာချိန်တွင် မာလာ ကလေးမီးဖွားခဲ့လေသည်။ 

တကယ်တန်း မာလာမွေးလာတော့ ကလေးက ယောက်ျားလေးဖြစ်နေသည်။ 

"ကဲ- ယောက်ျားလေးဆိုတော့ မင်းအစ်မ တာရာ ဖြစ်နိုင်ပါဦးမလား"

"စောင့်ကြည့်ပါဦးကိုကိုရယ်၊ ဟိုဘဝက မိန်းကလေးဖြစ်ပေမယ့် ဒီဘဝမှာ ယောက်ျားလေးဖြစ်နိုင်တာပဲ"

မာလာက သူမရဲ့ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်မြဲစေချင်သည်။ မွေးလာတဲ့သားလေးဟာ မမတာရာပြန်လာတာလို့ပဲ ယုံကြည်ချင်သည်။

ဒါကြောင့်လည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် စနေနေ့မှာမွေးလာတဲ့ သားလေးအတွက် သီးခြားနာမည်ရွေးမနေပဲ "တာရာ"လို့ပဲ မှည့်လိုက်ပါသည်။ တာရာဆိုတဲ့နာမည်ဟာ မိန်းကလေးရော ယောက်ျားလေးပါ မှည့်လို့ရတဲ့နာမည် ဖြစ်နေတယ်မဟုတ်လား။

အဘိုးအဘွားများနှင့် မိခင်ဖြစ်သူမာလာက သားလေးတာရာကို သမီးကြီးတာရာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်သဖွယ် ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက်စွာ အသိအမှတ်ပြုကြသော်လည်း ကလေးအဖေ ကိုကျော်စွာမင်းကတော့ သည်အဖြစ်အပျက်အပေါ်မှာ သိပ်ပြီး အမြင် မကြည်လှပေ။

"ကလေးက မင်းအစ်မဝင်စားတာ ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ်ကွာ၊ ကလေးခေါင်းထဲကိုတော့ မဟုတ်တာတွေ ရိုက်မထည့် စေချင်ဘူး"

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ကိုကို"

"ကလေးကို လူဝင်စားမဖြစ်ဖြစ်အောင် အတိတ်ကအကြောင်းတွေ ပြန်ပြောပြီး အတင်းမှတ်ခိုင်းတာမျိုးပေါ့"

"အို.. သားသားတာရာက သူ့အလိုလို အတိတ်ဘဝကို မှတ်မိနေတာပါနော်"

"မင်း ဓာတ်ပုံအဟောင်းတွေ ပြပြပြီး ဒါက ဘယ်သူ ဒါက ဘယ်သူဆိုပြီး သင်သင်ပေးနေတာ သူ့အလိုလို မှတ်မိတာ ဖြစ်မလားကွ" 

"ကိုကိုဟာလေ… သားလေး သူ့ဘာသာ လူဝင်စားဖြစ်နေတာ ကိုကို့အတွက် ဘာများထိခိုက်နေလို့လဲ၊ တကယ်ပဲ၊ မာလာတို့ အတွက်ကတော့ မမပြန်ရောက်လာတယ်ဆိုပြီး စိတ်ဖြေရာရနေတာပဲလေ၊ ဒါ မာလာတို့မိသားစုအတွက်တော့ အကျိုးရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား"

"တော်စမ်းပါကွာ"

ဒီအကြောင်းတွေပြောတိုင်း ဦးကျော်စွာမင်းနှင့်ဒေါ်မာလာ ငြင်းခုန်ရင်းနှင့် အဆုံးသတ်ရမြဲသာဖြစ်လေသည်။

+++++


အတိတ်(၈)

တာရာမှတ်မိတာတွေရှိသလို အချို့အချက်အလက်များကို ဒေါ်မာလာက သင်ပြမိတာမျိုးတွေရှိတာ ဝန်ခံရမည်ပင်။ မာလာ ကတော့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့မမကို သားလေးအဖြစ် ပြန်ရလိုက်တယ်ဆိုတဲ့ ကြေနပ်စိတ်နဲ့ အတိတ်အကြောင်းတွေကို သတိရအောင် ပြောပြ နေမိခြင်းဖြစ်ပါသည်။

တာရာသည် စကားပြောတတ်လာသည့်အရွယ်တွင် ဘဝဟောင်းကဓာတ်ပုံများကိုကြည့်ကာ ဘယ်နေရာမှာ ရိုက်ခဲ့တာဆိုတာ ပြန်ပြောပြတတ်သည်။ သူမရောက်ဖူးသေးတဲ့နေရာကို တိတိကျကျပြန်ပြောတတ်တော့လည်း လူဝင်စားဆိုတဲ့သတ်မှတ်ချက်ဟာ ပိုခိုင်မြဲလာတာပေါ့။

ထူးဆန်းတာက ကိုစိုးရဓာတ်ပုံကိုမြင်မြင်ချင်း "စိုး"တဲ့စကားလုံးကို နှုတ်ကထွက်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ စိုးရဓာတ်ပုံက တာရာ့ကို အမှတ်တရပေးထားတဲ့ တပုံတည်းသောဓာတ်ပုံလေးဖြစ်ပါသည်။ မမရဲ့ မှတ်စုမှတ်ရာများနဲ့ ဓာတ်ပုံဟောင်းများကို မေမေတို့ မသိအောင် သိမ်းထားမိလို့ ကျန်နေခြင်းဖြစ်သည်။

+++++


အတိတ်(၉)

တာရာ ဆယ်နှစ်သားလောက်မှာတော့ မယ်သုခရှိရာ လွမ်းစေတီတောင်ကုန်းသို့ မာလာခေါ်သွားခဲ့သည်။ 

တာရာသည် လွမ်းစေတီကုန်းမြင့်ပေါ်မှ ဧရာဝတီမြစ်ထဲသို့ ဆီးမျှော်ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေလေ၏။ "သား ဘာကို မှတ်မိလဲ"လို့ မာလာက မေးတော့ သားလေးမျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်များစို့နေသည်။ အသေးစိတ်ကိုတော့ သူ မမှတ်မိရှာပေ။ 

မာလာက တာရာ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို ဆယ်နှစ်သားလေး တာရာ့ကို အသေးစိတ်ပြောပြခဲ့သည်။

အတိတ်ပုံပြင်ထဲက အဓိကဇာတ်ကောင်တဦးဖြစ်သူ ရသေ့မကြီး ဒေါ်သုခနှင့်လည်း တွေ့ဆုံစေခဲ့သည်။ မယ်သုခကို သားတာရာဟာ မမတာရာ ဝင်စားသူဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ 

သည်လိုနှင့်ပဲ တာရာအရွယ်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် လွမ်းစေတီသို့ သူ့ဘာသာသူသွားကာ လွမ်းမောနေတတ်လေ တော့သည်။ ရသေ့မကြီးဒေါ်သုခနဲ့လည်း ခင်မင်ရင်းနှီးနေခဲ့လေ၏။

ဦးကျော်စွာမင်းကတော့ ဒါတွေဟာ သားတာရာကို ပျော့ညံ့တဲ့စိတ်တွေ မဝင် ဝင်အောင် ရိုက်သွင်းနေတာပဲလို့ စွပ်စွဲသည်။ 

တာရာသည်လည်း အရင်ဘဝဟောင်းက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆိုတဲ့အစွဲနဲ့ ပြင်ပအသွင်ရော၊ အတွင်းစိတ်သဏ္ဍာန်ကပါ နုညံ့သိမ်မွေ့နေတော့၏။ 

+++++


အတိတ်(၁၀)

တာရာကိုးတန်းနှစ်မှာ ဦးကျော်စွာမင်းရဲ့ ကန်ထရိုက်လုပ်ငန်းများ ချဲ့ထွင်လို၍ မန္တလေးကို ပြောင်းလာခဲ့ကြသည်။ ဦးကျော်စွာ မင်းရည် ရွယ်ချက်က တာရာလွမ်းမောနေသောအတိတ်တွေ ရှိနေသည့် စစ်ကိုင်းနှင့် တာရာ့ကို ဝေးကွာစေလိုစိတ်လည်း ပါလေသည်။

သို့သော်- မန္တလေးနှင့်စစ်ကိုင်း အလှမ်းမဝေးလှသောခရီးကို တာရာကတော့ သွားလိုက်ပြန်လိုက် လုပ်နေမြဲသာ။ ထိုစဉ်တုန်း က စစ်ကိုင်းမှာ အဘိုးအဘွားတွေကလည်း ရှိနေတုန်းမဟုတ်လား။

စစ်ကိုင်းရောက်တိုင်းလည်း လွမ်းစေတီလေးဆီ ရောက်မြဲဖြစ်ကာ ရသေ့မကြီးမယ်သုခကိုလည်း လှူမြဲတန်းမြဲ ရှိခဲ့လေသည်။

+++++


အတိတ်(၁၁)

တာရာဘွဲ့ရအပြီးတွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းအဖြစ် ဒဇိုင်နာလုပ်ငန်းကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းက ဖခင်ဦးကျော်စွာမင်း ၏ဒေါသကို ပို၍ပွားစေခဲ့ပါသည်။

"ဒါ ယောက်ျားလေးလုပ်ရမယ့်အလုပ် မဟုတ်ဘူး၊ ယောက်ျားလေးတယောက်က ဒီအလုပ်လုပ်တယ်ဆိုရင် အခြောက်မို့လို့ပဲ"

ဦးကျော်စွာမင်းက စွပ်စွဲသည်။

အဖေနဲ့သားကြားက မုန်တိုင်းမှာ အမြဲကာကွယ်ဖေးမရသူက ဒေါ်မာလာ။

"မင်းက ကာဆီးကာဆီးလုပ်နေ၊ ဒါကြောင့် ဒီကောင်ပိုဆိုးနေတာ"

"မာလာတို့သားက ဘာများ အကျင့်စာရိတ္တပျက်ပြားနေလို့လဲ ကိုကို၊ အများတကာလို အရက်လည်း မသောက်တတ်ဘူး၊ ဆေးလိပ်တောင် မသောက်တဲ့ကလေးပါ"

"အေး- ငါက ယောက်ျားပီပီသသဖြစ်အောင် အရက်တွေ ဆေးလိပ်တွေ သောက်စေချင်တာကွ"

"ကိုကိုရယ်…"

"သူ့အသက်၂၆နှစ်ရှိနေပြီ၊ ဒီအရွယ်ဟာ အိမ်ထောင်ပြုရမယ့် အရွယ်ပဲ၊ ကိုအောင်ပွင့်သမီး ဝါဝါအောင်ပွင့်နဲ့ ပေးစားဖို့ ငါ ပြောဆိုထား ပြီးပြီ၊ အဲဒီတော့ မင့်သားကို မိန်းမယူဖို့ တိုက်တွန်းပါမာလာ၊ ဒါပဲ"

+++++


(၁၁)

"ဒါဖြင့်.. အရင်ဘဝက ကိုယ့်ဓာတ်ပုံ တာရာတို့ဆီမှာ ခုထိ ရှိနေသေးတာပေါ့နော်"

အကျိုးအကြောင်းအားလုံးကို ရှင်းပြပြီးသွားတော့ ဒေါ်မာလာက ဆိုင်ကကလေးတယောက်ကို ဆိုင်ကယ်နဲ့အိမ်ပြန်ပို့ခိုင်းမယ် ဆိုပြီး ပြန်သွားပါပြီ။ စိုးရာဇာကို တာရာနဲ့ထားပစ်ခဲ့သည်။

"ဒါပေါ့စိုးရယ်၊ ရှိတာပေါ့"

"တာရာ၊ တာရာ ဒီလိုရှိနေမယ်မှန်းသိရင် ကိုယ် စောစောကတည်းက လာတာပေါ့ကွာ"

စိုးရာဇာက တာရာ့လက်ကို မချင့်မရဲဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ 

"ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာတော့ တာရာ့ကို အမြဲ သတိရနေတယ်၊ တာရာရှိနေတယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ ထင်နေမိတာ စွဲလမ်းလွန်းလို့ပဲလို့ တွေးမိတယ် တာရာ၊ တကယ်တော့ မင်း လူဝင်စားအနေနဲ့ စစ်ကိုင်းမှာပဲရှိနေလို့ ကိုယ့်မသိစိတ်မှာ အလိုလိုထင်ဟပ်လာတာ ထင်ပါရဲ့"

"စိုး.. စိုး.. စိုးရယ်…"

တာရာ့ဆီကတော့ စိုးရာဇာလို စကားလုံးတွေအများကြီး ထွက်မလာပါ။ အံ့ဩစိတ်နဲ့ ဝမ်းသာစိတ်ရောယှက်ကာ စိုးရာဇာကိုပဲ မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"တာရာ… အရင်ဘဝကလို ချစ်နိုင်သေးရဲ့လားဟင်"

စိုးရာဇာက ဆုပ်ကိုင်ထားသောတာရာ့လက်ကို မချင့်မရဲဆွဲယူလိုက်သည်။ တာရာ့ကိုယ်က စိုးရာဇာဘက်ကို အလိုက်သင့် ပါလာသည်။

စိုးရာဇာက တာရာ့ကိုသိုင်းဖက်ကာ ပါးနှင့်နှာတံကို ဖိကပ်ထားလိုက်၏။

"ချစ်တယ်.. တာရာ့ကိုချစ်တယ်၊ သိပ်ချစ်တယ်တာရာ"

သတိဝင်လာသောတာရာက အခန်းဝကို မလုံမလဲလှမ်းကြည့်ရင်း စိုးရာဇာကိုယ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ကိုစိုးရာဇာ သတိထားပါဦးလေ၊ ကျွန်တော်က တာရာဟုတ်ပေမယ့် ယောက်ျားလေးတယောက်ပါ"

"ဘာဖြစ်လဲ၊ ယောက်ျားလေးဖြစ်ဖြစ် မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် မင်းဟာ အရင်ဘဝကတည်းက ငါ့ချစ်သူလေ"

"ဒါပေမယ့်…"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ မင်း ငါ့ကို မချစ်နိုင်ဘူးလား"

"ကိုစိုးရာဇာ၊ ကျွန်တော့်ဖက်ကကြည့်ရင် ကိုစိုးရာဇာဟာ အရင်ဘဝက စိုးရပါပဲ၊ ဘာမှ မပြောင်းလဲပါဘူး၊ ကျွန်တော်ကတော့ အရင်ဘဝက တာရာနဲ့ ရုပ်ချင်းနည်းနည်းပဲဆင်တဲ့ ယောက်ျားလေးတယောက်ဖြစ်နေပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ဖက်ကအမြင်အတိုင်းဆိုရင် ကိုစိုးရာဇာကို အရင်ဘဝအတိုင်း လက်ခံနိုင်ပါတယ်၊ ကိုစိုးရာဇာကသာ…"

စိုးရာဇာက တာရာ့ကိုယ်လုံးကို တကိုယ်လုံး သိမ်းကြုံးပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ 

"အရှည်ကြီးပြောမနေနဲ့တော့၊ မင်းသဘောကို ငါနားလည်ပြီ၊ ငါ့ကိုလည်း ကိုစိုးရာဇာတွေဘာတွေ လုပ်မနေနဲ့၊ အရင်ဘဝကလို စိုးလို့ပဲခေါ်၊ ချစ်တယ်ကွာ။ ချစ်တယ်။ ငါတို့ သိပ်ကံကောင်းတဲ့ချစ်သူတွေပါလား တာရာရယ်.."

+++++


Part 5 မျှော်ပါ....

(Zawgyi) 

Two Adam (Part IV)




#ေဆာင္းလုလင္

#အာဒမ္၂ေယာက္

#လိင္တူအခ်စ္သ႐ုပ္ေဖာ္ဇာတ္လမ္း

#BL_Story


#Part_4


(၁၀)

ဒီေန႔တစ္ေန႔လုံး တာရာ့စိတ္ေတြ ရႊင္ေနသည္။ 

ဝါဝါနဲ႔ညႇိႏွိုင္းတာ အဆင္ေျပခဲ့လို့ အက်ဥ္းအက်ပ္တခုထဲက လြတ္ေျမာက္သြားသလို ခံစားေနရသည္။ 

ဆိုင္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ Miss ၿပိဳင္ပြဲတခုမွာ ေမာ္ဒယ္မိန္းကေလးတေယာက္ဝတ္ဖို့ ဝတ္စုံကို စိတ္ပါလက္ပါ ဒီဇိုင္းဆြဲ ေနမိသည္။

ေဖေဖ တဆူဆူတပူပူလုပ္တာေၾကာင့္ အလုပ္မွာ အခုေလာက္ စိတ္မဝင္စားခဲ့ရတာ ၾကာပါၿပီ။

 "ဆရာ။ အန္တီမာလာ လာပါတယ္"

လက္ေထာက္တပည့္ေလးက အခန္းဝမွာလာရပ္ၿပီးေျပာသည္။

ေမေမ မလာစဖူး လာတဲ့အတြက္ တာရာ အံ့ဩသြားသည္။

အလုပ္ကို ခဏရပ္ထားလိုက္ရင္း အခန္းထဲဝင္လာမယ့္ ေမေမ့ကို ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ 

ေမေမအခန္းထဲဝင္လာေတာ့…

+++++


ေဒၚမာလာ ဘာေၾကာင့္ ဘယ္ကိုေခၚလာတယ္ဆိုတာ စိုးရာဇာ မသိေသးပါ။ ေဒၚမာလာလမ္းညႊန္တဲ့အတိုင္း ကားကိုေမာင္း လာလိုက္၏။

လမ္းမွာ ေဒၚမာလာက ႏွုတ္ဆိတ္လာသည့္အတြက္ စိုးရာဇာလည္း တိတ္ဆိတ္စြာလိုက္ပါလာခဲ့သည္။

ေဒၚမာလာ ရပ္ခိုင္းတဲ့ေနရာက အေဆာက္အဦးရွိ ဆိုင္းဘုတ္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့… 

"တာရာ မဂၤလာဝတ္စုံႏွင့္ဒီဇိုင္း"

ဟင္… စိုးရာဇာ အံ့ဩသြားရသည္။

"အထဲကိုဝင္ၾကစို့ ေမာင္စိုးရာဇာ၊ ဒါ တာရာ့ဆိုင္ေလ”

"ဗ်ာ-"

ေဒၚမာလာက ကားတံခါးဖြင့္ကာ ဆင္းသြားၿပီမို့ စိုးရာဇာ ေနာက္ကေန လိုက္သြားရေတာ့သည္။

+++++


ပထမဆုံး… အခန္းဝမွာ ေမေမေပၚလာသည္။

ေမေမ့ကိုႏွုတ္ဆက္ဖို့ ျပင္လိုက္ေသာ တာရာ၏ႏွုတ္ခမ္းမ်ားသည္ ေမေမ့ေနာက္မွ ဝင္လိုက္လာသူကို ျမင္လိုက္ရသည့္အခါ ပြင့္ဟလၽွက္သား မင္သက္ေနမိေတာ့သည္။

"သား- တာရာ၊ သူ႔ကို ၾကည့္ပါဦးကြယ္"

"သူ.. သူ.. စိုး… စိုး… ကိုစိုးရ၊ စိုး ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္"

တာရာဒီဇိုင္း႐ုံးခန္း၏ သီးသန႔္ခန္းထဲကို ဝင္လိုက္လာေသာ စိုးရာဇာသည္ အခန္းထဲမွ တာရာ့ကိုအျမင္တြင္ ခ်က္ခ်င္းမွတ္မိ လိုက္၏။

"ဟင္.. မေန႔က စစ္ကိုင္းလမ္းမွာ ေတြ႕ခဲ့တာ သူပဲ"

ဒီလူ႔ကို တခါမွ မျမင္ဖူးေသာ္လည္း ျမင္ျမင္ခ်င္းစိတ္ဝင္စားကာ ကားကိုျပန္ေကြ႕ၿပီး သူ႔ဆိုင္ကယ္ေနာက္က လိုက္ခဲ့တာကို ျပန္သတိရလိုက္သည္။

ႏွစ္ေယာက္သား အံ့ဩေတြေဝစြာ တေယာက္ကိုတေယာက္ စိုက္ၾကည့္ေနဆဲ ေဒၚမာလာက မိတ္ဆက္ေပးလိုက္၏။

"ေမာင္စိုးရာဇာ၊ ဒါ အန္တီ့ရဲ့ တဦးတည္ေသာသားပဲ၊ နာမည္က တာရာ..တဲ့"

"တာရာ"

"ဟုတ္ပါတယ္၊ အရင္ဘဝက နာမည္အတိုင္း တာရာပါပဲ ေမာင္စိုးရာဇာ၊ သား..တာရာ.. သူက တျခားသူမဟုတ္ဘူး၊ ကိုကိုစိုးဆိုတဲ့ စိုးရအစစ္ပါပဲကြယ္၊ အဲေလ.. သားလိုပဲ လူဝင္စားဘဝနဲ႔ လူ႔ေလာက ျပန္ေရာက္ေနတဲ့ ကိုစိုးရတျဖစ္လဲ စိုးရာဇာေပါ့ကြယ္"

တာရာသည္ မူးေဝကာ ယိမ္းယိုင္လဲက်မလို ျဖစ္သြားသည့္အတြက္ စားပြဲခုံေဒါင့္စြန္းကို လွမ္းကိုင္ကာ ထိန္းထားလိုက္ရ၏။ 

တာရာ့အျဖစ္ကို ျမင္လိုက္ေသာစိုးရာဇာက အလ်င္အျမန္ပင္ တာရာ့ကို ပခုံးမွ ခ်ဳပ္ကိုင္ကာ ေပြ႕ထားလိုက္မိသည္။

"စိုး.. စိုး.. ဟုတ္လား"

"ဟုတ္ပါတယ္၊ စိုးပါ၊ တာရာ.. တာရာကေတာ့ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေနတယ္ေနာ္"

"ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေပမယ့္ သူဟာ ညီမေလးမာလာရဲ့ မမ တာရာအစစ္ပါပဲ ကိုကိုစိုးရယ္"

+++++


အတိတ္(၆)

သမီးႀကီးတာရာရဲ့ ရင္နင့္ဖြယ္အျဖစ္ဆိုးေၾကာင့္ မိသားတစုလုံး ဝမ္းနည္းေၾကကြဲခဲ့ရသည္။ ထိုအျဖစ္ဆိုးရဲ့အရိပ္ေၾကာင့္ မာလာ့မွာ မိဘမ်ား၏ တားျမစ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခံခဲ့ရသည္။ ငယ္ရြယ္သူမို့ အျပစ္ေျပာဖိႏွိပ္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း မာလာ၏ အသြားအလာ အေပါင္းအသင္းမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္းခံခဲ့ရေလသည္။

မိဘမ်ားက သမီးႀကီးတာရာရဲ့အျဖစ္မ်ိဳး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ၾကဳံမွာကို စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသည္။ တဦးတည္းက်န္ခဲ့ေသာ သမီးငယ္ကို စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္ ေစာင့္ၾကပ္ခဲ့ၾကသည္။

မာလာဆယ္တန္းေအာင္သည့္ႏွစ္တြင္ မာလာ့ကို ေယာက္်ားေပးစားလိုက္ၾကသည္။ မိဘမ်ားသေဘာတူသည့္ အင္ဂ်င္နီယာ ေလး ကိုေက်ာ္စြာမင္းကို လက္ထပ္ခဲ့ရသည္။ မိဘမ်ားက မာလာ့ကို အစ္မလိုျဖစ္မွာစိုးကာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ပဲ အိမ္ေထာင္ခ် ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

မာလာသည္ အသက္၁၇ႏွစ္မျပည့္မီမွာပင္ ကိုယ့္ထက္အသက္ ၇ႏွစ္ႀကီးေသာ အင္ဂ်င္နီယာေလး ကိုေက်ာ္စြာမင္းကို လက္ထပ္ခဲ့ရ၏။ တကၠသိုလ္ပညာကို ဆက္သင္ခြင့္မရခဲ့။ စာေပးစာယူသင္တန္းျဖင့္ တကၠသိုလ္တက္ခဲ့ေသးေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္ ရွင္ျဖစ္သြားသည့္မာလာသည္ ပညာေရးကို ဆုံးခန္းမတိုင္ခဲ့ပါ။

အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ေနာက္တစ္ႏွစ္တြင္ မာလာ ကေလးရခဲ့သည္။ ကိုယ္ဝန္မေဆာင္မီ မာလာ အိပ္မက္မက္ခဲ့သည္။

အိပ္မက္ထဲတြင္ မမတာရာသည္ ကြယ္လြန္စဥ္ကအဝတ္အစားမ်ားအတိုင္း မာလာ့ဆီေရာက္လာသည္။ တစ္ကိုယ္လုံး ေရမ်ားစိုရႊဲေနပါ သည္။ 

"မမ ညီမေလးတို့နဲ႔အတူေနမယ္၊ မမကို ေနခြင့္ျပဳေနာ္"

မမတာရာက မာလာ့ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္လာခဲ့ေလသည္။

ထိုအိပ္မက္ေၾကာင့္ သူလြယ္ထားေသာကိုယ္ဝန္မွာ မမတာရာ ဝင္စားေနၿပီဟု မာလာကထင္သည္။

ေမေမ့ကိုေျပာျပေတာ့ ေမေမကလည္း ဝမ္းသာသည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို့ထုံးစံအတိုင္း ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ကြယ္လြန္ၿပီးသူကို လူအျဖစ္ျပန္ဝင္စားတယ္လို့ ႏွစ္သိမ့္ထင္ျမင္တတ္ျမဲမို့ မာလာေမြးလာမည့္ကေလးမွာ တမလြန္မွတာရာျပန္လည္ ဝင္စားသူဟု ယုံၾကည္ ခဲ့ၾကေလသည္။ 

ကိုေက်ာ္စြာမင္းကေတာ့ ဒါမ်ိဳးေတြကို သိပ္အယုံအၾကည္မရွိပါ။ မာလာတို့ေျပာစကားကို အျပဳံးျဖင့္သာ နားေထာင္ေနခဲ့ ေလသည္။

+++++


အတိတ္(၇)

တာရာကြယ္လြန္ၿပီး ၃ႏွစ္ၾကာခ်ိန္တြင္ မာလာ ကေလးမီးဖြားခဲ့ေလသည္။ 

တကယ္တန္း မာလာေမြးလာေတာ့ ကေလးက ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေနသည္။ 

"ကဲ- ေယာက္်ားေလးဆိုေတာ့ မင္းအစ္မ တာရာ ျဖစ္နိုင္ပါဦးမလား"

"ေစာင့္ၾကည့္ပါဦးကိုကိုရယ္၊ ဟိုဘဝက မိန္းကေလးျဖစ္ေပမယ့္ ဒီဘဝမွာ ေယာက္်ားေလးျဖစ္နိုင္တာပဲ"

မာလာက သူမရဲ့ယုံၾကည္ခ်က္ကို ခိုင္ျမဲေစခ်င္သည္။ ေမြးလာတဲ့သားေလးဟာ မမတာရာျပန္လာတာလို့ပဲ ယုံၾကည္ခ်င္သည္။

ဒါေၾကာင့္လည္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ စေနေန႔မွာေမြးလာတဲ့ သားေလးအတြက္ သီးျခားနာမည္ေရြးမေနပဲ "တာရာ"လို့ပဲ မွည့္လိုက္ပါသည္။ တာရာဆိုတဲ့နာမည္ဟာ မိန္းကေလးေရာ ေယာက္်ားေလးပါ မွည့္လို့ရတဲ့နာမည္ ျဖစ္ေနတယ္မဟုတ္လား။

အဘိုးအဘြားမ်ားႏွင့္ မိခင္ျဖစ္သူမာလာက သားေလးတာရာကို သမီးႀကီးတာရာ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာသည့္သဖြယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ ဝမ္းေျမာက္စြာ အသိအမွတ္ျပဳၾကေသာ္လည္း ကေလးအေဖ ကိုေက်ာ္စြာမင္းကေတာ့ သည္အျဖစ္အပ်က္အေပၚမွာ သိပ္ၿပီး အျမင္ မၾကည္လွေပ။

"ကေလးက မင္းအစ္မဝင္စားတာ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ကြာ၊ ကေလးေခါင္းထဲကိုေတာ့ မဟုတ္တာေတြ ရိုက္မထည့္ ေစခ်င္ဘူး"

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ကိုကို"

"ကေလးကို လူဝင္စားမျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြ ျပန္ေျပာၿပီး အတင္းမွတ္ခိုင္းတာမ်ိဳးေပါ့"

"အို.. သားသားတာရာက သူ႔အလိုလို အတိတ္ဘဝကို မွတ္မိေနတာပါေနာ္"

"မင္း ဓာတ္ပုံအေဟာင္းေတြ ျပျပၿပီး ဒါက ဘယ္သူ ဒါက ဘယ္သူဆိုၿပီး သင္သင္ေပးေနတာ သူ႔အလိုလို မွတ္မိတာ ျဖစ္မလားကြ" 

"ကိုကိုဟာေလ… သားေလး သူ႔ဘာသာ လူဝင္စားျဖစ္ေနတာ ကိုကို့အတြက္ ဘာမ်ားထိခိုက္ေနလို့လဲ၊ တကယ္ပဲ၊ မာလာတို့ အတြက္ကေတာ့ မမျပန္ေရာက္လာတယ္ဆိုၿပီး စိတ္ေျဖရာရေနတာပဲေလ၊ ဒါ မာလာတို့မိသားစုအတြက္ေတာ့ အက်ိဳးရွိေနတာပဲ မဟုတ္လား"

"ေတာ္စမ္းပါကြာ"

ဒီအေၾကာင္းေတြေျပာတိုင္း ဦးေက်ာ္စြာမင္းႏွင့္ေဒၚမာလာ ျငင္းခုန္ရင္းႏွင့္ အဆုံးသတ္ရျမဲသာျဖစ္ေလသည္။

+++++


အတိတ္(၈)

တာရာမွတ္မိတာေတြရွိသလို အခ်ိဳ့အခ်က္အလက္မ်ားကို ေဒၚမာလာက သင္ျပမိတာမ်ိဳးေတြရွိတာ ဝန္ခံရမည္ပင္။ မာလာ ကေတာ့ ဆုံးရွုံးသြားတဲ့မမကို သားေလးအျဖစ္ ျပန္ရလိုက္တယ္ဆိုတဲ့ ေၾကနပ္စိတ္နဲ႔ အတိတ္အေၾကာင္းေတြကို သတိရေအာင္ ေျပာျပ ေနမိျခင္းျဖစ္ပါသည္။

တာရာသည္ စကားေျပာတတ္လာသည့္အရြယ္တြင္ ဘ၀ေဟာင္းကဓာတ္ပုံမ်ားကိုၾကည့္ကာ ဘယ္ေနရာမွာ ရိုက္ခဲ့တာဆိုတာ ျပန္ေျပာျပတတ္သည္။ သူမေရာက္ဖူးေသးတဲ့ေနရာကို တိတိက်က်ျပန္ေျပာတတ္ေတာ့လည္း လူဝင္စားဆိုတဲ့သတ္မွတ္ခ်က္ဟာ ပိုခိုင္ျမဲလာတာေပါ့။

ထူးဆန္းတာက ကိုစိုးရဓာတ္ပုံကိုျမင္ျမင္ခ်င္း "စိုး"တဲ့စကားလုံးကို ႏွုတ္ကထြက္ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ စိုးရဓာတ္ပုံက တာရာ့ကို အမွတ္တရေပးထားတဲ့ တပုံတည္းေသာဓာတ္ပုံေလးျဖစ္ပါသည္။ မမရဲ့ မွတ္စုမွတ္ရာမ်ားနဲ႔ ဓာတ္ပုံေဟာင္းမ်ားကို ေမေမတို့ မသိေအာင္ သိမ္းထားမိလို့ က်န္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

+++++


အတိတ္(၉)

တာရာ ဆယ္ႏွစ္သားေလာက္မွာေတာ့ မယ္သုခရွိရာ လြမ္းေစတီေတာင္ကုန္းသို့ မာလာေခၚသြားခဲ့သည္။ 

တာရာသည္ လြမ္းေစတီကုန္းျမင့္ေပၚမွ ဧရာဝတီျမစ္ထဲသို့ ဆီးေမၽွာ္ၾကည့္ကာ ဇေဝဇဝါျဖစ္ေနေလ၏။ "သား ဘာကို မွတ္မိလဲ"လို့ မာလာက ေမးေတာ့ သားေလးမ်က္ဝန္းမွာ မ်က္ရည္မ်ားစို့ေနသည္။ အေသးစိတ္ကိုေတာ့ သူ မမွတ္မိရွာေပ။ 

မာလာက တာရာ့ရဲ့ အတိတ္ဘဝဇာတ္ေၾကာင္းကို ဆယ္ႏွစ္သားေလး တာရာ့ကို အေသးစိတ္ေျပာျပခဲ့သည္။

အတိတ္ပုံျပင္ထဲက အဓိကဇာတ္ေကာင္တဦးျဖစ္သူ ရေသ့မႀကီး ေဒၚသုခႏွင့္လည္း ေတြ႕ဆုံေစခဲ့သည္။ မယ္သုခကို သားတာရာဟာ မမတာရာ ဝင္စားသူျဖစ္ေၾကာင္း မိတ္ဆက္ေပးခဲ့သည္။ 

သည္လိုႏွင့္ပဲ တာရာအရြယ္ေရာက္လာသည့္အခ်ိန္တြင္ လြမ္းေစတီသို့ သူ႔ဘာသာသူသြားကာ လြမ္းေမာေနတတ္ေလ ေတာ့သည္။ ရေသ့မႀကီးေဒၚသုခနဲ႔လည္း ခင္မင္ရင္းႏွီးေနခဲ့ေလ၏။

ဦးေက်ာ္စြာမင္းကေတာ့ ဒါေတြဟာ သားတာရာကို ေပ်ာ့ညံ့တဲ့စိတ္ေတြ မဝင္ ဝင္ေအာင္ ရိုက္သြင္းေနတာပဲလို့ စြပ္စြဲသည္။ 

တာရာသည္လည္း အရင္ဘ၀ေဟာင္းက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆိုတဲ့အစြဲနဲ႔ ျပင္ပအသြင္ေရာ၊ အတြင္းစိတ္သ႑ာန္ကပါ ႏုညံ့သိမ္ေမြ႕ေနေတာ့၏။ 

+++++


အတိတ္(၁၀)

တာရာကိုးတန္းႏွစ္မွာ ဦးေက်ာ္စြာမင္းရဲ့ ကန္ထရိုက္လုပ္ငန္းမ်ား ခ်ဲ႕ထြင္လို၍ မႏၲေလးကို ေျပာင္းလာခဲ့ၾကသည္။ ဦးေက်ာ္စြာ မင္းရည္ ရြယ္ခ်က္က တာရာလြမ္းေမာေနေသာအတိတ္ေတြ ရွိေနသည့္ စစ္ကိုင္းႏွင့္ တာရာ့ကို ေဝးကြာေစလိုစိတ္လည္း ပါေလသည္။

သို့ေသာ္- မႏၲေလးႏွင့္စစ္ကိုင္း အလွမ္းမေဝးလွေသာခရီးကို တာရာကေတာ့ သြားလိုက္ျပန္လိုက္ လုပ္ေနျမဲသာ။ ထိုစဥ္တုန္း က စစ္ကိုင္းမွာ အဘိုးအဘြားေတြကလည္း ရွိေနတုန္းမဟုတ္လား။

စစ္ကိုင္းေရာက္တိုင္းလည္း လြမ္းေစတီေလးဆီ ေရာက္ျမဲျဖစ္ကာ ရေသ့မႀကီးမယ္သုခကိုလည္း လွူျမဲတန္းျမဲ ရွိခဲ့ေလသည္။

+++++


အတိတ္(၁၁)

တာရာဘြဲ႕ရအၿပီးတြင္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းအျဖစ္ ဒဇိုင္နာလုပ္ငန္းကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ျခင္းက ဖခင္ဦးေက်ာ္စြာမင္း ၏ေဒါသကို ပို၍ပြားေစခဲ့ပါသည္။

"ဒါ ေယာက္်ားေလးလုပ္ရမယ့္အလုပ္ မဟုတ္ဘူး၊ ေယာက္်ားေလးတေယာက္က ဒီအလုပ္လုပ္တယ္ဆိုရင္ အေျခာက္မို့လို့ပဲ"

ဦးေက်ာ္စြာမင္းက စြပ္စြဲသည္။

အေဖနဲ႔သားၾကားက မုန္တိုင္းမွာ အျမဲကာကြယ္ေဖးမရသူက ေဒၚမာလာ။

"မင္းက ကာဆီးကာဆီးလုပ္ေန၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီေကာင္ပိုဆိုးေနတာ"

"မာလာတို့သားက ဘာမ်ား အက်င့္စာရိတၱပ်က္ျပားေနလို့လဲ ကိုကို၊ အမ်ားတကာလို အရက္လည္း မေသာက္တတ္ဘူး၊ ေဆးလိပ္ေတာင္ မေသာက္တဲ့ကေလးပါ"

"ေအး- ငါက ေယာက္်ားပီပီသသျဖစ္ေအာင္ အရက္ေတြ ေဆးလိပ္ေတြ ေသာက္ေစခ်င္တာကြ"

"ကိုကိုရယ္…"

"သူ႔အသက္၂၆ႏွစ္ရွိေနၿပီ၊ ဒီအရြယ္ဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳရမယ့္ အရြယ္ပဲ၊ ကိုေအာင္ပြင့္သမီး ဝါဝါေအာင္ပြင့္နဲ႔ ေပးစားဖို့ ငါ ေျပာဆိုထား ၿပီးၿပီ၊ အဲဒီေတာ့ မင့္သားကို မိန္းမယူဖို့ တိုက္တြန္းပါမာလာ၊ ဒါပဲ"

+++++


(၁၁)

"ဒါျဖင့္.. အရင္ဘဝက ကိုယ့္ဓာတ္ပုံ တာရာတို့ဆီမွာ ခုထိ ရွိေနေသးတာေပါ့ေနာ္"

အက်ိဳးအေၾကာင္းအားလုံးကို ရွင္းျပၿပီးသြားေတာ့ ေဒၚမာလာက ဆိုင္ကကေလးတေယာက္ကို ဆိုင္ကယ္နဲ႔အိမ္ျပန္ပို့ခိုင္းမယ္ ဆိုၿပီး ျပန္သြားပါၿပီ။ စိုးရာဇာကို တာရာနဲ႔ထားပစ္ခဲ့သည္။

"ဒါေပါ့စိုးရယ္၊ ရွိတာေပါ့"

"တာရာ၊ တာရာ ဒီလိုရွိေနမယ္မွန္းသိရင္ ကိုယ္ ေစာေစာကတည္းက လာတာေပါ့ကြာ"

စိုးရာဇာက တာရာ့လက္ကို မခ်င့္မရဲဆုပ္ကိုင္ရင္း ေျပာလိုက္သည္။ 

"ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ တာရာ့ကို အျမဲ သတိရေနတယ္၊ တာရာရွိေနတယ္လို့ စိတ္ထဲမွာ ထင္ေနမိတာ စြဲလမ္းလြန္းလို့ပဲလို့ ေတြးမိတယ္ တာရာ၊ တကယ္ေတာ့ မင္း လူဝင္စားအေနနဲ႔ စစ္ကိုင္းမွာပဲရွိေနလို့ ကိုယ့္မသိစိတ္မွာ အလိုလိုထင္ဟပ္လာတာ ထင္ပါရဲ့"

"စိုး.. စိုး.. စိုးရယ္…"

တာရာ့ဆီကေတာ့ စိုးရာဇာလို စကားလုံးေတြအမ်ားႀကီး ထြက္မလာပါ။ အံ့ဩစိတ္နဲ႔ ဝမ္းသာစိတ္ေရာယွက္ကာ စိုးရာဇာကိုပဲ မမွိတ္မသုန္ စိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။

"တာရာ… အရင္ဘဝကလို ခ်စ္နိုင္ေသးရဲ့လားဟင္"

စိုးရာဇာက ဆုပ္ကိုင္ထားေသာတာရာ့လက္ကို မခ်င့္မရဲဆြဲယူလိုက္သည္။ တာရာ့ကိုယ္က စိုးရာဇာဘက္ကို အလိုက္သင့္ ပါလာသည္။

စိုးရာဇာက တာရာ့ကိုသိုင္းဖက္ကာ ပါးႏွင့္ႏွာတံကို ဖိကပ္ထားလိုက္၏။

"ခ်စ္တယ္.. တာရာ့ကိုခ်စ္တယ္၊ သိပ္ခ်စ္တယ္တာရာ"

သတိဝင္လာေသာတာရာက အခန္းဝကို မလုံမလဲလွမ္းၾကည့္ရင္း စိုးရာဇာကိုယ္ကို တြန္းထုတ္လိုက္သည္။

"ကိုစိုးရာဇာ သတိထားပါဦးေလ၊ ကၽြန္ေတာ္က တာရာဟုတ္ေပမယ့္ ေယာက္်ားေလးတေယာက္ပါ"

"ဘာျဖစ္လဲ၊ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ျဖစ္ မိန္းကေလးျဖစ္ျဖစ္ မင္းဟာ အရင္ဘဝကတည္းက ငါ့ခ်စ္သူေလ"

"ဒါေပမယ့္…"

"ဘာျဖစ္လို့လဲ၊ မင္း ငါ့ကို မခ်စ္နိုင္ဘူးလား"

"ကိုစိုးရာဇာ၊ ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ကၾကည့္ရင္ ကိုစိုးရာဇာဟာ အရင္ဘဝက စိုးရပါပဲ၊ ဘာမွ မေျပာင္းလဲပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အရင္ဘဝက တာရာနဲ႔ ႐ုပ္ခ်င္းနည္းနည္းပဲဆင္တဲ့ ေယာက္်ားေလးတေယာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ၊ ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ကအျမင္အတိုင္းဆိုရင္ ကိုစိုးရာဇာကို အရင္ဘဝအတိုင္း လက္ခံနိုင္ပါတယ္၊ ကိုစိုးရာဇာကသာ…"

စိုးရာဇာက တာရာ့ကိုယ္လုံးကို တကိုယ္လုံး သိမ္းၾကဳံးေပြ႕ဖက္လိုက္သည္။ 

"အရွည္ႀကီးေျပာမေနနဲ႔ေတာ့၊ မင္းသေဘာကို ငါနားလည္ၿပီ၊ ငါ့ကိုလည္း ကိုစိုးရာဇာေတြဘာေတြ လုပ္မေနနဲ႔၊ အရင္ဘဝကလို စိုးလို့ပဲေခၚ၊ ခ်စ္တယ္ကြာ။ ခ်စ္တယ္။ ငါတို့ သိပ္ကံေကာင္းတဲ့ခ်စ္သူေတြပါလား တာရာရယ္.."

+++++


Part 5 ေမၽွာ္ပါ....

Sunday, October 4, 2020

Twink in Heat

Twink in Heat 




စနေနေ့ညတစ်ညမှာ ဘာအစီအစဉ်မှမရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်းဗျာများပူလောင်နေပါတယ်။ 21+ ရုပ်ရှင်တွေရယ် sex toys တွေရယ် ရှိနေရင်  ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကျေနပ်မှုရှာနေလို့ရမယ် ကျွန်တော်ထင်ခဲ့တာပါ။ Twitter နဲ့ Tumblr အသုံးပြုပြီး  hardcore  porn အချို့ကိုကြည့်၊ အမျိုးသားအချို့နဲ့ စကားစမြည်ပြော၊ ခပ်ထွားထွား dildo တစ်ခုအသုံးပြု အာသာဖြေရင်း တစ်နာရီလောက်အကြာမှာ တော့ ကွန်ပျူတာ screen ပေါ် သုက်ရည်တွေပန်းထုတ် ပက်ဖြန်းပစ်လိုက်မိတယ်။ ငပဲတစ်ချောင်းလောက် အလွန်အမင်းလိုအပ်တာများ ယခင်က မရဘူး မသုံးဘူးတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်တော့်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်မယ့် gay ကလပ်တစ်ခုကို တစ်ယောက်တည်းသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ မချိန်းခင်၊ မတွေ့ခင် ကျွန်တော်ပြုလုပ်ပြင်ဆင်နေကြအတိုင်း ရေမိုးချိုးသန့်ရှင်း၊ အမွှေးအမျှင် တွေရိတ်၊ တင်ပါးလှလှတွေထင်းနေစေမယ့် ဘောင်းဘီကိုဝတ်ဆင်၊ Versace Eros Flame ရေမွှေးလေးနဲ့ အနားသတ်လိုက်တယ်။ သည်ည အတွက် ကျွန်တော့်ဖက်ရှင်က skinny jeans နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ကွက်တိ တီရှပ်အင်္ကျီတစ်ထည်ပေါ့။ အဲ….Gym မှာအထူးတလည် လေ့ကျင့်ထားတဲ့ တင်သားဆိုင်တွေဝင့်ကြွားစေမယ့် အပြာရောင် briefs ဘောင်းဘီကို မဝတ်မဖြစ်ဝတ်ခဲ့သေးတယ်။ ဦးခေါင်းကနေ ခြေဖျားအထိ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် နှစ်ကြိမ်တိုင် ကျွန်တော်စစ်ဆေးခဲ့တာပါ။  


သန်းခေါင်ယံမတိုင်ခင် နည်းနည်းပဲလိုတဲ့အချိန်ကျမှ ကျွန်တော် ကလပ်တစ်ခုကိုသွားခဲ့ပါတယ်။ ကလပ်ထဲဝင်ဖို့ လူတန်းရှည်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ကျွန်တော်လည်း ဘောင်းဘီအိပ်ကပ်ထဲလက်နှစ်ဖက်ထည့်လျက် တန်းစီရတယ်လေ။ အမျိုးသားငနဲတွေ အုပ်စုလိုက် အတော်များများတွေ့ရတယ်။ သူတို့မျက်လုံးတွေဟာ အိပ်ခန်းထဲဇွတ်သွင်းမယ့်အထာတွေနဲ့ရယ်။ သူတို့ထဲက အချို့လူတွေ ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးနဲ့ စစ်ဆေးရေးဝင်နေကြတာကို ကျွန်တော်ရိပ်မိတယ်။ ကပွဲကြမ်းပြင်ပေါ်တက်ပြီး  လူကြားထဲထင်းအောင်ဖန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်မိရော။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဝေ့ဝိုက်လှုပ်ရှားတုန်ခါနေတဲ့ ကျွန်တော့်ခါးရယ် တင်သားဆိုင်တွေကို  ငေးစိုက်ကြည့်ကြတဲ့ ငနဲအတော်များ များကို  ပိုက်ကွန်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်ဗျ။ ကျွတ်ရွနေတဲ့ အသားကင်ကြီးကို စားတော့ဝါးတော့မယ့်အတိုင်းကြည့်မိသလို သူတို့ဝိုင်းကြည့်နေကြ တာပါ။ ဒီဂျေရဲ့ တီးလုံးသံအနည်းငယ်ပြောင်းသွားချိန်မှာ ကျွန်တော် ဆက်မကတော့ဘဲ စိုက်ကြည့်နေတဲ့ခပ်လန်းလန်းဘဲတစ်ယောက် အနားကို မယောင်မလည်သွားထိုင်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ပေါင်ကြားက ငပဲကြီးက ထင်သာမြင်သာဖြစ်လောက်အောင်ခုံးထနေတာများ ဝတ်ထားတဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီပေါက်ထွက်မတတ်ဗျာ။ အဲ့တော့ မယောင်မလည်နဲ့ပါပဲ သူ့ပေါင်ပေါ်တက်ထိုင်ကာ တင်ပါးတွေကို ဝေ့၀ဲ ကစားလိုက်တယ်။ သူ့လက်အစုံဟာ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ငြင်ငြင်သာသာပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ပြီး လူတွေရှေ့မှာတင်ချစ်ပွဲဝင်တော့ မယ့်အတိုင်း ကြမ်းပါတော့တယ်။ သူ့ဘက်မျက်နှာချင်းဆိုင်ခွထိုင်လိုက်ချိန်မှာတော့ အနမ်းပြင်းပြင်းရရှိလိုက်ရင်း သီချင်းတီးလုံးသံနဲ့ အတူ ပျောက်ကွယ်သွားရော။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ပူးကပ်နေချိန် သူ့အဝတ်အစားတွေအကုန်ချွတ်၊ သူ့ငပဲကြီး ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်တွေကြားရောက်စေချင်စိတ်တွေ ပြင်းထန်လာတယ်။ သူပေးတဲ့အနမ်းတွေကြောင့် ရီဝေေ၀ဖြစ်ရသလို ကျွန်တော့် ဒူးတွေလည်း မတ်တပ်မရပ်ချင်လောက်အောင် အားနည်းကုန်တယ်။ သူ့အင်္ကျီကော်လံကို အနည်းငယ်ဆွဲမလိုက်ကာ နားရွက်နားကပ်ပြီး လေသံတိုးတိုးနဲ့ ‘သည်နေရာကနေ ငါ့ကိုခေါ်ထုတ်မသွားချင်ဘူးလား’ လို့တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်တယ်ဗျ။


ကလပ်ထဲမှာ မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက် အချိန်ဖြုန်းပြီးနောက်မှာ တစ်ခုခုမပြည့်စုံသလိုကျွန်တော်ခံစားလာရပြီး ခပ်လန်းလန်းငနဲတွေထဲက တစ်ယောက်လောက်နဲ့ ထွက်သွားချင်နေခဲ့တာလေ။ သူ့ကြည့်ရတာ အသက် သုံးဆယ်ဝန်းကျင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာက  တောင့်တောင့် တင်းတင်း၊ ဆံပင်တွေကလည်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်၊ မျက်နှာမှာတော့ နှုတ်ခမ်းမွှေး၊မုတ်ဆိတ်မွှေးတွေရိပ်ထားတာကြောင့် အနည်းငယ်စိမ်းမြ နေပါတယ်။ သူကျွန်တေ်ာ့လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင်ကာ သူ့ကားရပ်ထားရာဆီ လမ်းလျှောက်ခေါ်ဆောင်သွားတယ်။ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ကျွန်တော်တို့တွေ စကားပေါသူတွေဖြစ်လာကြပေမယ့် ကိုယ်တွေအကြောင်း ခပ်မြန်မြန်ပဲပြောဆိုဆွေးနွေးကြပြီး  ဘာတွေလုပ်ကြမယ် ဆိုတာကော ညှိဖြစ်ကြတယ်လေ။ သူ့ကားထဲရောက်တော့ ဟိုသည်ကြည့်လိုက်တာ တကယ့် Mercedes Sedan နောက်ဆုံးပေါ် အသစ်ဆက်ဆက်တစ်စင်းဖြစ်နေတာတွေ့ရတယ်။ သူ့အပြောအရ သူနေတဲ့နေရာနဲ့သိပ်မဝေးဘူးတဲ့။ ကျွန်တော်လည်း အချိန်မဆိုင်း သူ့ပေါင်ခွဆုံရှိရာကို လက်လှမ်းလိုက်တယ်။ ရက်သတ္တပါတ်လုံး သူလိင်မဆက်ဆံရသေးတဲ့အကြောင်း၊ တနေကုန် ဘယ်လိုတွေထန် နေတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း ရင်ခုန်ရအောင်ပြောပြတာ ကျွန်တော့်အသက်ရှူသံတွေမှားလာရော။ တစ်ယောက်စိတ် တစ်ယောက် အထာ ပေါက်စွာ နှစ်လိုလက်ရ အပြုံးဖလှယ်မိကြတဲ့ အခိုက်အတန့်ပါ။ သူနေတဲ့ ကွန်ဒိုအခန်းက သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ အထားအသိုက ထူးခြား တယ်။ ကားပေါ်ဆင်းကတည်းက ကျွန်တော့်လက်ကိုမလွှတ်တာ သူ့အခန်းထဲဝင်တာတောင် အိပ်ခန်းထဲကိုတန်းခေါ်သွားတာ အချိန်မရှိ တော့တဲ့အတိုင်းပေါ့နော်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား အိပ်ရာနားမယ် အဝတ်မချွတ်ခင်တလျောက်လုံး သူနမ်းတာများ မက်မက်စက် စက်ဗျာ။


ပထမဆုံး ကျွန်တော်ဝတ်ထားတဲ့ ရှပ်အင်္ကျီချွတ်ကာ သူကြည့်ဖို့ရပ်နေလိုက်တယ်။ဝတ်ထားတဲ့  ဂျင်းဘောင်းဘီက  ကြယ်သီးတွေကို ကျွန်တော်တစ်လုံးခြင်း ခပ်ဖြေးဖြေးစဖြုတ်ရင်း ဘောင်းဘီကို ခြေထောက်ကနေဆွဲချွတ်ကူဖို့ သူ့ကိုပြောလိုက်ပါတယ်။ အိပ်ရာပေါ်ကို ပက်လက်လှဲချလိုက်ပြီး ခြေထောက်တွေကိုထောင်ပေးလိုက်တယ်လေ။ ကျွန်တော့်ဂျင်းဘောင်းဘီခြေပိုင်းတွေကို သူဆွဲချွတ်ယူပြီးနောက် ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ကျွန်တော့်ခြေတံနှစ်ဖက်ကို ကားအောင်လုပ်ပစ်ရော။ အသားနဲ့ကပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို သူ ခဏကြည့်နေပြီးချိန်မှ တစ်ဖက်ကိုလှိမ့်မှောက်လိုက်ကာ ခပ်ကုန်းကုန်းအနေအထားနဲ့ အတွင်းခံကိုဆွဲချကာ တင်ပါးတွေကိုပြ ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်အကုန်းအကွကို သူကြည့်နေပြီးမှ ဝတ်ထားတဲ့ သူ့အင်္ကျီကိုချွတ်ပါတော့တယ်။ မျက်လုံးတွေ ဝင်းဝင်းတောက် ကာ အရောင်လက်လာရပါပြီ။ သင့်ရင်အုပ်တွေဟာ ထုထည်နဲ့၊ ဗိုက်သားတွေဟာလည်း ပေါင်မုန့်တုံးတွေစီထားတဲ့အတိုင်း ဖုထစ်လို့၊ အမွှေးအမျှင်ကတော့ တော်တော်နည်းပါတယ်။ လိင်ကိစ္စအတွက် ချိန်းဆိုတွေ့ဆုံတာမျိုး သိပ်အသားမပေးဘဲ ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်ရေးကို ဝါသနာပိုအလေးပေးခဲ့တာလို့ သူကပြောတယ်။ အပြုံးလဲ့လဲ့နဲ့ အရှက်သည်းသလိုပြုံးပြတဲ့ သူ့နံဘေးကို ကျွန်တော်ထရပ်လိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို ကျွန်တော်မက်မက်စက်စက်နမ်းပစ်တယ်။ သူ့ရင်အုပ်ကိုလည်း လက်တွေနဲ့ အသာအယာပွတ်သပ်ခံစားရတာပေါ့။ နောက်တော့ သူ့ဘောင်းဘီက ခါးပတ်ကို ဆွဲဖြုတ်ပေးလိုက်တယ်။ သူ့ညီဘွားကပေးလာမယ့် အရသာကို ကျွန်တော်လိုချင်မိပြီ။



သူဝတ်ထားတဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီ မြေပေါ်ပုံကျသွားတော့ ဝတ်ထားတဲ့အတွင်းခံမယ် အထုပ်အထည်လိုက်ကြီးက မြင်ကွင်းထဲမှာ  ထိုးထိုးထောင်ထောင်ကြီးကိုဖြစ်လို့ပါပဲ။ ဘောင်းဘီကနေပေါက်ထွက်တော့မတတ်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ငပဲကိုအပေါ်ကနေ လက်နဲ့အုပ်ကိုင်ပြီး အသာအယာညှစ်ပြုလိုက်ရင်းမှ သူ့ရှေ့မှာဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပါတယ်။ ဘောင်းဘီအနားသပ်မျော့ကြိုးထဲကို ကျွန်တော့်လက်ချောင်း လေးတွေ တရွရွထိုးသွင်းလိုက်ပြီး ဒူးရောက်သည်အထိ ဆွဲချပစ်မိတာပေါ့။ တင်းတောင့်သော  သူ့ပေါင်သားတွေကို လက်နဲ့အသာ ဖျစ်ညှစ်ကြည့်ရင်း မွေးရာပါပစ္စည်းအစုံအား စမ်းသပ်ပြန်ရော။ ရှစ်လက်မနည်းပါး မတ်ထောင်နေတဲ့ သူ့ငပဲဟာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသား ဆီ ညွန်ပြနေတာ တဆတ်ဆတ်တောင်တုန်သလား ထင်ရတယ်။ ထိပ်အရေပြားဖြတ်ထား၊ လုံးဝန်းကြည့်ကောင်းသောငပဲခေါင်း၊ စိတ်ကျေနပ်စရာ တုတ်ခိုင်မှု၊ ပြီးတော့ ထောင်ထနေတဲ့သွေးကြောတွေဟာ အတံတလျောက်မှာ ထင်သာမြင်သာရှိနေတယ်လေ။ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကို ခပ်ကျယ်ကျယ်ဟလိုက်ရင်း သူ့ပစ္စည်းထိပ်ပိုင်းကိုသွင်းကာ စတင်အလုပ်ရှုပ်လိုက်ပါတယ်။ လျှာနွေးနွေးကို အပြား လိုက်ထုတ်ရင်း အတံတလျောက် အစုန်အဆန်ကလိလိုက်တာ ခဏအကြာမှာတော့ ရွှဲရွှဲစိုစပြုလာတယ်ဗျ။ ပထမဆုံးအကြိမ်သူ့အတွက် ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ ကျွန်တော့်စွမ်းရည်ကို သူကျေနပ်ပုံက တင်ပါးတွေကို ကျစ်ကျစ်လိုက်သလို ခြေဖျားလေးတွေလည်း တစ်ခါတစ်ခါ ဆတ်ကနဲ ခါသွားတယ်။ ‘Deep throat’ ကို ကျွန်တော်စွမ်းသလောက်ကြိုးစားကြည့်မယ် စိတ်မကျေနပ်ရင်လည်း သည်းခံဖို့ပြောလိုက် တော့ သူကခေါင်းပဲငြိမ့်ပြတယ်လေ။ လတ်ဆတ်သန့်ရှင်းတဲ့ သူ့အသားချောင်းကြီးဟာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ပွတ်တိုက်ပြီး အာခံတွင်းထဲ တဖြည်းဖြည်းနစ်ဝင်လာချိန် ထိပ်ဝကနေ အရည်ကြည်အချို့စိမ့်ထွက်နေတာကို လျှာကနေ အာရုံခံစားမိပါတယ်။


ချိုချဉ်တစ်လုံးကိုစုပ်ရသလိုပဲ သူ့အရသာကတစ်မျိုးဆိုတော့ ကျွန်တော့်အစွမ်းကြောင့် သူ့ပါးစပ်ကညည်းညူသံတွေ ဆက်တိုက်ထွက် လာတယ်။ ပါးစပ်ထဲကနေ အသာဆွဲထုတ်ရင်း လက်ကစားချိန်ခဏယူကာ အသက်ရှူဖို့ အချိန်အနည်းငယ်ယူရတာတော့ရှိတာပေါ့။ ပြီးမှ  မလောဘဲ အနှေးပြကွက်အတိုင်း လည်မျိုထဲရောက်သည်အထိ ပြန်အသွင်းထုတ်လုပ်ပါတယ်။ သူကလည်းအငြိမ်မနေပါဘူး အလိုက်သင့် ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ငပဲကြီးကို ကျွန်တော့်လည်မျိုထဲထိ လျောသွင်းရင်း ပါးစပ်ကလည်း အော်ဟစ်ညည်းညူတာ မာန်ပါတယ်ဗျ။  သူ့ဆီးစပ် ကအမွှေးပွပွတွေဟာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခေါင်းကို လာကလိချိန်ကျတော့ ရှည်လျားလှတဲ့ပစ္စည်း အဆုံးထိသွင်းနိုင်ပြီလို့ ဂုဏ်ယူမိတယ်။ အဆုံးထိပြန်ဆွဲထုတ်ရင်း အသက်ရှူလိုက် တဖြည်းဖြည်းပြန်ငုံရင်းမှ အခြေထိကပ်အောင်လုပ်လိုက်ကစားတာပါပဲ။ အထုတ်အသွင်း  ချိန်သားကိုက် အဆင်ပြေလာတော့ ငနဲလေးက ခေါင်းကိုမော့ပြီး feel ယူတယ်လေ။ ခပ်ပြင်းပြင်း အသက်ရှူရှိုက်ရင်း သူ့ငပဲတစ်ချောင်း လုံးကို ဘယ်ငနဲကမှ အဆုံးထိမငုံနိုင်ကြောင်း ဝမ်းခေါင်းသံနဲ့ပြောတယ်။ ကျွန်တော်စွမ်းဆောင်နိုင်သမျှ ပညာကုန်ဆက်သုံးသလို သူကလည်း အစွမ်းကုန်ညည်းညူတာ အသံကျယ်တာများ လော်စပီကာအတိုင်းပါ။ နောက်ထပ် စက္ကန့်နှစ်ဆယ်အကြာမှာတော့ သူပြီးတော့မယ့်အကြောင်း  အော်ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သိရှိရိပ်မိတာကြောင့်  ငပဲကိုအာခေါင်ထဲကဆွဲထုတ်ပြီး နှုတ်ခမ်းသားလေးနဲ့ ထိပ်ခေါင်းကိုခပ်တင်းတင်းညှပ်ထားရင်း သူ့အတံကိုပွတ်သပ်ကစားပေးကာ သူကလည်း ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ထိန်းကိုင်ပါရော။ ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်သူကိုင်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ ပမာဏတစ်ခုလောက်ရှိမယ့် သူ့သုက်ရည်တွေကို  ပန်းထုတ်ပါတော့တယ်။ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာပဲ သူ့ငပဲကထွက်သမျှအရည်တွေ တစ်စက်မကျန်တော့တဲ့အထိ လျှာနဲ့ ဝိုက်ယူကာ ကျွန်တော်မျိုချမိတယ်။ နောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်း အရှိန်သေချိန်မှာတော့ သူ့လက်တွေ ကျွန်တော့်ဦးခေါင်းပေါ်ကဖယ်သွား သလို ကျွန်တော်လည်း သူ့ငပဲကိုလက်လွတ်ရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်တာပေါ့။ ကြောက်စိတ်တွေအဝေးပြေးသွားသလိုပဲ ရင်ထဲ တလှိုက်လှိုက် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မိတယ်ဗျ။  ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းတာက သူ့မှာနောက်ထပ်အစီအစဉ်တွေရှိနေခဲ့တယ်လေ။



စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ အသက်၀၀ရှူပြီးနောက် ကျွန်တေ်ာ့အာစွမ်းလျာစွမ်းကို သူချီးကျူးပါတယ်။ သူထပ်သောက်ချင်သေးလို့ ကျွန်တော့်လည်း လိုက်သောက်ဖို့ဖိတ်ခေါ်တယ်ဗျ။ သူနည်းနည်းလေးမှ အရှက်အကြောက်မရှိစွာ မီးဖိုချောင်ထဲမယ် ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ရေခဲအနည်းငယ်ထည့်ထားတဲ့ ဖန်ခွက်ထဲကို ဝီစကီငှဲ့ထည့်နေတယ်။ ကျွန်တော့်မှာတော့ ဝတ်ထားတဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ပင့်တင် အနေအထားပြင်ပြီး နှုတ်ခမ်းတဝိုက်ကို ရေစိုတစ်ရှူးနဲ့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း သူ့နောက်လိုက်သွားပါတယ်။  အလာပသလာပ ဟိုသည်စကားဆိုရင်းမှ ဝီစကီကို  တစ်ချက်တည်းမော့သောက်တဲ့ သူ့ကို ကျွန်တော်ငေးမိရော။ သူမေးတဲ့ မေးခွန်းတွေက အတွင်းကျကျ မဟုတ်ပေမယ့် သိချင်စိတ်ပြင်းပျပုံရတယ်ဗျ။ စားပွဲမှာ ကျွန်တော်တို့ အတူထိုင်ရင်းစကားစမြည်ခဏတော့ပြောဖြစ်ကြတာပါ။ ကျွန်တော် နှစ်ခွက်လောက်မော့ပြီးမှ ရေတစ်ခွက်သောက်တယ်။ လည်ချောင်းထဲ ပူဆင်းသွားပြီး သုက်ရည်အရသာရှင်းလင်းသွားတာ ကျေးဇူးတင်ရ မယ်။ ကြည့်စရာမရှိ သူ့ပေါင်ကြားက ဟိုသည်ရမ်းနေတဲ့ငပဲကို မျက်စိအစာကျွေးမိရော။ တစ်ချိန်လုံးလိုလို ပြုံးနေမိတဲ့ ကျွန်တော် သူ့စကားလုံးတွေမှာ စီးမျောနေတာ အတော်ကြာတယ်။ သူသောက်လို့လည်းပြီးရော ရေသန့်ပုလင်းနှစ်ခုဆွဲယူပြီး ကျွန်တော်တို့ အိပ်ရာဆီပြန်ဦးတည်လိုက်ကြတယ်။ 


ကျွန်တော် မွေ့ယာပေါ်မယ် အသာမှောက်ပြီး လဲလျောင်းခဲ့သလို သူသည်လည်း ကျွန်တော့်နံဘေးမယ် ဘေးတစောင်းလှဲပြီး မိနစ် အနည်းငယ်ကြာငြိမ်နေမိတယ်လေ။ သူ့ဘက်ကို ကျွန်တော်ငဲ့စောင်းကြည့်တော့ ပေါင်ကြားကငပဲက ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို မှောက်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ကျောပြင်ပေါ် ခွထိုင်လိုက်ပြီး နောက်ကျောနဲ့  ပခုံးတဝိုက်ကို သူကောင်းကောင်းနှိပ်နယ် ပေးတယ်ဗျ။ အကြောအခြင်တွေ ပြေလျော့လာသလိုခံစားရချိန်မတော့ သူ့လက်တွေဟာ ကျွန်တော့်အောက်ပိုင်းက အတွင်းခံပေါ် ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်နေပြီ။ သူ့လေသံညှင်းညှင်းလေးဟာ သက်သောင့်သက်သာရှိနေချိန်နဲ့ အကိုက်ဖြစ်သလို အကကြမ်းပြင်ပေါ်မယ် တူနှစ်ကိုယ် ကခုန်ခဲ့ချိန်နဲ့မတူစွာ ရင်တွေ တထိတ်ထိတ်ခုန်ရပါတယ်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆွဲမချွတ်ပါဘဲ မျှော့ကြိုးကြားကနေ လက်ချောင်းတွေကို လျှိုသွင်းရင်း ခရေဝတဝိုက်ကို သူကလိနေတာများ အား….ဆရာကျလွန်းတယ်။


စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် သူကလိနေပြီးမှ ကျွန်တော့်အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဒူးဆစ်အထိရောက်အောင်ဆွဲချွတ်လိုက်ပါတယ်။ သူဘာ လုပ်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မမြင်နိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်တွေ ခရေဝတွေကို ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်းထအောင် တို့ထိနိုင် ပါတယ်။ အိပ်ရာနံဘေး ဘီဒိုပုလေးဆီက ပစ္စည်းပစ္စယအနည်းငယ်ကို ဆွဲထုတ်ယူနေတာကိုတော့သိတယ် နောက်ကျတော့ တင်သား အကွဲကြောင်းတလျောက် အေးလည်းအေး ချွဲပြစ်တဲ့ ချောဆီတွေ စီးကျလာတာကို ခံစားရပါရော။ သူ့လက်ချောင်းတွေက စန္ဒရားခလုပ် တွေကိုနှိပ်သလို ခပ်သွက်သွက်ကစားတယ်။ တစ်ချက် တစ်ချက် သူ့လက်ချောင်းတချို့ ကျွန်တော့်ခရေဝထဲ တိုးဝင်လိုက် ပြန်ထွက် လိုက်လုပ်တာ တစ်ခုခုတောင်းဆိုချင်လာမိအောင် တမင်လုပ်သလားပဲ ရင်ထဲကလိ ကလိ။ နားရွက်အနောက်နား လေနွေးနွေး ရောက်လာတော့ ကျွန်တော့်ကို အလွန်အကျူး ပစ်မှားချင်နေပါပြီလို့ ပြောသံကြားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေဟာ လမ်းကြောင်း ရှင်းသလိုလို ဆွသလိုလိုလုပ်နေသေးတာ အဆုံးစွန်ထိ သူ့ဘာသာသူဖန်တီးနေသည့်အတိုင်းပါ။ ချောဆီအနည်းငယ်ကို ထပ်ညှစ်ပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ခရေဝထဲထိုးသွင်းတာများ ကျွန်တော့်ပါးစပ်က ‘fuck me’ လို့ ထိန်းမရစွာထွက်သွားတဲ့အထိပါပဲ။


သူဘာမှမတောင်းဆိုမခြင်း ကျွန်တော်စပြီးမဆွဲဆောင်မိဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ။ သူ့လက်ချောင်းတွေ ခရေဝထဲ နက်သထက်နက်အောင် နှိုက်ပြီးကလိချိန်မှာတော့ အရှက်မရှိ စတင်တောင်းဆိုမိပါတယ်။ သူ့ငပဲကိုလက်နဲ့ လှမ်းဆုပ်ကိုင်ပြီး ကျွန်တော့်ခရေဝထဲထည့်ပေးဖို့ ဖန်တီးလိုက်တယ်ပေါ့။ သူ့ငပဲက လုံလုံလောက်လောက် မမာမတောင့်သေးပေမယ့် ခရေဝတံခါးကိုတွန်းထိုးဝင်ဖို့ အဆင်ပြေနေပါပြီ။ သူ အိပ်ရာပေါ်ကို ခဏဆင်းလိုက်ချိန် တစ်ခုခုကိုဖောက်လိုက်သံကြားလိုက်ပါတယ်။ အော်….သူ့ငပဲကို အလွှာတစ်ခုနဲ့ဖုံးအုပ်ပေးနေတာ။ သူ့ငပဲခေါင်းလေးကို တစစနဲ့ ကျွန်တော့်ခရေဝထဲ ဖိသွင်းချိန် တစ်ကမ္ဘာကြာတယ်ထင်ရအောင် ငြင်သာတယ်။ သူစပြီး အထုတ်အသွင်း လုပ်ချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းက ညည်းညူသံတွေ တသိမ့်သိမ့်ထွက်မိရတယ်လေ။ အဆုံးထိဖိသွင်းလိုက် အကုန်ထုတ်လိုက် တစ်ချက်ခြင်းကစားနေတာ ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ထန်သထက်ထန်အောင်လုပ်နေသလိုပဲ။ မကြာပါဘူး ရင်းနီးပြီးသား တောင်းဆိုသံ အော်ညည်းသံတွေ အခန်းထဲလျှံကျလာပါပြီ။


ကျွမ်းကျင်လှတဲ့ အနှိပ်အနယ်တွေကြောင့် ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာသက်သောင့်သက်သာဖြစ်သွားသလို ချောဆီတွေပေလူးနေတဲ့ သူ့လက် ချောင်းများရဲ့ကလိမှုကြောင့် အာခေါင်ထဲခြောက်သွေ့ပြီး ရေဆာလာသလိုခံစားရစေတာ သူ့အစွမ်းဗျ။ သူ့အပြုအစုက အံအားသင့်စရာ ကောင်းသလို ကျွန်တော့ခြေချောင်းတွေ ကွေးကောက်စေတဲ့အထိ စိတ်လှုပ်ရှားရပါတယ်။ သူ့လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ကျွန်တော်အားအင်မဲ့ စွာပဲ ပြောင်းပေးတဲ့ အနေအထားအတိုင်း ပုံစံအမျိုးမျိုးလိုက်ပါနေတော့တာပါ။ သူ့ဆီးခုံနဲ့ ကျွန်တော့်တင်ပါးတွေရိုက်ခတ်တာ အသံတွေ ထွက်နေသလို တစ်ခါတစ်ခါ ထိုးကော်လိုက်တဲ့ သူ့ငပဲထိပ်ဟာ ကျွန်တော့် prostate ကိုဒက်ထိကလိပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းတွေ ဟာ မှေးမှိတ်နေမိရင်း ကျွန်တေ်ာတို့ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကြားလေတိုးမရအောင် သူ့ထွေးဖက်ထားမှုအပေါ်သာယာမိတယ်။  ပါးစပ်ဟပြီး အသက်ရှူမိရသလို အသံထွက်ညည်းဖြစ်တာ ထိန်းမရဘူးလေ။ သူ့အသုံးချမှုအပေါ် သာယာသလို ကျွန်တော်ဖန်မိတဲ့ ညတစ်ညကို ကျေနပ်ပါတယ်။


မိနစ်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ သူ့ငပဲကိုတဆုံးထိုးထည့်ပြီး မြင်းဒုန်းဆိုင်းစီးသလိုကြမ်းပါတော့တယ်။ အတွင်းထဲထိ ဆောင့်ဆောင့် သွင်းတာများ ကြက်သီးထမိတဲ့အထိပါ။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေ အစွန်ဆုံးရောက်အောင် တိုက်ချက်ဆင်နေတာ ရောက်လုလုအခြေအနေ မှာတော့ သူရပ်တန့်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ ခပ်ကုန်းကုန်းအနေအထားကနေ အိပ်ရာပေါ်ကျောခင်းအောင် ကျွန်တော့်ကိုယ်အနေအထားကို သူပြင်ဆင်ပေးပြန်တယ်။ ကျွန်တော့်ခြေတံနှစ်ဖက်ကို ခပ်ကားကားဖြစ်စေပြီး ဝတ်ထားတဲ့အတွင်းခံကို သူဆွဲချွတ်ပစ်တာပါ။ ကျွန်တော့် ငပဲခမျာလည်း မိုးပေါ်အသားကုန်ထောင်သလို ထိပ်ဝမှာအရည်ကြည်တွေတွဲလွဲခိုနေပါပြီ။ အိပ်ရာပေါ်ကိုသူတက်လာရင်း ခပ်ကားကား ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခြေထောက်တွေကြားဝင်ကာ လှေကြီးထိုးရိုးရိုးလှော်ခတ်ဖို့လုပ်ပါတယ်။ ကျွမ်းသလားမမေးနဲ့ ကျွန်တော့်ခရေ၀ အနေအထားမှန်ဖို့  သူကစားတာအနှောင့်အသွားလွတ်ဖို့  ပွတ်သပ်နှိပ်နယ်ရင်းလုပ်သွားတာ ငပဲကြီးတဆုံးဝင်မှ မျက်ဖြူလန်မိတယ်။ ကျွန်တော့် ဒူးနှစ်ဖက်ကိုကွေးစေပြီး ရင်ဘတ်မှာကပ်နေအောင် သူ့လက်အစုံနဲ့ဖိထားသေးတာ။ လမ်းကြောင်းမှန်သွားတာနဲ့ အမုန်းစွဲ ဗုံးကြဲတာများ  တဗြောင်းဗြောင်းအသံထွက်သလားပဲ။ အခုတော့ ကျွန်တော် အရပ်ပျက်မ၊ ကြိုက်ကုံး၊ ပြီးတော့ သူ့အတွက် အသုံးချခံ ပစ္စည်းဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။ မရှက်မကြောက်နိုင်တော့ဘူး ကျွန်တေ်ာ့ပါးစပ်က အသံစုံအော်ညည်းမိနေသလို သူ့ပါးစပ်ကလည်း အသက်ရှူသံ ခပ်ပြင်းပြင်းတွေ တရစပ်ထွက်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အိပ်ရာပေါ်ကိစ္စကို ယုံကြည်လွန်းသူပါ။ သို့သော်လည်း သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ လိမ့်ပါနေပြီး ငြင်းဆန်စကားမပြောနိုင်တော့ပါဘူး။


ကျွန်တော့်ငပဲ ခပ်မတ်မတ်မယ် အရည်ကြည်တွေစိုစွတ်နေပါပြီ။ ကျွန်တော့်တင်သားဆိုင်အတွင်းပိုင်းတနေရာစီက အထိဆုံးပွိုင့်ကို သူက ပညာသားပါပါ တိုက်ခိုက်နေတာကြောင့် ပြီးလုပြီးခင်အနေအထားခဏခဏခံစားရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲခမျာ ပြုစုမယ့်သူမရှိ တရမ်းရမ်း ဖြစ်နေပေမယ့် ကျွန်တော်စိတ်မခုရက်ပါဘူး။ ကျောခင်းထားတဲ့ အိပ်ယာခင်းတွေကို လက်တွေနဲ့ ကျွန်တော်ဆုပ်ခြေပြီး လူးလွန့်နေတာ ခဏတော့ ဘာမှမသိ လေဟာနယ်ထဲရောက်သွားသလို အသိစိတ်လွင့်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲကို သူ့လက်တွေနဲ့အားရပါးရဆုပ်ကိုင် ချိန်ကျမှ တစ်ခုခုခံစားရတော့မယ်ဆိုပြီး  အာရုံပြန်ရတာပါပဲ။ သူ့ပြုမူချက်တွေက ကျွန်တော့်ကို ရေငတ်တဲ့ခံစားချက်ရနေစေတုန်းပဲဗျာ။ သူ့လက်တွေရဲ့ပွတ်သပ် အစုန်အဆန်ထုထောင်းကစားမှုတွေက စက်တပ်ထားတဲ့အတိုင်းပေါ့နော်။ ခေါင်းနောက်ပြန်လှန်၊ ပါးစပ် အကျယ်ကြီးဟ၊ အိပ်ရာခင်းကို အသားကုန်အားပြုဆွဲကိုင်ပြီး ငပဲကနေသုက်ရည်တွေပန်းထည့်လိုက်တာ ကျွန်တော့်ရင်အုပ်အနှံ့ကော မျက်နှာပေါ်ကိုရော စိုရွှဲကုန်တယ်။ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုကြောင့် ခရေကြွက်သားတွေကို ရှုံ့ညှစ်မိတာ ထိုးသွင်းထားဆဲ သူ့ငပဲကိုဖျစ်ညှစ် သလိုမို့  ဆက်လက်ဆောင့်သွင်းဖို့ အချက်ပေးသလိုဖြစ်သွားရော။


ကျွန်တော်ရင်းနီးပြီးသား နာကျင်ခံစားချက်တွေဟာ ခပ်ဟဟဖြစ်နေတဲ့ ခရေဝထဲ အရှိန်တင်ပြန်ဝင်လာတဲ့ သူ့ပစ္စည်းကြောင့် နောက် တစ်ကြိမ် စိတ်တွေထန်လာရပါတယ်။ သူ့ငပဲကို အထုတ်အသွင်း  ဆက်လုပ်နေဆဲပါ။ အတော်ထိန်းနိုင်တဲ့ သူ့သဘာလေ။ ဗီဒီယို ရိုက်ချက်တွေလို အခန်းစဉ်အလိုက် သရုပ်ဆောင်နေတဲ့အတိုင်း သာသာယာယာ လှုပ်ရှားနေတာ ငါးစက္ကန့်မကြာ အထွဋ်အထိပ် ခံစားချက် ပြန်ပြန်ရောက်တယ်။ သုက်ရည်ထွက်ထားတာကြောင့် မမာတော့သော်လည်း  တရမ်းရမ်းဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ငပဲရယ် သူ့ငပဲဆောင့်သွင်းချက်ကြောင့် နာသလိုလိုနဲ့ လန့်ဖြန့်ရင်း ခရေကြွက်သားကို ညှစ်ညှစ်လိုက်မိတဲ့ ကျွန်တော့်အဖြစ်ရယ်က အပြန်အလှန် စည်းချက်ကိုကျလို့။ အသက်ခပ်ပြင်းပြင်း အငမ်းမရရှုနေမိတာကို  လျော့ချလိုက်တော့ ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံးမလှုပ်မယှက်ဖြစ်ရော။ အပြင်းအထန်ထကြွလှုပ်ရှားနေတဲ့ ကျွန်တော့်စိတ်အစဉ်ဟာ တဖြည်းဖြည်းလျော့ကျလာကာ သက်သောင့်သက်သာခံစားချက်က ပြန်လည်ခံစားရစပြုလာတယ်။ ခေါင်းတလည်လည် ရင်တမမနဲ့ ကျွန်တော့်ချစ်သူသစ်ရဲ့ အေးဆေးသက်သာထိုးသွင်းဆက်ဆံနေမှုကို မငြင်းဆန်မိသေးဘူး။ ကျွန်တော့်ငပဲကိုင်ကစားတာကို သူရပ်လိုက်ပြီး သူထိုးသွင်းဆက်ဆံရတာအဆင်ပြေအောင်  အနေအထားပုံစံ တစ်ခုပြောင်းဖို့ဖန်ပါတယ်။ သူသည်လည်း ဇာတ်လမ်းအဆုံးသတ်တော့မယ်ဆိုတာ အသက်ရှုသံပြင်းထန်လာမှုရယ် အော်ညည်းသံ  တွေရယ် စည်းချက်မညီတော့တဲ့ သူ့ထိုးသွင်းဆက်ဆံပုံတွေကြောင့် အတတ်ပြောနိုင်ခဲ့တာပါပဲ။ ကျွန်တော့်ခရေဝခမျာလည်း  အနည်းငယ်ထုံကျင်စပြုနေပေမယ့် သူထိုးသွင်းဆက်ဆံနေမှုကိုတော့ အတွင်းပိုင်းကခံစားနေမိဆဲပါ။ အာ….တကိုယ်လုံး ငှက်မွှေးနဲ့ ကလိထိုးသလို လွှမ်းခြုံခံစားရတယ်။ အရည်ကြည်စို့ထွက်စပြုလို့ထင် ငပဲကိုသူဆွဲထုတ်ရင်း စွပ်ထားတဲ့ ကွန်ဒုံးကိုဆွဲချွတ်တယ်။ စက္ကန့် မခြားဘူး သူ့သုက်ရည်တွေ ပျံထွက်လာတာများ ကျွန်တော့်မျက်နှာနဲ့ ရင်အုပ်ပေါ်ကို ဖွေးကနဲ ဖွေးကနဲပဲရယ်။ သူ့လက်ကို ခပ်သွက်သွက်ကစားတာများ  ငရုပ်သီးထောင်းတဲ့အတိုင်းပဲဆိုတော့ သုက်ရည်တွေက အဆက်မပြတ်လာစင်တာပေါ့။ သူ့သုက်ရည်တွေ နဲ့ ကျွန်တော့်သုက်ရည်တွေ ပေါင်းစပ်ကာ ကျွန်တော့်အရေပြားအနှံ့လိမ်းကျံထားသလိုဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး ကျေနပ် ကြည်နူးမှုကိုယ်စီခံစားကြရသလို ငုံ့ကိုင်းကာ နှုတ်ခမ်းအစုံအားနမ်းရှိုက်လာတဲ့ သူ့အသက်ရှုသံက အနိမ့်အမြင့်မညီတာသိရတာ မဆိုးပါဘူး။ ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံး ပေပွနေခဲ့သလို ပူထူနာကျင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခရေဝကိုလည်း  အပူငြိမ်းအောင်လုပ်ဖို့လိုနေပြီ။ ကျွန်တော့်အတွင်းစိတ်တွေလည်း နေရာမှန်ပြန်ရောက်လာသလို  ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ပြန်ပူးပေါင်းပြီပေါ့နော်။ နောက်ဆုံး သူထရပ်ရင်း ရေချိုး သန့်စင်ဖို့ ရေချိုးခန်းဆီထွက်သွားပါတယ်။ နာရီကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး သူ့အခန်းထဲကျွန်တော့်ကိုဆွဲခေါ်ချိန်ကနေ ပြီးဆုံးချိန်ထိ (၇၃)မိနစ်တိတိကြာခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိတယ်။ သိပ်ပြီးမကြာသလို ခံစားရပါရဲ့။


သူရေချိုးနေတဲ့ ရေပန်းအောက်ကို ကျွန်တော်လည်း ဝင်ရပ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ထွေးဖက် မိကြရင်း ပြုံးရယ်ကာ အချင်းချင်းဆပ်ပြာတိုက်ပေးမိရော။ အခြားထူးထူးထွေထွေထပ်မံမလုပ်ကြဘဲ ကြေးပြောင် ဆပ်ပြာပြောင်အောင် ဆေးကြောပေးရုံပါပဲ။နှစ်ဦးသား တစ်ကိုယ်လုံးခြောက်သွေ့အောင်သုတ်သင်ပြီးကြချိန်မှာတော့ သူ့အိပ်ရာဆီ ကျွန်တော့်ကိုပြန်ခေါ်လာ ပါတယ်။  မွေ့ယာရဲ့တစ်ဖက်မှာ  ကျွန်တော့်ကိုလဲလျောင်းစေပြီး အခြားဖက်မှာ သူဝင်အိပ်တယ်။ အဝတ်မဲ့သူ့ကိုယ်ခန္ဓာရဲ့အထိအတွေ့ ကိုကျွန်တော်ခံစားရပါတယ်။ များမကြာခင်မှာ နှစ်ယောက်စလုံးအိပ်မောကျသွားကြတာပါပဲ။ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်တွေ ပြတင်းတံခါး ကတစ်ဆင့် ခုန်မဝင်လာခင်အထိ မလှုပ်မယှက်လဲလျောင်းနေကြတာပါ။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာနောက်ပိုင်းကို မာတောင့်တောင့်သူ့ပစ္စည်း လာကလိချိန်မှာ မနိုးတဝက်နိုးတဝက်ပဲရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော်နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ သူ့ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်လိုက်ပြီး မာတောင့်နေတဲ့ သူ့ငပဲကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကြွက်သားတွေက အရှိန်မသေသေးတာလား အလိုက်သင့်နိုးကြွလာတာလားမသိ တင်ပါးတွေကို တလှုပ်လှုပ်ကစားရင်း ရှေ့တိုးနှောက်ငှင် ခပ်ဖြေးဖြေးလုပ်ပါရော။ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်လက်အစုံထဲ ငပဲအထိုးအသွင်းလုပ်နေတဲ့သူဟာ အပြည့်အဝမနိုးထသေးဘူးလေ။ ကျွန်တော်မလိမ်ချင်ဘူးရယ် သည်အခြေအနေက အလွန်အကျူး စိတ်တွေထန်စေတာပါ။ သူလုပ်နေတာကို အရှိန်မသေအောင် အလိုက်သင့်ကစားပေးနေတော့ သူ့ပစ္စည်းဟာ တဖြည်းဖြည်းပိုထွား လာပါတယ်။ အိပ်ရာခင်းအစွန်နားမယ် လက်နေသော ကွန်ဒုံးအချို့နဲ့ ချောဆီဘူးလေးတွေတွေ့လိုက်ချိန် ရင်ထဲမှာ လှိုက်ကနဲခုန်သွား တယ် လိုချင်တာရတော့မယ့်ကလေးတစ်ယောက်လိုပေါ့နော်။ လွတ်နေတဲ့ အခြားလက်တစ်ဖက်ကနေ ချောဆီဘူးယူကာ အနည်းငယ် ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ခရေဝမှာရွှဲရွှဲလေးလူးလိုက်ပါတယ်။ ထိုးသွင်းဆက်ဆံတဲ့အခါ အလိုက်သင့်ဖြစ်အောင် လက်ချောင်းအချို့နဲ့နှိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းပွင့်ဖို့ လုပ်သေးတာပါ။ ကွန်ဒုံးတစ်ခုကိုယူ အစွန်းအားသွားနဲ့ ဂရုတစိုက်ကိုက်ဖွင့်သူ့ငပဲကိုစွပ်လိုက်ချိန်မယ် သူနိုးလာပါရဲ့။ ကွမ်းသီးခေါင်းလေးကနေ အခြေထိအောင် သေချာလေးဆွဲချဝတ်ပေးလိုက်ရင်း ချောဆီအချို့ကိုပါသုတ်လိမ်းပေးလိုက်တယ်။ ခပ်တုတ်တုတ် သူ့ငပဲကို ကိုင်ကစားရတာ ရင်ထဲ ပုစွန်ဆိတ်ခုန်ခုန်နေရော။


ကျွန်တော့်ကိုယ်အနေအထားကို သူသွင်းလို့အဆင်ပြေအောင်ပြောင်းပေးပြီးချိန်မှာတော့ မီးရှူးမီးပန်းတွေ တကယ်ကြီးပစ်လွှတ်လိုက် သလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ခရေဝထဲ ကွမ်းသီးခေါင်းလေးမြုပ်ရုံရှိသေး သူက တဆုံးဖိသွင်းချလိုက်တာလေ။ သူဆောင့်ဆောင့်သွင်းချိန် တိုင်း သူ့တင်ပါးဆုံကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့အားပြုလှမ်းကိုင်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီဆွဲဆွဲယူမိတာ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ကြာမယ်။ အဲ spoon position အနေအထားပေါ့။ သူလုံးလုံးလျားလျား နိုးထနေပြီဆိုတာ သံသယရှိစရာမလိုတော့ပါဘူး။ အစကတော့ ခပ်ဖြေးဖြေးဆိုပေမယ့် နောက်ပိုင်း သူ့လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အသံတွေကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ထွက်လာရတာလေ။ စွမ်းအားပြည့်သူ့ဆောင်ရွက်ချက်တွေက ကျွန်တော့်ကို ရူးသွပ်သွားအောင် မွှေတာများရက်စက်တယ်။ ခပ်မြန်မြန် သုက်ရည်မထွက်သွားစေချင်ဘူး ဆက်လုပ်ပေးစေချင်မိတယ်ဗျ။ နံနက်ခင်း ချစ်စခန်းဖွင့်နေတာ သူ့ငပဲကြီးကို ကျွန်တော့်ဖင်ထဲတဆုံးထည့်ကာ ငြိမ်သက်ခြင်းနဲ့ အဆုံးသပ်ပါတယ်။ ဘာသံမှမထွက် သူငြိမ်သက်နေတာ အတော်ကြာတယ်။ ပြီးမှ ပလွတ်ကနဲမြည်အောင် သူ့ငပဲဆွဲထုတ်ပြီး  အိပ်ရာပေါ်ပက်လက်ပြန်အိပ်တယ်လေ။ ကျွန်တော်လည်း အိပ်ရာပေါ်ကျောပြန်ခင်းလိုက်ချိန်မှာ ပေါင်ကြားက ညီဘွားကတော့ မိုးပေါ်ကို ဒုံးပျံတစ်စင်းလိုထောင်နေပါတယ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တာဝန်ယူဦးတဲ့။ သူ့ငပဲက ကွန်ဒုံးကို အသာဆွဲချွတ်ပေးလိုက်ရင်း ပေလူးလာတဲ့ သူ့သုက်ရည်အချို့ကို ကျွန်တော့် ငပဲမှာလူးကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အာသာပြေဖို့စလှုပ်ရှားခဲ့ပါတယ်။ မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားရင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပျော်နေရတာပေါ့။ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို အဆက်မပြတ်အော်ညည်းရင်း အသက်ရှူသံခပ်ပြင်းပြင်းနဲ့ လှုပ်ရှားနေသမျှ အပြာဇာတ်ကားကြည့်နေသလို သူက ငေးကြည့်နေပါတယ်။ ဖျော်ဖြေသူ ကျွန်တော်ပေါ့။ သုက်ရည်ပန်းထွက်ချိန်မှာတော့ မိန်းကလေးတွေအော်ညည်းတတ်သလို အင်း အဲလုပ် လိုက်ပြီး ပေါင်တံတွေကို ကားပစ်လိုက်တယ်။ မနေ့ညက ထုတ်ထားလို့ထင့် ကျွန်တော့်သုက်ရည်က ထင်သလောက်မများဘူး။ အိပ်ရာဘေးက တဘက်တစ်ထည်နဲ့ သုတ်သင်သန့်စင်လိုက်ကြကာ နှစ်ဦးသားထထိုင်ကြပါတယ်။


နှစ်ယောက်သား စကားစမြည်အနည်းငယ်ပြောပြီးမှ အဝတ်အစားဝတ်ဆင်လိုက်ကြတယ်။ ဆက်သွယ်ဖို့ ဖုန်းနံပါတ်တွေ အပြန်အလှန် လဲလှယ်ကြကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ကြဖို့ပြောခဲ့တယ်။ သူအရင်က သည်လို မချိန်းဆိုဘူး မဖန်ဖူးဘူးတဲ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေ စိတ်ထန်လာချိန်ဆို တစ်ယောက်ယောက်တော့ လိုချင်မိတယ်လို့ပြောသဗျ။ သူလိုအပ်ချိန်တိုင်း ကျွန်တော့်ကို ခေါ်ဖို့နဲ့ ကျွန်တေ်ာတို့နှစ်ယောက်ကြား သည်ကိစ္စကို အလဟဿမဖြစ်စေဖို့ မှာခဲ့ပါတယ်။


အား…..GOOD MORNING!!


Alex Aung (4 October 2020)


 (Zawgyi) 

Twink in Heat 




စေနေန႔ညတစ္ညမွာ ဘာအစီအစဥ္မွမရွိဘဲ တစ္ေယာက္တည္းဗ်ာမ်ားပူေလာင္ေနပါတယ္။ 21+ ရုပ္ရွင္ေတြရယ္ sex toys ေတြရယ္ ရွိေနရင္  ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေက်နပ္မႈရွာေနလို႔ရမယ္ ကၽြန္ေတာ္ထင္ခဲ့တာပါ။ Twitter နဲ႔ Tumblr အသံုးျပဳျပီး  hardcore  porn အခ်ိဳ႔ကိုၾကည့္၊ အမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕နဲ႔ စကားစျမည္ေျပာ၊ ခပ္ထြားထြား dildo တစ္ခုအသံုးျပဳ အာသာေျဖရင္း တစ္နာရီေလာက္အၾကာမွာ ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ screen ေပၚ သုက္ရည္ေတြပန္းထုတ္ ပက္ျဖန္းပစ္လိုက္မိတယ္။ ငပဲတစ္ေခ်ာင္းေလာက္ အလြန္အမင္းလိုအပ္တာမ်ား ယခင္က မရဘူး မသံုးဘူးတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ျဖစ္မယ့္ gay ကလပ္တစ္ခုကို တစ္ေယာက္တည္းသြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္နဲ႔ မခ်ိန္းခင္၊ မေတြ႕ခင္ ကၽြန္ေတာ္ျပဳလုပ္ျပင္ဆင္ေနၾကအတိုင္း ေရမိုးခ်ိဳးသန္႔ရွင္း၊ အေမႊးအမွ်င္ ေတြရိတ္၊ တင္ပါးလွလွေတြထင္းေနေစမယ့္ ေဘာင္းဘီကို၀တ္ဆင္၊ Versace Eros Flame ေရေမႊးေလးနဲ႔ အနားသတ္လိုက္တယ္။ သည္ည အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ရွင္က skinny jeans နဲ႔ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ကြက္တိ တီရွပ္အက်ႌတစ္ထည္ေပါ့။ အဲ….Gym မွာအထူးတလည္ ေလ့က်င့္ထားတဲ့ တင္သားဆိုင္ေတြ၀င့္ၾကြားေစမယ့္ အျပာေရာင္ briefs ေဘာင္းဘီကို မ၀တ္မျဖစ္၀တ္ခဲ့ေသးတယ္။ ဦးေခါင္းကေန ေျခဖ်ားအထိ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ႏွစ္ၾကိမ္တိုင္ ကၽြန္ေတာ္စစ္ေဆးခဲ့တာပါ။  


သန္းေခါင္ယံမတိုင္ခင္ နည္းနည္းပဲလိုတဲ့အခ်ိန္က်မွ ကၽြန္ေတာ္ ကလပ္တစ္ခုကိုသြားခဲ့ပါတယ္။ ကလပ္ထဲ၀င္ဖို႔ လူတန္းရွည္ၾကီးတစ္ခု ျဖစ္ေနျပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲလက္ႏွစ္ဖက္ထည့္လ်က္ တန္းစီရတယ္ေလ။ အမ်ိဳးသားငနဲေတြ အုပ္စုလိုက္ အေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႕ရတယ္။ သူတို႔မ်က္လံုးေတြဟာ အိပ္ခန္းထဲဇြတ္သြင္းမယ့္အထာေတြနဲ႔ရယ္။ သူတို႔ထဲက အခ်ိဳ႕လူေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မ်က္လံုးနဲ႔ စစ္ေဆးေရး၀င္ေနၾကတာကို ကၽြန္ေတာ္ရိပ္မိတယ္။ ကပြဲၾကမ္းျပင္ေပၚတက္ျပီး  လူၾကားထဲထင္းေအာင္ဖန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္မိေရာ။ မိနစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ ေ၀့၀ိုက္လႈပ္ရွားတုန္ခါေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခါးရယ္ တင္သားဆိုင္ေတြကို  ေငးစိုက္ၾကည့္ၾကတဲ့ ငနဲအေတာ္မ်ား မ်ားကို  ပိုက္ကြန္ပစ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ဗ်။ ကၽြတ္ရြေနတဲ့ အသားကင္ၾကီးကို စားေတာ့၀ါးေတာ့မယ့္အတိုင္းၾကည့္မိသလို သူတို႔၀ိုင္းၾကည့္ေနၾက တာပါ။ ဒီေဂ်ရဲ႕ တီးလံုးသံအနည္းငယ္ေျပာင္းသြားခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မကေတာ့ဘဲ စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ခပ္လန္းလန္းဘဲတစ္ေယာက္ အနားကို မေယာင္မလည္သြားထိုင္လိုက္ပါတယ္။ သူ႔ေပါင္ၾကားက ငပဲၾကီးက ထင္သာျမင္သာျဖစ္ေလာက္ေအာင္ခံုးထေနတာမ်ား ၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီေပါက္ထြက္မတတ္ဗ်ာ။ အဲ့ေတာ့ မေယာင္မလည္နဲ႔ပါပဲ သူ႕ေပါင္ေပၚတက္ထိုင္ကာ တင္ပါးေတြကို ေ၀့၀ဲ ကစားလိုက္တယ္။ သူ႕လက္အစံုဟာ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ျငင္ျငင္သာသာပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ျပီး လူေတြေရွ႕မွာတင္ခ်စ္ပြဲ၀င္ေတာ့ မယ့္အတိုင္း ၾကမ္းပါေတာ့တယ္။ သူ႕ဘက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ခြထိုင္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ အနမ္းျပင္းျပင္းရရွိလိုက္ရင္း သီခ်င္းတီးလံုးသံနဲ႔ အတူ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေရာ။ မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာ ခႏၶာကိုယ္ခ်င္း ပူးကပ္ေနခ်ိန္ သူ႕အ၀တ္အစားေတြအကုန္ခၽြတ္၊ သူ႕ငပဲၾကီး ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြၾကားေရာက္ေစခ်င္စိတ္ေတြ ျပင္းထန္လာတယ္။ သူေပးတဲ့အနမ္းေတြေၾကာင့္ ရီေ၀ေ၀ျဖစ္ရသလို ကၽြန္ေတာ့္ ဒူးေတြလည္း မတ္တပ္မရပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ အားနည္းကုန္တယ္။ သူ႕အက်ႌေကာ္လံကို အနည္းငယ္ဆြဲမလိုက္ကာ နားရြက္နားကပ္ျပီး ေလသံတိုးတိုးနဲ႔ ‘သည္ေနရာကေန ငါ့ကိုေခၚထုတ္မသြားခ်င္ဘူးလား’ လို႔တိုက္ရိုက္ေျပာလိုက္တယ္ဗ်။


ကလပ္ထဲမွာ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းျပီးေနာက္မွာ တစ္ခုခုမျပည့္စံုသလိုကၽြန္ေတာ္ခံစားလာရျပီး ခပ္လန္းလန္းငနဲေတြထဲက တစ္ေယာက္ေလာက္နဲ႔ ထြက္သြားခ်င္ေနခဲ့တာေလ။ သူ႕ၾကည့္ရတာ အသက္ သံုးဆယ္၀န္းက်င္၊ ကိုယ္ခႏၶာက  ေတာင့္ေတာင့္ တင္းတင္း၊ ဆံပင္ေတြကလည္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္၊ မ်က္ႏွာမွာေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး၊မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြရိပ္ထားတာေၾကာင့္ အနည္းငယ္စိမ္းျမ ေနပါတယ္။ သူကၽြန္ေတ္ာ့လက္တစ္ဖက္ကိုဆြဲကိုင္ကာ သူ႕ကားရပ္ထားရာဆီ လမ္းေလွ်ာက္ေခၚေဆာင္သြားတယ္။ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ စကားေပါသူေတြျဖစ္လာၾကေပမယ့္ ကိုယ္ေတြအေၾကာင္း ခပ္ျမန္ျမန္ပဲေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကျပီး  ဘာေတြလုပ္ၾကမယ္ ဆိုတာေကာ ညွိျဖစ္ၾကတယ္ေလ။ သူ႕ကားထဲေရာက္ေတာ့ ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္တာ တကယ့္ Mercedes Sedan ေနာက္ဆံုးေပၚ အသစ္ဆက္ဆက္တစ္စင္းျဖစ္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ သူ႕အေျပာအရ သူေနတဲ့ေနရာနဲ႔သိပ္မေ၀းဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခ်ိန္မဆိုင္း သူ႕ေပါင္ခြဆံုရွိရာကို လက္လွမ္းလိုက္တယ္။ ရက္သတၱပါတ္လံုး သူလိင္မဆက္ဆံရေသးတဲ့အေၾကာင္း၊ တေနကုန္ ဘယ္လိုေတြထန္ ေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ရင္ခုန္ရေအာင္ေျပာျပတာ ကၽြန္ေတာ့္အသက္ရွဴသံေတြမွားလာေရာ။ တစ္ေယာက္စိတ္ တစ္ေယာက္ အထာ ေပါက္စြာ ႏွစ္လိုလက္ရ အျပံဳးဖလွယ္မိၾကတဲ့ အခိုက္အတန္႔ပါ။ သူေနတဲ့ ကြန္ဒိုအခန္းက သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ အထားအသိုက ထူးျခား တယ္။ ကားေပၚဆင္းကတည္းက ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုမလႊတ္တာ သူ႕အခန္းထဲ၀င္တာေတာင္ အိပ္ခန္းထဲကိုတန္းေခၚသြားတာ အခ်ိန္မရွိ ေတာ့တဲ့အတိုင္းေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ရာနားမယ္ အ၀တ္မခၽြတ္ခင္တေလ်ာက္လံုး သူနမ္းတာမ်ား မက္မက္စက္ စက္ဗ်ာ။


ပထမဆံုး ကၽြန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့ ရွပ္အက်ႌခၽြတ္ကာ သူၾကည့္ဖို႔ရပ္ေနလိုက္တယ္။၀တ္ထားတဲ့  ဂ်င္းေဘာင္းဘီက  ၾကယ္သီးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တစ္လံုးျခင္း ခပ္ေျဖးေျဖးစျဖဳတ္ရင္း ေဘာင္းဘီကို ေျခေထာက္ကေနဆြဲခၽြတ္ကူဖို႔ သူ႕ကိုေျပာလိုက္ပါတယ္။ အိပ္ရာေပၚကို ပက္လက္လွဲခ်လိုက္ျပီး ေျခေထာက္ေတြကိုေထာင္ေပးလိုက္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ဂ်င္းေဘာင္းဘီေျခပိုင္းေတြကို သူဆြဲခၽြတ္ယူျပီးေနာက္ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္ေျခတံႏွစ္ဖက္ကို ကားေအာင္လုပ္ပစ္ေရာ။ အသားနဲ႕ကပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို သူ ခဏၾကည့္ေနျပီးခ်ိန္မွ တစ္ဖက္ကိုလွိမ့္ေမွာက္လိုက္ကာ ခပ္ကုန္းကုန္းအေနအထားနဲ႔ အတြင္းခံကိုဆြဲခ်ကာ တင္ပါးေတြကိုျပ ေပးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အကုန္းအကြကို သူၾကည့္ေနျပီးမွ ၀တ္ထားတဲ့ သူ႕အက်ႌကိုခၽြတ္ပါေတာ့တယ္။ မ်က္လံုးေတြ ၀င္း၀င္းေတာက္ ကာ အေရာင္လက္လာရပါျပီ။ သင့္ရင္အုပ္ေတြဟာ ထုထည္နဲ႔၊ ဗိုက္သားေတြဟာလည္း ေပါင္မုန္႔တံုးေတြစီထားတဲ့အတိုင္း ဖုထစ္လို႔၊ အေမႊးအမွ်င္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နည္းပါတယ္။ လိင္ကိစၥအတြက္ ခ်ိန္းဆိုေတြ႕ဆံုတာမ်ိဳး သိပ္အသားမေပးဘဲ ကိုယ္ကာယၾကံ့ခိုင္ေရးကို ၀ါသနာပိုအေလးေပးခဲ့တာလို႔ သူကေျပာတယ္။ အျပံဳးလဲ့လဲ့နဲ႔ အရွက္သည္းသလိုျပံဳးျပတဲ့ သူ႕နံေဘးကို ကၽြန္ေတာ္ထရပ္လိုက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္မက္မက္စက္စက္နမ္းပစ္တယ္။ သူ႕ရင္အုပ္ကိုလည္း လက္ေတြနဲ႔ အသာအယာပြတ္သပ္ခံစားရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ေဘာင္းဘီက ခါးပတ္ကို ဆြဲျဖဳတ္ေပးလိုက္တယ္။ သူ႕ညီဘြားကေပးလာမယ့္ အရသာကို ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္မိျပီ။



သူ၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ေျမေပၚပံုက်သြားေတာ့ ၀တ္ထားတဲ့အတြင္းခံမယ္ အထုပ္အထည္လိုက္ၾကီးက ျမင္ကြင္းထဲမွာ  ထိုးထုိးေထာင္ေထာင္ၾကီးကိုျဖစ္လို႔ပါပဲ။ ေဘာင္းဘီကေနေပါက္ထြက္ေတာ့မတတ္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲကိုအေပၚကေန လက္နဲ႔အုပ္ကိုင္ျပီး အသာအယာညွစ္ျပဳလိုက္ရင္းမွ သူ႕ေရွ႕မွာဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ပါတယ္။ ေဘာင္းဘီအနားသပ္ေမ်ာ့ၾကိဳးထဲကို ကၽြန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္း ေလးေတြ တရြရြထိုးသြင္းလိုက္ျပီး ဒူးေရာက္သည္အထိ ဆြဲခ်ပစ္မိတာေပါ့။ တင္းေတာင့္ေသာ  သူ႕ေပါင္သားေတြကို လက္နဲ႔အသာ ဖ်စ္ညွစ္ၾကည့္ရင္း ေမြးရာပါပစၥည္းအစံုအား စမ္းသပ္ျပန္ေရာ။ ရွစ္လက္မနည္းပါး မတ္ေထာင္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲဟာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသား ဆီ ညြန္ျပေနတာ တဆတ္ဆတ္ေတာင္တုန္သလား ထင္ရတယ္။ ထိပ္အေရျပားျဖတ္ထား၊ လံုး၀န္းၾကည့္ေကာင္းေသာငပဲေခါင္း၊ စိတ္ေက်နပ္စရာ တုတ္ခိုင္မႈ၊ ျပီးေတာ့ ေထာင္ထေနတဲ့ေသြးေၾကာေတြဟာ အတံတေလ်ာက္မွာ ထင္သာျမင္သာရွိေနတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ဟလိုက္ရင္း သူ႔ပစၥည္းထိပ္ပိုင္းကိုသြင္းကာ စတင္အလုပ္ရႈပ္လိုက္ပါတယ္။ လွ်ာေႏြးေႏြးကို အျပား လိုက္ထုတ္ရင္း အတံတေလ်ာက္ အစုန္အဆန္ကလိလိုက္တာ ခဏအၾကာမွာေတာ့ ရႊဲရႊဲစိုစျပဳလာတယ္ဗ်။ ပထမဆံုးအၾကိမ္သူ႕အတြက္ ၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္စြမ္းရည္ကို သူေက်နပ္ပံုက တင္ပါးေတြကို က်စ္က်စ္လိုက္သလို ေျခဖ်ားေလးေတြလည္း တစ္ခါတစ္ခါ ဆတ္ကနဲ ခါသြားတယ္။ ‘Deep throat’ ကို ကၽြန္ေတာ္စြမ္းသေလာက္ၾကိဳးစားၾကည့္မယ္ စိတ္မေက်နပ္ရင္လည္း သည္းခံဖို႔ေျပာလိုက္ ေတာ့ သူကေခါင္းပဲျငိမ့္ျပတယ္ေလ။ လတ္ဆတ္သန္႔ရွင္းတဲ့ သူ႕အသားေခ်ာင္းၾကီးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ပြတ္တိုက္ျပီး အာခံတြင္းထဲ တျဖည္းျဖည္းနစ္၀င္လာခ်ိန္ ထိပ္၀ကေန အရည္ၾကည္အခ်ိဳ႕စိမ့္ထြက္ေနတာကို လွ်ာကေန အာရံုခံစားမိပါတယ္။


ခ်ိဳခ်ဥ္တစ္လံုးကိုစုပ္ရသလိုပဲ သူ႕အရသာကတစ္မ်ိဳးဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစြမ္းေၾကာင့္ သူ႕ပါးစပ္ကညည္းညဴသံေတြ ဆက္တိုက္ထြက္ လာတယ္။ ပါးစပ္ထဲကေန အသာဆြဲထုတ္ရင္း လက္ကစားခ်ိန္ခဏယူကာ အသက္ရွဴဖို႔ အခ်ိန္အနည္းငယ္ယူရတာေတာ့ရွိတာေပါ့။ ျပီးမွ  မေလာဘဲ အေႏွးျပကြက္အတိုင္း လည္မ်ိဳထဲေရာက္သည္အထိ ျပန္အသြင္းထုတ္လုပ္ပါတယ္။ သူကလည္းအျငိမ္မေနပါဘူး အလိုက္သင့္ ျပန္ဆြဲထုတ္ကာ ငပဲၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲထိ ေလ်ာသြင္းရင္း ပါးစပ္ကလည္း ေအာ္ဟစ္ညည္းညဴတာ မာန္ပါတယ္ဗ်။  သူ႕ဆီးစပ္ ကအေမႊးပြပြေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ေခါင္းကို လာကလိခ်ိန္က်ေတာ့ ရွည္လ်ားလွတဲ့ပစၥည္း အဆံုးထိသြင္းႏိုင္ျပီလို႔ ဂုဏ္ယူမိတယ္။ အဆံုးထိျပန္ဆြဲထုတ္ရင္း အသက္ရွဴလိုက္ တျဖည္းျဖည္းျပန္ငံုရင္းမွ အေျခထိကပ္ေအာင္လုပ္လိုက္ကစားတာပါပဲ။ အထုတ္အသြင္း  ခ်ိန္သားကိုက္ အဆင္ေျပလာေတာ့ ငနဲေလးက ေခါင္းကိုေမာ့ျပီး feel ယူတယ္ေလ။ ခပ္ျပင္းျပင္း အသက္ရွဴရႈိက္ရင္း သူ႕ငပဲတစ္ေခ်ာင္း လံုးကို ဘယ္ငနဲကမွ အဆံုးထိမငံုႏိုင္ေၾကာင္း ၀မ္းေခါင္းသံနဲ႔ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သမွ် ပညာကုန္ဆက္သံုးသလို သူကလည္း အစြမ္းကုန္ညည္းညဴတာ အသံက်ယ္တာမ်ား ေလာ္စပီကာအတိုင္းပါ။ ေနာက္ထပ္ စကၠန္႔ႏွစ္ဆယ္အၾကာမွာေတာ့ သူျပီးေတာ့မယ့္အေၾကာင္း  ေအာ္ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သိရွိရိပ္မိတာေၾကာင့္  ငပဲကိုအာေခါင္ထဲကဆြဲထုတ္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းသားေလးနဲ႔ ထိပ္ေခါင္းကိုခပ္တင္းတင္းညွပ္ထားရင္း သူ႕အတံကိုပြတ္သပ္ကစားေပးကာ သူကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ထိန္းကိုင္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္သူကိုင္လိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ပမာဏတစ္ခုေလာက္ရွိမယ့္ သူ႕သုက္ရည္ေတြကို  ပန္းထုတ္ပါေတာ့တယ္။ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္စြာပဲ သူ႕ငပဲကထြက္သမွ်အရည္ေတြ တစ္စက္မက်န္ေတာ့တဲ့အထိ လွ်ာနဲ႔ ၀ိုက္ယူကာ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳခ်မိတယ္။ ေနာက္ဆံုးဇာတ္သိမ္း အရွိန္ေသခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕လက္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေခါင္းေပၚကဖယ္သြား သလို ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ငပဲကိုလက္လြတ္ရင္း မတ္တပ္ရပ္လိုက္တာေပါ့။ ေၾကာက္စိတ္ေတြအေ၀းေျပးသြားသလိုပဲ ရင္ထဲ တလႈိက္လႈိက္ ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္မိတယ္ဗ်။  ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းတာက သူ႕မွာေနာက္ထပ္အစီအစဥ္ေတြရွိေနခဲ့တယ္ေလ။



စကၠန္႔အနည္းငယ္ၾကာသည္အထိ အသက္၀၀ရွဴျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတ္ာ့အာစြမ္းလ်ာစြမ္းကို သူခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ သူထပ္ေသာက္ခ်င္ေသးလို႔ ကၽြန္ေတာ့္လည္း လိုက္ေသာက္ဖို႔ဖိတ္ေခၚတယ္ဗ်။ သူနည္းနည္းေလးမွ အရွက္အေၾကာက္မရွိစြာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမယ္ ကိုယ္တံုးလံုးနဲ႔ ေရခဲအနည္းငယ္ထည့္ထားတဲ့ ဖန္ခြက္ထဲကို ၀ီစကီငွဲ႔ထည့္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ ၀တ္ထားတဲ့အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို ပင့္တင္ အေနအထားျပင္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းတ၀ိုက္ကို ေရစိုတစ္ရွဴးနဲ႔ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္း သူ႕ေနာက္လိုက္သြားပါတယ္။  အလာပသလာပ ဟိုသည္စကားဆိုရင္းမွ ၀ီစကီကို  တစ္ခ်က္တည္းေမာ့ေသာက္တဲ့ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ေငးမိေရာ။ သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြက အတြင္းက်က် မဟုတ္ေပမယ့္ သိခ်င္စိတ္ျပင္းပ်ပံုရတယ္ဗ်။ စားပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတူထိုင္ရင္းစကားစျမည္ခဏေတာ့ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ခြက္ေလာက္ေမာ့ျပီးမွ ေရတစ္ခြက္ေသာက္တယ္။ လည္ေခ်ာင္းထဲ ပူဆင္းသြားျပီး သုက္ရည္အရသာရွင္းလင္းသြားတာ ေက်းဇူးတင္ရ မယ္။ ၾကည့္စရာမရွိ သူ႕ေပါင္ၾကားက ဟိုသည္ရမ္းေနတဲ့ငပဲကို မ်က္စိအစာေကၽြးမိေရာ။ တစ္ခ်ိန္လံုးလိုလို ျပံဳးေနမိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕စကားလံုးေတြမွာ စီးေမ်ာေနတာ အေတာ္ၾကာတယ္။ သူေသာက္လို႔လည္းျပီးေရာ ေရသန္႔ပုလင္းႏွစ္ခုဆြဲယူျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိပ္ရာဆီျပန္ဦးတည္လိုက္ၾကတယ္။ 


ကၽြန္ေတာ္ ေမြ႕ယာေပၚမယ္ အသာေမွာက္ျပီး လဲေလ်ာင္းခဲ့သလို သူသည္လည္း ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးမယ္ ေဘးတေစာင္းလွဲျပီး မိနစ္ အနည္းငယ္ၾကာျငိမ္ေနမိတယ္ေလ။ သူ႕ဘက္ကို ကၽြန္ေတာ္ငဲ့ေစာင္းၾကည့္ေတာ့ ေပါင္ၾကားကငပဲက ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ေမွာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာျပင္ေပၚ ခြထိုင္လိုက္ျပီး ေနာက္ေက်ာနဲ႔  ပခံုးတ၀ိုက္ကို သူေကာင္းေကာင္းႏွိပ္နယ္ ေပးတယ္ဗ်။ အေၾကာအျခင္ေတြ ေျပေလ်ာ့လာသလိုခံစားရခ်ိန္မေတာ့ သူ႕လက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေအာက္ပိုင္းက အတြင္းခံေပၚ ပြတ္သပ္ဖ်စ္ညွစ္ေနျပီ။ သူ႕ေလသံညွင္းညွင္းေလးဟာ သက္ေသာင့္သက္သာရွိေနခ်ိန္နဲ႔ အကိုက္ျဖစ္သလို အကၾကမ္းျပင္ေပၚမယ္ တူႏွစ္ကိုယ္ ကခုန္ခဲ့ခ်ိန္နဲ႔မတူစြာ ရင္ေတြ တထိတ္ထိတ္ခုန္ရပါတယ္။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ဆြဲမခၽြတ္ပါဘဲ ေမွ်ာ့ၾကိဳးၾကားကေန လက္ေခ်ာင္းေတြကို လွ်ိဳသြင္းရင္း ခေရ၀တ၀ိုက္ကို သူကလိေနတာမ်ား အား….ဆရာက်လြန္းတယ္။


စကၠန္႔အနည္းငယ္ေလာက္ သူကလိေနျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ဒူးဆစ္အထိေရာက္ေအာင္ဆြဲခၽြတ္လိုက္ပါတယ္။ သူဘာ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မျမင္ႏိုင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္ေတြ ခေရ၀ေတြကို ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထေအာင္ တို႔ထိႏိုင္ ပါတယ္။ အိပ္ရာနံေဘး ဘီဒိုပုေလးဆီက ပစၥည္းပစၥယအနည္းငယ္ကို ဆြဲထုတ္ယူေနတာကိုေတာ့သိတယ္ ေနာက္က်ေတာ့ တင္သား အကြဲေၾကာင္းတေလ်ာက္ ေအးလည္းေအး ခၽြဲျပစ္တဲ့ ေခ်ာဆီေတြ စီးက်လာတာကို ခံစားရပါေရာ။ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြက စႏၵရားခလုပ္ ေတြကိုႏွိပ္သလို ခပ္သြက္သြက္ကစားတယ္။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ သူ႕လက္ေခ်ာင္းတခ်ိဳ႕ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ တိုး၀င္လိုက္ ျပန္ထြက္ လိုက္လုပ္တာ တစ္ခုခုေတာင္းဆိုခ်င္လာမိေအာင္ တမင္လုပ္သလားပဲ ရင္ထဲကလိ ကလိ။ နားရြက္အေနာက္နား ေလေႏြးေႏြး ေရာက္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အလြန္အက်ဴး ပစ္မွားခ်င္ေနပါျပီလို႔ ေျပာသံၾကားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြဟာ လမ္းေၾကာင္း ရွင္းသလုိလို ဆြသလိုလိုလုပ္ေနေသးတာ အဆံုးစြန္ထိ သူ႕ဘာသာသူဖန္တီးေနသည့္အတိုင္းပါ။ ေခ်ာဆီအနည္းငယ္ကို ထပ္ညွစ္ျပီး သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ခေရ၀ထဲထိုးသြင္းတာမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္က ‘fuck me’ လို႔ ထိန္းမရစြာထြက္သြားတဲ့အထိပါပဲ။


သူဘာမွမေတာင္းဆိုမျခင္း ကၽြန္ေတာ္စျပီးမဆြဲေဆာင္မိဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတာ။ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြ ခေရ၀ထဲ နက္သထက္နက္ေအာင္ ႏႈိက္ျပီးကလိခ်ိန္မွာေတာ့ အရွက္မရွိ စတင္ေတာင္းဆိုမိပါတယ္။ သူ႕ငပဲကိုလက္နဲ႔ လွမ္းဆုပ္ကိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲထည့္ေပးဖို႔ ဖန္တီးလိုက္တယ္ေပါ့။ သူ႕ငပဲက လံုလံုေလာက္ေလာက္ မမာမေတာင့္ေသးေပမယ့္ ခေရ၀တံခါးကိုတြန္းထိုး၀င္ဖို႔ အဆင္ေျပေနပါျပီ။ သူ အိပ္ရာေပၚကို ခဏဆင္းလိုက္ခ်ိန္ တစ္ခုခုကိုေဖာက္လိုက္သံၾကားလိုက္ပါတယ္။ ေအာ္….သူ႕ငပဲကို အလႊာတစ္ခုနဲ႔ဖံုးအုပ္ေပးေနတာ။ သူ႕ငပဲေခါင္းေလးကို တစစနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲ ဖိသြင္းခ်ိန္ တစ္ကမၻာၾကာတယ္ထင္ရေအာင္ ျငင္သာတယ္။ သူစျပီး အထုတ္အသြင္း လုပ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းက ညည္းညဴသံေတြ တသိမ့္သိမ့္ထြက္မိရတယ္ေလ။ အဆံုးထိဖိသြင္းလိုက္ အကုန္ထုတ္လိုက္ တစ္ခ်က္ျခင္းကစားေနတာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ထန္သထက္ထန္ေအာင္လုပ္ေနသလိုပဲ။ မၾကာပါဘူး ရင္းနီးျပီးသား ေတာင္းဆိုသံ ေအာ္ညည္းသံေတြ အခန္းထဲလွ်ံက်လာပါျပီ။


ကၽြမ္းက်င္လွတဲ့ အႏွိပ္အနယ္ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာသက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္သြားသလို ေခ်ာဆီေတြေပလူးေနတဲ့ သူ႕လက္ ေခ်ာင္းမ်ားရဲ႕ကလိမႈေၾကာင့္ အာေခါင္ထဲေျခာက္ေသြ႔ျပီး ေရဆာလာသလိုခံစားရေစတာ သူ႕အစြမ္းဗ်။ သူ႕အျပဳအစုက အံအားသင့္စရာ ေကာင္းသလို ကၽြန္ေတာ့ေျခေခ်ာင္းေတြ ေကြးေကာက္ေစတဲ့အထိ စိတ္လႈပ္ရွားရပါတယ္။ သူ႕လႊမ္းမိုးမႈေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္အားအင္မဲ့ စြာပဲ ေျပာင္းေပးတဲ့ အေနအထားအတိုင္း ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးလိုက္ပါေနေတာ့တာပါ။ သူ႕ဆီးခံုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္တင္ပါးေတြရိုက္ခတ္တာ အသံေတြ ထြက္ေနသလို တစ္ခါတစ္ခါ ထိုးေကာ္လိုက္တဲ့ သူ႕ငပဲထိပ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ prostate ကိုဒက္ထိကလိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြ ဟာ ေမွးမွိတ္ေနမိရင္း ကၽြန္ေတ္ာတို႔ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခုၾကားေလတိုးမရေအာင္ သူ႕ေထြးဖက္ထားမႈအေပၚသာယာမိတယ္။  ပါးစပ္ဟျပီး အသက္ရွဴမိရသလို အသံထြက္ညည္းျဖစ္တာ ထိန္းမရဘူးေလ။ သူ႕အသံုးခ်မႈအေပၚ သာယာသလို ကၽြန္ေတာ္ဖန္မိတဲ့ ညတစ္ညကို ေက်နပ္ပါတယ္။


မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ သူ႕ငပဲကိုတဆံုးထိုးထည့္ျပီး ျမင္းဒုန္းဆိုင္းစီးသလိုၾကမ္းပါေတာ့တယ္။ အတြင္းထဲထိ ေဆာင့္ေဆာင့္ သြင္းတာမ်ား ၾကက္သီးထမိတဲ့အထိပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ အစြန္ဆံုးေရာက္ေအာင္ တိုက္ခ်က္ဆင္ေနတာ ေရာက္လုလုအေျခအေန မွာေတာ့ သူရပ္တန္႔ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ခပ္ကုန္းကုန္းအေနအထားကေန အိပ္ရာေပၚေက်ာခင္းေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္အေနအထားကို သူျပင္ဆင္ေပးျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေျခတံႏွစ္ဖက္ကို ခပ္ကားကားျဖစ္ေစျပီး ၀တ္ထားတဲ့အတြင္းခံကို သူဆြဲခၽြတ္ပစ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ငပဲခမ်ာလည္း မိုးေပၚအသားကုန္ေထာင္သလို ထိပ္၀မွာအရည္ၾကည္ေတြတြဲလြဲခိုေနပါျပီ။ အိပ္ရာေပၚကိုသူတက္လာရင္း ခပ္ကားကား ျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ေတြၾကား၀င္ကာ ေလွၾကီးထိုးရိုးရိုးေလွာ္ခတ္ဖို႔လုပ္ပါတယ္။ ကၽြမ္းသလားမေမးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ အေနအထားမွန္ဖို႔  သူကစားတာအေႏွာင့္အသြားလြတ္ဖို႔  ပြတ္သပ္ႏွိပ္နယ္ရင္းလုပ္သြားတာ ငပဲၾကီးတဆံုး၀င္မွ မ်က္ျဖဴလန္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဒူးႏွစ္ဖက္ကိုေကြးေစျပီး ရင္ဘတ္မွာကပ္ေနေအာင္ သူ႕လက္အစံုနဲ႔ဖိထားေသးတာ။ လမ္းေၾကာင္းမွန္သြားတာနဲ႔ အမုန္းစြဲ ဗုံုးၾကဲတာမ်ား  တေျဗာင္းေျဗာင္းအသံထြက္သလားပဲ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရပ္ပ်က္မ၊ ၾကိဳက္ကုံး၊ ျပီးေတာ့ သူ႕အတြက္ အသံုးခ်ခံ ပစၥည္းျဖစ္ေနခဲ့ပါျပီ။ မရွက္မေၾကာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ကၽြန္ေတ္ာ့ပါးစပ္က အသံစံုေအာ္ညည္းမိေနသလို သူ႕ပါးစပ္ကလည္း အသက္ရွဴသံ ခပ္ျပင္းျပင္းေတြ တရစပ္ထြက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ရာေပၚကိစၥကို ယံုၾကည္လြန္းသူပါ။ သို႔ေသာ္လည္း သူ႕ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ လိမ့္ပါေနျပီး ျငင္းဆန္စကားမေျပာႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။


ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ခပ္မတ္မတ္မယ္ အရည္ၾကည္ေတြစိုစြတ္ေနပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္တင္သားဆိုင္အတြင္းပိုင္းတေနရာစီက အထိဆံုးပြိဳင့္ကို သူက ပညာသားပါပါ တိုက္ခိုက္ေနတာေၾကာင့္ ျပီးလုျပီးခင္အေနအထားခဏခဏခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲခမ်ာ ျပဳစုမယ့္သူမရွိ တရမ္းရမ္း ျဖစ္ေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္မခုရက္ပါဘူး။ ေက်ာခင္းထားတဲ့ အိပ္ယာခင္းေတြကို လက္ေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဆုပ္ေျချပီး လူးလြန္႔ေနတာ ခဏေတာ့ ဘာမွမသိ ေလဟာနယ္ထဲေရာက္သြားသလို အသိစိတ္လြင့္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕လက္ေတြနဲ႔အားရပါးရဆုပ္ကိုင္ ခ်ိန္က်မွ တစ္ခုခုခံစားရေတာ့မယ္ဆိုျပီး  အာရံုျပန္ရတာပါပဲ။ သူ႕ျပဳမူခ်က္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရငတ္တဲ့ခံစားခ်က္ရေနေစတုန္းပဲဗ်ာ။ သူ႕လက္ေတြရဲ႕ပြတ္သပ္ အစုန္အဆန္ထုေထာင္းကစားမႈေတြက စက္တပ္ထားတဲ့အတိုင္းေပါ့ေနာ္။ ေခါင္းေနာက္ျပန္လွန္၊ ပါးစပ္ အက်ယ္ၾကီးဟ၊ အိပ္ရာခင္းကို အသားကုန္အားျပဳဆြဲကိုင္ျပီး ငပဲကေနသုက္ရည္ေတြပန္းထည့္လိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္အႏွံ႔ေကာ မ်က္ႏွာေပၚကိုေရာ စိုရႊဲကုန္တယ္။ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈေၾကာင့္ ခေရၾကြက္သားေတြကို ရႈံ႕ညွစ္မိတာ ထိုးသြင္းထားဆဲ သူ႕ငပဲကိုဖ်စ္ညွစ္ သလိုမို႔  ဆက္လက္ေဆာင့္သြင္းဖို႔ အခ်က္ေပးသလိုျဖစ္သြားေရာ။


ကၽြန္ေတာ္ရင္းနီးျပီးသား နာက်င္ခံစားခ်က္ေတြဟာ ခပ္ဟဟျဖစ္ေနတဲ့ ခေရ၀ထဲ အရွိန္တင္ျပန္၀င္လာတဲ့ သူ႕ပစၥည္းေၾကာင့္ ေနာက္ တစ္ၾကိမ္ စိတ္ေတြထန္လာရပါတယ္။ သူ႕ငပဲကို အထုတ္အသြင္း  ဆက္လုပ္ေနဆဲပါ။ အေတာ္ထိန္းႏိုင္တဲ့ သူ႕သဘာေလ။ ဗီဒီယို ရိုက္ခ်က္ေတြလို အခန္းစဥ္အလိုက္ သရုပ္ေဆာင္ေနတဲ့အတိုင္း သာသာယာယာ လႈပ္ရွားေနတာ ငါးစကၠန္႔မၾကာ အထြဋ္အထိပ္ ခံစားခ်က္ ျပန္ျပန္ေရာက္တယ္။ သုက္ရည္ထြက္ထားတာေၾကာင့္ မမာေတာ့ေသာ္လည္း  တရမ္းရမ္းျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲရယ္ သူ႕ငပဲေဆာင့္သြင္းခ်က္ေၾကာင့္ နာသလိုလိုနဲ႔ လန္႔ျဖန္႔ရင္း ခေရၾကြက္သားကို ညွစ္ညွစ္လိုက္မိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္ရယ္က အျပန္အလွန္ စည္းခ်က္ကိုက်လို႔။ အသက္ခပ္ျပင္းျပင္း အငမ္းမရရႈေနမိတာကို  ေလ်ာ့ခ်လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္တကိုယ္လံုးမလႈပ္မယွက္ျဖစ္ေရာ။ အျပင္းအထန္ထၾကြလႈပ္ရွားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္အစဥ္ဟာ တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့က်လာကာ သက္ေသာင့္သက္သာခံစားခ်က္က ျပန္လည္ခံစားရစျပဳလာတယ္။ ေခါင္းတလည္လည္ ရင္တမမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူသစ္ရဲ႕ ေအးေဆးသက္သာထိုးသြင္းဆက္ဆံေနမႈကို မျငင္းဆန္မိေသးဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုင္ကစားတာကို သူရပ္လိုက္ျပီး သူထိုးသြင္းဆက္ဆံရတာအဆင္ေျပေအာင္  အေနအထားပံုစံ တစ္ခုေျပာင္းဖို႔ဖန္ပါတယ္။ သူသည္လည္း ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ အသက္ရႈသံျပင္းထန္လာမႈရယ္ ေအာ္ညည္းသံ  ေတြရယ္ စည္းခ်က္မညီေတာ့တဲ့ သူ႕ထိုးသြင္းဆက္ဆံပုံေတြေၾကာင့္ အတတ္ေျပာႏိုင္ခဲ့တာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ခမ်ာလည္း  အနည္းငယ္ထံုက်င္စျပဳေနေပမယ့္ သူထိုးသြင္းဆက္ဆံေနမႈကိုေတာ့ အတြင္းပိုင္းကခံစားေနမိဆဲပါ။ အာ….တကိုယ္လံုး ငွက္ေမႊးနဲ႔ ကလိထိုးသလို လႊမ္းျခံဳခံစားရတယ္။ အရည္ၾကည္စို႔ထြက္စျပဳလို႔ထင္ ငပဲကိုသူဆြဲထုတ္ရင္း စြပ္ထားတဲ့ ကြန္ဒံုးကိုဆြဲခၽြတ္တယ္။ စကၠန္႔ မျခားဘူး သူ႕သုက္ရည္ေတြ ပ်ံထြက္လာတာမ်ား ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႔ ရင္အုပ္ေပၚကို ေဖြးကနဲ ေဖြးကနဲပဲရယ္။ သူ႕လက္ကို ခပ္သြက္သြက္ကစားတာမ်ား  ငရုပ္သီးေထာင္းတဲ့အတိုင္းပဲဆိုေတာ့ သုက္ရည္ေတြက အဆက္မျပတ္လာစင္တာေပါ့။ သူ႕သုက္ရည္ေတြ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္သုက္ရည္ေတြ ေပါင္းစပ္ကာ ကၽြန္ေတာ့္အေရျပားအႏွံ႔လိမ္းက်ံထားသလိုျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ဦးစလံုး ေက်နပ္ ၾကည္ႏူးမႈကိုယ္စီခံစားၾကရသလို ငံု႔ကိုင္းကာ ႏႈတ္ခမ္းအစံုအားနမ္းရႈိက္လာတဲ့ သူ႕အသက္ရႈသံက အနိမ့္အျမင့္မညီတာသိရတာ မဆိုးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္တကိုယ္လံုး ေပပြေနခဲ့သလို ပူထူနာက်င္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကိုလည္း  အပူျငိမ္းေအာင္လုပ္ဖို႔လိုေနျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္အတြင္းစိတ္ေတြလည္း ေနရာမွန္ျပန္ေရာက္လာသလို  ကိုယ္ခႏၶာနဲ႔ျပန္ပူးေပါင္းျပီေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ဆံုး သူထရပ္ရင္း ေရခ်ိဳး သန္႔စင္ဖို႔ ေရခ်ိဳးခန္းဆီထြက္သြားပါတယ္။ နာရီကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီး သူ႕အခန္းထဲကၽြန္ေတာ့္ကိုဆြဲေခၚခ်ိန္ကေန ျပီးဆံုးခ်ိန္ထိ (၇၃)မိနစ္တိတိၾကာခဲ့ေၾကာင္း သတိျပဳမိတယ္။ သိပ္ျပီးမၾကာသလို ခံစားရပါရဲ႕။


သူေရခ်ိဳးေနတဲ့ ေရပန္းေအာက္ကို ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀င္ရပ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္သား က်စ္က်စ္ပါေအာင္ေထြးဖက္ မိၾကရင္း ျပံဳးရယ္ကာ အခ်င္းခ်င္းဆပ္ျပာတိုက္ေပးမိေရာ။ အျခားထူးထူးေထြေထြထပ္မံမလုပ္ၾကဘဲ ေၾကးေျပာင္ ဆပ္ျပာေျပာင္ေအာင္ ေဆးေၾကာေပးရံုပါပဲ။ႏွစ္ဦးသား တစ္ကိုယ္လံုးေျခာက္ေသြ႕ေအာင္သုတ္သင္ျပီးၾကခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕အိပ္ရာဆီ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျပန္ေခၚလာ ပါတယ္။  ေမြ႕ယာရဲ႕တစ္ဖက္မွာ  ကၽြန္ေတာ့္ကိုလဲေလ်ာင္းေစျပီး အျခားဖက္မွာ သူ၀င္အိပ္တယ္။ အ၀တ္မဲ့သူ႕ကိုယ္ခႏၶာရဲ႕အထိအေတြ႕ ကိုကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ မ်ားမၾကာခင္မွာ ႏွစ္ေယာက္စလံုးအိပ္ေမာက်သြားၾကတာပါပဲ။ နံနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္ေတြ ျပတင္းတံခါး ကတစ္ဆင့္ ခုန္မ၀င္လာခင္အထိ မလႈပ္မယွက္လဲေလ်ာင္းေနၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ခႏၶာေနာက္ပိုင္းကို မာေတာင့္ေတာင့္သူ႕ပစၥည္း လာကလိခ်ိန္မွာ မႏိုးတ၀က္ႏိုးတ၀က္ပဲရွိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ျပန္ဆုတ္ကာ သူ႕ရင္ခြင္ထဲတိုး၀င္လိုက္ျပီး မာေတာင့္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာၾကြက္သားေတြက အရွိန္မေသေသးတာလား အလိုက္သင့္ႏုိးၾကြလာတာလားမသိ တင္ပါးေတြကို တလႈပ္လႈပ္ကစားရင္း ေရွ႕တိုးေႏွာက္ငွင္ ခပ္ေျဖးေျဖးလုပ္ပါေရာ။ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္အစံုထဲ ငပဲအထိုးအသြင္းလုပ္ေနတဲ့သူဟာ အျပည့္အ၀မႏိုးထေသးဘူးေလ။ ကၽြန္ေတာ္မလိမ္ခ်င္ဘူးရယ္ သည္အေျခအေနက အလြန္အက်ဴး စိတ္ေတြထန္ေစတာပါ။ သူလုပ္ေနတာကို အရွိန္မေသေအာင္ အလိုက္သင့္ကစားေပးေနေတာ့ သူ႕ပစၥည္းဟာ တျဖည္းျဖည္းပိုထြား လာပါတယ္။ အိပ္ရာခင္းအစြန္နားမယ္ လက္ေနေသာ ကြန္ဒံုးအခ်ိဳ႕နဲ႔ ေခ်ာဆီဘူးေလးေတြေတြ႕လိုက္ခ်ိန္ ရင္ထဲမွာ လႈိက္ကနဲခုန္သြား တယ္ လိုခ်င္တာရေတာ့မယ့္ကေလးတစ္ေယာက္လိုေပါ့ေနာ္။ လြတ္ေနတဲ့ အျခားလက္တစ္ဖက္ကေန ေခ်ာဆီဘူးယူကာ အနည္းငယ္ ညွစ္ထုတ္လိုက္ျပီး ခေရ၀မွာရႊဲရႊဲေလးလူးလိုက္ပါတယ္။ ထိုးသြင္းဆက္ဆံတဲ့အခါ အလိုက္သင့္ျဖစ္ေအာင္ လက္ေခ်ာင္းအခ်ိဳ႕နဲ႔ႏႈိက္ျပီး လမ္းေၾကာင္းပြင့္ဖို႔ လုပ္ေသးတာပါ။ ကြန္ဒံုးတစ္ခုကိုယူ အစြန္းအားသြားနဲ႔ ဂရုတစိုက္ကိုက္ဖြင့္သူ႕ငပဲကိုစြပ္လိုက္ခ်ိန္မယ္ သူႏိုးလာပါရဲ႕။ ကြမ္းသီးေခါင္းေလးကေန အေျခထိေအာင္ ေသခ်ာေလးဆြဲခ်၀တ္ေပးလိုက္ရင္း ေခ်ာဆီအခ်ိဳ႕ကိုပါသုတ္လိမ္းေပးလိုက္တယ္။ ခပ္တုတ္တုတ္ သူ႕ငပဲကို ကိုင္ကစားရတာ ရင္ထဲ ပုစြန္ဆိတ္ခုန္ခုန္ေနေရာ။


ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္အေနအထားကို သူသြင္းလို႔အဆင္ေျပေအာင္ေျပာင္းေပးျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ မီးရွဴးမီးပန္းေတြ တကယ္ၾကီးပစ္လႊတ္လိုက္ သလို ခံစားလိုက္ရတယ္။ ခေရ၀ထဲ ကြမ္းသီးေခါင္းေလးျမဳပ္ရံုရွိေသး သူက တဆံုးဖိသြင္းခ်လိုက္တာေလ။ သူေဆာင့္ေဆာင့္သြင္းခ်ိန္ တိုင္း သူ႕တင္ပါးဆံုကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔အားျပဳလွမ္းကိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီဆြဲဆြဲယူမိတာ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာမယ္။ အဲ spoon position အေနအထားေပါ့။ သူလံုးလံုးလ်ားလ်ား ႏိုးထေနျပီဆိုတာ သံသယရွိစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ အစကေတာ့ ခပ္ေျဖးေျဖးဆိုေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း သူ႕လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ အသံေတြက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ထြက္လာရတာေလ။ စြမ္းအားျပည့္သူ႕ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ရူးသြပ္သြားေအာင္ ေမႊတာမ်ားရက္စက္တယ္။ ခပ္ျမန္ျမန္ သုက္ရည္မထြက္သြားေစခ်င္ဘူး ဆက္လုပ္ေပးေစခ်င္မိတယ္ဗ်။ နံနက္ခင္း ခ်စ္စခန္းဖြင့္ေနတာ သူ႕ငပဲၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ဖင္ထဲတဆံုးထည့္ကာ ျငိမ္သက္ျခင္းနဲ႔ အဆံုးသပ္ပါတယ္။ ဘာသံမွမထြက္ သူျငိမ္သက္ေနတာ အေတာ္ၾကာတယ္။ ျပီးမွ ပလြတ္ကနဲျမည္ေအာင္ သူ႕ငပဲဆြဲထုတ္ျပီး  အိပ္ရာေပၚပက္လက္ျပန္အိပ္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အိပ္ရာေပၚေက်ာျပန္ခင္းလိုက္ခ်ိန္မွာ ေပါင္ၾကားက ညီဘြားကေတာ့ မိုးေပၚကို ဒံုးပ်ံတစ္စင္းလိုေထာင္ေနပါတယ္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ တာ၀န္ယူဦးတဲ့။ သူ႕ငပဲက ကြန္ဒံုးကို အသာဆြဲခၽြတ္ေပးလိုက္ရင္း ေပလူးလာတဲ့ သူ႕သုက္ရည္အခ်ိဳ႕ကို ကၽြန္ေတာ့္ ငပဲမွာလူးကာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အာသာေျပဖို႔စလႈပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။ မ်က္လံုးေတြမွိတ္ထားရင္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ေပ်ာ္ေနရတာေပါ့။ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို အဆက္မျပတ္ေအာ္ညည္းရင္း အသက္ရွဴသံခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႔ လႈပ္ရွားေနသမွ် အျပာဇာတ္ကားၾကည့္ေနသလို သူက ေငးၾကည့္ေနပါတယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖသူ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့။ သုက္ရည္ပန္းထြက္ခ်ိန္မွာေတာ့ မိန္းကေလးေတြေအာ္ညည္းတတ္သလို အင္း အဲလုပ္ လိုက္ျပီး ေပါင္တံေတြကို ကားပစ္လိုက္တယ္။ မေန႔ညက ထုတ္ထားလို႔ထင့္ ကၽြန္ေတာ့္သုက္ရည္က ထင္သေလာက္မမ်ားဘူး။ အိပ္ရာေဘးက တဘက္တစ္ထည္နဲ႔ သုတ္သင္သန္႔စင္လိုက္ၾကကာ ႏွစ္ဦးသားထထိုင္ၾကပါတယ္။


ႏွစ္ေယာက္သား စကားစျမည္အနည္းငယ္ေျပာျပီးမွ အ၀တ္အစား၀တ္ဆင္လိုက္ၾကတယ္။ ဆက္သြယ္ဖို႔ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ အျပန္အလွန္ လဲလွယ္ၾကကာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေတြ႕ၾကဖို႔ေျပာခဲ့တယ္။ သူအရင္က သည္လို မခ်ိန္းဆိုဘူး မဖန္ဖူးဘူးတဲ့။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတေလ စိတ္ထန္လာခ်ိန္ဆို တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ လိုခ်င္မိတယ္လို႔ေျပာသဗ်။ သူလိုအပ္ခ်ိန္တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚဖို႔နဲ႔ ကၽြန္ေတ္ာတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား သည္ကိစၥကို အလဟႆမျဖစ္ေစဖို႔ မွာခဲ့ပါတယ္။


အား…..GOOD MORNING!!


Alex Aung (4 October 2020)