Tuesday, May 8, 2018

Boyhood Sex Memories (Part 1)



ငယ္ဘ၀ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ေလးကို ျပန္လည္ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိေစတဲ့ အမွတ္တရ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို စုစည္းမႈ တစ္ခုအျဖစ္ဖန္တီးကာ သူငယ္ခ်င္းတို႔ကို ေ၀ငွပါမယ္။ အဲ လိင္ကိစၥကို ဘယ္လိုစ က႐ုျပဳမိခဲ့သလဲဆိုတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ "How I Learned To Masturbate" ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ အခန္းဆက္ စာေတြကို ဖတ္ဖူးခဲ့မယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္။ စိတ္​ကူးယဥ္​ ဖန္တီး ေရးသားခ်က္မ်ားမဟုတ္ဘဲ ခ်စ္သူ ခင္သူမိတ္ေဆြမ်ားနဲ႔တကြစကားလက္ဆံုက်မိသူမ်ားရဲ႕ေျပာျပခ်က္အစစ္အမွန္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အာမခံပါတယ္။ အေယာက္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ စကားေတြဟာ အ​ေၾကာင္​းအရာ ထပ္ေနတာလည္း ႐ွိႏိုင္တာေၾကာင့္ ေသခ်ာသတိထားၿပီး ျပန္လည္ ေ၀ငွေရးသားပါမယ္လို႔ ေျေျပာပါရေစ။

(၁) ၀င္းေက်ာ္သူ
က်ေနာ့္ အသက္ ႐ွစ္ႏွစ္ေလာက္႐ွိတုန္းက အသက္ ဆယ့္တစ္ႏွစ္အရြယ္ အစ္ကို ေခါင္းအံုး တစ္လံုးကို ေညႇာင့္ေနတာ ျမင္ခဲ့ဖူးတယ္ဗ်။

အျပင္က ျပန္လာၿပီး တစ္ခုခုယူဖို႔ အေပၚထပ္ကိုတက္ က်ေနာ့္ အခန္းဆီသြားခဲ့တယ္။ အိမ္မွာ ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မ႐ွိဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ေတြးထင္ခဲ့သလို ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုကလည္း အဲ့သလိုေတြးေတာ ယူဆခဲ့တာ ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ စာၾကည့္တဲ့ေနရာ ေက်ာင္းစာျပန္ေလ့က်က္တဲ့ေနရာ အျဖစ္ေခၚတဲ့ ေဘးအဆြယ္ေနရာေလး႐ွိပါတယ္။ မၾကာခဏ​ဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းမွေပးတဲ့ အိမ္စာလုပ္ေလ့႐ွိတဲ့ စာေရးစားပြဲရယ္ အခန္းနံရံကိုေက်ာေပးထားတဲ့ ဆိုဖာ႐ွည္တစ္ခုရယ္က အခန္းတံခါးကေန ျမင္သာထင္သာႀကီးဗ်။ ဆိုဖာေပၚ ေက်ာမွီေခါင္းအံုးႏွစ္ခုကို အေနအထားတစ္မ်ိဳးမွီလို႔ အဲ့ဒီအေပၚကေန ဘိုဘိုလွဲေမွာက္ေနတာ တစ္​မ်ိဳးႀကီးပဲ။ ခပ္ေႏွးေႏွး စည္းခ်က္က်က် လႈပ္႐ွားမႈက သူ႔ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ဘက္ တေျဖးေျဖးေလ်ာက်လာေစပါတယ္။ အခန္းထဲလည္းမ၀င္ တံခါး၀မွာ မတ္တပ္ႀကီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ စကၠန္႔အနည္းငယ္ေလာက္ ကြၽန္ေတာ္ ေငးေနမိခဲ့တယ္ေလ။

ကြၽန္ေတာ္ ႏွစ္ခုေတာ့မွတ္မိတယ္ဗ်။ ပထမတစ္ခုက ဘိုဘိုရဲ႕ ဖင္ေျပာင္ႀကီးပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုက ထြားက်ိဳင္းတဲ့အထဲပါေတာ့ သူ႔တင္ပါးေတြကလည္း တကယ့္အႀကီးႀကီးပါ။ တင္ပါးေတြက ၀ိုင္းစက္ျပည့္တင္းေနသလို ေပါင္တံေတြကလည္း က်စ္လစ္ေနေရာ။ သူ႔တင္ပါးအကြဲေၾကာင္းထဲက ဖင္ေပါက္အပါအ၀င္ ျမင္ႏိုင္သမ်ွ အကုန္ျမင္ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ မျမင္ဖူးခဲ့ေတာ့ လိင္အာသာေျဖတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို မရိပ္စားခဲ့မိတာ အမွန္ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုက ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုလုပ္ေနသလဲ သိပါတယ္။ တစ္ခုခု ေကာင္းတာကို ခံစားရလို႔ျဖစ္မယ္။

ကြၽန္ေတာ္ မွတ္မိေနတဲ့ ဒုတိယအေၾကာင္းအရာက နည္းနည္းေလး ထူးဆန္​းတယ္​။ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကို ေခါင္းအံုးကို ေညႇာင့္လိုက္တိုင္း ခုန္းထလာတဲ့ လည္တိုင္ေနာက္ဘက္ပိုင္းက ႂကြက္သားေျမႇာင္း ႏွစ္ခုဟာ ႀကီးထြားတယ္ေလ။ ဘိုဘိုရဲ႕ လည္တိုင္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူဘယ္ေလာက္ထိ အားစိုက္ထုတ္ေနသလဲ သိသာပါတယ္။

ဘိုဘို ဘာသံမွ မၾကားရေသးခင္ လာလမ္းအတိုင္း တိတ္​တဆိတ္​ က်ြန္ေတာ္ ေနာက္ဆုတ္ရင္း ျပန္ေခါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အစ္ကို သို႔မဟုတ္ အျခားတေယာက္ေယာက္အား ျပန္လည္ ေဖာက္သယ္ခ်ျခင္း ေျပာျခင္းမလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာ သူျပဳလုပ္တဲ့ကိစၥအတိုင္း စူးစမ္းၾကည့္ေပမယ့္ အသက္ ၈ႏွစ္အရြယ္ ခ်ာတိတ္​ဆိုေတာ့ ဘာမွမေတြ႕ခဲ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ ေရာက္ေသာအခါ ထံုးစံအတိုင္​း လုပ္ၾကည့္ ႀကိဳးစားၾကည့္ေသာအခ်ိန္မွ နားလည္ခဲ့ရပါတယ္။

(၂) ဆဲလ္

`ဘယ္လိုေျပာရမလဲ လိင္အာသာေျဖတာ (_ြင္း_ိုက္)နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ဆန္ဆန္ ေျပာျပရလိမ့္မယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၂ႏွစ္ - ၁၃ႏွစ္ေလာက္အရြယ္မွာ လူအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အတူတူ လက္သမားလုပ္ဖူးေနခဲ့ၿပီဗ်။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္လေလာက္က သြားေနၾက ေဇာ္တူး နဲ႔ ဘရန္မိုင္အိမ္ကိုသြားလည္ရင္း အတူတူ လက္သမားလုပ္ခဲ့တာကိုေျပာျပမယ္ေလ။ ဘရန္မိုင္ အ၀တ္မပါဘဲ ေရခ်ိဳးေနတာကို ကြၽန္ေတာ္ျမင္ၿပီး လုပ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္သြားတာပါ။ ဘရန္က ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ အတူတူ Grade 8ျဖစ္ၿပီး သူ႔ညီကေတာ့ Grade 7 ျဖစ္ပါတယ္။ ဘရန္က ဆံပင္ခပ္နက္နက္၊ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းနဲ႔ျဖစ္ၿပီး သူ႔ညီဆံပင္ကေတာ့ ေကာက္ေကာက္ေကြးေကြးပါ။ သူတို႔ငပဲေတြက ေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္ဗ်....အဲ...ဒါမွမဟုတ္​ သူတို႔နဲ႔ အတူတူလက္သမားမလုပ္မိခင္ ထင္ရာျမင္ရာျဖစ္ေနသလားပဲ။

ဘရန္႔ဆီးခံုမွာ နက္ေမွာင္တဲ့ အေမႊးအမ်ွင္ အခ်ိဳ႕႐ွိသလို ငပဲက မမာေတာင့္ခင္ကို အျမင္လွၿပီး ေရႊဥေတြကလည္း အဲ့ဒီေအာက္မွာ ခပ္ထြားထြားေတြ႕ရပါတယ္။ ေနာက္ဘက္ကေနၾကည့္ရင္ကို သူ႔ေပါင္ၾကားထဲ အလြယ္​တကူ ျမင္ရတာပါ။ ေဇာ္တူးငပဲကေတာ့ ပိုမို႐ွည္လ်ားေပမယ့္ သိပ္မတုတ္ဘူး၊ ေရႊဥေတြကလည္း သိပ္မႀကီးဘူးဗ်။ ထိပ္အေရျပားကလည္း သိပ္မပြင့္ခ်င္ေသးဘူး ေ႐ွ႕ေနာက္ ခပ္သြက္သြက္ လက္ကစားတာေတာင္ အင္တင္တင္နဲ႔။ ထန္လာမွ သူ႔ငပဲက ပန္းေရာင္သမ္းလာတာ ပံုမွန္ဆိုရင္ ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပဲ။ ဆီးစပ္က အေမႊးႏုေတြ႐ွိေပမယ့္ ေကာက္ေကြးေနတာ ေခါင္းက ဆံပင္ေတြလိုပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲက သူတို႔ေလာက္မထြားေပမယ့္ ပံုမွန္​ပဲ ႐ွိသင့္တဲ့ အရြယ္အစားလို႔ ေျပာရင္ရပါတယ္။ ေရႊဥေတြကလည္း ထို႔အတူျဖစ္ၿပီး ဆီးေမႊးနက္နက္ေတြက ဘရန္မိုင္အတိုင္းေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အိမ္မွာ အတူလုပ္ျဖစ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဘရန္မိုင္ရဲ႕ အိပ္ရာေပၚ အမ်ားဆံုး ကျမင္းၾကတာပါ။ ဒါကပဲ က်ေနာ့္အတြက္ "show-ers and grow-ers." ေတြ႐ွိတယ္လို႔ သေဘာေပါက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဘရန္ရဲ႕ ငပဲက မာေတာင့္လာခ်ိန္မွာလည္း ထူးၿပီးမ႐ွည္လာပါဘူး။ အလြန္ဆံုး တစ္လက္မခြဲေလာက္ပဲ ႐ွည္လာတယ္ေျပာရမယ္။ သူ႔ငပဲက သုက္ရည္ ပန္းထြက္ခ်ိန္အထိ တဆံုးမာေတာင့္လာတာမ်ိဳးမ႐ွိဘူးဗ်။ ေဇာ္တူးက ပိုၿပီး႐ွည္လာသလို မာလည္းအေတာ္မာတယ္။ ခပ္ပိန္ပိန္ လူေတြရဲ႕ အားသာခ်က္က ငပဲထြားၾကတာလားမသိပါဘူး။ အျခား သတိထားမိတဲ့ အခ်က္က ဒီညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ အဆံုးသတ္ဖို႔ဆိုရင္ သူတို႔ေရႊဥေတြကို အနည္းဆံုး ငါးမိနစ္ေလာက္ တို႔ထိႏိႈးဆြေပးရတာပါ။ ဆြေလ....သူတို႔လက္ေတြကသြက္ေလေပါ့။ ေနာက္ဆံုးဆယ္စကၠန္႔မေရာက္မျခင္း ကပၸါယ္အိတ္ ကက်ံဳ႕သြား ကပ္သြားတာမ်ိဳးမျဖစ္ဘူးဗ်။ ကြန္ေတာ့္ငပဲက ဒံုးပ်ံတစ္စင္းလို မာေတာင့္ေနသလို ၿပီးဆံုးခ်ိန္ဆိုရင္ ကပၸါယ္အိတ္က ျမန္​ျမန္​က်ံဳ႕သတဲ့ေလ။

ေဟ့လူရ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး ငပဲကလည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့။ ဘရန္မိုင္ နဲ႔ ေဇာ္တူးတို႔က အျပသမားေတြပါ၊ ပိုမိုၿပီး ထြားလာတာမ႐ွိဘူး။

(၃) ေမာင္ေမာင္

`ကြၽန္ေတာ္က ဒုတိယေျမာက္သားျဖစ္ၿပီး ေဖေဖ့အခ်စ္ေတာ္ ပစားေပးဆက္ဆံခံရသူ အစ္ကိုႀကီးက ပထမေျမာက္ သားျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အကိုက ဉာဏ္ႀကီး႐ွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သာမန္ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ဆႏၵအရ လုပ္ေဆာင္သည့္အရာမ်ားပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဖေဖခ်မွတ္ထားတဲ့ လမ္​းစဥ္​မ်ားကို ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ေျဖ႐ွင္းလိုက္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးဟာ အာရံုစိုက္ခံရေအာင္ အျမဲလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့သူလို႔ ထင္ျမင္ခံရပါတယ္။ ၾကာလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က မိသားစုရဲ႕ သီးသန္​ ့ လူသားျဖစ္သြားေရာ။ ဂ႐ုမထား အရာရာ တာ၀န္ေက် ဆက္ဆံေနၾကသလားပဲ။

ေဖေဖ့လိုလူရဲ႕ အာရံုစိုက္ကာ ဂ႐ုစိုက္ဆက္ဆံခံရဖို႔ ကြၽန္ေတာ့္ ႀကိဳးစားမႈဟာ ပံုစံေျပာင္းသြားတယ္ေျပာရမယ္။ မိသားစုမဟုတ္တဲ့ အျခားမိသားစုက အမ်ိဳးသားေတြဆီက attention ရဖို႔ျဖစ္လာေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၉ႏွစ္ သို႔မဟုတ္ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ေရာက္ခ်ိန္ ေဘးအခန္းကို တကၠသိုလ္​တက္ေနေသာ သားတစ္ေယာက္ပါ၀င္တဲ့ မိသားစုေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေဘးအိမ္က ကေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံေပးတယ္ဗ်။ သူ႔မွာ Nintendo တစ္လံုး႐ွိေတာ့ ဗီဒီယိုဂိမ္းကစားခ်င္ေနတဲ့ ကြၽန္႔ေတာ့္အတြက္ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေပးသူျဖစ္လာေရာ။ ေဖေဖက ကြၽန္႔ေတာ့္ကို Nintendo တစ္လံုးမေျပာနဲ႔ ဂိမ္းစက္တစ္ခုခုေတာင္ မ၀ယ္ေပးသလို အကိုျဖစ္တဲ့သူကလည္း တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းအတြက္ စေကာလား႐ွစ္ရေရး အျမဲ အာရံုစိုက္ေနတာကိုက အခ်ိန္ပိုမ႐ွိသလို အားခ်ိန္ဆိုလ်ွင္လည္း mathematical puzzles ေတြေျဖ႐ွင္းဖို႔ပဲလုပ္ေနတာပါ။

က်ေနာ့္အိမ္နီးနားျခင္းအသစ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ရဲ႕ နာမည္က ေဒးဗစ္ပါ။ သူက ကြၽန္ေတာ့္ကို အခန္းထဲ ၀င္ခြင့္ေပးသလို အခ်ိန္ရရင္ ဂိမ္းကစားခြင့္လည္းေပးပါတယ္။ ဆိုဖာေပၚကို သူထိုင္ၿပီးကစားတဲ့ တစ္ႀကိမ္မွာ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကိုမွီတြယ္တာ အားမလိုအားမရျဖစ္စြာ ဖက္ျပဳတာေတြ လုပ္မိစဥ္ခဏ စိတ္ထဲ တစ္ခုခု သာယာသလိုခံစားရပါရဲ႕။ သူျငင္းပယ္တာေတြ ဘာဘာညာညာေျပာတာ မျပဳလုပ္ေတာ့ Nintendo ကစားဖို႔ အခ်ိန္ရတဲ့ ေနာက္တစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ သူ႔ေပါင္ေပၚ ကြၽန္ေတာ္ထိုင္ၿပီးကစားမိပါတယ္။ ဘယ္လို ေက်နပ္တဲ့စိတ္ေတြ ရင္ထဲတလိႈက္လိႈက္ ျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး Nintendo ကစားခြင့္ရေနတာထက္ပိုသလိုပါပဲ။

ကြၽန္ေတာ္ ကစားေနတဲ့အခ်ိန္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ကြၽန္ေတာ့္ ခါးအစံုကို လက္နဲ႔ ထိန္းထိန္းကိုင္ရင္း ေနရာေရႊ႕ထိုင္ေစတာေၾကာင့္ စူးစမ္းမိရာ ေဒးဗစ္ငပဲက မတ္ေထာင္ မာေတာင့္ေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။ အစက အျခားေပါင္တစ္ဖက္မွာ ကပ္သပ္ထိုင္မိတယ္လို႔ထင္ေနတာ။ ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို သူ႔ေပါင္ေပၚ ထိုင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဆိုဖာေပၚေျပာင္းထိုင္ေစပါတယ္။ ကစားေနတာ ၿပီးသြားၿပီလို႔ ကြၽန္ေတာ္ မထင္ပါဘူး။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွ မဟုတ္ဘဲ ေနာက္ပိုင္း သူ႔အခန္းထဲ ၀င္ခြင့္မရေတာ့သလို ကြၽန္ေတာ္လည္း Nintendo ေဆာ့ခြင့္ မ႐ွိေတာ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့အခ်ိန္​ကစၿပီး အရြယ္ေရာက္ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ ငပဲေတြအေၾကာင္း အေတြး၀င္ေနမိသလို အျခားေသာ ငနဲေလးေတြရဲ႕ ေရႊပန္းေတြအေၾကာင္း စိတ္​ကူးယဥ္​ ျမင္ၾကည့္မိပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ ဘာသာရပ္ တစ္ခုပဲဗ် , LOL.

(၄) စတီဗင္

ေရာေရာေထြးေထြးမွတ္မိေနတာ တစ္ခုက ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ညီအကို ၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္ စာၾကည့္ခန္းထဲ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေတြနဲ႔ လိုက္တန္းေျပးတန္း ကစားၾကတာရယ္ ေဘာင္းဘီေတြ ခြၽတ္ခ်ၿပီး တစ္ေယာက္ပစၥည္း တစ္ေယာက္ျပၾက ကိုင္ၾကည့္ၾကတာေလးပါ။ အသက္​အရြယ္​ ၅ႏွစ္ ၆ႏွစ္ေလာက္႐ွိၿပီ ထင္တယ္။ ဦးေလးက ေလွကားအတိုင္းတက္လာရင္း အခန္းထဲ ၀င္လာေတာ့ ျမင္သြားၿပီး အေအာ္ခံရ အတားျမစ္ခံရ ေနာက္တစ္ခါ မလုပ္ေအာင္ ဒဏ္ေပးခံရပါတယ္။

အိမ္သာသံုးစကၠဴ ကို အသံုးျပဳ ၿပီးသန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ရတာ မွတ္မိေသးတယ္။ တစ္ခါ သို႔မဟုတ္ အပါးအယား လက္ကစားၿပီး (အာသာေျဖတာ)ေနာက္ ရသမ်ွ အိမ္သာသံုးစကၠဴ နဲ႔ သုတ္သင္ဖယ္႐ွားရတာ အေတာ္အာရံုေနာက္တယ္ဗ်။ ေရမ႐ွိလို႔ သုတ္လိုက္တာ စကၠဴ ဖတ္ေတြက ငပဲေခါင္းမွာ ကတ္ကုန္ေရာ။ ဆြဲဖယ္လိုက္ေတာ့လည္း ေရမ႐ွိတာေၾကာင့္ နံရံကပ္ပိုစတာကို ေကာ္ကြာေအာင္ ခြာရသလိုပဲ အေတာ္နာတာပါ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ဒီလိုအေျခအေနမွာ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲကို ျမင္သြားမွာစိုးရိမ္တယ္ဗ် ကြၽန္ေတာ္ ဘာလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သူသိသြားႏိုင္တယ္ေလ။

ေနာက္ထပ္ ႐ွက္စရာကိစၥလို႔ေျပာရမလား အထက္​တန္​းတက္တုန္းက ေရခ်ိဳးရင္းျဖစ္ခဲ့တာေလးလဲ ႐ွိေသးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အရြယ္ သူငယ္ခ်င္းအေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အထူးတဆန္း ​ေရခ်ိဳးခန္​း ပံုျပင္ေတြ႐ွိၾကတယ္ေျပာတာပဲ။ အသက္က ၁၃ - ၁၄ႏွစ္ေလာက္႐ွိဦးမယ္ လူအမ်ားစုသံုးၾကတဲ့ ​ေရခ်ိဳးခန္​းမွာ စိတ္ထဲမ႐ိုးမယြျဖစ္ရင္း ေပါင္ၾကားက ငပဲက သိသိသာသာ ေခါင္းေထာင္ထလာတာေလ။ စဥ္းစားၾကည့္ ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီက အပါး လူအမ်ားစုခ်ိဳးေနတဲ့အခ်ိန္ ငပဲက မာေတာင့္လာတာဆိုေတာ့ လူေတြအျမင္မွာ ၾကည့္ေကာင္းဖို႔ ဘယ္ျဖစ္ႏိုင္မလည္းဗ်ာ။ အဲ့ဒါထက္ ႐ွက္စိတ္နဲ႔ ဖုံးကြယ္ဖို႔ႀကိဳးစားရတာရယ္၊ တစ္ေယာက္ေယာက္က လွမ္းေခၚၿပီး စေနာက္လိုက္မလားလို႔ အေသစိုးရိမ္ခဲ့ရတာပါပဲ။

ေနာက္ထပ္ ခပ္သဲ့သဲ့ မွတ္မိေသးတာ႐ွိေသးတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ အိမ္ကို အေမျပန္မေရာက္ခင္ ျမန္ျမန္သြားၿပီး လိင္အာသာေျဖဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာပါ။ ေက်ာင္းကေန အိမ္ကိုျပန္တာ တံခါးေပါက္အေရာက္ မိနစ္ ၂၀ၾကာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေပၚထပ္ အခန္းထဲက ေရခ်ိဳးခန္းစီေျပးတက္ကာ အာသာေျဖတာ ေလး - ငါးမိနစ္ေလာက္ ၾကာတယ္ေပါ့။ က်ေနာ္ Lotion အသံုးျပဳ လက္ကစားျဖစ္ခဲ့ရင္ သန္႔႐ွင္းေရးအတြက္ တစ္မိနစ္ - ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ အခ်ိန္ထပ္ေဆာင္းေပးရတာပါပဲ။ အာရံုေနာက္တဲ့ အ​ေျပးအလႊား ကိစၥတစ္ခုပါ၊ ၿပီးေအာင္လုပ္ဖို႔လည္း အေတာ္ဆိုးတယ္ ကြၽန္ေတာ့္ နာမည္ကို လွမ္းေခၚသံၾကားခဲ့ရခ်ိန္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ဖြထားတာေတြ အျမန္ကြယ္၀ွက္ဖို႔ လုပ္ခဲ့ရတယ္။

(၅) ကိုေနာင္
က်ေနာ့္ အသက္ ၁၀ႏွစ္၀န္းက်င္ေလာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ နပမ္​းလံုးရတာကို အေတာ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့တယ္။ လိင္စိတ္ကို မသိမသာ ႀကိဳတင္သာယာေနခဲ့တာလားေတာ့မသိဘူးဗ်။ ဆြဲလြဲခ်ဳပ္ကိုင္ရတာ၊ ေပြ႕ဖက္ဖ်စ္ညႇစ္ရတာ၊ က်ေနာ့္ ေဘာ္ဒါေတြကို အေပၚက အုပ္မိုး ဖိကပ္ထားရတာေတြရဲ႕ အထိအေတြ႕ခံစားခ်က္ကို သေဘာက်တယ္။ ဒါေတြအားလံုးက အ၀တ္​အစား ၀တ္ဆင္ထားလ်က္ အမွတ္​မထင္​ ျပဳလုပ္မိခဲ့တာေတြပါ။

ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၃ႏွစ္ျပည့္ကာနီးအခ်ိန္မွာေတာ့ အဲ့သလို နပမ္​းလံုးရင္း ေပါင္ၾကားက ညီဘြားက မာေတာင့္တာ မၾကာခဏ​ ျဖစ္ျဖစ္ေနတာပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း အ၀တ္လဲခန္းထဲမွာ ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခြၽတ္ခ်ကာ အသစ္လဲလွယ္ခ်ိန္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အ၀တ္မဲ့ တင္ပါးအစံုက စိတ္​လႈပ္​ရွားမႈပို​ေပးသလားပဲ။ နပမ္​းလံုးရင္း ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္​အပိုင္​း အခ်င္​းခ်င္​း ဖိကပ္ပြတ္သပ္လို႔ မသိမသာ သေဘာက်စိတ္၀င္တာဟာ လိင္ကိစၥနဲ႔သက္ဆိုင္တယ္ဆိုတာ အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္မတိုင္ခင္အထိ မသိခဲ့တာေတာ့အမွန္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္လုပ္ေဆာင္တဲ့ ကိစၥအခ်ိဳ႕ေကာ ငပဲမသိမသာ မာမာသြားတာေကာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ေဆာင္တယ္ဆိုတာ သိသြားၿပီးေနာက္မွာေတာ့ နည္းနည္းလည္း ႐ွက္စိတ္၀င္လာမိတယ္ဗ်။

(၆) ေက်ာ္စိုးဟန္

လိင္အာသာေျဖတာ (_ြင္းဘယ္လိုတိုက္တာ)ကဘာ ဘယ္လိုလုပ္ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မသိမတတ္ခင္ အသက္ ၁၂ _ ၁၃ႏွစ္ေလာက္အရြယ္မွာ စိတ္ေတြ ထန္လာခဲ့တာ ကြၽန္ေတာ္ မွတ္မိတယ္။ အခ်ိန္​က ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာၿပီဆိုေပမယ့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ကို ပထမဆံုးအႀကိမ္၀တ္ဖူးတဲ့ ကေလးအထာေပါ့ဗ်ာ။ သဘာ၀မက်တာ မဟုတ္​တရုတ္​ ေတာ့မဟုတ္ဘူးေလ။

 လိမၼာတဲ့ကေလး၊ သပ္​သပ္​ရပ္​ရပ္​ ၀တ္စားဆင္ယင္တတ္တဲ့ကေလး၊ ပုဆိုး၀တ္ရင္ေတာင္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ၀တ္ဆင္တတ္တဲ့ကေလးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ္ပါ။ ရာသီဥတုကလည္းပူ ၀တ္မယ့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကလည္း အမိုက္စားဆိုေတာ့ အတြင္းခံကို မ၀တ္ေတာ့တဲ့ ေန႔အေၾကာင္း ေျပာမွာပါ။ ေဘာင္းဘီကို ၀တ္ထားရင္း မွန္ထဲၾကည့္တာ ခႏၶာကိုယ္​နဲ႔ သပ္​သပ္​ရပ္​ရပ္​ ကပ္လို႔ ေနရတာလည္း မဆိုးဘူးေပါ့။ ခါးစပ္က မသိမသာ ေလ်ွာက်တာေလးရယ္ ခြဆံုက ေခြၽးနည္းနည္းစို႔ထြက္တာရယ္
ကြၽန္ေတာ့္ မသိစိတ္မွ မ႐ိုးမယြျဖစ္ေစတာ အမွန္။ ေပါင္ၾကားက ငပဲက မမာ့တမာ ေခါင္းေထာင္ထလာတာ ခြထားတဲ့ စက္​ဘီးေဘာင္နဲ႔ တြန္းတိုက္မလိုလိုျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါအႏၱရာယ္႐ွိတဲ့ အျပဳအမူပါ မာေတာင့္ေနတဲ့ ငပဲနဲ႔ စက္ဘီးေဘာင္တန္း ႐ိုက္ခတ္မိရင္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ လူလစ္တဲ့ေနရာဘက္ကို စက္ဘီး အသာနင္းသြားလိုက္ရင္း ေဘာင္းဘီထဲ လက္လ်ိွဳႏိႈက္ပစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဘာင္းဘီဇစ္ဖြင့္ မမာ့တမာ ငပဲကို တ၀က္ေလာက္ အျပင္ထုတ္ၾကည့္မိေရာ။ အနားမွာ လူတစ္ေယာက္မွ မ႐ွိလို႔ေတာ္ေသးတယ္ အရင္နဲ႔မတူ ေျပာင္းလဲတာကို အားရေအာင္ၾကည့္ၿပီး ေဘာင္းဘီထဲ ျပန္ထည့္ရတာေပါ့ေနာ္။

ေနာက္ႏွစ္ ေႏြရာသီ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၄ႏွစ္ေလာက္မွာေတာ့ ဘယ္လို ေဘာင္းဘီ အမ်ိဳးအစားကို ၀တ္ရင္ လိင္စိတ္ႏိုးႂကြမႈျဖစ္တယ္ဆိုတာ သတိျပဳမိၿပီး လိင္အာသာေျဖတာကို ဘယ္​လိုလုပ္​ရမလဲ တတ္သြားပါၿပီ။ အခ်ိန္ကာလတိုအတြင္း ကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္​ေျပာင္းလဲလာမႈကိုလည္း သတိျပဳမိတယ္။ အ၀တ္အစားနဲ႔ေတာ့ သိပ္အသက္ဆိုင္ႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ တင္ပါးအစံုကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ပင့္တင္ထားသလို ခံစားရတဲ့ ေဘာင္းဘီကို ၀တ္ဆင္ၿပီး စက္ဘီးစီးရတဲ့အခါ အျခားသာမန္အခ်ိန္ေတြနဲ႔ ကြာျခားတယ္ဗ်။ မာေတာင့္လာတတ္တဲ့ ငပဲက ေျခာက္လက္မနည္းပါးဆိုေတာ့ ေဘာင္းဘီထဲ ခ်ိန္ညႇိထားရတာ တခါတေလ အဆင္မေျပဘူး။

စက္ဘီးကို လူသိပ္မ႐ွိတဲ့ အသြားအလာကင္းတဲ့ဘက္ စီးရတာ နင္းရတာရယ္၊ စက္ဘီး အနင္းရပ္ၿပီး လက္ကစားရတာကို ကြၽန္ေတာ္ သတိရေသးတယ္။ ေဘာင္းဘီထဲက အတင္းနင္းကန္ ေခါင္းေထာင္ထတဲ့ ငပဲေၾကာင့္ ေနရတာလည္း အဆင္မေျပသလို စက္ဘီးနင္းရတာလည္း မေကာင္းဘူးေလ။ ပန္းျခံထဲက သစ္ေတာဘက္ကိုသြားတဲ့ လမ္းသြယ္ေလးအတိုင္း နင္းသြားရင္း ျမက္႐ိုင္း႐ွည္ေတြအနားမွာ လက္သမားလုပ္ပစ္တာေပါ့။ ေခြၽးရႊဲ မႈေၾကာင့္ ေျပာင္ေခ်ာေနတဲ့ ငပဲေခါင္းကို ကိုင္ရတာ ငါးရွဥ္​့ေခါင္းလိုပဲဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ ေႏြရာသီမွာ စက္ဘီးနင္းရတဲ့ ခံစားခ်က္ကို အခုထိ မေမ့ဘူး။ Yeah!

(၇) သူရေမာင္

အေကာင္းဆံုး လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာအေတြ႕အၾကံဳလို႔ေျပာရင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္က ကြၽန္ေတာ့္ အိမ္နီးျခင္း ညီညီနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့တာကိုေျပာရမယ္ထင္တယ္။ သူတို႔အခန္းက ကြၽန္ေတာ္ေနတဲ့အခန္းရဲ႕ ေဘးကပ္ရက္ေပါ့ဗ်။ အဲ့ဒီအခ်ိန္​က သူ႔အသက္က ဆယ္ႏွစ္ သို႔မ​ဟုတ္ ဆယ့္သံုးႏွစ္ေလာက္႐ွိၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ အသက္က ဆယ့္သံုးႏွစ္ကေန ဆယ့္ငါးႏွစ္အတြင္း ျဖစ္လိမ့္မယ္။ သူက ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ အစ္ကိုတစ္ေယာက္လို ဆက္ဆံေပမယ့္ တကယ္တန္းၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထြားတဲ့ ညီညီ့အရပ္အျမင့္က ဆယ့္သံုးႏွစ္မွာပဲ 180 cm ေလာက္႐ွိေနၿပီ။ က်ေနာ့္ အရပ္က အဲ့ဒီအရြယ္မွာ 183 cm ေလာက္ပဲျမင့္တာေလ။

ညီညီက ႐ိုး႐ိုးေအးေအးနဲ႔ သေဘာထားေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္က ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ ေရာက္ကတည္းက လိင္အာသာေျဖတာ လုပ္တတ္ေနခဲ့ၿပီ။ တစ္ေန႔ ႏွစ္ခါ သံုးခါမက လုပ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး လိင္ကိစၥအေၾကာင္း မေတြးေတာဘဲ မေနႏိုင္ခဲ့ဘူးဗ်။ ညီညီနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ အရင္းနီးႀကီးေတာ့မဟုတ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ခင္ခင္မင္မင္ လက္​ပြန္​းတတီး အခ်ိန္အတူျဖဳန္းတာမ်ိဳးေတာ့ လုပ္ဖူးတယ္။ သူ႔အသက္ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ ေျပာင္းလဲစမွာ ကြၽန္ေတာ့္ မိန္းကေလး အေတြ႕အၾကံဳ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေမးခြန္းအခ်ိဳ႕ေမးလာပါတယ္။ ဒါကပဲ သူနဲ႔ တစ္ႏွစ္နည္းပါး႐ွည္ၾကာမယ့္ boy sex ပတ္သက္ဖို႔ ဦးတည္သြားတာပါပဲေလ။

သူဘာေတြသိခဲ့လည္း၊ ဘယ္ေလာက္ထိသိထားလည္း ကြၽန္ေတာ္ ေမးျမန္းကာ ပိုမိုျပည့္စံုတဲ့ information ျပသ ၫႊန္​းဆိုဖုိ႔ အဆင္ေျပမယ့္ Laptop ႐ွိရာ ကြၽန္ေတာ့္ အခန္းကို ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အေျပာအရေတာ့ လိင္အာသာေျဖတာ (masturbation) ကို သိပါသတဲ့။ အြန္လိုင္းကေန ဓာတ္ပံုေတြ ဗီဒီယိုေတြကို ၾကည့္ရင္း ကြၽန္ေတာ္နဲ႔အတူ လုပ္မလားလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ သူ႔ငပဲကို ကိုင္ထားရံုသာတတ္ၿပီး ေကာင္းေအာင္ ဘယ္လိုဆြ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္မလဲဆိုတာ မသိေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘယ္လိုကိုင္မလဲ ဘယ္လိုလက္ကစားမလဲဆိုတာ သူ႔အၾကည့္ေ႐ွ႕မွာ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ျပသလို သုက္ရည္ထြက္တဲ့အထိ နည္းျပလိုက္တယ္ေလ။ သူကလည္း ကြၽန္ေတာ္ ျပဳလုပ္သည့္အတိုင္း လိုက္လုပ္ေပမယ့္ မၿပီးဆံုး သုက္မထြက္ပါဘူး။ သူ႔ငပဲက သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေလာက္ မထြားေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲဆိုဒ္ 12 cm ​ေလာက္​ရွိသလို ဆီးခံုအထက္မွာ အေမႊးအနည္းငယ္ေပါက္ေနၿပီဗ်။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္တည္းလိုလိုျဖစ္ေနခ်ိန္ဆိုရင္ ႏွစ္ေယာက္အတူဆံုဖို႔ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ရယ္ သူရယ္ အျခားတစ္ေယာက္ လက္သမားလုပ္တာကို အျခားတစ္ေယာက္က လိုက္လုပ္ရင္း ေက်နပ္ေနၾကတာ ရက္သတၱပါတ္ အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ဦးသား နပမ္​းလံုး နပမ္းသတ္မႈ စလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကေရာ။ က်ေနာ္က ပိုသန္မာသလို ႂကြက္သားေတြ ပို႐ွိပိုေတာင့္ပါတယ္။ ညီညီက ခႏၶာကိုယ္ပိုႀကီးေပမယ့္ ႏုညံ့ျငင္သာသူလို႔ေျပာရမယ္။ ႏွစ္ေယာက္က ရင္ျခင္းအပ္ လက္ျခင္းကပ္ရင္း ေပါင္ေတြၾကားက မာေတာင့္ေနတဲ့ ငပဲအား ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္မိၾကတာ ခဏခဏ။ မၾကာခဏဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္ အေပၚစီးကေရာက္သလို သုက္ထြက္တာလည္း သူ႔အေပၚ ပန္းမိလ်က္သားပါ။ လအနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ညီညီက ႐ွင္းစလင္းစျပဳလာသလို သုက္ရည္လည္း ထုတ္တတ္လာပါတယ္။ ဘယ္သူက အေပၚစီးေရာက္ေအာင္ နပမ္းသတ္ႏိုင္သလဲ? အေပၚေရာက္သူ သုက္ရည္နဲ႔ပန္းတာကို ေအာက္ကလူ ဘာမွမေျပာေၾကးေလ။

အဲ့အခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကို လုပ္ခြင့္ျပဳ မလားေမးၿပီး လုပ္လဲလုပ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ဗ်ာ ေန႔ရက္ အခ်ိန္တိုင္းလိုပဲ ညီညီနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံတာကို မေတြးဘဲ မေနႏိုင္ျဖစ္လာတယ္။ သူလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို လုပ္တာပါပဲ။ ဒီကိစၥက ကြၽန္ေနာ့္အတြက္ အလြန္႔အလြန္ သီးသန္​ ့ဆန္သလို သူတစ္ေယာက္တည္းကိုသာ လုပ္ခြင့္ျပဳခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ တခါတေလ ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ အရမ္းထန္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ မေစာင့္ႏိုင္ မေအာင့္ႏိုင္ အိပ္ရာေပၚ သူလွဲတာနဲ႔ ေဘာင္းဘီေတြ အတြင္းခံေတြကို ဆြဲခြၽတ္မိတယ္။ သူက အ့ဲသလို အၾကမ္းပတမ္းလုပ္တာ အိ​ေျႏၵမရျဖစ္တာကို သေဘာမက်ပါဘူး။
သူတို႔မိသားစု အိမ္ေျပာင္းသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ၀မ္းပန္းတနည္း ငို႐ိႈက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးရက္မွာ မိဘေတြ မျမင္ရတဲ့ ႏႈတ္ဆက္အနမ္းေပးျဖစ္တယ္။ အရင္ကလည္း မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ ပထမအႀကိမ္ အခ်စ္စစ္ အနမ္းတစ္ခ်က္.. .ေပါ့။

(၈) ပိုင္စိုး

မိသားစုေတြ ျပန္ဆံုၾကတဲ့ပြဲတစ္ခုလို႔ေျပာရမယ့္ ညစာအတူစားျဖစ္ခဲ့တဲ့ေန႔က ညီ၀မ္​းကြဲ ျပည့္စံုနဲ႔ ထပ္ခိုးအခန္းထဲမွာ အိပ္ၾကတာပါ။ ပံုမွန္ဆိုရင္ ေအးေအးေဆးေဆး လာအနားယူမွ ေရာက္တဲ့အခန္းဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ေမြ႕ယာကိုပဲ မ်ွသံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ဆယ့္ေလးႏွစ္႐ွိၿပီ၊ ၿပီးေတာ့ နံနက္တစ္ႀကိမ္ ညတစ္ႀကိမ္ ပံုမွန္ လိင္အာသာေျဖတာ လုပ္ေလ့႐ွိပါတယ္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ နံနက္ခင္းမွာပဲ ေခါင္းအံုးေပၚ မ်က္ႏွာအပ္လုနည္းပါးအေျခအေနနဲ႔ ႏိုးလာၿပီး လက္ေတြက ည၀တ္ေဘာင္းဘီထဲေရာက္ရင္း ငပဲကို ပြတ္သပ္ လက္ကစားတဲ့ အေနအထားျဖစ္ေနေရာ။ ျပည့္စံုလည္း ႏိုးေနကာ  ကြၽန္ေတာ္လုပ္သမ်ွကို ၾကည့္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ သူကလည္း ဘာမွမေျပာ စကားမစတာေၾကာင့္ လုပ္လက္စအလုပ္ကို မရပ္တန္႔ဘဲ ၿပီးတဲ့အထိလုပ္ပစ္လိုက္တယ္ေလ။ ျပည့္စံုက ကြၽန္ေတာ္ ဘာလုပ္ေနခဲ့လည္းေမးေပမယ့္ ညက်မွ အေျဖေပးလိုက္တယ္။

ညေရာက္ေတာ့ အခန္းတံခါးေတြကို ကြၽန္ေတာ္ အေသအခ်ာစစ္ပိတ္ၿပီးမွ သူ လိင္အာသာေျဖ (_ြင္းတိုက္တာ) တာမလုပ္ဘူးလား ေမးလိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဘာေျပာတာမွန္းကို သူမသိဘူး သေဘာမေပါက္ဘူးလို႔ေျပာတယ္ဗ်။
 `နံနက္တုန္းက အစ္ကိုလုပ္ေနတာမ်ိဳးကိုေခၚတာလား´
`အင္း...မင္းကို ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ လက္ေတြ႕ျပရမလား?´
အိပ္ရာေပၚ ပက္လက္လွဲအိပ္လိုက္ရင္း ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ထိဆြဲခြၽတ္ကာ ငပဲကို လက္ကစားျပပစ္တာ အ႐ွင္းပဲ။ ျပည့္စံုက ေသခ်ာၾကည့္ရင္း သူ႔ဘာသာလုပ္ၾကည့္ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။

အသက္ ဆယ့္သံုးႏွစ္ ေရကူးသမား ကြၽန္ေတာ္က အရပ္ျမင့္တယ္ က်စ္လစ္သန္စြမ္းပံုေပါက္ေပမယ့္ ျပည့္စံုက ခပ္ထြားထြား နည္းနည္း ျပည့္သေယာင္ေပါက္တဲ့သေဘာ႐ွိပါတယ္။ ခပ္ႀကီးႀကီး ေပါင္တံေတြ ျပည္​့ျပည္​့၀၀ ရင္အုပ္ေတြပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။ သူ၀တ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီကို ေအာက္ေလ်ွာခ်လိုက္ေတာ့ အေမႊးမဲ့ ကပၸါယ္အိတ္နဲ႔ ထိပ္အေရျပား ျဖတ္ထားတဲ့ ငပဲကို ေတြ႕ရေရာ။ သူ လက္ကစားကာစမွာ ေလးလက္မ၀န္းက်င္႐ွိေပမယ့္ တမ်ိဳးတမည္ ေျပာင္းလဲလာပါတယ္။

ေနာက္တေန႔ နံနက္ေရာက္ေတာ့ ျပည့္စံုက က်ေနာ့္ ေနာက္မွ ႏိုးထလာၿပီး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေလာက္ လုပ္ရေအာင္တဲ့။ `ဒီတခါ အရင္ထက္ပိုေကာင္းေအာင္လုပ္ၾကည့္စို႔။ မင္းေဘာင္းဘီကိုခြၽတ္လိုက္။ မင္းတင္သားေတြအေပၚကို ငါေညႇာင့္မယ္ကြာ´လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာလိုက္တယ္။ သူ႔ကို အေတာ္ေျပာလိုက္ရတယ္ ေဘာင္းဘီခြၽတ္ၿပီး ေမွာက္အိပ္ဖို႔။ တတံုးတခဲႀကီးေပၚကို ကြၽန္ေတာ္ တက္ေမွာက္ၿပီး ခါးအစံုကို လႈပ္႐ွားရင္း ကိစၥၿပီးေတာ့ သူကလည္းျပန္လုပ္တာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရက္သတၱပါတ္ တစ္ပတ္ရဲ႕ နားရက္တိုင္း လုပ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ နံနက္တစ္ခါလုပ္ ေန႔လယ္ေန႔ခင္း တေရးအိပ္ၿပီး ႏိုးတဲ့အခ်ိန္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္လုပ္ျဖစ္ေရာ။

ကြၽန္ေတာ္ ျပန္စဥ္းစားေတာ့ ျပည့္စံုက အေပၚမွာ ေနၿပီးတက္ေညႇာင့္ခ်ိန္ဆို ေပါင္သားျပည့္ျပည့္ေတြနဲ႔ ထိကပ္ေနရတာ၊ ကြၽန္ေတာ္က တမ်ိဳးတမည္ တက္ေညႇာင့္ခ်ိန္ဆိုရင္ သူ႔ဗိုက္သား အိအိေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ေနရတာေတြ မၾကာခဏ​ ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပန္မဆံုျဖစ္တာလည္းၾကာၿပီ မကျမင္းျဖစ္ၾကတာလည္း ႏွစ္အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္ေတာ္ဟာ "chubby chaser" တစ္ေယာက္ အေသအခ်ာ ျဖစ္လာရတာ ျပည့္စံုနဲ႔ ၾကံဳဆံုခဲ့ရတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳ မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္မွာပါပဲေလ။

(၉) တင္ကိုကို

ေႏြရာသီ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး  ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တုန္းက ၾကံဳခဲ့ဖူးတာဗ်။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ၁၂ႏွစ္ ၊ ေက်ာ္ေက်ာ္က ဆယ့္ေလးႏွစ္ သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုကို ဦးေဆာင္သူေတြေပါ့။ ေက်ာ္ေက်ာ့္ဆံပင္ေတြက သဘာ၀အရ နီညိဳေရာင္လို ျဖစ္ေနတာပါ အနက္ေရာင္မဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕ျပင္နားက ေရကန္ႀကီးမွာ ေရသြားကူးၾကတာပါ။အဲ့အခ်ိန္တုန္းက အခုလို အတြင္းခံနဲ႔ ေရကူးေဘာင္းဘီ ေကာင္းေကာင္း၀ယ္လို႔မရေသးဘူး အိမ္ခ်ဳပ္ ခ်ည္သားေဘာင္းဘီတိုေတြကို ေအာက္ခံသေဘာ၀တ္ၾကရတာေလ။ ေက်ာ္ေက်ာ့္ငပဲကို ေရစိုေဘာင္းဘီေပၚက ထင္းကနဲျမင္ေနရတာမ်ား ေလးလက္မခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့တြဲေလာင္းဗ်။ ေသခ်ာအ႐ွင္းအလင္း ငပဲေခါင္းေတြေရာ ေရႊဥေတြေကာ အလံုးစံုေတာ့ မျမင္ရေပမယ့္ ေကာက္ေၾကာင္း လိုင္းထေနတာ အတိုင္းသားေလ။ ကြၽန္ေတာ္ မ်က္လံုး အၾကည့္မလႊဲ ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ပစ္တာပဲ။ ဒါက အေတြးထဲ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္လာတဲ့ ငပဲ (_ီး) ပါ။
 (conversation)

(၁၀) စိုျပည္

ကြၽန္ေနာ္က အစ္ကိုေတြအမ်ားႀကီး႐ွိတဲ့သူပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ႐ွစ္ႏွစ္ ၊ ကြၽန္ေတာ့္ အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ေလာက္က အျဖစ္အပ်က္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္က ၾကမ္းျပင္ေပၚကို လွဲေလ်ာင္းေနရင္း ကာတြန္းစာအုပ္ဖတ္ေနခ်ိန္ သူကစာေရးစားပြဲမွာထိုင္ၿပီး စာလုပ္ေနတာေပါ့။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီနဲ႔ ဆိုေပမယ့္ ေမ့ေလ်ာ့ၿပီး တင္ပလႅင္ခ်ိတ္ထိုင္တာေၾကာင့္ ငပဲက အံထြက္လာတာ ျမင္ရပါေရာ။ ကြၽမ္ေတာ္ေကာ အစ္ကိုေကာ ထိပ္အေရျပားျဖတ္ထားတာဆိုေတာ့ ျမင္ေနရတာ မိႈေခါင္းႀကီးလိုပဲ ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးရယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္းထက္ အမ်ားႀကီးႀကီးတာေသခ်ာတယ္ဗ်။ ဒါပါပဲ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အျခားသူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္အဂၤါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စိတ္၀င္တစားျဖစ္ဖူးတာ။
(same conversation as above)

(၁၁) ေငြႏွင္း

ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ ဆယ့္သံုးႏွစ္ ၊ အသိတစ္ေယာက္ ႐ွိန္လင္းက ဆယ္သံုးႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ အဲ...သူက ႏွစ္၀က္ေလာက္ အသက္ပိုႀကီးတယ္ အဲ့အခ်ိန္ကေလ။ သူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ကြာျခားခ်က္ေျပာရရင္ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ သူကပိုၾကံ့ခိုင္သလို ပိုရင့္က်က္ပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အရေတာ့ သူက အ႐ူးပါပဲ။ Psycho အ႐ူးလို႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ခပ္ေပါေပါေနတတ္သူလို႔ေျပာတာပါ။ ေႏြရာသီ အားလပ္ရက္ စေနေန႔မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕တစ္ဘက္က သစ္ေတာအုပ္ထဲ သြား ဘီယာခိုးေသာက္ၾကတယ္။ ဘယ္လိုေျပာမလဲ သစ္ေတာအစပ္လို႔ေျပာေပမယ့္ ္ေဆာက္လုပ္လက္စ လူေနအိမ္အေဆာက္အအံုအခ်ိဳ႕႐ွိတဲ့ေနရာဘက္ေပါ့။ ႐ွိန္လင္းတစ္ေယာက္ ေသးေပါက္ခ်င္တာနဲ႔ ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုဆြဲဖြင့္ အၾကမ္းထည္ၾကမ္းျပင္ေပၚနဲ႔ ေျခာက္ေသြ႕စ နံရံကို ပန္းပစ္တယ္ေလ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေျခာက္ေနတဲ့ နံရံေပၚ မပန္းပါဘူး ေတာ္ၾကာ ေဆာက္လုပ္ေရးက ဘိုးေတာ္ သိသြားရင္ ဖင္ပိတ္အကန္ခံရမွာ သိတယ္။

ဘာကို သတိျပဳမိလိုက္လဲဆိုေတာ့ ႐ွိန္လင္းရဲ႕ ငပဲဆိုဒ္ပါ။ ေပ်ာ့ေနတာေတာင္ ေလးလက္မေက်ာ္ေလာက္႐ွည္ၿပီး တုတ္လည္းတုတ္တယ္။ ေသးေပါက္ၿပီးေတာ့ အနည္းငယ္ မာေတာင့္လာတာေတြ႕ရပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္သြားမွန္း သူသိသြားလို႔ထင္တယ္ မ်က္ႏွာႀကီးရဲလာၿပီး ခဏအၾကာမွာေတာ့ မခ်ိဳမခ်ဥ္အမူအယာအခ်ိဳ႕ေပၚလာတယ္။ သူ႔ငပဲကို ကြၽန္ေတာ္ စိုက္ၾကည့္မိတာ လံုး၀ဂ႐ုမစိုက္ဘူးဗ်။ လက္နဲ႔ အားရပါးရ ဆုပ္ကိုင္ကာ ဂုဏ္ဆာ လက္ကစားျပပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အျခားတဘက္က အခန္းတစ္ခုထဲ ၀င္သြားရင္း ေက်ာပိုးအိတ္ထဲက အ၀တ္တစ္ခုကိုထုတ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚျဖန္႔ခင္းလိုက္ေရာ။

သူ၀တ္ထားတဲ့ quarter ေဘာင္းဘီကို ဒူးအထိေလ်ာခ် ခင္းထားတဲ့အေပၚထိုင္ကာ ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ စတင္လက္ကစားပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း မာန္ပါပါ လုပ္ေနတဲ့ သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီး ငပဲကမိုးေပၚေထာင္လာပါေသာေလ။ ေပါင္တံေတြကို အေသအခ်ာ ကားထိုင္ရင္း သူအျပင္းအထန္ လက္ကျမင္းတယ္။ သူလုပ္ေနတာကို ခိုးခိုးၾကည့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို မိမွာလည္းစိုးရိမ္ အားရစရာ သူ႔ငပဲအတုတ္ကို ျမင္ရံုနဲ႔ စိတ္ကလည္းထန္ ႏွစ္ေယာက္သား င႐ုတ္​သီးအေထာင္းၿပိဳင္တာ ငါးမိနစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာတယ္ထင္ရဲ႕။ ႐ွိန္လင္း အဆံုးသတ္ သုက္ရည္ေတြ ပန္းထုတ္ခ်ိန္ မီးသတ္ေရပိုက္ေခါင္းက ေျပးထြက္လာတဲ့ အတိုင္းျမင္ရတာပါ။ သူ႔ဗိုက္သားနဲ႔ ေျခေထာက္ေတြေပၚ ေျခာက္ေလ်ာ့ေလာက္ပန္းထုတ္တာဆိုေတာ့ စီးက်ေနတာ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ႐ွိန္လင္းလို႔မဟုတ္ ျပည္​့ျပည္​့၀၀ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ပဲ ပန္းထုတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ေပါ့။ သူက ေဘာင္းဘီျပန္မ၀တ္ေသးဘဲ ငပဲကိုကိုင္ ခပ္ျပံဳးျပံဳးမ်က္ႏွာနဲ႔ ရီေ၀ေ၀အၾကည့္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္ဆီလႊတ္ေနေသးတာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ 9th Grade ေလာက္အထိ အတူတူ အရက္ခိုးခိုးေသာက္ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ လက္ကစားတာကိုေတာ့ ပထမဆံုး အႀကိမ္ကလြဲလို႔ ေနာက္ထပ္ မလုပ္ျဖစ္ၾကေတာ့ဘူးဗ် ။

(၁၂) မိုးမိုး
`ငါးႀကိမ္ေသာ အိပ္မက္စိုပံုျပင္´ ကိုေျပာျပမယ္ဗ်ာ။ မေန႔ညကမက္တာမဟုတ္ပါဘူး လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္ကျဖစ္ခဲ့တာပါ။
Gym တစ္ခုထဲမွာ ႀကိဳးတစ္ခုကို အားရပါးရဆြဲၿပီး အေပၚကို ကြၽန္ေတာ္တက္ေနတာဗ်။ လက္ေမာင္းႂကြက္သားေတြ ေဖာင္းႂကြၿပီး အေျမႇာင္းလိုက္ထလာတဲ့အထိ အေပၚကို ျမင့္သထက္ အျမင့္ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးစားဆြဲတက္တာပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း Kevin က ႀကိဳးေအာက္ေျခအျဖားကို ေျဖာင့္တန္းေအာင္ ဆြဲကိုင္ထိန္းေပးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က တစ္ခ်က္ဆြဲတက္လိုက္ သူကဖမ္းထိန္းလိုက္ဆိုေတာ့ ေပါင္ျခံနားေလာက္က ႀကိဳးထံုးနဲ႔ ခြဆံု ပြတ္သပ္သလိုျဖစ္ၿပီး အထိန္​းအကြပ္​မဲ့စြာ ငပဲခမ်ာ မာေတာင့္လာရပါတယ္။ အသက္႐ွဴ ဖို႔ မနည္းႀကိဳးစားေနရဆဲ ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို ႀကိဳးကိုင္ထားတဲ့လက္ ဆစ္ကနဲနာက်င္ၿပီး ဘယ္လုိမွမထိန္းႏိုင္စြာ ေအာက္ကိုေလ်ာက်ပါေရာ။ Kevinကို လွမ္းေအာ္သတိေပးရင္း တ႐ွိန္ထိုးေလ်ာက်တာမ်ား ေပါင္တံေတြ ေျခသလံုးေတြ မီးေလာင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ။

ၾကမ္းျပင္ေပၚကို အေရာက္ အိပ္ရာကလည္း ကြၽန္ေတာ္ ႏိုးပါေတာ့တာပါ။

အိပ္ရာထဲ ပစ္လွဲလို္က္တဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ အလားသဏၭာန္တူပါတယ္။ မ်က္၀န္းေတြကိုမွိတ္ မဖြင့္ေသးဘဲ အတန္ၾကာ ၿငိ္မ္သက္ေနမိေသးတာပါ။ မာေတာင့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ ငပဲဟာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုမိုးကာတဲ ၀ါးလံုးေထာက္ထားသလို တြန္းကန္ေနၿပီး နက္ျပာေရာင္ ျခည္သားေပၚခြၽဲက်ိက်ိ   အရည္ေတြရႊဲစိုေနေရာဗ်။ အသက္႐ွဴ.. ....ႏွလံုးခုန္ၿငိမ္ေအာင္ ခဏဆက္လွဲေနျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ငံု႔ၾကည့္လိုက္တာ အရည္ကြက္ကို ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း ျမင္ရေတာ့ ဒါဟာ ေသးေပါက္ခ်ထားတာမဟုတ္မွန္းသိရဲ႕။ ေဘာင္းဘီထဲ လက္လ်ိွဳထည့္ၾကည့္ကာ မမာမေပ်ာ့ကို စမ္းၾကည့္ေသးတယ္။ ၿပီးမွ ​ေရခ်ိဳးခန္း႐ွိရာကို သြားၿပီး သန္႔႐ွင္းေရး လုပ္ဖို႔ ေဘာင္းဘီကို ခြၽတ္ခ်လိုက္တယ္။ အဲ....ဘာမွ မဟုတ္ဘဲ ႏိုးထလာျပန္ေရာ။

အေပၚက အျဖစ္အပ်က္ေတြ အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ေလာက္မွာ ျဖစ္ခဲ့တာ။ ေနာက္မၾကာခင္ လအနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အရပ္႐ွည္ထြက္စျပဳလာသလို အသံထြက္​ တမ်ိဳးတမည္ ျဖစ္လာပါတယ္။ Gym မွာ Climbing ​ေလ့က်င္​့ခန္​း ႀကိဳးဆြဲတက္တာ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ျဖစ္ရင္ ငပဲက မာမာလာေပမယ့္ အိပ္မက္ထဲကလို သာယာမႈေတြ သိပ္မျဖစ္လိုက္ပါဘူး။ ေပါင္ၾကားက ႀကိဳးနဲ႔ ပြတ္သပ္တာ ပူစပ္​ပူ​ေလာင္​ ျဖစ္တာကလြဲလို႔ေပါ့။ ႐ုတ္တရက္ သုက္ရည္ ပန္းထြက္တာတို႔ ဘာတို႔ကို ကြၽန္ေတာ္ မသိခဲ့ေတာ့ စာအုပ္ေတြ ေမႊဖတ္မွ `အိပ္မက္စို´ နဲ႔ ညအခ်ိန္​မွ ျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀ကို သိရတယ္။ ၿပီးေတာ့ အရြယ္ေရာက္ျခင္းအေၾကာင္းနဲ႔ လိင္အာသာေျဖျခင္း အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ဖတ္ခဲ့ရတာပါ။

သည္လို သည္လို သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကိုပါ ေလ့လာႏိုင္တဲ့ စာၾကည့္တိုက္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္တယ္။ ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြ ေျပာင္းလဲလာခ်ိန္ဆိုေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ခႏၶာေပၚ အေမႊးအမ်ွင္ေတြ မေပါက္ေသးပါဘူး။ ကပၸါယ္အိတ္ကေတာ့ အျခားအစိတ္အပိုင္းေတြထက္စာရင္ အေရာင္နည္းနည္း ပိုရင့္လာပါတယ္။ သတိထပ္ျပဳမိတာက ႏွစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ဆီးခံုေမႊးအခ်ိဳ႕ ႐ွည္လာတာကိုပါ။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမ်ွ မွန္ထဲက ကြၽန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ေလ့လာရတာ သေဘာက်လာတယ္။ ဒါဟာ ကြၽန္ေတာ္ ေလ့လာဖို႔ထပ္မံေတြ႕႐ွိရတဲ့ `biological science´ ဘာသာရပ္တစ္ခုျဖစ္မွာပါပဲ။

***** ထပ္မံေျပာျပေ၀ငွပါဦးမယ္

Alex Aung (7 May 2018)

Tuesday, May 1, 2018

ကြၽန္ေတာ့္လိင္တံကအရမ္းေသးေနသလား



ေရးသားသူ Arkar Hein
ေဆးပညာပိုင္းဆုိင္ရာတည္းျဖတ္သူ Dr. Thurein Hlaing Win.

ကြၽန္ေတာ့္ လိင္တံ အရမ္းေသးေနသလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို အမ်ဳိးသားေတြက သူတို႔ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္ေတြကိုေတာ့ ထုတ္မေမးတတ္ၾကေပမဲ့ ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါက်ရင္ေတာ့ ဒါက ေမးေလ့ေမးထရွိတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ Cohen ကေလးေဆး႐ုံမွ ဆီးလမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ ကေလးအထူးကု ျဖစ္သူ လိန္း အက္စ္ ေပါလ္မာ (Lane S. Palmer) ကေတာ့ ” ဖခင္ေတြက သူတို႔သားေတြရဲ႕ လိင္တံအ႐ြယ္အစား ေသးေနလားဆိုတာကိုမၾကာခဏေမးေလ့ရွိၿပီး တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ သူတို႔လိင္တံေရာ ေသးေနလားဆိုတာကို ေမးျမန္းေလ့ရွိၾကပါတယ္ ” ဆိုပါတယ္။

လိင္တံအ႐ြယ္အစားေသးေနလားဆိုတာကို ေမးၾကတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြဟာ တစ္ျခားအေၾကာင္းရင္းေၾကာင့္ ဆရာဝန္ကိုလာေတြ႕ၾကတာ ျဖစ္တယ္လို႔ အေမရိကန္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ Lake Success ရွိ စမစ္ ဆီးလမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္မွ မ်ိဳးပြားအဂၤါနဲ႔ လိင္မႈဆိုင္ရာ ဒါ႐ိုက္တာ ျဖစ္သူ ပါေမာကၡ ဘ႐ုစ္ အာ ဂီးလ္ဘတ္ (Bruce R. Gilbert) ကဆိုပါတယ္။ သူတို႔ေတြ ေဆး႐ုံကို တစ္ျခားကိစၥနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးလာျပတဲ့ အခ်ိန္မွာ “ ေအာ္ ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ ကြၽန္ေတာ္ ကြၽန္ေတာ့္လိင္တံနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး စိုးရိမ္ေနတယ္ဆရာ။ ” လို႔ေျပာတတ္ၾကတယ္။ ဒီလိုေမးၾကတဲ့ အမ်ိဳးသားအမ်ားစုကေတာ့ အသက္ ၂၀ ကေန ၄၀ ၾကားျဖစ္ၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အသက္ ၄၀ ကေန ၅၀ ၾကားျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ဒီထက္ အသက္ႀကီးတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြေတာင္ ေမးတတ္ၾကပါတယ္။ ” လို႔ဆိုပါတယ္။

အမ်ိဳးသားေတြ လိင္တံအ႐ြယ္အစားေသးေနတယ္ဆိုၿပီး စိုးရိမ္ၾကတာ သဘာဝပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ လိင္တံအ႐ြယ္အစား အရမ္းေသးေနလို႔ဆိုၿပီး စိုးရိမ္တာကေတာ့ သာမန္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

လိင္တံအတြက္အ႐ြယ္အစား ဘယ္ဆိုဒ္က ပုံမွန္လဲ၊ ဘယ္ဆိုဒ္က ပုံမွန္မဟုတ္ဘူးလဲ။

သင့္အေနနဲ႔ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္တံက အလုပ္လုပ္ေနသ၍ သူ႔မွာ ဘာျပႆနာ မွမရွိဘူးလို႔ ထင္မိေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို ထင္ေနတာက မွားပါတယ္။ လိင္တံအ႐ြယ္အစားဟာ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျမင္တဲ့ပုံရိပ္ရဲ အဓိက အေျခခံအခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ စိတ္ဝင္စားစရာ အခ်က္တစ္ခ်က္က အမ်ိဳးသးအမ်ားစုက သူတို႔လိင္တံရဲ႕ အ႐ြယ္အစားကို ေသးတယ္လို႔ပဲ ျမင္တတ္ၾကပါတယ္။ ဥပမာ တစ္ခုေျပာရမယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ ၂ ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ အီတလီက ေဆး႐ုံတစ္႐ုံမွာ အမ်ိဳးသား ၆၇ ေယာက္တိတိဟာ သူတို႔လိင္တံေသးေနတဲ့အတြက္ ခြဲစိတ္ျပဳျပင္လို႔ရမလားလို႔ လာေရာက္စုံစမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း သူတို႔အားလုံးရဲ႕ လိင္တံေတြဟာ ပုံမွန္ လိင္တံအ႐ြယ္အစားေတြ ပဲ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။

” ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းအတြင္းက ကြၽန္ေတာ့္လူနာတစ္ေယာက္ဆို လိင္တံကို တစ္ေန႔ တစ္နာရီေလာက္အခ်ိန္ေပးၿပီး တိုင္းေနရင္း သူ႔လိင္တံကအရမ္းေသးေနတယ္လို႔ ထင္ေနတာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔လိင္တံကလည္း ပုံမွန္အ႐ြယ္အစားပါပဲ။ ” ဂီးလ္ဘတ္ကဆိုပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီလိုမ်ိဳးစိုးရိမ္တာ သူတစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ပါဘူး။ အမ်ိဳးသား ၄၅ ရာခိုင္ႏႈန္းခန႔္က လိင္တံႀကီးတာ ပိုလိုခ်င္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသမီး ၈၅ % ခန္႕က သူတို႔ အေဖာ္ျဖစ္သူရဲ႕ လိင္တံအ႐ြယ္အစားနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ေက်နပ္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

ဒီလို အမ်ိဳးသမီး ၈၅ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႕က သူတို႔ အေဖာ္ျဖစ္သူနဲ႔ လိင္တံအ႐ြယ္အစားကို ေက်နပ္ၾကေပမဲ့ အမ်ိဳးသားအမ်ားစုကေတာ့ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ သူတို႔လိင္တံဘယ္လိုပုံစံရွိလဲ၊ ေပ်ာ့ေနတဲ့အခ်ိန္ သူတို႔ လိင္တံ ဘယ္လိုပုံစံရွိလဲဆိုတာ စိုးရိမ္ေနၾကတုန္းပါပဲ။

ဒီေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ လိင္တံဟာ ပုံမွန္အ႐ြယ္အစားလား၊ အ႐ြယ္အစားႀကီးလား၊ ေသးလားဆိုတာကို အမ်ိဳးသားေတြ ဘယ္လိုသိႏိုင္မလဲ။ ဖိနပ္အ႐ြယ္အစားနဲ႔ လိင္တံဆိုဒ္ကို ခန္႕မွန္းႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ယုံတမ္းစကားေတြအရ သိတာကိုေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသခ်ာအတိအက်သိဖို႔ကေတာ့ရွင္းပါတယ္။ ေသခ်ာတိုင္းတာဖို႔ပါပဲ။

ဒါဆိုရင္ လိင္တံကို ဘယ္လိုတိုင္းတာမလဲ။

လိင္တံ တစ္ခုရဲ႕ အ႐ြယ္အစားကို တိုင္းတာတာဟာ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းတာရတာ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ အမ်ိဳးသား အမ်ားစု အံ့အားသင့္သြားၾကမွာပါ။ ဒီလိုတိုင္းတာ နည္းက အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ယုံၾကည္စိတ္အခ်ရဆုံး လိင္တံကို တိုင္းတာႏိုင္တဲ့ နည္းက SPL လို႔ေခၚတဲ့ stretched penis length ပါ။ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ SPL က ရွည္ေလေလ ၊ ေထာင္မတ္တဲ့ အခါ ရွည္ေလေလပါပဲ။ SPK ကို လိင္တံ ေပ်ာ့ေခြေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းတာရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းတာမယ္ဆိုရင္ ေပတံျဖစ္ျဖစ္၊ ေပႀကိဳးျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုကို လိင္တံအရင္းနားဆီးခုံ႐ိုးကို တင္းက်ပ္စြာ ကပ္ထားလိုက္ပါ။ ကပ္ပယ္အိတ္နဲ႔ လိင္တံခြာသြားတဲ့ ေနရာကေန စၿပီး မတိုင္းတာပါနဲ႔။ ဒီလိုတိုင္းတာမယ္ဆိုရင္ အဖိုးတန္တဲ့ အတိုင္းအတာေတြ ေလ်ာ့သြားမွာပါ။ ဒီလိုေပတံေထာက္ၿပီးတာနဲ႔ လိင္တံထိပ္ကို ေသခ်ာၿမဲၿမဲကိုင္ၿပီး အေရွ႕ကို ေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ ဆြဲဆန္႕ပါ။ ၿပီးရင္ ဆီခုံး႐ိုးကေန ဆြဲဆန္႕ထားတဲ့ လိင္တံထိပ္ထိအတိုင္းအတာကို တိုင္းလိုက္ပါ။ တိုင္းတာၿပီးေတာ့ ၅ လက္မနဲ႔ တစ္လက္မ ေလးပုံတစ္ပုံ ရွိအတိုင္းအတာကို ရပါသလား။ ရတယ္ဆိုရင္ေတာ့ သင့္ရဲ႕ လိင္တံဆိုဒ္က လုံးဝ သဘာဝ အ႐ြယ္အစားရွိေနပါတယ္။ အ႐ြယ္ေရာက္ အမ်ိဳးသားအမ်ားစုက သာမန္အားျဖင့္ ၅.၂၄ လက္မခန္႕ ရွိၾကတယ္လို႔ ေပါလ္မားက သူ႔စစ္တမ္းမ်ားအရ ဆိုပါတယ္။ လိင္တံအ႐ြယ္အစားတိုင္းတာတဲ့ စစ္တမ္းမ်ားအားလုံးနီးပါး ဒီအ႐ြယ္အစား ပတ္လည္ခန္႕မွာသာရွိပါတယ္။

တကယ္လို႔ ဒီအတိုင္းအတာထက္ နည္းနည္း တိုေနမယ္ဆိုရင္ သင့္မွာ အေဖာ္အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ သာမန္လိင္တံအ႐ြယ္အစားေအာက္ထက္ အနည္းငယ္ေသးငယ္တဲ့ အမ်ိဳးသားေတြဟာ သာမန္အ႐ြယ္အစားအနည္းငယ္ႀကီးတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြလိုပဲ အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။

ဘယ္ေလာက္ႀကီးၿပီဆိုရင္လိင္တံႀကီးတယ္လို႔ ေခၚလို႔ရမလဲ။

ေပါလ္မားရဲ႕ စစ္တမ္းမ်ားအရ အမ်ိဳးသား ဝ.၆ ရာခိုင္ႏႈန္းခန႔္ကသာ SPL ၆.၈ လက္မနဲ႔ အထက္ ရွိၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လိင္တံႀကီးေနတာကိုေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြ စိုးရိမ္ေလ့မရွိၾကပါဘူး။

ဘယ္အ႐ြယ္အစားေလာက္ဆို အမ်ိဳးသား လိင္တံအရမ္းေသးတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရလဲ။ (Micropenis)

လိင္တံအရမ္းေသးတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒါကို ေဆးပညာအရ micropenis လို႔ေခၚၿပီး အမ်ိဳးသား ဝ.၆ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ micropenis ပိုင္ရွင္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ေပါလ္မားရဲ႕ စာရင္းဇယားမ်ားအရ micropenis အ႐ြယ္အစားဟာ ၃ လက္မနဲ႔ ၂ လက္မ ၾကားသာရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အေမရိကန္ေဒါက္တာေတြကေတာ့ SPL ၃ လက္မခန္႕ရွိ အမ်ိဳးသားေတြကို ခြဲစိတ္ဖို႔ သိပ္ၫႊန္ၾကားေလ့မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လိင္တံခြဲစိတ္ျခင္းဟာ အႏၲရာယ္မ်ားလို႔ပါ။ micropenis လိင္တံပိုင္ရွင္ေတြဟာ သူတို႔ လိင္တံဟာ micropenis ျဖစ္ေနေၾကာင္းကို လူပ်ိဳေပါက္အ႐ြယ္ေရာက္မွ သိရတာ မဟုတ္ပါလူး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ micropenis ဟာ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇနဲ႔ ေဟာ္မုန္းမ်ား ပုံမွန္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ျဖစ္ရတာ ျဖစ္ၿပီး လိင္တံေသးတဲ့ အျပင္တစ္ျခားျပင္းထန္တဲ့ ေရာဂါမ်ားလည္း ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လိင္တံဟာ သေႏၶသား ၈ ပတ္အ႐ြယ္ကတည္းက စတင္ဖြံ႕ၿဖိဳးတာပါ။ ၁၂ ပတ္အၾကာမွာေတာ့ လိင္တံဟာ အျပည့္အဝဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး စတင္ႀကီးထြားပါေတာ့တယ္။ ဒုတိယ သုံးလပတ္နဲ႔တတိယ သုံးလပတ္ၾကားမွာေတာ့ အမ်ိဳးသားလိင္ေဟာ္မုန္းေတြက လိင္တံကို ပုံမွန္အ႐ြယ္အစားအထိႀကီးထြားေစပါတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ ေဟာ္မုန္း ထုတ္လုပ္ျခင္းကို ေႏွာင့္ယွက္တဲ့အရာေတြရွိလာရင္ လိင္တံႀကီးထြားျခင္း ရပ္တန္႕သြားပါတယ္။

သေႏၶသားဘဝမွာ micropenis ျဖစ္ေနတာကို ေစာေစာေတြ႕မယ္ဆိုရင္ လိင္တံႀကီးထြားမႈကို လႈံေဆာ္ေပးတဲ့ တက္စတိုစတီ႐ုန္း ေဟာ္မုန္းနဲ႔ ကုသလို႔လိုရပါတယ္။ ဒီလို တက္စတိုစတီ႐ုန္း ေဟာ္မုန္းနဲ႔ ကုသျခင္းဟာ ကေလးဘဝနဲ႔ လူပ်ိဳေဖာ္ဝင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ထိေတာင္ လိင္တံႀကီးထြားေစႏိုင္ၿပီး စိတ္ခ်ရတဲ့ နည္းလမ္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္တမ္းမ်ားအရေတာ့ ဒီကုသမႈနည္းလမ္းဟာ လူပ်ိဳေပါက္အ႐ြယ္ လိင္တံႀကီးထြားမႈကို ထိခိုက္မႈမရွိဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။

“ အ႐ြယ္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ အထိ micropenis ျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ေ႐ြးခ်ယ္စရာက နည္းလာပါၿပီ။

လူပ်ိဳေပါက္လူနာတစ္ေယာက္အတြက္ လိင္တံအတု တပ္ဆင္ျခင္းကလြဲၿပီး micropenis ကို လုံလုံေလာက္ေလာက္ကုသေပးႏိုင္တဲ့ နည္းမရွိပါဘူး” လို႔ ဂီးလ္ဘတ္က ဆိုပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ကံေကာင္းတာတစ္ခုက micropenis ဟာ ရွားပါးတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။micropenis ထက္ပိုၿပီး အေတြ႕ရမ်ားတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုက လိင္တံကို ေသးေကြးေနတဲ့ ပုံစံ ျဖစ္ေအာင္ျပဳလုပ္ေပးတဲ့ အေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို အရမ္းမသိသာတဲ့လိင္တံ အေျခအေန inconspicuous penis လို႔ေခၚပါတယ္။

inconspicuous penis သို႔မဟုတ္ အ႐ြယ္အစားေၾကာင့္ ျပႆနာတက္ေနတာ မဟုတ္တဲ့ လိင္တံ

inconspicuous penis ဆိုတာ အေတြ႕ရခက္တဲ့ လိင္တံကိုေျပာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ Micropenis ဆိုတာတကယ္ေသးငယ္ေနတဲ့ လိင္တံ ကိုေခၚတာျဖစ္ၿပီး inconspicuous penis ေခါင္းစဥ္ေအာက္က အေတြ႕ရနည္းတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုပါ။ inconspicuous penis ရဲ႕ျဖစ္စဥ္ေတြထဲက အေတြ႕ရမ်ားတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြကေတာ့ အသားခ်င္းကပ္ေနတဲ့ လိင္တံနဲ႔ အသားထဲျမဳပ္ေနတဲ့ လိင္တံတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အသားခ်င္းကပ္ေနတဲ့ လိင္တံဆိုတာ ကပ္ပယ္အိတ္ဟာ လိင္တံရဲ႕ ေအာက္ေျခ အရင္းထိ ကပ္ေနတဲ့ အတြက္ လိင္တံကို ေအာက္စိုက္ေစၿပီး ခႏၶာကိုယ္အတြင္းပိုင္းထဲ ပိုေရာက္ေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္ကို ေခၚတာပါ။ ပုံမွန္အားျဖင့္ လိင္တံဟာ ကပ္ပယ္အိတ္နဲ႔ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ ရွိေနတာ ျဖစ္ၿပီး အသားခ်င္းကပ္ေနတဲ့ လိင္တံ မွာေတာ့ ကပ္ပယ္အိတ္ဟာ လိင္တံနဲ႔ တြဲေနၿပီး ဘယ္ေနရာနားကြဲသြားလဲဆိုတာ သိပ္မသိသာပါဘူး။

အသားထဲျမဳပ္ေနတဲ့ လိင္တံဆိုတာကေတာ့ လိင္တံက အေရျပားေအာက္ထဲေရာက္ေနတာကိုေခၚတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို လိင္တံမ်ိဳးဟာ အဝလြန္ေနတဲ့ ဗိုက္မွ အဆီေတြက တြဲက်ၿပီး လိင္တံကို ဖုံးအုပ္ေနေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ေတြ႕ရတဲ့ ပုံစံမ်ိဳးက ကပ္ပယ္အိတ္နဲ႔ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ အပိုင္းက မပါလာတဲ့အခါမွာ လိင္တံက ဆီးခုံ႐ိုးသို႔ ကပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ျခားျမဳပ္ေနတဲ့ လိင္တံ အမ်ိဳးအစားကေတာ့ လိင္တံထိပ္ငုံ အေရျပားက အရမ္းႀကီးမားလြန္းေနတဲ့ အခါမွာ လိင္တံကိုျမဳပ္ေနေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကပ္တြဲေနတဲ့ လိင္တံကေတာ့ ပုံမွန္အားျဖင့္ ခြဲစိတ္ျခင္းျဖင့္ ကုသလို႔ရေပမဲ့ ျမဳပ္ေနတဲ့ လိင္တံေတြ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေလွ်ာ့ခ်ျခင္း နဲ႔ liposuction လို႔ေခၚတဲ့ အဆီေတြကို စုပ္ထုတ္ဖို႔ လိုအပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ ျဖစ္စဥ္ေတြမွာလည္း ခြဲစိတ္နည္းျဖင့္ ကုသႏိုင္ပါတယ္။

လိင္တံေသးျခင္း ေရာဂါလကၡဏာ

small penis syndrome လို႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ျဖစ္စဥ္ဟာ ကိုယ္မွာ လိင္တံႀကီးႀကီးမရွိလို႔ ေယာက္်ားအစစ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုၿပီးထင္ေနတဲ့ ယူဆခ်က္ကိုေခၚတာျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသား အမ်ားစု ဒီအခ်က္ကို ယုံၾကည္ၾကတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ အမ်ိဴးသားအမ်ားစုက ပုံမွန္လိင္တံအ႐ြယ္အစား ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာကို မသိၾကလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသား အမ်ားစုကို ပုံမွန္လိင္တံအ႐ြယ္အစား ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာ ေမးျမန္းတဲ့ စစ္တမ္းတစ္ခုမွာလည္း အမ်ိဳးသားအမ်ားစုက မွားယြင္းၾကၿပီး ၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္းက သူတို႔ မသိေၾကာင္း ဝန္ခံခဲ့ၾကပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ေယာက္်ားေလးေတြ အၾကည့္မ်ားတဲ့ အျပာ႐ုပ္ရွင္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပါလ္မားကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ လိင္တံအ႐ြယ္အစား ေသးငယ္ေနလို႔ဆိုၿပီး အႀကီးအက်ယ္စိတ္ဆင္းရဲေနတဲ့ လူငယ္တစ္ဦးကို ကုသေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာ စစ္ေဆးတဲ့ အခါမွာေတာ့ သူရဲ႕ လိင္တံဟာ လုံးဝပုံမွန္ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို ခံစားေနရတာလဲဆိုတဲ့ အေျဖကိုရွာၾကည့္ေတာ့ ဒီလူငယ္ေလးဟာ အင္တာနက္ အျပာ႐ုပ္ရွင္မ်ားကို ၾကည့္ရႈသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ဒီအျပာ႐ုပ္ရွင္ထဲက ပုံဖ်က္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ပုံကိုျမင္ၿပီး ဒီလို ခံစားခ်က္ ျဖစ္လာတာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လိင္တံအ႐ြယ္အစားဟာ အမ်ိဳးသားခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အဓိကပုံရိပ္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အမ်ိဳးသားအမ်ားစုဟာ လိင္တံအ႐ြယ္အစားကို အာ႐ုံစိုက္ရင္း body dysmorphic disorder လို႔ေခၚတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ျပစ္ခ်က္ေတြ အေပၚ အလြန္အကြၽံ စိုးရိမ္ပူပန္တဲ့ စိတ္ေဝဒနာကို ခံစားေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ body dysmorphic disorder နဲ႔ တစ္ျခားေသာ စိတ္ေရာဂါေတြကို ခံစားေနရမယ္ဆိုရင္ စိတ္ပညာရွင္ေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျခင္းက အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ေပါလ္မားေရာ ဂီးလ္ဘတ္ကပါ ဒီလို စိတ္ေဝဒနာ ခံစားေနရတာ ေပ်ာက္ကင္းဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ဒီအမ်ိဳးသားေတြကို သူတို႔ လိပ္တံ အ႐ြယ္အစားက လုံးဝပုံမွန္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပရင္ ေပ်ာက္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

“ ကြၽန္ေတာ္ လူနာတစ္ေယာက္ကို ကုၿပီဆုိရင္ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး ျဖစ္စဥ္ နဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ျဖစ္စဥ္တို႔ ကို ေသခ်ာ စစ္ေဆးေလ့ရွိပါတယ္။ တကယ္လို႔ ေဆးပညာအရ ျပႆနာ ရွိမေနဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ လူနာနဲ႔ ေသခ်ာစကားေျပာၿပီး သူ႔မွာ တစ္ျခားက်န္းမာတဲ့ ေယာက္်ားေလးေတြလိုပဲ အ႐ြယ္အစားတူတဲ့ လိင္တံရွိေၾကာင္းေျပာျပရပါတယ္ ”

ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိတဲ့ အတိုင္း တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အမ်ိဳးသားေတြကေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အမ်ိဳးသားေတြထက္ လိင္တံေသးၾကမွာပါ။ ဒါကလည္း ပုံမွန္ျဖစ္စဥ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

“ တကယ္လို႔ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိင္တံဟာ သာမန္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ အားလုံးကို ေကာင္းေကာင္း အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ရဲ႕ လိင္တံ အ႐ြယ္အစားကို လက္ခံရပါမယ္။ သင့္အေနနဲ႔ အရပ္ပုတဲ့ လူကို ရွည္လာေအာင္ လုပ္လို႔ မရပါဘူး။ လူတိုင္းဟာ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ခႏၶာကိုယ္ ဖြဲ႕စည္းပုံကို လက္ခံရပါလိမ့္မယ္။

ခြဲစိတ္ျခင္းျဖင့္ ေသးေနတဲ့ လိင္တံကို ႀကီးလာေအာင္ လုပ္လို႔ရလား။

လိင္တံႀကီးေစမယ့္ ေဆးနည္းေတြ၊ ကိရိယာေတြ၊ ခြဲစိတ္မႈေတြ အေၾကာင္းေၾကာ္ျငာေတြဆိုရင္ အမ်ိဳးသား အမ်ားစုက စိတ္ဝင္စားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အထက္ပါ အရာအမ်ားစုက အလိမ္အညာေတြ သာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါဆိုရင္ ေဆးပညာအရ လိင္တံႀကီးလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္လို႔ရရဲ႕လား။

“ လိင္တံႀကီးေစဖို႔ လုပ္ေဆာင္လို႔ ရတာေတာ့ သိပ္မရွိပါဘူး။ ခြဲစိတ္မႈ အရဆိုရင္ေတာင္ လိင္တံအ႐ြယ္အစားနဲ႔ လုံးပတ္ကို သိသိသာသာ ႀကီးလာေအာင္ လုပ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ဒီလို ခြဲစိတ္ရင္ ျပင္းထန္တဲ့ ေရာဂါေတြေတာင္ ထြက္ေပၚလာႏိုင္ပါေသးတယ္ ” လို႔ ေပါလ္မားကဆိုပါတယ္။

augmentative phalloplasty လို႔ေခၚတဲ့ ခြဲစိတ္မႈ တစ္ခုကေတာ့ လိင္တံ လုံးပတ္ကို ပိုႀကီးလာေစႏိုင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီခြဲစိတ္မႈဟာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ တစ္ျခားေသာ အစိတ္အပိုင္းက အဆီေတြကို လိင္တံထဲ ေပါင္းထည့္ေပးတာ ျဖစ္ၿပီး လိင္တံေပ်ာ့ေခြေနတဲ့ အခ်ိန္ လိင္တံကို လက္မဝက္ေလာက္ ပိုရွည္လာေစပါတယ္။

“ ဒါေပမဲ့ ဒီလို အဆီအစားထိုးမႈေတြ လုပ္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ကို ခန္႕မွန္းလို႔ မရႏိုင္တဲ့ အျပင္ တစ္ခါတစ္ရံ ဆိုးက်ိဳးေတြ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါေသးတယ္။ သင္အေန႔နဲ႔ အဆီေတြ ဖုထစ္ေနတဲ့ လိင္တံကိုေတာ့ မလိုခ်င္မိပါေစနဲ႔။ ဒီခြဲစိတ္မႈကို လုပ္ရတာလည္း မလြယ္ပါဘူး ” လို႔ ေပါလ္မားက ဆိုပါတယ္။

အမ်ိဳးသားအမ်ားစုဟာ သူတို႔လိင္တံရဲ႕ သုံးပုံ ႏွစ္ပုံသာ ခႏၶာကိုယ္ထဲက ထြက္ေနတယ္ဆိုတာကို မသိၾကပါဘူး။ က်န္တဲ့ သုံးပုံတစ္ပုံဟာ အ႐ြတ္မ်ား၊ ခႏၶာကိုယ္အ႐ိုးမ်ားနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားၿပီး လိင္မႈ ကိစၥ လုပ္ငန္းေတြကို ေဆာင္႐ြက္ေပးပါတယ္။ ဒီလို ခႏၶာကိုယ္ထဲ ရွိေနတဲ့ လိင္တံ အ႐ြတ္ေတြကို ျဖတ္ထုတ္ၿပီး လိင္တံကို တစ္လက္မ၊ ၂လက္မ အထိရွည္လာေစတဲ့ ခြဲစိတ္မႈလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဂီးလ္ဘတ္ကေတာ့ ဒီလို႔ ျဖတ္ထုတ္လိုက္ျခင္းဟာ လိင္တံေတြရဲ႕ ေထာင္မတ္အားကို ေလ်ာ့က်ေစတဲ့ အတြက္ အားမေပးဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။

“ ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ေတြ လိင္တံရဲ႕ အတြင္းပိုင္းကို ယူၿပီး ျဖတ္ထုတ္လိုက္တဲ့ အခါ အျဖစ္မ်ားတာကေတာ့  ၾကာၾကာမေထာင္မတ္ႏိုင္ေတာ့တာပါပဲ။ တကယ္လို႔ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္က သူ႔လိင္တံကို ပိုရွည္ေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ လိင္တံ မေထာင္မတ္ႏိုင္ေတာ့တာမ်ိဳးေရာ လိုခ်င္ရဲ႕လားဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကို ျပန္ေမးသင့္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဆီကိုလည္း ဒီဟာကို အရင္လို ျပန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႔ရလားလို႔ ေမးတဲ့ သူေတြရွိၾကပါတယ္။

အေနာက္ႏိုင္ငံမွာဆို ဒီလို လိင္တံ ရွည္လာေအာင္လုပ္တဲ့ ခြဲစိတ္မႈေတြက အႏၲရာယ္ မ်ားလြန္းတဲ့ အတြက္ ေဆးအာမခံေတြေတာင္ သိပ္မထုတ္ေပးၾကပါဘူး။ ဒီလို ခြဲစိတ္မႈေတြဟာ စမ္းသပ္ခြဲစိတ္မႈေတြသာ ျဖစ္ၿပီး အက်ိဳးဆက္ေတြအေနနဲ႔ လိင္တံျပန္တိုသြားျခင္း၊ အဖုအထစ္မ်ား ျဖစ္ေပၚျခင္း၊ အမာ႐ြတ္ျဖစ္ျခင္း၊ လိင္ဆက္ဆံေရးဆိုင္ရာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ခ်ိဳ႕ယြင္းျခင္း၊ လိင္တံေကြးေကာက္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလို ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ျပန္ျပင္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။

ပစၥည္းေတြကေရာ ေသးေနတဲ့ လိင္တံကို ႀကီးလာေအာင္လုပ္လို႔ရလား။

လိင္အဂၤါကို ဆြဲေပးတဲ့ ပစၥည္းေတြဟာ တစ္လက္မခန္႕ လိင္တံကို ပိုရွည္လာေစႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဂီးလ္ဘတ္ကေတာ့ ဒီပစၥည္းေတြ အသုံးျပဳေနတဲ့ လူနာႏွစ္ေယာက္ကို ကုသေပးဖူးခဲ့ၿပီး “ ဒီပစၥည္းေတြကို တစ္ရက္မွာ နာရီအၾကာႀကီးတပ္ဆင္ထားရၿပီး လေပါင္းမ်ားစြာခန္႕အထိ ဝတ္ဆင္ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသားအမ်ားစုက လိင္တံ အရမ္းႀကီးခ်င္ၾကေပမဲ့ သူတို႔မွာ အဲ့ေလာက္အခ်ိန္မရွိၾကပါဘူး။ လူနာ အမ်ားစုလည္း ဒီေလာက္ဇြဲရွိၾကလိမ့္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ မထင္ပါဘူး ” လို႔ ဆိုပါတယ္။ Vacuum devices ေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြ လိင္တံ ေထာင္မတ္ျခင္း ျပႆနာ ျဖစ္ေနတာကို ကုသေပးႏိုင္ေပမဲ့ လိင္တံကိုေတာ့ ပိုရွည္လာေစမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

အသစ္ျဖစ္ေစတဲ့ ေဆးဝါးေတြကေရာ ေသးေနတဲ့ လိင္တံကို ရွည္လာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္လား။

ေလ့လာခ်က္အရေတာ့ သိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ regenerative medicine ကို အသုံးျပဳၿပီး တိရစာၦန္ လိင္တံေတြကို ႀကီးထြားေစႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေဘဂ်င္းၿမိဳ႕မွ သိပၸံပညာရွင္ေတြကေတာ့ ဒီလို ေဆးနည္းပညာကို အသုံးျပဳၿပီး small penis syndrome ေဝဒနာရွင္အမ်ိဳးသား ၆၉ ေယာက္ကို ကုသေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္မွာေတာ့ သိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ လူနာေဝွးေစ့အရည္ျပားေတြကို လိင္တံကို အစားထိုး ထည့္သြင္းၿပီး ႀကီးထြားေစခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

“ ဒီ regenerative medicine ေဆးေတြနဲ႔ဆို ေနာက္ပိုင္းေ႐ြးခ်ယ္စရာရွိလာေတာ့မွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီေဆးေတြကို လူေတြမစမ္းသပ္ရေသးပါဘူး။ ဒီေဆးဟာ အလားအလာအမ်ားႀကီးရွိေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူနာေတြကို ဘာမွ မလုပ္ေပးႏိုင္ေသးပါဘူး” လို႔ ဂီးလ္ဘတ္က ဆိုပါတယ္။


Hello Health Group သည္ ေဆးပညာအၾကံျပဳခ်က္မ်ား၊ ေရာဂါရွာေဖြမႈမ်ားႏွင့္ ကုသမႈမ်ားကို မျပဳလုပ္ေပးပါ။

Credit: Hello ဆရာ၀န္​ 

Wednesday, April 18, 2018

ေထာက္ေခ်ာက္လွလွ က်ားလွလွ



ည

ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွ သတင္းစံု ေၾကျငာတာ ၿပီးသြားပါၿပီ။
ယခုထိ ကိုႀကီးေအာင္ ေရခ်ိန္မကိုက္ေသး။

မကိုက္ဆို တညေနလံုး ဘာတစ္စက္မွ မေသာက္မမ်ိဳရေသးပဲကိုး။

တစ္ဆိုင္၀င္လည္း မ်က္ႏွာ႐ႈံ႕ျပ၊ ေနာက္တစ္ဆိုင္က်ျပန္ေတာ့ ေခါင္းေရာကိုယ္ပါ ခါျပၾကႏွင့္ သံုးဆိုင္ေတာင္ ေရာက္ၿပီးၿပီ။

ထမင္းဆာတာနဲ႔မတူ၊ ေရငတ္ျခင္းထက္ ျပင္းထန္၍ အငတ္တကာ အငတ္ထဲတြင္ အဆိုးဆံုးေသာ အရက္ငတ္ေဘးဆိုက္ေနေသာ ကိုႀကီးေအာင္ပါ။

အလိုက္ကန္းဆိုးမသိစြာ တစိမ့္စိမ့္ရြာေနေသာ မိုးဒဏ္ေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုး ခိုက္ခိုက္တုန္ေနခဲ့ရသလို ၀မ္းေခါင္းထဲမွ မြတ္သိပ္မႈဆႏၵေၾကာင့္ မီးက်ီခဲ မ်ိဳခ်ထားရသည့္အတိုင္း မ်က္လံုးေတြျပာၿပီး ဒူးေတြ မခိုင္ခ်င္ေတာ့ပါ။

သည္ၾကားထဲ ၿမိဳင္ေဟ၀န္ ေစ်းလမ္းထိပ္ ဂင္ဇာဘားေပၚသို႔ ရြဲ႕ေစာင္းယိုင္နဲ႔ေနေသာ ႏွစ္ဆစ္ခ်ိဳးေလွကားအိုႀကီးမွ ႀကိဳးစားပမ္းစား တြယ္ဖက္တက္ခဲ့မိျပန္ရေသးသည္။

ဂင္ဇာဘားသည္ သူ႔ေနာက္ဆံုး ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္လည္း အေပၚထပ္အခန္းတြင္း ေျခခ်မိလိုက္သည္ႏွင့္ အားခဲထားသမ်ွ ေလထဲေမ်ာကုန္ရေတာ့သည္။

စားပြဲေတြ အားလံုးနည္းပါး လူ႐ွင္းေနသည္ပဲ။

အလယ္စားပြဲတစ္လံုးတြင္သာ လူႏွစ္ေယာက္လား႐ွိသည္။

ခါတိုင္း သံပတ္႐ုပ္ေလးလို တေတာက္ေတာက္ ေျပးလႊားေနေသာ စားပြဲထိုး ကိုေဇာ္၀င္းမွာ အ၀င္၀ စားပြဲတစ္လံုး၌ ငုတ္တုပ္မိႈင္ေန၏။

တံခါး၀မွ လူရိပ္ျမင္လိုက္သျဖင့္ ေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုႀကီးေအာင္အား ျမင္သြားၿပီး စိတ္​ပ်က္​လက္​ပ်က္​ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္သည္။

စားေသာက္ဆိုင္ ေကာင္တာေနာက္မွ ကိုေဆြမင္း ခမ်ာလည္း ဘယ္ေလာက္ေရာင္းေကာင္းသည္မသိ၊ ေကာင္တာေပၚ လက္ေမာင္း ေခါင္းအံုး အိပ္ငိုက္လ်က္။

ကိုႀကီးေအာင္ ဖ်တ္ကနဲ သတိရလိုက္သည္။

လကုန္ရက္ႀကီးပဲ။
ျပတ္တုန္းလပ္တုန္း ႏွစ္ဆယ့္သံုး။
ဟိုေခ်း သည္ေခ်း ႏွစ္ဆယ့္ေလး။
ေပါင္လား ေရာင္းလား ႏွစ္ဆယ့္ငါးဆိုတဲ့ အပုပ္ရက္ေတြေလ။
ကိုႀကီးေအာင္ စိတ္ဓာတ္က်သြားသည့္ၾကားမွ ဇြတ္အတင္းႀကီး ေ႐ွ႕တိုးမိသည္။

အလယ္တိုင္ေျခ စားပြဲေလးမွ လူႏွစ္ေယာက္ထံ ကပ္သြားမိ၏။ မ်က္ႏွာေပၚမွာလည္း ခပ္၀ါ၀ါသြားမ်ားေပၚေအာင္ အျပံဳးေဆာင္လို႔ "ငါ့ညီတို႔ေတာင္ မေတြ႕တာၾကာၿပီေနာ္" နိဒါန္​းပ်ိဳးလိုက္သည္။
လူရြယ္ႏွစ္ေယာက္စလံုးက သူႏွင့္ မ်က္​မွန္​းတန္​းမိထားသူေတြမို႔ အရဲစြန္႔လိုက္ျခင္းပါ။

တစ္ေယာက္က တုန္႔ျပန္၏။
"အင္း....ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း ဘိုင္ျပတ္ေနၾကတယ္ဗ်"
"အမယ္ေလးကြာ ငါ့ညီတို႔ ဘိုင္ျပတ္တာကမွ ဆိုင္လာထိုင္ႏိုင္ေသးတယ္။ အစ္ကိုမ်ားေတာ့ အာဆြတ္ရံုေလးေတာင္ မေသာက္ရေသးဘူး။ ဟဲ....ဟဲ"

သည္တြင္ ဒုတိယတစ္ေယာက္က
"မေသာက္ရေသးလည္း မေသာက္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔ေတာင္ ကပ္သပ္ၿပီး ၾကံဖန္မူးေနရတာ၊ ေကာင္းေကာင္းမ၀ခ်င္ေသးဘူး။ ခင္ဗ်ား ႐ွိရင္ေတာင္ ျပန္တိုက္သြားဦး ကိုႀကီးေအာင္ေရ "

"ငေအာင္တို႔ ေထာလို႔ကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတာင္ မေျပာဘူး။ ေက်းဇူး႐ွင္ အေပါင္းအသင္းေတြ သေဘာ႐ွိ၊ ကုန္တာမသိ ဘုဥၥာဟိေပါ့။ အဲ..ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္​း ဖြဲမြတ္ ဖြတ္မြဲျဖစ္ေနတယ္ကြ၊ တစ္ငံုေလာက္ဆိုေတာ္ပါၿပီ"

"႐ႈပ္မေနစမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ၊ သြားစမ္းပါ။ စိတ္ညစ္လို႔ အရက္လာေသာက္ပါတယ္၊ ဘိုးဘိုးေအာင္ အညံ့စား ခင္ဗ်ားနဲ႔ေတြ႕မွ ညစ္သထက္ညစ္ေရာ၊ မ႐ွိမဲ့႐ွိမဲ့ ေသာက္ထားတာေလးေတြေတာင္ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္မွန္းမသိေတာ့ဘူး။ ကဲ....သြားဗ်ာ"

ဒုတိယလူက ေအာ္က်ယ္ဟစ္က်ယ္ပင္ ေမာင္းထုတ္လိုက္သည္။
ကိုႀကီးေအာင္ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ႏွင့္ အျပံဳးမပ်က္ ကုတ္ခ်ိခ်ိေလး ေနာက္ဆုတ္ခဲ့ရသည္။

ရင္ထဲမွာေတာ့ ၀မ္းနည္းပက္လက္၊ ႐ွက္လည္း ႐ွက္သြားသည္။ ခက္တာကလည္း မရပါဘူးဆိုမွ ပိုေတာင္ ဆာေလာင္လာသည့္အျဖစ္။

ေၾသာ္....သူ႔ကို ေရႊဇိုးလို႔ နာမည္ဖ်က္ၾကတာလည္း အျပစ္မဆိုသာ။

အရက္ေကာင္တာကို ေမ်ွာ္မိလိုက္သည္။

မ်က္​မွန္​ႀကီးႏွင့္ ညိဳ ညိဳတုတ္တုတ္ ဆိုင္ထိုင္ မန္ေနဂ်ာႀကီးကို ေတြ႕ရသည္။

ဆိုင္ထိုင္ႀကီးက သေဘာေကာင္းသလို တစ္ခါတေလ ကိုႀကီးေအာင္အား ခြက္ကပ္ပုလင္းကပ္ လက္က်န္ေလးမ်ား စြန္႔ၾကဲတတ္သည္။ ခုလည္း သူ႔ကို စိတ္၀င္တစားၾကည့္ေနသည္။

မတတ္ႏိုင္ပါ။ တင္လဲျဖဴပဲရရ ႐ွိခိုးေတာင္းပန္ရင္ တစ္ပက္ေလာက္ေတာ့ ေသာက္ရတန္ေကာင္းရဲ႕။

ညစ္ေထးေထး ေခါင္းေပၚက Jungle Hat စစ္ဦးထုပ္အစစုတ္အျပတ္ကို ခြၽတ္ရင္း ဆိုင္ထိုင္ႀကီး႐ွိရာသို႔ သြားမယ္လို႔ အျပင္ ...
"ဒီမွာ အစ္ကိုႀကီး..."
သူ႔ေနာက္က ေခၚသံၾကားလိုက္၍ လွည့္ၾကည့္မိသည္။

သည္ေတာ့မွ အခန္းေထာင့္ ေခ်ာင္စားပြဲေလးဆီက လူငယ္တစ္ေယာက္။

ကိုႀကီးေအာင္ ၀င္လာလာခ်င္း မႊန္ထူေနသျဖင့္ လူ႐ွိမွန္း သတိမထားမိခဲ့။

`ဒီကိုလာေလ...အစ္ကိုႀကီး "

လူငယ္က တရင္​းတႏွီး ျပံဳးျပရင္း ေဖာ္ေရြလိႈက္လွဲမႈမ်ားျဖင့္ ဖိတ္ေခၚလိုက္ျပန္သည္။

လူငယ္ေ႐ွ႕သို႔ ကိုႀကီးေအာင္ ၀င္ရပ္မိသည္။

အတန္ၾကာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အကဲျဖတ္ေနမိၾကသည္။

အသက္အစိတ္ေလာက္၊ အသားျဖဴျဖဴ ႐ုပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးသဲ့သဲ့ႏွင့္ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ဆံ႐ွည္ကိုယ္ေတာ္ေလး။

ၿပီးေတာ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၊ ဂ်င္းဂ်ာကင္၊ အဖိုးတန္ စပို႔႐ွပ္၊ တလက္လက္ေတာက္ေနေသာ နာရီေတြ၀တ္လို႔။ သူေ႒းသားလား၊ အရာ႐ွိႀကီးသားလားပဲေလ။

ဒါက ကိုႀကီးေအာင္ရဲ႕ တဒဂၤသံုးသပ္မႈ။

အင္း......ေလးဆယ္ေက်ာ္ လူလတ္ပိုင္းေရာက္၍ ဆံပင္​ ဘုတ္သိုက္၊ အဆီျပန္မ်က္ႏွာ ၊ သြားက်ဲက်ဲ၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ႏွင့္ အျမဲတမ္းလို ျပံဳးေနသျဖင့္ ခင္မင္စရာေကာင္းပံုေပၚေသာ....

ကုပ္ဖြာဖြာ လည္တိုအက်ႌ၊ စုတ္ျပတ္ျပတ္ ညစ္ေထးေထး တက္ထရက္အက်ႌေအာက္က မိုးေရစက္လက္ႏွင့္ အၾကမ္းစားလံုခ်ည္တစ္ပတ္ႏြမ္းေလးကို ကပိုက႐ို၀တ္ထားေသာ သနားစရာ လူႀကီးတစ္ဦး သို႔မဟုတ္ အရက္ေက်းကြၽန္ႀကီး တစ္ေယာက္။

ဒါကေတာ့ လူငယ္ဘက္က အျမင္။
လူငယ္က ေထြေထြထူးထူး ေမးမေနပါ။
ကိုေဇာ္၀င္းကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။
ငါးေထာင္တန္ တစ္ရြက္ထုတ္သည္။
`ရမ္ သံုးပက္၊ ခုနလို ၾကက္ေၾကာ္အေသးတစ္ပြဲဗ်ာ´

မွာလိုက္ၿပီး ကိုႀကီးေအာင္ဘက္လွည့္၍ -
`ျဖစ္မလား အစ္ကိုႀကီး´
`ဟာ..ဘယ့္ႏွယ့္ ေျပာလိုက္ပါလိမ့္။ ျဖစ္သမွ ဖ်စ္ဖ်စ္ဖ်စ္ဖ်စ္ကို ျမည္ဦးမယ္။ အိုေကမွ စိုျပည္ေလသတည္းေပါ့´
`ဒါျဖင့္.....လာထိုင္ဗ်ာ´
လူငယ္ ၫႊန္ျပရာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ကုလားထိုင္သို႔ ကိုႀကီးေအာင္ ၀င္ထိုင္မိသည္။

`​ေက်းဇူးပါပဲ ညီေလးရယ္၊ ဒါနဲ႔ ညီေလးကို အရင္က ဒီဆိုင္မွာ တစ္ခါမွ မေတြ႔ဖူးဘူး ထင္ပါရဲ႕။ ´

´ကြၽန္ေတာ္က သိပ္ေသာက္တတ္တာမွ မဟုတ္ဘဲ၊ တစ္ခါတေလ အပ်င္းေျပဆိုသလိုသာ ၀င္လုပ္တာပါ.....´

မွာထားေသာ အရက္ႏွင့္ ေရခဲ၊ ဆိုဒါမ်ား ေရာက္လာသည္။ လူငယ္ကိုယ္တိုင္က ငွဲ႔ေပးသည္။

ကိုႀကီးေအာင္လည္း ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ဘဲ အငမ္​းမရ ေကာက္ေသာက္လိုက္မိသည္။ ပါးေစာင္ကပင္ လ်ွံက်လာသည္အထိ။ ၿပီးေတာ့မွ လူငယ္ ေငးၾကည့္ေနသည့္အျဖစ္ကို သတိျပဳမိလိုက္သလို၊ ႏႈတ္ခမ္းစြန္းမွ အရက္မ်ားကို လက္ခံုႏွင့္ သိမ္းသုတ္ရင္း မလံုမလဲ.. ...

`အစ္ကို႔ဘ၀ကေတာ့ ဆံုးပါၿပီကြာ၊ ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ အရက္နဲ႔အသက္ဆက္ေနရတာ၊ ဒီအရက္ ၿဂိဳဟ္ေမႊလို႔လည္း မယားနဲ႔ကြဲ၊ သားနဲ႔ကြဲ တစ္ေယာက္တည္း ပ်က္စီးခန္းဆိုက္ခဲ့ရတာေပါ့။ မေကာင္းမွန္း သိေပမယ့္လည္း ျဖတ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ အဲ....ခပ္ဆိုးဆိုးမယားကို ယူထားမိသလိုပဲေပါ့ကြာ...ဟဲ ဟဲ ဟဲ´

ေစတနာ႐ွင္ လူငယ္က ကိုႀကီးေအာင္ကို ျပံဳးၾကည့္ေနမိသည္။
ကိုႀကီးေအာင္ကား စကားတေျပာေျပာႏွင့္ တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ အာသြက္သထက္ သြက္လာ၏။

"အရက္ပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္႐ွိသကြ၊ တစ္ခါက အရက္သမားတစ္ေယာက္ဟာ အရက္ကို စိတ္နာၿပီး အရက္ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ သူျဖတ္ပံုက အိတ္ထဲကို ပိုက္ဆံအျပည့္ထည့္ၿပီး အရက္ဆိုင္သြားထိုင္တာပဲ၊ သူမ်ားေတြ ေသာက္ေနတာကိုပဲ ထိုင္ၾကည့္တယ္၊ သူ႔စိတ္ထဲကလည္း ငါအရက္မေသာက္ဘူး၊ ငါအရက္ျပတ္တယ္လို႔ ဂါထာမန္းသလို မန္းေနတယ္ဆိုပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ညကုန္တဲ့အထိ မေသာက္ဘဲေနလိုက္ႏိုင္တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ေနာက္တစ္ဆိုင္ကူး ေလ့က်င့္ျပန္ေရာ။ ဒီလိုနဲ႔ သူ႔စိတ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ထိန္းႏိုင္ၿပီး တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ အရက္ျပတ္သလိုျဖစ္သြားၿပီ၊ ဒီတင္ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ သူ႔စိတ္သူ ခ်ီးမြမ္းသတဲ့၊ မင္း သိပ္ေတာ္တဲ့ေကာင္ပဲ၊ အရက္ကိုႏိုင္ေအာင္ ထိန္းႏိုင္တယ္၊ မင္းကို ငါဘယ္လိုေက်းဇူးဆပ္ရမွန္းေတာင္ မသိဘူးဆိုလိုက္ေတာ့ သူ႔စိတ္က ဘာျပန္ေျပာသလဲ သ၊လး၊ က်ဳပ္ကို ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္တယ္ဆို ၀ီစကီနဲ႔ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ ဂုဏ္ျပဳပါတဲ့...ဟားဟား "
ပံုျပင္​အဆံုးမွာေတာ့ ရမ္သံုးပက္ ေေခ်ာသြားၿပီ။

`အစ္ကို ၾကက္ေၾကာ္ စားေလဗ်ာ´
`ေတာ္ပါၿပီကြာ၊ အစ္ကို႔အတြက္ ဒါပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ ´
ဖန္ခြက္ကို ေျမႇာက္ျပလိုက္သည္ႏွင့္ လူငယ္က အလိုက္သိစြာပင္ ေေနာက္သံုးပက္ထပ္မွာေပးသည္။

`အစ္ကိုႀကီးက ေပ်ာ္တတ္တယ္ေနာ္´
`ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေန ေသခဲဆိုပဲကြ၊ ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုႀကီးဘ၀က မေပ်ာ္လို႔မျဖစ္ဘူး၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေပ်ာ္ေအာင္ေန သူမ်ားလည္း ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ေပးရတဲ့ လူကိုး.....လူရႊင္​​ေတာ္​ ကိုႀကီးေအာင္ဆိုရင္ တခ်ိန္တုန္းက သဘင္ေလာက ျပဇာတ္ေလာကမွာ မသိသူ ခပ္႐ွား႐ွား၊ ႐ုပ္႐ွင္ေတာင္ တစ္ကားႏွစ္ကား ၀င္႐ိုက္ဖူးေသးရဲ႕။´

`ဒါေၾကာင့္ အစ္ကိုႀကီးကို ျမင္ဖူးပါတယ္ ေအာက္ေမ့ေနတာကိုး´ ကိုႀကီးေအာင္ သေဘာေခြ႕သြား၏။

`အစ္ကိုႀကီးရဲ႕ပံုစံကိုၾကည့္ၿပီး လူေတြက အထင္ေသးခ်င္ၾကတယ္၊ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးသိတဲ့ ႀကီးႀကီးမာစတာေတြမွ တပံုႀကီးေပါ့ကြာ၊ လိုခ်င္တဲ့ အကူအညီအခုသြားေတာင္းလို႔ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အစ္ကိုႀကီးကလည္း ကိုယ့္မာနနဲ႔ကိုယ္ ဘာအကူအညီမွ မေတာင္းဘူး။ ပိုက္ဆံေပးေတာင္ မယူဘူး၊ အဲ....ခင္ရင္ေတာ့ အရက္တိုက္....ဒါပဲ´

`ကြၽန္ေတာ္လည္း အစ္ကိုႀကီးကို ျမင္ျမင္ခ်င္းခင္ပါတယ္ဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ့္နာမည္လည္းမွတ္ထား ဘိုဘိုေက်ာ္တဲ့´

`ဒါနဲ႔ ငါ့ညီၾကည့္ရတာ ႐ုပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ႐ိႈးေတာင့္ေတာင့္နဲ႔ ႐ုပ္႐ွင္မင္းသားဒီဇိုင္းပဲကြ၊ ႐ုပ္ရွင္ဘက္ေကာ ၀ါသနာမပါဘူးလား´
`စိတ္ေတာ့ ကူးမိတာပဲ အစ္ကိုႀကီးရယ္´

`ဟာ...ဒါျဖင့္ ဘာမွ မပူနဲ႔၊ အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္လံုး ႐ွိတယ္၊ အစ္ကိုၾကီးက ဘ၀စံုခဲ့သလို ေပါင္းခဲ့တဲ့ လူေတြလည္း စံုလို႔ပဲ၊ ႐ုပ္႐ွင္ဗီဒီယိုေလာကဆိုရင္ ခုထိအဆက္အသြယ္ မျပတ္ေသးဘူး၊ အဲ....အစ္ကိုႀကီးက ေဗဒင္လကၡဏာေလးလည္း တတ္ထားတာဆိုေတာ့ သူတို႔ကို သြားသြားတြက္ခ်က္ေပးတာကိုး´

`အစ္ကိုႀကီးက ပညာေတာ္ေတာ္စံုတယ္ေနာ္´

`စံုဆို အ႒ာရႆ      ကုန္သေလာက္ပဲ၊ မ်က္လွည့္ကြၽမ္းတယ္၊ သိုင္းတို႔ ဘာတို႔ေရာ စမ္းဦးမလား၊ ၿပီးေတာ့ လ်ွပ္စစ္ျပင္ခ်င္လည္း ရမယ္၊ လက္သမားလည္း လုပ္လိုက္တာပဲ၊ ခုေတာ့ အဲဒါေတြ ၿငီးေငြ႔လို႔ အရက္သမားပဲလုပ္စား၊ အဲ အဲ လုပ္ေသာက္ေနတယ္ ဆိုပါေတာ့ကြာ´

ကိုႀကီးေအာင္ အရႊန္​း​ေဖာက္​လိုက္သည္။

ဘိုဘိုေက်ာ္ကေတာ့ ကိုႀကီးေအာင္စကားကို မၾကားေတာ့ေအာင္ အေတြးလြန္သြားဟန္ ႐ွိေန၏။
စားပြဲထိုး ေဇာ္၀င္းေရာက္လာရာမွ အရက္ခ်ေပးရင္း ဆိုင္ပိတ္ေတာ့မည့္အေၾကာင္း သတိေပးသည္။
ဘိုဘိုေက်ာ္က ရမ္တစ္လံုးေပးရန္ ေဘာင္းဘီေနာက္အိတ္ထဲမွ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ႏိႈက္၍ ေထာင္တန္အရြက္တခ်ိဳ႕ ထုတ္ေပးလိုက္ျပန္သည္။

ၿပီးေတာ့....ကိုႀကီးေအာင္အား.....
`ဆိုင္က ဘယ္အခ်ိန္ထိဖြင့္သလဲ အစ္ကိုႀကီး´
`၁၀နာရီေလာက္ထိပဲထင္တယ္ ငါ့ညီရဲ႕´
`ခု ၉နာရီ ထိုးေတာ့မယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ခ်ိန္းထားတာေလးတစ္ခု႐ွိလို႔ပါ၊ မၾကာပါဘူး၊ နာရီ၀က္အလြန္ဆံုးပဲ၊ အစ္ကိုႀကီး ဒီကပဲေစာင့္ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ ဆက္ဆက္ျပန္လာေခၚမယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္က်မွ ဆက္ေသာက္ရင္း စကားေျပာၾကရေအာင္၊ ေရာ့...ပုလင္းကို အစ္ကိုႀကီး ယူထား၊ ေလာေလာဆယ္ ဒီသံုးပက္ေသာက္ႏွင့္ေပါ့ ဟုတ္လား´
သူကိုယ္တိုင္က လက္က်န္ေကာက္ေမာ့လိုက္ၿပီး ဘိုဘိုေက်ာ္ထြက္သြားသည္။

ကိုႀကီးေအာင္ကား ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ၿငိမ့္လ်က္သား က်န္ခဲ့၏။

`အင္း.....တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ ဒီေလာက္ရက္ေရာတဲ့ လူမ်ိဳး မေတြ႕ဘူးေသးပါလား။ သူေတာ္ေကာင္းေလး သြားေလရာ အႏၱရာယ္ကင္းလို႔ ေဘး႐ွင္းပါေစ။ ထိမယ့္ခလုတ္ဆုတ္ပါေစ၊ ၾကံတိုင္းေအာင္ၿပီး ေဆာင္တိုင္းေျမာက္ပါေစကြာ´

ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ရင္း.......

x x x

၉နာရီ ခြဲသြားပါၿပီ။

ဘိုဘိုေက်ာ္ ျပန္ေပၚမလာေသး။

လာမွ လာပါေတာ့မလား၊ ကိုႀကီးေအာင္ သံသယ၀င္မိသည္။
အို.....သူ႔ၾကည့္ရတာ ႐ိုး႐ိုးသားသားနဲ႔ ကတိတည္မယ့္ပံုပါ။ မလာဘဲေတာ့ ေနမွာမဟုတ္ပါဘူးေလ။
မလာေတာ့ေကာ ဘာအေရးလဲ၊ ရမ္ႀကီးတစ္လံုးလံုး အပ္ထားခဲ့တာ ငါ့အတြက္​ အ႐ွံုးမွ မ႐ွိဘဲ။
ဘာပဲျဖစ္​ျဖစ္​ ၀တၱရားအတိုင္း ငါေစာင့္ရမွာေပါ့။
ဒီလို ေက်းဇူး႐ွင္အေကာင္းစားေလးမ်ိဳး ေတြ႕ရခဲပါဘိျခင္း။
အဆင္သင့္ရင္ တစ္သက္စာ ဒကာေလးေတာင္ ျဖစ္သြားဦးမယ္ မဟုတ္လား။

ဧရာမ စိတ္​ကူးယဥ္​ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ႀကီးမ်ားျဖင့္ ကိုႀကီးေအာင္တစ္ေယာက္ ရမ္သံုးပက္ကို ဇိမ္ဆြဲ၍ မ်ွင္းေသာက္ခဲ့ရာမွ တစ္စက္ပင္ မက်န္ေတာ့။

၉နာရီ ၄၅မိနစ္။
ကိုေဇာ္၀င္းတို႔ လူသိုက္လည္း ဆိုင္ပိတ္ဖို႔ ျပင္ေနၾကပါၿပီ။
ကိုႀကီးေအာင္လည္း အရက္ပုလင္းႀကီးပိုက္၍ ေအာက္ဆင္းခဲ့ေတာ့သည္။

ေနာက္ထပ္ ၁၀မိနစ္ေလာက္ ထပ္ေစာင့္ေတာ့မွ သူ႔ေ႐ွ႕သို႔ (ကက)ေလးတစ္စင္း ၀ူးကနဲ ထိုးဆိုက္လာသည္။

`အစ္ကိုႀကီး ကိုႀကီးေအာင္.. ..ေစာင့္ရတာ စိတ္ညစ္ေနၿပီလား´
ဒ႐ိုင္ဘာေဘးမွ ေခါင္းျပဴႏႈတ္ဆက္လိုက္သူက ဘိုဘိုေက်ာ္။
`ကဲလာ တက္၊ ၀င္ေလဗ်ာ...ဘာေၾကာင္ေနတာလဲ´
အံ့အားသင္​့ေနေသာ ကိုႀကီးေအာင္အား သူကိုယ္တိုင္ ထြက္တြဲၿပီး ကားေနာက္ခန္း၌ ေဘးခ်င္းယွဥ္ထိုင္ခဲ့၏။

`ကားဆရာ မာလာၿမိဳင္လမ္း´
လွမ္းေျပာလိုက္သလို -
`ဟိုမွာ ခ်ိန္းထားတဲ့လူနဲ႔ မေတြ႕ခဲ့ဘူးဗ် ၊ ဒါေပမယ့္ အစ္ကိုႀကီး တေစာင့္ေစာင့္ျဖစ္ေနမွာစိုးတာနဲ႔ ျပန္ေျပးလာတာ။ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္မွာ ဆက္ေသာက္ေနေပါ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ကိစၥျပတ္ေအာင္ လိုက္လုပ္ရဦးမယ္၊ အလုပ္က အေရးႀကီးလို႔ပါ´

`မိန္းမ႐ွိတယ္ေလ၊ ဒါေပမယ့္ သေဘာေကာင္းပါတယ္ သူ႔အတြက္ စိတ္သာခ်။ ကြၽန္ေတာ္ မီးေသၿပီးသား....အိမ္မွာ အစ္ကိုႀကီး ေအးေအးေဆးေဆးအိပ္လို႔ေတာင္ရတယ္၊ အစ္ကိုႀကီးကိုေလ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိဘူး၊ ကြၽန္ေတာ္ တကယ္သံေယာဇဥ္႐ွိေနတာ´

`ဘ၀ေရစက္ပဲေပါ့ကြယ္ အစ္ကိုႀကီးကေတာ့ ငါ့ညီအေပၚ တကယ္ေလးစားသြားၿပီ ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္´

ဘာမွ မၾကာလိုက္။
မာလာၿမိဳင္လမ္း ေအာက္ဘက္တစ္ေနရာတြင္ ကားရပ္ခိုင္းလိုက္သည္။

ေလးထပ္တိုက္ႀကီးတစ္လံုးေပၚသို႔ တက္ခဲ့ၾကရပါၿပီ။

ကိုႀကီးေအာင္သည္ အရက္႐ွိန္ႏွင့္ ဒယီးဒယိုင္​ -
အုတ္ေလွကားေတြက နဂါးလိမ္ နဂါးပတ္မို႔ လွလွႀကီး ေကြ႕ခ်ိဳးေနရ၍ လမ္းတစ္၀က္ေလာက္မွာပင္ ခ်ာခ်ာလည္ ယက္​ကန္​ယက္​ကန္​ ျဖစ္ေနသည္။

ဘိုဘိုေက်ာ္က အျမင္မေတာ္သလို ေပြ႕ဖက္တြဲေခၚလာရသည္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ သံုးထပ္ သူ႔အခန္းေ႐ွ႕ေရာက္ခဲ့ရၿပီး တံခါးေသာ့ဖြင့္မိ၏။

ၿမိဳ႕လယ္တိုက္ခန္းေတြ၏ ထံုးစံ၊ ၀င္၀င္ခ်င္းက ဧည့္ခန္းျဖစ္၍ အိပ္ခန္းက အေ႐ွ႕ဘက္မွာ႐ွိသည္။

ကိုႀကီးေအာင္အား ဧည့္ခန္းထဲထားခဲ့ၿပီး ဘိုဘိုေက်ာ္ အိပ္ခန္းထဲ ၀င္သြားသည္။ တီးတိုးစကားသံေတြၾကားလိုက္ရသည္။ ခ်က္ခ်င္းလိုပင္ ျပန္ထြက္လာကာ ေနာက္ေဖး မီးဖို​ေခ်ာင္​မွ ေရခဲေသတၱာ ဖြင့္ပိတ္သံမ်ား ထြက္လာသည္။

ဖန္ခြက္လြတ္တစ္လံုး ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ႏွင့္ ျပန္ေရာက္လာသည္။

`ကြၽန္ေတာ့္ အမ်ိဳးသမီးေတာ့ သိုးေနၿပီ၊ ႏိႈးလို႔မရေတာ့ဘူး။ ႏိုးလာရင္ ၾကက္ဥေလးဘာေလးေၾကာ္ခိုင္းမလားလို႔၊ ခုေတာ့၊ ဒီ ငါးျမစ္ခ်င္းေၾကာ္ေလးပဲ အျမည္းလုပ္လိုက္ေပေတာ့ ကိုႀကီးေအာင္ေရ ´

`ရပါတယ္ကြာ၊ အစ္ကိုႀကီးအတြက္ အျမည္းမွ မလိုဘဲ။ သက္သက္ ဒုကၡ႐ွာလို႔´

ကိုႀကီးေအာင္က ပုလင္းအပိတ္ကို လွည့္ဖြင့္ၿပီး ပုလင္းလိုက္ ေမာ့ခ်လိုက္သည္။

ဘိုဘိုေက်ာ္က လက္ပတ္နာရီကို ၾကည့္လိုက္ရာမွ -
`ကဲ....အစ္ကိုႀကီး ခဏေနလိုက္ဦး၊ ဘာမွ အားမနာနဲ႔ေနာ္၊ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္သာေန၊ အစ္ကိုႀကီးကို ကြၽန္ေတာ္ ယံုပါတယ္၊ အခ်ိန္ေလး႐ွိတုန္း ေျပးလိုက္ဦးမယ္။ ခ်ိန္းထားတဲ့ လူေတြနဲ႔ေတြ႕ၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္​ခ်င္​း ျပန္လာမွာပါ´
ကတိုက္က႐ိုက္ပင္ ဆင္းခ်သြားသည္။

ေလွကားဆင္းရင္းတန္းလန္းမွပင္ သူ႔ေခါင္းေပၚက ဆံပင္အတု၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးအတုေတြ ျဖဳတ္သိမ္းလာခဲ့သည္။

မာလာၿမိဳင္လမ္းေပၚမွာ လူျပတ္ေနသလို၊ မိုးတစိမ့္စိမ့္ၾကားမွ ေရႊႏွင္းဆီေစ်းဘက္သို႔ သုတ္သုတ္ေလး ေလ်ွာက္လာခဲ့မိသည္။
ကံအားေလ်ာ္စြာ စူပါ႐ုဖ္ တကၠစီတစ္စီးကို ဖမ္းေတြ႕လိုက္သည္။ လက္တားလိုက္ၿပီး သူေနထိုင္ရာ ဘူတာရံုလမ္း ေဘာ္ဒါေဆာင္ကို ေမာင္းခိုင္းလိုက္၏။

ကားေပၚေရာက္မွ ဘိုဘိုေက်ာ္ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္သည္။

ဟင္း.....ခုမွပဲ စိတ္ေအးရေတာ့တယ္။

ကိုသုတ အဲ...မမျမသုတကိုလည္း မွတ္မွတ္ရရ မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္မိလိုက္သည္။

မမျမသုတႏွင့္ သူ႔ျပႆ     နာက မေျပလည္ေသာ ေမတၱာဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္လို႔ေျပာလို႔ရသလို လူျမင္မသင့္ေသာ အခ်စ္ဇတ္လမ္းတစ္ခုပါ။

မမျမသုတသည္ အရာ႐ွိသူေ႒းႀကီးတစ္ေယာက္၏ ေယာက်္ားမဟုတ္ေသာ ဒုတိယဇနီးျဖစ္သလို သူကလည္း မမျမသုတ၏ တိတ္တိတ္ပုန္း အတူအိပ္ ရည္းစားေလး။
ပတ္၀န္းက်င္ကို `တစ္၀မ္းကြဲ ညီ´ေတာ္သူဟု လွည့္စားၿပီး အရာ႐ွိႀကီး ေနာက္ကြယ္၌ အခ်စ္ခန္းဖြင့္ၾကသည္။

မၾကာမီ ရက္ပိုင္းကေတာ့ မမျမသုတ ေဗြေဖာက္လာ၏။
`ခ်စ္ေလးရယ္.....တိတ္​တိတ္​​ခိုးေတြ႕ေနရတဲ့ ဘ၀မွာ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူးကြယ္၊ မမျမသုတကို အိမ္တစ္ေဆာင္ မီးတစ္ေျပာင္နဲ႔ ထားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါလား´

`ေႃသာ္ဗ်ာ....ကြၽန္ေတာ့္ ဘ၀မွာ ကိုယ့္၀မ္းမွ ကိုယ္အႏိုင္ႏိုင္ရယ္ပါဗ်ာ´

`ဒါျဖင့္လည္း မမျမသုတ အစ္ကိုႀကီး စိုးထိုက္ကိုပဲ ဆက္လက္တြဲသြားရမွာေပါ့၊ အသည္းနာနာနဲ႔ လမ္းခြဲၾကရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕ ခ်စ္ေလးရယ္.. ´

`ကြၽန္ေတာ့္ကို ဆက္မပတ္သက္ပါနဲ႔ေတာ့လို႔ ဆိုလိုတာလား မမျမသုတ၊ ေကာင္းၿပီေလ....မမျမသုတ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ေစရပါ့မယ္၊ ၿငိမ္းေက်ာ္အတြက္ေတာ့ လမ္းေပၚကလူ အမိႈက္ပံုေရာက္ရတာ ဘာမွ မဆန္းပါဘူး´

ၿငိမ္းေက်ာ္ဆိုတာက သူ႔နာမည္အစစ္။
ဘိုဘိုေက်ာ္ဆိုသည္မွာ ကိုႀကီးေအာင္ကို ပါးစပ္ထဲ ေတြ႕ကရာေျပာခဲ့တဲ့ နာမည္တု။
ၿငိမ္းေက်ာ္တစ္ေယာက္ အသာလ်ွိဳေနလိုက္ရသည္။

တကယ္စင္စစ္......မမျမသုတ သူ႔ကို ကန္ထုတ္ခ်င္မွန္း သူနားလည္လိုက္သည္။

မမျမသုတ၏ အစ္ကိုႀကီးစိုးမွာ မိန္းမအစစ္ မယားႀကီး႐ွိသလို သားႏွစ္ေယာက္လည္း႐ွိသည္။ အစ္ကိုႀကီးစိုးရဲ႕ မိန္းမႀကီးက သူ႔ေယာက်္ား ႀကိတ္ပုန္းခုတ္ေနသည့္ကိစၥ အစအဆံုးသိကာ အ႐ွက္သည္းၿပီး ကြာ႐ွင္းေတာ့မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မမျမသုတက နံပါတ္တစ္ရာထူး တက္ယူေတာ့မည္။ မမျမသုတ အတြက္ ၿငိမ္းေက်ာ္က ႀကီးစြာေသာ အဟန္႔အတား `ခလုတ္´ႀကီးတစ္ခုပဲ မဟုတ္ပါလား။

ပထမေတာ့ သူအေပးအယူလုပ္ပါေသးရဲ႕။

ဆယ္သိန္းေလာက္ႏွင့္ သူ႔ေမတၱာကို ေစ်းျဖတ္ေပးဖို႔ေပါ့။

ဒါေပမယ့္ မမျမသုတက ​ေပးစရာ တစ္ျပားမွမ႐ွိဟုဆိုၿပီး ျငင္းသည္၊ တင္းသည္။
ၿငိမ္းေက်ာ္ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ပါ။
မမေကသီကို ဘယ္လို ဆံုးမရမလဲ ၾကံခဲ့သည္။
အၾကံထုတ္ေနဆဲ ကိုႀကီးေအာင္ႏွင့္ ဆံုဆည္းရျခင္း ျဖစ္သည္။
အရက္ဂ်ိဳးႀကီးကို အရက္ႏွင့္ မ်ွားထားခဲ့ၿပီး မမျမသုတကို အခ်ိဳသပ္ သြားေတြ႕ကာ လည္ပင္းညႇစ္သတ္လိုက္သည္။

မမျမသုတဆီမွ လက္၀က္လက္စားေတြ၊ ေငြေတြ သိန္း ေျခာက္ဆယ္ေလာက္ ယူၿပီး သူ႔အေဆာင္မွာ ျပန္သိမ္းသည္။ ထို႔ေနာက္မွ ကိုႀကီးေအာင္ကို ျပန္ေခၚ၍ မမျမသုတအခန္းကို သူ႔အခန္းလိုလို ပံုမွား႐ိုက္ အယံုသြင္းၿပီး ပစ္ထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

မမျမသုတ၏ ေယာက်္ားႀကီးမွာလည္း အပတ္​စဥ္​လာေနၾက။ မၾကာခင္ေရာက္လာေတာ့မည္။

ထိုအခါ.....အမူးလြန္ၿပီး လဲေနမည့္ ကိုႀကီးေအာင္။

အိပ္ခန္းထဲမွ မမျမသုတရဲ႕ ျဖဴေဖြးလတ္ဆတ္ေသာအေလာင္း။

ၿပီးေတာ......ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ ေရႊေငြရတနာမ်ား။

အားလံုးကို ဆက္စပ္လိုက္ေသာအခါ.........

x x x

ကိုႀကီးေအာင္ ခမ်ာေတာ့ ေထာင္ေခ်ာက္မိေသာ တန္ဆာခံသားေကာင္မွန္း မသိ႐ွာ။ ရမ္တစ္လံုးႏွင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ႏွစ္ပါးသြားေကာင္းေနဆဲ။

ဘိုဘိုေက်ာ္ ျပန္လာႏိုးႏိုးက အရက္တစ္ပိုင္း ထပ္ကုန္သြားသလို လူကလည္း လူမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ ေဒါင္ခ်ာဆိုင္းေနပါၿပီ။

အလကားရ အလကားေသာက္၊ ခုမွ ေရေရလည္လည္ တကယ္မူးတာပါလား...ဘုရား....ဘုရား။

မူးၿပီဆိုေတာ့လည္း ရဲစိတ္ေတြ ႂကြလာသည္။ မူးေနသည့္ၾကားက အိမ္ခန္းတခြင္ ေလ့လာစူးစမ္းမိသည္။

ဇာခန္းစီးပါးပါးေလး ကာထားရာ အိပ္ခန္းဘက္ မၾကာမၾကာ လွမ္းၾကည့္မိသည္။

သူ႔စိတ္ထဲ မသိုးမသန္႔ႀကီးျဖစ္ေနတာေတာ့ အမွန္။

ေနာက္ဆံုး အရဲစြန္႔ၿပီး အိပ္ခန္း၀ သြားရပ္မိပါၿပီ။

ဇာခန္းစီးကို လွပ္ၾကည့္မိသည္။

ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ခုတင္၊ ႏိုင္လြန္ျခင္ေထာင္ထဲမွ ဖဲေမြ႕ယာေပၚတြင္ ပိုးလို႔ပက္လက္ အိပ္ေမာက်ေနေသာ လူရြယ္တစ္ေယာက္။
ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ လက္တစ္ဖက္ပင္ ျခင္ေထာင္အျပင္ထြက္၍ ခုတင္ေအာက္ တြဲေလာင္းႀကီး က်ေနေသး။

ကိုႀကီးေအာင္ ေခါင္းကို တစ္ခ်က္ခါရင္း သည့္ထက္ ဆက္မၾကည့္ရဲသလို မေတာ္ပါဘူးေလဆိုၿပီး ဧည့္ခန္းထဲ ျပန္လာထိုင္သည္။ ဘိုဘိုေက်ာ္ ေျပာေတာ့ျဖင့္ သူ႔မိန္းမဆိုၿပီး....အို...။

အရက္ငွဲ႔ေသာက္ရင္းမွ သူ႔တိုက္ပံုအိတ္ထဲ ဟိုႏိႈက္သည္ႏိႈက္ႏွင့္ ပိုက္ဆံအိတ္ေလးတစ္လံုး ထြက္လာသည္။

ေလကေလးတစ္ခ်က္ ခြၽန္လိုက္ရင္းမွ ပိုက္ဆံအိတ္ အေကာင္းစားေလးကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဒၚလာသံုးေလးရြက္၊ ငါးေထာင္တန္ အခ်ိဳ႕နဲ႔ ႏွစ္ရာတန္ အေႂကြတခ်ိဳ႕။

ဘယ္သူ႔ ပိုက္ဆံအိပ္လဲ။

အေထြအထူး ​ေမးစရာ မလိုပါ။

ေစာေစာက ေလွကားအတက္ အမူးလြန္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့ေသာ သူ႔ကို လွမ္းဖက္တြဲတက္ခဲ့စဥ္ ႏိႈက္ယူထားလိုက္တဲ့ ဘိုဘိုေက်ာ္ရဲ႕ သားေရစစ္ ပိုက္ဆံအိတ္ေလးပါ။

စင္စစ္ေတာ့ ဘိုဘိုေက်ာ္ကို ေနာက္ေျပာင္က်ီစယ္မယ္ဆိုၿပီး တတ္တဲ့ပညာ မေနသာဆိုသလို လက္လွဲ႔ေလး တစ္ကြက္ျပခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

ဘိုဘိုေက်ာ္ ျပန္လာမွ ပိုက္ဆံအိတ္ျပန္ေပးၿပီး သူ႔အစြမ္းကို ႂကြားလံုးထုတ္လိုက္မယ္ေပါ့။

ဒါေပမယ့္
ဘိုဘိုေက်ာ္ကား ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ျပန္မလာ။
ကိုႀကီးေအာင္ စိတ္မ႐ွည္ေတာ့။

ဒီၾကားထဲမွ ပိုက္ဆံအိတ္ပါ မွတ္ပံုတင္ကတ္ျပားႏွင့္ ဒ႐ိုင္ဘာလိုင္စင္ကို ထုတ္ၾကည့္မိသည္။

ႏႈတ္ခမ္းေမႊးမပါ၊ ေဒြးေကႏွင့္ ဓာတ္ပံု႐ွင္ရဲ႕ နာမည္က ၿငိမ္းေက်ာ္.. ...

ဘာပဲျဖစ္​ျဖစ္​ မ်က္ခံုး၊ မ်က္လံုးႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြ၏ ပကတိပံုရိပ္အရ ဘိုဘိုေက်ာ္မွန္း သူတန္းသိပါသည္။

ဒါျဖင့္......ဘာေၾကာင့္မ်ား ငါ့ကို နာမည္လိမ္ေျပာသြားပါလိမ့္။

ကိုႀကီးေအာင္ အေတြးနက္ခဲ့ရပါၿပီ။

သို႔ေသာ္.....႐ွည္႐ွည္ေ၀းေ၀း ဆက္မေတြးႏိုင္။

ျပန္ခ်င္စိတ္က လႈံ႔ေဆာ္ဖိစီးလာသည္။

အခ်ိန္လည္း မ႐ွိေတာ့ဘူး ျပန္မွပဲ။

ကိုႀကီးေအာင္.. ..ပိုက္ဆံအိတ္ထဲက ႏွစ္ရာတန္ ေလးငါးရြက္ဆြဲႏႈတ္ခဲ့သည္။

ၿပီးေတာ့...

ဘိုဘိုေက်ာ္ ျပန္လာလ်ွင္ သူ႔အေပၚ အထင္မလြဲေအာင္ဆိုၿပီး မွတ္ပံုတင္ ၊ လိုင္စင္ႏွင့္ ေငြေတြပါေသာ ပိုက္ဆံအိတ္ေလးကို တံခါးအတြင္းဘက္မွာ ပစ္ခ်ထားခဲ့သည္။

ဒါမွလည္း သူေတာ္ေကာင္းေလး ျပန္လာတဲ့အခါ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ အိမ္ထဲမွာ က်က်န္ခဲ့တာပါလားလို႔ ေတြ႕သြားမည္ေပါ့။

ကိုႀကီးေအာင္ လက္က်န္ပုလင္းေလး ခ်ိဳင္းၾကားညႇပ္လ်က္ ေၾကာင္လိန္ေလွကားမွ လိမ့္မက်ေအာင္ ဆင္းခဲ့ၿပီးေနာက္ မိုးေရထဲ သိုင္းကြက္နင္းထြက္ခဲ့ပါေတာ့သည္။

ေတ့လြဲေလးပဲ ဆိုပါေတာ့....

ထိုတိုက္ေလွကားသို႔ မတ္တူးကားႀကီးတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာကာ အရာ႐ွိပံုစံႏွင့္ လူထြားႀကီးတစ္ေယာက္ ဆင္းလာသည္။

ထိုပုဂၢိဳလ္အတက္ႏွင့္ ကိုႀကီးေအာင္ အထြက္မွာ ေ႐ွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ စကၠန္႔ပိုင္းေလးသာ ျခားသြား၏။

ေၾသာ္.. ..ေျပာင္လက္ေနေသာ မာၾကဴရီမီးေရာင္ေအာက္မွ ႏိုင္လြန္လမ္းမမ်ားေပၚမွာေတာ့......

ကိုႀကီးေအာင္၏ အရိပ္သဏၭာန္က ေရာင္ျပန္ဟပ္ ယိမ္းထိုးလ်က္...။

ညီညီႏိုင္ (18 April 2018)

Tuesday, April 3, 2018

♡ ♡ I Give You My Love ♥ ♥


အိပ္ယာကအထ မ်က္ေတာင္အခတ္မွာ က်ေနာ့္ေခါင္းတစ္ခုလံုး ဆံပင္ေတြရႈပ္ပြေနျခင္းကို သတိျပဳမိပါတယ္။ ပါးစပ္ေတြ အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ေနတာမ်ား အခုအခ်ိန္ ေရခြက္ထဲကို ၀ါဂြမ္းလံုးတစ္လံုးပစ္ခ်လိုက္ရင္ အကုန္စုပ္မ်ိဳသြားမယ့္ဟန္အတိုင္း ျဖစ္ေနေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းတ၀ိုက္ကို လွ်ာနဲ႔သရပ္လိုက္မိေရာ။ အိပ္ေနတဲ့ အိပ္ယာခင္းနဲ႔ျခံဳခဲ့မိတဲ့ျခံဳေစာင္က က်ေနာ့္ ခႏၶာကိုယ္ကို ရစ္ပတ္ထားတာ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ လက္အစံုကို လႈပ္ၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့ ဦးေခါင္းအထက္မွာ တန္​းလန္​းႀကီး ခ်ဳပ္ထိန္းထားသလို ခံစားရတယ္​ဗ်။

တကယ့္အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ အခန္းထဲမွာ က်ေနာ့္ကို ေၾကာက္လန္႔စိတ္ေတြက ဖ်စ္ညႇစ္ထားသလားပဲ။ ဦးေခါင္းအထက္ ေရာက္ေနတဲ့ လက္အစံုကို ဆြဲခါၾကည့္မိေတာ့ အိပ္ရာေခါင္းရင္း တိုင္နဲ႔ တြဲခ်ည္ထားတာ သိရတယ္။ ေျခေထာက္အစံုကိုလည္း ထို႔အတူ ဆြဲယူလႈပ္႐ွားၾကည့္ျပန္ေတာ့ ရလဒ္​က အတူတူျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ လုပ္လုပ္ ကူကယ္ရာမဲ့ အေနအထားျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ကေန မ်က္​ရည္​က် တဲ့ အေျခအေနဘက္ေျပာင္းသြားရတာ တကယ္​ပါပဲ။ `ေဟး....တစ္ေယာက္ေယာက္ မ႐ွိၾကဘူးလားဗ်ာ....က်ဳပ္ကို ကူညီၾကပါဦး´ အခ်ည္​းအႏွီး မျဖစ္ေအာင္ အသံထြက္​ ေအာ္ဟစ္မိတယ္။

`ဖန္ထားတဲ့ တစ္ေယာက္ ႏိုးထလာၿပီကြ´ လူမျမင္ရဘဲ စကားသံကို ေလထဲကတဆင့္ၾကားလိုက္ရတယ္။ `ငါတို႔ သူ႔ကို စၿပီး လိုင္းသြင္းၾကစို႔´ အသံက အထက္​စီးေလသံ ေပါက္သလို ကရုဏာကင္းတဲ့ ေလဟန္အျပည့္ပါ။ က်ေနာ့္ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေတြ ဗိုက္ထဲကေန အေပၚကို လွိမ့္တက္လာပါတယ္။ `သူ႔ေနာက္က ေရာက္လာတဲ့သူေတြဆီ ပို႔ၾကတာေပါ့။´

တံခါးတစ္ခု ဖြင့္လိုက္သံကို က်ေနာ္ၾကားလိုက္ရသလို ေခါင္းအစ ေျခအဆံုး အျဖဴ​ေရာင္​ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ က်ေနာ့္ဆီ ေလ်ွာက္လာတာကို ျမင္ရပါတယ္။ တစ္လက္မထက္ ကြာေ၀းေအာင္ သူနဲ႔ ေ၀းေ၀း ေနာက္ကို က်ေနာ္ျပန္ဆုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ ႀကိဳးေတြအရ မလူးလြန္႔သာခဲ့ပါ။ စကားလံုးမဲ့စြာ သူခ်ဥ္းကပ္လာၿပီး က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို မ်က္​ႏွာဖံုးတစ္ခု အုပ္လိုက္တာေၾကာင့္ ခပ္ေအးေအး ေလစိမ္းေတြ အခုအခံမဲ့ အေရျပားအႏွံ႔ တို႔ထိ႐ိုက္ခတ္ခ်က္ကို ျပန္လည္ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။
`ေရကူးသမား ကိုယ္လံုး၊ နည္းနည္း ႂကြက္သား႐ွိ´ အသံက က်ေနာ့္ကို စတင္ၿပီး အတန္​းအစားခြဲျခားတယ္။ `ငပဲက ထိပ္အေရျပား မျဖတ္ထားဘူး၊ နည္းနည္း ေပ်ာ့ေနတယ္´ က်ေနာ့္ ခႏၶာကိုယ္ကို တြန္႔လိမ္ကာ မျမင္သင့္တဲ့ အစိတ္​အပိုင္​းေတြကို ဖံုးကြယ္ဖို႔ႀကိဳးစားမိတယ္။ `ခႏၶာကိုယ္​ အေမႊးအနည္းငယ္႐ွိ၊ မ်က္ႏွာမွာ အေမႊးေတြ ပံုသြင္းရိတ္တိထား၊ အနည္းငယ္ ေကာက္ေကြး´ က်ေနာ့္ကိုယ္ က်ေနာ္ ခံစားမႈကင္းတဲ့ေလသံေတြထဲ ျပန္ၾကားသိေနရတာ လူသားတစ္ေယာက္ မဟုတ္သလို ခံရခက္ႀကီးပါ။

`အေရျပားက စိမ္း၀ါေရာင္ ပံုစံ၊ ေနေလာင္ခံထားတယ္´
`ႏို႔သီးေခါင္းက ငါးမူးျပားေစ့ အရြယ္​အ၀န္းအ၀ိုင္း´
`အရပ္အျမင့္ ၅ေပ ၁၀လက္မ နဲ႔ ၆ေပၾကား´
`ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၄၀ကေန ၁၅၀ေပါင္အတြင္း´
`မ်က္လံုး အညိဳေရာင္´
`စကားသံအရ တိုင္းရင္းသားစပ္ပံုရ´

က်ေနာ့္ကို ေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္ ငံု႔မိုးၾကည့္ေနတဲ့ အျဖဴ​ေရာင္​ မ်က္​ႏွာဖံုးနဲ႔လူကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္။ ဒီလူေတြ ဘယ္လို ႐ူးႏွမ္းတဲ့ အလုပ္ကို အဲ ကစားေနၾကတာပါလိမ့္။ `မင္း သြားလို႔ရၿပီ´ ခပ္အက္အက္အသံတစ္သံ ဘယ္ကထြက္လာမွန္းမသိ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ခဏေနက ျမင္လိုက္ရတဲ့ သူေတြက က်ေနာ့္ကို ကိုယ္တံုးလံုးနဲ႔ ထူးထူးဆန္​းဆန္​း အခန္းထဲေခၚလာၿပီးမွ ထားခဲ့ၾကတယ္။ က်ေနာ္ ကလစ္ဆိုတဲ့ အသံၾကားလိုက္ရၿပီးေနာက္ လက္ေတြေကာ ေျခေထာက္ေတြေကာ လြတ္လပ္စြာ လႈပ္႐ွားလို႔ရခဲ့ပါတယ္။ အိပ္ရာခင္းေတြ ဘာေတြဆြဲယူၿပီး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အ႐ွက္လံုေအာင္ ႀကိဳးစားရတာေပါ့။ အျဖဴ​ေရာင္​ ပိတ္စႀကီးပတ္ကာ လြတ္ပါေစဆုေတာင္းရင္း အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုျဖစ္ဖို႔လည္း ေမ်ွာ္လင့္မိတယ္။

`ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သန္႔႐ွင္းေအာင္လုပ္ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေပါ့´ ေဆာင့္ႂကြားႂကြား အသံက ေျပာလည္းေျပာ ေဘးေလ်ာတံခါးတစ္ခ်ပ္လည္း ဖြင့္ေပးလိုက္ပါရဲ႕။ `အဲ့ဒီမွာ မင္းနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အ၀တ္အစားေတြ ေတြ႔လိမ့္မယ္´

အိပ္ရာခင္းနဲ႔ က်ေနာ့္ကိုယ္ က်ေနာ္ မရစ္သိုင္းခင္က လ်ွပ္စစ္ဓာတ္လႊတ္ထားတဲ့ တံခါးခ်ပ္ကို ထိရေတာ့မယ့္အတိုင္း ေၾကာက္လန္႔မိခဲ့ေသးတာပါ။ ေထြးရစ္ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ အိပ္ရာခင္း ပိတ္စကို ပစ္ခ်လိုက္ၿပီးေနာက္ သက္ေသာင့္သက္သာ႐ွိတဲ့ အ၀တ္အစားတစ္စံုကို ေကာက္ယူလိုက္ပါတယ္ တင္းေနတဲ့ ဆီးအိမ္ကို ဒုကၡမေပးတဲ့ အ၀တ္အစားမ်ိဳးေပါ့ေလ။

ေရပန္းေခါင္းက တဖြားဖြားက်လာတဲ့ ေရေတြေၾကာင့္ ယခုလက္႐ွိ အေျခအေနကေန နည္းနည္းေတာ့ ႏွစ္သိမ့္မႈရသလို ႐ွိေပမယ့္ စိတ္ထဲ အထိတ္​တလန္​ ့ ျဖစ္ခဲ့ရတာ အေပၚ တရစ္၀ဲ၀ဲခံစားရၿပီး ထိုင္ခ် ငိုေႂကြးမိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အငိုရပ္ကာ တဘက္နဲ႔ တကိုယ္လံုး သုတ္ၿပီး ခါးမွာပတ္ရင္း အ​ေပၚယံ ဖံုးကြယ္ဖို႔ အ၀တ္႐ွိမ႐ွိ ႐ွာတာေပါ့။ တီ႐ွပ္ လက္တိုတစ္ထည္နဲ႔ ေဘာင္းဘီတိုတစ္ထည္ကို ေကာင္တာတစ္ခုမွာ သပ္​သပ္​ရပ္​ရပ္​ ေခါက္တင္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏွစ္ထည္စလံုး အျဖဴ​ေရာင္​ျဖစ္ၿပီး နံေဘးတေလ်ာက္ ႏွစ္ဖက္စလံုး အနက္ေရာင္ အစင္းေၾကာင္းနဲ႔ပါ။

စစသတိရျခင္း လွဲေလ်ာင္းခဲ့ရတဲ့ အခန္းထဲ ျပန္၀င္ရင္း အိပ္ရာကို ႐ွာၾကည့္မိေတာ့ စားပြဲခံု ေသးေသးတစ္ခံုနဲ႔ ကုလားထိုင္​ ႏွစ္ခံု အစားထိုးေရာက္ေနပါတယ္။ `ထိုင္​လိုက္​ပါ´ ၾကင္နာသံေပါက္တဲ့ စကားသံကို ၾကားလိုက္ရဲ႕။ အသက္ သိပ္မႀကီးေသးတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို သတိျပဳမိေတာ့မွ လူတစ္ေယာက္က စိတ္႐ွည္လက္႐ွည္ ရပ္ေစာင့္ေနမွန္း အာရံုကပ္ပါတယ္။ ေနေလာင္ခံ အသားအေရ ၊ နက္ေမွာင္ေနတဲ့ဆံပင္ေတြ၊ က်ေနာ္၀တ္ထားသလို တီ႐ွပ္လက္တိုရယ္ ေဘာင္းဘီတိုရယ္ ၀တ္ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္က ကြက္တိ သပ္ရပ္ေနပါေရာ။ ဒါေပမဲ့ အစိမ္းေရာင္ ကင္းဗတ္စကို ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ အနက္​​ေရာင္​ အစင္းသုတ္ထားတဲ့အတိုင္းျဖစ္ပါတယ္။

သူ က်ေနာ့္အနား ခ်ဥ္းကပ္လာခဲ့ခ်ိန္ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနတဲ့ ဟန္ကို သူသတိျပဳမိသြားတယ္။ က်ေနာ္ ေနာက္ျပန္လွည့္ၿပီး ေရခ်ဳိးခန္းဆီေျပးသြားခဲ့တာ ခန္​းမၾကီးထဲ ေရာက္ခ်ိန္ကတည္းက အသံတိတ္ ပိတ္ထားတာ ေတြ႕လို႔ပါပဲ။ သူ အနားေရာက္လာခ်ိန္ က်ေနာ္ကေလ နံရံကို ေက်ာျပင္နဲ႔ အတင္းကပ္ေနမိတယ္။ သူ႔အျပံဳးက ေႏြးေထြးတဲ့ အဓိပၸါယ္​ပါသလို ဖိတ္ေခၚတဲ့ သေဘာလည္းပါရဲ႕။ `မေၾကာက္ပါနဲ႔ဗ်ာ´ သူက လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာ အသနားခံခဲ့တယ္။ သူ႔လက္အစံုကိုေျမႇာက္ၿပီး က်ေနာ့္ကို ကိုင္မလို လုပ္လိုက္ခ်ိန္မွာ အသည္​းအသန္​ ေၾကာက္ရြံ႕စြာ တြန္႔ဆုတ္မိပါေရာ။

တစ္​စံုတစ္​ခု ဆိုးဆိုးရြားရြား ျဖစ္ေပၚလာေတာ့မယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင့္ရင္း က်ေနာ့္ မ်က္လံုးေတြကို အထိတ္​တလန္​ ့ မွိတ္ထားလိုက္တယ္။ အံ့ၾသဖြယ္ သူက က်ေနာ့္ လက္ေမာင္းအစံုကို ႏုႏုညံ့ညံ့ဖ်စ္ညႇစ္ခဲ့ၿပီး အထက္ ေအာက္ စုန္​ဆန္​ ပြတ္သပ္တယ္ေလ။

`မေၾကာက္ပါနဲ႔ ကိုလူေခ်ာရယ္´

က်ေနာ္ ႐ွက္ရြံ႕စြာျဖင့္ သူ႔ကို မ်က္လွန္ၾကည့္လိုက္တယ္။

`ခင္ဗ်ားကို ႏွစ္သက္စရာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာတခုခုေပးဖို႔ ဒီကို ေရာက္လာတာပါ။ က်ေနာ္က ခင္ဗ်ားကို လမ္းၫႊန္ေပးဖို႔ ၊ ကူညီျပင္ဆင္ေပးဖို႔ လာခဲ့တာ´
က်ေနာ္ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္တင္းၾကပ္တာ ​ေလ်ာ့ပါးသြားတယ္။ `က်ဳပ္...က်ဳပ္ သြားလို႔ရမလား´ ငိုလုနည္းပါး အသံနဲ႔ က်ေနာ့္ လြတ္ေျမာက္မွုအတြက္ အသနားခံခဲ့တယ္ေလ။ `က်ဳပ္ အိမ္ျပန္ခ်င္ေနၿပီ ´ သူ က်ေနာ့္ ပခံုးႏွစ္​ဖက္​ကိုဆြဲကိုင္ကာ နံရံကို ေက်ာမွီေစရင္း ေၾကာက္စိတ္ေတြ လြင့္ေပ်ာက္သြားေစဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ငိုေနတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို သူ႔အေမက ျပဳလုပ္ေပးသလိုမ်ိဳး က်ေနာ့္ဆံပင္ေတြကို ခ်စ္ခင္စိတ္အျပည့္ ပြတ္သပ္ေပးေရာ။ စိတ္ထဲက ထိတ္လန္႔စိတ္ေတြ မယံုသကၤာ ျဖစ္ေနတာေတြကို ခံစားရတာကို တိုက္ခိုက္ႏိုင္ဖို႔ ဒီအခိုက္အတန္႔ေလးက က်ေနာ့္ အတြက္ အေရးပါပါရဲ႕။

`အဆင္ေျပသြားမွာပါ.. ....အဆင္ေျပမွာ´ သူက ဆက္ေျပာတယ္။ `က်ေနာ္တို႔ ကိစၥၿပီးရင္ အိမ္ျပန္ခြင့္ ခ်က္ခ်င္းရမွာပါဗ်´ သူ႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျငင္သာထိကိုင္မႈက က်ေနာ့္အတြက္ ေက်ရာေက်ေၾကာင္းျဖစ္ရသလို နား၀င္ခ်ိဳတဲ့ သူ႔အသံအရည္အေသြးကလည္း ႏွစ္သိမ့္မႈရသလို ခံစားရတယ္​။ `အခ်ိန္တန္လို႔ တခါတေလ  က်ေနာ္တို႔ အစပ်ိဳးခ်ည္ေႏွာင္ခဲ့သလိုမ်ိဳး ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ခ်ည္ေႏွာင္ခြြင့္ျပဳခ်င္လာလိမ့္မယ္။ သာလြန္ထူးကဲတဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ေမတၱာက မိသားစုတစ္ခုပဲ ဥစၥာ´

မ်က္ရည္၀ိုင္းေနတဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ သူ႔ကို က်ေနာ္ ေမာ့ၾကည့္မိတယ္။ `လာ...ထိုင္´ ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္ဖို႔ က်ေနာ့္ကို သူ ၫႊန္ျပခဲ့တယ္ေလ။ `ခင္ဗ်ားကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရတာ အေတာ္ ဂုဏ္ယူဖို႔ေကာင္းတာ ...အာ....ေနာက္မွ က်ေနာ္ ႐ွင္းျပမွာပါ....ေကြၽးဖို႔ အစားအစာေတြက အသင့္ျဖစ္ေနၿပီ´ က်ေနာ္ တိတ္​ဆိတ္​စြာထိုင္ရင္း သူေျပာတာေတြကို နာခံလိုက္တယ္။ နံရံကေလးပြင့္ လင္ဗန္းတခ်ပ္ေလ်ာကနဲ ေရာက္မလာခင္ က်ေနာ့္ နဖူးကို သူနမ္း႐ိႈက္ခဲ့ပါတယ္။ `ဒီအစားအစာေတြက ခင္ဗ်ားအတြက္ အထူးျပင္ဆင္ထားတာ´ သူက ေႏြးေထြးတဲ့ အျပံဳးတခ်က္ျပံဳးျပၿပီး လင္ဗန္းကို က်ေနာ့္ဘက္ တိုးေပးတယ္။

က်ေနာ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ခံုမွာ သူထိုင္ခ်လိုက္ကာ ဗန္းအား ဖံုးထားတဲ့ အဖံုးကို ဖယ္ေပးေတာ့ ၾကက္ဥေၾကာ္ပူပူမ်ား၊ ၀က္ဆားနယ္ေျခာက္၊ အဆာသြပ္ ၀က္​အူ​ေခ်ာင္​း ၊ ေပါင္မုန္႔မီးကင္ နဲ႔ လိ​ေမၼာ္​သီး ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္တို႔ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ အစားအစာေတြကို က်ေနာ္ မထိကိုင္ခင္မွာပဲ သူ ဇြန္းနဲ႔ ဓားကိုယူ ၾကက္ဥေၾကာ္ကို ျခမ္းျပဳကာ ပါးစပ္နား ေတ့ေပးေရာ။ `ပါးစပ္ဟ...baby´ သူေျပာတဲ့အတိုင္း လုပ္ေပးလိုက္ရင္း အစာ ႀကိတ္၀ါးေနစဥ္မွာပဲ ၀က္​အူ​ေခ်ာင္​း တစ္ဖဲ့ကို က်ေနာ့္အတြက္ လွီးျဖတ္ၿပီးၿပီ။ `ခင္ဗ်ားကို ေကြၽးေမြးရတာ တကယ္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ ၊ က်ေနာ့္ကို ခြင္​့လႊတ္​ပါ​ေနာ္​.. .....Please´

သူခြံ႕ေက်ြးတာကို မျငင္းဆန္ဘဲခြင့္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ထမင္းခြံ႕ခ်ိန္ ပါးစပ္က ဘာေတြ လ်ွံက်လာမလဲ ဖိတ္စင္လာမလဲဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ လက္​သုတ္​ပ၀ါေလးနဲ႔ ပါးစပ္၀န္းက်င္ကို တို႔သုတ္ေပးတဲ့ပံုဟန္အတိုင္း သူလုပ္ေနေသးတာပါ။ လိ​ေမၼာ္​ရည္ခြက္ကိုလည္း သူက မကိုင္ေပးထားတာေၾကာင့္ အေအးပိုက္တံကေန က်ေနာ္စုပ္ေသာက္ႏိုင္တာပါပဲ။ က်ေနာ့္စိတ္ေတြကို ေျပေလ်ာ့ေစဖို႔၊ သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေစဖို႔ အစြမ္​းကုန္​ ျပဳစုျပေနတာဆိုတာ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို ေကြၽးေမြးတဲ့ အစီအစဥ္​ ၿပီးဆံုးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ လင္ဗန္းထဲ အလံုးစံုျပန္ထည့္ကာ ဘာစကားမွမဆိုဘဲ တေနရာရာသြားထားလိုက္တယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္လာထိုင္ကာ ႏွစ္လိုလက္ရ ျပံဳးျပၿပီး ၿငိမ္ေနတယ္။

`အျခားလူေတြနဲ႔မတူဘဲ  ညီအစ္​ကိုလို မိသားစုလို ခင္ဗ်ားက
အဖြဲ႕၀င္ျဖစ္လာတာဗ်´ က်ေနာ့္ကို ႏွစ္သိမ့္သည့္သေဘာျဖင့္ က်ေနာ့္ ဒူးအေပၚ သူလက္ေတြတင္ေရာ။ `ခင္ဗ်ား အရင္ ဘယ္တုန္းကမွ မရဘူးတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ ေၾကနပ္စရာ အေတြ႕အၾကံဳ ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ေရြးခံခဲ့ရတာပါ´ သူေျပာတာကို မယံုသကၤာ ျဖစ္မွာစိုးရိမ္တဲ့ အျပံဳးတစ္ခ်က္ ျပံဳးျပတယ္။ `က်ေနာ္ အေရြးခံရခ်ိန္တုန္းကလည္း ခင္ဗ်ားလိုပါပဲ ဆိုးဆိုးရြားရြား ေၾကာက္စိတ္၀င္ခဲ့တာပါပဲ။ က်ေနာ့္လို လူတစ္ေယာက္က ဒီမွာ ဘာမွေၾကာက္စရာမ႐ွိဘူးလို႔ လာ႐ွင္းျပခဲ့တာေပါ့´

ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္ရင္း က်ေနာ္ ဂနာမၿငိမ္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ `ဒီေနရာမွာ ဘာမွ စိုးရိမ္ပူပန္စရာ ကိစၥရယ္မ႐ွိပါဘူး´ က်ေနာ္ စိတ္ေလ်ာ့ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။ `ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္ေနၾကတဲ့ ခင္ဗ်ားမသိတဲ့သူေတြရဲ႕ အခ်စ္ခံရတာ၊ ဂ႐ုစိုက္ခံရမွာကို စိတ္ထဲေတြးၾကည့္ဗ်ာ။ ေနာက္ေတာ့ဗ်ာ ခင္ဗ်ားဟာ ဂ႐ုစိုက္ယုယခံရတာ၊ ေပြ႕ဖက္ေထြးပိုက္ခံရတာေတြကို အမွတ္ထင္ထင္ျဖစ္ေနမွာပါ။ ခင္ဗ်ားကို အယူ၀ါဒေရးရာ သင္ျပတဲ့ အစီအစဥ္​မွာ တစိတ္တေဒသပါ၀င္ႏိုင္ဖို႔ လူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ အၿပိဳင္​အဆိုင္​ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ´ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚ ၀မ္းနည္းရိပ္ အနည္းငယ္ေပၚလာတယ္။ `က်ေနာ္က ကဖ်က္ကယက္ မလုပ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီ အထူးအခြင့္အေရး အစီအစဥ္​မွာ ခင္ဗ်ား အဆင္ေျပေျပျဖတ္သန္းႏိုင္ေအာင္ ကူညီခြင့္ရခဲ့တာေလ´

`သူတို႔....သူတို႔ က်ဳပ္ကို ဘာေတြလုပ္ၾကမွာလဲ´ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္ ထုတ္ေမးလိုက္တယ္။ က်ေနာ့္အသံက စူးစမ္းေလ့လာလိုစိတ္ကဲေနေရာ။ `က်ဳပ္က အခ်စ္ခံေနရတဲ့ အေတြးကို သေဘာက်ပါတယ္။ ´

သူ အားရပါးရ ျပံဳးပါတယ္။ ` ဘာေတြ ျဖစ္လာမယ္လို႔ အတိအက် က်ေနာ္မေျပာႏိုင္ေပမယ့္ အဲဒါက တကယ့္အံ့အားသင့္စရာအေကာင္းဆံုး အေတြ႕အၾကံဳ ဆိုတာေတာ့ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီအေတြ႕အၾကံဳဟာ အေတာ္မိုက္တယ္။´ သူ႔မ်က္၀န္းအၾကည့္ကို အကဲခတ္ဖို႔မရခဲ့ဘူး မွိတ္ထားတယ္။ `ခင္ဗ်ား recovery ေကာင္းေကာင္းျပန္ရဖို႔ က်ေနာ္က ေစာင့္ေ႐ွာက္မွာပါ။´ သူေျပာလိုက္တဲ့ စကားကို ပီတိျဖစ္ေနပံုပဲ ၾကည့္ရတာ။

`အခ်ိန္က်လာတဲ့အခါ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ တပည့္ေတြက ခင္ဗ်ားကို အခန္းတစ္ခုထဲ ဦးေဆာင္ဆြဲေခၚသြားမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္မြမ္းမံထားတဲ့ အိပ္​ရာေပၚလွဲေလ်ာင္းေပးမယ္´ သူ႔လက္အစံုက က်ေနာ့္ ဒူးေပၚျပန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ `ခင္ဗ်ား ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ နာက်င္ေအာင္ မလုပ္မိ မျဖစ္ေစေအာင္ ႀကိဳးနဲ႔ က်ေနာ္ျပန္ခ်ည္ေႏွာင္ေပးမယ္။ၿပီးေတာ့ အထူးေရြးခ်ယ္ထားတဲ့သူေတြ ထြက္လာၿပီး ခင္ဗ်ား ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ေပ်ာ္ျမဴ းမယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားလည္း  သူတို႔ေပးတဲ့ သာယာမႈေတြအေပၚ သေဘာက်ေၾကနပ္မွာပါ။ ေနာက္မွ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ သူတို႔ရဲ႕ တပ္​မက္​ျပင္းျပတဲ့ အာသာဆႏၵေတြထဲ ေမ်ာပါသြားဦးမယ္။´

တံခါးတခ်ပ္ပြင့္လာတာကို က်ေနာ့္မ်က္၀န္းေထာင့္ကေန ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ `လာ´ က်ေနာ့္ လက္ကို သူဆြဲကိုင္ၿပီး ေဘးအခန္းထဲ ေခၚသြားပါရဲ႕။ အခန္းအလယ္မွာ အႏွိပ္ခံုတစ္ခုခ်ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ `သြားပါဗ်......အ၀တ္ေတြ အကုန္ခြၽတ္ၿပီး ခုန္ေပၚတက္ေနလိုက္ေနာ္။´ က်ေနာ္ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနတာကို သူျမင္ေတာ့ လက္၀ါးႏွစ္ဖက္ကုိ လက္ခုပ္ပံုလုပ္ကာ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို ညႇပ္ကိုင္လိုက္တယ္။

`ခင္ဗ်ား ဘာမွ ႐ွက္စရာမလိုပါဘူးဗ်ာ။ ေယာက်္ားေလးတိုင္းက သူ႔တို႔ အထုပ္အထည္ကို ျပဖို႔ဆိုတာ အလန္႔ဇယားဆိုတာ နားလည္​ပါတယ္​။´ က်ေနာ္ ႐ွက္ရြံ႕စြာ ျပံဳးမိရၿပီး ၀တ္ထားတဲ့ အ၀တ္ေတြကို ခြၽတ္ခ်လိုက္ကာ ခံုေပၚတက္ အသာေမွာက္ေနျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ့္အေရျပားေပၚကို ေအးျမတဲ့ လို႐ွင္းေတြလိမ္းက်ံတာကို အဦးဆံုးခံစားရမိၿပီးေနာက္ ပူေႏြးေနတဲ့ သူ႔လက္အစံုက ႏွိပ္နယ္ေပးတာကို ရလိုက္ပါတယ္။ အဖုအထံုးျဖစ္ေနတယ္လို႔ ခံစားေနရတာေတြ ေျငာင္းျငာပင္ပန္းေနတာေတြကို သူ ဆြဲဆြဲထုတ္သြားတယ္။ က်ေနာ့္ ေက်ာျပင္တေလ်ာက္နဲ႔ တင္ပါးအစံုကို ခပ္ယြယြ ခပ္တင္းတင္းေလး နည္းအစံု ကစားေနတာ က်ေနာ္ မေအာင့္အည္းႏိုင္စြာ အသံထြက္ ညည္းညဴမိတဲ့အထိပါ။ `က်ေနာ္က Pro တေယာက္ပါဗ်´ သူ ရယ္လည္းရယ္ေမာရင္း က်ေနာ့္ေျခေထာက္ေတြကို စႏွိပ္ပါတယ္။ `ဒီလို ႏွိပ္နယ္ေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေနာ္´

က်ေနာ့္ တကိုယ္လံုး အေညာင္းအျငာေတြ ေျပေလ်ာ့သက္သာသြားတဲ့အထိ ႂကြက္သားအကုန္ ဆီလိမ္းကာ သူဆက္ႏွိပ္နယ္ပါတယ္။ သူ က်ေနာ့္ကို အလိုက္သင့္ ပက္လက္လွန္ခိုင္းခ်ိန္မွာ အနည္းငယ္ေတာ့ ႐ွက္စိတ္ ၀င္ခဲ့ေပမယ့္ ရင္ခုန္ စိတ္​လႈပ္​ရွားေနတဲ့ ေသြးေတြက အလိုက္တသိ လုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ `အမိုက္စား ´ သူ အသံထြက္ ရယ္ေမာေရာ။ `သတိထား မွတ္ထားရမယ္ေနာ္ ဒီလို ႏွိပ္နယ္မႈမ်ိဳး မဟုတ္လာႏိုင္ဘူး ဆိုတာ´

က်ေနာ္ ႐ွက္သလိုလို ျပံဳးရင္း သူဆက္လက္ လုပ္ေနတာေတြကို ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္ေပါ့။ သူ႔ ႏွိပ္​နယ္​တဲ့အလုပ္ အလံုးစံုၿပီးဆံုးခ်ိန္မွာ ေတာ႔ က်ေနာ့္တကိုယ္လံုး ေပါ့ပါးကာ စိတ္ထဲ ကလိကလိနဲ႔ တခုခုျဖင့္ ေပ်ာ္ပါးခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ျပင္းထန္လာပါတယ္။
`ဘယ္လိုခံစားရလဲ Bro.´ သူ က်ေနာ့္ ဆံပင္ေတြကို အစုန္အဆန္ပြတ္သပ္ရင္းေမးတယ္။

`က်ဳပ္ေတာ့ ေကြးၿပီး အိပ္ေမာက်လုလုျဖစ္ေနၿပီ´ ေၾကာင္ညည္းသလို က်ေနာ္ျပန္ေျဖရပါရဲ႕။ `အႏွိပ္ခံရတာ တကယ့္ အမိုက္စားပဲ´

`သေဘာေပါက္ၿပီ´ ပူေႏြးေနတဲ့ ခပ္မတ္မတ္ က်ေနာ့္ ငပဲကို သူကိုင္ေနရင္း ပစ္ခ်လိုက္တာ ဗိုက္သားျပင္မွာ ကပ္သြားေရာ။ `အ၀တ္ေတြျပန္၀တ္လိုက္ အစ္ကို။ အျခားအခန္းမွာ ခင္ဗ်ား အတြက္ အိပ္ရာတစ္ခု က်ေနာ္ အသင့္ျပင္ထားေပးတယ္။´

က်ေနာ္ ခပ္ေလးေလး ထရပ္လိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေရျပားေပၚတို႔ထိေနတဲ့ သူ႔ ကယုကယင္ေတြ လက္လႊတ္ရပါၿပီ။ အ၀တ္အစားေတြကို ေျဖးေျဖးပဲ ၀တ္ဆင္ခဲ့ပါတယ္။ လိုသည္ထက္ပိုသည့္ ဂ႐ုတစိုက္ ျဖစ္မႈေတြက ကန္​ ့သတ္​ခ်က္မ်ားကို ေမ့ေလ်ာ့ေနေစတာပါ။ အ၀တ္အစားေတြ ၀တ္လို႔အၿပီး ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ေဘးအခန္းထဲ တံခါးဖြင့္၀င္သြားႏွင့္ၿပီ။ အရင္ကလည္းမရွိခဲ့တဲ့ ကုလားထိုင္ေတြ စားပြဲေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီမသိေသာ အိပ္​ရာတစ္ခုရဲ႕ေဘးမွာ ရပ္ေနေသာ သူ႔ဆီ က်ေနာ္ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။ ခပ္ပါးပါး အိပ္ရာခင္းကို ဆြဲဟလို႔ က်ေနာ္ ၀င္လွဲဖို႔ အမူအရာသူျပတယ္ေလ။

`လွဲမယ္ မဟုတ္လား´
`က်ဳပ္လွဲခ်တဲ့အခ်ိန္ ထိန္းကိုင္ေပးထားေနာ္´

သူ ႏုႏုညံ့ညံ့ ရယ္ေမာလိုက္ၿပီးေနာက္ က်ေနာ္နဲ႔အတူ ေစာင္အခင္းေအာက္ တိုး၀င္လွဲခ်လိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ သူ႔ဘက္ကို ေက်ာေပးၿပီး အိပ္ေပ်ာ္လုလုအခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ့္ကို လက္ေတြနဲ႔ ရစ္သိုင္းဖက္တြယ္ပါေရာ။

`အခုေတာ့ အနားယူလိုက္´ ႏုညံ့စြာ ခပ္တိုးတိုး သူဆိုတယ္။
`ခင္ဗ်ားအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ ျဖစ္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား?´

ႏုညံ့ေႏြးေထြးေသာ သူ႔ရင္ခြင္ထဲ က်ေနာ္ရင္ေငြ႕လွံုခဲ့ရတယ္ေပါ့။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ခြင္ဆိုတာ ဒီလို လံုျခံဳတယ္​ ေႏြးေထြးတယ္ စသျဖင့္ အေတြး၀င္မိရင္း ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။

အခ်ိန္အနည္းငယ္ ၾကာၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို အလန္႔တၾကားကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ က်ေနာ္ ႏိုးလာပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ထင္သာျမင္သာ႐ွိေသာ စိတ္၀င္တစားျဖစ္မႈနဲ႔အတူ သန္မာအားပါစြာ ဆြဲဖက္ထားမႈကေန က်ေနာ့္ကို အထိတ္​တလန္​ ့ ျဖစ္မႈက ႐ုန္းထေစတာပါ။ က်ေနာ့္ စိတ္ေတြ ခဏေတာ့ ကဆုန္စိုင္းေျပးကာ တြန္းထိုး႐ုန္းကန္မႈလည္း အနည္းငယ္ေတာ့ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆိုရမယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း က်ေနာ့္ အုပ္ထိန္းသူေလး ရင္ခြင္ထဲ ျပန္ေမွးမွီခဲ့ပါတယ္။ တပ္​မက္​မႈေတြက  ဟိုဘက္သည္ဘက္လႈပ္႐ွားျပန္ေစသလို လိုအင္ဆႏၵေတြက ေၾကာက္ရြံ႕မႈနဲ႔ ထိန္းမရတဲ့ ထိတ္လန္႔မႈေတြအစားထိုးလာပါရဲ႕။ သူ႔အသက္႐ွဴသံေငြ႔ေငြ႔က `ဒါကို ခြင့္မျပဳဘူးေနာ္´လို႔ က်ေနာ့္နားရြက္ကို လာေျပာတယ္။ သူ႔အသံက လိုခ်င္တပ္မက္စိတ္ကို ပိုပိုတိုးေစမယ့္ အက္႐ွ႐ွအမ်ိဳးအစားေလး။

စိတ္မပါ့တပါနဲ႔ အိပ္​ရာမွ သူထကာ က်ေနာ့္ကို ဆြဲေခၚခဲ့ပါတယ္။ `ခင္ဗ်ားကို အသင့္ျပင္ထားေပးဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီ´
အဆင္သင့္ပြင့္လာတဲ့ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးဆီ ဦးေဆာင္ေခၚလာတဲ့ သူ႔အသံက နည္းနည္းေတာ့ နာက်င္​မႈ စြက္ေနသလားပဲ။
`ေရခ်ိဳးဖို႔ ေရပန္းေခါင္းေဘးနားမွာ ပစၥည္​းတစ္ခု ခ်ိတ္ထားတယ္။ အဲတာကိုသံုးၿပီး ႏိႈက္ခြၽတ္ေဆးေၾကာလိုက္။ ၿပီးရင္ ဟိုနားမွာ ပစ္ခ်ထားခဲ့ေနာ္။´ သူ ကသိက​ေအာက္​ ျဖစ္မႈနဲ႔အတူ ႐ွက္ေသြးအနည္းငယ္ျဖန္းသြားတယ္ မ်က္ႏွာရဲပေတာင္းခတ္။

`အခ်ိန္ယူၿပီး ေသခ်ာ႐ွင္းထုတ္ခဲ့ေနာ္။ ေရခ်ိဳးၿပီးရင္ ဒီ၀တ္ရံုကို ၀တ္ခဲ့။´
အ၀တ္ေတြကို ခ်ိတ္မွာ ေသခ်ာ သူခ်ိတ္ေပး ၫႊန္ျပေပးတယ္။
`ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ အျပင္က ေစာင့္ေနမယ္´

တစ္ေယာက္တည္းထားခဲ့ေတာ့ အတြင္းေရာ အျပင္ေရာ က်ေနာ္ ေသခ်ာသန္႔႐ွင္းလိုက္ပါတယ္။ ၾကံဳဆံုရမယ့္ အေတြ႕အၾကံဳ သစ္တစ္ခုအတြက္ ျပင္ဆင္ေနရတဲ့ အသိစိတ္က က်ေနာ့္ကို စိတ္အားငယ္ ေစသလိုပဲ။ သူေျပာသြားတယ္ေလ အဲ့ဒီအေတြ႕အၾကံဳဟာ က်ေနာ့္ဘ၀ကို အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေစလိမ့္မယ္တဲ့ေလ။ အားလံုးၿပီးခ်ိန္​၀ယ္​ ဟိုသည္ စိတ္လြတ္ေနခ်ိန္မရ အျဖဴ​ေရာင္​ ၀တ္​ရံုကို လွမ္းယူလိုက္ရတယ္။ ၀တ္​ရံု အသားက သံလြင္ေရာင္ က်ေနာ့္အသားအေရကို ႐ွတတဲ့ ခံစားမႈ မေပးေသာ ပိုသားအျဖဴေရာင္ပါ။

`အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီလား အကို´ က်ေနာ့္ဆီက ထြက္ခြာသြားေတာ့မယ့္ေလသံနဲ႔ သူေမးတာမ်ား။ သူ႔ကို သံသယ၀င္မိတာ ေျပေပ်ာက္ေအာင္ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ ျပံဳးျပသလို က်ေနာ့္ လက္ကိုကိုင္ဆြဲပါတယ္။ `ခင္ဗ်ား..က်ေနာ့္ကို ဒီအထိ ယံုၾကည္ခဲ့ၿပီးၿပီပဲဗ်ာ။ ေနာက္ထပ္ နည္းနည္းေလး ပိုယံုေပးပါ။ လမ္းမွားကို က်ေနာ္ မေခၚသြားဘူးဆိုတာ ခင္ဗ်ားေတြ႕ရမွာပါ´

က်ေနာ္ အသက္ျပင္ျပင္း ႐ွဴ ႐ႈိက္လိုက္ရင္း သေဘာတူညီမႈအား ေခါင္းၿငိမ့္ျပခဲ့ပါတယ္။ `ခင္ဗ်ား ၾကာခ်င္တဲ့အခ်ိန္ေလာက္အတိုင္းသာ ထိန္းထား၊ ၿပီးၿပီဆိုရင္​ေတာ့ က်ေနာ္ ဒီေနရာမွာ ႐ွိေနပါမယ္။´ က်ေနာ့္ လက္ကို အတည္ျပဳတဲ့ သေဘာ သူညႇစ္ကိုင္ခဲ့ပါတယ္။ `သြားစို႔´"

ျဖဴေဖြးတိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အခန္းတစ္ခုထဲ က်ေနာ္ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ တခ်ိန္လံုးလိုလို က်ေနာ့္လက္ကိုဆြဲကိုင္ထားတာမ်ား သံသယကင္းဖြယ္ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ျပန္ၾကည့္ေနမိခ်ိန္ထိလို႔ဆိုရမယ္။ သူ တံခါးကိုဆြဲဖြင့္ၿပီး ေမွာင္မည္းေနတဲ့ အခန္းတစ္ခုထဲ ဦးေဆာင္ေခၚသြားတာ အလင္းေပးထားတဲ့ အိပ္​ရာကို အခန္းအလယ္မွာ ေတြ႔ခ်ိန္အထိပါပဲ။ အခန္းတံခါးေတြ ပိတ္တဲ့အတိုင္း က်ေနာ့္မ်က္လံုးေတြ အလင္း အေမွာင္ က်င့္သားရဖို႔ အခ်ိန္အနည္းငယ္ေတာ့ယူရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ကိုျမင္ခဲ့ရတာေပါ့။ အခန္႔အသန္႔ ၀တ္စံုကို ၀တ္ မ်က္ႏွာဖံုးကိုလည္း တပ္ထားတဲ့သူေတြနဲ႔ ခန္းလံုးျဖည့္ထားတယ္။

အခန္းအျပင္ကို ျပန္သြားဖို႔ က်ေနာ္ ေနာက္ျပန္လွည့္ခ်ိန္ သူက ခပ္သြက္သြက္ က်ေနာ့္ကိုဆြဲထားလိုက္ေရာ။ `မစိုးရိမ္နဲ႔ အစ္ကို´ ခပ္တိုးတိုး ႏုႏုညံ့ညံ့ သူေျပာတယ္။ `ခင္ဗ်ားကို နာက်င္ေအာင္ လုပ္မယ့္သူ တစ္ေယာက္မွ မပါဘူး၊ သူတို႔က ခင္ဗ်ားရဲ႕ အလွအပေတြကို ၾကည့္ျမင္ခ်င္ၾကရံုသက္သက္ပါ´ က်ေနာ္လည္း အိပ္ရာစီကို တြန္႔ဆုတ္ တြန္႔ဆုတ္ နဲ႔ဆက္တိုးရတာေပါ့။ အခန္းထဲ တိတ္​ဆိတ္​ေနတဲ့ အေျခအေနက အဓိပၸါယ္​ တစ္ခုခုေျပာေနသလား။ က်ေနာ္ ၀တ္ထားတဲ့ ၀တ္​ရံုကို ႐ုတ္တရက္ သူဆြဲဖယ္လိုက္ကာ သဘာ၀အရ ႐ွက္ရြံ႕စြာ ျဖစ္ေနမႈကို လွစ္ဟပစ္တာပါ။ `Relax, အစ္ကို´
က်ေနာ့္ကို သူလွဲေလ်ာင္းေစကာ လက္ေတြကို အိပ္ရာ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ ခ်ည္ေႏွာင္လိုက္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို ပြတ္သပ္တယ္ ကေလးတေယာက္ပါးျပင္ကို ပြတ္သလိုေပါ့ေနာ္။ `သက္ေသာင့္သက္သာ ေနပါ အစ္ကို။ အကုန္လံုးက ခပ္​ျမန္​ျမန္​​ေလး  စလုပ္ၾကမွာပါ´ သူ က်ေနာ့္ျမင္ကြင္းကေန အေမွာင္ထဲကို တေျဖးေျဖးတိုး၀င္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါတယ္ က်ေနာ့္ကို အလင္းေရာင္ထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းထားသြားၿပီးေတာ့ေလ။ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ အခိုက္​အတန္​ ့ေလးမွာပဲ ခပ္ဖြဖြ လွမ္းလာေနတဲ့ ေျခသံအခ်ိဳ႕ကို က်ေနာ္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ မ်က္၀န္းမ်ားကို ခဏေမွးမွိတ္လိုက္ၿပီး ျပန္အဖြင့္မွာေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ အရြယ္အစား အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မ်က္ႏွားဖံုးတပ္ထားၾကေသာ ကိုယ္လံုးတီး ငနဲေျခာက္ေယာက္ က်ေနာ့္ေဘးမွာ ၀ိုင္​း၀န္​း ရပ္ေနၾကတာ ေတြ႔လိုက္ရပါေရာ။

က်ေနာ္ ထိန္းမရေအာင္ ေၾကာက္စိတ္မႊန္တဲ့စိတ္ စျဖစ္လာခဲ့ေပမယ့္ ေခါင္းထဲမယ္ `စိတ္ေလ်ာ့ထား...အစ္ကို´လို႔ သူ႔ေျပာသံကို ၾကားခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာက္ ခပ္ျပင္းျပင္း အသက္႐ွဴသြင္း ႐ွဴထုတ္ တစ္ခါလုပ္ခဲ့လိုက္ခ်ိန္ ေမာင္းသံတစ္ခ်က္ ထပ္ျမည္လာပါရဲ႕။ ေနာက္ေတာ့ ေဘး၀န္းက်င္က ငနဲေတြဟာ ငါးအစာကို ငါးေတြ၀ိုင္းတြတ္သလို က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ တို႔ထိကစားပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔ ခပ္ဖြဖြ လိုက္နမ္းသလို လ်ွာေတြနဲ႔လည္း က်ေနာ့္အေရျပားေပၚကို ႏုညံ့စြာ ပြတ္သပ္တယ္ေလ။ သူတို႔ေပးတဲ့ အတို႔အထိမ်ားေၾကာင့္ ရင္ထဲ တသိမ့္သိမ့္ သာယာမႈေတြ တိုးရပါတယ္။

မၾကာခင္မွာပဲ ဘယ္ေနရာကို တို႔ထိလ်ွင္ တြန္႔လိမ္ကာ ၊ ဘယ္ေနရာကို ကလိလ်ွင္ က်ေနာ္ လႈပ္လႈပ္ခတ္ခတ္ျဖစ္ေၾကာင္း သူတို႔သိသြားပါတယ္။ ငနဲ ႏွစ္ေပြက အေမႊးအမ်ွင္မဲ့ က်ေနာ့္ခ်က္ေပါက္ကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး စုပ္တာ လ်က္တာ ကလိတာ စလုပ္ပါတယ္။ အရင္က လံုး၀မခံစားဖူးတဲ့ ၿပီးလုလု ခံစားခ်က္ေတြ ရခဲ့တယ္။ အျခား ႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ ရင္အုပ္နဲ႔ ႏို႔သီးေခါင္းေတြကို သူတို႔လ်ွာေတြအကုန္ လႈပ္ရမ္းပြတ္သပ္ေတာ့တာပါပဲ။ တင္းထားေသာ စိတ္ေတြ ေျပလုလုျဖစ္ရသလို လ်ွာမုန္တိုင္း ထန္မႈေၾကာင့္ က်ေနာ့္ေျခေထာက္ေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္တယ္ ေပါင္တံေတြ အိပ္ရာနဲ႔ တဖတ္ဖတ္႐ိုက္မိတယ္ဗ်ာ။ တစ္ေယာက္က ေထာင္ထေနတဲ့ က်ေနာ့္ငပဲကို ကိုင္တြယ္ျပဳစုေနၿပီး ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္ကေတာ့ က်ေနာ့္ဦးေခါင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ထိန္းကိုင္လ်ွက္ မြတ္သိပ္စြာ အနမ္းေခြၽရင္း စိတ္​လႈပ္​ရွားတာ ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္းေပးတယ္။

သူတို႔စိတ္ဆႏၵအတိုင္း က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ သာယာမႈ ႐ွာၾကတာ တီေကာင္ ဆားတို႔ျဖစ္ရသလို ႐ုန္းကန္မရ ဘာမရျဖစ္ခဲ့ေရာ။ သူတို႔ဘာေၾကာင့္ ယခုလို လုပ္ေနၾကသလဲ ကာရန္ မညီ အေၾကာင္းျပခ်က္ကင္းစြာ အျခားသူတစ္ေယာက္ေယာက္အတြက္ ဖန္တီးေနၾကတာလား။ သူတို႔ခႏၶာကိုယ္ကို အသံုးျပဳ ၿပီး က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ အေပ်ာ္႐ွာၾကတာ သည္​းခံႏိုင္စြမ္းမဲ့ေတာ့မလားဘဲ။ ခက္ခက္ခဲခဲ အသက္႐ွဴ ရတာျဖစ္လာသလို က်ေနာ့္ ကိုယ္ပိုင္ ခေရ၀က ဖမ္းဆဲြ လႈပ္႐ွားလာသည့္အျဖစ္အျပင္ ငပဲကလည္း ေမာင္းသံတစ္ခ်က္ ၾကားလိုက္ခ်ိန္ စတီးပိုက္အတိုင္း ေျပာင္းလဲပါတယ္။

ငနဲေတြက က်ေနာ့္ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ သူတို႔ ထိေတြ႕အာရံုခံစားေနႃကတာေတြကို လက္လႊတ္ လြတ္​ၿငိမ္​းခြင့္ ေပးလိုက္တယ္ဗ်။ ခ်ည္​​ေႏွာင္​ထားတဲ့ ႀကိဳးေတြကို ျဖည္ေပးၿပီး ဒူးေထာက္တဲ့ အေနအထား က်ေနာ့္ကို ေနခိုင္းတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အသံမဲ့ ညည္​းတြားသံတစ္ခုနဲ႔အတူ က်ေနာ့္ကို တစ္ေယာက္တည္း ထားသြားေရာ။ က်ေနာ့္မွာ အေမွာင္ထဲကို စူးစိုက္​ၾကည္​့ၿပီး ၿငိမ္ေနရတယ္ေလ။ ငနဲအခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူ႔တို႔ငပဲေတြ တရမ္းရမ္းျဖစ္ေလာက္ေအာင္ လက္သမားလုပ္ေနၾကသလို အခ်ိဳ႕ေတြက သူတို႔ပါတနာေတြကို ျပဳစုေပးေနၾကတာပါ။ မလင္းတလင္း ကြက္တိ အလင္းေရာင္အခ်ိဳ႕နဲ႔အတူ ထင္သာျမင္သာ႐ွိေသာ ကိုယ္ခႏၶာကိုသာ ျပထားၿပီး ႏွာ​ေခါင္​းအထက္ပိုင္းတေလ်ွာက မ်က္​ႏွာဖံုးအုပ္ထားတဲ့ နတ္ဘုရားတစ္ပါးကို ျမင္လိုက္မိတယ္။

အေမႊးအမ်ွင္မဲ့ သူ႔ကိုယ္ခႏၶာပံုရိပ္ကို ဂုဏ္ယူ၀ံ့ႂကြားစြာနဲ႔ ခပ္မတ္မတ္ ရပ္ေနခဲ့ပါတယ္။ အိုး....ေတာင့္ေျဖာင့္ေနတဲ့ သူ႔ေပါင္တံႏွစ္ဖက္ၾကားမယ္ လံုး၀န္းျပည့္တင္းတဲ့ ေရႊဥေတြအျပင္ ထိပ္အေရျပား မျဖတ္ထားတဲ့ ပိုက္တံႀကီးက သရက္သီးခူးေတာ့မယ့္ ျခဴတံႀကီးအတိုင္းပါ။ သူ ခပ္ေျဖးေျဖးပဲ ေ႐ွ႕တိုးလာခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ့္လက္အစံုက သူ႔ကို ထိေတြ႔ဖို႔ အလိုလို ေျမာက္တက္သြားေရာ။ သူ႔ငပဲကို ကိုင္ဖို႔ မရည္ရြယ္ဘဲနဲ႔ လိင္ဆြဲေဆာင္မႈျပည့္ေနတဲ့ အျခားအစိတ္အပိုင္းေတြကို ခံစားၾကည့္ဖို႔ လိုရင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူ က်ေနာ့္ အနားကပ္မရပ္ခင္ အားမလိုအားမရျဖစ္ေအာင္ ငပဲကို ေလထဲလႊဲရမ္းခါေနေသးတာပါ။

က်ေနာ့္ လက္ေတြနဲ႔ ထိကာနီးမွ သူ႔ငပဲကိုကိုင္ၿပီး ေနာက္နည္းနည္း ဆုတ္လိုက္ေသးတယ္။ ထိပ္၀မွာ အရည္ၾကည္ အနည္းငယ္ ခပ္လဲ့လဲ့လင္းလို႔။ က်ေနာ့္ ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြၾကား သူ႔ငပဲကို ဖိသြင္းလိုက္ခ်ိန္ လ်ွာနဲ႔ သရပ္ၿပီး အရသာခံၾကည့္တာ ပ်ားရည္​လိုပဲ ခ်ိဳေပစြ။ သူ႔ငပဲကို တျဖည္​းျဖည္​း ထပ္ထပ္သြင္းတာ အလိုက္​သိ ပါးစပ္ကို အသားကုန္ ဟထားေပးရတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ သူ႔ညီဘြား လတ္​လတ္​ဆတ္​ဆတ္​ႀကီးဟာ က်ေနာ့္ပါးစပ္ထဲ ျပည့္ေရာ့မယ္။ လည္ေခ်ာင္းကေန ယားက်ိက်ိ မျဖစ္ေအာင္ ေအာ့အံတာ မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားစိတ္ထိန္းရင္း လည္မ်ိဳထဲထိေရာက္ဖို႔ ခြင့္ျပဳရတာပဲေပါ့ေနာ္။

ေ၀ါ့....မနည္းထိန္းထားတဲ့ၾကားက ေအာ့အံတာမ်ိဳး တခ်က္ျဖစ္တာေၾကာင့္ က်ေနာ့္ ပါးစပ္ထဲေရာက္ေနတဲ့ သူ႔ငပဲႀကီး အျပင္ကို ျပန္ေလ်ွာထြက္သြားရေရာ။ ဒီေတာ့ မ်က္ရည္၀ဲ၀ဲနဲ႔ လံုး၀န္းႀကီးမားတဲ့ သူ႔ေရႊဥေတြကို ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႔ တို႔ထိ ပြတ္သပ္ကစားျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ တတ္ႏိုင္သမ်ွ သူ႔ငပဲကို အာခံတြင္းထဲျပန္သြင္းမ်ိဳခ်တာ ေနာက္ဆံုး တစ္လက္မေလာက္ က်န္တဲ့အထိဆိုပါေတာ့။ သူ႔စိတ္ဆႏၵေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္တယ္ဆိုတာျဖစ္တဲ့အထိ က်ေနာ္ျပဳစုမိတာမွာ သူ႔ငပဲကို ျပန္ဆြဲထုတ္တဲ့ အသံ `ပေလာက္´ ျမည္တာ ၾကားရသလို တံေတြးေတြေရာ သူ႔ အႀကိဳရည္ေတြေကာ ေမႊထားတဲ့ အရည္ေတြ ပါးေစာင္က စီးက်တာ အမ်ားအျပားပါ။

သူ႔မ်က္၀န္းေတြထဲ က်ေနာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဘာေတြလာေတာ့မယ္ဆိုတာ သိခဲ့ရတယ္ေျပာရမယ္။ က်ေနာ့္ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ မ၀ံ့မရဲျဖစ္ဟန္က သူျပဳသမ်ွ ႏုရေတာ့မယ္ ခြင့္ျပဳမယ္လို႔မ်ား ေျပာလိုက္သလားမသိ ေခ်ာဆီ ေအးေအးေတြ ခေရ၀မွာ စိုရႊဲလာတာ ခံစားလိုက္ရတယ္။ အာ....သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြ အစက တစ္ေခ်ာင္း ၊ ေနာက္ ဒုတိယ တစ္ေခ်ာင္း ၊ ၿပီးေတာ့ တတိယ တစ္ေခ်ာင္း ထပ္ထည့္ရင္း ခေရထဲ ထုတ္လိုက္ သြင္းလိုက္နဲ႔ လမ္းေၾကာင္းေပး အဆင္ေခ်ာေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးပါေတာ့တာပါပဲ။

အပူမိေနတဲ့ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ ညည္​းတြားသလို ၿငီးတြားရင္း သူ႔ပစၥည္းက အေပါက္ထဲ တစ္ဆို႔လာခ်ိန္မွာေတာ့ အသံထြက္​ ေအာ္ညည္းရင္း ေ႐ွ႕ဆက္ဖို႔ ငံ့လင့္မိတယ္။ က်ေနာ့္ ခါးအစံုကို လက္နဲ႔ထိန္းကိုင္ရင္း ငပဲကိုႏွဲ႔သြင္းတာမ်ား အေၾကာအခ်ဥ္ေတြ တဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းျဖစ္ရတဲ့အထိပါ။ သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ အတန္ၾကာ ႏိႈက္ျပဳေနရင္းမွ ခပ္႐ွည္႐ွည္ အသားေခ်ာင္းႀကီးက အစားထိုး ေလ်ွာ၀င္လာတာ အသံက်ယ္က်ယ္ မေအာ္မိေအာင္ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ကိုက္ အံႀကိတ္​ၿပီးေနရတဲ့ က်ေနာ့္အျဖစ္ေလ အမေလး....။

အစပိုင္းက က်ေနာ့္ ခေရ၀ကို ကြမ္းသီးေခါင္းနဲ႔ တို႔ထိတို႔ထိ ထိလိုက္ ပြတ္သပ္လိုက္၊ ၿပီးမွ ထိပ္ပိုင္းေလး ထိုးသြင္းလိုက္ ျပန္ထုတ္လိုက္ လုပ္ရင္းမွ တဆံုးထိ ဖိကပ္သြင္းတာေလ။ က်ေနာ့္ စိတ္ဆႏၵကလည္း Oral တစ္ခုထဲ မျပည့္၀တာအမွန္ျဖစ္ၿပီး သူကလည္းပဲ ျပင္​းရွ မြတ္သိပ္စြာ ေ႐ွ႕ဆက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ခပ္ျဖည္းျဖည္း တဆံုးသြင္းလိုက္တာ က်ေနာ့္ခေရ၀မွာ ေနရာလပ္မ႐ွိေတာ့သလို သူျပန္ဆြဲႏႈတ္ခ်ိန္မွာလည္း အကုန္ျပန္ပါသြားမလားထင္ရေရာ။ သူကလည္း အသာဖိ က်ေနာ္ကလည္း အသာေနာက္ျပန္ကပ္ စည္းခ်က္ညီေနတယ္။ ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္လည္း အံတင္းတင္းႀကိတ္ကာ မာန္ယူသလို သူ႔ေရႊဥေတြ က်ေနာ့္ တင္သားေတြနဲ႔ ႐ိုက္ခတ္တဲ့အထိ သူ႕မာန္သြင္းခ်က္က ျမန္ထန္ေနတာပါ။

သူ႔လက္ေတြက က်ေနာ့္တင္ႏွစ္ဖက္ကို ညႇစ္ကိုင္ထားခဲ့ၿပီး ေနာက္ဘက္ကို တင္ေတြဘယ္လိုျပန္ပင့္ေပးရမလည္း ျငင္သာစြာ ထိန္းေပး လမ္းေၾကာင္းျပေပးရင္း သူက တစ္ခ်က္ျခင္း ထိထိမိမိ ငပဲ အသြင္းအထုတ္လုပ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ မသိဘူး...သူ စိတ္ပိုပါလာေအာင္ မာန္ပါလာၿပီး ခပ္ထန္ထန္ျဖစ္လာဖို႔ က်ေနာ္က မသယ္ႏိုင္ခဲ့ဘဲ သူကသာ တကယ့္ spot ကို ဇိမ္နဲ႔ေခြၽတာမ်ား ေထာင့္ေပါင္းစံုက ပစ္သြင္းသလိုမ်ိဳး က်ေနာ့္ရင္ထဲ တလွိမ့္လွိမ့္ ခံစားရတဲ့ အထိပါပဲ။

က်ေနာ့္ လက္ေတြ ၊ ေျခေထာက္ေတြဟာ ေက်နပ္ မိန္႔မူးသာယာမႈေပးေသာ သူ႔အစြမ္းေၾကာင့္ လႈပ္ေတာင္ မလႈပ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ့္လက္ေတြကို အိပ္​ရာေပၚ ေထာက္ထားႏိုင္စြမ္း မ႐ွိေတာ့ဘဲ ပံုက်သြားတယ္။ သူက ေ႐ွ႕ကို ကိုင္းၿပီး ဇာတ္လမ္းကို ေ႐ွ႕ဆက္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါရဲ႕။ ဒါေပသိ အိပ္ရာေပၚ တြားတက္ကာ ပက္လက္လွဲခ်လိုက္ရတဲ့ က်ေနာ့္အျဖစ္ေၾကာင့္ သူ နည္းနည္းေတာ့ ကသိက​ေအာက္​ ျဖစ္ေလာက္တယ္။

က်ေနာ့္ ေျခေထာက္ေတြကလည္း အားေလ်ာ့သထက္ေလ်ာ့လာတာ ၿပိဳလဲေတာ့မယ့္အတိုင္း သူ႔အစြမ္းမွာ ေမ်ာပါရပံုမ်ားေလ။ သူ႔ရဲ႕ ကြၽမ္းက်င္မႈေတြ သဘာေတြအရ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္စိတ္လည္ဖို႔ မခက္ခဲဘဲ မ႐ိုးမရြျဖစ္ကာ တစံုတစ္ခုကို ဆာ​ေလာင္​မြတ္​သိပ္​ လာပါတယ္။ က်ေနာ့္ ေျခေထာက္ေတြကို သူ႔ပခံုးႏွစ္ဖက္ေပၚထမ္း ခႏၶာကိုယ္ကို ေ႐ွ႕ကိုင္းခ်လိုက္တာေၾကာင့္ ငပဲနဲ႔ ခေရေတြ႕ဆံုမႈက တဆံုးပါပဲ။

ခပ္ညိဳညိဳမ်က္၀န္းေတြရဲ႕ အၾကည့္စူးနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသလို `သြင္းလိုက္မယ္ေနာ္´ဆိုတဲ့ အလိုက္တသိ ခပ္တိုးတိုး ေတာင္းဆိုစကားေတြနဲ႔ ရစ္ပတ္တယ္ေလ။ ခဏေတာ့ က်ေနာ္ မ်က္လံုးျပဴ းသြားမိရေသးတာက ကြၽမ္းက်င္ေသာ အစြမ္​းအစမ်ား၊ တဖက္သား စိတ္အလိုကို ဆ႒မအာရံုရေနသူလို အလိုက္သင့္ စီးေမ်ာႏိုင္စြမ္း႐ွိမႈတို႔ေၾကာင့္ပါ။ တခ်က္ တခ်က္ သူ႔အေပးက မ်က္​လံုးထဲ ၾကယ္ျမင္လျမင္ပဲဗ်ာ။ အာ....ဘာကို သေဘာတက် ျဖစ္သြားၾကသလဲမသိ လုပ္ခုပ္တီးသံ ႃသဘာေပးသံအခ်ိဳ႕ကို ခပ္သဲ့သဲ့ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ အေရးတယူ ဂ႐ုမထား ဒီအတိုင္​းပဲ က်ေနာ္ ေနလိုက္တယ္။

အေပၚကေန ဖိခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ငပဲကိုယ္ မ်က္ႏွာနဲ႔ ထိကပ္ရလုနည္းပါး အေနအထားပါပဲ။ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မေမ်ွာ္လင့္ထားသလို အရင္က မလုပ္ဖူးတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို က်ေနာ္ လုပ္လိုက္တယ္။ အေၾကာအခ်ဥ္ေတြ တဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းျဖစ္ကာ ညီဘြားကေန ေျပးထြက္လာတဲ့ သုက္ရည္ေတြကို ပါးစပ္ဟရင္း အလိုက္သင့္ ခံယူလိုက္တာပါ။ ကိုယ့္သုက္ရည္ကို ကိုယ့္လ်ွာေပၚရႊဲရႊဲစိုေအာင္ လုပ္ေဆာင္လိုက္တဲ့ က်ေနာ့္အျဖစ္အား သူၾကည့္ရင္း လႈပ္႐ွားမႈေတြ မာန္ပိုပိုထန္လာပါေတာ့တယ္။ ပူးကပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္ခႏၶာ ႏွစ္ခုၾကား၀ယ္ အမည္မေပးတတ္ေသာ စည္​းလံုးညီညြတ္​မႈ ၊ အလိုက္သိစိတ္၊ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုစိတ္ေတြ အလိုလို harmony ကိုျဖစ္လို႔။

က်ေနာ့္ ခေရအတြင္းနံရံေတြက သူ႔ပစၥည္းကို အားရပါးရ ပိုပိုညႇစ္ျပဳတာ ႐ႈံ႕ပြပြလုပ္တာေတြအေပၚ သူ အာရံုရ သို႔မဟုတ္ ခံစားမိပံုေပၚတယ္ဗ်။ အသားဆိုင္ အခ်င္​းခ်င္​း တဖတ္ဖတ္ ႐ိုက္ခတ္သံေတြ ေအာ္ဟစ္သံ ညည္​းညဴသံေတြ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္စီမွသာမက နံေဘး၀န္းက်င္ ေစာင့္ၾကည့္လႈပ္႐ွားသူမ်ားစီကလည္း ဆူဆူညံညံ ေပါက္ကြဲလာၾကပါတယ္။ က်ေနာ့္ ခေရထဲျမဳပ္ေနတဲ့ ငပဲအေပၚ၊ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ကိုယ္ ထိေတာ့မတတ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ညီဘြားအေပၚ၊ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ ပါတနာ ႏွစ္ေယာက္အေပၚပဲ အာရံုစိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္မွ ၀န္းက်င္က လူေတြလည္း ထပ္တူဆိုတာ သိရေရာ။

က်ေနာ့္ ခေရ၀ထဲကေန သူ႔ငပဲကို အသာေနာက္ျပန္ဆြဲထုတ္ခ်ိန္၀ယ္ ေက်နပ္မႈေတြ ပီတီတစိမ့္စိမ့္ျဖာတဲ့ အရိပ္​အ​ေရာင္​သန္းေနေသာ မ်က္ႏွာကို ေတြ႕ရတာ စိတ္ထဲ တလိႈက္လိႈက္ခုန္တယ္။ က်ေနာ္ စိတ္ထဲ ဘာရယ္မဟုတ္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို မြတ္သိပ္စြာ အနမ္းေခြၽခ်င္စိတ္ ေတာင့္တမိေပမယ့္ သူကေတာ့ ခ်ိတ္ထားေသာ က်ေနာ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ၾကား ဒူးေထာက္ရပ္ရင္း သူ႔ပစၥည္းႀကီးကို လက္သြက္ခ်က္ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ ေနပါေရာ။ ျမင္ေနရတာ ခပ္၀ါး၀ါးေအာက္ အျဖဴ​ေရာင္​ သုက္ရည္ေတြ တစ္ဂါလံေလာက္ အမ်ားအျပား ပန္းထြက္လာမွ အ႐ွိန္ေလ်ာ့လာေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္စက္ သူညႇစ္ထုတ္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ သက္ျပင္းေမာခ်ရင္း စိတ္လိုလက္ရပဲ က်ေနာ့္ကို ျပံဳးျပတယ္။ ၿပီးေတာ့ မမာ့တမာ ျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ ငပဲကို သူ မ်က္ႏွာအပ္ပါေရာ။ ကြၽမ္းက်င္သလို ေႁမြေပြးအလား အရစ္အျပဳသန္တဲ့ သူ႔လ်ွာေႏြးေႏြးႀကီးကို အသံုးျပဳကာ က်ေနာ့္ ငပဲတ၀ိုက္ ကစားပါတယ္။ ပင္ကိုစြမ္းရည္ နဲ႔ ကြၽမ္းက်င္မႈ အေလ်ာက္ က်ေနာ့္ လက္ကိုင္ဓားကို မ်ိဳခ်လိုက္တာ သူ႔ႏွာေခါင္းနဲ႔ က်ေနာ့္ဆီးစပ္က အေမႊးႏုေတြ ထိကပ္တဲ့အထိပါ။ သူဘယ္လို ထိန္​းသိမ္​းသလဲမသိ လည္​မ်ိဳ ထဲထိ၀င္လိုက္ ထြက္လိုက္ျဖစ္ေနေသာ က်ေနာ့္ ငပဲျပန္ မာေတာင့္လာတာကိုေလ။ ေအာ့အံတာ လံုး၀မျဖစ္ပါဘူး။

သူ လည္မ်ိဳထဲက ျပန္ဆြဲထုတ္ခ်ိန္ ႏႈတ္ခမ္းသားနဲ႔ အလိုက္သင့္ထိန္းရင္း ေသခ်ာေလ့က်င့္ထားတဲ့ လက္က အကြၽမ္းတ၀င္႐ွိစြာ ကစားပါတယ္။ သူ႔လက္သီးဆုပ္ထဲ က်ေနာ့္ ငပဲ ေလ်ာကနဲ ေလ်ာကနဲ အ၀င္အထြက္ ကစားတာ ဖင္ကိုက်ံဳ႕မိေရာ။ အို....အို....တိမ္ေတြေပၚ လြင့္ေမ်ာသြားသလား....အာ...အာ...ဒုတိယအႀကိမ္ သုက္ရည္ကို ပန္းထုတ္မိပါေကာ။ က်ေနာ့္ တကိုယ္လံုး ေကြးေကာက္ၿပီး ေျခဖ်ားေတြကလည္း တဆတ္ဆတ္တုန္တယ္ ၊ ၿပီးေတာ့ အသက္႐ွဴ ဖို႔ေမ့ေလ်ာ့စြာ ေၾကနပ္စိတ္လႊမ္းသြားပါတယ္။

ကေလးတစ္ေယာက္ကို ေပြ႔ခ်ီထားတဲ့အတိုင္း က်ေနာ့္ကို သူဖက္ထားတာေၾကာင့္ က်ေနာ့္ ဦးေခါင္းက သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ေမွးမွီထားသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ ႏွစ္ဦးသား အထြဋ္အထိပ္ေရာက္ျခင္းရဲ႕ သက္ေသ သုက္ရည္ေတြ ရႊဲစိုေနတာ ဂ႐ုမထားမိၾက။

`မင္း...ေကာင္းေကာင္းေလး အစြမ္းျပခဲ့တာပဲ မင္းသစ္´
လက္႐ွိ အခန္းထဲ ေခၚေဆာင္လာခဲ့တဲ့ ပထမလူရဲ႕ အသံခပ္တိုးတိုး ၾကားရခ်ိန္မွ ႏွစ္ဦးသား ပူးကပ္ေနရာက ခြာလိုက္ၾကပါတယ္။ ေဘးဘီၾကည့္လိုက္ေတာ့ အခန္းနဲ႔ ျပည့္လုနည္းပါး႐ွိတဲ့ ဒြိယံဒိြယံ လူေတြရဲ႕ သူတို႔ဘာသာ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာကို ဂ႐ုျပဳမိပါတယ္။

 `ဒါဆို ေဘာ္ဒါႀကီးက က်ေနာ့္လူလို႔ သေဘာေပါက္လိုက္မယ္ေနာ္´ က်ေနာ္ အျပံဳးတစ္ခ်က္ မပ်က္ဘဲ သူ႔ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္။

ႏုညံ့​ေသာ အခ်စ္လႊမ္းေသာ အနမ္းတစ္ခ်က္ သူ႔ကိုေပးရင္း ေမးေသာ ​ေမးခြန္​းကို အေျဖေပးခဲ့ပါတယ္။

Alex Aung (2 April 2018)

Sunday, April 1, 2018

HIV(AIDS) ျဖစ္ၿပီး အႏၲရာယ္အမ်ားဆုံး အသစ္တိုးေရာဂါအခု (၂၀)



ေရးသားသူ Arkar Hein
ေဆးပညာပိုင္းဆုိင္ရာတည္းျဖတ္သူ Dr. Thurein Hlaing Win.


HIV ဗိုင္းရပ္စ္အေၾကာင္းၿခဳံငုံသုံးသပ္ခ်က္

HIV ဗိုင္းရပ္စ္ပိုး ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာရွိရင္ ကိုယ္ခံအားစနစ္ ေလ်ာ့နည္းလာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒီအခ်ိန္ ခႏၶာကိုယ္ထံ ေရာဂါပိုးေတြ အလြယ္တကူ ဝင္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔ အမွ် HIV ဗိုင္းရပ္စ္ဟာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ CD4 ဆဲလ္ေတြလို႔ေခၚတဲ့ က်န္းမာတဲ့ ကိုယ္ခံအားစနစ္ ထိန္းသိမ္းရာမွာ အေရးႀကီးဆုံးဆဲလ္ေတြကို တိုက္ခိုက္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ HIV ဗိုင္းရပ္စ္ရွိတဲ့ လူေတြအေနနဲ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေဆးေတြကိုပုံမွန္ေသာက္သုံးမယ္၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ေလ်ာ္ညီတဲ့ ကိုယ္လက္ေနထိုင္မႈရွိမယ္ဆိုရင္ အသက္အႏၲရာယ္ကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္တဲ့ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းကို   ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ပါတယ္။

HIV နဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ကူးစက္ႏိုင္ေသာ ေရာဂါမ်ား

Opportunistic infections (OIs) ေတြက အားနည္းေနတဲ့ ကိုယ္ခံအားစနစ္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ HIV နဲ႔ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ကူးစက္ေရာဂါ (OI) ေတြဟာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ CD4 ဆဲလ္ေတြ ၁ ကုဗ မီလီမီတာမွာ ဆဲလ္ ၅၀၀ ရွိေနေသးရင္ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ တကယ့္ အသက္အႏၲရာယ္ ကိုၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္တဲ့ ေရာဂါေတြဟာ ၁ ကုဗမီလီမီတာ မွာ CD4 ဆဲလ္ ၂၀၀(200 cells per cubic millimeter) ေအာက္ေရာက္သြားၿပီဆိုျဖစ္လာပါတယ္။

OI ဖ်ားနာမႈေတြဟာကိုယ္ခံအားစနစ္ေကာင္းေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္အေပၚ နည္းနည္းပါးပါ သက္ေရာက္တာမ်ိဳး၊ လုံးဝမသက္ေရာက္တာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစႏိုင္ေပမဲ့ HIV ဗိုင္းရပ္စ္ရွိေနတဲ့ လူေတြအတြက္ေတာ့ သက္ေရာက္မႈက ျပင္းထန္ပါတယ္။ OI ရဲ႕ ေရာဂါလကၡဏာေတြဟာ ၁ ကုဗ မီလီမီတာမွာ CD4 ဆဲလ္ ၂၀၀ ေအာက္က်သြားရင္ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ဒီအေျခအေနကို အဆင့္သုံး HIV ဗိုင္းရပ္စ္ အေျခအေနလို႔ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ ပုံမွန္အားျဖင့္ HIV ဗုိင္းရပ္စ္ရွိေနတဲ့ လူဆိုရင္ေတာင္ CD4 ဆဲလ္ ၁ ကုဗမီလီမီတာမွာ ၅၀၀ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ OI ရဲ႕ ေရာဂါလကၡဏာေတြကို မခံစားရပါဘူး။

ေအာက္မွာေတာ့ Hello ဆရာ၀န္ပရိတ္သတ္ႀကီးအတြက္ Centers for Disease Control and Prevention အဖြဲ႕မွ HIV အဆင့္သုံးဆိုရင္ ျဖစ္ပြားတဲ့ ေရာဂါ OI ၂၀ ကိုေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။


၁။ Candidiasis

ဒါဟာ မွကၡ္႐ု လို႔လည္း သိၾကတဲ့ သာမန္ မႈိေရာဂါ ကူးစက္ျခင္းတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါကို မ်က္လုံးနဲ႔ စတင္ ျမင္ေတြ႕ၿပီဆိုတာနဲ႔ မႈိသတ္ေဆးမ်ားနဲ႔ ကုသႏိုင္ပါတယ္။

၂။ Coccidioidomycosis

ဒါကလည္း ပုံမွန္ မႈိကူးစက္ေရာဂါျဖစ္ၿပီး မကုသဘဲ ထားမယ္ဆိုရင္ နမိုးနီးယား (အဆုတ္ေရာင္ ေရာဂါ ) အထိျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။

၃။ Cryptococcosis

ဒါကလည္း အဆုတ္ကေနတစ္ဆင့္ ဝင္ေရာက္တဲ့ မႈိကူးစက္ေရာဂါ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေရာဂါဟာ ဦးေႏွာက္အထိ လ်င္ျမန္စြာပ်ံ႕ႏွံ႔ႏိုင္ၿပီး ဦးေႏွာက္အေျမႇးေရာင္ cryptococcal meningitis ေရာဂါ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ မကုသဘဲထားမယ္ဆိုရင္ ဒီမႈိေရာဂါက လူေသေစႏိုင္ပါတယ္။

၄။ Cryptosporidiosis

ဒီ diarrheal ေရာဂါဟာနာတာရွည္ေရာဂါတစ္မ်ိဳးျဖစ္လာႏိုင္ၿပီး ျပင္းထန္တဲ့ ဝမ္းေလွ်ာျခင္းနဲ႔ ဝမ္းဗိုက္ကိုက္ခဲျခင္းတို႔ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။

၅။ Cytomegalovirus

ဒီအေတြ႕ရမ်ားတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ဟာ အ႐ြယ္ေရာက္သူအမ်ားစုကို ကူးစက္ေစႏိုင္ၿပီး မ်က္လုံးနဲ႔ အစာအိမ္အူလမ္းေၾကာင္းကူးစက္ေစႏိုင္ပါတယ္။

၆။ HIV နဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ဦးေႏွာက္ေရာဂါမ်ား

ဒီေရာဂါေတြကို HIV နဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ေရာဂါေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ ေရာဂါေတြလို႔လည္း ေခၚၾကပါတယ္။ ဒီေရာဂါေတြဟာ CD4 ဆဲလ္ ေတြ  ၁ ကုဗ မီလီမီတာမွာ ၁၀၀ ထက္နည္းပါးသြားတဲ့ အခါက်ရင္ ဦးေႏွာက္ ယိုယြင္းပ်က္ဆီးျခင္းကို ျဖစ္ေစပါတယ္။

၇။ ေရယုန္ ေရာဂါစုမ်ား။ ( herpes simplex နဲ႔ herpes zoster)

herpes simplex ကေတာ့ ေရယုန္ ဗိုင္းရပ္စ္ေရာဂါပိုးေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားတဲ့ ကူးစက္ေရာဂါ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းနားတြင္ ေရယုန္ဖုမ်ားေပါက္ျခင္း၊ လိင္အဂၤါေရာင္ရမ္းျခင္းနဲ႔ မ်က္ေျမႇးေရာင္နာတို႔ကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ herpes zoster ကေတာ့ အရည္ျပားေပၚမွာ အရည္ၾကည္ဖုမ်ားေပါက္တဲ့ ေရာဂါျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါေတြကို ကုသဖို႔ နည္းလမ္း ယခုအခ်ိန္

ထိမရွိေသးေပမဲ့ ေရာဂါလကၡဏာေတြကို သက္သာေစတဲ့ ေဆးဝါးေတြေတာ့ ရွိေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။

၈။ Histoplasmosis

histoplasmosis ေရာဂါဟာ မႈိေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ကူးစက္ေရာဂါျဖစ္ၿပီး ဖ်ားနာျခင္းနဲ႔ ေသြး အားနည္းေရာဂါတို႔ကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါေတြကို ပုံမွန္အားျဖင့္ ပဋိဇီဝေဆးေတြနဲ႔ ကုသလို႔ ရပါတယ္။

၉။ Isosporiasis

Isosporiasis  ဆိုတာ ကပ္ပါးေကာင္မ်ားေၾကာင့္ အူလမ္းေၾကာင္းေတြကို ကူးစက္တဲ့ေရာဂါမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ဝမ္းေလွ်ာျခင္းနဲ႔ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းတို႔ကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါဟာ မစင္မ်ားကို ကိုင္ၿပီး လက္ေသခ်ာမေဆးဘဲ အစာ (သို႔) ေရတို႔ကို ေသာက္သုံးတဲ့ အခါ ျဖစ္ေပၚတဲ့ေရာဂါမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒီေရာဂါ ကူးစက္ေနတဲ့ လူနဲ႔ ပါးစပ္ကပဲ လိင္ဆက္ဆံတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ စအိုမွ လိင္ဆက္ဆံတာ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကူးစက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီေရာဂါကို ကပ္ပါးေကာင္မ်ားကို တိုက္ျဖတ္တဲ့ ေဆးဝါးေတြနဲ႔ ကုသႏိုင္ပါတယ္။

၁၀။ Mycobacterium avium complex

Mycobacterium avium complex ဆိုတာ ဘတ္တီးရီးယား ကူးစက္ေရာဂါပိုးတစ္မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ကိုယ္ခံအားစနစ္ အလြန္အမင္း ခ်ိဳ႕ယြင္းေနတဲ့ လူေတြမွာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။( ၁ ကုဗမီလီမီတာ မွာ CD4 ဆဲလ္ ၅၀ ေအာက္) ဒီဘတ္တီးရီယား ေသြးေၾကာထဲကို ဝင္ေရာက္လာၿပီဆိုရင္ ေသဆုံးသည္အထိျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။

၁၁။ Pneumocystis carinii pneumonia (PCP)

Pneumocystis carinii pneumonia (PCP) ဆိုတာကေတာ့ အဆုတ္ေရာင္ျခင္းနဲ႔ အဆုတ္တြင္ အရည္မ်ားစုလာျခင္းကို ျဖစ္ေစတဲ့ ျပင္းထန္တဲ့ ကူးစက္ေရာဂါမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါဟာ ေလမွ တစ္ဆင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႔တတ္တဲ့ Pneumocystis jiroveci ဆိုတဲ့ အေတြ႕ရမ်ားတဲ့ မႈိေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ PCP ကို ကာကြယ္ကုသဖို႔ မခက္ခဲပါဘူး။ ကိုယ္ခံအားစနစ္ ေကာင္းေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီေရာဂါကို သူ႔အလိုလို ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ HIV ျဖစ္ပြားတဲ့ လူေတြမွာ ဒီေရာဂါကို မတားဆီးႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဒီေရာဂါဟာ လတ္တေလာအခ်ိန္မွာ HIV ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးရွိတဲ့ လူေတြအတြက္ ေသဆုံးႏိုင္ေျခ အမ်ားဆုံး ေရာဂါတစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ခႏၶာကိုယ္ကို ေသခ်ာ စစ္ေဆးျခင္း၊ ပဋိဇီဝေဆးမ်ားနဲ႔ ကုသမႈ နည္းစနစ္ေတြနဲ႔ ဒီေရာဂါကို လတ္တေလာမွာ ကုသလ်က္ရွိပါတယ္။

၁၂။ နာတာရွည္ အဆုတ္ေရာဂါ

နမိုးနီးယား (အဆုတ္ေရာဂါ) ဟာ အဆုတ္ ၁ ခု (သို႔) ၂ ခုလုံးမွာ ျဖစ္ပြားတဲ့ ကူးစက္ေရာဂါျဖစ္ၿပီး ဘတ္တီးရီးယား၊ ဗိုင္းရပ္စ္မ်ားနဲ႔ မႈိမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ ေရာဂါလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

၁၃။ Progressive multifocal leukoencephalopathy (PML)

PML ဆိုတာကေတာ့ ဦးေႏွာက္ရွိ အာ႐ုံေၾကာ ဖိုင္ကာအကာမ်ား (myelin sheath)  မ်ားကို ပ်က္ဆီးေစတဲ့ ေရာဂါျဖစ္ၿပီး  ဒီလိုနာဗ္ေၾကာ အကာေတြ ပ်က္ဆီးသြားရင္ အာ႐ုံေၾကာအခ်က္ျပစနစ္ေတြက ရပ္တန႔္သြားႏိုင္ၿပီး အာ႐ုံေၾကာဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါဟာ ကိုယ္ခံအားစနစ္ ယိုယြင္းေနတဲ့ လူေတြမွာပဲ အမ်ားဆုံး ျဖစ္တတ္ၿပီး CD4 ဆဲလ္ ၁ ကုဗမီလီမီတာမွာ ၂၀၀ ေအာက္ေရာက္ေနတဲ့ လူေတြမွာ အျဖစ္မ်ားပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္တဲ့ ဒီေရာဂါကို ကုသႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ မရွိေသးေပမဲ့ antiretroviral ကုသမႈေတြလို႔ေခၚတဲ့ HIV လို  retrovirus  ဗိုင္းရပ္စ္ေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈေတြကို တားျမစ္ေပးတဲ့ ကုသမႈေတြ လုပ္ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ တုံ႔ျပန္မႈ ရွိလာတယ္ လို႔ သိရပါတယ္။

၁၄။ Toxoplasmosis

Toxoplasmosis ဆိုတာကေတာ့ protozoan Toxoplasma gondii လို႔ေခၚတဲ့ ပ႐ိုတိုဇိုဝါ သတၱဝါမ်ား ကူးစက္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပြားတဲ့ ေရာဂါျဖစ္ၿပီး ပုံမွန္အားျဖင့္ ေသခ်ာမခ်က္ျပဳတ္ ထားတဲ့ အမဲသားမ်ားစားသုံးျခင္းနဲ႔ ေၾကာင္မစင္မ်ားနဲ႔ ထိေတြ႕ျခင္းေၾကာင့္ ကူးစက္ခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ ကပ္ပါးေကာင္ ကူးစက္ေရာဂါဟာ CD4 ဆဲလ္ ၁ ကုဗမီလီမီတာမွာ ၂၀၀ ေအာက္နည္းေနတဲ့

လူေတြမွာ အျဖစ္မ်ားပါတယ္။ ဒီေရာဂါကို CD4 ဆဲလ္ေတြ နည္းလာတဲ့ လူနာေတြမွာ ႀကိဳတင္ကာကြယ္မႈေတြ လုပ္ေပးထားျခင္းျဖင့္ တားဆီးႏိုင္ပါတယ္။

၁၅။ အဆုတ္နာ၊ တီဘီ။ (Tuberculosis)

ဒီေရာဂါဟာ ဝင္ေငြနည္းပါးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ အျဖစ္မ်ားတဲ့ ေရာဂါျဖစ္ၿပီး HIV ဗိုင္းရပ္စ္ရွိေနတဲ့ လူေတြမွာလည္း အလြယ္တကူ ျဖစ္ပြားႏိုင္ပါတယ္။ ေစာေစာ သိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီေရာဂါကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ကုသႏိုင္ပါတယ္။

၁၇။ HIV ေၾကာင့္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့က်ျခင္း

ဒီလို ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့က်မႈဟာ ဝမ္းေလွ်ာျခင္းနဲ႔ အားနည္းျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္း အထိ ေလ်ာ့က်တဲ့ ေရာဂါ တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဝဒနာကို အာဟာရ စီစဥ္ၿပီး စားသုံးျခင္းနဲ႔ antiretroviral ကုသမႈေတြလို႔ေခၚတဲ့ HIV လို  retrovirus  ဗိုင္းရပ္စ္ေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈေတြကို တားျမစ္ေပးတဲ့ ကုသမႈေတြနဲ႔ ကုသေပးႏိုင္ပါတယ္။

၁၈။ Kaposi’s sarcoma

Kaposi’s sarcoma ဆိုတာ AIDS ေရာဂါနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ရွားပါးအက်ိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚတဲ့ ကင္ဆာမ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး ၁၈၇၂ ႏွစ္မွာ စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့တဲ့ Dr. Moritz Kaposi ကို ဂုဏ္ျပဳၿပီး အမည္ေပးေခၚေဝၚထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ Kaposi’s sarcom ဟာ ကိုယ္ခံအားစနစ္က အားနည္းသြားတဲ့ အခါ ေပၚလာတဲ့ ေရာဂါ ျဖစ္ၿပီး အနီေရာင္နဲ႔ ခရမ္းေရာင္ အခ်ပ္ေတြ အရည္ျပား၊ ေျခေထာက္နဲ႔ လက္တို႔မွာ ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ဒီေရာဂါကို ဓာတု ကုထုံးမ်ားနဲ႔ အက်ိတ္မ်ားကိုရႈံ႕သြားေစရန္ ကုသလ်က္ရွိၿပီး CD4 ဆဲလ္ ပမာဏကို တိုးျမႇင့္ေစရန္အတြက္ Antiretroviral ကုသမႈေတြနဲ႔လည္း ကုသလ်က္ရွိပါတယ္။

၁၉။ Lymphoma ( ေသြးရည္ၾကည္တစ္ရႈးမ်ားကို ထိခိုက္ေစႏိုင္တဲ့ အႏၲရာယ္ေပးႏိုင္ေသာ အက်ိတ္မ်ား )

HIV ဗိုင္းရပ္စ္ရွိတဲ့ လူေတြမွာ ကင္ဆာေရာဂါမ်ိဳးစုံ ျဖစ္ပြားႏိုင္ပါတယ္။ ကုသမႈေတြကေတာ့ လူနာရဲ႕ ကင္ဆာအမ်ိဳးအစားနဲ႔ က်န္းမာေရး အေျခအေနေပၚ မူတည္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားသြားႏိုင္ပါတယ္။

၂၀။ သားအိမ္ေခါင္း ကင္ဆာ (Cervical cancer)

HIV ဗိုင္းရပ္စ္ရွိေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ သားအိမ္ေခါင္းကင္ဆာျဖစ္ပြားႏိုင္ေျခ ျမင့္မားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒီကင္ဆာကို ကုသတဲ့ အခါမွာလည္း အားနည္းေနတဲ့ ကိုယ္ခံအားစနစ္ေၾကာင့္ ကုသတဲ့ အခါမွာ စိန္ေခၚမႈေတြရွိေနပါတယ္။


HIV ဗိုင္းရပ္စ္နဲ႔ တြဲၿပီး ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ ကင္ဆာမ်ား

ဒီလို OI ေတြ (opportunistic infection) ေရာဂါ တစ္ခု နဲ႔ အထက္ျဖစ္ပြားေနၿပီဆိုရင္ CD4 ဆဲလ္ ပမာဏကို မထည့္တြက္ေသးဘဲ ဒီအေျခအေနကို HIV အဆင့္ ၃ လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ OI ေတြဟာ HIV ဗိုင္းရပ္စ္ရွိေနတဲ့ လူေတြအတြက္ ေသဆုံးမႈျဖစ္ေစတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းရင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ antiretroviral therapies (HAART) ကုသမႈေတြနဲ႔ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္းေတြက ဒီေရာဂါေတြကို တားဆီးေပးႏိုင္ပါတယ္။

HIV ဗိုင္းရပ္စ္ကူးစက္ခံထားရရင္ေတာင္ က်န္းမာစြာေနထိုင္ျခင္း

ဆရာဝန္ေတြ ၫႊန္ၾကားထားတဲ့ ေဆးဝါးေသာက္သုံးမႈ ပုံစံေတြ က်န္းမာေရးနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြက HIV ရွိေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ သက္တမ္းကို အမ်ားႀကီး ရွည္လာေစႏိုင္ပါတယ္။ HIV ဗိုင္းရပ္စ္ကူးစက္ခံထားရတဲ့ လူနာေတြ အေနနဲ႔ ဒီ OI ေတြကို ေအာက္ပါ အခ်က္ေလးေတြနဲ႔ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ထားႏိုင္ပါတယ္။

     ဆရာဝန္က ၫႊန္ၾကားတဲ့ antiretroviral ကုသမႈေတြနဲ႔ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေဆးေတြကို ပုံမွန္ေသာက္သုံးပါ၊
     ကာကြယ္ေဆးထိုးျခင္း၊
    လိင္ဆက္ဆံမယ္ဆိုရင္ တစ္ျခားေသာ လိင္မွတဆင့္ ကူးစက္တဲ့ ေရာဂါေတြကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ ကြန္ဒုံးကို ပုံမွန္ အသုံးျပဳျခင္း၊
    တားျမစ္ေဆးမ်ားနဲ႔ ေဆးထိုးအပ္ ေဝမွ် သုံးစြဲျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
    လူ အေရာက္အေပါက္မ်ားတဲ့ ေနရာေတြမွာ အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ ကာကြယ္မႈ အလုံအေလာက္ထားျခင္း၊
    အသားငါး စိမ္းမ်ားနဲ႔ မက်က္ေသးသ၍ မစားသုံးျခင္း၊
    အစားအစာ စားဖို႔ျပင္တဲ့ အခါလက္မ်ားကို စင္ေအာင္ ေဆးေၾကာျခင္း၊
    သန႔္စင္ထားတဲ့ ေရကိုသာ ေသာက္သုံးျခင္း။

နိဂုံးခ်ဳပ္

ဗိုင္းရပ္စ္ တိုက္ဖ်က္ေဆးဝါးေတြ (Antiviral) နဲ႔ က်န္းမာေရးနဲ႔ ေလ်ာ္ညီတဲ့ ေနထိုင္မႈ ပုံစံေတြက OI ေရာဂါေတြ ျဖစ္ပြားျခင္းကို ထိေရာက္စြာ ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၅ ႏွစ္အတြင္း ေပၚလာခဲ့တဲ့ ေဆးဝါးေတြဟာ HIV ဗိုင္းရပ္စ္ ကူးစက္ခံေနရသူေတြရဲ႕ သက္တမ္းကို သိသိသာသာ ျမႇင့္တင္ေပးလာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဤေဆာင္းပါးကို Mizzima ၏ မိတ္ဘက္ က်န္းမာေရးႏွင့္ ေဆးပညာဝက္ဘ္ဆိုဒ္ hellosayarwon.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

(Alex Aung)

Sunday, March 25, 2018

<<< ဆႏၵတို႔ရဲ႕ စေတးခံ >>>


ေျခလွမ္းတို႔က လႈပ္လွီလႈပ္လဲ႔
မၾကြခ်င္ၾကြခ်င္နဲ႔ လွမ္းေနရတဲ႔ေျခလွမ္းေတြကို
မနိုင္မနင္း မခ်ီ၍လွမ္းေနရသည္။
ေနာက္ကို တစ္ခ်က္ ငဲ႔ေစာင္း
ၾကည့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ နာက်င္ခါးသီးမႈေတြကို
ျမင္လိုက္ရသည့္အတြက္ ေျခလွမ္းေတြက
အလိုလုိ ခပ္စိတ္စိတ္ေလး လွမ္းျဖစ္သြားရသည္။
ရုတ္တရက္မိုးက သည္းထန္စြာ
ရြာခ်လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ စူးရွ တစ္ကိုယ္လံုး
နစ္ေနေအာင္စိုရြဲလို႔သြားရသည္။
မိုးေရက အခိုက္အတန္႔ စူးရွရဲ႕ ပူေလာင္မႈကို
ျငိမ္းေအးေစခဲ႔သလား။ ဒါမွမဟုတ္
စီးက်ေနေသာမ်က္ရည္ေတြအတြက္
အားေပးအားေျမွာက္လုပ္ရန္ ႀကံရြယ္ေလသလား ကာယကံရွင္ စူးရွပင္ ေဝခြဲမရတက္ခဲ႔ေပ။
မိုးျခိမ္းသံေတြ လ်ပ္စီးေၾကာင္းေတြက
ၾသကာသေလာကတစ္ခြင္မွာေတာ့
သူတစ္လူငါတစ္မင္း မာန္ဟုန္ႀကီးစြာ
ဘယ္လိုအျငိဳးေတြနဲ႔ ႀကီးစိုးေနသည္မသိ။
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ က်ယ္ေလာင္
္ျမည္ဟိန္းသြားေသာ မိုးျခိမ္းသံေတြႏွင့္အတူ
စူးရွရဲ႕ ရင္ဘက္ထဲက နာက်င္ေလာင္ျမိဳက္ျခင္းေတြကလည္း အဟုန္ျပင္းျပင္းျဖင့္

………££££………
အေဒၚျဖစ္သူရဲ႕ လက္ကို ယုံဳၾကည္မႈေတြပိုက္ေထြးရင္း ရင္ခုန္စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ေလ်ာက္လွမ္းခဲ႔တဲ႔
ဆယ္ႏွစ္သားအရြယ္ စူးရွတစ္ေယာက္။
ေတြ႕ျမင္သမ်ွအရာအားလံုးက ဆန္းသစ္ေနသည္။
ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားလြန္းေသာ အိမ္ႀကီးထဲ
ဲဝင္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ စူးရွအတြက္ အရာရာဟာ
ပို၍ပင္ဆန္းသစ္ေနသည္။
အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂေတြက
ရြာဦးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထက္ပင္
ခမ္းနားလြန္းေနသည္။ သက္တူရြယ္တူမွ်ရွိေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က စူးရွကို ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္ကာ

"ေမေမ အဲ႔ဒါဘယ္သူလဲ။"

အေမးကရိုးရွင္းသည္။ သို႔ေသာ္ စူးရွအတြက္ေတာ့ သိမ္ငယ္မႈေတြက ပိုလို႔ပင္
တူးဆြေပးလိုက္သေယာင္။
အေမးခံလိုက္ရေသာမိန္းမႀကီးက

"အဲ႔ဒါ ေစာျမရဲ႕ တူ
အိမ္မွာ လက္တိုလက္ေတာင္းခိုင္းရေအာင္
ေစာျမ ရြာကေခၚလာတာ။"

"ေအာ္!"

ေအာ္ ဆိုသည့္ အာေမဋိတ္အသံက စူးရွဘဝကို  တခ်ိန္မွာ ကြ်မ္းထိုးေမွာင္ခံုျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးဖို႔
အစပ်ိဳးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္ကို ဧည့္ခန္းမႀကီးရဲ႕
စက္တီခံုေတြ ၾကား ၾကမ္းျပင္ထက္မွာ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေလးထိုင္ေနေသာ ၁၀ ႏွစ္သားအရြယ္စူးရွတစ္ေယာက္ သိနိုင္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္………
………£££……………

အိမ္အကူဆိုသည္ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ကေလးဘဝကို ကုန္ဆံုးေစခဲ႔ရသည့္ စူးရွ။
အေပါင္းသင္းသူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ေဝး
အိမ္မွာရွိေနေသာ အသက္ ၂ ႏွစ္ေလာက္သာႀကီးသည့္ စစ္ေသြးကပင္ ခိုင္းစရာကိစၥမရွိလ်င္ စူးရွကို စကားေျပာဖို႔ အေတာ္ေလး ရြံ႕ရွာေနသေယာင္။
ဒီလိုပံုစံဒီလိုအသိုင္းအဝိုင္းထဲ ေနသားက်စြာျဖင့္
စူးရွ ျဖတ္သန္းရင္း အခ်ိန္ေတြကို
ကုန္ဆံုးေစခဲ႔သည္။
ငယ္စဥ္ကတည္းက ရိုးအ ျဖဴစင္ခဲ႔သူတစ္ဦး
ျဖစ္သည့္အျပင္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ
နူးညံ႔သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စူးရွတစ္ေယာက္
ယခုလိုေနထိုင္ႀကီးျပင္းရသည့္အေပၚ စိုးစဥ္းမွ
မသိမ္ငယ္ခဲ႔ေပ။
ဒီမိသားစုရဲ႕ ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွာ
ေနရေသာေၾကာင့္ ဒီမိသားစုရဲ႕ မ်က္ႏွာက
စူးရွအတြက္ တစ္ကမာၻပင္။ အထူးသျဖင့္
မိသားစုရဲ႕ ဦးစားေပးအလိုလိုက္ခံရေသာ
စစ္ေသြး က စူးရွအတြက္ေတာ့
အရွင္သခင္တစ္ေယာက္ပင္။

စစ္ေသြးဆယ္တန္းေအာင္ျပီး တကၠသိုလ္
စတက္ေတာ့ နဂိုကမွ အရပ္အေမာင္းႏွင့္ အသားအရည္က ၾကည့္ေကာင္းသူျဖစ္ေနျပီး
ယခုေတာ့ ဝတ္တက္စားတက္လာေတာ့ စစ္ေသြး တစ္ေယာက္ ပ်ိဳတိုင္းႀကိဳက္တဲ႔ ဥစၥာေပါ ရုပ္ေခ်ာ
ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္၍ေနပါျပီ။
မင္းသားတစ္ေယာက္နည္းပါး ၾကည့္၍ေကာင္း
ေနေသာ စစ္ေသြးကို မွစိတ္ထဲကေနႀကိတ္၍
စိတ္ကူးယဥ္ေနမိသူက စူးရွပါေလ။
အစကတည္းက ကႏြဲ႕ကလ်ေလးမို႔ တစ္အိမ္လံုးက အေျခာက္ဟု ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံခံေနရသူ
ူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စူးရွ ပို၍ပင္အေနအထိုင္ဆင္ျခင္ရသည္။
အိမ္ကလူႀကီးေတြက စူးရွရဲ႕ ပံုစံကို သိပ္မႏွစ္ျမိဳ႕ဟု ခံစားမိေပမယ့္ မည္္သူကမွ ထဲထဲဝင္ဝင္ စူူးရွကို
အျပစ္တင္ေဝဖန္မႈ မျပဳေလေသာအခါ စူးရွမွာ
ပို၍စိတ္သက္သာရခဲ႔ရသည္။

မီးဖိုခန္းထဲ လုပ္လက္စေတြလက္စသတ္ျပီး
စူးရွေရခ်ိဳးရန္ ျပင္ဆင္ေလသည္။
အိမ္မွာ အိမ္သားေတြကလြဲရင္ အလုပ္သမား
အားလံုး ေနာက္ေဖးဘက္က
အုတ္ကန္ႀကီးမွာေရခ်ိဳးရသည္။
စူးရွ ဒီလိုမနက္ေစာေစာ ေရခ်ိဳးမွသာ
စိတ္လြတ္လက္လြတ္ လံုးလံုျခံဳျခံဳ ျဖစ္သည္ဟု
ခံစားရသည္။
မဟုတ္ရင္ ကားေမာင္းတဲ႔ ဒရိုင္ဘာႏွင့္
ျခံေစာင့္ေတြေၾကာင့္ ခဏခဏ စူးရွ
အရွက္ရခဲ႔ဖူးသည္။
သူတို႕ကေတာ့ စူးရွကို စေနာက္သည္ ဆိုေပမယ့္ စူးရွကေတာ့ ရွက္လြန္းလို႔ ငိုရသည္အထိ ျဖစ္ခဲ႔ရဘူးသည္။

တစ္ေန႔ စူးရွေရခ်ိဳးစဥ္ ဒရိုက္ဘာ ကိုဟိန္း က
ေရခ်ိဳးရန္ေရာက္လာျပီး စူးရွအနားကပ္ကာ
ပုဆိုးကိုျပင္ဝတ္သလိုလိုဘာလိုလိုႏွင့္ စူးရွကို ထိကပါးရိကပါး
လုပ္လို႔ စူးရွမွာ ငိုယိုျပီးထြက္အေျပး
စစ္ေသြးႏွင့္ဝင္တိုက္မိ၍ ေအာ္ေငါက္ခံခဲ႔ရဘူးသည္။

တစ္ခါတစ္ေလမွာလည္းစိတ္ေတြအရမ္း
က်ဥ္းၾကပ္သည္။ တစ္ခါတစ္ေလလည္း လံုျခံဳစြာ
စူးရွဘဝေလး ေအးျမရသည္ဟု ခံစားရသည္။
ဒီလိုႏွင့္ တျဖည္းျဖည္း အရြယ္ေရာက္လာေသာ
စူးရွတစ္ေယာက္ပါ။
…………£££…………

သားျငင္းဆန္ဖို႕ လံုးဝမႀကိဳးစားပါနဲ႔။
ျပီးေတာ့ မင္းႏွစ္သက္ေနပါတယ္ဆိုတဲ႔
အဲ႔ဒီမိန္းခေလးက္ု ေမေမတို႔လံုးဝသေဘာမတူဘူး။
ေအးေရွ႕ဆက္တိုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့
ေမေမ့အေၾကာင္းသားသိတယ္ေနာ္။

ျပင္းထန္ျပတ္သားေသာ ေမေမ့ရဲ႕စကားလံုးမ်ားက စစ္ေသြးကို အက်ပ္ရိုက္ေစတာအမွန္ပင္။
ခ်စ္ရသူ ေဆြေဆြ ကိုလက္လြတ္ဆံုးရံႈးရမည္ကို
ေတြးျပီး စစ္ေသြး တုန္လႈတ္မိသည္။
ကတိေတြအထပ္ထပ္ေပးကာ က်ဴ းလြန္ခဲ႔ေသာ
ခ်စ္ျခင္းေတြအတြက္ ေယာက်ာ္းပီသစြာ တာဝန္ယူဖို႔လိုအပ္သည္။
စစ္ေသြးရဲ႕ အေတြးမ်ားစြာက လူကိုပူထူကာ
ဘာလုပ္ရမည္မေတြးတက္ေအာင္ျဖစ္လို႔ေနသည္။

အေတြးေတြနဲ႔ ညမအိပ္နိုင္ မစားနိုင္ျဖစ္ကာ
လူက ျငီးစီစီျဖစ္ျပီးမလန္းဆန္းေနပါ။
မနက္ေစာေစာ ေဆြေဆြနဲ႔ေတြ႕ေနၾကေနရာေလးကို သြားဖို႔ အားရွိဖို႔လိုသည္။
ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ ေဆြေဆြ႕ကိုရွင္းျပျပီး ဘာလုပ္သင့္သည္္ဆိုတာ တိုင္ပင္ဖို႔ စစ္ေသြး
စဥ္းစားေနသည္။
ဟူူူူူးးးးမည္မ်ွပင္ေတြးေတြး ခ်စ္ရသူအတြက္ အေျဖက ထြက္မလာ။
လူလည္းမူးထူေနျပီ။
ဒါနဲ႔ပဲ စစ္ေသြးတစ္ေယာက္ ေရထခ်ိဳးရန္ေရခ်ိဳးခန္းသို႔ဝင္ေတာ့လည္း ေရပိုက္က ပ်က္ကာ
ေရကမလာေပ။
ေအာ္ ငါ့ႏွယ္ အဆင္မေျပေတာ့လည္း
ဘာမွကိုအဆင္မေျပတာပါလား။

စိတ္အေတာ္ေလးညစ္ကာ ေနာက္ေဖးက အလုပ္သမားေရခ်ိဳးကန္ဘက္ကိုထြက္လာခဲ႔ေလသည္။
ခါးမွာ တပတ္ေလးသာရံုျပီး ထြက္လာေသာ စစ္ေသြးတစ္ေယာက္ ေရကန္မွာေရခ်ိဳးဖို႔ ပုဆိုးေလးသာ ခါးအေပၚတင္ျပီးဝတ္ထားေသာ စူးရွႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တိုးေတာ့

"ဟင္ စူးရွ ဘာလုပ္ေနတာလဲ ဒီအခ်ိန္ႀကီး"

"ဟို ဟို ဒီအခ်ိန္က စူးရွ ေရခ်ိဳးေနၾကေလ ကိုစစ္ရဲ႕။
ကိုစစ္က ဘာလာလုပ္တာလဲ။"

တုန္ရီေနေသာအသံျဖင့္ ရွက္ရြံေၾကာက္လန္႔ေန
ဟန္အမူအယာက မသိရင္ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္က ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ေရွ႕ ထမီရင္လ်ားထားလို႔ ရွက္ေနသည့္ဟန္။
စစ္ေသြး စူးရွကို ေျခအဆံုးေခါင္းအဆံုးၾကည့္ျပီး

"ငါလည္းေရခ်ိဳးမလို႔ ဒါနဲ႔ေနစမ္းပါဦး
မငး္ပံုစံကဘာျဖစ္ေနတာလဲ။
ေယာက်ာ္းလိုလို မိန္းမလိုလိုနဲ႔ "

စစ္ေသြးေျပာလည္းေျပာ စူးရွကိုပုခံုးခ်င္းဝင္တိုက္ကာ ေရခ်ိဳးကန္ဘက္ကိုေျခလွမ္းက်ဲျဖင့္လွမ္းကာ
ခါးမွပုဝါကို ခြ်တ္ခ်လိုက္ေလသည္။

အို  အစအဆံုး ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည့္ စူးရွ
မ်က္လံုးေတြျပာေဝသြားကာ လူက
နတ္ဝင္သည္တစ္ဦးလို တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ရီစြာျဖင့္ အေျပးကေလး လွည့္ေျပးခဲ႔ရေလေတာ့သည္။

မနက္ေစာေစာ ဘုရားဆြမ္းကပ္ျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္ဝင္လာသည့္ ေဒၚယုယ တစ္ေယာက္ ေရခ်ိဳးကန္
ဘက္မွ စူးရွ အေျပးအလြားထြက္ေျပးလာတာကို အမွတ္မထင္ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ စိတ္ပူပန္စြာျဖင့္

"ဟဲ႔ စူးရွ ဘာျဖစ္လို႔ျပာေလာင္ခတ္ေနတာလဲ။
အက်ီ ၤမပါ ဘာမပါနဲ႔ လူကလည္း တုန္ရီလို႔ အဲ႔ဒါဘာျဖစ္လို႔လဲ။"

"မျဖစ္ မျဖစ္ပါဘူး ေဒၚေဒၚ ဟို ဟို ေရခ်ိဳးမလို႔ ကိုစစ္ ေရာက္လာလို႔ ျပန္ထြက္လာတာပါ။"

"ဘာ သားက ဘာလာလုပ္တာလဲ ဒီမွာ။"

"ေရခ်ိဳးမယ္ေျပာ"

စကားပင္မဆံုးလိုက္ ေဒၚယုယ လွည့္ထြက္ကာ

"စစ္ေသြး"

"ဗ်ာ"

"မင္းအဲ႔မွာဘာလုပ္ေနတာလည္း"

"ေရခ်ိဳးေနတာေလ"

"မင္းအခန္းကေရခ်ိဳးခန္းကဘာျဖစ္ေနလို႔ ဒီမွာလာခ်ိဳးရတာလည္း"

"အာ ေရပိုက္ပ်က္ေနတာ ေရကမလာဘူးအေမရ။"

"ဟဲ႔အဲ႔ဒါဆိုလည္း ငါတို႔အခန္းမွာလာခ်ိဳးပါလား
ဒီမွာ ဘာလို႔ေရလာခ်ိဳးရတာလဲ။"

ေဒၚယုယက ေရကန္နားမလာပဲ သားျဖစ္သူကို
ေအာ္၍ေျပာေနေသာ အသံက စူးရွကိုပါၾကားေစခဲ႔သည္။

ေဒၚယုယရဲ႕ လိုတာထက္ပိုျပီး ျပစ္တင္ေျပာဆိုေနမႈေတြက စစ္ေသြးကို ေခါင္းရႈပ္ေစသည္။

ဘာမွန္းလည္းမသိဘူး။ ေရလာခ်ိဳးတာပဲကို အေမကေလ။
စိတ္ထဲကေန စစ္ေသြးေျပာေနမိျခင္းပါ။
ေရခ်ိဳးျပီးျပန္ထြက္္အလာ

"ဟင္ အေမ
ဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ"

"နင့္ကိုေစာင့္ေနတာေလ။"

"ဟင္ ဘာေျပာမလို႔လဲ အေမ။"

"ေနာက္တစ္ခါ နင္ဒီဘက္ကိုမလာနဲ႔။
ျပီးေတာ့ စူးရွနဲ႔လည္း ပေရာပရီမေနနဲ႔။
ၾကားလား"

"ဗ်ာ"

စစ္ေသြးအေတာ္ေလးပင္ အ့ံအားသင့္
သြားခဲ႔ရသည္။
စူးရွကို အစကတည္းက ၾကည့္မရေနျခင္းကုိ
အေမက အခုလိုေျပာလာေတာ့ စိတ္ထဲ တစ္ခုခုကို အေတြးရသြားေစခဲ႔သည္။

အေမက စူးရွနဲ႔ငါ့ကို စိတ္မခ်ေနတာပါလား။
ဟားဟား ျဖစ္ရေလအေမရယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒါလည္းေကာင္းတာပဲ။ ငါ့အတြက္
အခြင့္ေရးတစ္ခုေတာ့ရေအာင္ယူမွပဲ။

"အဲ႔ဒါပဲ ေဆြေဆြ ကိုယ္လည္း ဘာလုပ္ရမယ္မသိ
ေတာ့ဘူး။ အေမတို႔က ကိုယ္နဲ႔ ေဆြေဆြ႕ကို
သေဘာမတူဘူးဆိုေတာ့ ကိုယ္တို႔ခိုးေျပးဖို႔ပဲရွိေတာ့တယ္။"

"ဘယ္ျဖစ္မလဲ ကိုရယ္။ စဥ္းစားပါဦး။
အေျဖတစ္ခုေတာ့ရလာမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေဆြေဆြတို႔က"

"ကို သိပါတယ္ေဆြေဆြရယ္။"

စစ္ေသြးရဲ႕ အာရံုထဲ ေရာက္လာတာကေတာ့ စူးရွ။
ဟာ ဟုတ္တယ္
စူးရွ သူ႔ကို အေမကငါနဲ႔စိတ္မခ်ေနတာပဲ။ဟုတ္ျပီ ဒါအခြင့္ေရးပဲ။

စစ္ေသြးဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုႏွင့္ အိမ္ျပန္လာခဲ႔ေလ
ေတာ့သည္။

…………£££………

စူးရွတစ္ေယာက္ စစ္ေသြးရဲ႕ လိုတာထက္ပိုျပီး
ဂရုတစိုက္ဆက္ဆံျခင္းကို ရုတ္တရက္
ရလာခဲ႔ေသာအခါ စိတ္ထဲ ဝမ္းသာရမည္လား
ဒါမွမဟုတ္ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ စစ္ေသြးကခုလို ဆက္ဆံလာသည္လဲ ဆိုသည့္ အေတြးမ်ားျဖင့္
လက္ေတြ႕ဘဝမွာေတာ့ မႀကံဳဘူးေသာ
ေပ်ာ္ရႊင္စိတ္လႈပ္ရွားျခင္းမ်ားစြာႏွင့္ စူးရွ
ေက်နပ္ေနမိသည္။

ေဒၚယုယတစ္ေယာက္ သားျဖစ္သူရဲ႕ ေနထိုင္မႈကို အရိပ္လိုေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း ပို၍သတိထားလာ
မိျခင္းက သားစစ္ေသြးတစ္ေယာက္
အိမ္ကအေျခာက္မ စူးရွအေပၚ ပိုျပီး အေရာတဝင္ဆက္ဆံလာျခင္းပင္။
ဘုရားဘုရား
သားက မိန္းခေလးေတြထက္ လိင္တူႀကိဳက္ေနတာမ်ားလား။
မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ သူ႔မွာ
ခ်စ္သူရွိတယ္ေတာင္ေျပာေနတာပဲကို ဘာလို႔ ခုလိုစူးရွအေပၚ အေရာတဝင္ေနေနတာပါလိမ့္။
မျဖစ္ေနပါဘူး ေတာ္ေတာ္ၾကာ
ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္းေတြျဖစ္ေနမွျဖင့္
ေရာဂါေတြက အဆန္းအျပားေတြရယ္။
မျဖစ္ဘူး မျဖစ္ဘူး ငါတစ္ခုခုေတာ့ စီစဥ္ရမယ္။

"စူးရွ။"

"ဗ်ာ"

"ကိုစစ္ ေနာက္ေက်ာေတြတက္ေနတယ္ကြာ
ကိုစစ္ကို နည္းနည္းေလာက္ႏွိမ့္ေပးပါလား"

"အို ဟို ဟုိ"

"ဟိုေတြဘာေတြလုပ္မေနနဲ႔ လာအခန္းထဲကို"

စူးရွ ရင္ဖိုစိတ္လႈပ္ရွားစြာျဖင့္ စစ္ေသြးရဲ႕အခန္းထဲ လိုက္ဝင္သြားသည္။
အစအဆံုးကို ေတြ႕ျမင္ေနရသည့္ ေဒၚယုယက
စိတ္မခ်စြာျဖင့္ ေနာက္က လိုက္ကာ
လိုက္ၾကည့္ေတာ့
စစ္ေသြးနဲ႔ စူးရွ အခန္းထဲဝင္သြားေလသည္။

အခန္းတံခါးနားကပ္ျပီး နားစြင့္လိုက္ေတာ့

"အ့ စူးရွ အားနည္းနည္းထည့္ေလကြာ။
ေအာက္နားနည္းနည္းဆင္း
ဟုတ္ျပီ အား
ေကာင္းလိုက္တာကြာ ထိတယ္။
စူးရွက ေတာ္တယ္။ "

ၾကားေနရသည္မ်ားက ေဒၚယုယကို
ကတုန္ကယင္ျဖစ္ေစသည္။
အခန္းအျပင္တြင္ အေမျဖစ္သူရွိေနသည္ကို
သိေနေသာ စစ္ေသြးကလည္း လိုတာထက္ပိုျပီး အေႏွာင့္အသြားမလြတ္စကားမ်ားကို
ေျပာေနျခင္းျဖစ္သည္။
ဒါကို ဘာမွမသိတဲ႔ စူးရွကေတာ့ သူႏွိမ့္ေပးတာ
ထိထိေရာက္ေရာက္ျဖစ္တယ္ဆိုသည့္အထင္ျဖင့္
စိတ္ထဲေက်နပ္ကာ

"ကိုစစ္ ေနာက္လည္း စူးရွကို လိုအပ္ရင္ေခၚေပါ့။
စူးရွ လာႏွိမ့္ေပးမယ္။"

"အြန္း အျမဲႏွိမ့္ေပးရမယ္ေနာ္ စူးရွ။"

"ကိုစစ္တစ္ခုေတြးေနတာ စူးရွကိုစစ္နားအျမဲရွိရင္
ေကာင္းမွာပဲလို"

"အို ကိုစစ္ကလည္း ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲ။"

"တစ္ကယ္ေျပာတာ စူးရွရ ကိုစစ္ကို အႏြံ႔တာခံတာဆိုလို႔ စူးရွပဲရွိတာ။ စူးရွအခုလိုေလး ရွက္ေနတဲ႔ပံုက မိန္းခေလးနဲ႔တူတယ္ ျပီးေတာ့ လိမ္းထားတဲ႔သနပ္ခါးကလည္း နမ္းခ်င္စရာ"

"အို ကုိစစ္
ဘာမွန္းလည္းမသိဘူး"

စူးရွ ရွက္ရွက္ျဖင့္ စစ္ေသြးအခန္းထဲက အေျပးေလးထြက္လာသည္။
ေဒၚယုယ အလ်င္အျမန္ အကြယ္ေလးတြင္ေနရာယူလိုက္ျပီး အေျခေနက္ု တစ္ခ်က္သံုးသပ္သည္။
ေသခ်ာျပီ သူတို႔ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ။
မျဖစ္ေတာ့ဘူး ငါ သားကိုအဆံုးရံႈးမခံနိုင္ဘူး။
ငါဘာလုပ္ရမလဲ။
သူ႔အေဖသာသိရင္ မိုးမီးေလာင္ေတာ့မွာပဲ။

စစ္ေသြးတစ္ေယာက္ သူပစ္လိုက္သည့္ျမားက
အေမျဖစ္သူကိုတည့္တည့္ထိမွန္သြားျခင္းအေပၚအေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္ေနေလသည္။
အေမနဲ႔ ႀကံဳႀကိဳက္တိုင္းလည္း စူးရွေတာ္ေၾကာင္း
လိမ္မာေၾကာင္း မိန္းခေလးနဲ႔ပို၍တူလာေၾကာင္း
ေတြကို ခပ္စိတ္စိတ္ေလးေျပာျဖစ္ေနသလို
တစ္ဖက္ကေနလည္း ေဆြေဆြ႕ကို သေဘာတူေပးဖို႔ တစ္စြန္းတစ္စ ထည့္ထည့္ေျပာေလသည္။

ေဒၚယုယ အေတာ္ေလး ဒိြဟျဖစ္ရေသာအေျခေနတစ္ခုက သားျဖစ္သူ စစ္ေသြးက စူးရွအေပၚလည္း အာရံုေရာက္ေနသလို သူ႔ခ်စ္သူမိန္းခေလးကိုလည္း လက္ထပ္ဖို႔ ခဏခဏေျပာလာေသာေၾကာင့္ ဘယ္လိုစီစဥ္ရမည္မသိျဖစ္ရေလသည္။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေဒၚယုယ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကို လင္ေယာက်ာ္းကိုေျပာျပျပီး ဘာလုပ္သင့္သည္ကို ဆံုးျဖတ္ခဲ႔ေလသည္။

…………£££………
"ကဲ စူးရွ နင္ မနက္ျဖန္ကေနစျပီး ဒီမွာ အလုပ္လုပ္ဖို႔လိုေတာ့ဘူး။ နင့္အေဒၚေစာျမကိုိလည္း
ငါအေၾကာင္းၾကားထားျပီးျပီ။
နင္အထုတ္ျပင္ထားလိုက္ေတာ့"

"ဗ်ာ"

"ငါေျပာတဲ႔စကားထဲ နင္နားမလည္တာဘာပါလို႔လဲ"

"စူးရွ စူးရွ ဘာလုပ္မိလို႔လည္း ေဒၚေဒၚ"

"ဘာလုပ္မိလည္း ဟုတ္လား။
ဘာမွမလုပ္ပါဘူး
ေအး ဒါေပမယ့္ နင့္ကို ဒီမွာ ဆက္ျပီးလက္မခံခ်င္တာက နင္ကေျခာက္ေနလို႔ပဲ
ရွင္းလား။"

"အိမ္မွာ ဘာေရာဂါ ညာေရာဂါ ဆိုျပီး ငါအရွက္ကြဲလူညႊန္႕တုန္းမယ့္ကိစၥေတြကို မႀကံဳခင္
တားတဲ႔သေဘာပဲ။"

"ဗ်ာ"

"ေဒၚေဒၚရယ္ က်ေတာ္ က်ေတာ္"

"အာ ဘာမွရွင္းျပမေနနဲ႔ နင္ဘာေျပာေျပာ
ငါစိတ္မဝင္စားဘူး မနက္ျပန္ဖို႔သာျပင္ထား ဒါပဲ။"

စူးရွ ဝမ္းနည္းစြာငိုရိႈက္ရင္း အိမ္ေနာက္ဘက္က
ိုေျပးထြက္လာေတာ့ စစ္ေသြးႏွင့္တည့္တည့္တိုးျပန္ပါေလသည္။

"ဟင္ စူးရွ
ဘာ ဘာျဖစ္လာတာလဲ။"

"ဟီးးဟီးးးကိုစစ္ ကိုစစ္
ဟီးးး"

"ဟင္ စူးရွ ေျပာေလ ဘာျဖစ္လာတာလဲလို႔။"

"ေဒၚေဒၚက စူးရွကို အိမ္ကႏွင္ခ်လိုိကိျပီ။
 စူးရွကိုအိမ္ကထြက္သြားတဲ႔။"

"ဟင္ ဘယ္လို ဘာလို႔တဲ႔လဲ စူးရွ။"

"ဟီးးဟီးးဟင့္ စူးရွက ေျခာက္ေနလို႔တဲ႔ ေရာဂါေတြဘာေတြကူးမွစိုးလို႔တဲ႔ ကိုစစ္ရယ္ စူးရွကို ေဒၚေဒၚက အဲ႔လိုေျပာျပီး မနက္ျဖန္ အိမ္ကဆင္းတဲ႔။
ဟီးးဟီးး"

"ေအာ္ အေမက အ့လိုေျပာလိုက္တာလား။
ကိုစစ္ အေမ့ကိုေမးက်ိပါဦးမယ္။
ေလာေလာဆယ္ စူးရွ အိပ္ႏွင့္ ဟုတ္ျပီလား။
စူးရွမ်က္ရည္ေတြက္ု သုတ္ေပးရင္း စစ္ေသြး
ႏွစ္သိမ့္ေပးလိုက္သည္။"

"အေမ
စူးရွကိုိ ဘာလို႔အိမ္က ျပန္ခိုင္းတာလဲ။"

"ဟဲ႔ မျဖစ္ခင္ႀကိဳတားတာ။ နင္ဘယ္ေျခလွမ္း
လွမ္းေနတယ္ဆိုတာငါအသိဆံုး။
နင့္ကို ဒီအတိုင္းထားလို႔မျဖစ္ဘူး
မိန္းမေပးစားမွျဖစ္ေတာ့မွာ"

"ဟာ ဘာဆိုင္လို႔လဲ အေမရ
ဒါေပမယ့္အေမ သားခ်စ္သူနဲ႔ သားကိုေပးစားမွသားယူမွာ။"

ေဒၚယုယ အၾကပ္ကိုင္ခံလိုက္ရျပီ။ သားျဖစ္သူ လူညႊန္႔မတုန္းေစေရး မည္သည့္မိန္းမပင္
ျဖစ္ေနေစကာမူ ေဒၚယုယ ၾကည္ျဖဴရေတာ့မည္။

"ေအး နင္ဟိုအေျခာက္နဲ႔ မပတ္သက္ရင္
ငါလိုက္ေလ်ာေပးမယ္။"

"အေမတစ္ကယ္ေျပာတာေနာ္။
စူးရွနဲ႔သား မပက္သက္ပဲေနမယ္။
အေမသားနဲ႔ေဆြေဆြကိုသာသေဘာတူေပး။"

………££…………

"ဘယ္လို ကိုစစ္
ကိုစစ္အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ ေဒၚေဒၚက သေဘာမတူလို႔ စူးရွကို ခုတုန္းလုပ္တာ
ဟုတ္လား။
စူးရွကို ေဒၚေဒၚအိမ္ေပၚက ေမာင္းခ်တာ ကိုစစ္နဲ႔ တစ္ခုခုျဖစ္မွာစိုးလို႔ ဟုတ္လား။"

"ေအာ္
အဲ႔ဒီလိုမ်ိဳးေတြက သာမာန္ ေယာက်ာ္းမိန္းမေတြမွာသာ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ႔ ရုပ္ရွင္ဆန္ဆန္ လုပ္ရပ္ေတြပါ ကိုစစ္ရဲ႕။"

"ခုေတာ့ စူးရွက ကိုစစ္ဘဝအတြက္ အသံုးခ်ခံသပ္သပ္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။ ျပီးေတာ့ အစကတည္းက
ဒီမိသားစုေလာင္းရိပ္ေအာက္မွာ ေနခဲ႔တဲ႔ စူးရွက
အခု ဘယ္သူ႔ကိုမွီခိုျပီး ရပ္တည္ရမလဲ။
ဘယ္မွာသြားေနရမလဲ။
ကိုစစ္က စူးရွကို ဘဝပ်က္ေအာင္လုပ္လိုက္တာပဲ။"

"အဲ႔လိုေတာ့မေျပာပါနဲ႔ကြာ။ ငါေယာက်ာ္းပီသခ်င္လို႔ပါ။ ငါေဆြေဆြ႕ကို တာဝန္ယူဖို႔ ခုလိုေတြ
လုပ္လုိက္တာပါ။ ျပီးေတာ့ မင္းက မိန္းကေလးမွ
မဟုတ္တာ မင္း နစ္နာတယ္လို႔မရွိပါဘူးစူးရွရာ။
တစ္ခုပဲ ဒီမွာ မေနရဘူးဆိုေပမယ့္ မင္းအတြက္
ငါပိုက္ဆံေပးလိုက္မွာပါ။ ဘာမွမပူနဲ႔
မင္းလည္းေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ပဲဟာ။
ဗိုက္တစ္လံုးနဲ႔ေက်ာတစ္ခင္းစာအတြက္ေတာ့
ပူဖို႔မလိုပါဘူးကြာ။"

စစ္ေသြးရဲ႕ စကားလံုးမ်ားကို စူးရွ နားေထာင္ရင္း
ျပံဳးလိုက္ပါသည္။
နာက်င္မႈ ရွက္ရြံ႕မႈ ဝမ္းနည္းမႈေတြေရာျပြန္းေနသည့္ ထိုအျပံဳးကို စစ္ေသြးက မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ဝံ႔စြာပင္
မ်က္ႏွာကိုတစ္ဖက္သို႔လြဲလိုက္ျပီး ပိုက္ဆံထုပ္တစ္ထုပ္ ကို ကမ္းေပးသည္။

စူးရွ ပိုက္ဆံထုပ္ကို စိုက္ၾကည့္ျပီး

"ကိုစစ္ရဲ႕ ပိုက္ဆံေတြကို ကုိစစ္ရဲ႕ေယာက်ာ္းပီသမႈအတြက္ မြန္းမံဖို႔ပဲသံုးလိုက္ပါ။ စူးရွတို႔လို အသံုးခ်ခံ နင္းျပားေတြအတြက္က တစ္ကယ္လုိအပ္တာ
ေငြမဟုတ္ဘူး ဗ်
စစ္မွန္တဲ႔ ေမတၱာတရား။

ကိုစစ္ကို တစ္ခုေတာ့ အသိေပးခဲ႔ပါရေစ။
မိန္းမမွ ေယာက်ာ္းမွ ခ်စ္တက္ မုန္းတက္
ခံစားတက္တာမဟုတ္ဘူး
အေျခာက္ဆိုတာလည္း ရင္ဘက္နဲ႔ပါ။
တိရိစာၧန္ေတြေတာင္ သူ႔သခင္အေပၚ သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ထားရေကာင္းမွန္းနားလည္တယ္ဗ်။
က်ေတာ္က လူ
ခင္မ်ားအေပၚထားမိတဲ႔သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္
ခုေတာ့………………"

စူးရွ ငိုရိႈက္စြာ လွည့္ထြက္ခဲ႔ေလေတာ့သည္။

ေျခလွမ္းတို႔က လႈပ္လွီလႈပ္လဲ႔
မၾကြခ်င္ၾကြခ်င္နဲ႔ လွမ္းေနရတဲ႔ေျခလွမ္းေတြကို
မနိုင္မနင္း မခ်ီ၍လွမ္းေနရသည္။
ေနာက္ကို တစ္ခ်က္ ငဲ႔ေစာင္း
ၾကည့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ နာက်င္ခါးသီးမႈေတြကို
ျမင္လိုက္ရသည့္အတြက္ ေျခလွမ္းေတြက
အလိုလုိ ခပ္စိတ္စိတ္ေလး လွမ္းျဖစ္သြားရသည္။
ရုတ္တရက္မိုးက သည္းထန္စြာ
ရြာခ်လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ စူးရွ တစ္ကိုယ္လံုး
နစ္ေနေအာင္စိုရြဲလို႔သြားရသည္။
မိုးေရက အခိုက္အတန္႔ စူးရွရဲ႕ ပူေလာင္မႈကို
ျငိမ္းေအးေစခဲ႔သလား။ ဒါမွမဟုတ္
စီးက်ေနေသာမ်က္ရည္ေတြအတြက္
အားေပးအားေျမွာက္လုပ္ရန္ ႀကံရြယ္ေလသလား ကာယကံရွင္ စူးရွပင္ ေဝခြဲမရတက္ခဲ႔ေပ။
မိုးျခိမ္းသံေတြ လ်ပ္စီးေၾကာင္းေတြက
ၾသကာသေလာကတစ္ခြင္မွာေတာ့
သူတစ္လူငါတစ္မင္း မာန္ဟုန္ႀကီးစြာ
ဘယ္လိုအျငိဳးေတြနဲ႔ ႀကီးစိုးေနသည္မသိ။
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ က်ယ္ေလာင္
္ျမည္ဟိန္းသြားေသာ မိုးျခိမ္းသံေတြႏွင့္အတူ
စူးရွရဲ႕ ရင္ဘက္ထဲက နာက်င္ေလာင္ျမိဳက္ျခင္းေတြကလည္း အဟုန္ျပင္းျပင္းျဖင့္ …………

ျပီးပါျပီ

လူသားအားလံုးခ်စ္တက္ပါေစ။
လူသားအခ်င္းခ်င္း စာနာနိုင္ပါေစ။
လူသားအခ်င္းခ်င္း လူကိုလူလို႔သာျမင္နိုင္ပါေစ။
က်ေတာ္တို႔ပတ္ဝန္းက်င္ႀကီး
ခ်စ္ျခင္းမ်ားျဖင့္သာယာပါေစ။

ဘဲႀကီး (ကိုထိုက္)