Tuesday, April 11, 2017

WE need for help!!


WE need for help
Arthur Angé is missing
He's a french Backpacker and cyclist - 30 years old, 6 feet tall, brown eyes, chestnut-red hair
Research in BANGLADESH - MAYANMAR – MALAYSIA
maybe also : CAMBODIA, LAOS, Thailand, Vietnam
Without news from Arthur Angé since 26th January, last contact from DHAKA Bangladesh, he was planning to join a friend in Malaysia through Myanmar or by boat from Chattagong , but he didn’t arrived.

He started his travel 3 years ago from the south of France where he originated, for a complete world tour by land, walking and biking,  Arthur is a very discreet traveler. He is generous, always smiling and never asked anything. But today HE NEEDS OUR HELP.

Maybe he didn’t find any boat for Malaysia and he tried to cross the Mayanmar illegally ? We imagine he’s in jail or suffering somewhere... we don't know where he is and local authorities are not very participating. Only our mobilization can highlight it's case and help his family in their search.
He renewed his passport recently and we are waiting for the French ministry to give us his number.

We are deeply worry, can you help us, maybe Somebody met him ?
Sharing massively, messages could reach somebody who met him recently and help orientate the search.
If you have any info, please contact by mail his family: arthurangemissing@gmail.com  or phone: + 33 650 86 25 76 or French Foreign Affairs at 0033-1 53 59 11 00
If it's possible to share, to print and display thanks thanks thanks

Contact: https://www.facebook.com/sylvia.jacquot.9

Monday, April 3, 2017

လိင္အဂၤါမွာ ဒီလုိထူးဆန္းတဲ့ လကၡဏာေတြေတြ႔ၿပီဆုိရင္

လိင္အဂၤါမွာ ဒီလုိထူးဆန္းတဲ့ လကၡဏာေတြေတြ႔ၿပီဆုိရင္ အမ်ိဳးသားမ်ား မေပါ့ဆသင့္



အမ်ိဳးသားေတြအေနနဲ႔ ျပင္ပခႏၶာကုိယ္နဲ႔ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိသာလွ်င္ သိရွိလုိက္စားေနလုိ႔ မျဖစ္ပါဘူး။ မိမိရဲ႕ ငယ္ပါ အေျပာင္းအလဲေတြကိုလည္း သတိထားေနရပါမယ္။ ဒါမွလည္း မလုိအပ္တဲ့ ေရာဂါဆုိးေတြကုိ ကာကြယ္နုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Shwemom ရဲ႕ အမ်ိဳးသားပရိသတ္ႀကီးအတြက္ ေအာက္ပါ မူမမွန္တဲ့ လကၡဏာေတြေတြ႕ရင္ သတိထားသင့္ပါတယ္။
(၁) ေ၀ွးေစ့မွာ နာက်င္မႈမရွိသည့္ အဖုအပိမ့္ေတြ႕လွ်င္
NHS ရဲ႕ အဆုိအရေတာ့ ဒီလကၡဏာဟာ ေ၀ွးေစ့ကင္ဆာရဲ႕ ေရာဂါလကၡဏာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖု႔အပိမ့္ဟာ တစ္ခုတည္းျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္ခုသုံးခုမက ျဖစ္ေစ ကင္ဆာသာဆုိလွ်င္ နာက်င္မႈ မရွိပါဘူး။ လက္နဲ႔စမ္းၾကည့္ရင္ မာေနတာကို ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု စမ္းလုိ႔ေတြ႕ရင္ အခုပဲ ဆရာ၀န္နဲ႔ ျပသတုိင္ပင္ရမယ့္ အေနအထားျဖစ္ပါတယ္။
(၂) ပုံမွန္ထက္ ေကြးျခင္းညႊတ္ျခင္း ျဖစ္လာလွ်င္
လိင္အဂၤါေထာင္မက္တဲ့အခါ မိမိရဲ႕မ်ိဳးပြားအဂၤါဟာ သာမန္နဲ႔မတူဘဲ အျခားဘက္သို႔ေသာ္လည္ေကာင္း၊ လက္ရွိ အေနအထားထက္ သိသိသာသာေကြးေကာက္ျခင္း ျဖစ္ေနတယ္ဆုိရင္လည္း ဆရာ၀န္နဲ႔ အျမန္ဆုံးတုိင္ပင္သင့္ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနမွာ အေရျပားကုိ လက္နဲ႔စမ္းၾကည့္တဲ့အခါ သာမန္ထက္ မာေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရနုိင္ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနဟာ လိင္အဂၤါနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ Peyronie ေရာဂါလကၡဏာျဖစ္ပါတယ္။

(၃) နာက်င္ေနလွ်င္
လိင္အဂၤါ၊ ေ၀ွးေစ စသည္တုိ႔ကုိ လက္နဲ႔စမ္းလုိက္တာနဲ႔ စမ္းတဲ့ေနရာတုိင္း နာျခင္း၊ ထုံျခင္း၊ က်ဥ္ျခင္းမ်ား ခံစားေနရပါကလည္း မေပါ့ဆသင့္ပါ။ ဒီလုိ ႐ုတ္တရက္ မူမမွန္တဲ့နာက်င္မႈေတြကုိ သိရွိခံစားရျခင္းဟာ ဆီးႀကိတ္၊ သုိ႔မဟုတ္ ဆီးႀကိတ္ ကင္ဆာနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။
(၄) ဆီးသြားရာမွာ နာက်င္ျခင္း
ဆီးသြားရမွာ နာက်င္ျခင္း၊ မခံရပ္ႏုိင္ေအာင္ နာက်ဥ္ျခင္းမ်ား ျဖစ္ပါကလည္း ဆီးႀကိတ္၊ ဆီးေက်ာက္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္လုိ႔ ယူဆလုိ႔ရပါတယ္။ တစ္ခါတရံမွာလည္း ဘက္တီးရီးယားေတြေၾကာင့္ ဆီးလမ္းေၾကာင္း ေယာင္ရမ္းျခင္းျဖစ္ၿပီး ဆီးေၾကာပိတ္တာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ ဆီးႀကိတ္ေယာင္ျခင္း၊ ဆီးေက်ာက္ပမာဏ ႀကီးထြားလာျခင္းေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါသည္။

(၅) လိင္အဂၤါအေရျပားထိပ္ပုိင္း တင္းၾကပ္ေနတယ္လုိ႔ ခံစားရရင္
ေနရင္းထုိင္ရင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စမ္းသပ္လုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိရဲ႕ လိင္အဂၤါထိပ္ပုိင္း တင္းၾကပ္ေနတယ္၊ သက္ေတာင့္သက္သာ မရွိဘူးလုိ႔ ယူဆရတဲ့အေနအထားဟာ Lichen Sclerosus လုိ႔ေခၚတဲ့ ေရာဂါနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဒါဟာ ဟုိမုန္းမညီမွ်ျခင္းရဲ႕ သက္ေရာက္မႈ ျဖစ္တတ္ၿပီး၊ ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔လည္း အဆက္အစပ္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
source : thesun.co.uk

အတြင္းခံေဘာင္းဘီႏွင့္ က်န္းမာေရး…! (က်န္းမာေရးအတြက္ မေပါ့ဆသင့္ပါ)



က်န္းမာေရးဟုဆိုရာတြင္ တကိုယ္ရည္သန္႔ရွင္းေရးသည္အလြန္ပင္ အေရးႀကီးေသာအခန္းက႑မွ ပါ၀င္ေနေပသည္။ က်န္းမာေရးႏွင့္ညီညြတ္ရန္ အတြင္းခံအ၀တ္အစားကို မၾကာခဏ လဲလွယ္၀တ္ဆင္သင့္ပါသည္။
အမ်ိဳးသားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ိဳးပြားအဂၤါတို႔သည္ ေရာဂါပိုးကူးစက္မႈႏႈန္းကာကြယ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ လိင္အဂၤါမွ အရည္မ်ားအၿမဲတေစစိမ့္ထြက္ေလ့ရွိၿပီး ၎အရည္တို႔သည္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို စိုစြတ္ေစပါသည္။ ၎သည္ပင္အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ညစ္ပတ္ေစေသာ အဓိအေၾကာင္း
အရင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ အတြင္းခံကိုမၾကာခဏ မလဲလွယ္ျဖစ္ပါက ဘက္တီးရီးယားပိုးမ်ား စုပံုလာႏုိင္ၿပီး ေရာဂါ အလြယ္တကူျဖစ္ပြားႏုိင္ေစပါသည္။
သန္႔ရွင္းမႈ
အတြင္းခံအ၀တ္အစားကို မၾကာခဏလဲလွယ္သင့္ေသာ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းျဖစ္ၿပီး အထက္တြင္ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတိုင္း တကိုယ္ရည္သန္႔ရွင္းမႈသည္ ခႏၶာကိုယ္တြင္းေရာဂါပိုးမ်ား မ၀င္ေရာက္ေစရန္ ကာကြယ္ႏုိင္ေသာနည္းလမ္းတစ္ခုလည္းျဖစ္ပါသည္။ ၎ေနရာမ်ားတြင္ က်န္းမာေရးျပႆနာမ်ားျဖစ္ပြားျခင္းကို မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မလိုလားသည္ႏွင့္အညီ သန္႔ရွင္းေရးကိုအထူးဂ႐ုစိုက္သင့္သည္။
ေရာဂါျဖစ္ပြားျခင္း
မိမိတို႔၏ခႏၶာကိုယ္သည္ ဘက္တီးရီးယားပိုးမ်ားကို ဖယ္ရွားႏုိင္ေသာ္ျငားလည္း အတြင္းခံကို
မၾကာခဏ မလဲလွယ္ပါက ၎အတြင္းခံအတြင္း ပိုးမႊားမ်ားစုပံုလာကာ မ်ိဳးပြားအဂၤါအတြင္းသို႔ အလြယ္တကူ၀င္ေရာက္ႏုိင္ပါသည္။ ေရာဂါပိုးေျမာက္မ်ားစြာရွိ၍ အမ်ိဳးသမီးမ်ားတြင္ ပိုမိုအျဖစ္မ်ားေလ့ရွိသည္။
အန႔ံဆိုးမ်ား
လူ၏ခႏၶာကိုယ္သည္ အၿမဲတေစေခၽြးမ်ားျဖင့္ စုိစြတ္ေလ့ရွိျခင္းေၾကာင့္ ၎ခႏၶာကိုယ္အစိတ္
အပိုင္းတို႔တြင္ ေလ၀င္ေလထြက္မေကာင္းပါ။ ဘက္တီးရီးယားပိုးမ်ား ေပါက္ပြားလာႏုိင္ပါသည္။ ပိုးမႊားမ်ားသည္ အနံ႔ဆိုးကိုျဖစ္ေစႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ အတြင္းခံကို လဲလွယ္႐ံုသာမက ေရခ်ိဳးျခင္းကိုပါျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။
အတြင္းခံ၌ မစင္အညစ္အေၾကးမ်ား ေပက်ံေနျခင္းသည္လည္း အျခားျဖစ္ေလ့ျဖစ္ရွိေသာ အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။
ယားယံျခင္း
အတြင္းခံမ်ားကို ပံုမွန္မလဲလွယ္ဘဲ ၀တ္ဆင္မည္ဆိုပါက ေခၽြးမ်ား၊ အညစ္အေၾကးမ်ားေၾကာင့္ အေရျပားယားယံျခင္းကိုလည္း ႀကံဳေတြ႔ရႏိုင္ပါသည္။

♦ အတြင္းခံအ၀တ္အစားကို တစ္ေန႔လွ်င္ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္လဲလွယ္သင့္ပါသနည္း
ပံုမွန္အားျဖင့္ တစ္ေန႔လွ်င္ တစ္ခါလဲလွယ္သင့္ၿပီး ေခၽြးထြက္အလြန္မ်ားပါက ထုိ႔ထက္ပို၍ လဲလွယ္သင့္ပါသည္။ ေရခ်ိဳးၿပီးသည့္အခါတိုင္း ၀တ္ဆင္ၿပီးသည့္အတြင္းခံကို ျပန္လည္၍
မ၀တ္ဆင္သင့္ပါ။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ အမ်ိဳးသားမ်ားထက္ ေရာဂါျဖစ္ႏုိင္ေခ်ပိုမိုမ်ားျပားေသာေၾကာင့္ ပိုမို၍ဂ႐ုစိုက္သင့္ပါသည္။

Credit:Dr.Myanmar

Sunday, April 2, 2017

Alone in the Valley


ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာေလးဟာ အေျခခ်ေနထိုင္သူေပါင္း ၁၂၀ေလာက္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုအစဥ္အဆက္ဟာ ဒီေတာင္ၾကား ေလးထဲမွာေနထိုင္လာၾကတာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေလာက္ရွိျပီေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ရြာကေလးကိုေလ။ ေနထိုင္ ေနၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြေကာ ရြာကေလးကိုယ္တိုင္တည္ရွိေနပံုကိုေရာ ႏွစ္သက္တယ္။ ဘယ္အေနအထား ဘယ္ေနရာမွာ ရွိခဲ့ဖူး တယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မသိေစႏိုင္ေတာ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္မလာႏိုင္ ေလာက္ဘူးလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အရာေတြ…..တစ္ေန႕ ေတာ့ ျဖစ္လာခဲ့တယ္….ဟုတ္တယ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေန႕က ခါတိုင္းေန႕ရက္ေတြလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ စားပြဲ၀ိုင္းတစ္ခုမွာ ညစာအတူထိုင္စားေနၾကပါတယ္။ အခ်ိန္က ေန၀င္ရီတေရာအခ်ိန္ေလးေပါ့ေနာ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္အေဖရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေအာ္ဟစ္သံက စီကနဲထိုး ေဖာက္ထြက္လာတယ္။ ‘သူ လာျပန္ျပီ……သူ ေနာက္တၾကိမ္လာျပန္ျပီေဟ့’  ကၽြန္ေတာ့္အေဖက အဲ့ဒီေအာ္သံကိုလည္းၾကားေရာ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ သူ႕ေလးနဲ႕ ျမွားတံဘူးကိုဆြဲယူရင္း ခပ္သြက္သြက္ ေျပးထြက္သြားတယ္ဗ်။ အေမက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ညီမေလးႏွစ္ေယာက္ရယ္ကို ေခၚျပီး အေပၚထပ္ေလွကား အတိုင္း ခပ္သြက္သြက္တက္သြားၾကျပီး အေဖတို႕မျပန္လာမခ်င္း ပုန္းေနဖို႕ေနရာကိုပို႕ေပးေရာ။ ကၽြန္ေတာ္က အေဖတို႕ ေနာက္ကိုလိုက္သြားခ်င္ေၾကာင္းအေမ့ကိုေျပာေတာ့ ကိုင္ေနၾက အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုယူေပးလို႕ လွမ္းယူ လိုက္ျပီး အိမ္ထဲကေန ေျပးထြက္သြားလိုက္ပါတယ္။

ဒီေန႕ဟာ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ေန႕တစ္ေန႕ပါပဲ ႏွင္းေတြထူထူထဲထဲက် ထားခဲ့ေတာ့ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနတဲ့ ႏွင္းခဲျဖဴေတြေပၚ ေနေရာင္က အလင္းျပန္ေနတာေၾကာင့္ ေတာက္ပေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ခဏေတာ့ ရပ္လိုက္မိတယ္။ အရာအားလံုး ျမင္ကြင္းအစံုဟာ လွပလြန္းေန ေတာ့တာကိုး။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဘာေၾကာင့္ အိမ္ကေန ေျပးထြက္ခဲ့သလဲဆိုတာ ျပန္သတိရမိပါရဲ႕။ ေဟာ…..ရြာအစြန္ဖ်ားစီက ေအာ္သံတစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသံၾကားရာဘက္စီကို ေျပးထြက္လွမ္းလိုက္ပါျပီ။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ကိုေတြ႕ရတာပါပဲ။ Garfereas ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုခတ္သလို အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနတဲ့ နဂါးၾကီးဗ်။ ျဖန္႕ ထားတဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြဟာ တစ္ရြာလံုးကို လႊမ္းအုပ္ထားသလားထင္ရတယ္ ေနေရာင္ေတြကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ့ဘူး ေနလံုးၾကီးေပ်ာက္ကြယ္သြားသေယာင္ျဖစ္ကေရာ။

သူ႕အရပ္က ေျမျပင္ကေနစတိုင္းရင္ မီတာ ၃၀ေလာက္ေတာင္ရွိမလားပဲ တရွဴးရွဴးနဲ႕ သူ႕ႏွာ၀ကထြက္ေနတဲ့ မီးေတာက္မ်ား ေၾကာင့္ သူ႕ေအာက္နားက ႏွင္းခဲမ်ားေပၚေမးတင္ေနတဲ့ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ အရွိန္ျငီးျငီး ေတာက္ေလာင္ေနပါတယ္။ သူ….သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တည့္ၾကီး ပ်ံသန္းလာတယ္….. ေတာင္ပံခတ္ျခင္း ကေန ေလလႈိင္းေတြေတာင္ ခံစားမိရသလိုပဲဗ်ာ။ တိုးတိုက္မႈေၾကာင့္ အိမ္အခ်ိဳ႕ေတာင္ပဲ့ရြဲ႕ကုန္သလို ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တည္တည္ မတ္တပ္ရပ္ေနရာကေန ေနာက္ျပန္လွည့္ ေျပးမိပါေတာ့တယ္။ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေၾကာင့္ ေျခလွမ္းေတြက ယိုင္တိုင္တိုင္….ေနာက္နားစီက အိမ္ေတြျပိဳလဲသံကိုလည္းၾကား ရတာေၾကာင့္ ေခၽြးေစးေတြ ပိုျပန္…. ျပန္လွည့္ၾကည့္မိျပန္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာတဲ့ သူ႕ပံုက ပိုပိုၾကီးလာသလားပဲ ….အား။

မိနစ္ေတြျဖတ္သန္းျပီးေနာက္ နဂါးၾကီးဟာ အေ၀းကိုပ်ံသန္းထြက္ခြာသြားပါတယ္။ အနည္းဆံုး ဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ရြာနဲ႕ေ၀းရာကိုေရာက္ရွိသြားပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြကို အားျပဳရင္းထရပ္ လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တိုးလိုလိုပ်ံသန္းလာခ်ိန္မွာ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ဓားေျမွာင္ ရွည္ကို ေကာက္ယူလိုက္ခ်ိန္မွာတာ့ အၾကီးအက်ယ္ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရပါတယ္။ တစ္ရြာလံုးလိုလို အကုန္ပ်က္စီးေနၾကပါျပီ။ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ မီးေတာက္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ လင္းလက္ေနဆဲ၊ အိမ္တံစက္ျမိတ္အခ်ိဳ႕ျပိဳလဲက်ေနဆဲ….။ အလန္႕တၾကား ေအာ္ဟစ္ သံမၾကားရမွီက ရွိခဲ့ေသာ တစ္ဖက္ေသာ ရြာအစြန္ကို အစေတာ့ ခပ္ေႏွးေႏွး၊ တုန္ယိုင္ေနေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ေပါ့…. မၾကာခင္မွာပဲ ဒုန္းဆိုင္းေျပးသြားမိပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာရဲ႕ အဆံုးသတ္ ေတာခင္တန္းေလးရွိရာကို ေရာက္မွပဲ အေျပးရပ္ျဖစ္တယ္ေလ။

ဟင္….ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ရျပီ နဂါးၾကီး ရြာအလယ္ကေန အေ၀းဆီကို ဘာေၾကာင့္ပ်ံသန္းထြက္ခြာ သြားခဲ့လဲ ဆိုတာကိုေလ။ သူ…သူ႕အလုပ္ ျပီးဆံုး ျပီးဆံုးသြားျပီကိုး။ အသက္ကင္းမဲ့ေနေသာ ေယာက္်ားမ်ား၊ မိန္းမမ်ားရဲ႕ လဲျပိဳေန ေသာျမင္ကြင္းကို အသည္းထိတ္ဖြယ္ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ ရြာထဲမွာရွိသမွ် အရြယ္ေရာက္ ေယာက္်ား မိန္းမေတြ အကုန္လံုးဟာ ျပိဳပ်က္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္အႏွံ႕မွာ ကပိုကယိုအကုန္ လဲျပိဳေနၾကတယ္ေပါ့။ အသတ္ခံရေသာကိစၥဆိုတာ တကယ္ဆိုးရြားေသာ နည္းလမ္းတစ္ခုပဲ ေလာကၾကီးမွာေလ။ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားေသာ အေရာင္တလက္လက္ျဖစ္ ေနေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္အား ျမဲျမဲ မဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖ်ားကေန ေအာက္ကို ေလ်ာက်သြားရပါျပီ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀လႈပ္ရွားမႈ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘ…..ေဖေရာ …ေမေရာ ဘယ္ေနရာမွာမ်ားလဲျပိဳ ေနပါလိမ့္။

ကၽြန္ေတာ္ အေလာင္းေတြၾကား ဟိုသည္ အေျပးအလႊားလွမ္းကာ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ကေယာင္ ေခ်ာက္ျခား ရွာေဖြ မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအခ်ိဳ႕ဟာ နဂါးၾကီးရဲ႕ မီးေတာက္မ်ားေၾကာင့္ ေလာင္ကၽြမ္း ထားၾကတာ ရုပ္ရည္ေတြက ဘယ္သူ ဘယ္၀ါဆိုတာ မသတ္မွတ္မသိရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕က ထက္လွေသာ သူ႕ေျခသည္းလက္သည္းေတြရဲ႕ ထိုးခြဲထားျခင္း ဆူးေတာင္ပါေသာ သူ႕အျမီးၾကီးနဲ႕ ရိုက္ခတ္ထားျခင္း သန္မာလွေသာ သူ႕ေမးရိုးၾကီးမ်ားျဖင့္ ကိုက္ျဖဲ ထားျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနၾကသည္ဗ်ာ။ မွတ္မိသိရွိႏိုင္ေသာ အေလာင္းမ်ားၾကားေလွ်ာက္ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ မိဘမ်ားကိုေတြ႕ေအာင္ မရွာေဖြႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေျမျပင္ေပၚက ေဖြးေနေသာ ႏွင္းခဲထုၾကီးဟာ ေဆြးေဆြးနီခဲ့ျပီ။ ျပီးေတာ့ ေကာင္ကင္ၾကီးဟာလည္း အနီေရာင္ကိုေျပာင္းေနသလိုျမင္ရပါတယ္။ သြားျပီ ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာ တုန္ခါယိမ္းယိုင္ခဲ့ျပီေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒိေနရာကေန ထြက္ခြာခဲ့တယ္…..ဒီကမၻာၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းေပါ့…… ဒီေတာင္ၾကားရြာေလးထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း…။

အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ ေမ့ေဖ်ာက္ လို႕မရေသးပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက အသက္၁၀ ႏွစ္၀န္းက်င္ရွိခဲ့ျပီး အခုအခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္လာခဲ့ရတာ အသက္ ၂၇ႏွစ္ရွိပါျပီ။ မူလူဘူတရြာရဲ႕အျပင္ဘက္ မိဘေတြအေမြေပးခဲ့တဲ့အိမ္ၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေနထိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြေသဆံုးခဲ့ျပီး ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ ေတာင္ၾကားရြာ ေလးထဲမွာ သရဲ မွင္စာေတြထၾကြ ေသာင္းၾကမ္းလာတာေၾကာင့္ အေျခခ်ေနထိုင္သူအသစ္ေတြ မလာေရာက္ၾက ပါဘူး။ လူသားေတြ ေနထိုင္ျပဳျပင္ျခင္းမရွိ ေတာ့တာေၾကာင့္ ရြာၾကီးဟာ သုႆာန္တစ္စျပင္လိုကိုျဖစ္ေနေတာ့ တာပါပဲ။ သရဲ မွင္စာေတြ ေန႕စဥ္ ကြယ္ေပ်ာက္ ကၽြတ္လြတ္တယ္ဆိုဦး ေလ်ာ့သြားမွန္းမသိေအာင္ကိုမ်ားေနပါ ေသးတယ္။ ဘာေၾကာင့္ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ရန္လာ မရွာေတာ့တာလည္း မသိဘူးဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ္ရြာအျပင္ မွာေနေနတာ ရွိေနတာသူသိေလာက္တယ္ေလ။ ေတာင္ၾကားလမ္း ေလးရဲ႕အလြန္အျပင္ေလာကမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိေတာ့ဘူး အဆက္ျပတ္ေနတာၾကာလွပါျပီ။ လူသားေတြ ဘယ္ကေနလာၾက တယ္ျပီးေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာေနထိုင္ၾကတယ္ဆိုတာ သိလည္းမသိဘူး သူတုိ႔ေနထိုင္ရာ ေဒသေတြဆီကိုလည္း မသြားခဲ့စဖူးဘူး။ ေမြးစအရြယ္ကတည္းက အရြယ္ေရာက္သည္အထိ ဒီေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ ေနထိုင္ အသက္ရွင္ခဲ့တာပါ။ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကေတာ့ အရပ္ေဒသကိုစြန္႕ခြာျပီး ခပ္ေ၀းေ၀းကို ကၽြန္ေတာ္ထြက္ သြားေစခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က ကၽြန္ေတာ့္ကိုေၾကာက္ၾကတယ္ သူတို႕ထက္ကၽြန္ေတာ္က အမ်ားၾကီး သန္မာတာ ကိုးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ၾကိမ္ သူတို႕တိုက္ခိုက္တာ အားေပ်ာ့ေနတဲ့ သူတို႕ဦးေရ ၅၀ေလာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ သတ္ပစ္ လိုက္ေတာ့ အေ၀းကိုေျပးေရာ။

ေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္ရကတည္းက အစားအစာအတြက္ တိရစၧာန္ေလးေတြကို အမဲလိုက္ ျခင္းျဖင့္ ရွင္သန္ခဲ့ရသလို တစ္ခုတည္းေသာ တစ္ရက္ေသာကာလမွာ ျပည့္စံုလာမယ့္ အိပ္မက္ကို အခ်ိန္ရတိုင္းျဖည့္ဆည္း ၾကည့္မိတယ္။

မၾကာခဏဆိုသလိုပဲ ရြာေဟာင္းေနရာေလးကို အလည္အပတ္သေဘာလွည့္လည္မိတိုင္း အၾကီးအက်ယ္ ဂယက္ရိုက္ခတ္ ခဲ့ေသာ ေန႕..အဲ့ဒီေန႕ေလးမွာ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ျပန္ျပန္အမွတ္ရမိေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မေမ့ႏိုင္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ ေမ့လည္းမေမ့ခ်င္ခဲ့ဘူး။ အခုအခ်ိန္အထိ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ရတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ ေနထိုင္ရာရြာကေလးကို ပ်က္စီးေစခဲ့တဲ့ Garfereas ကို သတ္ျဖတ္ဖို႕ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕ပဲဗ်။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြကလည္း ရြာေဟာင္းေလးနဲ႕ ခပ္ခြာခြာ သိပ္မေနၾကပါဘူး။ ရြာေဟာင္းေလးက မႏွစ္ျမိဳ႕စရာေကာင္းျပီး ပ်က္စီးေနတာဆိုေတာ့ နဂါးၾကီးက ဂရုစိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး လံုျခံဳစိတ္ခ်တဲ့ေနရာလုိ႕ သူတို႕ထင္ပံုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ဒီေနရာဟာ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရ တယ္ဆိုဦး ေနထိုင္ခ်င္စိတ္လံုး၀မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ကြဲျပားျခားနားေသာ ခံစားမႈေတြကို တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလို ခံစားရေစတတ္လြန္းလို႕ပါ။ အမွတ္ရစရာေကာင္းေသာ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ၊ ဆိုးရြား ျပီး ေမ့ပစ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ အမ်က္ေဒါသ…..ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ နာက်င္ ၀မ္းနည္းရမႈေတြ အို….ေျပာရရင္အမ်ား ၾကီးပါပဲ။

ရြာၾကီးက တကယ္တန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အတိတ္ကာလတစ္ခုနဲ႕အျမဲဆက္စပ္ေပးသလိုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ေျခာက္ျခား တဲ့စိတ္ကိုလည္း ခံစားရေစျပန္ပါတယ္။ ရွိေသးတယ္….ရင္ဘတ္ထဲက တဆစ္ဆစ္ျဖစ္ေအာင္ခံစား ရေစတဲ့ အရာ၀တၳဳ ပစၥည္းတစ္ခု။ ထြားၾကိဳင္းလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႕စာရင္ ေသးငယ္သြားတယ္လို႕ထင္ ရေပမယ့္ လက္ဖ်ံနားမွ ကပ္ျပီးကိုင္ကာ ဘယ္ညာေျပာင္းကစားရင္း ရန္သူေတြကိုတိုက္ခိုက္လုိ႕ရေသးတဲ့ အေဖ ေပးခဲ့ေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္ေခ်ာင္း။ ဒီဓားေျမွာင္က နဂါးၾကီးနဲ႕ပက္ပင္းေတြ႕စဥ္က အသံုးမျပဳလိုက္ရေပ မယ့္ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကို ထြက္ေျပးႏိုင္ေစခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အသက္ မေသခင္ထိေတာ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ဦးမွာပါေလ။

ဒါပါပဲ ဒီေန႕အထိ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုအသက္ရွင္ေနထိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစု ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အသတ္ခံခဲ့ရေသာေနရာျဖစ္တဲ့ ေတာင္ၾကားရြာေလးမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ခဲ့ျခင္း။ လူအမ်ားစု အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကြင္းျပင္ေနရာကို ေကာင္းေကာင္းျမင္ႏိုင္တဲ့ ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုရွိ အိမ္ တစ္အိမ္ရဲ႕ ေရွ႕သစ္ျမစ္ဆံုေပၚ ကၽြန္ေတာ္အျမဲ ထိုင္ျပီး ေငးေနေလ့ရွိတယ္။ အခုေတာ့ ေနလံုးၾကီးလဲ အေနာက္ေဂၚယာကၽြန္းဆီ ယြန္းျပီဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္တန္ျပီျဖစ္ ေၾကာင္း အခ်က္ျပ ေမွာင္ရီျဖိဳးျဖ ျမင္ကြင္းေတြက သတိေပးလာျပီ။ ထိုင္ေနရာကေန မတ္တပ္အထ ေနာက္ျပန္လွည့္ လိုက္ခ်ိန္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ တကယ္ တကယ့္ကို ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရျပန္ပါတယ္။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြထဲက တိုက္ရဲခိုက္ရဲတဲ့ သူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို၀န္းရံျပီးရပ္ေနၾကတာကိုေတြ႕လိုက္ရလို႕ပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ ၀င္လာ ေလ့မရွိတဲ့ ရြာတြင္းဧရိယာတစ္၀ိုက္ကို သူတို႕ဘယ္လိုမ်ား ခ်ဥ္းကပ္လာၾကပါလိမ့္။ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ျငိမ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွိရာဆီ သူတို႕ကိုင္ဆြဲထားတဲ့လက္နက္ေတြန႕ဲ တိုက္ခိုက္ဖို႕ေျပးခ်လာၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခါးမွာ အသင့္ခ်ိတ္ ထားတဲ့ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုဆြဲထုတ္ကာကြယ္ရင္း ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ပစ္တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႕ကစတင္အလစ္ တိုက္ခိုက္ရင္ အႏိုင္ရမယ္လို႕ သူတို႕ေမွ်ာ္လင့္ထားေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ အသာစီးရလာပါတယ္။ ညာဘက္ျခမ္း ကေန အဆက္မျပတ္တိုက္ခိုက္လာၾကေပမယ့္ အေဖေပးထား တဲ့ လက္ေဆာင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အကာအကြယ္ေပးဆဲ။ တိုက္ပြဲက မၾကာခင္မွာပဲ အေျဖေပၚလာကာ မွင္စာထဲက တစ္ေကာင္က ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားပါေရာ။  လဲက်ေနတဲ့ ၀ိဥာဥ္ ေကာင္ရဲ႕ လွံတံကိုေကာက္ဆြဲျပီး ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားတဲ့ တစ္ေကာင္ကိုပစ္ထည့္လိုက္တာ ေက်ာေကာ့ျပီး ပစ္လဲက်သြား ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္၀န္းက်င္က ႏွင္းခဲျပင္ေတြေပၚ၀ယ္ လဲက်ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရန္သူေတြရဲ႕ ေသြးအမဲေရာင္ေတြေၾကာင့္ မဲနက္ေန ပါတယ္။ ဟိုသည္ၾကည့္ေနရင္းမွာ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီဆိုတာ သတိျပန္ကပ္မိတာေၾကာင့္ အိမ္ျပန္ဖို႕ ေနရာကေရြ႕ ရေရာ။ ဒီ မွင္စာေတြ သူတို႕ေနထိုင္ရာ၀န္းက်င္ကေန ကၽြန္ေတာ့္အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲ သူတို႕ျဖတ္လာၾက ၀င္လာၾကျပီ မၾကာခင္ ကၽြန္ေတာ္ ေနရာ အိမ္နဲ႕ ရြာပတ္၀န္းက်င္ကို သူတို႕ေျပးလႊားၾကေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကိုလည္းေရာက္ေရာ အိပ္ယာ ထဲတန္း၀င္ကာ အိပ္ေပ်ာ္ဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။

အဲ့ဒီည ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဟာလာဟင္းလင္း ကြင္းျပင္ၾကီးထဲမွာျမင္ရတယ္။ ေျမျပင္ၾကီးက ႏွင္းေတြဖုံးလႊမ္းေန တာေၾကာင့္ အျဖဴေရာင္ျဖစ္ေနျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကေတာ့ အျပာေရာင္သန္းလုိ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေနာက္နားစီမွာေတာ့ လူတစ္စုရပ္ေနၾကတယ္။ ခန္႕မွန္းေျခ လူဦးေရ တစ္ရာနီးပါးေလာက္ရွိမယ္။ သူတို႕ရွိရာဘက္ကို ကၽြန္ေတာ္လွည့္လိုက္ျပီး ဒီေနရာက ဘယ္ေနရာလဲေမးဖို႕ေျခလွမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္ၾကီးဟာ ရုတ္တရက္ အနီေရာင္ေျပာင္းသြားရင္း ေနလံုးၾကီးကလည္း ေမွာင္က်သြားခဲ့ပါတယ္။ လူေတြၾကည့္ရတာ အသည္းအသန္ေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကကာ ဘာျဖစ္ေနတာ လည္း ဘာေၾကာင့္လဲ က်ီးက်န္းေတာင္းေမွာက္ရွာေနၾကေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ ျမင္လို႕မရတဲ့ အားအင္တစ္ခုဟာ သူတို႕ကို ေလနီၾကမ္းနဲ႕ ဆြဲေမႊ႕သည့္အလား လြင့္စင္ကုန္ျပီး နာက်င္မႈေၾကာင့္ ေအာ္ဟစ္သံေတြၾကားလိုက္ရကာ သူတို႕အသတ္ခံ လိုက္ ရပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ လူေတြအားလံုးေျမျပင္ေပၚ လဲက်ေနကာ သူတို႕ကိုယ္ေပၚကထြက္ေသာေသြးေတြဟာလဲ ေဆြးေဆြးနီေနသည့္အျပင္ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္၀င္သက္ကိုရွဴရႈိက္ေနၾကရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေရြးသားမွ မေရႊ႕မလႈပ္ရွားမိ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို မျမင္ဘူးခဲ့ ဒါမွမဟုတ္ ျမင္ခဲ့ဖူးသလား မသိေတာ့။ အာ....ရုတ္တရက္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၇ႏွစ္က ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရတာကို သတိရပါတယ္။

‘မင္း……သူတို႕ကိုသြားျပီး မကူညီေတာ့ဘူးလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ပါးဆီက အသံတစ္သံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ မျမင္မိ။ ‘မင္း သူတို႕ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသမွာကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနဦး မွာလားကြ’ ခဏေနကအသံကို ကၽြန္ေတာ့္အထက္ဖက္ဆီကၾကားရျပန္တယ္။ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္သူစကားေျပာေနသလဲဆိုတာ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas သူပဲ…သူ။ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုၾကည့္ျပီး သူရယ္ေမာ ေနျပီ။

‘ကဲ….ငါ့ကိုသတ္မယ့္လူဆိုလို႕ မင္းတစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တာေပါ့ ဟုတ္လား’ သူက ရယ္ဟဟနဲ႕ေျပာတယ္။ ‘မင္း ငါ့ကို စျပီးတိုက္ခိုက္တာနဲ႕ ေသသြားႏိုင္တယ္ေနာ္’ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္မတ္မတ္ထရပ္ပစ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခိုက္အတန္႕ေလးမွာပဲ Garfereas က ရွည္လ်ားခၽြန္ထက္လွေသာ အမွီးၾကီးကို လႊဲထည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္၀ရွိရာကို ဦးတည္တိုက္ခိုက္ပါရဲ႕။

‘အား……’  ေခၽြးေစးေတြျပန္ျပီး ညသန္းေခါင္ခ်ိန္မွာ ႏိုးထလာရပါတယ္။ အိပ္မက္ အိပ္မက္တစ္ခုမွ်သာျဖစ္မွာ။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕ တကယ္ၾကီး ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို ေမာပန္းခံစားေနရသလို နဂါးအျမီးနဲ႕ ထိခိုက္မိတဲ့ေနရာကလည္း တကယ္ကို နာက်င္မိပါတယ္။  ဒါဟာ သာမန္ အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုမဟုတ္ဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ရမယ္။ အိပ္ရာေပၚက ထရပ္လိုက္ကာ ျပဴတင္းေပါက္ ဆီသြား အျပင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မၾကာခင္ မိုးေသာက္ေတာ့မယ့္ ေရာင္နီသန္း ေနျပီဆိုတာျမင္ရပါတယ္။ ဓားေျမွာင္တိုကို ခါးမွာခ်ိတ္၊ ဓားရွည္ေကာင္းေကာင္းကို ေက်ာမွာလြယ္၊ ေလးနဲ႕ျမွားဘူးကိုလည္း ပခံုးတစ္ဖက္မွာခ်ိတ္၊ လွံတံ တစ္ေခ်ာင္းကိုဆြဲကိုင္ကာ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းအလြန္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ တယ္။ Garfereas ေနထိုင္ရာ ေတာင္ကုန္းေပါ့။ ဆံုးျဖတ္ျပီးရင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႕အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္မွာမရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စလွမ္းျပီ။ မွင္စာေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မတိုက္ခိုက္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ သံုးရက္ခရီးေလာက္ႏွင္ရမယ္။ ေတာေတာင္ တစ္၀ိုက္ သားေကာင္ေတြရွိေန တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ စားနပ္ရိကၡာေတြ မယူသြားေတာ့ဘူး။

အဦးဆံုးေနရက္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္ပဲျဖတ္သန္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ သရဲတေစၧမွင္စာ တစ္ေကာင္တေလမွ မေတြ႕ ခဲ့ရပါဘူး။ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ခပ္ေျဖးေျဖးတက္လွန္းလို႕ ခ်ိဳးအေကြ႕မွာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခုေတြ႕ေတာ့ ခဏရပ္ျပီး ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လွပတဲ့ ရွဴခင္းကိုေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ ဂူထဲမွာ အႏၱရာယ္ရွိမရွိ စစ္ေဆးျပီးေနာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့လိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ ႏိုးထလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဂူထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္မဟုတ္ဘူးဆို တာ သတိျပဳမိပါရဲ႕။ ဂူအ၀င္၀နားမွာ စစ္သည္ပံုစံ သရဲသံုးေကာင္ဟာ မတ္တပ္ မတ္တပ္နဲ႕ ေဖြးကနဲေဖြးကနဲ ႏွင္းမုန္တိုင္း က်ေနေသာ ဂူအျပင္ဘက္ကိုစူးစမ္းၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသာအယာေလးထရပ္လိုက္ကာ ဓားရွည္ကို အသာ အယာ အသင့္အေနအထားကိုင္တြယ္ျပီး သူတို႕ဆီကိုခ်ဥ္းကပ္သြားလိုက္ေရာ။ ပထမဆံုး သရဲတစ္ေကာင္ကို ခုတ္ပိုင္းဖို႕ ျပင္လိုက္တဲ့ခဏ အျခားေသာ သရဲတစ္ေကာင္က သတိျပဳမိသြားျပီး အျခားသူေတြကို သတိေပးေအာ္ဟစ္တယ္ဗ်။ ခုတ္မိစဲစဲ သရဲက ေဘးကိုခုန္ထြက္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၀ိုင္း၀န္းတိုက္ခိုက္ပါေတာ့တယ္။ တိုက္ပဲြက တိုေတာင္းေပမယ့္ ၾကမ္းတမ္းလွပါရဲ႕။ သရဲႏွစ္ေကာင္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္ေအာက္မွာ လဲျပိဳက်ကုန္တာ ျမန္ပါတယ္။ ကၽြမ္းက်င္မႈ ဓားေရး အစြမ္းတို႕ေၾကာင့္ ကိုယ့္ဖာသာ ဒဏ္ရာမရေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေကာင္ကေတာ့ ဂူအျပင္ကို ကမူးရူးထိုးထြက္ေျပးသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒဏ္ရာရလို႕မျဖစ္ပါဘူး Garfereas နဲ႕မေတြ႕ မတိုက္ခိုက္ေသးခင္ ကၽြန္ေတာ္ ဒဏ္ရာ ေၾကာင့္ အားနည္းသြားလို႕မျဖစ္ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္သယ္ေဆာင္လာေသာပစၥည္းေတြ လက္နက္ေတြအကုန္ ေကာက္သိမ္းလိုက္ကာ အျပင္ကိုထြက္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ့ တစ္ခ်ိန္လံုး ႏွင္းမုန္တိုင္းက မၾကဲေသးဘဲ က်နဆဲပါ။ တစ္နာရီေလာက္အၾကာမွာေတာ့ တေျဖးေျဖးပါးသြားျပီး ေနလံုးၾကီးဟာ ေတာင္ၾကားေတြထဲ ျပန္လည္ေတာက္ပလာပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သြားရာ လမ္းတေလွ်ာက္ ေတာင္ကုန္းေတြကို တက္ လမ္းေၾကာရွည္ေတြကို သြက္လိုက္ ေႏွးလိုက္ေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္နဲ႕ လာလိုက္တာ ရည္မွန္းထားတဲ့ ေတာင္ေပၚမေရာက္ခင္ ၾကားတစ္ေကြ႕အမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစီအစဥ္ေတြကို တစ္နည္း တစ္ဖံုေျပာင္းလဲသြားေစမယ့္ တစ္စံုတစ္ခုကိုေတြ႕ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas ရွိရာေတာင္ကုန္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္အခုရပ္ေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းႏွစ္ခုၾကားမွာ ေတာ္ေတာ့္ကိုၾကီးမားတဲ့ ၀ိဥာဥ္ေတြရဲ႕ စခန္းၾကီးတစ္ခုက အခိုင္အခန္႕ကိုရွိေနတာေလ။ ၀ိဥာဥ္ သရဲေတြ ဦးေရဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား တိုက္ခိုက္တ့ဲေနရာမွာ ပါ၀ါသိပ္မရွိတတ္ၾကတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သူတို႕ကိုသြား တိုက္ဖို႕ သူတို႕ရွိေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေပၚကိုတက္သြားရမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အျခားဘက္ကေန ေကြ႕၀ိုက္ျပီးမွ သြားလိုရာ ခရီးကို ျဖတ္သန္းသြားရမလား ဆံုးျဖတ္ရခက္ပါရဲ႕။

ကၽြန္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္စရာသိပ္မရွိတဲ့အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်ကာ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ မွင္စာေတြသရဲေတြ စခန္းခ်ေနတဲ့ေတာင္ကုန္းရွိရာကို ဦးတည္ေလွ်ာက္သြား လိုက္ပါေရာ။ လမ္းခရီးတစ္၀က္ေလာက္အေရာက္ သူတို႕စခန္းကိုေစာင့္ၾကပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္က သတိထားမိသြားပံု ေပၚတယ္။ ၇ေယာက္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို ေျပးလာၾကျပီး လက္နက္ေတြဆြဲထုတ္ကာ တိုက္ခိုက္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ မေရာက္ ခင္မွာပဲ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားခ်က္နဲ႕အတူလဲက်သြားပါတယ္။ ေနာက္က်န္တဲ့သူေတြဟာလည္း ေလေပြေမႊ႕သလို တိုက္ခိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္မ်ားေအာက္မွာ လဲက်ကုန္ပါတယ္။ အျခားေသာ စခန္းက ၀ိဥာဥ္ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕တိုက္ခိုက္မႈကို သတိထားမိပံုမေပၚဘူးဗ်။ ရုတ္တရက္ ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုက္ခိုက္ခဲ့တဲ့ ၇ေယာက္လံုး ေျမျပင္ေပၚမွာလဲေနတာမဟုတ္ဘူး ၆ေယာက္ပဲေျမျပင္ေပၚမွာရွိေနတာကိုေတြ႕ရတယ္။ စခန္းရွိရာကိုၾကည့္ လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာ ၀ိဥာဥ္က စခန္းရွိရာကို ဦးတည္ေျပးလႊားေနတာကိုျမင္ရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားနဲ႕လွမ္းပစ္လို႕ ရမယ့္အကြာအေ၀းထက္ေ၀းသြာျပီဆိုေတာ့ ေက်ာမွာလြယ္ထားတဲ့ ဓားရွည္ကိုဆြဲထုတ္ျပီးအသင့္အေနအထားနဲ႕ခပ္ေျဖးေျဖး ေလွ်ာက္သြားလုိက္ပါတယ္။
ခဏျခင္းမွာပဲ ရာခ်ီေလာက္မယ့္ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာဘက္ကို လႈိင္းလံုးၾကီးသဖြယ္လွိမ့္ခ်လာတာ ကိုေတြ႕ ရတာေၾကာင့္ သူတို႕နဲ႕ေ၀းရာကို ျမန္ႏိုင္သမွ်ေျခကုန္သုတ္ေျပးရပါေတာ့တယ္။ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ကိုေျပး လိုက္လာၾကေပမဲ့ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူတို႕စခန္းရွိရာကိုျပန္လွည့္သြားၾကပါေရာ။ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမွာေပါ့ ႏို႕မို႕ဆိုရင္ ေသေျပးရွင္ေျပးအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေျပးေနရဦးမွာ။

အမွတ္မထင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးက ခဏဆိုေပမယ့္ ေျပးလိုက္ရတာ ေမာေၾကာပါပဲ။ အခု ေတာင္ၾကားေဒသၾကီးရဲ႕ အေရွ႕ ဘက္ ျခမ္းကိုေရာက္လာျပီ။ တျဖည္းျဖည္း အေမွာင္ထုဖံုးလႊမ္းလာျပီးေနာက္ ရာသီဥတုက ေအးေအးလာလိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္အေရာင္မွာေတာ့ ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြ တဖြဲဖြဲေကာင္းကင္ေပၚကေန ခုန္ဆင္းေနၾကေရာ။ သမင္တစ္ေကာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ပစ္သတ္လိုက္တယ္ အစားအစာအတြက္ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ ရည္မွန္းမိရာ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းေရွ႕ဆက္သြားလိုက္တာ နာရီအေတာ္ၾကာၾကာသြားျပီးေနာက္မွာေတာ့ အပင္ၾကီးၾကီးမားမားမရွိသည့္ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးရဲ႕ တစ္ဖက္မွာေတာ့ Garfereas ရဲ႕ေတာင္ကုန္းၾကီး ကိုျမင္ခဲ့ရတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ကြင္းၾကီးကို ျဖတ္သန္းျပီးေလွ်ာက္ဖို႕ ဘာမွအခ်ိန္ဆြဲေနစရာမလိုဘူး စတင္ျဖတ္သန္းျပီး၀င္ လိုက္တယ္။ အဆံုးထိေရာက္ဖို႕ ႏွစ္ခ်ီမလားထင္ရတဲ့ က်ယ္ေျပာမႈနဲ႕အတူ ေတာင္ကုန္းၾကီးကလည္း အေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ လို႕ထင္ရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ နာရီနည္းနည္းေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ေတာင္ကုန္းၾကီးရဲ႕ အစပ္ကိုေျခခ်မိ ပါျပီ။

ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာဆီက ေနလံုးၾကီးကလည္း တျဖည္းျဖည္း ေကာင္းကင္ကေန ေလ်ာက်သြားတာ မိုးကုတ္ စက္၀ိုင္းထဲ ပုန္း၀င္ေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္ေသးေသးဂူတစ္ခုကို ရွာေဖြလိုက္ျပီး ညအိပ္စက္ဖို႕ ေရြးခ်ယ္ လိုက္ပါတယ္။
ရက္မ်ားစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရေသာ ေန႕ရက္ေတြရဲ႕ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ႏိုးထလာခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ေစာင့္စားခဲ့ရေသာေနရာ Garfereas ကို ျပန္လည္တုန္႕ျပန္ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕အတြက္ ျဖစ္ပ်က္လာေတာ့မယ့္ ေဒသအမွန္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္စက္ခဲ့ေသာ ဂူေလးရဲ႕အျပင္ကို လွမ္းထြက္လိုက္တယ္။ ရာသီဥတုက ၾကည္လင္သာယာ ေနတာမ်ား တကယ့္ စိမ္းလန္းေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ ျပည့္စံုလြန္းေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ကုန္း ထိပ္ဖက္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီေနရာမွာ တစ္ခုခုရွိေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနသလိုပဲ။ ဒီမေကာင္းဆိုးရြား ေကာင္ၾကီးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုဖို႕ ဆုေတာင္းခဲ့ရတာ အခုေတာ့ နီးကပ္လာျပီ။ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ေသာ ခရီးတစ္၀က္၊ ေတာင္လွမ္းခဲ့ေသာ ေတာင္ တက္လမ္း တစ္၀က္ကို ဆက္တက္ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္စတင္လိုက္တယ္။

လမ္းတစ္ဆစ္ခ်ိဳးအေရာက္ အေတာ္ဆိုးရြားေသာအျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳဆံုခဲ့ရပါတယ္။ လမ္းသြယ္ေလးတစ္ခုက ေနခ်ိဳးအေကြ႕ ေျခေခ်ာ္ျပီး ေလ်ာက်သြားေရာ။ ေက်ာက္သားေတြက ေျခကုတ္မိစရာမရွိေခ်ာေနတာေၾကာင့္ အစြန္အဖ်ားက လက္ကုတ္စရာ တစ္ခုကိုအားျပဳျပီး ေရွ႕ဆက္ေလ်ာမက်သြားေအာင္ ၾကိဳးစားလိုက္ရာက ပခုံးတစ္ဖက္က ေလးနဲ႕ျမွားဘူး ကေတာ့ ေအာက္ကိုက်သြားပါတယ္။ ဆင္းျပီးေကာက္ဖို႕ကလည္း တင္ေနတဲ့ေနရာကေန ေျမျပင္ကိုျပန္ဆင္းဖို႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္လွမ္းတာေၾကာင့္ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရပါျပီ။ Garfereas ကို ဓားရွည္တစ္လက္၊ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္လက္၊ လွံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တိုက္ခိုက္ဖို႕ဆံုးျဖတ္ပစ္တယ္ဗ်။ အေပၚဘက္နားေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၾကီးမားလွတဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္ ၾကီး ႏွစ္ခုၾကားမွာ လမ္းၾကားေလးတစ္ခု က ေက်ာက္ဂူတစ္ခုရွိရာကို သြားဖို႕ျပဆိုေနတယ္။ ေျမျပင္ေပၚ ေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပီးတက္လွမ္းကာ Garfereas ကိုသတ္ဖို႕ ခပ္သြက္သြက္ၾကိဳးစားလိုက္ပါရဲ႕။ ေတာင္ကုန္းထိပ္ကိုေရာက္ ဖို႕သိပ္မသြား လိုက္ရပါဘူး ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ေသာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခု….ဟိုဟိုသည္သည္မွာ အရိုးက်ေနေသာ တိရစၧာန္ေတြ နဲ႕ အရာရာ ကိုအေပၚစီးကေနျမင္ႏိုင္ေသာေနရာၾကီးကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြဟာ ပံုမွန္ထက္ ႏွစ္ဆပိုခုန္စျပဳလာပါျပီ။ တစ္ေနရာရာမွာ Garfereas ၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို လွဲေလ်ာင္းေစာင့္ဆိုင္းေနသလားပဲ။ ခပ္ရြယ္ရြယ္ ေက်ာက္တံုးေလာက္ကေတာ့ အသာျပတ္သြားႏိုင္ေအာင္ ခုတ္လို႕ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ဓားရွည္ကို အသာထုတ္ထားလိုက္တယ္ ရုတ္တရက္ တေနရာရာက သူထြက္ေပၚလာရင္ အသင့္တိုက္ ခိုက္ႏိုင္ေအာင္လို႕ေပါ့။ ဂူ၀ၾကီးနဲ႕ တေျဖးေျဖးနီးလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခသံမ်ားေၾကာင့္လား တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ ေၾကာင့္ သတိျပဳမိလြယ္သြားတာလားမသိ ၀ပ္ေနရာကေန မတ္တပ္ထရပ္လာကာ အျပင္ကို ျပဴထြက္လာရင္း က်ယ္ေျပာလွ တဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႕ကားပစ္လိုက္တယ္။ ဟန္နဲ႕ မာန္ေၾကာင့္ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္သြားမလားထင္ေနပံုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျမင္ေတြ႕သြားတဲ့ခဏ စူးစမ္းခ်င္စိတ္ျပင္းျပစြာ အေမးစကားသံေတြ သူ႕ဆီကထြက္လာပါရဲ႕။

‘လူသား တစ္ေယာက္? လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ငါမျမင္ရတာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီပဲ။ မင္းက ဘယ္သူလဲ? ဘယ္လိုလုပ္ ငါ့ေတာင္ကုန္းေပၚတက္လာခဲ့တာလဲကြ? ငါ့ကိုလာသတ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္?’ သူနည္းနည္းေလးမွ ထိတ္လန္႕သြားပံု မေပၚဘူး။ သူ႕ေျပာစကားအရ လူသားမစားဘဲ တျခားအေကာင္ပေလာင္ေတြကိုပဲသူစားေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ေပ်ာ္စရာေပပဲ။

‘က်ဳပ္က က်ဳပ္ရြာအတြက္ ခင္ဗ်ားၾကီးကို လက္တုန္႕ျပန္မလို႕လာတာ။ ခင္ဗ်ားၾကီး က်ဳပ္တို႕တစ္ရြာလံုးကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေန႕ကို အခုထိ မေမ့ေသးဘူး’ သူေမးသမွ်ကို ကၽြန္ေတာ္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ပဲျပန္ေျဖလိုက္တယ္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈမရွိေၾကာင္းျပဆိုရာလည္း ေရာက္တာေပါ့။ ‘မင္းရဲ႕ ရြာ?’ သူ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ကိုရယ္ေမာေတာ့တာပါပဲ။

 ‘မင္းေျပာတာ ဒီေတာင္ၾကားေဒသ ေျမာက္ဘက္စြန္းက ရြာတစ္ရြာကိုဆိုလိုတာလား?’

‘ဟုတ္တယ္၊ က်ဳပ္ေျပာတာ အဲ့ဒီရြာပဲ’ သူ႕မ်က္ႏွာကိုတည့္တည့္ၾကည့္ျပီး ျပန္ေျဖပစ္လိုက္တယ္။ ထက္ျမက္လွေသာ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ကိုလည္း မသိမသာ အသင့္ကိုင္ထားလိုက္တယ္ မီတာ ၂၀ေလာက္သာ ေ၀းတဲ့ မားမားျဖစ္ေန ေသာ နဂါးၾကီးကို တိုက္ခိုက္ဖို႕။ သူ ဘာစကားမွမေျပာဘဲ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနျပီးေနာက္ ‘ဒါဆိုရင္ေတာ့ မင္း ေသသင့္ တာေပါ့’ လို႕ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကိုခြင္းကာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို အျမန္ဆံုးပ်ံသန္းလာပါေတာ့တယ္။ အေပၚကိုထိုးတက္သြားျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္အထက္ကေန ဆင္းခ်လာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို သူ လူေတြကို ဘယ္လိုသတ္သလဲ သတိရသြား တယ္။ လ်င္ျမန္တဲ့ အေတာင္ပံနဲ႕ ခၽြန္ျမလွေသာ သူ႕အျမီးရွည္ၾကီးကိုသံုးကာ  တုိက္ခိုက္ တာေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္တည့္ တည့္ကိုထိုးဆင္းလာတာေၾကာင့္ ေဘးကို ေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ ခုန္ထြက္ လိုက္တာ သူ႕ေလာက္အျမန္မခုန္ႏိုင္ ေတာ့ သူ႕အျမီးရဲ႕ရိုက္ခတ္မႈကို ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးနဲ႕ လက္ေမာင္းေတြ အျပင္းအထန္ ထိခတ္ခံလိုက္ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မဟန္ႏိုင္စြာ ဒူးေထာက္လဲက်သြားရပါေရာ။ ျပီးဆံုးသြားျပီလား? သူ႕ကိုသတ္ဖုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ မစြမ္းဘူး လား? လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ဘူး…..ကၽြန္ေတာ္လက္မခံႏိုင္ဘူး။ နာက်င္ေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ထရပ္လိုက္ တယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ ဓားရွည္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တာ့ မီတာအေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ ကမူစြန္းေလးတစ္ခုနား ေထာင္ရက္ သားေလးေရာက္ ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္နက္ေတြနဲ႕ သူ႕ကိုတိုက္ခိုက္လို႕ မရဘူး….အနီးကပ္ပ်ံသန္းတာမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ သူ႕အျမီးအားကိုး နဲ႕သာ ကၽြန္ေတာ့္ကို တိုက္ခိုက္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကာၾကာရပ္မေနႏိုင္ေလာက္ဘူး တစ္ခုခုလုပ္ဖို႕လိုေနျပီ။ Garfereas ကေတာ့ တဆံုးပ်ံသန္းသြားျပီး ေနာက္တစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႕ လွည့္လာေနျပီဗ်။ ေနာက္ေတာ့ မီတာ အနည္းငယ္ က ပြင့္ေနေသာ လႈိဏ္ေခါင္းငယ္ေလးတစ္ခုကို ေတြ႕ျမင္မိတယ္။ Garfereas အတြက္ ေသးငယ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေကာင္းေကာင္း ၀င္ဆံ့ႏိုင္တဲ့ေနရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျခလွမ္းအနည္းငယ္ကိုအစပ်ိဳးလိုက္တယ္။ သံုးမီတာေလာက္ေတာ့ တည့္ တည့္ေလွ်ာက္ရဦးမယ္။ နာက်င္လွတဲ့ ေသြးေတြအရမ္းထြက္ေနေသာ လက္အစံုေၾကာင့္ ခဏေတာ့ တုန္႕ဆိုင္းမိသြားတယ္။

‘ဟား…..ဟား….မင္းပုန္းဖို႕ေနရာ တစ္ေနရာမွမရွိဘူးကြ။ ဒီေတာင္ကုန္းတစ္ခုလံုးေနရာလပ္မက်န္ ငါသိတယ္’
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕စကားသံေၾကာင့္ နည္းနည္းတုန္႕ဆိုင္းမိေပမယ့္ ခုန္၀င္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကံေကာင္းတယ္ဆိုရမယ္ လႈိဏ္ေခါင္းေအာက္ေျခက ႏွင္းေတြနဲ႕ဖံုးလႊမ္းထားတာေၾကာင့္ ထိခိုက္မႈမရွိလိုက္ေပမယ့္ နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေမာင္းေတြ အတြက္ေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ပါ။

နာက်င္မႈဒဏ္က ဘယ္လိုမွ သည္းမခံႏိုင္စရာပါပဲ။ အိေထြးေနေသာ ႏွင္းေတြေပၚ၀ယ္ မေရႊ႕မေျပာင္းႏိုင္ဘဲ လွဲေလ်ာင္း ေနမိပါတယ္။ ‘မင္း အဲ့ဒီအထဲမွာ ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသရင္ေသ မေသလို႕အျပင္ထြက္လာတာနဲ႕ ငါကသတ္မွာပဲ’ Garfereas က လႈိဏ္ဂူ၀ကေန လွမ္းေအာ္ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေမွ်ာ္လင့္ေသာဆႏၵေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းေမွးမွိန္လာပါရဲ႕။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္သင့္သလဲ? အေပၚကိုျပန္တြယ္တက္ဖို႕ဆိုတာကလည္း နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေတြေၾကာင့္ ျပန္မတ္တပ္ ရပ္မိျပန္ေတာ့ လုပ္စရာဗလာ။ ေလးျမွားေတြလည္း မရွိေတာ့….လက္နက္ၾကီးဆိုလည္း အေ၀းမွာလြင့္က်ေနခဲ့ျပီ။

ဟိုသည္ ေတြးေနမိစဥ္ခဏ ေလေအးတစ္ခ်က္ေ၀့ကနဲတိုက္ခတ္လိုက္တာကိုခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ေတာင္ၾကားေလေတြ တိုက္ခတ္ေန တာကို ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ေက်ာဘက္ဆီကေန သိမိရတာေပါ့။ ဟုတ္တာေပါ့ ဒီလႈိဏ္ဂူငယ္ေလးမွာ အျခားေသာ ၀င္ေပါက္ ထြက္ေပါက္ရွိေနႏိုင္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အေပါက္ေလးကေန တြားသြားလိုက္ျပီးေနာက္ လမ္းအဆံုးမွာေတာ့ လႈိဏ္ဂူ အက်ယ္ၾကီးကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္ေျဖးေျဖးထရပ္လိုက္ကာ ျငိမ္သက္ရင္းခဏေတာ့ အနားယူမိရျပန္ေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ လႈိဏ္ေခါင္းအဆံုးကိုေရာက္လို႕ ထြက္ေပါက္ကိုေတြ႕တာေၾကာင့္ အျပင္ကို ခပ္ရြံ႕ရြံ႕ထြက္လိုက္တယ္။ ေတာင္ေၾကာရဲ႕ အလယ္ေလာက္ကိုေပါက္ထြက္ေနျပီး လမ္းဆံုကို မီတာအနည္းငယ္ေလာက္သာ ေ၀းကြာတယ္ဗ်။

‘ထြက္ေျပးဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ဖက္ကေန Garfereas အသံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ေနာက္လွည့္ ၾကည့္လိုက္စဥ္မွာေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီပ်ံသန္းလာျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္တိုက္ခိုက္ဖို႕သူဟန္ျပင္တယ္။ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ နံေဘးကို ေကာင္းေကာင္းခုန္ဆုတ္ႏုိင္လိုက္ေပမယ့္ ေျမျပင္ေပၚ ေျခအက်မွာေတာ့ ညာဘက္လက္ဆံုဆီက နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ ဒူးညြတ္က်သြားမလိုျဖစ္သြားေသးရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားတင္းကာ အေျပးေလး ေက်ာက္ေဆာင္ ေနာက္ကို ကြယ္လိုက္ပါတယ္။ ေက်ာက္ေဆာင္နား ဟိုသည္အေရႊ႕မွာ တစ္စံုတစ္ခုဟာ ေျမျပင္ေပၚကိုလဲက်သြားတယ္။ ေျမျပင္ေပၚမွာ အသာထိုင္ျပီး ျငိမ္ေနမိစဥ္မွာေတာ့ ၾကာရွည္မပုန္းႏိုင္ဘူးဆိုတာ သတိထားမိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးဆီက ယိုဆင္းေနတဲ့ ေသြးေၾကာင္းရွည္က ႏွင္းခဲေဖြးေဖြးမွာ စြပ္ေၾကာင္းလိုျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္မွာရွိတယ္ဆိုတာ Garfereas ကို တိတိက်က်ေျပာျပေနသလိုျဖစ္ေနတယ္ေလ။ ေက်ာက္ေဆာင္မွာ ခဏထိုင္ျပီးမွီေနေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ နားမွာ တုတ္ေခ်ာင္းတစ္ခုလိုလိုက ႏွင္းေတြဖုံးျပီးထူးျခားေနတယ္။ လက္နဲ႕စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သစ္ျမစ္တစ္ခု အဲ..သစ္ျမစ္ မဟုတ္ ဘယ္လိုအေခ်ာင္းအတံမ်ိဳးပါလိမ့္လို႕ စူးစမ္းၾကည့္တာ….ဒါ…ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ပဲ။ ပထမအၾကိမ္ ခုန္ဆုတ္တုန္းက လြင့္သြားတာကို မွတ္မိလိုက္တယ္။ ကၽြန္တာ္ အခ်ိန္ၾကာၾကာမစဥ္းစားႏုိင္ပါဘူး Garfereas က သူ႕ပါးစပ္ၾကီးကိုျဖဲျပီး ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကိုပ်ံသန္းလာေနျပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို တည့္တည့္ၾကီးလာေနတာ။

Garfereas ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာ ေဆာင္ဓားရွည္ခပ္ပါးပါးကိုလက္နဲ႕ကပ္ျပီးကိုင္ထားတာကို မျမင္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ညႊတ္က်မသြားေအာင္ မတ္မတ္ရပ္ ေဆာင္ဓားကို အရင္းကေန ေသခ်ာကိုင္ျပီး တိုက္ကြက္အသင့္ျပင္ ထားပါတယ္။ Garfereas ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႕ အနီးဆံုးကပ္ကာ ေတာင္ပံကိုခတ္ရင္း အမွီးကိုရမ္း လိုက္ခ်ိန္၀ယ္ သူ႕မ်က္လံုးေတြကို ႏွင္းခဲေတြဆုပ္ျပီး ပစ္ထည့္လိုက္တာ သူ ေခါင္းငဲ့ေစာင္းခ်ိန္ ျပန္လွည့္ခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္ေကာင္း အခြင့္ေကာင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ခုန္ျပီး သူ႕လည္မ်ိဳကို ဓားနဲ႕ထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီးဟာ နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ သူ႕ ပစ္မွတ္ကို မတိုက္ခိုက္ႏိုင္ေပမယ့္ ရုိက္ခတ္ေသာ သူ႕အေတာင္ပံႏွင့္ ေျခသည္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ ညာဘက္ ပခံုးကို အဖ်ားခတ္သြားပါေသးရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္မႈကို အားတင္းရင္း ယိမ္းယိုင္ကာ ခပ္ေ၀းေ၀းမလွည့္ႏိုင္ေသးတဲ့ နဂါးၾကီးကို ထပ္မံမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ပါတယ္။ လည္မ်ိဳထဲ တစ္၀က္နီးပါး၀င္ေနတဲ့ ဓားရွည္အရိုးကို ကၽြန္ေတာ္ ခုန္ျပီး ထပ္ကန္လိုက္တာနာက်င္မႈေၾကာင့္ သူ႕နံေဘးကိုအယိမ္း ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႕ ဓားအရိုးရုိက္မိကာ တဆံုး၀င္သြားျပီး သူ႕ႏွလံုးအိမ္ထဲ စိုက္၀င္သြားေရာ။

‘…………………’

နာက်င္ခံခက္စြာ အသားကုန္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာ အသံဟာ ေတာင္စဥ္အထပ္ထပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားသလားထင္ရေအာင္ ပဲ့တင္ထပ္ကုန္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္နဲ႕ အသက္ငင္တာေတြကို သူေနထိုင္ရာဂူနဲ႕ မနီးမေ၀း ႏွင္းခဲျပင္ေပၚ၀ယ္ ျပဳလုပ္သြားခဲ့ေသးတာပါ။ Garfereas ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး အဆံုးသတ္သြားပါျပီ။
အမွန္တကယ္ အမွန္တကယ္ၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္တစ္ခုက ျပီးေျမာက္သြားျပီလား။
ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးနာက်င္ကိုက္ခဲမႈေၾကာင့္ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းမွ တစ္လက္မေတာင္မေရြ႕ႏိုင္ခဲ့ပါ။ အသက္ရွဴဖို႕ လည္း သိပ္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ့္ကို ေနာက္ဆံုးအေျခအေနတစ္ခုစီေရာက္ခဲ့ပါျပီ။

ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္က ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြဟာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကထြက္ေသာေသြးေတြေၾကာင့္ အေရာင္ေျပာင္းကာ ေဆြးေဆြးနီေနေရာေလ။ ဟိုးငယ္စဥ္တုန္းကျမင္ခဲ့ရဖူးေသာ ေသြးေရာင္လႊမ္းသည့္ျမင္ကြင္းမ်ိဳးပါပဲ။ လႈပ္ရွားဖို႕မရေတာ့သည့္ ညာဘက္လက္ေမာင္း ဆီကိုငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခါးမွာခ်ိတ္ဆြဲထားစဲ အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

‘အေဖ…..ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ။ ႏွစ္မ်ားစြာက အေဖနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ’
ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဂုဏ္ယူတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ရည္မွန္းခ်က္ကိုျပဳလုပ္ဖို႕ ရွည္လ်ား ေနခဲ့ရတာ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲက ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ကြင္းကလူေတြ ခ်စ္သူခင္သူမုန္းသူပါမက်န္ အကုန္လံုးကို ဆြဲေခၚသြားတဲ့သူကို ကၽြန္ေတာ္ေျခမႈန္းႏိုင္ ကလဲ့စားေျခႏိုင္ခဲ့ျပီ။ အခုေတာ့ အရာအားလံုး အဆံုးသတ္ျပည့္စံုျပီ။

ေသျခင္းတရားဟာ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာသလို ကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ အသက္ရွင္သန္ဖို႕ မိနစ္ အနည္းငယ္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ဆိုတာ။ ဒါေပမဲ့ ေသဖို႕ကၽြန္ေတာ္လံုး၀မေၾကာက္ဘူး။ ေသမင္းက ေသျခင္းတရားဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္ေၾကာင္း ျပသေပးခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၇ႏွစ္ကတည္းကဆိုေတာ့ လံုေလာက္ေနပါျပီ။
အခ်ိန္က်ျပီ….ေလာကၾကီးကထြက္ခြာသြားဖို႕အခ်ိန္ေရာက္ျပီ။

ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္ခက္ခဲလွေသာ ေနာက္ဆံုး၀င္သက္ထြက္သက္ကို ရွဴရႈိက္လိုက္ပါတယ္။ အရာအားလံုး တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါး ေပ်ာက္ကြယ္မသြားခင္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာပဲအေမးထုတ္လိုက္တယ္။

‘ဘ၀တစ္ခုမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ေနခဲ့ျခင္း ရလဒ္ကို မင္းေက်နပ္ရဲ႕လား?’

အခုေတာ့ ဒီေမးခြန္းရဲ႕အေျဖကို ေက်ေက်နပ္နပ္ေျဖႏိုင္ပါျပီ။

‘ဟုတ္ကဲ့….သိပ္ေက်နပ္ပါတယ္….’

~ Alex Aung (26 September 2014)

**Reference: Alone In the Valley - RcaH

Tuesday, March 21, 2017

Fucked My Bitch Brother – In – Law


(100 % Fiction!!!)

Ohh… ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ ေယာက္ဖျဖစ္သူနဲ႕ ပထမဆံုးအၾကိမ္ လိင္ကိစၥပတ္သက္ခဲ့မိျပီးေနာက္မွာ အရင္က ကိစၥေလးေတြ ကိုျပန္စဥ္းစားမိတယ္။ သူ႕ကို တစ္ေယာက္တည္း သီးသီးသန္႕သန္႕ေတြ႕ရဖို႕ ေခ်ာင္းေနတာကိုပဲ တစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္။ အဲဒီ တစ္ႏွစ္ အတြင္း ေျဖာင့္စင္းေတာင့္တင္းလွေသာ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္အတူစြဲမက္ဖြယ္အျပံဳးေတြကိုျမင္ေနရျပီးေနာက္ သူနဲ႕ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ပါက္သက္ဆက္ဆံရမယ့္အျဖစ္ကို မွန္းမွန္းျပီး ညစဥ္ေတြးေတာကာ -ီးေတာင္ရကာ ဇာတ္လမ္းအဆံုးသတ္သတ္သြားတာ ခဏ ခဏ။

တစ္ပါတ္တစ္ခါေလာက္ အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္ဖို႕အေၾကာင္းရွာကာ ကၽြန္ေတာ့္ေယာက္ဖရဲ႕အိမ္နားကို တခါေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္သြားမိဖို႕ ၾကိဳးစားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ညီမကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ႏွစ္ပါတ္တစ္ခါေလာက္လာျဖစ္ဖို႕အစီအစဥ္ခ်ျဖစ္ေအာင္လည္းၾကိဳးစား ရေသးတာပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲ့လူ သူ႕မိန္းမႏွင့္အတူ ဘယ္ေတာ့မွ လိုက္မလာပါဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ညီမ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းကို လာခဲ့ တာနဲ႕ အခန္းကအေၾကာင္းတစ္ခုခုနဲ႕ထြက္ခြာဖို႕ အစီအစဥ္ဆြဲထားခဲ့ရတာေပ့ါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ညီမလည္း အိမ္ကိုလာခဲ့ေရာ တစ္ပါတ္ တစ္ခါေလာက္ ကၽြန္ေတာ္အျပင္ထြက္ျပီး အခုအခန္းထက္ေနလို႕အဆင္ေျပမယ့္ေနရာကိုရွာမယ္ဆိုတာ သူမသိေနျပီ။ ကၽြန္ေတာ္သူမကို ေျပာထားဖူးတာက ဟိုတယ္အခန္းတစ္ခုခု တစ္ပါတ္ေလာက္ေနဖို႕ ရွာရဦးမယ္ ကၽြန္ေတာ့္အလုပ္နဲ႕ အဆင္ေခ်ာမယ့္ေနရာေပါ့ေနာ္။ “အင္း…ေယာက္်ားေရ….ကိုၾကီးအခန္းမွာ ခဏေလာက္လာေနေပးျပီး ကူညီလိုက္ပါဦး” တဲ့ သူမကလည္း အိမ္ကိုပစ္ထားလို႕ မရဆို ေတာ့။ တစ္ပါတ္တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းမွာေနျပီး သူအလုပ္သြားရမွာေပါ့ေလ။ ဘာမွေတာ့ မေျပာရွာဘူး “အဆင္ေျပ ပါတယ္ကြာ”တဲ့ ျပန္ေျပာပါတယ္။

ဒီလို ရရွိလာတဲ့ အခြင့္အေရးကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္အစီအစဥ္ေတြခ်ရတာေပါ့ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ေယာက္ဖေလးနဲ႕ ခ်စ္ပြဲ ၀င္ႏိုင္ဖို႕ကိုေလ။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ သူမရွိဘူး။ Notes စာရြက္ေလးတစ္ခုမွာ “ညေနက်မွေတြ႕မယ္” ဆိုတဲ့ စာသားေလး ေရးျပီး White Board မွာကပ္ထားတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ စိတ္ထဲ၀ယ္ မနက္တိုင္းအလုပ္သြားရခ်ိန္ထက္ လန္းဆန္းတက္ၾကြ သြားသလို ခံစားရသား။

ညေနခင္း အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း သူျပန္မလာေသးဘူး။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕အိပ္ခန္းကို စစ္ေဆးၾကည့္ဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ အခန္းတံခါးကုိဖြင့္ အရင္ဆံုး ေရခ်ိဳးခန္းအတြင္းပိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္၀င္သြားလိုက္တယ္ သူ ဘာအတြင္းခံေဘာင္းဘီေတြ၊ condom ေတြ ၀တ္သလဲ အမႈိက္ပံုးထဲမွာ သံုးျပီးသားေတြရွိေနသလား? အ၀တ္ေလွ်ာ္ျခင္းထဲမွာ အတြင္းခံေတြေတြ႕ရမလား? ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ condom တစ္ခု Underwear တစ္ထည္ကိုမွ မေတြ႕ရ အားလံုး သန္႕ရွင္းသပ္ရပ္စြာရွိၾကေလသတည္း။

ဒီေတာ့ သူ႕အ၀တ္ဘီရိုအံဆြဲေတြကို Check up လုပ္ေတာ့ အံ့အားသင့္ဖြယ္ ပစၥည္းေတြေတြ႕ရသည္ေပါ့ေနာ္။ အျပာေရာင္ DVD ကား အခ်ိဳ႕၊ မဂၢဇင္းေတြ၊ ျပီးေတာ့ တစ္ခုလား ႏွစ္ခုလားမသိ ကြဲျပားတဲ့ပံုစံနဲ႕ Dildo ေတြကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အစီအရီျဖစ္ေနတဲ့ DVDေတြကို လက္ေခ်ာင္းေလးေတြႏွင့္ တို႕ထိၾကည့္ရင္း တစ္ခ်ပ္ကိုေရြးလိုက္ကာ သူ႕ Laptop ကိုသံုးကာ စဖြင့္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ Wow!! ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္၀န္းေတြ ျပဴးက်ယ္ ဆံပင္ေမႊးေတြေထာင္သြားသလားပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေယာက္ဖရဲ႕ လိင္ရုပ္ရွင္ကားေတြခ်ည္းပါပဲ။ အဲ…. တျခားတစ္ေယာက္က ဟိုဒင္းလုပ္ေနတာကို ပက္လက္ျငိမ္ခံေနတဲ့သူ….အိုး။ သူ႕မိန္းမက dildo ပါ ခါးပတ္ေဘာင္းဘီကို၀တ္ျပီးေဆာ္ ေနတာပဲ။

နားလည္သြားရျပီ…..သူ dildo ေတြႏွင့္ ကစားရတာၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူျဖစ္ေၾကာင္းကိုေပါ့။  အင္း…တစ္ေခြစာအားလံုး ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ျပီး ေနာက္ ဒီညအတြက္ ေယာက္ဖႏွင့္အတူ ဘယ္လိုအခ်ိန္ျဖဳန္းမလဲ အစီအစဥ္ဆြဲရပါတယ္။ သူ အိမ္ျပန္ မေရာက္ခင္ ဖြင့္ထားမိတဲ့ DVD ေခြကိုအျပီးၾကည့္၊ ယူၾကည့္ပစၥည္းေတြကို သူ႕ေနရာသူျပန္ထားျပီး ဧည့္ခန္းထဲက တီဗီမွာ ေဘာလံုးပြဲျပန္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။

 ၈နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္မွာ သူအိမ္ျပန္လာတယ္ဗ်။ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ဆက္ဆံေရးရွိတယ္ေျပာရမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္သူ အဆင္ေျပေျပ စကားလက္ဆံုက်ျပီးေနာက္ အျပင္ကိုထြက္ ညစာအတူစားၾကေရာ။ ျပီးေတာ့ ၁၀နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ အိမ္ကိုျပန္လာၾကတယ္။ အိမ္ကိုလည္းျပန္ေရာက္ေရာ သူ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ တန္း၀င္သြားကာ Tiger ႏွစ္ဘူးေလာက္ဆြဲလာျပီး တစ္ဘူးကို ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပးရင္း တီဗီ အတူၾကည့္ၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အပ်ိဳစင္ရဲ႕ မဂၤလာဦးညအေတြ႕အၾကံဳကို ဦးဆံုးခံစားဖူးတာ မဟုတ္ေပမဲ့ သူကေတာ့ သံုးၾကိမ္ေလာက္ ဇာတ္လမ္းဆံုးဖူးသတဲ့။ ခဏၾကာထိုင္ေနျပီးေနာက္ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေကာင္းေသာညပါလို႕ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ထထြက္ သြားတယ္။

အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာျပီးေနာက္ သူ႕အခန္းထဲက ေဟာက္သံတခ်ိဳ႕ၾကားလိုက္ရတယ္။ ဒီအခြင့္အေရးကို လက္လြတ္ခံလို႕ ဘယ္လိုျဖစ္ပါ့ မလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနရာကထျပီး သူ႕အိပ္ခန္းထဲ၀င္သြားလိုက္တယ္။ အိပ္ရာခင္းထူထူေပၚ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္ေန တာကိုေတြ႕ရပါေရာ။ ရင္ထဲက တထိတ္ထိတ္နဲ႕ သူ႕အိပ္ရာနားကို တိုးကပ္သြားရင္း ဘယ္ဘက္ခုတင္ေစာင္းမွာထိုင္ ေခါင္းအစ ေျခ အဆံုး ကၽြန္ေတာ္စျပီး တို႕ထိၾကည့္ပါတယ္ ဘယ္လိုမ်ားရွိမလဲေပါ့။ အဦးဆံုးေတာ့ သူႏိုးထလာဦးမွာ မဟုတ္တာကို ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရွည္လ်ားပူေႏြးလွတဲ့ လွ်ာၾကီးကို အထုတ္အသြင္းလုပ္ရင္ေတာင္ သူတုန္႕ျပန္မႈလုပ္ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး။

ခဏေတာ့ျငိမ္လိုက္ေသးတယ္ဗ်။ ျပီးမွ သူ႕ငပဲကိုအတြင္းခံေပၚကေန အသာအယာစျပီးပြတ္သပ္တာပါ။ ခပ္ပါးပါး သူ႕ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ေတာ့ over size သူ႕ငပဲၾကီးက ထိပ္အေရျပား တစ္၀က္တပ်က္ဖံုးလ်က္ေပၚလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့အ၀တ္ေတြ ကို မခၽြတ္မိေသးဘဲ သူ႕နံေဘးကိုလွဲခ်လိုက္ရင္း သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားဖူးဖူးေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းအစံုနဲ႕ တို႕ထိနမ္းစုပ္လိုက္တယ္။ အစေတာ့ ပါးစပ္ေလးဟလာတယ္….ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ အာခံတြင္းထဲထိ သူ႕လ်ာတစ္ခုလံုးျပန္လည္တိုး၀င္လာကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္နမ္းပါေရာ။ သူ႕ႏုိ႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ႏုႏုညံ့ညံ့ ပြတ္သပ္……သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ့္ငပဲနဲ႕ပဲ အသာပြတ္သပ္….လက္ေခ်ာင္းအခ်ိဳ႕ကို သူ႕ခေရ၀ထဲ အထုတ္အသြင္းလုပ္ အိုး…..good တယ္ဗ်ာ။ အားလံုးတျပိဳင္နက္တည္း ကၽြန္ေတာ္ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္လုပ္တဲ့ခဏ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက မိန္႕မူး မိန္းေမာသံက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ထြက္လာကာ သူ႕မိန္းမနာမည္ကို ေရရြတ္ရင္း အလိုက္သင့္စီးေမ်ာသဗ်။ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲတစ္ေခ်ာင္းလံုးကို စုပ္မႈတ္လိုက္တာ တျဖည္းျဖည္းထြားလာရင္း ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ပါးစပ္ထဲ ပူေႏြးတဲ့ အရည္ပ်စ္ေတြပန္းထည့္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ဘယ္ရမလဲ သူ႕သုက္ရည္ေတြျပည့္ေနတာကို ေထြးမထုတ္ဘဲ သႈ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ကၽြန္ေတာ္နမ္းလိုက္တယ္။ ႏွစ္ဦးသားလ်ာဖ်ား ေတြကို ခလုပ္တိုက္ၾကတာ ၅မိနစ္ထက္ပိုမယ္ဗ်။ ေနာက္ေတာ့ ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ျဖစ္စျပဳလာတဲ့ သူ႕ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ရဲဲျပီး တဆတ္ဆတ္ခါသည္အထိ ဖိဖိကိုက္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႕ခေရ၀ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲခပ္ထြားထြား ၀င္ဆံ့ႏိုင္ေလာက္သည္ထိ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ႏႈိက္ျပဳကာ လမ္းေၾကာင္းရွင္းလိုက္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္သမွ်သူႏုျပီဆိုေတာ့ သူ႕ေျခတံႏွစ္ဖက္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ပခံုးေတြေပၚတင္ တင္းမာျပီး မတ္ေထာင္ေနတဲ့ ညီဘြားကို သူ႕ခေရ၀ထဲ၀င္ဖို႕ လမ္းညႊန္လိုက္တယ္ေပါ့။ ဒုတိယအေနနဲ႕ သူ႕တင္ပါး ႏွစ္ဖက္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ဆီးစပ္ႏွင့္ကပ္သြားေအာင္ဆြဲယူလိုက္တယ္ တစ္၀က္ေလာက္အျပင္မွာက်န္ေနတဲ့ ညီဘြားကို သူ႕ခေရ၀ထဲ တဆံုးျမဳပ္သြားေအာင္ေပါ့။ ခပ္ေျဖးေျဖးေလးထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္အထုတ္အသြင္း ခပ္မွန္မွန္ေလး လုပ္ေပးလိုက္တယ္။
၁၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အဆံုးထိသြင္းသြင္းျပီး ေမႊေနလိုက္ အျပင္ထုတ္လိုက္ လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းက မိန္႕မူး ညည္းညဴသံေတြ က်ယ္ေလာင္သည္ထက္ က်ယ္လာျပီး “Fuck me baby….Fuck me baby” လို႕ငရဲပြက္သလိုေတာင္းဆိုလာ တဲ့အထိစြမ္းပါရဲ႕။ သိပ္ေတာ့ မထိန္းႏိုင္ခဲ့ပါဘူး ညွစ္အားေကာင္းတဲ့ သူ႕ၾကြက္သားမွ်င္ေတြၾကား ပူေႏြးတဲ့ သုက္ရည္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ပန္းထည့္ပစ္လိုက္တယ္ ခေရ၀ကလွ်ံက်လာတဲ့အထိ။ 

မ်က္၀န္းေတြမဖြင့္….သူ႕ငပဲမာလာေအာင္လုပ္ျပီး တက္စီးေနတဲ့သူဟာ သူ႕မိန္းမ လို႕ပဲေတြးထင္ေနမွာေသခ်ာပါရဲ႕။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ယံုၾကည္တာေပါ့ သူ႕ငပဲတုတ္တုတ္ကို ခြစီးဖို႕အဆင္ေျပေလာက္တယ္ဆိုတာ။
ပထမေတာ့ ေခ်ာဆီကို ကၽြန္ေတာ့္လက္ခလယ္မွာသုတ္ ခေရ၀ထဲကိုယ့္ဖာသာကို အထုတ္အသြင္း စက်င့္ရေသးတယ္။ 

ခုတင္ေဘးနား မွာအသင့္ယူထားျဖစ္တဲ့ သူ႕dildoကို ငွားတဲ့အေနနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ကို က်ယ္က်ယ္လာေအာင္ ဆက္ေလ့က်င့္ပါတယ္။ ဒါမွသူ႕ငပဲ တုတ္တုတ္ကို ခြဆီးတဲ့အခါ မနာမက်င္သြင္းလို႕ရမွာ။ သူ႕ငပဲကိုအသာကိုင္ ခပ္ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႕ စထိုင္ခ်ကာစ သူ႕လက္အစံုက ကၽြန္ေတာ့္ တင္သားဆိုင္ေတြကို ရုတ္တရက္ ဖမ္းကိုင္လိုက္တာေၾကာင့္ လန္႕သြားရေသးတယ္။ သူ႕ငပဲေလ်ာေလ်ာရွဴ၀င္ဖို႕ ထိန္းညွိ…. ခေရ၀ထဲ အထုတ္အသြင္းျဖည္းျဖည္းႏွဲ႕ထည့္တာကို အလိုလိုအလိုက္သင့္လုပ္ေဆာင္ျခင္းသာျဖစ္ရဲ႕….ဟူး။

ခပ္ဆဆႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ထသြင္းထုတ္လုပ္….သူက အလိုက္သင့္ေမ်ာျပီး ေဆာင့္ေဆာင့္သြင္း…..အိုး…ရင္ထဲဟာလိုက္ျပည့္လိုက္နဲ႕ မိနစ္ေတြအေတာ္ၾကာျပီးေနာက္ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ့္ခေရ၀ထဲတပ္လ်က္သား အိပ္ေမာက်သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ငပဲကို အသာခၽြတ္ရင္း သန္႕ရွင္းေရးစလုပ္ရေတာ့တာေပါ့ေနာ္။ သူ႕ခႏၶာ….သူ႕အိပ္ယာ….သက္ေသဘာမွ သူရွာမရေအာင္ အသပ္ရပ္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ဖံုးဖိပါတယ္ သူဘာမွမျဖစ္ခဲ့သလိုအေနအထားျဖစ္ေအာင္။ သူ႕ခေရ၀ကို ကၽြန္ေတာ္ ခပ္ဖြဖြသုတ္သင္ရွင္းလင္းစဥ္မေတာ့ ႏုညံ့တဲ့အေတြ႕ေၾကာင့္ စိတ္မထိန္းႏိုင္စြာ ျပန္မာေတာင့္လာေသာ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕ခေရ၀ထဲျပန္ျမွဳပ္ျပီး ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ေတာ့ဆိုတဲ့ပံုနဲ႕ ေဆာင့္ေဆာင့္သြင္းရင္းေနာက္တစ္ေလ်ာ့ အတြင္းထဲမွာပဲပန္းထည့္ပစ္မိပါတယ္။ ျပီးေတာ့…..ျပီးေတာ့မွ သူ႕ခေရ၀ကို အသန္႕ရွင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ျပန္လုပ္ အတြင္းခံကိုအသာျပန္၀တ္ေပးျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းဆီ တပ္ဆုတ္ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ခန္းထဲေလးလံတဲ့ ေျခလွမ္းမ်ားနဲ႕ျပန္အေရာက္ စိတ္ကူးထဲ၀ယ္ေတြးထင္မိတာက သူသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနရင္ ကၽြန္ေတာ့္ ကေလးမ်ားရဲ႕မိခင္ျဖစ္ေနေတာ့မွာလို႕။ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူက အဲ့လိုမဟုတ္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ထဲ၀ယ္ သူက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဇနီး ကၽြန္ေတာ္ကသူ႕ရဲ႕လင္အျဖစ္ အိပ္မက္ရံုသာ။

မနက္ခင္း မိုးလင္းလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀ယ္ နံနက္ခင္းေကာ္ဖီပြဲျပင္ဆင္ေနခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ တီရွပ္နဲ႕ 3/4thquarter ေဘာင္းဘီတို၀တ္ဆင္ထားကာ မဂၤလာနံနက္ခင္းပါလို႕ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သံႏွင့္အတူ သူ ၀င္လာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေထြးဖက္ တယ္ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ေပါ့။ သူ႕ၾကည့္ရတာ တကယ့္ကို အူျမဴး၀မ္းေျမာက္ေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာျဖစ္လို႕လဲေမးၾကည့္ေတာ့ သူက ေျပာျပပါရဲ႕ မေန႕ညက အိပ္မက္မက္တာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာဗ်ာတဲ့။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ခ်မ္းသာစရာဆို share ပါဦးလို႕ ႏႈိးေဆာ္လိုက္ေတာ့ သူက အိပ္မက္ထဲမွာ သူ႕ဇနီးအျပင္ တျခားအမ်ိဳးသမီးနဲ႕ပါ sex ကိစၥေကာင္းေကာင္းျဖစ္ေနခဲ့တာဆိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သက္ျပင္းေမာခ်မိရတာေပါ့။ အဲ့ဒီသူေတြက သူ႕မိန္းမမွမဟုတ္တာဘဲ။ သူ႕-ီးကို-ုပ္ …အင္းျပီးေတာ့ သူ႕ကိုခ် သူ႕ကိုျပန္ခ် ခိုင္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဆိုတာ သူသိမလာႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္။

ဟီး….ဒီအားသာခ်က္ကို အသံုးခ်ျပီး သူ႕ကိုတပါတ္လံုး -ိုးဖို႕အစီအစဥ္ဆြဲရပါတယ္။ ေန႕တိုင္းလိုလို ညေနခင္းအလုပ္ကျပန္လာတိုင္း သူ႕ကို ညေနစာအတြက္ အျပင္ကို ပထုတ္သြားသြားရင္း အိမ္ျပန္လာခ်ိန္ ယမကာတစ္ခုခု သူမွီ၀ဲဖို႕ ေသခ်ာေအာင္လုပ္ရတာပါ။ ဒါမွ ကၽြန္ေတာ့္စီမံခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္မွာ…..Love it!!!

Alex Aung (30 Jan 201)

Monday, March 20, 2017

အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံျခင္း၏ ဆိုးက်ိဳးမ်ား


အမ်ိဳးသားခ်င္းလိင္တူဆက္ဆံမွု၊ အမ်ိဳးသားခ်င္း လက္ထပ္အတူေနခြင့္ေတြကို တရားဝင္ခြင့္ျပဳတဲ့ နိုင္ငံေတြ၊ ယာဥ္ေက်းမွု လူမွု ပတ္ဝန္းက်င္သစ္ေတြ တေန႔တျခားပိုမိုမ်ားျပားလာေနပါၿပီ။ ျမန္မာနိုင္ငံမွာေတာင္ အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္တူခ်င္း အတူ ေနၾကတဲ့ဓေလ့သစ္တခု တျဖည္းျဖည္း အျမစ္တြယ္ေနတဲ့အျပင္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အသိအမွတ္မျပဳေပမယ့္ လူမွု ပတ္ဝန္းက်င္ မွာေတာ့ လက္ခံတာမ်ိဳးေတြရွိလာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္လည္း သဘာဝတရားကိုဆန႔္က်င္ၿပီး လုပ္တဲ့ကိစၥျဖစ္ တာမို႔ လိင္တူ ဆက္ဆံတာက ဆိုးက်ိဳးမ်ားစြာရွိပါတယ္။ ဒီတပတ္လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ က်န္းမာေရးအသိပညာေပးမွုအျဖစ္ အမ်ိဳးသား ခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံမယ္ဆိုရင္ ျဖစ္နိုင္တဲ့ က်န္းမာေရးျပသနာေတြ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

အမ်ိဳးသားလိင္တူဆက္ဆံမွုဆိုတာ

အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံျခင္းက အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ လိင္ကြဲဆက္ဆံျခင္းထက္ပိုၿပီး က်န္းမာေရး အရအႏၲရာယ္မ်ားပါ တယ္။ လိင္ဆက္ဆံေဖာ္ မ်ားတာ ေၾကာင့္သာမဟုတ္ဘဲ အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္ဆက္ဆံမွုရဲ့ သဘာဝေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါ တယ္။

အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံတဲ့ အေလ့အထက ျပဳသူနဲ႔ အျပဳခံသူ (ျမန္မာနိုင္ငံမွာေတာ့ top နဲ႔ bottom လို႔ သိၾက ပါတယ္) တို႔က အမ်ားသိၾကတဲ့ နည္းလမ္းေတြအတိုင္း ဆက္ဆံၿပီး သာယာမွုရွာေဖြတာမ်ိဳး မကေတာ့ဘဲ ရံဖန္ရံခါမွာ ပုံမွန္ ဆိုတာထက္ ပိုလြန္တာ ေတြ (ဥပမာ- လက္ သို႔မဟုတ္ အျခားပစၥည္းေတြ) အသုံးျပဳတာမ်ိဳးေတြ လုပ္တတ္ၾကတဲ့ အတြက္ အႏၲရာယ္ပိုမ်ားလာခဲ့ပါ တယ္။ mouth-anal contact သို႔မဟုတ္ oral-anal contact လို႔ေခၚတဲ့ ပါးစပ္နဲ႔ စအို ထိေတြ႕ ဆက္ဆံျခင္းကို လုပ္ တတ္ၾကသူေတြကေတာ့ အႏၲရာယ္ အမ်ားဆုံး ျဖစ္ပါတယ္။

စအိုအသုံးျပဳဆက္ဆံျခင္း

စအိုကို အသုံးျပဳၿပီးေတာ့ လိင္ဆက္ဆံျခင္းက Gay အမ်ားအျပား အသုံးျပဳေနၾကနည္းလမ္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စအို ဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ့ သဘာဝအရ စအိုဟာလိင္ အဂၤါ မဟုတ္ပါဘူး။ အမ်ိဳးသမီး လိင္အဂၤါနဲ႔လည္း သိသိသာသာကြဲျပားပါ တယ္။ အမ်ိဳးသမီး အဂၤါမွာ သဘာဝေခ်ာဆီေတြရွိၿပီးေတာ့ ႂကြက္သားကြန္ရက္ကလည္း အေထာက္အပံ့ေပးထားပါတယ္။ ႏွိုင္းယဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ စအိုဟာ ႏူးညံ့တဲ့ ႂကြက္သားငယ္ေလးေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ထြက္ေပါက္တခု၊ အျပင္ ကို အညစ္ အေၾကးစြန႔္ပစ္႐ုံ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထပ္ခါတလဲလဲ ပြတ္တိုက္ျခင္း၊ ဆြဲဆန႔္သလိုျဖစ္ျခင္းေတြေၾကာင့္ ကြင္းပုံ သ႑န္ ႂကြက္သားေတြကို ေလ်ာ့လ်ဲ ေစၿပီးေတာ့ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ဘဲ ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႔ အညစ္အေၾကးေတြ မထိန္းနိုင္ဘဲ ထြက္က်ျခင္းကေနၿပီးေတာ့ နာတာရွည္ေဝဒနာ ျဖစ္သြားတဲ့ အထိ ၾကဳံေတြ႕ ရနိုင္ပါ တယ္။

ေနာက္ထပ္ၾကဳံနိုင္တဲ့ ထိခိုက္မွုေၾကာင့္ စအိုအတြင္းမွာ ေပါက္ျပဲၿပီး ေသြးယိုစိမ့္နိုင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လိင္ဆက္ဆံျခင္း ကေန ကူးစက္တတ္တဲ့ HIV နဲ႔ အျခားေရာဂါပိုးေတြလည္း အလြယ္တကူ ကူးစက္နိုင္ပါတယ္။ စအိုကို အသုံးျပဳၿပီး လိင္ဆက္ဆံမွုေၾကာင့္ ကူးစက္နိုင္တဲ့ ေရာဂါနဲ႔ ပိုးေတြကေတာ့ စအို ကင္ဆာ (Anal Cancer)၊ Chlamydia trachomatis ပိုးေၾကာင့္ လိင္ အဂၤါတြင္ အနာျဖစ္ျခင္း၊ ဝမ္းပ်က္၊ ဝမ္းေလၽွာျခင္း (Cryptosporidium)၊ Giardia lamblia ၊ ေရယုန္ ဗိုင္းရပ္စ္(Herpes simplex virus)ေတြေၾကာင့္ အစာေဟာင္းအိမ္ ေရာင္ရမ္းျခင္း၊ စအိုလမ္းေၾကာင္းပိုးဝင္ျခင္း
HIV လို႔ သိၾကတဲ့ Human Immunodeficiency Virus ႂကြက္နို႔၊ ကင္ဆာ စတာေတြကို ျဖစ္ေစနိုင္တဲ့ HPV ေခၚ Human Papilloma Virus ၊ Isospora belli ေရာဂါပိုး မွိုစြဲေစနိုင္တဲ့ Microsporidia၊ ဆီးပူ -ေညာင္းက် (Gonorrhea)၊ အသည္းေရာင္ ဘီပိုးနဲ႔ စီပိုး (Viral hepatitis types B & C)၊ ကာလသားေရာဂါ လို႔ သိၾကတဲ့ ဆစ္ဖလစ္ (Syphilis) စတာ ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလို ကူးစက္တတ္တဲ့ေရာဂါ ေတြဟာ လိင္တူဆက္ဆံေတြမွာသာ သီးသန႔္ ျဖစ္တတ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ေပမယ့္ လိင္တူဆက္ ဆံသူေတြၾကားမွာ အမ်ားဆုံးေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။

အေမရိကန္နိုင္ငံ ေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဌာန (Centers for Disease Control and Prevention –CDC) က ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ လိင္ေၾကာင့္ကူးစက္တတ္တဲ့ ေရာဂါကာကြယ္ေရးဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသား ကြန္ဖရင့္ မွာတင္သြင္းခဲ့တဲ့ အခ်က္ အလက္ ေတြ အရ အေမရိကန္ နိုင္ငံမွာ အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံသူေတြထဲမွာ HIV ေတြ႕ရွိရမွုက တျခား အမ်ိဳး သား ေတြမွာ ေတြ႕ရွိရမွုထက္ ၄၄ ဆမ်ားၿပီးေတာ့ တျခားအမ်ိဳးသမီးေတြထက္ အဆ ၄၀ မ်ားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဆစ္ ဖလစ္ ပထမအဆင့္နဲ႔ ဒုတိယအဆင့္ ေတြ႕ရွိရမွုကလည္း အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံသူေတြက တျခား အမ်ိဳးသား ေတြ ထက္ ၄၆ ဆပိုၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြထက္ ၇၁ ဆ ပိုမ်ားတယ္လို႔လဲ ဆိုပါတယ္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ CDC က ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ စစ္တမ္းအရ အသည္းေရာင္ ဘီပိုးကူးစက္မွု အားလုံး ရဲ့ ၂၁ ရာခိုင္ႏွုန္းဟာ လိင္တူဆက္ ဆံမွုေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လို႔ ေတြ႕ရွိခဲ့ရပါတယ္။ လိင္ကြဲဆက္ဆံမွုေၾကာင့္ ကူးစက္မွုကေတာ့ ၁၈ ရာခိုင္ႏွုန္း ျဖစ္တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။ အေမရိကန္ နိုင္ငံမွာ လိင္တူဆက္ဆံသူက လူဦးေရရဲ့ ၁ ရာခိုင္ႏွုန္းနဲ႔ ၃ ရာခိုင္ႏွုန္း အတြင္းမွာသာ ရွိေပမယ့္ ေရာဂါကူးစက္မွုမွာကေတာ့ လိင္ကြဲဆက္ဆံသူေတြထက္ သိသိသာသာကို ျမင့္မားေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

စအိုကို အသုံးျပဳၿပီး ဆက္ဆံျခင္းေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေတြမွာ စအိုကင္ဆာျဖစ္ပြားမွုကို ျမင့္တက္ေစပါတယ္။ Human Papilloma ဗိုင္းရပ္စ္ ပုံစံကြဲ အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ ေကာက္ယူခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ ေတြ အရ လိင္တူဆက္ဆံတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြမွာ စအိုကင္ဆာျဖစ္ပြားမွုက လိင္ကြဲဆက္ဆံသူေတြမွာ ျဖစ္တာထက္ ၁၀ဆ ပိုမ်ား လာပါတယ္။ AIDS မွာလည္း လိင္တူဆက္ဆံသူ အမ်ိဳးသားေတြက ၂ ဆျဖစ္ေနပါတယ္။

ပါးစပ္-စအို ဆက္ဆံျခင္း

လိင္တူဆက္ဆံတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြမွာ ကပ္ပါးပိုးနဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္းအတြင္း ေရာဂါျဖစ္ပြားမွုႏွုန္းျမင့္မားေစတာက oral-anal contact ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ အကာအကြယ္မပါဘဲ စအိုကိုဆက္ဆံတဲ့ အျပင္ စအိုလၽွာႏွင့္လ်က္ျခင္း ဒါမွ မဟုတ္ အမ်ိဳး သား လိင္အဂၤါကို ပါးစပ္နဲ႔ ဆက္ဆံေပးျခင္းေတြသူေတြထဲမွာ Gay bowel syndrome လို႔ေခၚတဲ့ ဒီလိုေရာဂါမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ ပြားမွုကို ပိုမိုေတြ႕ရွိရပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီး အခ်ိဳ႕မွာလည္း ေတြ႕ရတတ္ေပမယ့္ အမ်ားဆုံးေသာ လူနာေတြကေတာ့ အမ်ိဳး သားခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံသူေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။

အေမရိကန္ ေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရးဌာနက ၁၉၉၁ မွာထုတ္ျပန္တဲ့ အခ်က္ေတြအရ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕က အသည္းေရာင္ ေအပိုး ရွိသူ အမ်ိဳးသား ေတြကို စစ္တမ္းေကာက္ယူၾကည့္တဲ့ အခါမွာ ေျဖဆိုေပးသူေတြထဲက ၇၈ ရာခိုင္ႏွုန္းက သူတို႔ဟာ လိင္တူ ဆက္ဆံသူ သို႔မဟုတ္ လိင္တူ လိင္ကြဲဆက္ဆံသူေတြ ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ဝန္ခံခဲ့ၾကတယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အေမရိကန္ နိုင္ငံက အမ်ိဳးသားခ်င္းလိင္တူဆက္ဆံသူေတြဆီမွာ Human Herpes Virus 8 (HHV-8) ကိုေတြ႕ရပါတယ္။ နယူးအဂၤလန္ ေဆးပညာဂ်ာနယ္မွာေဖာ္ျပထားခ်က္အရ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္အတြင္း လိင္တူဆက္ဆံမွုျပဳခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အမ်ိဳး သားေတြရဲ့ ၃၈ ရာခိုင္ႏွုန္းမွာ ဒီပိုးကို ေတြ႕ရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ HIV သို႔မဟုတ္ HHV-8 ပိုးရွိသူ တဝက္ေလာက္ဟာ ေနာက္လာမယ့္ ၁၀ ႏွစ္အတြင္းမွာ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္လာနိုင္မယ္လို႔လည္း သူတို႔က ခန႔္မွန္းခဲ့ပါတယ္။

စအိုတြင္းသို႔ လက္ထိုးသြင္းျခင္း

ထိုးသြင္းျခင္း ဆိုတာကေတာ့ လက္ကို စအိုအတြင္း ကိုသြင္းတာျဖစ္ၿပီးေတာ့ စအိုကိုဆက္ဆံတာထက္ပိုၿပီး ထိခိုက္မွုရွိပါ တယ္။ ေပါက္ျပဲမွုေတြျဖစ္နိုင္သလို ေရာဂါပိုးကူးစက္ျပန႔္ပြားတာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ စစ္တမ္းေကာက္ယူေလ့လာမွုတခု အရ လိင္တူ ဆက္ဆံသူေတြရဲ့ ၂၂ ရာခိုင္ႏွုန္းေလာက္က ဒီလိုလုပ္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း ဝန္ခံခဲ့ၾကပါတယ္။

နိဂုံးခ်ဳပ္

လိင္တူဆက္ဆံျခင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲအေနနဲ႔ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မွုေပးျခင္းကို သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲေစခဲ့ပါ တယ္။ မေမၽွာ္လင့္ထားတဲ့ ေနရာေတြမွာ လိင္ေၾကာင့္ကူးစက္တတ္တဲ့ ေရာဂါေတြ႕ရွိမွုေတြတိုးလာခဲ့ပါတယ္။ လည္ေခ်ာင္း နာတာ ေလာက္ကို သာမန္ကိစၥတခုလို သေဘာထားလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ဆရာဝန္ေတြလည္း သူတို႔လူနာေတြရဲ့ ေမးခြန္း ေတြကို ေျဖၾကားေနရသလို ေရာဂါမွားယြင္းသတ္မွတ္ျခင္းမျပဳမိေအာင္လည္း ဂ႐ုစိုက္ေနၾကရပါတယ္။ လည္ေခ်ာင္းနာ တဲ့ သူတေယာက္ကို သူတို႔ရဲ့ လိင္ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ေမးခြန္းေတြ ေမးေနရပါၿပီ။ လိပ္ေခါင္းေရာဂါ ဆိုတာ သာမန္ခြဲစိတ္ကု ေရာဂါ တခုလို႔ သတ္မွတ္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ လိင္ဆက္ဆံတဲ့ အေလ့အထကိုပါ ထည့္သြင္းစဥ္းစားေနရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ လိင္တူဆက္ဆံမွုေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာေရာဂါေတြရဲ့ အျပင္ပန္း အသြင္အျပင္က သာမန္ ဒူလာလိပ္ေခါင္း ေရာဂါ တခုလိုမ်ိဳး ရွိေနတတ္လို႔ပါပဲ။

(Ref: http://factsaboutyouth.com/posts/health-risks-of-the-homosexual-lifestyle)

Sunday, February 26, 2017

First Night

(ပထမည)



 က်ေနာ္တို႔ေတြ ဘားတစ္ခုမွာဆံုခဲ့ၾကတာ။ ေလာကအသစ္တစ္ခု စတင္ေပၚေပါက္လာတဲ့ပံုစံမ်ိဳးေပါ့။ က်ေနာ္သူ႕ကို လူမ်ားစြာထိုင္ေနတဲ့ စားပြဲေတြကိုျဖတ္ၾကည့္ရင္းတန္းေတြ႕ခဲ့တာ။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား အၾကည့္တစ္ခ်က္ဆံုမိရင္းမွ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အမွတ္ထားမိလိုက္သလို တူညီတဲ့လိုအပ္မႈေတြ ကိုက္ညီၾကတယ္ဆိုတာ တပ္အပ္သိခဲ့ၾကတယ္။ အတူပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာလိုက္ သူ႕ကိုျပန္ၾကည့္လိုက္ သူကလည္း က်ေနာ့္ကိုျပန္ၾကည့္လိုက္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စကားေျပာလိုက္ သံုးေလးၾကိမ္ေလာက္ အၾကည့္ဆံုမိၾကတာပါ။

“မင္းအလွည့္…ကိုဇင္” သုတက မထိတထိအျပံဳးနဲ႔ ေၾကျငာသလို အသံျပဳတယ္။ သူ႕ၾကည့္ရတာ က်ေနာ့္ကိုပုတ္ခပ္ေျပာဆိုဖို႔ အစီအစဥ္မ်ား ခ်ထားခဲ့သလားပဲ။ က်ေနာ္ တစ္ခ်ိန္လံုးလိုလို သူ႕ကိုအလိုလိုက္အၾကိဳက္ေဆာင္ ေၾကြဆင္းေနတတ္တယ္ အိပ္ရာကိစၥေတာင္းဆိုရင္ေတာင္ ျငင္းဆန္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူတစ္ေယာက္ပဲရိပ္မိခဲ့တာကိုး။ အမ်ားအျပားညတစ္ညရဲ႕အိပ္မက္ဦးေတြမွာ သူကစိုးမိုးေနတတ္ခဲ့ျပီး က်ေနာ့္ ေျခဖ်ားကေန ဦးေခါင္းအထိ သူ႕အနမ္းေတြကိုျဖန္႕က်က္တယ္လို႔ မက္ထင္မိခဲ့တယ္။ သုတဆိုတဲ့ ငနဲက ေယာက္်ား..ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ မိန္းမကို သာၾကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္တဲ့ေယာက္်ားေလ။

 ပိုက္ဆံအိပ္ကိုထုတ္ ပူေႏြးေခၽြးပ်ံေနေသာ ကိုယ္ခႏၶာေတြကိုျဖတ္သန္း တြန္းဖယ္ရင္း ဘားရွိရာကိုသြားျပီး က်ေနာ္တို႔ေသာက္ေနက်အတိုင္း အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေသာက္စရာေအာ္ဒါမွာရတာေပါ့။

“ၾကည့္ေနခဲ့တာကို ညီျမင္တယ္ေနာ္” အိုး…သူ က်ေနာ့္ေဘးမွာ။ က်ေနာ့္နားရြက္နားကို ငံု႕ကိုင္းတိုးကပ္ျပီး စကားကိုညင္ညင္သာသာဆိုတယ္။ သူ႕အသက္ရွဴေငြ႕ေႏြးေႏြးေတြဟာ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာအနံ႔ ပြတ္တိုက္ေနသလိုပဲ။ က်ေနာ္ စိတ္မဆတ္မိခဲ့သလို တန္ျပန္စကားေျပာဖို႔ေလသံ မမာမိတာ ထူးဆန္းတယ္။ “အာ့ေၾကာင့္ ႏႈတ္ဆက္စကားငါေျပာဖို႔သင့္တယ္လို႔ထင္တာ”

“အင္း…ဟယ္လို” က်ေနာ္ႏွစ္လုိစြာျပံဳးမိရရင္း သူ႕ကိုႏႈတ္ဆက္စကားဆိုလိုက္ပါတယ္။ သူဟာ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္လို႕ေကာင္းတဲ့ ဆံရွည္ ကိုယ္ေတာ္ေလးပဲဗ်။ မ်က္ႏွာတစ္၀ိုက္ေ၀့၀ဲက်ေနေသာ ဆံႏြယ္ေခြေကာက္ေကာက္ေတြရယ္၊ ညက္ေညာျဖဴစင္ေသာ အသားအေရ၊ သြားစြယ္ျဖဴျဖဴေလးေတြက မလင္းတလင္းမီးေရာင္မွာေတာင္ ေတာက္ပေနသလိုထင္ရပါတယ္။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြကလည္း ခပ္ဖူးဖူး နဲ႔ဆိုေတာ့ က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေလးေတြမ်ား ထိုးသြင္းလိုက္ရင္ ဘယ္လိုမ်ား ငံုခဲလာလိမ့္မလဲ။

 “ဟယ္လို”  သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ရယ္ျမဴးရိပ္မကင္းတဲ့အသံနဲ႔ျပန္လည္ႏႈတ္ဆက္ျပီး ႏုညံ့တဲ့ သူ႕လက္ေႏြးေႏြးေတြက က်ေနာ့္ လက္ေမာင္းကို အသာအယာပြတ္သပ္တယ္။

“က်ေနာ့္နာမည္က ကိုဇင္”  က်ေနာ္သူ႕မ်က္၀န္းအစံုကိုေငးၾကည့္ေနတာ အၾကည့္တစ္ခ်က္မလႊဲႏိုင္ပဲ အမည္ေျပာျပလိုက္တယ္။ သူ႕မ်က္၀န္း ညိဳေတြရဲ႕ မ်က္ေတာင္လႈပ္ခတ္မႈေတြၾကား က်ေနာ္ေပ်ာက္ဆံုးသြားရေတာ့မယ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္တယ္။
“ညီညီ” သူ႕အမည္ကို ျပန္လည္ေျပာျပျပီး လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ဖို႔ လက္ကမ္းေပးပါတယ္။

သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြက ေႏြးေနခဲ့သလို အနည္းငယ္အသားမာတက္ေနသလိုလိုနဲ႔ သန္မာလွပါတယ္။ က်ေနာ့္လက္ေတြကေတာ့ သူနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ လိုက္ရင္ အေတာ္ႏုညံ့လြန္းပါေရာ။ က်ေနာ့္လက္ေတြကို အခ်ိန္အတန္ၾကာဆုပ္ကိုင္ထားတာေၾကာင့္ နည္းနည္းေစးကပ္လာေပမယ့္ စိတ္ထဲကေတာ့ တသိမ့္သိမ့္ေပါ့ ခံစားရတာ။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား စိတ္ေရအလ်ဥ္က အတူတူပဲဆိုတာ ကိုယ္စီသိၾကတယ္ဗ်။ နားလည္ျခင္းက ျပီးျပည့္စံုခဲ့ပါျပီ။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရင္ခုန္သံျမန္လာေစတဲ့ ညတစ္ညဟာ အိပ္ယာေပၚမွာအဆံုးသတ္ေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္က က်ေနာ့္စိတ္ဆႏၵေတြကို အျမဲတေစ ဖံုးကြယ္ထားေလ့ရွိပါတယ္ ဘယ္ေလာက္ပဲျပြတ္သိပ္ေနပါေစ စိတ္ထဲမွာပဲသိမ္းထားတတ္ခဲ့ တယ္။ ရွိသမွ် က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္လံုး က်ေနာ္ ေဂးဆိုတာ တစ္ေယာက္မွမသိပါဘူး။ က်ေနာ့္ျဖစ္တည္မႈကို သူတို႔ကို ဖြင့္ဟ၀န္ခံ လိုက္ရင္ နားလည္မႈေတြ စာနာမႈေတြေပးၾကမယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္မိေပမယ့္ ေသခ်ာေရရာတဲ့ကိစၥမဟုတ္တာေၾကာင့္ ဖြင့္ဟျခင္းမျပဳျဖစ္ခဲ့ဘူး ဆိုရပါမယ္။ အျခားတပါးေသာ ေယာက္်ားမ်ားနဲ႔ က်ေနာ့္ရဲ႕ပတ္သက္မႈအေတြ႕အၾကံဳအားလံုးဟာ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳးပါပဲ။ ပန္းျခံေတြ၊ အပန္းေျဖ စခန္းေတြရဲ႕ ဆိပ္ကြယ္ရာေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ အမွတ္မထင္ဆံုၾကမယ္ ျပီးရင္ အဆင္ေျပတဲ့ တည္းခိုခန္းတစ္ခုခုသြားၾကမယ္ နံနက္ခင္း ေရာက္ရင္ လမ္းခြဲၾကမယ္ ဒါပါပဲ။

ဘယ္လိုေျပာရမလဲ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုပိုင္ဆိုင္ခ်င္လို႔မဟုတ္ဘဲ အလိုရွိတဲ့စိတ္ဆႏၵတစ္ခုအရင္းျပဳျပီး ျဖစ္ႏိုင္တဲ့လူကို ရွာၾကေတြ႕ၾက ဇာတ္လမ္းဆက္ၾကေလာက္ပဲ။ နည္းနည္းေတာ့ ရဲရင့္ရတာေပါ့ေလ။ ဒီ့ထက္မပိုၾကဘူး အဆက္အသြယ္မျဖစ္ၾကဘူး။ က်ေနာ့္ရဲ႕ ပထမဦးဆံုး အေတြ႕အၾကံဳက အသက္အရြယ္ ၁၆ႏွစ္ေလာက္မွာ ပန္းျခံေထာင့္တစ္ေထာင့္ရဲ႕ အေမွာင္ရိပ္ သက္လတ္ပိုင္းဘဲၾကီးတစ္ေပြကို ဆာေလာင္ ေနတဲ့ သူ႕ပါးစပ္ထဲ ငပဲကိုနာရီ၀က္ေလာက္ခြံ႕ေပးခဲ့ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္လူပ်ိဳဘ၀ကို အဲ့သလို အမည္မသိ လူတစ္ေယာက္ဆီမွာ ေပးမိခဲ့တာ ပါ။ က်ေနာ့္ငပဲကို သူ႔ပါးစပ္ထဲမွာ လွ်ာမုန္တိုင္းေမႊျပီးရစ္မ်ိဳတာမ်ား က်ေနာ့္ေျခဖ်ားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ရသလို ေနာက္ဆုတ္ေျပးမွာဆိုးလို႔ က်ေနာ့္တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ဆြဲယူထိမ္းကိုင္ထားခ်က္က လက္သည္းရာေတြေတာင္ထင္းေနေရာ။ သာယာတာေကာ နာက်င္တာ ေကာ ထိတ္လန္႔စိတ္ေကာ ခံစားခဲ့ရတာမွတ္မိတယ္။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သူ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြက က်ေနာ့္အသားႏုႏုေတြကို ပြတ္တိုက္တာအျပင္ ထိပ္အေရျပားေတြ ပြန္းသေယာင္ နာက်င္ခဲ့ရတာလည္း ျငင္းမရခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္အတြက္ အလ်င္မလို လူေရြးဖို႔လိုေၾကာင္း သင္ခန္းစာရမိ တယ္ေျပာလို႕ရမွာပါ။

ဒုတိယအၾကိမ္ကေတာ့ က်ေနာ့္လိုပဲ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဟိုသည္လမ္းေလွ်ာက္ရင္း မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္မိတဲ့ခဏ တစ္ေယာက္အထာ တစ္ေယာက္ေပါက္ျပီး ေရာက္ေနတဲ့ အေဆာက္အဦးအျပင္ကိုထြက္ဖို႔ မ်က္ရိပ္ျပကာ အျပင္ထြက္ သာယာမႈရွာၾက တာေပါ့။ ၀တ္လာတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို အသာေလ်ာခ်လိုက္ျပီး ေက်ာပိုးအိတ္ထဲအသင့္ေဆာင္ထားတဲ့ ေခ်ာဆီဘူးေလးက ေခ်ာဆီညွစ္ထုတ္ျပီး က်ေနာ့္ခေရ၀ေလးကို ခပ္ရႊဲရႊဲသုတ္လိမ္းလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ခပ္ရဲရဲထိုးခြဲလာတဲ့ သူ႕ငပဲအစြမ္းေၾကာင့္ ရက္အနည္းငယ္ၾကာတဲ့အထိ အဲ့ဒီခံစားခ်က္ကို မေမ့ႏိုင္ၾကိမ္းစပ္ခဲ့ရပါရဲ႕။ ႏုညံ့လွတဲ့ သူ႕လက္အစံုဟာ က်ေနာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ပြတ္သပ္ႏႈိးဆြ ထိေတြ႕ျပီး ၾကက္သီးတေထာင္းေထာင္းထတဲ့အခ်ိန္က်မွ ေပ်ာ္ရႊင္ႏွစ္လိုျငင္းဆန္လိုစိတ္မရွိစြာ ေသာင္းၾကမ္းစီးေမ်ာေစခဲ့တာပါ။ ကိုယ့္ငပဲကို ကိုယ္မကိုင္ဘဲ ထိုးသြင္းဆက္ဆံခံေနရံုနဲ႔ သုက္ရည္ထြက္တဲ့အထိ ဇာတ္သိမ္းခဲ့တာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ပါပဲ။

အို….ညီညီ က်ေနာ့္ကိုျပံဳးၾကည့္ျပန္ျပီ…ခ်က္ျခင္းဆိုသလို က်ေနာ့္အသည္းႏွလံုးေတြကို ခိုးယူသြားခဲ့တာပါ။ ဒီအခိုက္အတန္႕ေလးမွာပဲ သူ႕အတြက္ က်ေနာ္တစ္ခုခုလုပ္ေပးခ်င္မိတယ္။ ေရွ႕ေမွာက္မွာ ဒူးေထာက္ထိုင္ မ်က္၀န္းေတြကိုေမွးမွိတ္ ပါးစပ္ကိုဖြင့္ဟျပီး သူ႕ငပဲၾကီးကို ငံုခဲလိုက္ရရင္ေကာင္းမယ္။ သူသာေတာင္းဆိုမယ္ဆိုရင္ လူတိုင္းရဲ႕ေရွ႕ေမွာက္မွာေတာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္ဗ်ာ။

“ကိုဇင္…ဒီအထဲကေန အျပင္ကိုထြက္ခ်င္လား?” သူ႕ေလသံက စိတ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႕အတူ တုန္ခါေနသလိုပါပဲ။ သူ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာက ျဖစ္ပ်က္မႈ ေတြကို မျမင္ဘူးလား ဟင္?

ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုအသာကိုက္ က်ေနာ္နဲ႔ တစ္ညလံုးနီးပါးအခ်ိန္ျဖဳန္းခဲ့ေသာ ေဘာ္ဒါတစ္သိုက္ကိုေ၀့ၾကည့္လိုက္မိပါတယ္။ က်ေနာ္သာ ညီညီနဲ႔အတူ အျပင္ကိုထြက္သြားၾကရင္ သူတို႕ ဘယ္လိုထင္ျမင္ၾကမလဲ။

“သူတို႕မသိဘူးလား?” ညီညီက က်ေနာ့္နံေဘးအသာကပ္ရင္း ခပ္တိုးတိုးေမးပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္နံ႔၊ သံုးထားတဲ့ေရေမႊးနံ႔ ၊ ပါးသိုင္းေမႊး ခပ္စိမ္းစိမ္းကိုရိတ္သင္ျပီးေနာက္ သံုးလာတဲ့ Aftershave အနံ႔ေတြဟာ မူးယစ္ရီေ၀ေစတာ ရင္လႈိက္ခုန္ေစတာအမွန္ပါ။
 “မသိဘူးဗ်”
“ဒါဆို ကိုဇင္တို႔က စကားစျမည္ေျပာတဲ့အဆင့္ကကို မတက္ၾကတာေပါ့၊ ဟုတ္လား” သူက ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ စကားျပန္ေထာက္တယ္။
“ညီ…ေနာက္ဆယ္မိနစ္ေလာက္ဆိုရင္ ကလပ္အေရွ႕ကေနထြက္ေစာင့္ေနမယ္၊ တကယ္လို႔ ကိုဇင္ အခ်ိန္လြန္လို႔မွမလာဘူးဆိုရင္ေတာ့ ညီ့ကို မလိုအပ္လို႔ပဲယူဆျပီး ျပန္သြားလိုက္မယ္ေလ။ အိုေက?”
“အာ…က်ေနာ္ ညီ့ကိုလိုအပ္ပါတယ္” က်ေနာ္ တုန္႔ဆိုင္းမေနဘဲ ခပ္တိုးတိုးစကားျပန္လိုက္တယ္။ က်ေနာ္ ၀တ္ထားတဲ့ ရွပ္အက်ီရဲ႕ ဘယ္ဘက္ ရင္အံုက တဆတ္ဆတ္ခုန္ေနသလို ၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအလယ္ပိုင္းကလည္း အေျမွာင္းလိုက္ခုံးထကာ ဆႏၵျပၾကတာ အလြန္႔ အလြန္ပဲ။ “ဒီဟာေလး ေသာက္ခြင့္ေပးပါဥိး။ ေသာက္ျပီးရင္ အျပင္ထြက္ခဲ့မယ္ေနာ္”
အေကာင္းဆံုးေပါ့”

 ညီညီ သူနဲ႕ပါလာတဲ့အုပ္စုဘက္လွည့္သြားျပီး စကားစျမည္ေျပာတာေတြ႕ရတယ္။ ထိုင္လက္စေနရာမွာျပန္မထိုင္ေတာ့ဘူး။ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေတြက ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႔ဘာေတြေျပာေနလဲမၾကားရေပမဲ့ က်ေနာ့္ဆီကိုအၾကည့္ေရာက္ေရာက္လာတာေတြ႕ရပါတယ္။ မ်က္ေတာင္ရွည္ မ်ား၀န္းရံထားတဲ့ သူ႕အၾကည့္ေတြကို ေငးမိလိုက္တာလဲ ၀န္ခံပါရဲ႕။

ေသာက္လက္စခြက္ထဲက အရည္ေတြကို အျမန္ေမာ့လိုက္ျပီး က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါအုပ္စုရဲ႕ အလယ္ဗဟိုက ထိုင္လက္စေနရာရွိ အိတ္နဲ႔ ပါလာတဲ့ ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကိုယူလိုက္ပါတယ္။

“ငါ ျပန္ေတာ့မယ္” က်ေနာ္ရႊင္ရႊင္ျပျပပဲေျပာလိုက္တယ္။ က်ေနာ္မေျပာသင့္တဲ့ ေလသံ စကားသံုးျဖစ္ေပမယ့္ တဘက္စကား၀ိုင္းက ညီညီ အာရံုစိုက္ေအာင္ရယ္ အျခားသူမ်ား တစ္မ်ိဳးမထင္ေအာင္ရင္ “ျပန္ဖို႔ အေဖာ္ရလို႔” လို႔စကားျဖည့္လိုက္မိတယ္ဗ်ာ။ “ဘာလဲ…ေစာ္ရျပီေပါ့” တဲ့ သုတက ရယ္ျပီးလွမ္းေမးတယ္။ သူ႕ေမးတဲ့အသံက အသံစူးစူးနဲ႔ ခံရခက္သလိုပါပဲ။ က်ေနာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ရည္းစားမထားခဲ့သလို ေစာ္ခ်ိတ္ဖို႔လည္း မလုပ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ သူ သတိမျပဳမိခဲ့ဘူးလား။

 “ေအး….မနက္ျဖန္ညက်မွေတြ႕မယ္ေနာ္ ေဘာ္ဒါေတြ”
“အိုေက…ငါတို႕ေတြ ဒီမွာပဲရွိမယ္” သုတက ေခါင္းျငိမ့္ျပရင္း confirm တယ္ေလ။ “မင္း ေစာ္ေလးကို ငါႏႈတ္ဆက္တယ္လို႔ ေျခြလိုက္ဦး ေဟ့ေကာင္” လို႔စကားဆက္လိုက္ရင္း ဘာသေဘာက်တယ္မသိ အျခားသူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔  ဟီးဟီးဟားဟားရယ္လိုက္ၾကျပန္တယ္။
က်ေနာ္ ေအးစက္စက္ညအခ်ိန္ကေန ေျပးထြက္ဖို႔ ခပ္သြက္သြက္ လြတ္ေျမာက္မႈရွာလိုက္ပါတယ္။ ညီညီ က်ေနာ့္ကို ေစာင့္ေနတာကိုလည္း ျမင္ေရာ ႏွလံုးခုန္သံေတြ ေရွ႕ေက်ာ္ေျပးသလားပဲ။ သူ႕ေဘးမွာ အသင့္ငွားထားေသာ တကၠဆီတစ္စီးေတြ႕ရတာေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ေနာက္ခန္းကို အသာလွ်ိဳ၀င္ထိုင္လိုက္ၾကပါတယ္။

“အဆင္ေျပရဲ႕လား?” လို႔ သူက ေမးလာေတာ့ က်ေနာ့္မွာ ရုတ္တရက္ဆုိသလို လည္ေခ်ာင္းေတြေျခာက္ အလန္႕တၾကားနဲ႔ေခါင္းပဲျငိမ့္ျပ မိတယ္။

သူ႕လက္တစ္ဘက္ က်ေနာ့္ဒူးအစံုစီ လက္ေရာက္လာေတာ့ အိုး…ထိုင္ေနရာကေန ခုန္ထမိေတာ့မတတ္ စိတ္လႈပ္ရွားမိတာ အမွန္ပါ ဟန္ေဆာင္တာ မဟုတ္ရပါဘူး။ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက သက္ေသာင့္သက္သာေနပါလို႔ ခပ္တိုးတိုးစကားေျပာသံနဲ႔အတူ လက္ေခ်ာင္းေတြကလည္း အေပၚကိုတိုးတိုးလာတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေပါင္ခြဆံုအထုပ္အထည္စီေရာက္လာျပီး လက္ေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းက က်ေနာ့္ငပဲေခါင္းကို ပြတ္သပ္ ကလိလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သာယာမႈနဲ႔အတူ ေသေလာက္တဲ့ မယိုးမရြခံစားမႈကို ရလိုက္ပါတယ္။ သက္ျပင္းေမာတစ္ခ်က္ရႈိက္လိုက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို လွ်ာနဲ႔သရပ္လိုက္မိလား သရပ္လိုက္မိရဲ႕။ က်ေနာ့္ကို ဘယ္လိုထိကိုင္ကလိရမယ္ဆိုတာ သူ အတိအက်သိေနသလို ၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီထဲက ငပဲခုန္ထြက္ေလာက္ေအာင္ လုပ္တတ္ေနတယ္။ သူ႕အာေငြ႕ေႏြးေႏြးေတြကိုလည္း တို႕ထိလာတဲ့ က်ေနာ့္ ႏႈတ္ခမ္းကတစ္ဆင့္ ခံစားသိရွိေနရတာ ရနံ႕ကင္းပါေရာ။

“ဆက္…ဆက္မလုပ္နဲ႔ဦးကြာ..” က်ေနာ္ သူ႕ကိုခပ္တိုးတိုးညည္းသလိုေျပာလိုက္မိတယ္။ စိတ္ေတြလႈပ္ရွား ေရခ်ိန္ျမင့္လာျပီး ဘာမွမလုပ္ရေသးခင္ အဆံုးသတ္သြားမွ ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနမယ္။

ခပ္ေသာေသာ သူရယ္ေမာလိုက္ ကိုင္လက္စလက္ေတြကို အသာေနရာေရႊ႕လိုက္တယ္။ ရင္ခုန္သံေတြ ဆက္မျမည္ေစဖို႔နဲ႔ က်ေနာ့္စိတ္ေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ေနလဲဆိုတာ သူသိေလာက္တယ္။

မို႕ေမာက္တင္းရင္းေနေသာ သူ႕လက္ေမာင္းေတြ ရင္အံုေတြကို အသာအယာ က်ေနာ္ ပြတ္သပ္ ကိုင္တြယ္မိရင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေပါင္တံအစံု မွာ လက္စသပ္မိပါတယ္။ သူက က်ေနာ့္လက္အစံုကို ဆြဲယူကာ သူ႕ေပါင္ခြဆံုစီ ေနရာခ်ေပးပါတယ္။ ဘုရားသခင္….သူ႕ငပဲဟာ အေတာ့္ကို မာထန္ေနတာပါပဲလား။ စတီးလိုမာေတာင့္ေနတဲ့ငပဲကို မထိခိုက္ေအာင္ က်ေနာ္ဘယ္လိုမ်ား ဇစ္ကိုဆြဲဖြင့္ရမွာပါလိမ့္။ တကယ့္ကို က်ေနာ္ မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ။

“ကဲ…ညီတို႔ ဒီညအနားယူမယ့္ေနရာေတာ့ေရာက္ျပီ”  သူ က်ေနာ့္လက္တစ္ဖက္ကို ဆြဲယူေခၚေဆာင္ရင္း တကၠဆီရပ္ေပးတဲ့ေနရာမွာ အသာဆင္းလိုက္ၾကပါတယ္။

ႏွစ္ေယာက္သား ပူးပူးကပ္ကပ္နဲ႔ ေလွကားထစ္ေတြကို ေက်ာ္လႊားတက္လာၾကျပီးေနာက္ သူေနထိုင္ရာ သံုးလႊာက တိုက္ခန္းကိုအျမန္ပဲ ေရာက္သြားပါတယ္။ သူ႕အိတ္ထဲက အခန္းေသာ့ကို တခၽြင္ခၽြင္ျမည္ေအာင္ကစားရင္း ေသာ့ခေလာက္ကိုဖြင့္တယ္။ လိုက္မ၀င္ဘဲ တုန္႔ဆိုင္းေန ဆဲ က်ေနာ့္ကိုဆြဲေခၚျပီးေနာက္ တံခါးရြက္ကို အသာပိတ္လိုက္ရင္း ေျခတစ္လွမ္းမွမေရြ႕ျဖစ္ၾကေသးဘဲ အနမ္းမိုးေစြျဖစ္ၾကတာ ႏႈတ္ခမ္းသား ေတြ အခ်င္းခ်င္း ေသာ့ခတ္ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ညမီးလံုး မလင္းတလင္းရဲ႕ေအာက္မွာ မြတ္သိပ္တပ္မက္တဲ့ အနမ္းမုန္းတိုင္းဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ နမ္းေနၾကတဲ့ အနမ္းမ်ိဳးျဖစ္မွာပါ။

သူ႕ကိုယ္လံုးကိုလည္း က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႔တစ္ထပ္တည္းနည္းပါး ဖိကပ္လာတာေၾကာင့္ သူ႕ညီဘြားခပ္မာမာဟာ က်ေနာ့ဆီးခံုတ၀ိုက္နဲ႔ ခြဆံု အနီးအနားကို ရန္စသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ေယာက္အာခံတြင္းထဲကို တစ္ေယာက္ရဲ႕လွ်ာပူပူေႏြးေႏြးေတြက ပြတ္သပ္ကလိျပီး အာရံုခံစား ေနရင္း ေသာက္ခဲ့ေသာ ယမကာရနံ႔ေတြေၾကာင့္ ရီေ၀ၾကရသလို ဖတ္ကနဲငံုခဲလိုက္ေသာ သူ႕သြားရဲ႕အထိေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ အထိတ္တလန္႔ျဖစ္သြားရပါေသးတယ္။ ရင္ခုန္ရီေ၀ေနရာက နာသလိုလိုနဲ႔ ရင္ထဲတဆတ္ဆတ္ခါသြားရေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္လြန္းတယ္ေလ။

က်ေနာ့္လက္ေမာင္းအစံုနဲ႕ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ ရွည္သြယ္သြယ္ကို ဘယ္ေတာ့မွမလႊတ္ခ်င္ေတာ့တဲ့အတိုင္း ရစ္သိုင္းဖက္တြယ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ သူက အလြန္႔ကိုဆြဲေဆာင္မႈျပင္းထန္တဲ့လူပဲလို႕ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ခဲ့သလို လမ္းေလွ်ာက္ခြင့္ေလးေပးပါဦး အနမ္းေျဖေလ်ာ့ေပးပါဦးလို႔ မခ်င့္မရဲ ေျပာခ်င္မိေသးတာပါ။ အခုအေနအထားအတိုင္းသူဆက္လုပ္ေနရင္ေတာ့ အသက္ရွဴရပ္ ေကာင္းကင္ဘံုကို တိုက္ရိုက္ေရာက္ရေတာ့မွာဗ်။ “အိပ္ရာ”  သူ႕ပါးစပ္က အသံထြက္ဖို႔အဆင္ေျပခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ့္ကို ဘယ္သြားရမည္ဆိုတာ အခ်က္ျပသလိုေျပာပါတယ္။

ဘယ္ေနရာကို သူလွဲေလ်ာင္းခ်င္သည္ျဖစ္ပါေစ က်ေနာ္သူ႕လက္အစံုကိုဆြဲကိုင္ထားျခင္းအား မလႊတ္မိသလို သူ ငရဲျပည္ပို႕မလား ေကာင္းကင္ဘံုကိုပို႕မလား အဆင္သင့္ဆိုတဲ့ အေနအထားျဖစ္ေနတာ မလြန္ေလာက္ပါဘူး။ သူလိုအပ္တာေပးဖို႕အဆင္သင့္ပါပဲ။

သူ႕အခန္းက တကယ့္ကို ရွင္းလင္းေနတာပါ။ ပရိေဘာဂအၾကီးၾကီးေတြ မရွိသလို အဓိကအသံုးလိုတဲ့ ပစၥည္းေတြေလာက္သာ စနစ္တက် သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေတြ႕ရပါတယ္။ သူ႕ စရိုက္သဘာ၀က အပိုတန္ဆာဆင္တာကိုမလုပ္ အျမဲလိုအပ္တာနဲ႕ေရွ႕ဆက္ဆိုတဲ့ ဟန္ပန္ျဖစ္ေၾကာင္း က်ေနာ္ ရိပ္မိရပါတယ္။

သူ က်ေနာ့္ဘက္ကိုျပန္မ်က္ႏွာမူလာခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ထက္သူ နည္းနည္းေလး မဆိုသေလာက္ အရပ္နည္းနည္းနိမ့္တာကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ သတိျပဳမိတယ္ဗ်။ ႏွစ္လက္မေလာက္ပါပဲေလ။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို က်ေနာ္ကပဲ ျပန္လည္ကာ ငံု႕ကိုင္းနမ္းရႈံ႕လိုက္ကာ အရသာစူးစမ္းမႈကိုျပဳ လုပ္လိုက္ပါတယ္။ သူ႕အထိအတြ႕ကို ခံစားျမည္းစမ္းၾကည့္ဖို႔ က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွ မေမာပန္းေလာက္ပါဘူး။ ဟုတ္တယ္…က်ေနာ္ မမုန္း ေလာက္ဘူးထင္တယ္။

သူ႕လက္ေတြဟာ က်ေနာ္၀တ္ထားတဲ့ ရွပ္အက်ီက ၾကယ္သီးေတြကို စျဖဳတ္တယ္။ ပခံုးသားေတြကိုအသာပြတ္သပ္ျပီးကၽြတ္သြားေအာင္ ခၽြတ္လိုက္တာကို သတိမမူမိဘူး သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက က်ေနာ့္ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္ထိကိုင္လိုက္ခ်ိန္မွာ လွ်ပ္စစ္နဲ႔တို႕လိုက္သလို တုန္သြားမွ အာရံုကပ္မိေတာ့တယ္ေျပာရမယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးကို တဖ်တ္ဖ်တ္စီးသြားသလိုကို ခံစားရတာပါ။ အျပန္အလွန္သေဘာလိုပါပဲ ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္အလွကို က်ေနာ္လွစ္ဟလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲေတြးေတြး သူ႕ကိုယ္လံုးပံုရိပ္ဟာ တကယ္ျပည့္စံုတယ္လို႔ က်ေနာ္ေတြး ထင္မိဆဲ။

ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ကိုယ္အထက္ပိုင္းေတြဟာ အ၀တ္ကင္းမဲ့ေနၾကျပီး တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ၾကိဳးနဲ႔ခ်ည္ေႏွာင္ထားသလို လက္ေမာင္း ေတြဟာ ေရာယွက္ၾကရင္း ဘ၀တစ္ခုစာ အနမ္းေခၽြၾကပါတယ္။ ေခၽြးအနည္းငယ္စို႕ေနတာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္ေတြ ေခ်ာ္ထြက္ေနသလို ဆိုေပမဲ့ ရင္အုပ္ ရင္အုပ္ျခင္းထိကပ္ထားၾကတာပါပဲ။

အိုး….သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြဟာ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကတဆင့္ က်ေနာ့္ေမးဖ်ား၊ က်ေနာ့္လည္တိုင္ေတြဆီ ခပ္ျဖည္းျဖည္းေရႊ႕ေျပာင္းသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ႏို႕သီးေခါင္းတစ္၀ိုက္ တျပြတ္ျပြတ္မည္ေအာင္ အနမ္းေခၽြျပီးေနာက္မွာေတာ့ ႏို႕သီးေခါင္းေလးကို အသာကိုက္ခဲလိုက္ေရာ။ သူ႕ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္ ၾကက္သီးေတြ တဖ်င္းဖ်င္းထရသလို ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြလည္း အနည္းငယ္မာေတာင့္လာ ပါတယ္။ အခ်ိန္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြဟာ ရွာေဖြမႈခရီးေရွ႕ဆက္တယ္။ ဖေယာင္းတိုင္လံုးေလးေတြလို ညီညာလွပ တဲ့ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြဟာ က်ေနာ့္ေဘာင္းဘီဇစ္တေလ်ာက္ အသာပြတ္သပ္ျပီးမွ ဇစ္ေခါင္းေလးကို အသာဆြဲခ်ျပီးဖြင့္ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ သူ ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး က်ေနာ့္ဂ်င္းေဘာင္းဘီခါးတစ္၀ိုက္ကို အနမ္းဖြဖြဆက္တိုက္ေပးရင္း ၾကယ္သီးကိုအသာျဖဳတ္လိုက္တယ္ေလ။ ၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီထဲမွာ ဘာမွခံမ၀တ္ထားတာေၾကာင့္ သူ႕ႏႈတ္ခမ္း သူ႕ႏွာေခါင္း၀ကတစ္ဆင့္ တိုးထြက္ေနတဲ့ ေလေငြ႕ေႏြးေႏြးေတြ ကို က်ေနာ္ခံစားသိရွိႏိုင္ေနတယ္။ အာ…ရွလြတ္ကနဲျမည္ေအာင္ပဲ က်ေနာ့္ငပဲကို သူ႕လွ်ာေတြ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ သြားေတြၾကားကေန အာခံတြင္းထဲကို စုပ္ယူျခင္းခံလိုက္ရတာ ေဆြမ်ိဳးေမ႕မတတ္ပါ။

က်ေနာ္ ဘယ္လိုသာယာမိမွန္းမသိဘူး ျပန္မေျပာျပတတ္ဘူးဗ်ာ…သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ လွ်ာေတြနဲ႔ ငပဲကို ရစ္သိုင္း စုပ္မ်ိဳထားျခင္းခံရတဲ့ ခံစားခ်က္ကိုေလ။ ၾကံဳဆံုရတဲ့အခုညေလးမွာ ပထမဆံုးအဆင့္တစ္ခုကို စတင္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ အရင္က မၾကံဳမဆံုဘူးတဲ့ ျပဳစုမႈမ်ိဳးကို က်ေနာ္ ခံစားလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္ေတြးမိလိုက္တိုင္း ၾကက္သီးေမႊးညွင္းထေစမယ့္ အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ပါရဲ႕။ အစပိုင္းတုန္းကေတာ့ ငပဲ ထိပ္ပိုင္းေလးပါပဲ။ေနာက္ေတာ့ တေျဖးေျဖးနဲ႔ တံေတြးမ်ားရဲ႕ေခ်ာေမြ႕မႈနဲ႕အတူ တစ္လက္မျခင္း သူ႕အာခံတြင္းထဲတိုး၀င္ တိုးထြက္ျဖစ္ လာပါ တယ္။

အခုအခ်ိန္အခိုက္အတန္႕ေလးမွာပဲ က်ေနာ္ သူ႕ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးတဲ့စိတ္ စံုမက္ျမတ္ႏိုးတဲ့စိတ္ခံစားလာရပါတယ္။ က်ေနာ့္ေျခဖ်ားေလးေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါသြားရေလာက္တဲ့အထိ ျပဳစုမႈက အထာက်လြန္းတာမ်ား သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ ငပဲအရင္းကိုေရာက္ ဆီးစပ္က အေမႊးႏု ေတြနဲ႔ ႏွာေခါင္းထိကပ္တဲ့အထိပါ။ တစ္ဖက္ေသာ သူ႕လက္ကလည္း က်ေနာ့္ေရႊဥေတြကို အသာအယာႏွိပ္နယ္ဆုပ္ကိုင္ျပန္ေတာ့ က်ေနာ့္ တကိုယ္လံုးက အားေတြဆုပ္ယူသြားတဲ့အတိုင္း ဒူးေတြညႊတ္ကိုင္းက်မတတ္ျဖစ္ရပါတယ္။ က်ေနာ့္ငပဲစံခ်ိန္မွီတစ္ေခ်ာင္းလံုးကို သူ႕အာခံတြင္း အဆံုးအတြင္းထဲထိ ေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္သြင္းထားတယ္ တကယ္။ ပံုေဖာ္ေျပာျပဖို႕ မစြမ္းသာေလာက္ေအာင္ပါပဲ က်ေနာ့္ႏွလံုးခုန္သံ ေတြ က်ယ္ေလာင္တာနဲ႔အမွ် ျငင္းဆန္ေရွာင္ဖယ္ဖို႕စိတ္ေတြ ကင္းမဲ့ေနတာအျပင္ ဒီလိုအျပဳအစုမ်ိဳးကို တသက္တာပိုင္ဆိုင္သြားခ်င္စိတ္ ေလာဘတက္လာမိပါတယ္။ 

အျခားလက္တစ္ဖက္ကို သူ႕ေဘာင္းဘီဇစ္ဟဟထဲ လက္လွ်ိဳသြင္းျပီး ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ကစားေနပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ဦးသားရဲ႕စိတ္အဟုန္ ဟာ ေပါက္ကြဲကာနီး မီးေတာင္တစ္ခုလို လႈပ္ခါေနတာ သိသာေနေရာ။ အာ…အ…က်ေနာ္ သူ႕ကို သတိေပးလိုက္သင့္တယ္ဆိုေပမဲ့ မထိန္းႏိုင္စြာ ပါးစပ္ထဲအျပည့္နည္းပါး သုက္ရည္ေတြကို ပန္းထည့္ပစ္လိုက္မိပါတယ္။ ဟိုထိုးဒီကလိ ကစားေနေသာ သူ႕လွ်ာေပၚနဲ႕ ႏႈတ္ခမ္း သားေတြေပၚ သုက္ရည္ပန္းထုတ္မိတဲ့အျပင္ က်ေနာ့္ပါးစပ္က ေအာ္ညည္းသံကလည္း အိပ္ခန္းမ်က္ႏွာက်က္ေတြနဲ႔ ရိုက္ခတ္ကာ ပဲ့တင္သံထြက္လာတယ္။

ဟူး…..။
အသက္ေကာင္းေကာင္းရွဴဖို႕ ၾကိဳးစားေနခ်ိန္မွာပဲ သူငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတာကို က်ေနာ္ဆြဲထူမတ္တပ္ရပ္ေစလိုက္ပါတယ္။ အနီးကပ္ရလိုက္တဲ့ သူ႕ကိုယ္သင္းနံ႕က ေနာက္တစ္ၾကိမ္ က်ေနာ့္စိတ္ေတြထန္လာေစဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ ႏႈိးဆြမႈတစ္ခုျဖစ္လွပါတယ္။ က်ေနာ့္အထင္ သူ႕ဆီးခံုေမႊး ေတြကိုလည္း Shampoo နဲ႔ေကာင္းေကာင္းေလွ်ာ္ျပီး သန္႔ရွင္းပံုရတယ္ဗ်။ ဘယ္လိုအနံ႔ေလးလဲမသိဘူး သစ္သီးစံုန႔ံေလးေတြလိုလိုပါ။ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာနဲ႔ သူ႕ဆီးခံုအႏွံ႕၊ လိင္အဂၤါအျပင္ ေပါင္ျခံတ၀ိုက္ကို ပြတ္သပ္ဖိကပ္ရင္း ရေလာက္သမွ် သာယာမႈကိုေပးသလို ရယူမိပါတယ္။ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႔ ပြတ္သပ္မိေတာ့ တျဖည္းျဖည္းမတ္လာတဲ့ ငပဲဟာ မ်က္စိေရွ႕မွာပဲ ဒံုးပ်ံတစ္စင္းလိုမိုးေပၚခ်ိန္ တြယ္လာပါတယ္။ ငံုစုပ္မႈမလုပ္ေသးဘဲ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ႏႈတ္ခမ္းသားနဲ႔ပြတ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ဦးေခါင္းကို သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ထိန္းကိုင္ လိုက္ျပီး ခါးကိုငံု႕ကိုင္းကာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္အနမ္းေပးတယ္ဗ်။ အရင္ကမၾကံဳဘူးတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုလို႔ေျပာရမယ္ ကိုယ့္သုက္ရည္စိုေန ဖံုးေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းကို က်ေနာ့္လွ်ာေတြ သြားေတြနဲ႔ထိကပ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ပါးစပ္ရဲ႕ အတိုင္းအတာ မီလီမီတာတိုင္းကို က်ေနာ့္လွ်ာနဲ႕ လ်က္ျပဳရင္း တပ္မက္စြာအနမ္းစစ္ပြဲစတင္မိတာ အရွင္းအလင္းပါပဲ။

“အရမ္းမိုက္တယ္ကြာ….That was amazing,” သူ အသက္ျပင္းျပင္းရွဴလိုက္ရင္း စကားညည္းဆိုတယ္။ ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ခါးအစပ္က ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို သူလက္နဲ႔ ေအာက္ကိုဆြဲခ်ျပီး အကုန္ခၽြတ္ပစ္လိုက္တယ္။

တစ္ေယာက္ရဲ႕ အ၀တ္အစားကို တစ္ေယာက္က ခၽြတ္ျပဳေပးျပီးေနာက္မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔လက္ေတြေထြးယွက္ျပီး အိပ္ယာေပၚကိုလွဲေလ်ာင္း လိုက္ၾကပါတယ္။ အိပ္ရာနဲ႔မနီးမေ၀း ဘီရိုပုေလးထဲကေန ကြန္ဒံုးနဲ႔ေခ်ာဆီထုပ္ေတြထည့္ထားတဲ့ ျခင္းငယ္ေလးကို သူထုတ္ယူေပးတယ္ေပါ့။ ခႏၶာကိုယ္အေႏြးဓာတ္ျခင္းဖလွယ္ေနရင္းမွ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ယားက်ိက်ိျဖစ္လာရရင္း သူ႕ငပဲတစ္ခုလံုး က်ေနာ့္ခေရ၀ထဲျမွဳပ္ထားခ်င္မိသလို ခံစားလာမိေရာ။ ပက္လက္အိပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္အေပၚ ငံု႕ကိုင္းၾကည့္ေနရင္း က်ေနာ့္ေျခႏွစ္ဖက္ကို သူ႕ပခံုးေပၚထမ္းတင္လိုက္ကာ ငပဲကို ခေရ၀ထဲထိုးသြင္းဖို႔ ဟန္ျပင္ အဆင္သင့္ျဖစ္တာနဲ႔ အဆံုးထိဖိသြင္းခ်လိုက္ေတာ့တာပါ။ လုပ္ရပ္က အေလာသံုးဆယ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ငပဲတေခ်ာင္းလံုး အတြင္းထဲေရာက္ျပီးေနာက္ သူလႈပ္ရွားမႈဆက္မလုပ္ဘဲ က်ေနာ့္ကိုယ္လံုးကို ခပ္တင္းတင္းေထြးဖက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အထုတ္အသြင္းေလး ခပ္မွန္မွန္လုပ္သလို သူ႕အၾကည့္ သူ႕မ်က္၀န္းေတြဟာ က်ေနာ့္မ်က္လံုးေတြကို အဆက္မျပတ္စိုက္ၾကည့္ေနတာေၾကာင့္ ငပဲတေခ်ာင္းလံုး ခေရ၀ထဲ သိမ့္ကနဲအိမ့္ကနဲ၀င္တာကို ခံစားရမိသလို သူ႕စိတ္အလ်ဥ္ကိုလည္း ဖတ္ရႈလို႕ရေနပါတယ္။

တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ အခၽြန္နဲ႔ထိုးေဆာင့္လိုက္သလို ခံစားရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ့္ႏႈတ္ဖ်ားကေန က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေအာ္ညည္းမိပါ တယ္။

“ဒါပဲကြာ…ေအာ္စမ္း…ကိုဇင္…ၾကိဳက္သလိုေအာ္…ဖီးလ္ပဲ” သူက သေဘာတက်ျဖစ္သလို အားေပးရင္း ငပဲခပ္ရွည္ရွည္ကိုလည္း အဆံုးထိ ေဆာင့္ေဆာင့္သြင္းပါတယ္။ သူ႕စိတ္ထဲရွိသေလာက္ ကိုယ္ခႏၶာက အားအင္စြမ္းသေလာက္ ထင္တိုင္းၾကဲမုန္တိုင္းထန္တာမ်ား အခန္းက အသံလံု ခုတင္က ၾကံ႕ခိုင္လို႔ေတာ္ေတာ့တယ္။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ညည္းသံနဲ႕အတူ ခါးကိုဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ ေကာ့ေကာ့လႈပ္ရွားရင္း သုက္ရည္ေတြကို ကြန္ဒံုးထဲအျပည့္ျဖည့္ပါတယ္။ က်ေနာ္သည္လည္း သူ႕ခံစားခ်က္နဲ႕အတူ ရင္ထဲတသိမ့္သိမ့္ လႈပ္ရွားရင္း ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္မိေရာ။

သူ က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲ လွဲခ်လိုက္ရင္း က်ေနာ့္ပခံုးတ၀ိုက္ကို သူ႕လက္ေမာင္းေတြနဲ႔ေထြးဖက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို အဆက္မျပတ္ နမ္းရင္း အျခားဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ႏွစ္လိုလက္ရမေျပာဘူးေသာ စကားကိုတီးတိုးဆိုပါတယ္။ “ကိုဇင္နဲ႔ အတူေနရတာ ညီ့အတြက္ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်ာ” တဲ့။ က်ေနာ့္အသည္းႏွလံုးေတြ အရည္ေပ်ာ္က်ကုန္သလား? လိင္ဆက္ဆံျပီးတိုင္း သူေျပာေနၾကစကားေတြမ်ားလား? က်ေနာ္ အေျဖကို အခုကတည္းကသိျပီးသားပါ။ ဒါေပမဲ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ေတာ့မယ္။

သူ႕ငပဲက ကြန္ဒံုးကို အသာအယာခၽြတ္လိုက္ျပီး ကၽြမ္းက်င္စြာ အထံုးထံုးလိုက္ရင္း အိပ္ရာေဘးက အမႈိက္ပံုးေလးထဲကို သူကိုယ္တိုင္ထည့္ လိုက္တယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ျငင္သာစြာ တို႕ထိထားေနရင္း သာယာခ်မ္းေျမ႕စြာလွဲေလ်ာင္းေနမိၾကတယ္။ ဒီည က်ေနာ့္ငပဲကိုဆြ သူ႕ခေရ၀ထဲထည့္သြင္းဦးမလား က်ေနာ္မသိဘူး။ အခ်ိဳ႕ေသာ ငနဲေတြဟာ သူတို႔ကသာ ထိုးသြင္းဆက္ဆံခ်င္ၾကတာ သူတို႔ကို ထိုးသြင္းဆက္ဆံခံဖို႔ၾကေတာ့ သေဘာမက်တတ္ၾကဘူး။

သူ က်ေနာ့္ပါးတစ္ဖက္ကိုနမ္းလိုက္ျပီးေနာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမႈနဲ႔အတူ ရယ္ေမာပါတယ္။
“စီးကရက္?”  သူ ေမးလည္းေမး ခုတင္ေဘးက မီးအုပ္ေဆာင္းေလးက မီးလံုးကိုဖြင့္ရင္း စီးကရက္ဘူးကို လွမ္းဆြဲယူလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ သူ႕ကိုၾကည့္ ျပံဳးမိရရင္း စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ယူလိုက္ပါတယ္။ “အင္း….နည္းနည္းေတာ့ဖြာမယ္ေလ” လို႔ေျဖမိတယ္။

က်ေနာ့္မ်က္ႏွာေပၚ ငံု႕ကိုင္းလိုက္ျပန္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ႏုႏုည့ံညံ့အနမ္းေခၽြသလို ပါးျပင္ေတြ ရင္အုပ္အေပၚ ညင္ညင္သာသာတို႕ထိပါတယ္။ သူ အဲ့သလိုလုပ္ဖို႔မလိုဘူးေလဗ်ာ…က်ေနာ့္တကိုယ္လံုးကို သူပိုင္ဆိုင္ျပီးသားပဲဟာ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕အနမ္းေတြဟာ ျပင္းထန္လာသလိုပဲ။ အိုး….ဟင့္အင္း။

“ကိုဇင့္ ငပဲၾကီး…ညီ့ထဲ၀င္တဲ့ဖီလင္ကို ခံစားၾကည့္ခ်င္လာျပီ” သူ စကားတိုးတိုးဆိုရင္း က်ေနာ္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွာ စီးကရက္ကိုတပ္ေပးကာ မီးျခစ္နဲ႔ မီးညွိေပးပါတယ္။

ေအးစက္စက္ ဖန္ေဆးလိပ္ခြက္ကို က်ေနာ့္ဗိုက္သားျပင္ခ်ပ္ခ်ပ္ေပၚ ရုတ္တရက္ဆိုသလိုတင္လိုက္ရင္း သူ က်ေနာ့္နံေဘးမွာ လွဲေလ်ာင္းရင္း စီးကရက္ကိုဖြာလိုက္ရင္း ခဏျငိမ္သက္ေနတယ္ဗ်။ စီးကရက္ကို တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ဖြာလိုက္ရင္း ျပာခြက္ထဲထိုးေျခကာ မ်က္၀န္းမ်ားကို အသာေမွးလိုက္တဲ့ အခိုက္မွာပဲ သူ က်ေနာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို အၾကည့္စူးေနေၾကာင္း အလိုလိုခံစားရပါတယ္။
“ကိုဇင္က အရမ္းၾကည့္ေကာင္းတာပဲ လွတယ္ဗ်ာ”  သူ႕စီးကရက္ကို ျပာခြက္ထဲထည့္လိုက္ရင္း ခပ္ရိုးရိုးေျပာတာပါပဲ။ က်ေနာ့္မွာ ျပံဳးမိရရင္း “ညီလည္း လွပါတယ္ကြာ”လို႔ ျပန္ေျပာမိပါတယ္။

က်ေနာ့္ဗိုက္သားေပၚက ေဆးလိပ္ျပာခြက္ကို သူဖယ္လိုက္ျပီးေနာက္ အိပ္ရာေဘး ဘီရိုပုေလးေပၚက ကြန္ဒုံုးအသစ္ေတြနဲ႔ ေခ်ာဆီထုပ္ေတြကို ယူလိုက္ပါတယ္။ ကြန္ဒံုးအိတ္ေလးတစ္ခုကို သူ႕သြားနဲ႔အသာေမွးကိုက္ထားရင္း လက္ေခ်ာင္းေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ငပဲတ၀ိုက္ကို ပြတ္သပ္ ကလိလာတယ္။ သိပ္ေတာ့ႏႈိးဆြခ်ိန္မယူရပါဘူး ရင္ခုန္မႈနဲ႕အတူ က်ေနာ့္ငပဲက ျပန္ေခါင္းေထာင္ထပါတယ္။ မတ္ေထာင္လာတဲ့ က်ေနာ့္ငပဲကို လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ ဆုပ္ကိုင္ရင္း ကြန္ဒံုးကိုစြပ္ခ်လိုက္ပါတယ္။ ကြန္ဒံုးကို အဆင္ေျပေအာင္ အထက္ေအာက္ပြတ္သပ္ေပးျပီး ဖ်စ္ညွစ္ေနပံု အရ သူ႕ခေရ၀ထဲသြင္းဖို႔အေတာ္လိုလားေနျပီဆိုတာသိသာတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း အလိုက္တသိ သူ႕ကို ပက္လက္လွဲအိပ္ေစလိုက္ျပီး ေပါင္တံႏွစ္ဖက္ကို အသာကားခိုင္း ခါးေအာက္မွာ ေခါင္းအံုးတစ္ခုခုေပးရင္း ငပဲကိုေခ်ာဆီ ခပ္မ်ားမ်ားေလးရႊဲေအာင္စြတ္လိုက္တယ္ေလ။
သူ႕ကို က်ေနာ္ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္စိတ္၀င္သြားမိသလဲဆိုတာ ကိုယ္ခႏၶာကပါ အလိုက္တသိ အၾကမ္းမဖက္ဘဲ အသာအယာျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားစရာမလို လုပ္ေဆာင္ေနမိတာသက္ေသပါ။ သူ တကိုယ္လံုးလည္း ၾကက္သီးေတြ တျဖန္းျဖန္းထေနသလို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းကိုသူ ကိုက္ထားရင္း က်ေနာ့္အနမ္းေတြကို ခံယူေနပါတယ္။

တကယ့္ကို ေျဖးညင္းစြာ၊ ႏုည့ံစြာ၊ျပီးေတာ့ တစ္ခ်က္ျခင္း rhythm မိမိ က်ေနာ္ သူ႕ကိုခ်စ္ေနမိပါတယ္။ သူ႕လက္အစံုကေတာ့ က်ေနာ့္တင္သားဆိုင္ေတြကို ဆြဲကိုင္ျပီး သူ႕ထဲပိုပိုေရာက္ေအာင္ၾကိဳးစားတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ က်ေနာ့္စိတ္ေတြ မထိန္းႏိုင္စြာ အျမန္ႏႈန္းကို ဆႏၵေတြေနာက္လိုက္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆက္ဆံခံရတာ သူ႕အတြက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ဆိုတာ ေအာ္ညည္းသံေတြထြက္လာတာ ကိုၾကားရတာနဲ႔သိရသလို သေဘာက်ေနတာကိုလည္း က်ေနာ္အတတ္ေဟာႏိုင္တယ္။

က်ေနာ့္ဆီးအိတ္ေတြ ေပါင္ျခံကိုေျပးကပ္ ေျခဖ်ားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ရင္း ငပဲကို သူ႕ခေရထဲအဆံုးထိထိုးသြင္းလိုက္ကာ သုက္ရည္ေတြကို ကြန္ဒံုးအျပည့္ျဖည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ညည္းသံကလည္း အျဖဴေရာင္လက္ေတာက္ေနတဲ့ နံရံေတြကို ေျပးကန္တဲ့ ျပိဳင္ျမင္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ အဟုန္လို ရိုက္ခတ္တာမ်ား ဟီးလို႔ပါ။

က်ေနာ့္ငပဲကို သူ႕ခေရကေန အသာခၽြတ္ျပီး ခုတင္ေဘး၀ယ္ ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္တဲ့ခဏ လ်စ္လ်ဴရႈထားမိတဲ့ သူ႕ငပဲကို လက္နဲ႔အသာ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။ သူလည္းပဲ အလုပ္မ်ားခ်င္မွာ….။

က်ေနာ့္လက္ကစားမႈေၾကာင့္ အနည္းငယ္ျပန္မာလာသလို သူ႕တင္ပါးေတြကို ၾကြၾကြေျမွာက္ပင့္ရင္း လက္ေခ်ာင္းေတြၾကား ငပဲကိုထိုးထိုးသြင္း ပါတယ္။ ခ်စ္စဖြယ္ သူ႕လႈပ္ရွားမႈေတြ ၾကားရတဲ့ အသက္ရွဴျပင္းသံေတြေနာက္ က်ေနာ့္လက္ကစားကၽြမ္းက်င္မႈကို ပညာကုန္အသံုးျပဳလိုက္ တာ အခ်ိန္သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ခပ္ပ်စ္ပ်စ္သုက္ရည္ေတြကို သူပန္းထုတ္လိုက္ျပန္တယ္။

က်ေနာ့္ငပဲက ကၽြတ္လုကၽြတ္ခင္ျဖစ္ေနေသာ ကြန္ဒံုးကိုအသာခၽြတ္ထံုးလိုက္ရင္း အိတ္ခြံနဲ႕အတူ အမိႈက္ျခင္းထဲထည့္လိုက္ပါတယ္။ သူ႕နံေဘးက ေမြ႕ယာေပၚကို ေမာပန္းစြာ ပီတိျဖစ္စြာနဲ႔ လွဲေလ်ာင္းလိုက္ပါတယ္။ ခဏအၾကာမွာေတာ့ က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲ သူတိုး၀င္လာရင္း ရင္အုပ္ေပၚကို သူ႕ဦးေခါင္းေလးေမွးတင္တယ္။ က်ေနာ္ကလည္း သူ႕ေက်ာျပင္ကို လက္တစ္ဖက္နဲ႔ရစ္သိုင္းေထြးဖက္လိုက္ရင္း လက္ေခ်ာင္း ကေလးေတြကေတာ့ ႏုညံ့တဲ့သူ႕အေရျပားအႏွံ႔ စက္၀ိုင္းသဏၭာန္တို႕ထိကစားမိတာေပါ့ေနာ္။ လင္းေနတဲ့ စားပြဲပုေပၚကမီးလံုးကိုမွိတ္ ညအိပ္မီး ေလးပဲဖြင့္ ထားလိုက္တဲ့ခဏ သူ႕အသက္ရွဴသံက တေျဖးေျဖးေလးလံလာကာ က်ေနာ့္ကိုယ္လံုးကို သူ႕ေျခ သူ႕လက္ေတြနဲ႕ ရစ္သိုင္းေထြးဖက္ ရင္း အိပ္ေမာက်သြားပါတယ္။ ေထြးဖက္ခံရျခင္း ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ အတူအိပ္စက္ျခင္းဆိုတဲ့ ႏွစ္လိုမႈမ်ားနဲ႕ ညတစ္ညကို ျဖတ္သန္းရ ပါေတာ့မယ္။

သူ႕ဘက္ကို က်ေနာ့္မ်က္ႏွာေစာင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမႊးပ်ံ႕ႏုညံ့တဲ့ သူ႕ဆံႏြယ္ေလးေတြကို ထိကပ္နမ္းရႈိက္ခြင့္ရပါတယ္။ က်ေနာ့္ကိုယ္နံ႕ကို သူ႕ကိုယ္ေပၚမွာ ရရွိေနပါေရာ။ က်ေနာ့္ကိုယ္ပိုင္ ကိုယ္နံ႔ေတြကို သူ႕ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔မွာ ေကာင္းေကာင္းရရွိေနသလို က်ေနာ့္ကိုယ္ေပၚမွာလည္း သူ႕ကိုယ္သင္းနံ႔ရေနတဲ့ ခံစားခ်က္က ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိေအာင္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလြန္းပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြနဲ႔ သူ႕နဖူးျပင္ကို ထိကပ္နမ္းရိႈက္လိုက္ျပီးမွ မ်က္စိကိုပိတ္ေမွးမွိတ္အိပ္စက္ခဲ့ပါတယ္ ခင္ဗ်။

နံနက္ခင္းအေရာက္မွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕ ဖံုးနံပါတ္ေတြ ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ေတြ အျပန္အလွန္လဲလွယ္ၾကတယ္။ က်ေနာ္ သူ႕ကို မထားခဲ့ခ်င္ေသာ္လည္း တံခါးရြက္ကို အသာလွစ္ကာ လွမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရတယ္ ဆိုပါေတာ့။ တိုက္ခန္းေလွကားထစ္ အကုန္မဆင္းရေသးခင္မွာပဲ သူ႕ဆီကေန ဖုန္းမက္ေဆ့စ္ရတယ္ “ဒီည လာခဲ့ေနာ္” ဘယ္လိုလာရမယ္ ဘယ္အခ်ိန္လာရမယ္ဆိုတဲ့ ဇာတ္ညႊန္းကိုသူေပးျခင္းပါ။ “လာခဲ့မယ္…ညီ” က်ေနာ္ သူ႕ဆီ စာတိုျပန္ရိုက္ပို႔ျပီးေနာက္ တိုက္ခန္းတြဲၾကီးရဲ႕ အျပင္ကို အျပံဳးခပ္ၾကီးၾကီး မ်က္ႏွာမွာဆင္ယင္ရင္း ခပ္သြက္သြက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။

“ဟယ္လို….ေလာကၾကီး….မဂၤလာနံနက္ခင္းပါ!!!”


Alex Aung (25 February 2017)