Saturday, June 17, 2017

လိင္အဂၤါသန္႔ရွင္းေရး

အမ်ိဳးသားတိုင္း သိထားရမယ့္ လိင္အဂၤါသန္႔ရွင္းေရး (ဗဟုသုတအေနႏွင့္သာဖတ္ပါရန္)



အမ်ိဳးသားတိုင္း မိမိလိင္အဂၤါက်န္းမာသန္႔႐ွင္းေရးကို တန္ဖိုးထားတတ္ၾကပါတယ္။ အဲ့လိုဂ႐ုတစိုက္တန္ဖိုးထားျခင္းဟာ မိမိအတြက္သာမက မိမိရဲ႕အေဖာ္အတြက္ပါ ေကာင္းမြန္ပါတယ္။ လိင္အဂၤါကို မွန္ကန္စြာ ဂ႐ုစိုက္သန္႔႐ွင္းပါက ကာမသုခ ျပည့္၀ေရးကိစၥမွာ အခရာျဖစ္လာမွာပါ။

ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားတိုင္း သိထားသင့္တဲ့ လိင္အဂၤါကို ေန႔စဥ္ စနစ္တက် သန္႔ရွင္းေရး ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာ ေျပာျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လိင္အဂၤါကို ေန႔စဥ္ေဆးေၾကာပီး သန္႔ရွင္းစြာထားမွသာ အနံ႕အသက္ကင္းေဝးပီး ေရာဂါကင္းစင္ကာ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ျဖစ္လာမွာပါ။

ေန႔စဥ္လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့ လိင္အဂၤါသန္႔ရွင္းေရး အဆင့္ဆင့္ကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

၁။ ဆပ္ျပာေရြးခ်ယ္ပါ။ 

- အနံ႕မပါတဲ့ ဆပ္ျပာအေပ်ာ့စားမ်ိဳးကို အသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာမ်ား၊ လက္ေဆးဆပ္ျပာမ်ားဟာ လိင္အဂၤါကို ယားယံမႈေတြ အနီကြက္ေတြ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။

၂။ ေရခ်ိဳးပါ။ 

- ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေရေႏြးေႏြးေလးနဲ႔ ခ်ိဴးတာပိုေကာင္းပါတယ္။ ပံုမွန္ေရခ်ိဳးတဲ့အတိုင္း တကိုယ္လံုးကို ဆပ္ျပာပြတ္တိုက္ပီး ေရခ်ိဳးပါ။

၃။ လိင္အဂၤါတဝိုက္ကို ေဆးေၾကာပါ။ 

- ဆပ္ျပာကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ပြတ္တိုက္ပီး အျမႇပ္ထေအာင္လုပ္ပါ။ ၿပီးရင္ လိင္တံ ကပ္ပယ္အိပ္နဲ႔ ေပါင္ျခံတဝိုက္ကို ဆပ္ျပာျမႇပ္မ်ားနဲ႔ ပြတ္တိုက္ပါ။ ထိပ္ငံုအေရျပား မျဖတ္ထားသူမ်ားအတြက္ အေရးႀကီးတာက ထိပ္ငံုအေရျပားကို ေနာက္သို႔ဆြဲလွန္ပီး ေဆးေၾကာဖို႔ပါပဲ။ ထိပ္ငံုအေရးျပားကို ဆြဲလွန္တဲ့ေနရာမွာ အားသံုးပီး မဆြဲပါနဲ႔။ သဘာဝတိုင္း ရသေလာက္သာ ဆြဲလွန္ပါ။ ဒစ္တဝိုက္နဲ႔ အေရျပားေအာက္မွာရွိေနတဲ့ အညစ္အေၾကး အဖတ္မ်ားကို ပြတ္တိုက္ေဆးေၾကာပါ။ ၿပီးရင္ ေသခ်ာေျပာင္စင္ေအာင္ ေရေဆးခ်ပါ။ ၿပီးရင္ ထိပ္ငံုအေရျပားကို နဂိုအတိုင္း ျပန္ဆြဲတင္ပါ။

- ေနာက္ထပ္သတိျပဳရမွာက လိင္တံအရင္းနဲ႔ ကပ္ပယ္အိတ္ကို ဂ႐ုတစိုက္ ေဆးေၾကာဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔။ အဲ့ဒီ့ေနရာေတြဟာ တေနကုန္ အတြင္းခံထဲမွာရွိေနပီး အေမႊးအမွ်င္မ်ား၊ ေခၽြးမ်ားေၾကာင့္ အနံ႕ဆိုးမ်ားကို ျဖစ္ေပၚေစလို႔ပါပဲ။ ေနာက္တခုက ကပ္ပယ္အိတ္နဲ႔ စအိုၾကားက ေနရာကိုလည္း ေသခ်ာစြာေဆးေၾကာသင့္ပါတယ္။

၄။ လိင္အဂၤါကို ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္လုပ္ပါ။ 

- ေဆးေၾကာပီးရင္ ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္ လိင္အဂၤါကို ခပ္ဖြဖြ သုတ္ေပးပါ။ ေရမေျခာက္ပါက ဂ်ီးမ်ားျဖစ္လာပီး ဘတ္တီးရီးယားမ်ား ေပါက္ဖြားလာတတ္ပါတယ္။

၅။ လိင္အဂၤါကို ေန႔တိုင္းသန္႔ရွင္းစြာထားပါ။ 

- လိင္အဂၤါကို ေန႔စဥ္ ေဆးေၾကာပီး သန္႔ရွင္းစြာထားပါ။ သို႔ေသာ္ မၾကာခဏ အလြန္အကၽြံ မေဆးေၾကာပါနဲ႔။ အထူးသျဖင့္ ဆပ္ျပာအျပင္းစားမ်ား၊ မသန္႔ရွင္းတဲ့ ေရမ်ားနဲ႔ မေဆးပါနဲ႔။ ေယာင္ယမ္း နာက်င္ ယားယံတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ္လိမ္းေပါင္ဒါသံုးသူမ်ား သတိျပဳရမွာက ေပါင္ဒါကို ကပ္ပယ္အိတ္ေပၚကိုပဲ လိမ္းပါ။ လိင္တံေပၚကို မလိမ္းမိပါေစနဲ႔။

📌📌📌ထိင္ငံုအေရျပား မျဖတ္ထားသူမ်ားအတြက္ အေရျပားေအာက္က အညစ္အေၾကးမ်ားကို ေျပာင္စင္ေအာင္ ေဆးေၾကာဖို႔က အထူးအေရးႀကီးပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ေယာင္ယမ္းနာက်င္တာမ်ိဳး ယားယံတာမ်ိဳး ေနာက္ဆံုးမွာ ေရာဂါပိုးဝင္တာမ်ိဳးေတြအထိ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

Credit: https://www.wikihow.com 

Monday, June 12, 2017

Finding Mother


စိုးစိုးက ကြၽန္ေတာ္တို႕အခန္းရဲ႕ ေဘးကအခန္းကို
ေျပာင္းလာတာတစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိပါျပီ။ သူမက ခမ္းနားထည္၀ါတဲ့ အရွိန္အ၀ါ၊ ရင့္က်က္တည္ျငိမ္မႈ၊ အရပ္ရွည္သြယ္ျမင့္မားမႈအျပင္ ႏုညံ့တဲ့ဆံႏြယ္ရွည္ရွည္ေတြပိုင္ဆိုင္သူပါ။ အျမဲတေစ ခပ္ျမင့္ျမင့္ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ေတြႏွင့္ ကိုယ္လံုးအလွေပၚလြင္ေစတဲ့ အ၀တ္အထည္ေတြကို ၀တ္ဆင္တတ္ပါတယ္။
ၾကည့္လိုက္ရင္ မိတ္ကပ္နည္းနည္းမ်ားျပီး ေရေမႊးနံ႕က ပူထူေနတာပဲ။

အစကနဦးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ မၾကာခဏေလွကား အတက္အဆင္းမွာ ေတြ႕ဆံုမိတတ္ေလ့ရွိျပီး သူမက ကြၽန္ေတာ့္ကိုႏုညံ့ေသာအျပံဳးျဖင့္ 'မဂၤလာပါ' လို႕ ခပ္တိုးတိုးႏႈတ္ဆက္ ေလ့ရွိပါတယ္။

ေသာၾကာေန႕ညတစ္ညမွာ ကြၽန္ေတာ္၀ယ္လာတဲ့ ညအိပ္ခ်ိန္ထြန္းတဲ့မီးအိမ္ႏွင့္အတူအိမ္ကိုျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အိပ္ကပ္ ေတြထဲ တံခါးေသာ့ကို ဟိုႏႈိက္ဒီႏႈိက္ရွာေဖြရာ မီးအိမ္ဟာ လက္ထဲကေလွ်ာက်ျပီး အသံက်ယ္က်ယ္ကို ရုတ္တရက္
ဖန္တီးလိုက္ သလိုျဖစ္သြားတယ္ဗ်။ အိမ္နီးခ်င္းရဲ႕ တံခါးပြင့္ဟလာျပီးစိုးစိုးတစ္ေယာက္ အလန္႕တၾကားမ်က္ႏွာႏွင့္ ရပ္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရပါရဲ႕။

'ေဟ့...မင္း..အိုေကရဲ႕လား?' သူမက လွမ္းေမးတယ္။

'ဟုတ္ကဲ့....အဆင္ေျပပါတယ္၊ ေဆာရီးဗ်ာ လန္႕ေအာင္လုပ္မိသြားရင္'

'အို..ရ႔ပါတယ္၊ မင္း အနာတရ တစ္ခုခုမျဖစ္တာပဲ ၀မ္းသာလွပါျပီကြယ္' သူမႏႈတ္ဖ်ားမွာ အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳ တြဲခိုရင္းေျပာပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္ အိပ္ကပ္ေတြအားလံုးႏႈိက္ျပဳရွာေဖြေပမဲ့ ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းမွမေတြ႕။ ကြၽန္ေတာ့္ အိမ္ေသာ့မယူဘဲ ေလာ့ခ်္လုပ္ျပီး အျပင္ ထြက္သြားမိတာပဲ။
ေသာ့ပိုတစ္ေခ်ာင္းေပးထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကလည္း သူ႕မိဘအိမ္ခဏျပန္သြားတာေနာက္ေန႕မွျပန္လာမွာ။

'အင္း....ကြၽန္ေတာ္ အိမ္ထဲမွာ ေသာ့ေတြေမ့ထားျပီး ပိတ္ခဲ့မိျပီထင္တယ္ဗ်။
ေသာ့အပိုကလည္း နက္ျဖန္မွ သြားယူလို႕ရမွာ' ကြၽန္ေတာ္
သူမကိုၾကည့္ျပီးေျပာမိပါတယ္။ သူမကိုၾကည့္ရတာ အေရာင္စံုႏွင့္ေတာက္ပေနသလိုပဲ။သူမကိုၾကည့္လိုက္ရင္ ၇၀ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားကအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕အထက္တန္းက်က်ဖက္ရွင္မ်ိဳးကိုႏွစ္သက္၀တ္ဆင္တတ္ပံုပါ။ အနီေရာင္မွာအျဖဴေရာင္ေဘာလံုးေျပာက္ေတြ ပါတဲ့ ညအိပ္အက်ႌရွည္နဲ႕ ေျခေထာက္ကေတာ့
ေတြ႕ရာေကာက္စြပ္ထားသလားမသိ အနီေရာင္ high-heel ဖိနပ္တစ္ရံျဖင့္ပါ။

'သနားစရာ သားရယ္၊ ဒီအခ်ိန္မွ ေသာ့ျပင္သမားေခၚရင္လည္း
ေစ်းၾကီးေပးရေတာ့မွာ။ စကားမစပ္ မာမီ့နာမည္က စိုးစိုးတဲ့။ သားရဲ႕အိမ္နီခ်င္းအသစ္ေပါ့' ကမ္းေပးတဲ့ သူမလက္ကို
ကြၽန္ေတာ္ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။ လွပျပီး ႏုညံ့သလို လက္သည္းရွည္မ်ားကအနီေရာင္။ 'ဟုတ္ကဲ့..ကြၽန္ေတာ္က ေဇယ်သူပါဗ်' ကြၽန္ေတာ္သတိျပဳမိတာက သူမ နည္းနည္းေရခ်ိန္မွန္ေနပံုကိုပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွစ္လိုဖြယ္ေတာ့ေကာင္းပါတယ္။

သူမ ကြၽန္ေတာ့္ကို စူးစမ္းတဲ့အၾကည့္ႏွင့္ ၾကည့္ေနေသးတယ္။ ျပီးေတာ့သူမႏႈတ္ခမ္းမွာအျပံဳးေတြေပၚလာရင္း 'အထဲ၀င္ေလကြယ္? သား ေသာ့ျပင္ဆရာမလာခင္ေစာင့္ေနလို႕ရတာပဲ။ သူလာမလာေတာ့ မေျပာတတ္ဘူးေနာ္'

'ေက်းဇူးဗ်၊ မာမီက သေဘာအရမ္းေကာင္းတာပဲ'

'အထဲ၀င္ကြယ္' သူမေျပာစကားေနာက္ ကြၽန္ေတာ္ သူမတိုက္ခန္းထဲကိုလိုက္၀င္သြားပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ သူမေနာက္ကေန ေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္တာ သူမရဲ႕လႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာႏွစ္သက္စရာပါ။ သူမ တိုက္ခန္းက တကယ့္ကိုအပ်ံစား။ တျခားေသာအခ်ိန္ကာလတစ္ခုထဲ ေလွ်ာက္လွမ္းေနရသလိုပါပဲ။ ၁၉၇၀ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားကအျပင္အဆင္မ်ားပါ။ ေနာက္ဆံုးေပၚ တီဗီ အျပားၾကီးႏွင့္ ဒီဗီဒီစက္ၾကီးေတြကသာ
၇၀ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားကႏွင့္မတူတာ။ ကြၽန္ေတာ့္ကို
ဆိုဖာတစ္ခုေပၚမွာထိုင္ဖို႕ သူမကေျပာတယ္။ သူမက
စားပြဲငယ္ေလးတစ္ခုဆီလွမ္းသြားရင္း ေသာက္စရာ ယမကာတစ္ပုလင္းဆြဲလာတယ္။

'တစ္ခုခုေသာက္ဖို႕ ေတာင္းဆိုလို႕ရမလား သား?'

'ေရခဲ မထည့္ထားတဲ့ ၀ီစကီတစ္ခြက္က သားအၾကိဳက္ပဲဗ်'

'မာမီ့မွာ Tullamore Dew ပဲရွိတယ္ကြယ္၊ ၀ီစကီေသာက္တဲ့သူမဟုတ္တဲ့ Sherryမမတစ္ေယာက္ကြ မာမီက'

' Tullamore လဲ အဆင္ေျပပါတယ္ဗ်ာ'

ေသာက္စရာခြက္ေတြယူျပီး ျပန္လာတဲ့ သူမက ကြၽန္ေတာ့္နံေဘးမွာ ၀င္ထိုင္ပါတယ္။
သူမဆီကရေနတဲ့ ေရေမႊးနံ႕က ညႇိဳ႕ယူဖမ္းစား ေနသလို ခံစားရတယ္ဗ်။ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေအးေဆးသာယာတဲ့ စကားေျပာေလးေတြႏွင့္ အဓိကေျပာဆိုၾကရာ သူမ
တတိယေျမာက္ sherry ခြက္ကိုေသာက္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ သူမအေၾကာင္းကိုစတင္ေျပာဆိုပါေတာ့တယ္။ သူမစိတ္ထဲမွာ အျမဲကေလးတစ္ေယာက္လိုခ်င္ ေနခဲ့တာ။
ဒါေပမဲ့ သူမ မရႏိုင္ခဲ့ဘူးေလ။ ဘာေၾကာင့္ဆို
မိန္းမအစစ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ့လို႕ပဲ။ သူမဟာ အမ်ိဳးသမီးအစစ္တစ္ေယာက္မဟုတ္တာကို ကြၽန္ေတာ္သတိထားမိခဲ့သလားတဲ့ေမးေသးတယ္။
မေရမရာအေတြးမ်ိဳးေတာ့၀င္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပျဖစ္တာေပါ့ေနာ္။ သူမ ကကြၽန္ေတာ့္လက္ဖ၀ါးအစံုကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း
'ရိုးရိုးသားသားပြင့္ပြင့္လင္းလင္းရွိတာ မာမီ၀မ္းသာတယ္ကြယ္၊ ဒါေပမဲ့ မာမီလွတယ္လို႕ သားမထင္ဘူးလား' တဲ့ေမးရဲ႕။

'အိုး....မာမီက သိပ္ကို...' သူမႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ျပံဳးတယ္။ ဟုတ္တယ္ သူမဟာ တကယ့္ကိုလွပေခ်ာေမြ႕သူပါပဲ။

သူမကေျပာျပေသးတယ္ သူမတစ္ဘ၀လံုး အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္လိုသာေနထိုင္အသက္ရွင္ခဲ့တာတဲ့။ ဘာခြဲစိတ္ျပဳျပင္မႈမွမလုပ္ခဲ့သလိုဘာေဟာ္မုန္းေဆးကိုမွလည္း မမွီ၀ဲ မသံုးစြဲခဲ့ပါဆိုပါတယ္။ သူမရင္သားေတြကလည္း သဘာ၀ကဖန္ဆင္းေပးထားတာ။ ကြၽန္ေတာ္မွတ္မိ သတိထားေနတာကေတာ့သူမ ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းေတြ အေၾကာင္းေျပာေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ပါးျပင္ေတြဟာရဲတြတ္နီေဆြးကာ ရွက္ မိေနျခင္းကိုေလ။ 'အင္း..ဒါဆို
သားအသက္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ ေဇယ်ေလးရဲ႕'

'ကြၽန္ေတာ္ ....အသက္ ၂၁ရွိျပီဗ်၊ နက္ျဖန္ဆို ၂၁ႏွစ္ျပည့္တာ'

'အို....သားေမြးေန႕က နက္ျဖန္လား မာမီ့အသက္က ၄၀၀န္းက်င္ရွိျပီ။အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က သူ႕အသက္ကို မေျပာျပသင့္ဘူးေနာ္ ဟဲ ဟဲ'

'အသက္အရြယ္ထက္ အမ်ားၾကီးႏုပါတယ္ဗ်ာ မာမီက'

'ေက်းဇူး...ေဇယ်...သားက အေတာ္စကားေျပာတတ္တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ မာမီကသားအေမအရြယ္ေလာက္ အသက္ရပါျပီကြယ္။ သား ေမေမက မာမီလိုပဲလွရဲ႕လား'

'ကြၽန္ေတာ္ ေလးႏွစ္သားမွာ ေမေမဆံုးသြားတာဗ်'

'Oh My God! Sorry ပါသားရယ္။ သားေလးက သနားစရာေကာင္းလိုက္တာ' စိုးစိုးကကြၽန္ေတာ့္မွာ ေမေမရွိမေနေတာ့ျခင္းကို ေတာ္ ေတာ္ခံစားသြားရတယ္ထင္ပါရဲ႕။
ႏုညံ့ေႏြးေထြးတဲ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ရႈပါတယ္။
ျပီးေတာ့ ရုတ္တရက္ဆိုသလို သူမလက္ေမာင္းေတြဟာ
ကြၽန္ေတာ့္ကိုေထြးဖက္လိုက္ျပီး က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ေႏြးေထြးေစေရာ။
နည္းနည္းေလးေတာ့ ကသိကေအာက္ ႏိုင္ေပမဲ့ ၾကည္ႏူးရပါတယ္။ စိုးစိုးရဲ႕မ်က္ေမွာက္မွာ အၾကင္နာနဲ႕ ေထြးဖက္ခံရတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တကယ့္သက္ေသာင့္သက္သာပါပဲ။ စိုးစိုးက ကြၽန္ေတာ့္နဖူးေလးကို ႏုညံ့တဲ့အနမ္းပြင့္ကိုေျခြျပီး ကြၽန္ေတာ့္နားရြက္နားတိုးကပ္ကာ ခပ္တိုးတိုး 'မာမီကသားရဲ႕ ေမေမျဖစ္ႏိုင္ခ်င္ပါရဲ႕။ မာမီ..အေမတစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာၾကိဳက္တယ္'လို႕ဆိုပါတယ္။

'ေဆာရီးသားရယ္....မာမီက နည္းနည္းေရွးရိုးဆန္တယ္ေျပာေျပာ ကိုယ္ခံစားရတာကိုအမွန္အတိုင္းေျပာတတ္တာ'

'မဟုတ္ပါဘူး, မာမီက တကယ့္ကို အံ့အားသင့္ဖို႕ေကာင္းတဲ့လူတစ္ေယာက္လို႕ ကြၽန္ေတာ္ထင္ပါတယ္ဗ်' ကြဲျပားျခားနားျပီး ထူးဆန္းတဲ့ ခံစားမႈေတြ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲေျပးလႊားေနပါျပီ။

အမ်ိဳးသမီးအစစ္မ်ားစြာထက္ ပိုျပီး လွပကာ sexy ျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမဟုတ္တဲ့သူမႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ ျငိမ္သက္စြာ ဆက္လက္ထိုင္ေနျခင္းက ကြၽန္ေတာ့္အာသာဆႏၵတစ္ခုခုကို စတင္ႏႈိးဆြလာေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေျခေထာက္ ေတြေပၚသူမေျခတံ ႏုႏုညံ့ညံ့ေတြကို ကန္႕လန္႕ျဖတ္တင္ထားရင္း လႈပ္ရွားေနတာက
ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္တံကို လက္နဲ႕ပြတ္သပ္ေနသလို ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာေသာက္ရမ္း မာေတာင္လာပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ္ ေျခေထာက္ေတြကို အသာဆြဲဖယ္တင္ပ်ဥ္ေခြထိုင္လိုက္ရင္း 'အင္း.... ကြၽန္ေတာ္ ေသာ့ျပင္သမားကိုေခၚဖို႕ေကာင္းမယ္ေနာ္...အခ်ိန္ေနာက္က်ေနျပီ'

'ဒီည မာမီအခန္းမွာအိပ္လို႕မရဘူးလား? မနက္မွေသာ့သြားယူေပါ့။ပိုက္ဆံကုန္သက္သာတာေပါ့ကြယ္။ ဧည့္သည္ေတြအိပ္တဲ့အခန္းမွာသားအိပ္လို႕ရပါတယ္' စိုးစိုးေျပာခဲ့ျခင္း။

ကြၽန္ေတာ္ဘယ္ျငင္းဆန္ႏိုင္မလဲဗ်ာ။ ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ထားတဲ့အခန္းကလည္းမဆိုးပါဘူး သက္ေသာင့္သက္သာအနားယူလို႕ ရပါတယ္။

ဟူး....ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြေသာက္ရမ္းထန္ေနျပီ မတတ္ႏိုင္ဘူး လက္ကစားျပီးအဆံုးသတ္ရမွာပဲ။ ငပဲကိုေဘာင္းဘီထဲ လက္လွ်ိဳျပီး ပြတ္သပ္ေနစဥ္မွာပဲအခန္းတံခါးေခါက္သံတိုးတိုးႏွင့္အတူ တံခါးပြင့္လာျပီး စိုးစိုးတစ္ေယာက္၀င္လာပါတယ္။ သူမ အိပ္ ယာဆီကို လွမ္းလာပါတယ္ အနီေရာင္ ခပ္ပါးပါးညအိပ္အက်ႌႏွင့္။

၀ိုင္းစက္ျပည့္တင္းေနတဲ့တင္ပါးေဖြးေဖြးၾကီးကိုျမင္ေနရျပီ။ သူမ
ကြၽန္ေတာ္အိပ္ေနတဲ့ခုတင္ရဲ႕ေဘးအစြန္းမွာ အသာ၀င္ထိုင္ရင္း
အသံတိုးတိုးျဖင့္ေျပာပါတယ္ 'အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ေျပာျပဖို႕ေမ့သြားတယ္ ကြယ္။

အေမေကာင္းတစ္ေယာက္က သားကို အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ေခ်ာ့သိပ္သင့္ တယ္မဟုတ္လား' ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္း ထူအမ္းအမ္းကို သူမႏုညံ့စြာနမ္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြက ျပည့္တင္းေနတဲ့ သူမေပါင္တံေတြႏွင့္တင္ပါးအစံုကို ပြတ္သပ္ျပီး တုန္႕ျပန္မႈျပဳလိုက္တာေပါ့။ သူမလွ်ာကိုရွည္လ်ားစြာထုတ္ ကြၽန္ေတာ့္အာခံတြင္းထဲဖိသြင္းကာ အံ့အားသင့္ဖြယ္....တမ္းတစြဲမက္ ဖြယ္အနမ္းကို သင္ေပးပါရဲ႕။ 'မာမီ့ေပါင္တံေတြကိုသေဘာက်တယ္ႏွင့္တူတယ္ မာမီ့ကိုယ္လံုးက လွလို႕လားဟင္' သူမလွ်ာေတြကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲေမႊရင္း ခပ္တိုးတိုးေမးတာေပါ့ေနာ္။

'အမ္း...ဟုတ္တယ္...အာ' ကြၽန္ေတာ့္မွာသက္ျပင္းခ်ျပီးမွ အေျဖေပးရတယ္။

'ဒါေလးကိုေရာ ကိုင္ၾကည့္ကြယ္' ကြၽန္ေတာ့္လက္ တစ္ဖက္ကို သူမဆြဲကိုင္ျပီးရင္သားဆီေနရာခ်ေပးတယ္။ သူမရင္သားေတြဟာ ႏုညံ့တယ္၊ သိပ္မၾကီးေပမဲ့လက္ႏွင့္ျပည့္သလိုပဲ။ 'အာ...မာမီ့ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြ အရမ္းမာေနျပီ။

လာပါ ကေလးရယ္ မာမီ့ႏို႕ေတြစို႕စမ္းပါ' သူမက လႈိင္းထျပီး တက္ၾကြတဲ့ အသံတစ္မ်ိဳးႏွင့္ေျပာတယ္။ စိုးစိုးက ေခါင္းအံုးေပၚမီွခ်လိုက္တာေၾကာင့္
သူမႏို႕သီးေခါင္းေတြကို ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ႏွင့္ထိေတြ႕ရျပီေပါ့လြတ္လြတ္လပ္လပ္။ ကြၽန္ေတာ္ ရင္သားေတြကို တကယ့္ႏုႏုညံ့ညံ့ထိေတြ႕တယ္ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြႏွင့္ေပါ့ေနာ္။ ျပီးေတာ့ ခပ္မွ်ဥ္းမွ်ဥ္းစုပ္ယူလိုက္ေသးတယ္။ စိုးစိုး အသက္ရွဴသံေတြဟာ ျပင္းထန္ပါရဲ႕။ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚလႊမ္းထားတဲ့ ေစာင္ကိုသူမဆြဲဖယ္ရွားပစ္ျပီးတိုးညႇင္းေသာအသံျဖင့္ 'မာမီ့အတြက္ သားမွာဘာရွိလဲၾကည့္ရေအာင္'

ကြၽန္ေတာ့္ လိင္တံရဲ႕ မာေတာင္မႈဟာ အရင္ႏွင့္မတူ။
ခပ္ပါးပါးအတြင္းခံသာ၀တ္ထားတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္မေကာင္းေအာင္ပဲ ေဘာင္းဘီကို မိုးကာတဲလိုျဖစ္ေနေစတာအစြမ္းကုန္။ ကြၽန္ေတာ္ စိုးစိုးရဲ႕ႏို႕သီးေခါင္းေတြကို တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ျပီးေနလိုက္ေတာ့ သူမရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္မွာနည္းနည္းေတာ့ ေပါက္ကြဲသမႈျဖစ္လာသလိုပင္။ ကြၽန္ေတာ္၀တ္ထားေသာအတြင္းခံကိုဆြဲမခြၽတ္ေသးဘဲ အေပၚကေန သူမလက္ႏု ႏုညံ့ညံ့ေလးျဖင့္ ပြတ္သပ္ကစားေနပါတယ္။

'အို...အၾကီးၾကီးပဲကြာ၊ မာမီၾကိဳက္တယ္၊ သားဟာတစ္ခုလံုး
မာမီ့အပိုင္ေပးေနာ္' သူမက စကားဆိုရင္း ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို အက်ဥ္းေထာင္ကေနလႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ Oh My God! ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို သူမ ကစားပံုကမယံုႏိုင္ဖြယ္ပါပဲ။ သူမဘာလုပ္ေနတယ္ ဘယ္ေနရာကိုကိုင္ရမယ္ဆိုတာသိေနျပီးသား။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြဟာ ေပါင္တံေတြကိုပြတ္ သပ္ေနရာကေနေပါင္ျခံဆီအလွမ္း စိုးစိုးက သူမရဲ႕လက္ႏွင့္ အသာကိုင္ျပီး'No,အခုမဟုတ္ေသးဘူးကေလးရယ္...မင္းအသင့္မျဖစ္ ေသးဘူး' သူမေပါင္တံေတြဆီေရႊ႕တင္ေပးရင္း 'မာမီ့ေပါင္တံေတြႏွင့္ကစားစမ္းပါကြယ္။ သားလက္ကေလးေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္တာ ၾကိဳက္လြန္းလို႕ပါ' တဲ့ေတာင္းဆိုတယ္။

ႏုညံ့အိေထြးတဲ့ သူမေပါင္တံအစံုက အသားဆိုင္ေတြကို ဖ်စ္ညႇစ္ပြတ္သပ္ရတာအေတာ္စိတ္လႈပ္ရွားဖို႕ေကာင္းသလားလို႕။ ရုတ္တရက္ စိုးစိုးကကြၽန္ေတာ့္ကိုတမ္းတမက္ေမာစြာ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို နမ္းရိႈက္ရင္း အိပ္ယာေပၚကိုေက်ာခင္းလိုက္ဖို႕ သူမရင္သားအစံုႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ကို ဖိတြန္းျပီးလုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းက တစ္ဆင့္ လည္တိုင္၊ရင္အုပ္၊ ျပီးေတာ့
ဆီးစပ္ဆီကို တျဖည္း ျဖည္း သူမအနမ္းေတြက တေရြ႕ေရြ႕။ သူမလက္အစံုကကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို ေဘာင္းဘီေပၚကေနပြတ္သပ္ေနရင္းမွ သူမႏႈတ္ခမ္းေတြႏွင့္ႏုညံ့စြာတို႕ထိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး ေလထဲလြင့္ေနသလိုပါပဲ။

ၾကက္သီးမ်ားလည္းတျဖည္းျဖည္းထမိသလိုပဲဗ်။ ေဘာင္းဘီ ေမွ်ာ့ၾကိဳးကိုတျဖည္းျဖည္း ေအာက္ကိုဆြဲခ်ေတာ့ေပၚလာတဲ့ ငပဲထိပ္ေလးကို လွ်ာႏွင့္လ်က္တယ္။

ျပီးေတာ့ တျဖည္းျဖည္းစုပ္မ်ိဳလိုက္ရင္း ဆာေလာင္မြတ္သိပ္စြာ
သူမစားေသာက္ပါေရာ။ အိုး...ဘယ္လို အမည္တပ္ရမည္မသိတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးကို ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာအခ်ဥ္ေတြထဲ က တစ္ဆင့္ခံစားရပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးတဆတ္ဆတ္တုန္ကာ သုက္ရည္ေတြဟာ ငပဲထိပ္ကေနပန္းထြက္ဖို႕ ဘယ္လို လုပ္ရမယ္ဆိုတာ သူမ သိလြန္းလုပ္တတ္လြန္းပါတယ္။

'အာ...အ...အ' ေနာက္ဆံုး ကြၽန္ေတာ့္ေျခေခ်ာင္းေလးေတြ ေကြးညႊတ္၊ ျပီးေတာ့ေနာက္ဆံုးတစ္စက္က်န္တဲ့အထိ သူမလ်ာေတြက လ်က္ျပဳပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာေရေဆးစရာမလို သန္႕ရွင္းသြားတာေပါ့ေနာ္။ ရီေ၀ေ၀ ေက်နပ္တဲ့မ်က္လံုးေတြႏွင့္
ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ရင္း 'သားၾကိဳက္လား? ဒီလိုလုပ္ေပးတာ' ေမးတယ္ဗ်။

'အာ...အရမ္းေကာင္းတယ္ မာမီ'

'မာမီ မင္းရဲ႕ သုက္ရည္ေတြကိုၾကိဳက္တယ္။ မာမီ့ကို ထပ္ျပီးတုိက္ႏိုင္ဦးမလား သား?'

'အိုး..ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တိုက္ႏိုင္ပါတယ္'

စိုးစိုး မတ္တပ္ထရပ္ သူမလက္ႏွစ္ဖက္ကိုကား ရင္အစံုကိုဖြင့္ျပီး 'ဒီကိုလာပါ
ကေလးရယ္၊ မာမီ့ရင္ခြင္ထဲကို။ ဒီည မာမီ့အိပ္ရာမွာ
သားအိပ္ဖို႕သင့္ပါတယ္ကြယ္' တဲ့။

ကြၽန္ေတာ္ အအိပ္ေနာက္က်မႈမျဖစ္ေတာ့ဘဲ ေႏြးေထြးတဲ့ရင္ခြင္အစံုမွာ
ႏွစ္ခ်ိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်ခဲ့ရတဲ့ညေလးေပါ့။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္ကို
ဖက္လွဲတကင္းႏွင့္ အိပ္စက္တာမ်ိဳးကို လက္မခံတတ္ခဲ့တဲ့ကြၽန္ေတာ္ အခုေတာ့
Lavender နံ႕သင္းသင္းေလးရေနတဲ့ စိုးစိုးရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲမွာေတာ့
ေမွးစက္လို႕ရခဲ့ပါတယ္။

ဘာပဲေျပာေျပာ.....စိုးစိုးလို႔ေခၚေသာ.ေႏြးေထြးတဲ့ မာမီရဲ႕ရင္ခြင္ကို ကြၽန္ေတာ္......။

Alex Aung (24 Oct 2011)

Thursday, June 8, 2017

Attention City-Mart Shoppers


တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ရဲ႕ ပထမႏွစ္၀က္ပိတ္တဲ့ အခုလိုေက်ာင္းအားလပ္ရက္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ျမိဳ႕ ငယ္ေလးစီျပန္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ျမိဳ႕ငယ္ေလးမွာေနထိုင္သူတစ္ေယာက္အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာဖန္တီးဖို႕ေနရာေလးေတြက အေတာ္နည္းတယ္။ ကစားကြင္းသြားမယ္၊ ဘုရားေစတီသြားမယ္၊ window shopping သြားမယ္နဲ႕ပဲတစ္ႏွစ္ပတ္လံုး လည္ေနတာ။

အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ား အထူးသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႕ဆိုရင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္အိမ္ကို သြားလည္မယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး ေသာၾကာညေတြမွာ မီးပံုပြဲေလးလုပ္ ဒါမွမဟုတ္ ေၾကာက္ရြ႕ံထိတ္လန္႕စရာ သရဲကားတစ္ကားကို ညေမွာင္ေမွာင္မွာ အတူၾကည့္။ ျပီးေတာ့ကာ ကိုယ္တတ္ရာ ဟင္းေလးေတြခ်က္ျပဳတ္ျပီး အတူစားၾကတာေတြဟာ အခ်ိန္အားရတိုင္း ဖန္တီးေလ့ရွိတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနည္းလမ္းေလးေတြပါပဲ။

ေပ်ာ္ရႊင္စရာလည္ပတ္စရာနည္းေပမယ့္ ကိုယ့္ဇာတိျမိဳ႕ေလးဆိုေတာ့ စာက်က္ရလို႕ ပင္ပန္းေနျခင္းကို အပန္းေျပေစမွာပါေလ။ အိမ္ျပန္ ေရာက္တာနဲ႕ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္အလုပ္အကိုင္က အဆင္သင့္ပါ။ မိသားစုပိုင္ စားေသာက္ဆိုင္မွာ စာဖိုမွဴးျပန္လုပ္ရျခင္း။ အထက္တန္း ေက်ာင္းတက္ကတည္းက အခ်က္အျပဳတ္သင္တန္းေပါင္းစံုတက္ခဲ့သူ၊ သူမ်ားေတြဟင္းခ်က္တာကို ထိုင္ၾကည့္ရုံျဖင့္ ကြၽမ္းက်င္စြာ ပိုမို ေကာင္းမြန္ေအာင္ခ်က္ျပဳတ္တတ္ေသာ အေမ့ေသြးပါသူ ကြၽန္ေတာ္ေပါ့။ ဒီတစ္ေခါက္အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ကိုသြားတာ ၀န္ထမ္း ေဟာင္းအခ်ိဳ႕ကိုပဲေတြ႕ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္၀န္ထမ္းအသစ္ေတြကို အေရာတ၀င္လုပ္ရင္း စားပြဲထိုးေကာင္မေလးေတြႏွင့္ ပိုျပီး နီးနီးကပ္ ကပ္ေပါင္းသင္းျဖစ္တာ။ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ မိန္းကေလးေတြႏွင့္ဆို ပိုျပီးအထာက်လြယ္ပါတယ္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္။

တစ္ညမွာ ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးေကသီက အလုပ္ျပီးရင္ မ်ိဳးဇင္အလုပ္လုပ္တဲ့ Sweet December ဟိုတယ္ရဲ႕ Bar ကို သြားဖို႕ဖိတ္ေခၚပါ တယ္။ မ်ိဳးဇင္က အဲဒီဘားရဲ႕ bartender အသစ္တဲ့။ ႏွစ္တိုင္းအိမ္ျပန္တဲ့အခ်ိန္ေတြတိုင္း ေတြ႕ဆံုရတဲ့လူေတြထဲမွာ သူကေတာ့အသစ္ပါ။ ေတာ္ေတာ္ ၾကည့္လို႕ေကာင္းတဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္။ အရပ္ရွည္ရွည္၊ ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္၊နက္ေမွာင္ေသာ ေသသပ္စြာဖီး သင္ထားေသာ ဆံပင္ပိုင္ရွင္။ ျပီးေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ အထင္ရွားဆံုးက ပိရိေသသပ္ေသာ ႏႈတ္ခမ္းႏွင့္ ခိုင္မာေသာေမးရိုးတို႕ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူဟာ player တစ္ေယာက္၊ ျပီးေတာ့အဲဒီအပိုင္းမွာ နည္းနည္းအတယ္ထင္ရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္ျပန္ခဲ့ျပီး ႏွစ္ပတ္ေလာက္အၾကာမွာ သူက စားပြဲထိုးမေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ဇာတ္လမ္းျဖစ္ျပီးျပီ။ တစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမေဟာင္း ေဘဘီပါ။

ဒီလို ငါးရံ႕ႏွစ္ေကာင္ဇာတ္လမ္းေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ေနရာမွာ ေယာက္်ားႏွင့္ မိန္းမကြာျခားခ်က္က ေယာက္်ားေလးက သူလိုခ်င္တာကို ရဖို႕ အခ်ိန္နဲ႕အခြင့္အေရးကိုသိသလို စြန္႕ခြာရမဲ့ အခ်ိန္အခါကိုလည္း သိတယ္။ မိန္းကေလးေတြအေတြးကေတာ့ အဲဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ဆိုးတဲ့ လူဆိုးေလးေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါပဲ့ကိုင္လိုက္ရင္အိုေက သြားႏိုင္ပါတယ္၊ သူ႕ကိုဦးေဆာင္ထိန္းသိမ္းေပးရမွာ ဆိုတဲ့ အေတြးအျမင္မ်ိဳး ပိုင္ဆိုင္ၾကတာေလ။ သူတို႕အျမင္မွန္ကန္ေၾကာင္းအဆိုကို ေထာက္ခံေပးႏိုင္မယ့္ ေယာက္်ားေလးေတြက အေယာက္ တစ္ရာမွာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ားရွိမွာပါလိမ့္? ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ေဘဘီက ႏွစ္လိုဖြယ္ရွိတဲ့ မိန္းကေလးပါ။ ဘယ္လို ငေပြးမ်ိဳးက သေဘာ မက်ဘဲ ေနႏိုင္မွာလဲ။

အလုပ္ေတြ အားလံုးျပီးခ်ိန္မွာ ေမြးေန႕ပါတီကိုသြားရေအာင္လို႕ အေဖာ္စပ္ခံရတာပါ။ ဘယ္သူ႕ပါတီလဲဆိုေတာ့ အဆင့္ျမင့္ကြန္ဒို တိုက္ခန္းမွာေနတဲ့ မ်ိဳးဇင္ရဲ႕ေမြးေန႕ပါတီေပါ့။ နည္းနည္းေတာ့ေတာ့ ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္မိေပမဲ့ အတူလိုက္ဖို႕လက္ခံလိုက္ပါတယ္။ သူမရဲ႕ ေခ်ာ့ေမာ့ေဖ်ာင္းဖ်သံတစ္ခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ လည္းပါတာေပါ့ေလ။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းမွာပဲေနမယ္လို႕ ဂတိေပးတယ္။ ဒါကလည္း သူမကိုၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္လို႕ရေအာင္လို႕ပါ။ ေဘာ္ဒါက႑ေပါ့ေလ။

အဲဒါေၾကာင့္ေနာက္ဆံုး Customer ေလးေတြ စားေသာက္ျပီးထြက္ခြာသြားတာနဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ကို သန္႔ရွင္းသိမ္းဆည္းကာ ဆိုင္ကိုပိတ္ လိုက္ၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္အိမ္ကို အေျပးေလးသြားေရခ်ိဳး၊ အ၀တ္လဲလွယ္ျပီး ပါတီမွာဆံုၾကမယ္လို႕ ေဘဘီကိုေျပာလိုက္ေတာ့ ေဘဘီက မ်ိဳးဇင္ အိမ္ခန္းကိုသြားရမွာအေ၀းၾကီးပဲ ပါတီလာမယ့္သူေတြ အေနနဲ႕ သူတို႕အလုပ္က အ၀တ္အစားေတြနဲ႕လာလဲရမယ္ သိပ္သပ္ရပ္သန္႕ရွင္းဖို႕မလိုပါဘူးတဲ့။

ဒါေတာ့မဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္ အလုပ္မွာ တေနကုန္၀တ္ထားတဲ့ အ၀တ္အစားေတြႏွင့္ အျပင္ကိုသြားဖို႕အထူးသျဖင့္ ပါတီတစ္ခုကို သြားဖို႕လုပ္ထားတဲ့ အ၀တ္အစားမ်ားျဖင့္ ကြာျခားရမယ္ေလ။ အခုဟာက မီးခိုးနံ႕၊ဆီေၾကာ္နံ႕၊ဘာနံ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္း(န္)နဲ႕ အ၀တ္မွာ အနံ႕တစ္ခုခုေတာ့စြဲေနတတ္ တာပဲမဟုတ္လား။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ေျပာတာ နားေထာင္ေနျပီးေနာက္ ေကသီက၀င္ေျပာေသးတာက မ်ိဳးဇင္တို႕ ကြန္ဒိုမွာ ေရကူးကန္ၾကီးတစ္ခုပါတယ္။ လူ ေတြအားလံုး ေရကူးကန္ထဲမွာပဲ ပါတီပြဲကိုအဆံုးသတ္ၾကမွာဆိုေတာ့ ကိုယ္နံ႕ေတြအတြက္ မစိုးရိမ္ပါနဲ႕ စသည္ျဖင့္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မသင့္ေတာ္ဘူးထင္တယ္ ေရကူးေဘာင္းဘီေကာင္းေကာင္းေလးလိုဦးမယ္ ဒါဆို။ ဒါေၾကာင့္ ေကသီတို႕ကိုရွင္းျပျပီး အိမ္ကို အေျပးေလး ျပန္ျပီး ေရကူးေဘာင္းဘီေကာင္းတာေလးျပန္ယူဦးမယ္လို႕ ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။

'ကိုလတ္ရယ္ နင္ဟာေလ အရာရာ seriously ေတြးေတာေနတာ။ အရာအားလံုး Guideline အတိုင္းလုပ္ေနေတာ့တာပဲ။ ငါတို႕အပတ္စဥ္ ရုံးပိတ္ရက္ အလုပ္ ပိတ္ရက္ေတြမွာ ေတြ႕ဆံုပြဲေလးေတြလုပ္ အတူခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ေနက်ဟ'

'ငါတို႕ အခုပါတီသြားမယ္၊ ၀တ္စားထားတာေတြက အစုတ္အျပတ္ေတြမွမဟုတ္တာ၊ နက္ျဖန္ဆိုင္ပိတ္တယ္ဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ျပီး လန္းဆန္းေအာင္ အနားယူဖို႕မလိုေတာ့ဘူးေလဟာ မနက္ေစာေစာျပန္ၾကတဲ့အခါ။ ဘယ္သူ႕ကို ရွိတ္မလို႕လဲနင္က?'

ေကသီတို႕ေျပာေနတာ က ေဘာ္ဒါေတြခ်ည္းပဲစုျပီးေပ်ာ္ၾကမွာ အေရးတၾကီးကိစၥေတြလုပ္ေနဖို႕မလိုဘူးေပါ့။

'သိပါတယ္ဗ်ာ!'

'ကြၽန္ေတာ္က ကို႕ရိုးကားယား မခံစားခ်င္ဘူး။ သူမ်ားေတြ ေရကူး၀တ္စံုေကာင္းေကာင္းေလးေတြႏွင့္ ဟန္ေရးျပေနခ်ိန္မွာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ နဲ႕တီရွပ္ပဲ၀တ္ျပီး ထိုင္ၾကည့္မေနခ်င္ဘူးေလဗ်ာ'

'ၾကည့္၊ အဲဒီအတြက္ ရွင္စိတ္ပူေနရင္ 'မ်ိဳးဇင္' အခန္းသြားတဲ့လမ္းမွာ City-Mart ရွိတယ္။ ေစ်းသက္သာတဲ့ ေရကူး၀တ္စုံ၀ယ္လိုက္ေပါ့။ အဲဒီမွာက ေစ်းမွန္၊ ပစၥည္းမွန္'

'မ်ိဳးဇင္က City-Mart ဆိုင္နားမွာေနတာလား?' ဒီတိုင္းျပည္ကလူေတြအားလံုး City-Mart ဆိုင္တစ္ဆိုင္နားမွာေနတာၾကီးပါပဲ။

'အိုေကေလ...ဒါဆို ကြၽန္ေတာ္ မ်ိဳးဇင္တိုက္ခန္းရွိရာဘယ္လို?'

'ကိုလတ္....၁၆လမ္းအေပၚဘေလာက္အတိုင္းလာခဲ့ City-Mart ကိုျဖတ္ျပီးေတာ့'

'City-Mart ကိုျဖတ္ျပီး?' ေကသီသက္ျပင္းကိုခ်ျပီး စကားဆက္ျပန္တယ္။

'ဟုတ္တယ္၊ ရွင္ City-Mart ကိုလြန္လာတာနဲ႕အ၀ါေရာင္ လမ္းမီးေတြရွိတဲ့လမ္းကိုေတြ႕မယ္။ အဲဒီလမ္းရဲ႕အလယ္ေလာက္မွာရွိတယ္ရွင့္'

'၁၆လမ္းအေပၚဘေလာက္ ေကသီ...ကြၽန္ေတာ့္ကိုဘယ္ေနရာမ်ိဳးေခၚတာလဲ?'

'ကိုလတ္ ကိုလတ္မိဘေတြက ေရႊေတာင္ၾကားမွာေနတယ္။ ကြၽန္မတို႕က ျမိဳ႕ထဲမွာေနတယ္။ အဲဒီလိုပံုစံၾကီး မေျပာစမ္းပါနဲ႕ရွင္။ ဒီျမိဳ႕ကို ရွင္သိတယ္၊ ဒီတိုင္းျပည္ကိုေရာ။ ေက်ာင္းသြားတက္ျပီး ျပန္လာတာနဲ႕ အားလံုးေျပာင္းသြားေတာ့တာပဲ။ ဘယ္အခ်ိန္တုန္းက အဲဒီလို အျမင့္ၾကိဳက္သြားရတာလဲ?'

'ေဆာရီး....ေဆာရီးပါဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္က မ်ိဳးဇင္လို ေယာက္်ားေလးမ်ိဳးကိုသေဘာမေတြ႕ရုံသက္သက္ပါ'

'သူက တကယ္တမ္းေတာ့ လူရႈပ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္းအေပၚ လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာ ဆက္ဆံတတ္လြန္းတာပါ။ ေဘဘီ အေပၚ ဒါမွမဟုတ္ ေကသီတို႕အေပၚ မလိမ္ညာခဲ့သလို တစ္ေယာက္ေယာက္အေပၚ အထူးဂရုစိုက္ခဲ့တာလည္းမဟုတ္ဘူးရွင့္။ ကြၽန္မတို႕ ကသာ တိမ္းညႊတ္လြယ္ခဲ့ၾကတာ'

'အင္း....ကြၽန္ေတာ္နားလည္ပါတယ'္ အဲဒါကို ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို သေဘာေပါက္ရျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္အမူအရာေတြ ေျပာဆိုေနတာေတြကို ေျပာင္းလဲလိုက္ကာ စကားဆက္လိုက္ရပါတယ္။

'ဒါဆို ၁၆လမ္းအလယ္ကို ၀င္လာျပီး...'

'အဲဒီ့အတိုင္း၀င္လာျပီးရင္ သစ္သားေဘာင္ေတြနဲ႕ လွလွပပ ျခံစည္းရိုးခတ္ထားတဲ့ ကြန္ဒိုတိုက္ၾကီးကိုေတြ႕ရမယ္'

'ဒီေလာက္ဆိုရပါျပီ'

သက္ျပင္း အသာခ်ရင္း လမ္းခြဲခဲ့လိုက္ပါတယ္။ ကားကို ၁၆လမ္းဘက္ေမာင္းလာရင္း ခမ္းနားလွတဲ့ City-Mart ၾကီးထဲ၀င္ခဲ့ျပီး ကားပါကင္ မွာ ေနရာအသာခ်လိုက္ပါတယ္။ သက္ေတာင့္သက္သာျဖစ္ျပီး fashionable ျဖစ္မယ့္ ေရကူး၀တ္စံုကို၀ယ္ဖို႕စိတ္ကူးလိုက္မိ ခ်ိန္မွာ ဒီ စူပါမားကတ္ၾကီးထဲက နာရီမွ ၁၂နာရီထိုးသံေပးပါေရာ။ ဒီႏိုင္ငံမွာ စူပါမားကတ္ေတြက ၂၄နာရီ ဂုဏ္ယူစြာဖြင့္ၾကတာေလ။

ကြၽန္ေတာ္ အတြင္းထဲ၀င္ခဲ့ရင္း အ၀တ္အစား section ဘက္ဦးတည္ခဲ့ပါတယ္။ မီးအလင္းေရာင္ စူးစူးေၾကာင့္ နည္းနည္းမ်က္စိေ၀ သြားတာ မ်က္ေတာင္ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လုပ္ရင္း အျမင္ၾကည္ေအာင္လုပ္ေနစဥ္ လူငယ္စံုတြဲတစ္တြဲ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ေလွ်ာက္လာ တာကို သတိထားမိလိုက္ပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းထဲ အာရံုျပဳမိရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းက ဒီဧရိယာမွာ ေစ်း၀ယ္သူ သူတို႕ပဲရွိတာကိုး။ ျပီးေတာ့ေကာင္ေလးက အရမ္းhot တာေၾကာင့္လည္းပါတယ္ေလ။

သူတို႕ၾကည့္ရတာ အထက္တန္းေက်ာင္းတက္ေနဆဲ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြပံုစံ။ ငယ္ရြယ္၊ ႏုပ်ိဳ၊သန္စြမ္းၾကတာ။ ေကာင္မေလး က ၀တ္ထားတာမဆိုးဘူး ေခတ္မွီျပီး သူနဲ႕အဆင္ေျပတယ္။ အျဖဴေရာင္ ကိုယ္ၾကပ္အက်ႌႏွင့္ ေအာက္ရွဴးေဘာင္းဘီအနီေရာင္ကို ၀တ္ ထားတာ သူ႕ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းလွလွေတြကို လံုေအာင္မဖံုးႏိုင္ဘူး။

ေကာင္ေလးက မ်က္စိက်စရာ အမ်ိဳးေကာင္းသားေလး။ အရပ္ရွည္ရွည္၊ ပခံုးက်ယ္က်ယ္၊ ရင္အုပ္မာမာႏွင့္။ ဆံပင္က ရႈပ္ပြပြ ဒီဇိုင္းနဲ႕ ခိုင္မာတဲ့ေမးရုိးပိုင္ရွင္။ သူ႕မ်က္၀န္းေတာက္ေတာက္မ်ားအျပင္ရယ္ေမာလိုက္တိုင္း ေပၚလာတတ္တဲ့ ပါးခ်ိဳင့္အစံုက ရုပ္ရည္ကိုပိုမို ေေခ်ာေမြ႕ေစတာေပါ့။

ကာကီေရာင္ ေဘာင္းဘီတိုႏွင့္ အနက္ေရာင္ ရွပ္လက္တိုကို၀တ္ထားတာ သန္မာတဲ့ သူ႕လက္ေမာင္းဆံုေတြကို တမင္ျပေနသလိုပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးနားကေန ျဖတ္သြားတာ ကိုယ္သင္းနံ႕တစ္မ်ိဳးေလးရသလို ေကာင္ငယ္ေလးမ်က္ႏွာကို မသိမသာႏွစ္ခါေလာက္ ေစာင္း ငဲ့ၾကည့္ျဖစ္ရပါတယ္။ "အေတာ္လိုက္ဖက္တဲ့အတြဲ" ဆိုတာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ပါပဲ။

အေတြးထဲ ခဏ၀င္ေနတဲ့ ေကာင္ငယ္ေလးစံုတြဲရဲ႕ ပံုရိပ္ကို ေခါင္းကိုအသာရမ္းျပီး ေဖ်ာက္ပစ္လိုက္ကာ အ၀တ္အစားေတြထားတဲ့ ဘက္ ကို ေလွ်ာက္လာလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အမ်ိဳးသား swim wear ႏွင့္ underwear ေတြထားတဲ့ဘက္ျခမ္းကိုေရာက္ရပါေရာ။ မ်ိဳးစံုမွ တကယ့္မ်ိဳးစံုတာ။ အမ်ိဳးသားေတြအတြက္ တင္ဖံုးရုံဒီဇိုင္း၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေရာင္အေသြးဒီဇိုင္းေတြ အခုမွဘဲျမင္ဘူးေတာ့တယ္။ ဟိုသည္ေမႊရင္း အျပာ ေရာင္ေျပာင္ေဘာင္းဘီတစ္ထည္ေရြးယူလိုက္တာ ကြၽန္ေတာ့္ဆိုဒ္ေပါ့။ ဒီေလာက္ဆိုေတာ္ပါျပီ အသားလည္း ေကာင္း ၀တ္ဖို႕လည္း အဆင္ေျပမယ္။
ေဘးဘီကို လူရွင္းမရွင္း တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီးေနာက္ ေဘာင္းဘီကို ကြၽန္ေတာ္၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအေပၚကေန ကပ္ျပီးအေျခ အေနၾကည့္လိုက္တာ မဆိုးပါဘူး အိုေကသား။ အဲဒါနဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ၀တ္ၾကည့္ရေအာင္ fitting room ေတြဘက္လာခဲ့လိုက္တယ္။ အ၀တ္အစားေကာင္တာအမ်ားအျပားရွိေနေပမဲ့ အစမ္း၀တ္ၾကည့္လို႕ရတဲ့ ဒီအခန္းေလးေတြက နည္းနည္းမ်ား က်ဥ္းၾကပ္ေနသလားပဲ။ ဒီလိုညပိုင္းအခ်ိန္ေတြမွာ အ၀တ္အစား၀ယ္သူေတြမွ သိပ္မရွိတတ္တာ ေတာ္ေသးတယ္။ အခန္းေလးေတြကို ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္မွ နတၳိ။

အခန္းေလးေတြ စီစီရီရီရွိတဲ့အထဲက အဦးဆံုးအခန္းေလးထဲ၀င္ကာ ေလာ့ခ်္ခ်လိုက္တယ္။ အခန္းက ေသးေသးေလးေပမဲ့ အခန္းတံခါးမွာ မွန္တစ္ခ်ပ္၊ ေရွ႕တည့္တည့္မွာ မွန္တစ္ခ်ပ္၊ နံေဘးက နံရံမွာ အ၀တ္ခ်ိတ္ကေလးေတြ။ အခန္းေလးေတြကိုေတာ့ အေပၚ၅လက္မေအာက္ ၃လက္မေလာက္လြတ္ျပီး ကာထားပါတယ္။ ကိုယ္ေရြးလာတဲ့ ေဘာင္းဘီကို ကိုယ့္ဖာသာ အေတာ္သေဘာက်ေနမိပါတယ္။ တစ္ထည္ လံုး အျပာေရာင္၊ ခါးပတ္ၾကိဳးျပားႏွင့္ အနားသတ္က အျဖဴဆြတ္ဆြတ္။ ခါးပတ္ကို ဂ်င္းေဘာင္းဘီက ျမန္ျမန္ျဖဳတ္၊ ၾကယ္သီးေတြကို တစ္လံုးျခင္းဖယ္၊ ေအာက္ကိုေလွ်ာခြၽတ္ကာ ေဘာင္းဘီကို ထိုင္ဖို႕လုပ္ေပးထားတဲ့ ခုံေသးေသးေလးေပၚ လွမ္းတင္လိုက္ပါတယ္။ အခန္း ေဘးနံရံက အသံသဲ့သဲ့ကို ကြၽန္ေတာ္ၾကားရပါေရာ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေဘးက fitting room ထဲ၀င္လာတာျဖစ္မယ္။ အသံကို နားစြင့္ေနျပီးမွ အ၀တ္ခြၽတ္တဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ကို ဆက္လုပ္ျဖစ္ပါရဲ႕။

အနံ႕နည္းနည္းထြက္ေနတဲ့ ရွပ္အက်ႌအျဖဴဆြတ္ဆြတ္ကို ၾကယ္သီးျဖဳတ္လိုက္ရင္း တံခါးရြက္နားက ခ်ိတ္မွာခ်ိတ္ထားလိုက္ပါတယ္။ အခု ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ေဘာင္းဘီတစ္ထည္၀တ္ထားတာကလြဲလို႕ ဘာမွမရွိေတာ့။ ေရွ႕မွန္ ေနာက္မွန္ေတြဆီ လွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္း ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္အေနအထားကို ကိုယ္သေဘာက်ေနမိတယ္ဗ်။ ဟီး...ေရြးထားတဲ့ City-Mart က swim suit ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ လိုက္ဖက္သားပါ။

၀တ္ထားတဲ့ Underwear ကိုအသာအယာဆြဲခြၽတ္ျပီး ခဏျငိမ္ေနမိစဥ္မွာ တခစ္ခ်စ္ရယ္သံကို တိုးတိုးၾကားလိုက္ရတယ္။ ေဘးအခန္းက တြန္းတြန္းထိုးထိုး အသံပိုၾကားလာရေပမဲ့ သူတို႕ကို ဂရုမစိုက္အားပါဘူး ေရွ႕ေနာက္မွန္ေတြထဲေပၚေနတဲ့ အ၀တ္မဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ ကို ကိုယ့္ဖာသာ သေဘာတက်ၾကည့္ရင္း အာရံုစိုက္ေနမိတာ။ ခႏၶာကိုယ္လည္းအခ်ိဳးက်၊ အသားအေရႏွင့္ ဆံပင္စတိုင္လ္ကလည္း အဆင္ေျပ။ ဒါေပမဲ့ ညီဘြားရဲ႕ဆိုဒ္ကိုေတာ့ ဒီထက္နည္းနည္းရွည္ခ်င္ေသးတယ္။

"ကြၽတ္" ဒီတစ္ခါ တခစ္ခစ္ က်ိတ္ရယ္သံက တစ္ေယာက္တည္းရယ္တာ မဟုတ္ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ရမယ္။ အသံေတြက မသကၤာစရာ ေကာင္းေနရဲ႕။ ကာထားတဲ့နံရံက အျပည့္မဟုတ္ ေအာက္ေျခမွာနည္းနည္းလြတ္ေနေတာ့ မျမင္ရတာထက္စာရင္ ေခ်ာင္းၾကည့္လို႕ရ ပါေသးတယ္။ ေျပာင္လက္ေနတဲ့ ၾကမ္းျပင္ေၾကာင့္ သူတို႕အရိပ္ေတြ လႈပ္ရွားေနတာကိုျမင္ရတာ ရင္ခုန္ဖို႕ေကာင္းပါ့။ ၾကီးမားသန္မာ တဲ့ေျခဖ၀ါး၊ အေမႊးထူေျခသလံုး၊ ကာကီေရာင္ေဘာင္းဘီတို....အိုး...ကြၽန္ေတာ္ ေစာေစာက ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ေကာင္ေလးမ်ားလား?

ကြၽန္ေတာ္တို႕အခန္းႏွစ္ခုၾကား ကာရံထားတဲ့ နံရံကိုလိုက္ၾကည့္မိေတာ့ ထိုင္ဖို႕လုပ္ေပးထားတဲ့ ခံုပုေလးရဲ႕ေဘးမွာ အေပါက္ေသး ေသး ေလးကိုေတြ႕ရတယ္။ ခဏေနက ေျခဖ၀ါးပိုင္ရွင္ဟာ ဘယ္သူလည္း အရမ္းသိခ်င္တာေၾကာင့္ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တာ ရႈပ္ပြပြ ဆံပင္ကို အရင္ျမင္ရတယ္။ အသားေရာင္တီရွပ္ကို ကုန္းျပီးခြၽတ္ေနတာပဲဗ်။ ခါးကိုျပန္မတ္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ရင္ဘတ္က အေမႊးႏု... 'Ahhh…' ဒီထဲ၀င္လာတုန္းက မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ေကာင္ေလး။ တစ္ျခားတစ္ေယာက္က သူ႕ရည္းစားေကာင္မေလးပဲျဖစ္မွာ။

ရင္ေတြအရမ္းခုန္လာသလို သူတို႕ဘာလုပ္မလဲ ပိုပိုျပီးၾကည့္ခ်င္လာတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ အခန္းေလးထဲ ဟိုသည္ၾကည့္မိေတာ့ အ၀တ္ခ်ိတ္ရာ ငုတ္ကေလးေတြေဘးမွာ လက္ကိုင္မွန္လွလွေလးတစ္ခု၊ ကံေကာင္းလိုက္တာလို႕ ေတြးမိရျပီး လွမ္းယူလိုက္ပါတယ္။ ၾကမ္းျပင္က နည္းနည္းကြာေနတဲ့ နံရံရဲ႕ေအာက္ဖက္မွာ ေသခ်ာခ်ိန္ျပီး ထားလိုက္တယ္။ အရင္ဆံုး ေျခဖ၀ါးႏွစ္ခုကိုေတြ႕ရတာပဲ။ ေကာင္မေလးက ထိုင္ခံုေလးမွာထိုင္ေနျပီး ေကာင္ေလးက ေရွ႕တည့္တည့္မွာ မတ္တပ္ရပ္ေနတာေလ။ ဒါေပမဲ့ အခုဟာက ေကာင္ေလး ေနာက္ေက်ာဘက္ကိုပဲျမင္ေနရတာ ေရွ႕ဖက္မွာ သူတို႕ဘာလုပ္ေနလည္း မျမင္ရဘူး။

မွန္ကိုေနရာေရႊ႕ျပီး အေျခအေနထပ္ၾကည့္ဖို႕ အခန္းေလးရဲ႕ အကာနံရံအေပၚတည့္တည့္မွာရွိတဲ့ မီးေခ်ာင္းေဘးနားက ေနရာလြတ္ ေလးမွာ ေထာင္ၾကည့္လိုက္တာ ခဏေနကထက္ပိုျပီး အေျခအေနေကာင္းတယ္။ အခုေကာင္ေလးရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတိုင္းျမင္ရျပီ။ သူ႕ရဲ႕ေနာက္ေစ့၊ သူ႕ပခံုး၊ သူ႕ခါးေအာက္ပိုင္း အကုန္လံုးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေရွ႕ပိုင္းကို မျမင္ရတာေၾကာင္း အခန္းႏွစ္ခုၾကားကားထားတဲ့ နံရံေလးရဲ႕ ေအာက္ေျခကေန မွန္ေလးကိုထိုးထည့္လိုက္တယ္ ေျဖးေျဖး။ မွန္ေလးကို အသာထိုးထည့္ရင္း တေစာင္းေလးေထာင္လိုက္ ခ်ိန္မွာ မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးေရာ၊ သူ႕ေကာင္မေလးေရာျမင္ရပါျပီ။မွန္ေလးကို ပိုျပီးတိုးလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ထူးဆန္းဖြယ္အရာ ေတြ ျဖစ္ေနပါေရာလား။ လက္ကိုင္မွန္ခ်ပ္ေလးကေန ကြၽန္ေတာ့္အ၀တ္လဲခန္းတံခါးနံရံက မွန္ခ်ပ္ၾကီးဆီ ပံုရိပ္ေတြကို ရုပ္ရွင္ျပသလို ထိုးေနေတာ့တာ။ အထူးတန္းကေန ပိတ္ကားနားကို တိုးၾကည့္ေနသူ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္တည္းရယ္ေပါ့။

'Wow!' ဆံႏြယ္ေခြ အလိပ္လိပ္ေတြႏွင့္ ေကာင္မေလးရဲ႕ ဦးေခါင္းဟာ တလႈပ္လႈပ္ႏွင့္ တစ္စံုတစ္ခုကို ပါးစပ္ထဲအသြင္းအထုတ္လုပ္ ေနတာပဲ။ Oh my God! ေကာင္ေလး -ီးတံၾကီးက အရြယ္ႏွင့္မလိုက္ထြားက်ိဳင္းလွစြာ အနီရဲရဲ ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြ၊ လွ်ာေတြကတစ္ဆင့္ အာခံတြင္း အတြင္းပိုင္းအထိ ၀င္ထြက္ေနေတာ့တာ။ ခါတိုင္း သူတို႕ေတြ ဒီလိုလုပ္ေနၾကလားမသိေပမဲ့ ေကာင္မေလးက ကြၽမ္းက်င္လိုက္ တာမ်ား ၾကည့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ စိတ္လႈပ္ရွားလာရတယ္။

အရင္းအဖ်ားညီစြာ တုတ္ခိုင္လွတဲ့ ငပဲကို ကြမ္းသီးေခါင္းေလးပဲ ငံုစုပ္လိုက္ ထိပ္ေပါက္၀ေလးကို လွ်ာနဲ႕ကလိလိုက္ လုပ္ေနတာ ေကာင္ငယ္ေလးခမ်ာ ဒိုးဒိုးဒန္႕ဒန္႕ကို ျဖစ္ေနတာပဲ တစ္ကိုယ္လံုး။ ေကာင္မေလး စုတ္မႈတ္ေနတဲ့ပစၥည္းဟာ ကြၽန္ေတာ္ျမင္ဖူးေနက် ငပဲေတြထဲမွာ အထြားဆံုးပါ။ ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြႏွင့္ ကြမ္းသီးေခါင္းကို ပြတ္သပ္လိုက္၊ ငံုစုပ္လိုက္လုပ္ရင္း လည္ေခ်ာင္းထဲေရာက္ ေအာင္ သူလုပ္လိုက္တာ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲ ဟာကနဲျဖစ္သြားရတယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာ စုတ္မႈတ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးဟာ ပါးစပ္ ထဲက ငပဲၾကီးကို အျပင္ထုတ္ လက္နဲ႕အားရပါးရ ကိုင္ရင္းကစားေနတာမွာ သူမမ်က္လံုးေတြဟာ ေက်နပ္အားရမႈအသြင္ႏွင့္ အေရာင္ ေတြကို ေတာက္လို႕။ ေကာင္မေလးဟာ ျပံဳးရႊင္ေနတဲ့အၾကည့္ႏွင့္ သူ႕ေကာင္ေလးကိုေမာ့ၾကည့္ရင္း နံရံကမွန္မွာ ေပၚေနတဲ့ သူတို႕ရဲ႕ ပုံရိပ္ေတြကို မသိမသာလွမ္းၾကည့္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွန္ေသးေလးက တစ္ဆင့္ျမင္လိုက္ရတာက သူမ ကြၽန္ေတာ့္ကို တစ္ခ်က္ ၾကည့္ျပီး ျပံဳးျပလိုက္တာပဲ။ ဒါ....ဒါ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလ။

ေကာင္မေလးက သူ႕အလုပ္သူဆက္လုပ္ခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြဟာ မရိုးမရြႏွင့္ ထိန္းမရေတာ့ပါဘူး။ shaggy hair design နဲ႕ အဲဒီ ေကာင္ေလးရဲ႕ ပစၥည္းကို အခုပဲဆြဲကိုင္လိုက္ခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့ တုတ္ခိုင္လွတဲ့ ငပဲတစ္ေခ်ာင္းလံုးကို ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕နမ္းရင္း အာခံတြင္း ထဲထိသြင္းပစ္လိုက္ခ်င္တာ...။

ေကာင္ကေလးရဲ႕ အသက္ရွဴသံျပင္းျပင္းကို ၾကားလာရသလို တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ အားမလိုအားမရ ညည္းတြားသံကိုလည္း ၾကားရတဲ့ အခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ္ မာေထာင္ေနတဲ့ ကိုယ့္ပစၥည္းကို ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ကိုင္ကာ အားရပါးရကစားမိရပါျပီ။ ခပ္ေသးေသးမွန္ခ်ပ္ ရုပ္ရွင္ရုံ ေလးက ျပသေနတဲ့ လႈပ္ရွားမႈမ်ားႏွင့္ အျပိဳင္ခံစားမႈေတြကို အရွိျမႇင့္ရင္းေပါ့။

အခ်ိန္ခဏျဖတ္သန္းျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္တစ္ခုလံုးလည္း ေတာင့္တမႈေတြေၾကာင့္ သြားရည္ေတြ ယုိလာရကာ ကြၽန္ေတာ့္ belly ေတြ လည္း လႈိင္းလံုးေတြလို လႈပ္ရွားလာရပါျပီ။ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီလို tempo အျမင့္ဆံုး ခံစားမႈမ်ိဳး မျဖစ္ခဲ့ဖူးဘူး။အဲဒါ အေသအခ်ာ။ မ်က္လႊာ ေတြကို ခဏ ပိတ္ရင္း ျငိမ္လိုက္တာ အထူးတဆန္း ဟိုဘက္ခန္းက ေကာင္မေလးေနရာ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္သြားျပီး ေကာင္ေလးရဲ႕ငပဲကို ထိေတြ႕ အရသာခံေနပါေရာ။ 'အိုး....အာ...အ' အာရံုထဲမွာ ဘယ္လိုက ဘယ္လို ေကာင္ငယ္ေလးေနရာမွာ 'မ်ိဳးဇင္' ျဖစ္သြားမွန္းမသိ အ၀တ္မဲ့ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ သူရပ္လို႕။

ရွင္းရွင္းလင္းလင္းကို ဟိုေကာင္ေလးေပ်ာက္သြားျပီး မ်ိဳးဇင္ျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ မ်ိဳးဇင္ကို အရမ္းမုန္းတယ္ဆိုတာ အမွန္ တကယ္ေတာ့ အဲဒါမုန္းေနခဲ့တာမဟုတ္၊ သူ႕ကိုလိုခ်င္ခဲ့တာ လုိအပ္ေနခဲ့တာ။ သူ႕ကို ကြၽန္ေတာ္မပုိင္ဆုိင္ရလို႕ မနာလိုစိတ္ေတြ၀င္ေန ခဲ့ျခင္း။

သက္ျပင္းတစ္ခ်က္မႈတ္ထုတ္လိုက္ကာ စိတ္ကူးယဥ္မႈထဲက ခဏထြက္ ကိုယ့္ပစၥည္းကို ခပ္သြက္သြက္လက္ကစားမိပါတယ္။ ရွည္ျပီး တုတ္တဲ့ မ်ိဳးဇင္ ငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲမ်ား ထည့္လိုက္ရရင္....ဟူး။

တစ္ဖက္ခန္းက ေကာင္ေလးရဲ႕ ညည္းတြားသံသဲ့သဲ့ဟာ ပိုက်ယ္လာတာေၾကာင့္ မွန္ခ်ပ္ေလးကတစ္ဆင့္ျမင္ရတဲ့ ပံုရိပ္ကို အာရုံစိုက္ မိပါတယ္။ ေကာင္မေလးက ပါးစပ္ထဲ ခပ္သြက္သြက္ အသြင္းအထုတ္လုပ္ကာ ခဏေနအျကာ လက္ျဖင့္ ကစားေပးေနျခင္း။ 'မရပ္နဲ႕. ...အား...မရပ္နဲ႕ေနာ္' ေကာင္ကေလးရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈ၊ အသံေတြၾကားေနရတာဟာ အျမင့္ဆံုးပန္းတိုင္ဆီ သူေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ေျပာေနသလိုပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ဘာထူးလည္း..။

ခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရွားေနတဲ့ ေကာင္မေလးလက္ေတြၾကားေပၚလိုက္ျမႇဳပ္လိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ငပဲဟာ တျဖည္းျဖည္းထြား သထက္ထြားလာျပီးေနာက္ ေကာင္မေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ား၊ ပါးျပင္ႏွင့္ ရင္ဘတ္မ်ားေပၚသို႕ သၾကၤန္ေရျပြတ္ ပန္းထုတ္လိုက္သလို ျဖန္း လိုက္ပါေရာ အားရပါးရ။ ေကာင္မေလးက ရုတ္တရက္ တစ္ခ်က္ေအာ္လိုက္ျပီးေနာက္ တခစ္ခစ္ ရယ္ေမာပါေတာ့တယ္။ သူမၾကိဳးစား မႈအတြက္ ရလာဒ္ေပါ့ေလ။

သူတို႕ျဖစ္ပ်က္ပံုကို ၾကည့္ရင္း ၾကည့္ရင္း မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ကြၽန္ေတာ့္ငပဲမွ အရည္ျဖဴပ်စ္ပ်စ္ေတြဟာလည္း ကြၽန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္း မ်ားမွတစ္ဆင့္ ခုန္ထြက္ကာ အခန္းနံရံကို ျဗန္းကနဲ အကုန္။ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို ေျခကုန္လက္ပန္းက် ထိုင္ခ်လိုက္မိကာ တစ္ဖက္ခန္းက အေျခအေနကို ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ ေကာင္ေလးက မ်က္ႏွာသုတ္တစ္ရွဴးကို ေကာင္မေလးဆီ ကမ္းေပးေနတာဗ် သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ဖို႕။ 'သူတို႕ေနာက္ထပ္ဘာလုပ္ဦးမလဲ မသိ' ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲ အဲဒီလိုေတြးမိျပီး သူတို႕ဒီထက္ခံစားမႈျမင့္တာ ထပ္မံလုပ္ၾကမယ္ထင္ထား တာ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က ကိစၥ၀ိစၥျပီးသြားျပီ။ ဒီထက္မပိုၾက။

ေကာင္မေလးက သူ႕မ်က္ႏွာေတြ၊ ရင္ဘတ္ေပၚကအရာေတြသုတ္သင္ျပီး မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ ရည္းစားေကာင္ေလးရဲ႕ ေျခေထာက္ အစုံမွာ ပံုက်ေနတဲ့ ေဘာင္းဘီကို ခါးဆီပင့္၀တ္ေပးလိုက္တယ္။ သူ႕မ်က္လံုးေတြကေတာ့ အခန္းေထာင့္ေအာက္ေျခက မွန္ေလးဆီ ဒါရိုက္ၾကည့္တာဗ်။ ကြၽန္ေတာ္ေတာ့သြားျပီ။

'တဘက္တစ္ခုေလာက္လိုဦးမလား?' ေကာင္မေလးက အားရပါးရ ကြၽန္ေတာ့္ဆီျပံဳးၾကည့္ရင္းေမးတယ္။ ဒါဆို သူမ သိေနခဲ့၊ တစ္ခ်ိန္လံုး ရိပ္မိေနခဲ့တယ္ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုး ရဲတြတ္သြားျပီထင့္။

'Uh.....ဟုတ္ကဲ့' ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္က စကားေတြထစ္ကုန္ပါျပီ။ ေအာက္ေျခက လြတ္ေနတဲ့ေနရာက အျပာေရာင္တဘက္အေသးေလး တစ္ထည္ တိုး၀င္လာတာနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ ေကာက္ယူလိုက္ကာ မပီမသ ခပ္တိုးတိုးေက်းဇူးတင္စကားဆိုလိုက္မိပါေရာ။

'ေက်းဇူး....ျပီးေတာ့ ေက်းဇူးပါ ဟိုဟာ....'

'ရပါတယ္ရွင့္'

'ခ်စ္ ဘယ္သူ႕ကိုစကားေျပာေနတာလဲ?'

'အို....ကြၽန္မတို႕မွာ ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ရွိေနတယ္ရွင့္'

သူ႕ရည္းစားေကာင္ကေလးက ဘယ္သူႏွင့္ စကားေတြေျပာေနလဲဆိုျပီးရွာေနတာ ေကာင္မေလးက ၾကမ္းျပင္ေထာင့္မွာရွိတဲ့ မွန္ ကေလးကို ညႊန္ျပျပီး အေျဖေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေကာင္ကေလးလည္း အားရပါးရရယ္ေမာကာ ႏွစ္ဦးသား အခန္းေလးထဲက ထြက္ခြာသြားၾကပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ေတာ့ ေတြေ၀ေနေသးတယ္ ပါတီကိုသြားရင္ ေကာင္းမလားေပါ့။ စိတ္ထဲနည္းနည္းျငိမ္သြားျပီးမွ ေပက်ံ ေနတာေတြ သုတ္သင္လိုက္ျပီး အ၀တ္ေတြ ျပန္လည္၀တ္ဆင္ကာ ပါတီပြဲဆီဆက္လာလိုက္ပါတယ္။

ပါတီက်င္းပရာေရာက္ေတာ့ ေကသီက ဘာေၾကာင့္ အဲဒီေလာက္ၾကာေနလဲေမးတယ္။

'အာ...ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး မ်ိဳးဇင္အေပၚ အေကာင္းျမင္စိတ္ေလးေမြးၾကည့္ေနတာနဲ႕'

'ေကာင္းပါ့ရွင္....အခုေရာ အျမင္ေတြၾကည္ျပီး ခံစားခ်က္ကဘယ္လိုရွိ?'

'ၾကိဳက္ပါတယ္သူ႕ကုိ'

ဟုတ္တယ္ ၾကိဳက္ပါတယ္ သူဆိုတဲ့ `မ်ိဳးဇင္´ကိုေပါ့။

Alex Aung ( 5-11-10)

Friday, June 2, 2017

Gay or Lesbian ျဖစ္ေနလား?

သင္ကိုယ္တိုင္ေရာ Gay or Lesbian ျဖစ္ေနလား သိႏိုင္မည့္ နည္းလမ္းမ်ား



ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတိမထားမိတဲ့အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုမွာတင္ သင္ဟာ အလိုအေလ်ာက္ေျပာင္းလဲသြားတတ္တာ သဘာ၀တစ္ခုပါပဲ။ သင့္စိတ္ထဲမွ

နံပါတ္တစ္အခ်က္

သင္ဟာ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကို စိတ္၀င္စားရမယ့္အစား လိင္တူခ်င္း စိတ္၀င္စားမႈႏႈန္း ျမင့္တတ္ေနလား။ ဥပမာ - သင္ဟာ ေယာက္်ားေလးတစ္ဦးေပမယ့္ ခပ္မိုက္မိုက္မင္းသမီးေတြထက္ တျဖည္းျဖည္း ခပ္မိုက္မိုက္မင္းသားေတြကို ပိုစိတ္၀င္တစားႀကိဳက္လာမိတာမ်ိဳးေတြ၊ Facebook မွာ အရမ္းေခ်ာအရမ္းလန္းတဲ့ ေကာင္မေလးေတြပံုကိုေတြ႕ရင္ မိန္းကေလးအခ်င္းခ်င္းေတာင္ သင့္ဖုန္းရဲ႕ Gallary ထဲ Save ထားမိတာမ်ိဳးေတြ ရွိလာၿပီလား။ အကယ္၍ လိင္တူခ်င္း ခ်စ္တင္းေႏွာခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္နဲ႔ ခ်စ္တင္းေႏွာခ်င္စိတ္ပါ ကုန္ခမ္းလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ဒါေသခ်ာေနပါၿပီ။

နံပါတ္ႏွစ္အခ်က္

ေယာက္်ားေလးက Gay ျဖစ္ခ်င္လာရင္ အလြန္လွခ်င္လာပါလိမ့္မယ္။ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးျဖစ္ခ်င္လို႔ မသိသာပါဘူးဆိုၿပီး ႏႈတ္ခမ္းနီေလးေတြ ၀ယ္၀ယ္ဆိုးမိေနၿပီလား။ မ်က္ႏွာေပၚက အစက္အေပ်ာက္ေတြကို အရင္ကေတာ့ ဒီလိုပဲပစ္ထားခဲ့ၿပီးေတာ့မွ အခုမွ ေပ်ာက္ခ်င္လာ၊ ဖံုးခ်င္လာျဖစ္လာေနၿပီလား။ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႔လည္း Lesbian ျဖစ္ခ်င္လာတဲ့အခါ မိတ္ကပ္လိမ္းဖို႔ စိတ္မ၀င္စားျဖစ္လာၿပီလား။ အကိုေတြ ေမာင္ေတြရဲ႕ ေယာက္်ားေလးရွပ္အကႌ်ဖားဖားႀကီးေတြကို ယူ၀တ္ေနမိၿပီလားေနာ္။ သင့္ကိုယ္သင္ သံုးသပ္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။

နံပါတ္သံုးအခ်က္

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေသးလား။ အရင္က သူငယ္ခ်င္းေတြထက္ သင္နဲ႔ပံုစံတူသူငယ္ခ်င္းေတြကို  လိုက္ေပါင္းေနမိၿပီလား။ ေယာက္်ားေလးေတြဆိုရင္လည္း မိန္းကေလးေတြနဲ႔ ပိုမိုေပါင္းသင္းခ်င္စိတ္ျဖစ္ဘာပါလိမ့္မယ္။ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႔ Lesbian ျဖစ္ခ်င္လာၿပီဆိုရင္လည္း မိန္းကေလးႏုႏုနယ္နယ္ေလးေတြထက္ ေယာက္်ားေလးေတြနဲ႔သာ ပိုမိုေပါင္းသင္းခ်င္စိတ္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ သင့္ဖက္ကသာ တကယ္တမ္းပံုစံေျပာင္းေနၿပီဆို သင့္သူငယ္ခ်င္းေတြ သတိထားမိလာမွာမယ္။ သင္ကိုယ္တိုင္ကိုကလည္း သင့္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကား ဆက္ဆံေရးဟာ တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံုေျပာင္းလဲလာမွာ အေသခ်ာပါပဲ။

နံပါတ္ေလးအခ်က္

ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ကေတာ့ အျပဳအမူအေျပာအဆိုပါပဲေနာ္။ ေယာက္်ားေလးဆိုရင္ အရင္ကထက္ ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေႏွာင္းေႏွာင္းေနခ်င္လာမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ မိန္းကေလးဆိုလည္း ေယာက္်ားေလးေတြလုပ္တဲ့ အျပဳအမူအေျပာအဆိုအေနအထိုင္ကိုပဲ အားက်လာမယ္။ ဒီအဆင့္ေရာက္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ သင့္ကို ပတ္၀န္းက်င္က သတိထားမိတဲ့အေနအထားေရာက္ေနပါၿပီ။
ကဲ ဘယ္လိုလဲ။ သင့္မွာေရာ ဒီလိုလကၡဏာေတြရွိေနၿပီလား။ မရွက္ပါနဲ႔။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သင္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘငကို သင္ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးထုဆစ္ခြင့္ရွိေနပါတယ္ေနာ္။
 (Moethae Say)
စာႂကြင္​း ။      ။ MODA Fashion Magazine ကေန တဆင့္ျပန္လည္ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အယူအဆ အမွားအမွန္ စာေရးသူနဲ႔သာ သက္ဆိုင္ပါေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္။

Monday, May 22, 2017

Love is Accidental ???



အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ခါတေလ အလြမ္းေတြကိုယူေဆာင္လာတတ္သလား ျပီးေတာ့.......

အလြမ္းဆိုတာကေရာ ရင္ထဲကိုနက္ရႈိင္းစြာ စူးနင့္ ခံစားေစတတ္ပါသလား။

သူမ်ားေတြအတြက္ေတာ့ အလြမ္းဆုိတာကို ဘယ္လိုရရွိခံစားတတ္ၾကတယ္ဆိုတာ မသိေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အလြမ္းဖ်ားနာက်ေအာင္ ခံစားေနရသည္မွာအမွန္။

စကားမစပ္ေျပာရရင္ ဒီလိုအခ်စ္ဆိုတာ ခံစားေနမိတာကိုက သူ႔စကားအရေတာ့ မျဖစ္သင့္တဲ့အရာလည္းျဖစ္သည္ ဆိုပဲ။

x x x

ကိုယ့္ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ကို ဖြင့္ေျပာျပျပီး ခင္မင္ခြင့္ေတာင္းသူမ်ိဳးၾကံဳဆံုဖူးၾကပါရဲ႕လား။

ကိုယ့္ကို အထင္အျမင္ ေသးသြားေစမဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကိုေလ။

လူဆိုတာ ေကာင္းတာေလးကို၀တ္ ေကာင္းတာေလးကိုစား ေကာင္းတဲ့ေနရာေလးမွာေနလို႔ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တစ္ခါတေလ အပ်င္းေျပ ဒိတ္ဖို႔အေဖာ္ရွာတာကိုပင္ ရုပ္ေခ်ာအေျပာေကာင္း ခပ္မိုက္မိုက္ေလးေတာ့ျဖစ္ေစ ခ်င္ၾကသည္မွာ အမွန္။

သူမ်ားနဲ႔မတူ မိတ္ဆက္ခင္မင္လာသူ သူ႔ကိုလည္း အစပထမေတာ့ အရင္လူေတြလည္းသေဘာထားခ့ဲသည္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ သူဘယ္လိုပဲေျပာလာသည္ျဖစ္ေစ ခံစားခ်က္မဲ့ႏွလံုးသားကေတာ့ လႈပ္ရွားမေနခဲ့တာအမွန္ပါ။

အတူအျပင္ထြက္ၾကတယ္၊ အတူစကားေျပာၾကတယ္၊ သူ႔အလုပ္က မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ထိေတြ႔ေစတယ္။ အင္း... သူနဲ႔ေနရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါလား။ ျပီးေတာ့ အထီးက်န္ခံစားမႈလည္း နည္းနည္းေလ်ာ့လာသလိုပါပဲ။

လူဆိုတာ စကားအတူေျပာမိတိုင္း စကားလက္ဆံုက်ဖို႔ခဲယဥ္းသည္။ သူေျပာတဲ့စကားကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ႏွစ္ႏွစ္ ျခိဳက္ျခိဳက္လက္ခံမိသည္မွာ မဆန္း "မင္းနဲ႔စကားေျပာရတာ အဆင္ေျပတယ္ Same Level ပါတဲ့"။ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကို စတင္လိုက္သည္ျဖစ္ေစ အဆင္ေျပစြာေဆြးေႏြးႏိုင္ စကားလက္ဆံုက် ႏိုင္ခဲ့ၾကတာ မၾကာခဏပါ။

သူကေလ "မင္းငါ့ကို ခ်စ္ေအာင္ေနႏိုင္တယ္၊ စြဲမက္ေအာင္လည္းလုပ္ႏိုင္တယ္.....တကယ္လို႔ မင္းငါနဲ႔ လမ္းခြဲခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ႏႈတ္ဆက္စကားမဆိုပဲ တိတ္တိတ္ေလးထြက္သြားပါ။" လို႔ေျပာခဲ့တာ ဆိုတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ လက္ခံခ်င္မိသလိုျဖစ္ခဲ့ရျပန္တယ္။

အခ်စ္တဲ့လား။ အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ယံုၾကည္မႈ ရွိမွ အခ်စ္ဆိုတာျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သလားလို႔........ေလ။

x x x

အစိုးရမဟုတ္တဲ့အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္ သူက။ ျပီးေတာ့လည္း ရာထူးၾကီးၾကီးရထားသူပါ။ နယ္ကတက္လာတာခ်င္းအတူတူ သူ႔က်ိဳးစားမႈ ရရွိထားတဲ့ရာထူး ေနာက္သူ႔ရဲ႕ေအးေဆးတည္ျငိမ္တတ္တဲ့ အေတြးအေခၚ ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔သူ႔ကိုညႊတ္လာေစတဲ့အခ်က္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။

ေအးေဆးတည္ျငိမ္တတ္တယ္ဆိုတာ....သူ႔ကိုမခ်စ္မိခင္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အလြန္႔ကိုသေဘာ က်စရာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

သူ႔ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ အျမဲရယ္ျပံဳးေနတတ္တာ....သူ႔၀မ္းနည္းမႈကိုဘယ္ေတာ့မွမျမင္ဖူးခဲ့ပါဘူး အခုခ်ိန္ထိေပါ့။

သူ႔တုိက္ခန္း ၀ရံတာကေနလွမ္းၾကည့္လိုက္ရင္ ေရႊတိဂံုဘုရားကို ၾကည္ညိဳဖြယ္ဖူးေမွ်ာ္ရတာ မနက္ခင္းတိုင္း။ သူဟာ အလုပ္တစ္ခုကို ဇြဲနဲ႔လုပ္ကိုင္တတ္သူလည္းျဖစ္ျပန္တယ္။ သူ႔အေမနဲ႔ ညီရန္ကုန္ အလည္လာမယ္ဆိုေတာ့ လူပ်ိဳ တိုက္ခန္းထံုးစံအတိုင္း ညစ္ပတ္ေနတာကို တစ္ညလံုးမအိပ္ဘဲ ရွင္းလင္းေနေတာ့တာေလ။ အဆူမခံခ်င္လို႔မဟုတ္ဘဲ တကယ့္ကိုစိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ကိုင္ေနတာကိုၾကည့္ျပီး သူ႔စိတ္သဘာ၀ကို အနည္းငယ္ရိပ္စားမိလာသလိုပါပဲ။

ျပီးေတာ့ေလ....သူဟာ သူ႔စိတ္အမွန္ကိုတကယ့္ကို ဖံုးကြယ္ႏိုင္သူလို႔ေျပာရင္ရသလို အလုပ္ကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူ အလုပ္ကိုဦးစားေပးႏိုင္လြန္းသူဆိုတာကို တျဖည္းျဖည္းသိလာရေတာ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ၀န္တိုျငဴစူ စိတ္ေတြထူးဆန္းစြာ ၀င္လာတာ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ အ့ံၾသမိတဲ့အထိ။

ကိုယ့္ကိုအခ်ိန္ သိပ္မေပးႏိုင္ေတာ့တာ သူ႔အလုပ္သဘာ၀အရ နယ္ေတြကို တစ္လကိုးသီတင္းထြက္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ အခ်စ္စိတ္ေတြ သူ႔အေပၚခ်စ္ခင္တြယ္တာတဲ့စိတ္ေတြ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေပၚလာေနတယ္ ဆိုတာသူ႔ကိုေျပာျပမိေတာ့ "မင္းအဲဒီလို မခံစားပါနဲ႔ ၊ ကိုယ္တို႔ဟာ ေယာက္်ားမိန္းမ သာမန္ခ်စ္သူအတြဲမ်ိဳး မဟုတ္ၾကဘူးေလ။ သဘာ၀က်က်ေနထိုင္တတ္ဆန္းပါ" တဲ့။

သူဟာ အရမ္းေအးစက္လြန္းသူပါပဲ၊ ေတြ႔ဖို႔ဆံုဖို႔ကို ကိုယ့္ဘက္ကအျမဲက်ိဳးစားခဲ့ရတာ။ ကိုယ့္က မင္းငါ့ကို တန္ဖိုးမထားဘူး၊ အေရးမစိုက္ဘူး စသျဖင့္သူ႔ကို စကားျပစ္တင္ဆိုမိခဲ့တာမၾကာခဏ။ ဒါေပမဲ့ သူကကိုယ္တို႔ ဘယ္ေန႔ေတြ႕မယ္လို႔ေျပာလိုက္တာနဲ႔တစ္ျပိဳင္နက္ သူ႔အေပၚျငဴစူတဲ့စိတ္ေတြဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းမသိပါေလ။

ဟား...ဟား.. ..မခ်စ္မိခင္တုန္းကေတာ့ ေအးဆက္တည္ျငိမ္ေနတတ္မႈကို သေဘာက်မိခဲ့သေလာက္ အခုအခ်ိန္ မွာေတာ့ အဲဒီေသြးေအးတတ္တာကို အျပစ္လို႔တစ္ခါတေလအေတြး၀င္မိျပန္ေရာ။

ဟုတ္တယ္ ယံုၾကည္တယ္၊ သူ႔ကိုယံုၾကည္ေနမိျပီ ဒါဆိုသူ႔ကိုခ်စ္မိေနျပီေပါ့။

သူ႔နဲ႔ခြဲေနရတဲ့ရက္ေတြဟာ အိပ္မေပ်ာ္ည ေတြျဖစ္ေနခဲ့ရတာမၾကာခဏ။ဒါေပမဲ့ အဲဒီအေမာဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတာလည္း... မၾကာခဏပါပဲေလ။

ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ရယူတားဆီးႏိုင္ခြင့္မရွိတဲ့ ဒီအခ်စ္မ်ိဳးကိုသာယာမိသူ ကြၽန္ေတာ္ဟာ အမွန္တရားတစ္ခုကို လက္ခံသူ သဘာ၀က်က်ေနထိုင္တတ္သူ ခ်စ္သူ...သူ႔လိုခ်စ္သူမ်ိဳးကို အျပစ္မတင္ရက္ခဲ့ေတာ့တာ..ဟာ...။

x x x

ဘ၀မွာ ဘယ္ကိစၥဟာ ဘ၀အတြက္ အေရးပါပါသလဲ။ အခ်စ္ဆိုတာကေရာ ဘ၀မွာရာခိုင္ႏႈန္းဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးပါသလည္း။

စိတ္ခံစားမႈေနာက္ကို အေရးေပးတတ္လြန္းသူ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ သဘာ၀က်က်ေတြးေခၚေနထိုင္တတ္သူ ဘယ္သူက ပိုမွန္တယ္လို႔ ထင္ၾကပါသလဲ။

ေတြ႕ၾကဆံုၾက မ်က္ႏွာေလးပဲျမင္ရ ျမင္ရ သူနဲ႔ေတြ႔ရမွ ေနသာထိုင္သာရွိတတ္ခဲ့သူ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အလုပ္ကိုခ်စ္သူ၊ မိသားစုရဲ႕ဦးေဆာင္သူျဖစ္တဲ့သူ႔ကို နားလည္ႏိုင္ေအာင္က်ိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။ ခြင့္လႊတ္ တတ္ခဲ့ရပါတယ္။

အခ်စ္အတြက္ စာနာနားလည္မႈက အေရးပါသလို အတၲကိုေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ခဲ့မႈဟာလည္း ခ်စ္သူေတြမွာ အေရးၾကီးဆံုး လို႔အခုခ်ိန္မွာေတာ့ လက္ခံခဲ့ပါျပီ။

ေတြ႔ဖို႔ဆံုဖို႔ကို ဘယ္အခ်ိန္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ကသာ စတင္က်ိဳးစားျဖစ္ခဲ့တဲ့ပံုစံမ်ိဳး က်ေရာက္ေနေတာ့....ဘယ္လိုမ်ိဳးလည္း....ဘာေတြလည္း သူ႔ဘက္ကဆိုတဲ့အေတြး မ်ိဳး၀င္ေရာက္လာတတ္သလို တစ္ခါတစ္ေလလည္း ေဒါသအရမ္းထြက္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အခ်စ္ဆိုတာက ထူးေတာ့ ထူးဆန္းသားပါလား.....။ တစ္ခါတေလေတာ့ ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးကိုမုန္းတယ္။

သာမန္အတြဲေတြလို လက္ထပ္ခြင့္ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ပိုင္လူအျဖစ္ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ခ်စ္ခြင့္ တားဆီးခ်ဳပ္ပိုင္ႏိုင္ခြင့္ရမယ္မဟုတ္လား။

ဒါေပမဲ့လည္း....စာခ်ဳပ္လို စာရြက္တစ္ခုေပၚမွာ ခ်ဳပ္ဆိုလက္မွတ္ထိုးထားရုံျဖင့္ လံုေလာက္ျပီလို႔ထင္ျမင္လို႔ ရၾကပါ့မလားလို႔ သူကေမးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဘာကိုေျဖရမွန္း ေရေရရာရာ မသိေတာ့ပါ။

ဟိုတစ္စ သည္တစ္စ သံေယာဇဥ္ပိုးျခည္မွ်င္ေလးေတြဟာ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် သံမဏိကြန္ယက္ၾကီးအျဖစ္ ေရာက္ရွိလာကာ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ခႏၶာမွာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရစ္တြယ္သြားျပီ။ ဘယ္လိုမွဖယ္ရွားလို႔မရႏိုင္ေတာ့ သလို ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း မဖယ္ရွားခ်င္ေတာ့တာ။

ဘယ္လိုလူမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုဘ၀မ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ အစဥ္ထာ၀ရ လက္တြဲေနထိုင္ခြင့္ေတာ့ရ ခ်င္ၾကတာ မျငင္းႏိုင္ဘူး....။

ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ယဥ္ေက်းမႈ ပတ္၀န္းက်င္က လက္ခံႏိုင္ပါ့မလား အထူးသျဖင့္....ကြၽန္ေတာ္တို႔ရင္ဆိုင္၀ံ့မလား ေလာကၾကီးကို.....။

ထားပါေတာ့.......သူကေရာ ဒီလို စိတ္ဆႏၵရွိပါ့မလား...။

x x x

ေမးခြန္းမ်ားသာရွိ အေျဖကေတာ့ျဖင့္မရွိေသးပါ။ တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်ေနတဲ့ ေခါင္မိုးေပၚက ႏွင္းစက္ေတြရဲ႕ျမည္ေနသံေတြ စည္းခ်က္က်က်ကိုၾကားေနရျပီ။

ေႏြးေထြးတဲ့ သူ႔ရင္ခြင္က်ယ္ၾကီးကို လြမ္းတယ္။

ရင္ခြင္ထဲကို ခို၀င္လိုက္တာနဲ႔ အရာရာျပည့္စံုသြားတဲ့ ဘာမွကိုမလို ေတာ့ဘူးလို႔ ခံစားရမိတဲ့ ဖီလင္ေလးကို တမ္းတမိေနဆဲ ဒီညမ်ိဳးေတြမွာ။

မၾကာခင္မွာ ခရစ္စမတ္ေရာက္ေတာ့မယ္။ မိသားစုေတြျပန္လည္ဆံုေတြ႕ၾကတဲ့အခ်ိန္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြ ေတြ႔ဆံုအခ်ိန္ေပးေပ်ာ္ရႊင္ၾကမယ့္ ညခ်မ္းခ်ိန္ခါေလးေရာက္ေတာ့မယ္။

ဟား....ဟား....ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မရွည္တတ္ခဲ့တဲ့ကိုယ္ဟာ ေစာင့္ေမွ်ာ္တတ္ တမ္းတတတ္ေနျပီ အခုလည္း ဘယ္လိုေႏြးေထြးမႈကိုမွမရွာ ဘယ္မွမသြားဘဲ ေအးစက္စက္ညကို ျဖတ္သန္းေနတတ္ျပီ။

သူအခ်ိန္မေပးႏိုင္လို႔ မေတြ႕ရေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာရွိတယ္ တစ္ေျမထဲမွာေနတယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔တင္ သူ႔ကိုခ်စ္ႏိုင္ခဲ့ တယ္။

ဒါေပမဲ့အခုလို ေျမျခားေရျခားကို သြားေနတာက ၂လ၃လဆိုေတာ့.....မ်က္ရည္မ်ားေတာင္ ခပ္၀ဲ၀ဲျဖစ္မိတာ ခ်စ္တတ္သူအတြက္မမွားဘူးထင္ပါရဲ႕။

အင္း......ဟုတ္ပါတယ္ေလ ဒါကအလုပ္အတြက္ပဲ ကိုယ့္ကိုလမ္းခြဲသြားခဲ့တာမွမဟုတ္တာ။

ထံုးစံအတိုင္း သူျပန္ေရာက္လာမယ့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္မည္။ ဖုန္းဆက္လို႔ရမယ့္အခ်ိန္ကိုေမွ်ာ္မည္။

ျပီးေတာ့ဖုန္းဆက္ျပီး ေတြ႔ခြင့္ေလးရဖို႔ေျပာဦးမည္။ ဘယ္သူမဆို အခ်စ္ဦး အခ်စ္ဆံုးဆိုတာရွိခဲ့ဖူးတာကိုလည္း နားလည္ေပးပါဦးမည္။

ခ်စ္သူ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ကင္းစင္စြာ ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔သည္သာ ကြၽန္ေတာ့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖစ္ေနခဲ့ျပီ။ သူဘက္ကေတာ့.....။

x x x

အလြမ္းကသယ္ေဆာင္လာေသာ အခ်စ္ေတြကို ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္လက္ခံေပ်ာ္ရႊင္ဖူးၾကပါသလား။

အဲဒီအခ်စ္ကေရာ ဘယ္လိုဖီလင္ေတြကို ေပးစြမ္းႏိုင္တယ္လို႔ထင္ၾကပါသလည္း။

လူတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ကေတာ့ ရယူပိုင္ဆိုင္မွ အခ်စ္ သာယာမႈကိုေပးစြမ္းႏိုင္သူမွသာအခ်စ္တဲ့။

မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ သူေျပာေျပာေနတဲ့ ဒီလိုအခ်စ္မ်ိဳးကို ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့အလြမ္းစိတ္မ်ားစြာနဲ႔ လက္ခံေပ်ာ္ရႊင္ ေနဦးမည္။

ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုပါလ်င္ အခ်စ္ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

Written by Alex Aung

Wednesday, May 17, 2017

International Day Against Homophobia and Transphobia (IDAHOT)

ဒီေန႔ေလးဟာ ဘာေန႔ေလးလည္း သိၾကရဲ႕လား……….???


ဒီေန႔ ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔ ေလးဟာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္တူေတြအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးျခင္းကို တိုက္ဖ်က္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေလးျဖစ္ပါတယ္။

အဂၤလိပ္လိုေတာ့ International Day Against Homophobia and Transphobia (IDAHOT) လို႔ ေခၚပါတယ္……….

ဒုတိယကမာၻစစ္ၿပီးကာလတုန္းက လိင္တူခ်စ္သူေတြကို စိတ္ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္မ်ားကဲ့သို႔ သတ္မွတ္ကာ အတင္းအက်ပ္ ေဆးကုသမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔မွာ လိင္တူခ်စ္ျခင္းသည္ ေရာဂါမဟုတ္ေၾကာင္းကို World Health Organization (WHO) မွ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခဲ့ပါသည္။

ဒီရက္ကို အစြဲျပဳၿပီး IDAHOT Day အျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔မွာစတင္ၿပီး က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကမာၻတ၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၂၀ ေက်ာ္မွာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္တူေတြအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးျခင္းကို တိုက္ဖ်က္ေရးေန႔ကို က်င္းပေနၾကၿပီျဖစ္ပါတယ္…………

ရန္ကုန္မွာလည္း ဒီေန႔ညေန ၄ နာရီကေန ၈နာရီအထိ လွည္းတန္းစင္တာ ရဲ႕ Promotion Area မွာ က်င္းပမွာျဖစ္ပါတယ္.............


-------------------------------------------------------------------------------

Hot Line – 09979020465
www.top-myanmar.org

#TOPCenterMyanmar

#IDAHOTDay

Thursday, May 11, 2017

ဆရာႀကီး႐ွိန္ (ဇာတ္​သိမ္​း)


အခန္း၀တြင္ရပ္ရင္း ဆရာၾကီးရွိန္သည္ အျမင့္ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းဆိုေသာေကာင္ေလးကို အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ပံုစံက ေတာ့ အမိစားေလးပင္။ ၀တ္ထားစားထားတာကိုက လူ႔မလိုင္အသိုင္းအ၀ိုင္းကမွန္း သိသာေစသည္။ ျပီးေတာ့ေမႊးရနံ႔ တစ္မ်ိဳးက သူ႔ကိုယ္လံုးမွ ပ်ံ႕လြင့္လို႔။ 

'ကြၽန္ေတာ္၊ ကြၽန္ေတာ္ အထိုင္မ်ားလို႔လားမသိဘူး ေညာင္းကိုက္ျပီး ဗိုက္ၾကီးကတင္းေနတယ္'

'၀မ္းလည္း နည္းနည္းခ်ဳပ္တယ္'

'အိမ္း....ဆရာၾကီး ၾကည့္ရႈစမ္းသပ္ေပးရတာပကြယ္' 'ကဲ....အထဲကို၀င္ေလ ငါ့ညီရဲ႕'
'မင္းနာမည္ဘယ္လိုေခၚလည္းကြ'

'ကြၽန္ေတာ့္နာမည္က ခြန္းခ်ိဳပါ'

ခြန္းခ်ိဳဆိုေသာ ေကာင္ကေလး ဟိုဒီတစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ အခန္းထဲသို႔ ၀င္လိုက္ေလသည္။ သူ႕အတြင္းခန္းသို႔ေရာက္သည္ ႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ဆရာၾကီးရွိန္လည္း အတြင္းသို႔လိုက္၀င္ကာ တံခါးကိုခ်က္ခ်လိုက္ေလသည္။

အခန္းအတြင္း ခပ္မွိန္မွိန္ထြန္းထားေသာ လက္ဆြဲမီးအိမ္၏မီးစာကို ဆရာၾကီးရွိန္ကျမႇင့္လိုက္ရာ အတန္အသင့္ လင္းသြား ေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခြန္းခ်ိဳအား လွမ္းၾကည့္အကဲခပ္လိုက္ရာ ခပ္ေတြေတြေလးရပ္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရ သည္။ လက္ဆြဲမီးအိမ္ေအာက္က အလင္းေရာင္ျဖင့္ပင္ ခြန္းခ်ိဳ၏ အသားအေရသည္ ျဖဴ၀င္းေနသကဲ့သို႔ သူ၏ ပါးျပင္ႏွစ္ ဖက္သည္ သိသိသာသာကိုပင္ ရွက္ေသြးျဖန္းေနသည္ကို ဆရာၾကီးရွိန္ျမင္ရသည္ပဲ။

'ကဲလာ...ခြန္းခ်ိဳ ဒီမွာထိုင္'
ဓာတ္ခန္းဟုေခၚေသာ အိပ္ခန္းထဲတြင္ ကုလားထိုင္မရွိသျဖင့္ ကုတင္ေစာင္း၌ထိုင္ခိုင္းလိုက္ရာ ခြန္းခ်ိဳသည္ မ၀ံံ့မရဲျဖင့္ ေတာသစ္မ်ားျဖင့္ရိုက္ထားေသာ ကုတင္ေပၚရွိေမြ႕ယာေစာင္းတြင္ ေျခတြဲေလာင္းခ်လိုက္ေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ သူအျမဲတမ္းလိုလိုလြယ္ထားေသာ ေဆးလြယ္အိတ္ကို ေခါင္းရင္းဖက္ရွိစင္ေပၚသြားကာတင္လိုက္သည္။

'ကဲ...ေကာင္ေလး..အိပ္ယာေပၚကိုလွဲလိုက္'
ဆရာၾကီး၏စကားအတိုင္း အိပ္ယာေပၚလက္တစ္ဖက္ေထာက္ရင္း သူ၏ကိုယ္လံုးေလးကို ပက္လက္လွန္လိုက္သည္။

'ကဲ....ဘယ္ေနရာက ေအာင့္ေသးလဲ တင္းေနတာလဲ'
'ဒီ....ဒီနားကပါ ဆရာၾကီး'
'ေအးဟုတ္ျပီ ဆရာၾကီးရွိန္နဲ႕ေတြ႕ရင္ ေပ်ာက္ရေစမေပါ့ကြယ္'
အိပ္ယာေဘးနားရွိ ေရတေကာင္းထဲမွ ေရအနည္းငယ္ကို ဖန္ခြက္သို႔ထည့္ကာ သူ၏ေဆးလြယ္အိတ္ရွိေသာ ေနရာသို႔ထ သြားေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ေဆးလြယ္အိတ္ထဲရွိ ပုလင္းျပားထဲမွ အရည္လက္တစ္လံုးခန္႔ကို အခုနက ဖန္ခြန္ထဲသို႔ျဖည့္ ကာ ခြန္းခ်ိဳဆီသို႔ယူလာခဲ့သည္။

'ကဲ...ထလိုက္ဦး ငါ့ညီ ေဆးေသာက္ရေအာင္'
ေကာင္ေလးသည္ လူးလဲ၍ထလိုက္ရာ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ သူ၏လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ပခံုးေလးကိုလွမ္းဖက္လ်က္ထူေပး လိုက္သည္။ ဖန္ခြက္ထဲရွိ စပ္ထားေသာေဆးကို တျဖည္းျဖည္းကုန္ေအာင္ေသာက္ျပီးေသာအခါ ခြန္းခ်ိဳဆိုေသာေကာင္ ကေလး၏ မ်က္ႏွာမွာ ပန္းေသြးေရာင္ ရဲကနဲျဖစ္သြားရသည္။

'ျပန္လွဲေနဦးကြယ့္'
ဒီေကာင္ေလး ခပ္ျဖည္းျဖည္းလွဲေလ်ာင္းရင္းႏွင့္ မိမိ၏ ႏႈတ္ခမ္းထူထူကို မသိမသာခိုးၾကည့္ေနသည္ကို ဆရာၾကီးရွိန္ ရိပ္မိ၏။ ဖန္ခြက္အား အနီးရွိစားပြဲေပၚျပန္တင္လွ်က္ ပက္လက္ကေလးအိပ္ေနေသာ ခြန္းခ်ိဳ၏၀မ္းဗိုက္ရွပ္ရွပ္ေလးေပၚ လက္ဖ၀ါးအားတင္လိုက္ေသာအခါ ေကာင္ေလးမွာ တြန္႔ကနဲျဖစ္သြားရင္း သူ၏မ်က္လံုးမ်ားကို ေမွးမွိတ္လိုက္ေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခြန္းခ်ိဳ၏ ၀မ္းပ်ဥ္းသားကို ဘယ္မွညာသို႔လည္းေကာင္း၊ အထက္မွေအာက္သို႔လည္းေကာင္း ေျဖးညႇင္း စြာပြတ္သပ္၍တစ္မ်ိဳး၊ ခပ္ဖြဖြဆုပ္နယ္ကာ တစ္ဖံုျဖင့္ သူ၏ေဆးကုသျခင္းအမႈကိုျပဳေလသည္။ ခြန္းခ်ိဳ၏မ်က္လုံးအစံုသည္ ကား မွိတ္လ်က္၊ သို႔ေသာ္ သူ၏ကိုယ္လံုးေလးသည္ကား မသိမသာတုန္ယင္လ်က္။

ထို႔ေနာက္ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ သူ၏လက္အစံုကိုျဖည္းညင္းစြာပင္ ေအာက္ဖက္ဆီသို႔ ေလွ်ာခ်ကာ ဆီးခံုေမႊးေလးကိုပြတ္ သပ္လိုက္ရင္း ငပဲကိုမထိတထိဆြေပးလိုက္ေသာအခါတြင္ ခြန္းခ်ိဳသည္ ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထရင္း တစ္ကိုယ္လံုးပူေႏြး ကာ တုန္ရင္စျပဳလာေလျပီ။ အျမင့္သည္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူခြန္းခ်ိဳအား သူႏွင့္ဆရာၾကီးတို႔ ေဆးကုသပံုအေၾကာင္းကို ခေရ ေစ့တြင္းက်ျပန္လည္ေဖာက္သည္ခ်ျပီးျဖစ္သည္။ အသက္(၂၀)ေက်ာ္ေသြးသားဆူျဖိဳးသည့္အရြယ္ လိင္ကိစၥကိုစူး စမ္းခ်င္ ေနၾကသည့္အရြယ္ေကာင္းေလးမ်ားျဖစ္ၾကေလသည္။

အျမင့္၏ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္အင္မ်ားကို နားေထာင္ျပီးေသာအခါ ခြန္းခ်ိဳ၏စိတ္ထဲတြင္ ေသြးသားေတာင့္တလ်က္ ရမၼက္ဆႏၵမ်ား ခ်ိဳးႏွိမ္၍မရေလာက္ေအာင္ေပၚလာရေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္၏ ျမင့္မားထြားက်ိဳင္းေသာ ခႏၶာကိုယ္၊ ႏႈတ္ခမ္းထူအမ္းအမ္း၊ ၾကည့္ေကာင္းေသာမ်က္ႏွာတို႔ေၾကာင့္ စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ အားက်မိသည္လား ရင္ခုန္မိသည္လား မဆံုး ျဖတ္မိဘဲ လက္ေတြ႕က်က် လုပ္ေဆာင္ခ်င္လာသည့္အတြက္ လူေျခတိတ္ခ်ိန္တြင္ အရဲစြန္႕ကာ အျမင့္အားလိုက္ပို႔ခိုင္းခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္။

'အိုး......အ....ဆရာၾကီး'ဟူေသာအသံတို႕ျဖင့္ ခြန္းခ်ိဳ၏အေတြးတို႔ ျပတ္သြားရလ်က္ ဆရာၾကီးရွိန္၏လက္ႏွစ္ဖက္ကို လွမ္းဆုပ္ကိုင္မိလိုက္ရသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္ရယ္ေလ ခြန္းခ်ိဳေဘာင္းဘီေအာက္မွႏႈိက္ကာ ခေရပြင့္ေလးအား ေမွ်ာ့ေသြး စမ္းေနပါျပီေကာ။
ႏူးညံ့အသားအေရ၊ ေတာင့္တင္းတဲ့ခႏၶာကိုယ္ေလး ျပီးေတာ့ နီနီေထြးေထြးႏႈတ္ခမ္းအစံု၊ တစ္စံုတရာကို ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးနဲ႕ စိုက္ၾကည့္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ထိုင္ေနရာမွ ကုတင္ေပၚသို႔လွမ္းတက္လိုက္ကာ ခြန္းခ်ိဳကိုယ္လံုး ေလးကို ၾကံဳးကာဖက္လိုက္ေလသည္။ ဖက္ထားေသာ ခႏၶကိုယ္ အိေထြးေထြးမွရရွိေနေသာ ေမႊးရနံ႔တစ္မ်ိဳးက ဆရာၾကီးကို စြဲေဆာင္မႈရွိေနသလို တက္မက္စိတ္ေတြျဖစ္လာေအာင္ စြမ္းေပသည္။ ခြန္းခ်ိဳမ်က္ႏွာေလးငံု႔ၾကည့္လိုက္မိျပီး နီနီေထြးေထြး ႏႈတ္ခမ္းကို သူ႕ရဲ႕ထူအမ္းအမ္း ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုျဖင့္ ငံုစုပ္ကာ အားရပါးရေမႊးၾကဴသည္။

ခြန္းခ်ိဳ၏ ၀တ္ဆင္ထားေသာ တီရွပ္၊ ေဘာင္းဘီအားလံုးတစ္ခုျခင္းခြၽတ္၊ တစ္လႊာျခင္း တစ္လႊာျခင္း။ ဆရာၾကီးရွိန္အေန ျဖင့္ ခြန္းခ်ိဳ၏ တုန္ယင္ေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ေလး၊ ရင္ခုန္သံတဒုံးဒုံး၊ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ေရွကိုကာထားေသာ ဟန္ပန္က သူ႔ကိုစိတ္ပုိၾကြေစသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ဘယ္လိုမွ စိတ္ထိန္းျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ သႏၲာေရာင္ႏို႔သီးေခါင္းကို သူ၏သြားျဖင့္ မနာက်င္ေစရဘဲ တဇိဇိကိုက္ေတာ့ သည္။ တစ္ဆက္တည္းပင္ သူ၏လွ်ာကိုေတာင့္လွ်က္ ႏို႔သီးေခါင္းေလး အား ဘယ္ျပန္ညာျပန္လ်က္ေလ ေတာ့သည္။ ခြန္းခ်ိဳသည္ ငါးဖယ္ပ်ံလူးသကဲ့သို႔ တစ္ကုိယ္လံုးဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ တုန္လ်က္ သူ၏ေက်ာျပင္သည္ အိပ္ယာေပၚမွ တစ္ထြာခန္႔ အေပၚသို႔ ေကာ့ကာေကာ့ကာတက္လာေလသည္။ ထို႔အျပင္ သူ၏ေပါင္ၾကားမွ အုပ္ထားေသာလက္ကို ဆရာၾကီးရွိန္၏ လက္အားလွမ္းကိုင္လိုက္ရင္း ပါးစပ္မွလည္း တဟင္း...ဟင္းနဲ႕ အဆတ္မျပတ္ညည္းညဴကာေနေလသည္။

ထိုခဏမွာပင္ ဆရာၾကီးရွိန္၏ လက္တို႔သည္ ခြန္းခ်ိဳ၏ေပါင္ၾကားကအေပါက္ေလးရွိရာကိုလွမ္းလာရင္း မာေက်ာေသာ ေက်ာက္တိုင္တစ္တိုင္အား ဆုပ္ကိုင္မိရသည္။ တဒိတ္ဒိတ္တိုးေနေသာ ေသြးခုန္ႏႈန္းကို သိမိရသလို ပူေႏြးေနသည္ ကိုလည္းခံစားရသည္။ ညင္သာစြာပြတ္သပ္ေပးရင္း ကိုင္ၾကည့္မိေတာ့ ႏူးညံ့ေသာအသားေခ်ာင္း ဒါေပမဲ့မာေထာင္ ေနသည္။ အေပၚေအာက္ ေရွ႕ထိုးေႏွာက္ငွင္ လက္ကစားေပးျပန္ေတာ့ 'အား...ဆရာၾကီးရယ္....အ...အ..ကြၽန္ေတာ္' ညည္းညဴသံႏွင့္ အတူ မရုိးမရြခံစားေနရသည့္ ခြန္းခ်ိဳအျဖစ္အား ဆရာၾကီးရွိန္လည္း ဖီးလ္ယူရင္း ၾကည့္ရသည္။ ဆရာၾကီး ရွိန္သည္ ေပ်ာက္ေစအတတ္ကို တတ္ကြၽမ္းသလို ကာမမႈတြင္လည္း တစ္ဖက္ကမ္းခတ္သူျဖစ္ရကား အလ်င္မလိုေခ်။ သူ၏လက္မ်ားကို အသံုးခ်လ်က္ ႏႈိးဆြဆြဲေဆာင္ေနေလေတာ့သည္။

က်န္လက္တစ္ဖက္ကလည္း သံလြင္ဆီကိုရႊဲရႊဲစြတ္ရင္း ခေရပြင့္ေလးအား ေခ်ာ့ျမဴေနေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ကား ခြန္းခ်ိဳ၏ ႏို႔သီးေခါင္းမ်ားကိုစို႔လိုက္ စုပ္လိုက္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ လက္တစ္ဖက္က ခပ္သြက္သြက္ ဂြင္းထုေပးသလို တြင္းေအာင္းဖို႔ လမ္းေၾကာင္းဖြင့္ေနေလသည္။ 'ဆရာၾကီးရယ္...ကြၽန္ေတာ္ဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိေတာ့ဘူး...အ...အ'ဆိုသည့္ ခြန္းခ်ိဳ႕အသံမ်ားသည္ ႏႈတ္ဖ်ားမွပင္ က်ယ္က်ယ္မထြက္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ လည္ေခ်ာင္းထဲမွာပင္ တအစ္အစ္ျဖင့္ေပ်ာက္ဆံုး သြားေလသည္။ ပိုဆိုးသည္မွၾကား လွ်ာကိုခြၽန္ေအာင္ျပဳလ်က္ ခြန္းခ်ိဳ၏ ခ်က္၊ နားရြက္ဖ်ား၊ နားတြင္းမ်ားဆီ ကလိကာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ခေရပြင့္ဆီလိမ့္လာေနေသာလွ်ာဖ်ားခြၽန္ၾကီး ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ခပ္ကားကားျဖစ္ေနေသာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း ကို စုကိုင္ကာ ေဘးေစာင္းမွ ေမွာက္ရက္အေနအထားျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေနသည့္ ဆရာၾကီးရွိန္ရဲ႕ အျဖစ္မွာလည္း မေမာမ ပန္းသည့္ဟန္ မာန္အျပည့္။

ထိုအေနအထားျပဳျပင္ေပးျပီးေနာ္ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနတဲ့ ဆရာၾကီးရွိန္ေၾကာင့္ ခြန္းခ်ိဳကား သက္မ ေအာင့္ျပီး ေနာက္ ထက္ဘာမ်ားျဖစ္လာမလဲဆိုသည္ကို ရင္တထိတ္ထိတ္ျဖင့္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ကာ ေမာေနရ သည္။ 'အို....ဟင့္..ဟင့္' ဆရာၾကီး ရွိန္ရယ္ေလ ခေရပြင့္ေလးကို သူ႔ပါးစပ္ထဲက ေလေတြနဲ႕ မႈတ္ေပးေနေလရဲ႕။ ယားက်ိက်ိျဖစ္ေနေသာ သူ႔ခေရပြင့္ကို ေအးေသာေလအဟုန္က လာဟပ္ေသာအခါတြင္ ခြန္းခ်ိဳတစ္ခါမွ မၾကံဳဖူးသည့္ အရသာကို ခံစားလိုက္ရသည့္အတြက္ ရင္ထဲဟာကနဲ။ ေဟာ....လုပ္ျပန္ျပီ ဆရာၾကီးရွိန္၏ ပူေႏြးေနေသာ စိုစြတ္ေသာ လွ်ာသည္ အျပားလိုက္ၾကီး ေတာင္ၾကား လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အထက္မွေအာက္သို႔ လ်က္ေပးေနျပန္ျပီ။ ထိုမွတစ္ဖန္ တြင္း၀ေလးအား လွ်ာဖ်ားေလးျဖင့္ ထိုးလိုက္ ကလိလိုက္ ၊ အသြင္းအထုတ္ျပဳလိုက္ျဖင့္ ျပဳစားေနေတာ့သည္။

လံုးက်စ္ျပီးတင္းေနေသာ ခြန္းခ်ိဳ၏ ဖင္သားၾကီးမ်ားသည္ ေကာ့သြားလိုက္ ျပန္က်လိုက္ျဖင့္ အလြန္႔ကို မရိုးမရြျဖစ္ေန ေၾကာင္း ျပသေနသည္။ သူ၏ငပဲထိပ္ကလည္း အရည္ၾကည္မ်ားစိုစြတ္ေနျပီ။ ဆရာၾကီး၏ေခါင္းမွာကား ခြန္းခ်ိဳ၏ ေတာင္ပူစာႏွင့္ တစ္သားတည္းကပ္လွ်က္ ပို၍ပင္အလုပ္ျဖစ္ေနေသးသည္။

'ဆရာ...ဆရာၾကီး ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ..ကြၽန္ေတာ္ အူေတြ အသည္းေတြ ဂြၽမ္းပစ္သလိုျဖစ္ေနျပီ' တုန္ယင္ေနေသာ အသံေလးျဖင့္ တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ေျပာလာေသာအခါတြင္ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခြန္းခ်ိဳေပၚမွ ဆတ္ကနဲခြာလိုက္ျပီး သူ၏အ၀တ္မ်ားကို ခြၽတ္ေနေတာ့သည္။ ထိုအခါတြင္ ခြန္းခ်ိဳသည္ သူ၏ကိုယ္လံုးေလးကို တစ္ဖက္သို႔ေစာင္းျပီး လွဲေန လိုက္သည္။ အ၀တ္အစားမ်ားကုန္ေအာင္ ခြၽတ္ျပီးသြားေသာအခါ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ လြတ္အိတ္ၾကီးထဲမွာ မဟာရာဂ်ာ တံဆိပ္ လိင္တံအစြပ္မ်ားမွ တစ္ခုကိုျဖဳတ္ယူရင္း ခြန္းခ်ိဳ၏ ေဘးေတြင္ ၀င္လွဲလိုက္ျပီး သူ၏ကိုယ္လံုးေလးကို ေနာက္မွ ဖက္လိုက္ေလသည္။ ျပီးေနာက္ ခြန္းခ်ိဳ၏ အေပၚေပါင္လံုးကိုမကာ သူ၏ေပါင္တစ္လံုးကို ဟသြားေသာခြန္းခ်ိဳ၏ ေပါင္ ႏွစ္လံုးၾကားသို႔ထိုးသြင္းလိုက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ ခြန္းခ်ိဳ၏ အေပၚေပါင္ကို ေကြးေစ၍ ရင္ဘတ္ဆီသို႔တြန္းတင္ လိုက္ေလေတာ့သည္။ ပံုစံကား ပုဇြန္ထုပ္ေကြးျဖစ္သြားျပီမို႔ ခြန္းခ်ိဳ၏ ခေရတြင္း၀သည္ဆရာၾကီးရွိန္ရွိရာဘက္သို႔ ခပ္ျပဴးျပဴးေလးထြက္လာသည္။

ဆရာၾကီးရွိန္သည္ သူ၏လိင္တံၾကီးကို အစြပ္ျဖင့္အနားသပ္ျပီးေနာက္ လက္မႏွင့္လက္ညႇိဳးၾကားတြင္ကိုင္ျပီး ခြန္းခ်ိဳ၏ တြင္း၀ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားဆီသို႔ ေတ့ကာေထာက္လိုက္ျပီး တျဖည္းျဖည္းဖိရင္းတြင္းေအာင္းရန္ၾကိဳးစားရေတာ့သည္။ အနည္း ငယ္၀င္ျပန္ေတာ့ ခြန္းခ်ိဳက ဆရာၾကီးရွိန္၏ ရင္ဘတ္ကိုတြန္းရင္း နာေၾကာင္းတားျမစ္သည္။ ဘယ္ရမလည္း ဒါမ်ိဳးေတြ ၾကံဳဖူးေနက် ဆရာၾကီးရွိန္အေနျဖင့္ ေခါင္းရင္းက ဂလစ္စရင္းကို ယူလိုက္ရင္း အနည္းငယ္ေလာင္းထည့္ လိင္တံၾကီးကို အသြင္းအထုတ္အသာလုပ္ေတာ့ သြင္းရျပဳရလြယ္ကူသြားေတာ့သည္။ လက္မ၀က္ေလာက္ဖိသြင္းလိုက္ ျပန္ထုတ္လိုက္ ၁၀မိနစ္ေလာက္လုပ္ရင္း ဇိမ္ခံလႈပ္ရွားေနမိသည့္ ဆရာၾကီးသည္ အဆံုးထိသြင္းရန္ျပဳမိသည္တြင္ ခြန္းခ်ိဳ၏ ခါးကေလး ေကာ့ကနဲျဖစ္သြားျပီး ခေရတြင္း၀ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားက လိင္တံၾကီးကို လန္႔ျဖန္႕ျပီးဆြဲညႇစ္ေပးလိုက္မိသည့္ အျဖစ္ေၾကာင့္ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ လိင္တံထိပ္ဖ်ားမွ သူ၏တစ္ကိုယ္လံုးသို႔ ဆိမ့္ကာတက္သြားေသာ အရသာကို ခံစားလိုက္ရေလသည္။

ရမၼက္ေဇာမ်ား အစြမ္းကုန္ျပင္းထန္ေနျပီျဖစ္ေသာ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခြန္းခ်ိဳအား အတင္းပင္ေဆာင့္ကာလိုးေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္ေဆာင့္လိုက္တိုင္း သူ၏ဆီးစပ္ႏွင့္ ျဖဴ၀င္းေဖြးဥကာ ေဖာင္းတင္းစြင့္ကားေနေသာ ခြန္းခ်ိဳ၏ ဖင္သားၾကီးမ်ား သည္ ေဖာင္းကနဲေနေအာင္ ရိုက္မိသြားၾကေလသည္။ ထိုသို႔ ရိုက္မိသည္ႏွင့္ ခြန္းခ်ိဳ၏ တအိအိႏွင့္ တုန္သြားေသာ တင္ သားမ်ားက ဆရာၾကီး၏ေတာက္ေလာင္ျပင္းထန္လွသည့္ ကာမမီးကို ဓာတ္ဆီႏွင့္ ဖ်န္းေပးသကဲ့သို႔ျဖစ္ေနေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ဖင္ကိုရႈံ႕လ်က္အသက္ကိုေအာင့္ကာ အျပင္းဆံုးေသာေဆာင့္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ခြန္းခ်ိဳအား လိုးေဆာ္ေလေတာ့သည္။ ေဆာင့္ခ်က္အရွိန္မ်ားကား ျပင္းထန္လြန္းလွသည့္အတြက္ ခြန္းခ်ိဳသည္ ကုတင္တစ္ဖက္စြန္းသို႔ တျဖည္းျဖည္းေရြ႕ေရြ႕သြားရေလသည္။

အစဦးပိုင္းက နာက်င္ေသာေၾကာင့္ ျငင္းဆန္ေနမိေသာ ခြန္းခ်ိဳသည္ အခုအခါတြင္ေတာ့ ဆရာၾကီးရွိန္၏ေပါင္ကို လက္ျပန္ ကိုင္လ်က္ သူ၏ဖင္သားၾကီးမ်ားကို ေကာ့၍လည္းေကာင္း၊ ခါးေလးကိုႏြဲ႕ကာ ယိမ္းကာ တြန္းကာျဖင့္လည္းေကာင္း ဆရာ ၾကီးရွိန္ႏွင့္အတူ ကာမသမုဒၵရာကို တက္ညီလက္ညီျဖင့္ ကူးခတ္ေလေတာ့သည္။

'အာ....အ....အ ဆရာ....ဆရာၾကီး ...အသံေတြ ...အရမ္းထြက္...ထြက္ေနတယ္'ဟု ခြန္းခ်ိဳက အရွက္သည္းစြာျဖင့္ ေျပာလာေသာအခါတြင္ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခြန္းခ်ိဳ၏ခါးေလးကို တျဖည္းျဖည္းဆြဲလ်က္ ထလိုက္ေတာ့ရာ ခြန္းခ်ိဳကလည္း အလိုက္သင့္ေလးလိုက္ပါေပးသျဖင့္ ေလးဖက္ေထာက္အေနအထားသို႔ ေရာက္သြားေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္ကေတာ့ ခြန္းခ်ိဳ၏ ေနာက္တြင္ ဒူးေထာက္လ်က္ အက်အနေနရာယူလိုက္သည္။ ခြန္းခ်ိဳ၏ ခေရတြင္းထဲသို႔ ထိုးသြင္းထားေသာ လိင္တံၾကီးမွာ လံုး၀ကြၽတ္သြားေသးသည္မဟုတ္ဘဲ ကြမ္းသီးေခါင္းနားအထိ ကြၽတ္ထြက္ကာ ခြန္းခ်ိဳ၏ဖင္ထဲ ကန္႔လန္႕ ၾကီးထိုးသလိုျဖစ္ေနေလသည္။ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ျပဴတစ္ကာ ၀ိုင္းစက္ေနေသာ ခြန္းခ်ိဳ၏ တင္သားျဖဴျဖဴၾကီးမ်ားကို အားရပါးရဆုပ္နယ္လ်က္ အေတြ႕အရသာကို ခဏျငိမ္ျပီး စိတ္အာရုံထဲအထိ ျမိန္ယွက္စြာ ခံစားေနေလသည္။ အတန္ၾကာ သည္အထိ လိင္တံကို ထုတ္ခ်ည္သြင္းခ်ည္မလုပ္ဘဲ ဒီအတိုင္းစိမ္ထားသျဖင့္ အားမလိုအားမရျဖစ္လာေသာ ခြန္းခ်ိဳသည္ သူ၏တင္သားမ်ားကို လႈပ္ရမ္း၍လည္းေကာင္း၊ ေရွ႕တိုးေနာက္ငွင္လုပ္၍လည္းေကာင္း ငါးရံ႕ျပာလူးျဖစ္ေနေလျပီ။

ႏႈတ္မွလည္း 'အာ..ဆရာၾကီး....ကြၽန္ေတာ္မေနတတ္ေတာ့ဘူးဗ်ာ....အား...အၾကည့္ပါလား...ဘာျဖစ္လို႔ အခ်ိန္ေတြဆြဲေန ရတာလည္း ဆရာၾကီးရယ္' ဟုဆိုကာ ထိုးသြင္းျခင္းအမႈကိုျပဳရန္ တစာစာေတာင္းေနေလသည္။ ခြန္းခ်ိဳ၏စကားအဆံုးတြင္ ေတာ့ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ သူ၏ခါးေလးကိုလက္ျဖင့္ဆဲြကာ အေပါက္၀တြင္ တန္းလန္းၾကီးျဖစ္ေနေသာ ကိုယ္ပိုင္ငညိဳၾကီးကို ေျမႇာက္ထိုးပင့္ေကာ္နည္းျဖင့္ ေကာ့ကာေဆာင့္၍သြင္းလိုက္ေသာအခါတြင္ ခြန္းခ်ိဳ၏ေခါင္းေလးသည္ ေနာက္သို႔လန္သြား ျပီး ျပန္းထန္လွေသာ အရွိန္ျဖင့္ ဆရာၾကီးရွိန္၏ ဆီးစပ္က လာလာထိမိေနေသာေၾကာင့္ ဖင္သားၾကီးမ်ားမွာ တုန္တုန္လႈပ္ ရွားသြားရေလသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္မေတာ့ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခြန္းခ်ိဳ၏ ခါးေသးေသးေလးကို လက္ျဖင့္အားပါးတရဆုပ္ ကိုင္လ်က္ ဆင့္ကာဆင့္ကာ လိုးေနေလေတာ့ရာ ခြန္းခ်ိဳ၏ဖင္ကိုေကာ့ကာေအာက္သို႔ စိုက္ထားေသာ ကိုယ္လံုးေလးသည္ သိမ့္ကနဲ သိမ့္ကနဲ ေရွ႕သို႔တုိးသြားေလသည္။

'ရွီး....ေကာင္းလိုက္တာ ဆရာၾကီးရယ္....ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးေဆာင့္ေပးပါ။ ကြဲခ်င္ကြဲသြားပါေစ..ရွီး' ထိုသို႔ပါးစပ္ ကလည္းေျပာ သူ၏တင္သားျဖဴျဖဴတစ္တစ္ၾကီးမ်ားကိုလည္း ေနာက္သို႔ေကာ့ကာေကာ့ကာ ေပးရင္း အားပါးတရ အလိုးခံေနေလေတာ့သည္။ ဆရာၾကီးရွိန္၏ လိင္တံၾကီးက ေဆာင့္ကာအသြင္းတြင္ ခေရေပါက္သည္ အထဲသို႕ လိုက္ ၀င္သြားရသလို ျပန္ထုတ္လိုက္ေသာအခါတြင္လည္း က်ပ္သိပ္စြာျဖင့္ လိင္တံႏွင့္အတူ စူထြက္လာေလသည္။

ဆရာၾကီးရွိန္၏အသက္ရွဴသံမ်ားကား တရွဴးရွဴးတရွဲရွဲျဖင့္ျဖစ္လာျပီး ေဆာင့္ခ်က္မ်ားကား အလြန္တရာမွ ပင္ျမန္ကာလာ ေနျပန္ျပီ။ ခြန္းခ်ိဳသည္လား ကုတင္ေပၚတြင္ လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ယွက္ကာထားလ်က္ ထိုယွက္ထားေသာလက္ေပၚတြင္ သူ၏ မ်က္ႏွာကိုအပ္လ်က္ မ်က္လံုးအစံုကိုမွိတ္ကာ မွိန္းခံေနေလသည္။

မၾကာပါေခ်.....ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခြန္းခ်ိဳ၏ခါးကို အသားကုန္ဖက္လ်က္ သူ၏ခါးကိုေကာ့ကာ ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲတုန္ သြားလ်က္ သုတ္ရည္မ်ားကို ပန္းထည့္ေပးလိုက္သည္။ ခြန္းခ်ိဳသည္လည္း သူ၏ဖင္ၾကီးမ်ားကို အစြမ္းကုန္ေကာ့ကာ ဆရာၾကီးရွိန္၏ ဆီးစပ္ဆီသို႔ပင္ ထိခပ္ေအာင္အတင္းဖိကပ္ရင္း ခါးမ်ားကို ဘယ္ညာေ၀့ကာ၀ိုက္ကာျဖင့္ သူ႔ေရႊငွက္ ေပ်ာသီးအား ခပ္ျပင္းျပင္းႏို႔ညႇစ္လိုက္ရာ မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္ ျပီးဆံုးျခင္းသို႔ ေရာက္သြားေလေတာ့သတည္း။

ေခြၽးေတြသီးထေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ျဖင့္ ရင္ခုန္သံမျငိမ္ေသးေသာ ဆရာၾကီးရွိန္သည္ ခဏအနားယူျပီးေနာက္ သူ႕လိင္တံ အမ်ိဳးမွန္ၾကီးအား ဆြဲခြၽတ္လိုက္ရင္း လိင္တံအစြပ္ကိုလည္း အသာစြဲခြာလိုက္ေလသည္။ ျပီးေနာက္ အိပ္ယာေပၚအသာ လွဲရင္းအနားယူရေတာ့သည္ေပါ့။

အိပ္ယာေပၚတြင္ ခပ္ေကြးေကြးအိပ္ရင္း ၾကည့္ေနမိရေသာ ဆရာၾကီးရွိန္၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားသည္ သူ႔အား ပူေလာင္စပ္ခါး အရသာကိုေပးစြမ္းခဲ့သည့္အျဖစ္ျဖင့္ တမ္းတေနမိေတာ့မည္ျဖစ္မွန္း ခြန္းခ်ိဳသည္လည္းသိရွိလိုက္ပါသည္။

လင္းၾကက္တြန္သံေရာ အုန္းေမာင္းေခါက္သံေရာၾကားမိခ်ိန္မွ မနက္လင္းေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတိရမိၾကရင္း ခြန္းခ်ိဳ အိမ္ျပန္ဖို႔ ျပင္ဆင္ရေတာ့သည္။ ဆရာၾကီးရွိန္လည္း အခန္းတံခါးကိုဖြင့္ မီးဖိုခန္းဘက္က ပန္းသီးႏွင့္ စပ်စ္သီးမ်ားအား ခြန္းခ်ိဳအတြက္ယူေဆာင္ကာ ေကာင္ေလးစား ဖို႔ထည့္ေပးလိုက္သည္။

ေ၀့၀ဲေနေသာျမဴႏွင္းမ်ား လႈပ္ရွားသြားလာစျပဳေသာ ျမင္ကြင္းမ်ားျဖင့္ အသက္၀င္လာေသာ ပတ္၀န္းက်င္ တြင္ ခပ္သုတ္ သုတ္ျပန္သြားေသာ ခြန္းခ်ိဳကိုၾကည့္မိရင္းမွ အျမင့္ဆိုေသာ ေကာင္ကေလး အားလည္း ဆရာၾကီးရွိန္ သတိရမိသည္။ ေကာင္ေလးအိမ္ျပန္ေရာက္ရဲ႕လားလို႔ေလ။

ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ရင္း ေနာက္လာမည့္ေန႕အတြက္ ျပင္ဆင္စရာရွိသည္မ်ားကို ျပင္ဆင္ရင္း ဆရာၾကီးရွိန္မွာ တစ္ေန႔တာအလုပ္ကို စိတ္ပါလက္ပါလုပ္ကိုင္ေနျဖစ္ေတာ့သည္။

'မဂၤလာနံနက္ခင္းပါ'

Wrote by
Alex aung