Thursday, October 16, 2014

Expected Visit, with Surprises



ကၽြန္ေတာ္ ဘြဲ႕ရျပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အလယ္အလတ္အဆင့္ရွိတဲ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္မယ့္အလုပ္ကလည္း အဲ့ဒီႏိုင္ငံမွာ အလုပ္ရာထူးလစ္လပ္မႈျဖစ္ခဲ့တာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္တာနဲ႕ မနီးမေ၀းမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ အတြဲတစ္တြဲနဲ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ သူတို႕ကလိင္တူခ်စ္သူေတြပါ။ ဖီလစ္ကေတာ့ ေအာက္ခ်ိဳင့္ထဲကို ဆင္းသြားရတဲ့ေနရာက တိုက္ခန္းမွာေနသလို Victor ကေတာ့ blocks အနည္းငယ္ေ၀းတဲ့ေနရာမွာေနထိုင္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Victor နဲ႕က မၾကာခဏဆိုသလိုပိုေတြ႕ျဖစ္ရပါတယ္ အလုပ္ဌာနတူတာေကာ စားေသာက္ေနထိုင္တဲ့ပံုစံသေဘာညီေနၾကတာေၾကာင့္လဲျဖစ္ မယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လို တိုင္းတစ္ပါးကေျပာင္းလာၾကသူမ်ားမဟုတ္ဘဲ ဌာေနတိုင္းရင္းသားေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။ ညေနဘက္ သူတို႕ဘာသာစကားကို သိပ္မေ၀းတဲ့ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္သြားသြားတက္ဖို႕လည္း အကူအညီရတယ္ဗ်။

ဗစ္တာက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ဖိလစ္ရယ္ ႏွစ္ေယာက္ထက္ပိုျပီးၾကည့္ေကာင္းသူပါ။ ဖိလစ္ကေတာ့ သာမန္ရုပ္ရည္မ်ိဳးပဲပိုင္ဆိုင္သူပါပဲ။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ထက္ပိုျပီးျမင္ၾကည့္လို႕မရခဲ့ဘူးထင္တယ္။ ဗစ္တာရဲ႕အသားအေရက ေတာ္ေတာ္ညိဳေမာင္း ပါတယ္။ စိုေျပတာေတာ့ရွိတာေပါ့။ မ်က္ခံုးေမႊးခပ္ထူထူနဲ႕ ဆံပင္ေတြက ေကာက္ေကြးေသးတယ္…ႏႈတ္ခမ္းအစံုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ sexy က်တယ္…..ေမးရိုးေတြကခိုင္မာသလို မ်က္၀န္းေတြကလည္း အျမဲလို ရယ္ျမဴးေနတာပါပဲ။ သူ႕အေဖက လူျဖဴတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ေတာ့ သူ႕အေမက စပိန္စကားေျပာတဲ့လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ သူ ေဂးျဖစ္ေနျခင္းအေပၚ မိဘႏွစ္ပါးစလံုးက ေအးေဆးပဲဗ်။ သူ႕ကိုယ္သူ ယံုၾကည္ခ်က္ျပင္းထန္တာေကာ သူ႕အသြင္အျပင္ သူ႕လိင္စိတ္ခံစားခ်က္အေပၚ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေနတာကိုေရာ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာဆိုတာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျပျဖစ္ခဲ့တာ သိပ္ေတာ့မၾကာေသးေပမဲ့ သူက ရည္းစားရွာဖို႕ကူညီရမလား အလ်င္စလိုမလုပ္နဲ႕စသျဖင့္ စေနာက္ေနေသးတာေလ။

ဒီႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆံုး ေႏြရာသီအေတြ႕အၾကံဳကာလေလးမွာ တိုက္ခန္းေလးတစ္ခန္းကို အရစ္က်စနစ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္စ၀ယ္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕သံုးေယာက္ဟာ တုိက္ခန္းရဲ႕အေနာက္ဘက္ ဥယ်ာဥ္ေလးထဲမွာ အျမဲလိုလိုေတြ႕ဆံုျဖစ္ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့။ ေရကူးကန္ေလးလည္းပါတယ္ အားကစားခန္းမလည္း ပထမထပ္ေလာက္မွာပါတယ္ဆိုေတာ့ေလ။ ေႏြရာသီကေတာ္ေတာ္လွတယ္ဗ် သိပ္လည္းမပူသလို အရမ္းၾကီးလည္း မေအးဘူးေနာ္။ ဖိလစ္နဲ႕ ဗစ္တာက ေရကူးကန္ထဲမွာ ဘာမွမ၀တ္ဘဲ ေရကူးၾကဖို႕မၾကာခဏ ေျပာၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္က သူတို႕ထက္ လွပေတာင့္တင္းေပမယ့္ အျခားေသာ ေဂးေတြရဲ႕ေရွ႕မွာအ၀တ္မဲ့ျဖစ္ဖို႕ေတာ့ ကိုယ့္ ဘာသာမလံုျခံဳသလို ခံစားရလို႕ပါ။ အဲ….ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သိပ္မရင္းနီးေသးတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ေတာ့ အေမွာင္ထဲမွာ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပတ္သက္မႈျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုး ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာ အ၀တ္မဲ့ေနဖို႕ကိုေတာ့ နည္းနည္း လန္႕သလိုလို ရွက္သလိုလိုခံစားရပါရဲ႕။

တစ္ရက္ေသာ စေနေန႕ ေန႕လည္ပိုင္း၀ယ္ ဗစ္တာနဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ပတ္သက္မႈတစ္ခုမေမွ်ာ္လင့္ဘဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ Margaritas တစ္ခရားထည့္ ထားတဲ့ ေရခဲပုံးေလးတစ္ပံုးကို သက္တန္႕ေရာင္ထီးၾကီးအခ်ိဳ႕ဖြင့္ထားတဲ့ ခုံေစာင္းေတြနားထားထားတယ္….ျပီးေတာ့ စားစရာသစ္သီး အခ်ိဳ႕ထည့္ထားတဲ့ ဗန္းၾကီးကိုယူကာျပန္လာေတာ့ ဖီလစ္ကို သူ၀တ္ေနက်ေရကူးေဘာင္းဘီရယ္ တီရွပ္တစ္ထည္ရယ္၀တ္လ်က္သား ေရကူးကန္နား တၾကြၾကြေတြ႕ရေရာ။ ‘ဖိလစ္….ဒီေန႕ေတာ့ ေရမကူးေတာ့ဘူးေလ’ အဲဒီစကားကို ဗစ္တာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္မတိုင္ပင္ပဲ တစ္ျပိဳင္တည္းလိုေျပာမိတာပါ။ တိုင္ပင္ကိုက္သလိုရယ္မိၾကစဥ္မွာပဲ ဖန္ခြက္ေတြထဲ ေသာက္စရာကိုငွဲ႕ထည့္ေပးကာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ကို ကမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။ “Thanks” ပါတဲ့။ ဖိလစ္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္နဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ခံုမွာထိုင္ တစ္စိမ့္စိမ့္ စကားမေျပာ ဘဲ ေသာက္ပါေရာ။ ေရကူးကန္ဆိုလို႕အၾကီးၾကီးမမွတ္ပါနဲ႕ တိုက္ခန္းနဲ႕လိုက္သေလာက္က်ယ္ျပီး အနက္ကလည္း ၅ေပေလာက္ထိ ပဲရွိတာပါ။ သေဘာေတာ့က်ပါတယ္ သဘာ၀အတြန္႕အေခါက္ေတြပါတဲ့ ေၾကြျပားေတြကိုကပ္ထားတယ္ သန္႕ရွင္းတဲ့အေငြ႕အသက္ခံစား ရေစတဲ့ ဒီဇိုင္းပါတယ္ေလ။ သက္ေသာင့္သက္သာ ေရစိမ္လို႕ရတဲ့ေျဖေလ်ာ့မႈေတာ့ရတာေပါ့။ ျမက္ရိတ္ဖို႕မလိုလို႕ေတာ္ေသးတယ္ ကၽြန္ေတာ္က ျမက္ရိတ္ရတာ ပ်င္းတယ္ဗ်။

‘ငါ စီဒီအသစ္ေတြယူလာတယ္’ ဗစ္တာက စီဒီအိတ္ခပ္ဆန္းဆန္းေလးရယ္ ဖြင့္စက္ မေသးတေသးေလးရယ္ကို ေသတၱာေလးတစ္ခု ထဲက ထုတ္ယူျပီးျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္အံ့အားသင့္သြားတာ ေသတၱာေလးက သိပ္မၾကီးေပမယ့္ ပစၥည္းေတြကိုေနရာတက် ထည့္လို႕ရတာကိုး။ ျပီးေတာ့ ဖြင့္စက္ေလးကေသးေပမယ့္ အသံကၾကည္လင္ျပီးေတာ့ ခပ္က်ယ္က်ယ္ကိုၾကားရတယ္။ အာ…ရင္ခုန္စရာ Club Mixes ေတြမဖြင့္ခင္ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုတားလိုက္ရမွာဆိုေပမယ့္ တီးလံုးသံေလးေတြက ရင္ခုန္သံကိုလႈပ္ရွားေစတာေၾကာင့္ မတားလိုက္မိတာ ကၽြန္ေတာ့္အမွားပါ။


ငါ မင္းကို၀ယ္ဖို႕ညႊန္းတာ ဒီလိုစက္မ်ိဳးကိုေျပာတာ’ ဗစ္တာက သီခ်င္းကိုဆက္ဖြင့္လိုက္ရင္းေျပာတယ္။

 ‘ရယ္စရာပဲေနာ္ ငါလိုခ်င္တာေတြမွန္သမွ် မင္းရေနတာၾကီးပဲ’ လို႕ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ သူ႕အေပၚဦးေခါင္းေကာ ေအာက္က ေခါင္းကေရာ တဆတ္ဆတ္ျငိမ့္တာကို သတိျပဳမိလိုက္ပါတယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ အမ်ိဳးအမည္မသိ အျပံဳးတစ္ခုေပၚလာပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ခြက္ထဲက ပိုက္ကိုအသာစုပ္လိုက္ရင္ တံေတြးကိုပါေရာေယာင္မ်ဳိခ်လိုက္ရပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ သူ႕ကို ‘ဒါဆို အဲ့လိုစက္မ်ိဳး၀ယ္ထားသင့္တယ္ေပါ့ ဟုတ္လား?’ လို႕ေမးလိုက္တယ္။

‘ေအး..’ ပထမဆံုးသီခ်င္းသံက ဒရမ္သံခပ္ရွည္ရွည္ပါေသာ အသံဆူဆူျဖင့္ စတင္လာပါတယ္။ ဗစ္တာ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို သူလွဲေလ်ာင္းေနတဲ့ ခံုေစာင္းရွည္လက္ရမ္းမ်ားေပၚ တီးလံုးသံနဲ႕အတူ တေတာက္ေတာက္ေခါက္ေနေရာ။ ရုတ္တရက္ ‘ဒီေတာ့…. မင္းလိုခ်င္ေနတာ ငါ့မွာရွိေနမလားပဲ’ လို႕ သူ႕တီရွပ္ကိုဆြဲခၽြတ္လိုက္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြကို မသိမသာစိုက္ၾကည့္ရင္းေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက အေျဖစကားတစ္ခုကိုေစာင့္ဆိုင္းတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ေလ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ေသာက္လက္စ Margaritas ကိုအကုန္စုပ္ေသာက္လိုက္ျပီးေနာက္ စားပြဲပုေလးတစ္ခုေပၚတင္လိုက္ကာ ၀တ္ထားတဲ့ တီရွပ္ကို သူ႕လိုခၽြတ္လိုက္တယ္။ အာ….ကၽြန္ေတာ္ ထိန္းထားတဲ့စိတ္ေတြလြတ္သြားျပီးေနာက္ ၀တ္ထားတဲ့ေဘာင္းဘီတိုကိုပါ ကန္ခၽြတ္ ပစ္လိုက္မိေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ အံ့အားတသင့္ျဖစ္သြားၾကသဗ်။ ‘မသိဘူးေလ၊ မင္း ငါ့အနားလာရင္ေတာ့ ရွာလို႕ရမလားဘဲ’

ဗစ္တာ ထရပ္ကာ ကၽြန္ေတာ့္အနားကိုကပ္လာတယ္။ သူ႕လက္က Margaritas ခြက္ကိုလည္း ခုံပုေလးေပၚအလားတူခ်လိုက္ရင္း သူ႕ေဘာင္းဘီကိုလည္း ဆြဲခ်ပစ္လိုက္တယ္ ေအာက္ကိုေပါ့။ ဟိုအရင္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတူတူေရကူးၾကတာအၾကိမ္ေရ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါျပီ ဒါေပမဲ့ ခါးမွာ တဘက္ေလးေတြပတ္ျပီးမွ ေရကူးကန္နားလာၾကတာဆိုေတာ့ တကိုယ္လံုးအ၀တ္မပါတဲ့ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွမျမင္ဖူးဘူး။ ခပ္ပါးပါး သူ႕ေဘာင္းဘီခြဆံုက အဖုအေဖာင္းၾကီးကိုၾကည့္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေတာ့ထြားမယ္လို႕မွန္းခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ၀ိုး….ေရႊဥၾကီးေတြက လံုး၀န္းျပီးနည္းနည္းတြဲက်ေနသလို အတံၾကီးကလည္း ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ဖူးသမွ်ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ထြား တယ္လို႕ဆိုရမယ္။ မၾကာခဏ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို မရိုးမရြျဖစ္ေစမယ့္ ပစၥည္းၾကီးထင္ပါရဲ႕။

သူ႕ပစၥည္းၾကီးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ထိမိတဲ့ခဏ တျဖည္းျဖည္းထြားလာတာကို ျမင္ရသလို ေႏြးျပီး ႏုညံ့တဲ့အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္။ အာ…..သီခ်င္းသံက ေနာက္တစ္ပုဒ္ေျပာင္းသြားသလို ပိုျပီးရင္ခုန္သံကိုဆူလာေစသလိုပါပဲ။

‘မင္း ငါေမးတာကို မေျဖေသးဘူးေနာ္’ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္စိတ္၀င္တစားကစားေနတုန္း ဗစ္တာႏႈတ္ဖ်ားကေန အေမးသံထြက္ လာတယ္။

‘အေျဖက….Yes ေပါ့ကြ မင္းကလဲ’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုေမာ့မၾကည့္ဘဲ ျပန္ေျဖမိလိုက္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ၀ယ္ မခ်ိဳမခ်ဥ္ မ၀ံ့မရဲ အျပံဳးတစ္ခုေတာ့ တြဲလြဲခိုေနတာကို ေန႕အလင္းေရာင္နဲ႕အတူ သူျမင္ႏိုင္မွာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။

သူ႕ငပဲက တျဖည္းျဖည္းမာေတာင့္လာတာ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာေတာင္မျမဲေတာ့သလို ေရႊဥေတြကို နမ္းေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကိုတြန္းတိုက္ေနတာမ်ား အားရစရာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆံႏြယ္ေလးေတြကို သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႕ ထိုးဖြေပးတယ္…..ငပဲၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္တေလ်ာက္ပြတ္သပ္မိျပန္ေတာ့ ပူေႏြးေနတဲ့အထိအေတြ႕ ေသြးေၾကာေတြရဲ႕ တဆတ္ဆတ္ ေသြးတိုးေနမႈေတြကို ခံစားေနရသလို သူ႕ဆီးစပ္ အေမႊးခပ္စုစုေလးဆီကေနရေနေသာ ေမႊးရနံ႕ေလးကလည္း တမ်ိဳးတစ္ဖံု ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ လိင္ဆြဲေဆာင္မႈျပဳေနသလိုခံစားရပါတယ္။

ဘဲဥေလးေတြလို လံုး၀န္းေနတဲ့ သူ႕ေရႊဥေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ႏွာတံေလးေတြနဲ႕ တို႕ထိနမ္းမိသလို လွ်ာကိုအျပားလိုက္ထားကာ ေရႊဥ ကေန လိင္တံထိပ္ပိုင္း ကြမ္းသီးေခါင္းတစ္၀ိုက္ကို လ်က္ျပဳလိုက္တယ္။ အတံကိုကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္ဖ်စ္ညွစ္ထားရင္း ကြမ္းသီး ေခါင္းေလးကို တျပြတ္ျပြတ္စုပ္လိုက္ေတာ့ ဗစ္တာတစ္ေယာက္ သက္ျပင္းေတြအခါခါခ်ပါေရာ။

ၾကီးမားေသာ သံခေမာက္တစ္လံုေမွာက္ခ်ထားသလိုျဖစ္ေနေသာ သူ႕ငပဲေခါင္းကို ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ညွပ္ဆြဲသလို လက္ကလည္း ငပဲၾကီးကို အထက္ေအာက္ ပြတ္သပ္ျပီး လက္ကစားေပးလႈပ္ရွားေပးရပါတယ္။ ဟစိဟစိျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ငပဲေခါင္းထိပ္က အေပါက္ေလး ကိုလည္း လွ်ာဖ်ားခၽြန္ခၽြန္ေလးနဲ႕ ထိုးထိုးျပီး ကလိရတာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့္လိုပါပဲ သူလည္း ရင္ထဲကေန လႈိက္ေမာေနတယ္ထင္ပါ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပခံုးႏွစ္ဖက္ကို သူ႕လက္အစံုနဲ႕ထိန္းထိန္းကိုင္ရင္း အသံေတြလည္း အားမလိုအားမရထြက္ျပဳလာေရာ။

သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္စတင္ျပီး-ုပ္ေနပါျပီ…..လ်ွာဖ်ားေလးကလည္း ေသြးေၾကာဂလင္းေတြ အေၾကာဆံုေနရာေတြကို ကလိရေသးတာေပါ့။ ဗစ္တာ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးအစံုကို ဖ်စ္ညွစ္ျပီးေနာက္ ဒီထက္ပိုျပီးလုပ္ေပးဖို႕ေတာင္းဆိုပါေတာ့တယ္ သိပ္မၾကာပါဘူး။

သူ႕လႈပ္ရွားမႈေတြက သူ႕ငပဲအရွည္ၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲတဆံုးထည့္ဖို႕ၾကိဳးစားေနတဲ့အတိုင္းပဲ အထုတ္အသြင္းက သြက္သြက္ လာတယ္။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ကလက္နဲ႕ထိန္းကိုင္လိုက္တာေၾကာင့္သေဘာေပါက္သြားျပီး ကၽြန္ေတာ္ထိန္းႏိုင္တဲ့အေန အထားအတိုင္း မေႏွးမျမန္လုပ္ပါေရာ။ ပထမေတာ့ ခပ္ေျဖးေျဖးအျပင္ကို တစ္ခ်က္ျခင္းဆြဲထုတ္လိုက္ ေလ်ာကနဲအဆံုးထိဖိသြင္းလိုက္ လုပ္ေသးတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လွ်ာေတြႏႈတ္ခမ္းေတြရဲ႕ၾကားမွာ သူဘယ္လိုခံစားရတယ္မသိဘူး အရွိန္ျမွင့္ကာ အထုတ္ အသြင္းေတြလုပ္ေတာ့တယ္။ သူ႕တင္ပါးေတြကို က်စ္က်စ္ျပီးအားယူကာ ခပ္ျပင္းျပင္းေလးနဲ႕ျမန္ျမန္ -ိုးေတာ့တယ္ ပါးစပ္ကိုေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ျပဳစုတဲ့ အရည္အခ်င္းကိုဘယ္လိုခံစားရတယ္ဆိုတာ သိခ်င္မိေပမယ့္ သူ႕အမူအယာကိုၾကည့္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္စြမ္းေဆာင္ ခ်က္က သူ႕အတြက္ အလုပ္အေတာ္ျဖစ္တဲ့ဟန္ေပါက္ပါတယ္။ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာကို ၾကည့္ရတာ ေခၽြးေတြတစိုစိုျဖစ္လာေတာ့မွ ၾကြက္သား ေျမွာင္းေတြကိုျမင္လာရတယ္ အသားျဖဴျခင္းက ၾကြက္သားအလွကိုမျပႏိုင္ဘူးကိုး။ ကၽြန္ေတာ့္ပခုံးအစံုကိုဖ်စ္ညွစ္လိုက္ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေခါင္းကို ထိန္းကိုင္လိုက္နဲ႕ ပါးစပ္ကလည္း မိန္႕မူးသာယာသံေတြနဲ႕ ေအာ္ညည္းေနပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း စိတ္ရဲ႕ေခၚေဆာင္ရာကို မထိန္းႏိုင္မသိမ္းႏိုင္လိုက္ပါသြားမိပါျပီ။ သူ႕ငပဲၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ တဆံုး ၀င္၀င္ေနတာကိုလည္း သေဘာက်လာသလို သူ႕တင္ပါးအစံုကိုထိန္းထိန္းကိုင္ေပးရတာကိုလည္း ၾကိဳက္လာသလုိပဲ။ သူ႕လက္အစံုကို ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးအစံုအေပၚ ေသခ်ာတင္ျပီး အားျပဳေစလိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူ႕တင္ပါးကိုစံုကိုင္ျပီး ဆြဲဆြဲယူရင္း ပါးစပ္ႏွင့္ ငပဲ စည္းခ်က္ညီလႈပ္ရွားပစ္လိုက္တယ္ေလ။

ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲရွိသေလာက္ ေသာင္းၾကမ္းပစ္လိုက္ခ်င္တာ ဘာမွမထိန္းခ်ဳပ္ဘဲနဲ႕ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲသာမက လည္မ်ိဳ ထဲထိတိုင္ သူ႕ငပဲရွည္ၾကီးထိုးထိုးထည့္တာကို သေဘာက်တယ္။ သူလည္း အဲ့လိုလုပ္ရတာကို ရူးရူးမူးမူးကို ၾကိဳက္ျပီးလိုခ်င္ေနတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆံပင္ေတြကို စိတ္ၾကိဳက္ဖြ ပခံုးေတြကို ဖ်စ္ညွစ္ျပီး သူအားျပဳခ်င္သေလာက္ျပဳ သတိမထားေတာ့ပါဘူး။

သူ ကၽြန္ေတာ့္အထာကိုေပါက္သြားဟန္တူတယ္ အရမ္းၾကီး မၾကမ္းေတာ့ဘဲ ငပဲကို အဆံုးထိဖိသြင္းလို႕ ကြမ္းသီးေခါင္းထိေရာက္ေအာင္ ဆြဲထုတ္လိုက္….အို…..ဆီးစပ္က အေမႊးႏုေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းေတြဖိကပ္သြားတဲ့အထိ ေလ်ာကနဲဖိလိုက္လုပ္တာ ေခၽြးစိုေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႕ေတာင္ ကပ္သြားမလားထင္ရတယ္။ အထုတ္အသြင္း စည္းခ်က္ေတြဟာ သီခ်င္းဖြင့္စက္ကေနထြက္ေပၚေနတဲ့ တီးလံုးသံ အေႏွးအျမန္ အၾကမ္းအႏုေတြအတိုင္း တစ္ေသြမတိမ္းျဖစ္ေနသလိုပဲ….ဒရမ္သံခပ္ျမန္ျမန္။

‘ကလင္ …..ကလင္…..ကလင္’ ရုတ္တရက္ဆိုသလို တံခါးဘဲလ္သံကိုၾကားရတာေၾကာင့္ ေဘာင္းဘီတိုေကာက္စြပ္ျပီးသြားၾကည့္ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းအခန္းက ေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ့္အခန္းတံခါးပြင့္ျပီး ဟေနတာေတြ႕လို႕ လူရွိလား မရွိဘူးလား ဘဲလ္တီးၾကည့္တာပါတဲ့။ အင္း…..ကၽြန္ေတာ္တို႕က အခန္းရဲ႕ ဟိုးအေနာက္ဘက္ အဖီေဆာင္ဖက္ကိုေရာက္ေနၾကတာလည္းပါတယ္ ခဏေနက ေသခ်ာေပါက္ အ၀င္သံတံခါးကို ေသာ့ခတ္ခဲ့တာလည္းပါတယ္။ အမွန္တကယ္အားျဖင့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လန္႕ျဖန္႕သြားရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဗစ္တာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ တိမ္းမူးေနတဲ့အခ်ိန္ အခန္းထဲမွာ ဖီလစ္လဲရွိတယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ လြတ္သြားတာလည္း ပါမယ္။ အခုေတာ့…..ဖိလစ္တစ္ေယာက္ထြက္သြားခဲ့တာကို ကၽြန္ေတာ္ သတိကိုမရခဲ့မိတာေလ။ ဟူး……Sorry Philip.

ဗစ္တာရဲ႕ ႏုညံ့ေသာ စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အနမ္းမွာ လိႈက္ေမာသြားတယ္…..ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္က ၾကြက္သားေတြကို သူေဆာ့ကစား တာမွာ သာယာသြားမိတာလည္းျဖစ္မယ္….လည္တိုင္ေလးကို ေလပူေႏြးေႏြးေလးတိုးေ၀့ေနတဲ့အေပၚသာယာျပီး ခံစားမႈအဟုန္ျမင့္တက္ မွာစိုးရိမ္ျပီး ထိမ္းေနမိတာလည္းပါမယ္….ခံစားမႈ ဒီေရေတြျမင့္ျပီး ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ဘဲ ejecting ျဖစ္သြားမွာစိုးရိမ္မိတာကိုး။ ဗစ္တာရဲ႕ ကၾကိဳးေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ စီးေမ်ာသြားမိေတာ့ ဖိလစ္ကို မဖိတ္ေခၚမိခဲ့ေတာ့ဘူး။

ဗစ္တာ စားပြဲပုေလးေပၚက လက္က်န္ Margaritas ေလးကိုေမာ့ေနတယ္။ နည္းနည္းေလးပဲက်န္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဖန္ခြက္ေလးထဲ ကိုလည္းျဖည့္ထားေပးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္လာတာကိုလည္းျမင္ေရာ ကမ္းေပးလိုက္တဲ့ သူ႕ဟန္ေလးကိုၾကည့္ျမင္လိုက္ရတဲ့ခဏ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ေတြအရမ္းခုန္သြားမိပါေရာ။ အ၀တ္မဲ့ သူ႕ကိုယ္လံုးဟာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ရင္ခုန္သံေတြျပန္ဆူေ၀လာေစပါရဲ႕။
ကၽြန္ေတာ္ ဖန္ခြက္ေလးကို အသာယူျပီး ႏႈတ္ခမ္းနဲ႕ေတ့ကာ စုပ္ယူမ်ိဳခ်လိုက္စဥ္ခဏ ဗစ္တာ ကၽြန္ေတာ့္အနားကပ္လာကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေထြးဖက္သလို လည္တိုင္ေလးတေလ်ာက္ အနမ္းေပးတာ ၾကက္သီးေတြ တျဖန္းျဖန္းထရပါတယ္။
‘အ၀င္သံတံခါး ေသာ့ေသခ်ာမခတ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ ငါ မင္းကို သတိေပးသင့္တာပါ’ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္အစံုဟာ မရည္ရြယ္ပါပဲ သူ႕ရဲ႕ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစငပဲကို တို႕ထိမိပါတယ္။ အဲဒါၾကီးက ေပ်ာ့သာေပ်ာ့တာ ၾကီးေနတုန္းပါပဲ။ ကြမ္းသီးေခါင္းထိပ္၀ေလးက ေတာ့အရည္ၾကည္အခ်ိဳ႕စို႕ေနဟန္ရွိသဗ်။

‘ငါ ခတ္ခဲ့ပါတယ္ကြာ’ လို႕ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ေတာ့ သူ႕မ်က္၀န္းေတြျပဴးက်ယ္သြားတယ္။
‘စကားမစပ္ ဒီေန႕ေရကူးတာ အ၀တ္မပါဘဲကူးဖို႕ စီစဥ္ထားတာလား’
‘မဟုတ္ဘူးကြ….မင္းတိုက္တဲ့ Margaritas ကိုေသာက္ျပီးေတာ့မွ စိတ္ကူးရသြားတာ’
‘ဒါေပမဲ့….အခုလိုျဖစ္ဖို႕ကိုေတာ့ မင္းစီစဥ္ စိတ္ကူးထားတယ္မဟုတ္လား’
‘အင္း….ဟုတ္တယ္ ၾကာလွျပီ’
‘တကယ္??’ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုအံ့အားတသင့္ေမးမိရပါတယ္။ ‘ငါ အဲဒါကို သတိမထားမိခဲ့ဘူးကြ၊ ျပီးေတာ့ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္းေတြလို႕ပဲခံယူထားတာေလ’
‘ငါလည္း အဲ့လိုပဲေလ…..ဒါေပမဲ့ ငါတို႕အဲ့ထက္ပိုျပီး တစ္ခုခုလုပ္လို႕မရဘူးလားဟ’

ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား ခဏေတာ့ စကားေျပာေနမိၾကပါတယ္ ခုံတန္လ်ားေပၚ အတူထိုင္ၾကရင္းေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္လက္ထဲက ေဖ်ာ္ရည္လက္က်န္ကို အဆံုးသတ္လိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေရကူးကန္ထဲကို ခုန္ခ်လိုက္ၾကပါတယ္ အ၀တ္မပါဘဲ ေပါ့ေနာ္။

ေရအတူကူးခတ္ၾကတယ္….တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေရပက္ကစားၾကတယ္…..မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ကာလတေလွ်ာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ဘယ္ေလာက္စြဲလမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေၾကာင္း သတိမူမိေစတဲ့အခိုက္အတန္႕ပါပဲ။ ေရကူးကန္နံရံကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာ ကပ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဗစ္တာက ကၽြန္ေတာ့္ကိုတိုးဖက္လိုက္ရင္း အနမ္းမုန္တိုင္းထန္ပါတယ္။ ႏုညံ့တဲ့သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္လည္တိုင္ေတြေနာက္မွာ စက္ယွက္ေနရင္းမွာ ႏႈတ္ခမ္းသားျခင္း ပူးကပ္ေနၾကတာ တသားထဲပါပဲ။ ေပါင္ၾကားေတြက ငပဲေတြ ဟာ အခ်င္းခ်င္းတို႕ထိကာ ဟိုထိုးသည္ထိုးျဖစ္ေနၾကတာေပါ့။

‘မင္းကို အေပၚမတင္ေပးရမလားဟင္?’ လို႕ ဗစ္တာက ရုတ္တရက္ေမးတယ္။

သူဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာ ေမးသင့္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမတုန္႕ျပန္ခင္မွာပဲ ခါးအစံုကေနမခ်ီတဲ့ျပီး ေရကူးကန္ေဘာင္ေပၚကို ကၽြန္ေတာ့္ကို မတင္လိုက္တယ္ဗ်။ စိုရႊဲေနတဲ့ ေရကူးကန္ေဘးက ေၾကြျပားေတြေပၚ တင္သားဆိုင္မ်ားျဖင့္ တိုက္ရိုက္ထိေတြ႕ရျပီေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္သား စကားေျပာၾကတိုင္း သူ႕မ်က္ႏွာဟာ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္ျခံၾကားမွာေရာက္ေနသလိုျဖစ္ေနျပီး သူက ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာကို အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳျဖင့္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ထြားထြားေတြကို သူ႕လက္ဖ၀ါးေတြနဲ႕ ပြတ္သပ္လိုက္လုပ္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ မေနတတ္စြာ ဖင္တၾကြၾကြျဖစ္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္သားေလးေတြကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုနဲ႕ပြတ္သပ္နမ္းရႈံ႕တယ္ ျပီးေတာ့ ေပါင္တံတေလ်ာက္ မြတ္သိပ္စြာ အနမ္းေတြေပးပါေရာ။

သူေပးတဲ့ အျပဳအစုအထိအေတြ႕ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ေတြဟ သက္ျပင္းေတြအခါခါခ်ရင္း ၾကက္သီးေတြထလာမိတဲ့အထိ ရင္ခုန္မိလာပါတယ္။ အျခားေသာသူေတြလို ခပ္သြက္သြက္ ခပ္ျပင္းျပင္းလႈပ္ရွားမႈနဲ႕မတူ တကယ့္ကို ႏုညံ့ျငင္သာတဲ့တို႕ထိ ကလိမႈ ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အပ်ိဳစင္တစ္ေယာက္လို မရိုးမရြျဖစ္တဲ့အထိ ခံစားမိရေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲဟာ ဗစ္တာေလာက္ မထြားေပမယ့္ လူတိုင္းက ဆိုဒ္ဂိုက္အျပည့္လို႕ သတိျပဳမိတဲ့အေျခအေနမွာေတာ့ရွိပါရဲ႕။ သူ႕မ်က္၀န္းေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ထင့္ေနသလို ငပဲဆိုဒ္အေပၚ အာရံုစိုက္မေနဘဲ ႏွစ္လိုတပ္မက္စြာျဖင့္ရွိေနသလို သူ႕လက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္တံေတြကတဆစ့္ ေရႊဥေတြကို စတင္ ပြတ္သပ္ပါေတာ့တယ္။ ေန႕လယ္ေန႕ခင္း ေတာက္ပေနတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာကို လွမ္းေမွ်ာ္ျမင္ေနရခ်ိန္ စေနေန႕ေန႕လယ္ခင္းေလး တစ္ခုဟာ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ မရိုးမရြ လိင္ဆြဲေဆာင္မႈခံစားခ်က္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္သြားပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ ေရႊဥေတြကို တစ္လံုးျခင္းငံုစုပ္ျပီးသကာလ လိင္တံအရင္းကေန အဖ်ားထိတိုင္ အျပန္အလွန္ လွ်ာနဲ႕ကလိကာ ထိပ္ပိုင္းေလး ကို သူ-ုပ္ျပဳပါတယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာ အျမင့္ဆံုးခံစားခ်က္ climax မျဖစ္ခင္ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုဆက္မလုပ္ဖို႕တားျမစ္လိုက္ ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႕ကို ေရကူးကန္ကေန အေပၚကိုတက္ဖို႕ဆြဲေခၚလိုက္တယ္ ကူညီလိုက္တယ္။ စကားေတာ့မေျပာၾကဘူး တဘက္လည္း ခါးမွာမပတ္ျဖစ္ၾက သီခ်င္းဖြင့္စက္ကိုလည္း ပိတ္ပစ္လိုက္ကာ အတြင္းဘက္ပိုင္းဆီကို အ၀တ္မဲ့ေလွ်ာက္၀င္ျဖစ္ၾက ပါတယ္။

‘ငါတို႕ အိပ္ယာထဲသြားၾကမလား?’ ဗစ္တာကေမးတယ္ဗ်။

ကၽြန္ေတာ္ တုန္႕ဆိုင္းတုန္႕ဆိုင္းမျဖစ္ဘဲ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္ ‘Yes’ ေပါ့။

ႏွစ္ဦးသား အိပ္ယာေပၚလွဲခ်လိုက္ၾကစဥ္မွာေတာ့ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြဟာ အေမႊးႏုေလးေတြဖံုးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေတြေပၚကို ေျပးလႊားပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အိပ္ယာေပၚမွာပက္လက္ သူက ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူေဘးတေစာင္းလွဲျပီးေတာ့ကလိ ေနတာ။ သူ႕ၾကည့္ရတာ တစ္ခုခုကိုေျပာခ်င္ ေမးခ်င္ေနသလိုပဲဗ်။

‘ဘာလဲ?’ ကၽြန္ေတာ္သူ႕လက္အစံုကို ျပန္လည္ကိုင္တြယ္လိုက္ျပီး ျငင္ျငင္သာသာပြတ္သပ္ေနမိပါတယ္။ ႏုညံ့ေႏြးေထြးလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေပါင္ျခံေတြအတြင္းမွာရွိတဲ့ အဂၤါအစိအတ္အပိုင္းေတြလိုပဲ အထိအခိုက္မခံ ႏုညံ့မႈမ်ိဳးလိုပါပဲလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ဦးသား ခဏတာပြတ္သပ္ေနၾကျပီးေနာက္ အိပ္ခန္းရွိရာကို ထသြားလိုက္ၾကပါတယ္ အတူတကြ။

‘မင္းဘယ္လိုလုပ္ေပးခဲ့တာလဲမသိဘူးကြာ…..ငါ အရမ္း…ဖီလင္မိုက္တယ္ကြ…’
‘ေက်းဇူး’
‘အဲ….ငါလည္းမင္းကို အဲလို ျပန္ျပီးျပဳစုခ်င္တယ္ကြာ’
သူ႕ေျပာစကားေတြ အပြတ္အသပ္အကိုင္အတြယ္ေတြထက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ပိုမိုႏႈိးဆြတဲ့ အျပဳအမူေတြကို သူ အနမ္းခပ္ျပင္းျပင္းေတြနဲ႕ စတင္လိုက္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေပါင္ၾကားက မာေတာင့္ေနတဲ့ ငပဲကိုငံု႔ၾကည့္လိုက္စဥ္မွာေတာ့ ပန္းေသြးေရာင္ေတာက္ေနတဲ့သူ႕မ်က္ႏွာကိုျမင္ရသလို တလႈပ္လႈပ္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕ဦးေခါင္းရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႕အတူ သူ႕ပါးစပ္က အထုတ္အသြင္း တျပြတ္ျပြတ္အသံေတြကိုၾကားရပါတယ္။ အိုး…သူ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုျပဳလုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ပံုစံအတိုင္း သူၾကိဳးစားလုပ္ေပးေနတာပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ဦးေခါင္းကိုလက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ထိန္းကိုင္လိုက္ကာ ရပ္တန္႕ေစလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အိပ္ရာေပၚကိုပက္လက္အိပ္ေစလိုက္ရင္း သူ႕ပါးစပ္နားကို ကၽြန္ေတာ္ကားယားခြ လိုက္ေတာ့ 69 အေနအထားျဖစ္သြားေရာ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ငပဲေခါင္းေလးကို အသာျပန္ျပီးငံုေထြးျဖစ္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုအားရပါးရ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း အတန္ၾကာျငိမ္သက္ျပီး အရသာခံေနေသးတာပါ။ ျပီးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ေပါင္သားေတြကို မက္မက္ေမာေမာ့နမ္းလိုက္ ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို သူ႕ပါးစပ္ထဲတဆံုးထည့္ဖို႕ၾကိဳးစားတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ငပဲတစ္ေခ်ာင္းလံုးကို အားလံုးထည့္ဖို႕မၾကိဳးစား ဘဲ ထိပ္ပိုင္းေလးကိုပဲ တကယ့္ကိုမွ ျငင္ျငင္သာသာေလး ကစားေပးေနမိပါတယ္။ သူ႕ေရႊဥေတြကိုလည္း အသာပြတ္သပ္ရင္းေပါ့။

ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲတစ္၀က္ေလာက္အထိထည့္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ၾကပ္ေနေအာင္ေစ့ထားျပီး အထုတ္အသြင္းလုပ္လိုက္ပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ပြတ္တိုက္ျပီးေတာ့မွ ငပဲတစ္ေခ်ာင္းလံုးလည္မ်ိဳထဲထိတိုင္ ၾကိဳးစားသြင္း ၾကည့္မိတာေပါ့ ဘယ္ေလာက္မ်ားသြင္းႏိုင္မလဲလို႕ေလ။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားလိုက္တိုင္း ဗစ္တာႏႈတ္ဖ်ားက တမ္းတမ္း တတ မိန္႕မူးတဲ့ အသံေတြ တစ္ေလွၾကီးထြက္ထြက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေပါင္သားႏွစ္ဖက္ကို တရႈံ႕ရႈံ႕အနမ္းေပးသလို ေထြးပိုက္ဖို႕လည္း ၾကိဳးစားပါရဲ႕။ သူ႕ငပဲကို ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ျပဳစုလိုက္ေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို အရင္းကေနဆုပ္ကိုင္ကာ ေရႊဥ ေတြကို လွ်ာနဲ႕ကလိလိုက္ ငံုစုပ္လိုက္လုပ္ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ နည္းနည္း ခပ္ရြံ႕ရြံ႕ျဖစ္သြားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲအေျခကို ေသခ်ာဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး ငပဲေခါင္းကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕နမ္း တယ္။ ပါးစပ္ထဲကို ခပ္ေျဖးေျဖးေလးနဲ႕သြင္းေရာ။ အထုတ္အသြင္း ခဏလုပ္ျပီးေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲေခါင္း ဧရိယာတစ္၀ိုက္ကို လွ်ာနဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးလ်က္ျပဳကလိပါေတာ့တယ္။ ကြမ္းသီးေခါင္းေအာက္က အေၾကာဆိုင္ သိုင္းၾကိဳးကိုသူ သေဘာက်ပံုရသဗ်။

ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကိုဆုပ္ကိုင္ထားရတာကိုေရာ ေရႊဥေတြကို ငံုစုပ္လိုက္ လ်က္ျပဳလိုက္လုပ္ရတာေရာ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အဂၤါအစိတ္အပိုင္း ေတြကို တျပြတ္ျပြတ္ အနမ္းေခၽြရတာကိုသေဘာက်ပံုေပၚတယ္ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္လုပ္ေနေတာ့တာပါ။ အနည္းဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ေခါင္းကို ပါးစပ္ထဲထည့္ျပီး မစုပ္ခင္ အျမဲလိုလို အေပါက္ေလးကို လွ်ာဖ်ားနဲ႕အျမဲကလိျပီးမွလုပ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ထို႕အတူ လုပ္တာပါပဲ ဒါေပမဲ့ တကယ့္မရိုးမရြျဖစ္ေအာင္ slow motion ေလး ရြရြေလးလုပ္တာမ်ား သူလည္း သုက္ရည္ေတြကို ပန္းမထုတ္ခင္ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ပန္းမထုတ္ခင္အထိပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ငပဲအရင္းကို ေသခ်ာဆုပ္ကိုင္ ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုစုျပီးၾကပ္ေနေအာင္လုပ္ျပီးမွ လည္မ်ိဳထဲထိတိုင္ထည့္တာ နည္းနည္းေတာ့ ေအာ့အံမိမလိုျဖစ္ေသးတာေပါ့။ အရင္က ဒီေလာက္ထြားတဲ့ငပဲမ်ိဳး တစ္ခါဖူးမွ်မၾကိဳးစားဘူး မလုပ္ဘူးတာကိုး။ အသံေတြခပ္က်ယ္က်ယ္ ထြက္လည္း ဂရုစိုက္စရာမလို စိတ္လိုလက္ရျဖစ္ဖို႕ပဲအေရးၾကီးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လႈပ္ရွားမႈလည္းမပ်က္ သူ႕လႈပ္ရွားမႈလည္း ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနတာဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တည္းကမၻာျဖစ္ေနၾကတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲ ေအာက္ပိုင္းကို သူလက္ကစားေနတုန္း ထိပ္ပိုင္းကိုေတာ့ သူ႕လွ်ာပူပူေႏြးေႏြးၾကီးနဲ႕လ်က္ျပဳေနတာမ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းထို႕အတူပါပဲေလ။

ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ညည္းသံေတြက သူ႕ျပဳစုမႈရဲ႕ထိေရာက္ပံုကို သိေစသလို သူ႕ႏႈတ္ဖ်ားက ေအာ္ဟစ္မႈကလည္း စိတ္ထန္ေစ ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ သူ႕ေရႊဥေတြလႈပ္ရွားမႈကို သတိထားမိသလို သူ႕တင္ပါးေတြ က်စ္က်စ္သြားတာကိုလည္း သတိမူမိတာေၾကာင့္ သူ႕ငပဲကို ပါးစပ္ထဲကထုတ္လိုက္ျပီး လက္ကစားတာကိုပဲဆက္လုပ္လိုက္တယ္။ သူ႕အသက္ရွဴသံေတြ အရွိန္ျမင့္သြားျပီးေနာက္မွာေတာ့ တဆတ္ဆတ္ခါသြားတဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ့္ရင္အုပ္ေတြေပၚ သူ႕သုက္ရည္ေတြ ေဖြးကနဲ ေဖြးကနဲျဖစ္သြားပါ တယ္။ သူ ပန္းထုတ္သြားျပီး မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာျပီးေနာက္တြင္မွ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ေျခဖ်ားေတြ တဆတ္ဆတ္ခါသြားရင္း သုက္ရည္အမ်ားအျပားကို ပန္းထုတ္ပစ္မိပါရဲ႕။ အမ်ားအျပားသူ႕ပါးစပ္ထဲေရာက္သြားျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ငပဲကို ပါးစပ္ဟျပီးထုတ္လိုက္တာ သုတ္ရင္အခ်ိဳ႕ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဆီးစပ္နဲ႕ ဗိုက္သားေတြေပၚက်သြားရပါေရာ။

ဗစ္တာကိုၾကည့္ရတာ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖင့္ ေက်နပ္ၾကည္ႏူးေနတဲ့ပံုစံျဖစ္ေနတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ျခင္းျဖင့္ သူ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚစြဲလမ္းမႈ ယံုၾကည္မႈဘယ္ေလာက္ရွိေနတယ္ဆိုတာသိႏိုင္ပါတယ္ေလ။ ကိစၥျပီးမွာ ေဘးဘီၾကည့္မိတာ ညေနေစာင္းေတာင္ျဖစ္သြားျပီပဲ။ ႏွစ္ဦးသား အျပန္အလွန္ဖက္တြက္ျပီးေနာက္ အိပ္ေမာက်သြားၾကပါတယ္။

နာရီအနည္းငယ္ၾကာျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသား ႏိုးလာၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ေတြ႕ဆံုၾကတယ္ ခင္မင္ၾကတယ္ အလုပ္အတူတူလုပ္ၾကတယ္ ျပီးေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို သေဘာက်သလိုျဖစ္လာတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဒီထက္ပိုခ်င္ေပမယ့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးပ်က္သြားရမွာ ျငင္းပယ္ခံရမွာေတြေၾကာက္တာေၾကာင့္ သူဘာမွမလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အစအဆံုးသူ ေျပာျပပါတယ္။ သူ႕ေျပာဆိုပံုေတြအရ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာေနရမွာထက္ပိုျပီး အျခားအရာေတြကို မလိုခ်င္ပံုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ေတာင့္တင္းလွတဲ့ သူ႕ကိုယ္လံုးၾကီးကို ၾကင္ၾကင္နာနာေထြးဖက္ထားလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ႏွစ္ဦးသား စကားေျပာေနလိုက္ၾကတာ နာရီေပါင္းမ်ားစြာပါပဲ။

ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ယာေပၚက ညသန္းေခါင္ယံမွထထိုင္ၾကျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမတိုင္ပင္ဘဲ၀င္သြားမိၾကတယ္။ ေရဒီယိုေလးကို ခပ္တိုးတိုးဖြင့္လိုက္ရင္း ႏွစ္ေယာက္သားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ အသားညွပ္ေပါင္မုန္႕လုပ္လိုက္ကာ အားရပါးရစားၾကတာေပါ့။ သူ တစ္ကိုက္ ႏွစ္ကိုက္ေလာက္ စားအျပီးမွာေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြဟာ ဘယ္ေလာက္လွေၾကာင္း အဲ့ဒီႏႈတ္ခမ္းသားေတြနဲ႕ ထိေတြ႕ရတာ အရမ္းမိုက္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ မရည္ရြယ္ဘဲေျပာလိုက္မိပါတယ္။

‘ဘယ္လို?’ သူက စားလက္စကိုရပ္ရင္းေမးတယ္။

‘ဘာမွမဟုတ္ဘူး။ မင္းကို ငါ ဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မိတယ္….ျပီးေတာ့ မင္းအနားမွာေနရတာဘယ္ေလာက္သေဘာက်တယ္ဆို တာ သတိမထားမိခဲ့ဘူးလို႕ေျပာတာ’

‘အာ….ငါရွက္ေအာင္မေျပာနဲ႕ကြာ’

‘ေနာက္ေဖးက ကိစၥေတြျဖစ္ျပီးကထဲက မင္းရွက္ေနတာေလးကိုပဲ ျမင္ခ်င္ေနတာဗ်’ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲျဖစ္ေနတာကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ေျပာလိုက္မိတယ္။

သူ႕လက္ထဲက အသားညွပ္ေပါင္မုန္႕ကို ေနာက္ဆံုးတစ္ကိုက္ကိုက္လိုက္ျပီးေနာက္ သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပီးၾကည့္တယ္။ ျမိဳခ်လိုက္ျပီး ေနာက္ ‘အင္း…..ထံုးစံအတိုင္းဆို ေရွ႕ဆက္ဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုတာ ငါသိပ္စဥ္းစားေလ့မရွိဘူး။ ၾကည့္ရတာ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တစ္ခုခုေတာ့ ခိုင္ခိုင္မာမာျဖစ္ေနျပီထင္တယ္’

စကားမေျပာျဖစ္ၾကဘဲ အတန္ၾကာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ စိုက္ၾကည့္ကာ ထိုင္ေနျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူ ႏွစ္ေယာက္ သား အိပ္ရာရွိရာကိုျပန္မသြားခင္ ကၽြန္ေတာ္ စကားတစ္ခြန္းေတာ့ ျပန္ေျပာျဖစ္ပါတယ္ ‘ဒီအေျခအေနေလးကို ငါတို႕ဆက္ျပီး ထိန္းထားၾကတာေပါ့’ လို႕။
 
Alex Aung (16 Oct 2014)

Wednesday, October 8, 2014

လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈဆုိင္ရာ သမုိင္းဝင္ ျဖစ္စဥ္မ်ား



ဒီကေန႔ ကမၻာတလႊား ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ လိင္တူခ်င္း ခ်စ္သူမ်ားရဲ႕ အခြင့္အေရး ေတာင္းဆုိလႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ ႐ွည္လ်ားတဲ့ သမုိင္းေၾကာင္းေတြ ႐ွိခဲ့ပါတယ္။ 

LGBT Rights Movement လုိ႔ေခၚတဲ့ လႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ႐ြံ႐ွာ မုန္းတီးမႈေတြ ပေပ်ာက္ဖုိ႔နဲ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ လိင္ကြဲခ်စ္သူေတြလုိပဲ တန္းတူအခြင့္အေရးရၿပီး လူမ်ားစုမွ လက္ခံ အသိအမွတ္ျပဳလာဖုိ႔ တုိက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ ေတာင္းဆုိတဲ့ လႈပ္႐ွားမႈေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီေန႔အခ်ိန္မွာ ႐ုပ္႐ွင္၊ ဗြီဒီယုိနဲ႔ စာနယ္ဇင္းေတြမွာ ေတြ႔ျမင္ေနရတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား လမ္းမေပၚထြက္ၿပီး ခ်ီတက္ၾကတာ၊ လူျမင္ကြင္းမွာ စုေဝးၿပီး ေဟာေျပာလႈံ႔ေဆာ္ၾကတာမ်ိဳးဟာ ေနာက္ပုိင္းေခတ္က်မွ ေပၚေပါက္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမတုိင္ခင္ ေ႐ွးေခတ္ကတည္းက လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြ ႐ွိခဲ့ၾကပါတယ္။ 

အေစာဆံုး လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ စာေပအေရးအသားပံုစံနဲ႔ စတင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးအတြက္ ေတာင္းဆုိ ေရးသားခဲ့တဲ့သူေတြထဲမွာ ပထမဦးဆံုးလုိ႔ ဆုိရမယ့္သူကေတာ့ ေသာ္မဆင္ကင္ႏြန္လုိ႔ေခၚတဲ့ အဂၤလိပ္စာေရးဆရာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေခတ္အခါက အျပစ္႐ွိတယ္လို႔ ယူဆထားၾကတဲ့ လိင္တူဆက္ဆံသူေတြဘက္ကေန ကာကြယ္ေရးသားထားတဲ့ Ancient and Modern Pederasty လုိ႔ ေခၚတဲ့ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ကို ၁၇၄၉ ခုႏွစ္မွာ ေရးသားၿပီး ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ ၎အျပင္ ဂ်ာရယ္မီ ဘန္သမ္လုိ႔ေခၚတဲ့ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး လူမႈေရးပညာ႐ွင္ကလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြကို အျပစ္ေပးထားတဲ့ ဥပေဒေတြကို ျပင္ဆင္ဖုိ႔ ၁၇၈၅ ခုႏွစ္မွာ ေရးသားေတာင္းဆုိခဲ့ပါေသးတယ္။ 

အဲဒီေနာက္ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံမွာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီး ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္သူ သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္စနစ္နဲ႔ တည္ဆဲ ဥပေဒေတြကို ဖ်က္သိမ္းတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တရပ္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဆုိပါ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔အတူ “လိင္တူခ်စ္သူ ႏုိင္ငံသားမ်ား” လုိ႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားတစ္စုဟာ အသစ္ေပၚထြန္းလာခဲ့တဲ့ ျပင္သစ္သမၼတႏုိင္ငံမွာ လိင္တူခ်စ္သူေတြကို အျပစ္ေပးတဲ့ ဥပေဒေတြကို ဖ်က္သိမ္းေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ၁၇၉၁ ခုႏွစ္မွာ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံဟာ လိင္တူဆက္ဆံတာကို ရာဇဝတ္မႈအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒကို တရားဝင္ ဖ်က္သိမ္းလုိက္တဲ့ ပထမဦးဆံုးႏုိင္ငံ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဘရားဇီးႏုိင္ငံဟာလည္း ၁၈၃၀ ခုႏွစ္မွာ အလားတူဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းေပးခဲ့ပါတယ္။ 

အဲဒီေနာက္ပုိင္း ေခတ္ေတြမွာ လိင္တူခ်စ္သူေတြဖက္က ကာကြယ္ေရးသားတဲ့ စာေပေတြ၊ လိင္တူခ်စ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ၊ ဝတၳဳေတြ၊ ကဗ်ာနဲ႔ ျပဇာတ္ အေရးအသားမ်ိဳးေတြ အေျမာက္အမ်ား ေပၚထြန္းလာခဲ့ပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ အထင္႐ွားဆံုးကေတာ့ စာေရးဆရာနဲ႔ ကဗ်ာဆရာႀကီး ေအာ္စကာဝုိင္းဒ္ျဖစ္ၿပီး၊ သူတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအဖြဲ႔ဟာ လိင္တူဆက္ဆံျခင္းကို အဂၤလန္ႏုိင္ငံမွာ တရားဥပေဒအရ အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံဖုိ႔ စတင္ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ 
၁၉၁၇ ခုႏွစ္မွာလည္း ႐ု႐ွားႏုိင္ငံမွာ ေဘာ္႐ွီဗစ္ေတြရဲ႕ ကြန္ျမဴနစ္ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ဇာဘုရင္ လက္ထက္က ႐ွိခဲ့တဲ့ လိင္တူဆက္ဆံမႈကို ရာဇဝတ္မႈျဖစ္ေစတဲ့ ဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းပစ္ခဲ့ၿပီး လိင္တူခ်င္း ေပါင္းဖက္မႈကို တရားဝင္ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ အဆုိပါ အျဖစ္ပ်က္ေတြဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဘက္ဘက္က ေခတ္ေနာက္က်ေနခဲ့တဲ့ ႐ု႐ွားႏုိင္ငံအတြက္ ေခတ္ေ႐ွ႕ေျပးတဲ့ တုိးတက္မႈတစ္ခု ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ အလားတူပဲ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာလည္း လိင္တူဆက္ဆံသူေတြ အခ်င္းခ်င္းၾကား တူရာတူရာေတြနဲ႔ စုဖြဲ႔ထားတဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္အဖြဲ႔ေတြ ေပၚထြန္းလာခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ျဖစ္ပြားလာခဲ့တဲ့အခါမွာ အေျခအေနအရပ္ရပ္ဟာ လံုးဝ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ာမနီမွာ လိင္တူဆက္ဆံသူေတြကို ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့သူေတြ၊ လူပုိေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဖက္ဆစ္နာဇီေတြ အာဏာရလာခဲ့ၿပီးေနာက္ ဥေရာပမွာ က်ဴးေက်ာ္ေရး စစ္ပြဲေတြကုိ ဆင္ႏြဲခဲ့ၾကပါတယ္။ ဂ်ာမနီ နာဇီေတြရဲ႕ သိမ္းပုိက္ခံခဲ့ရတဲ့ ဥေရာပႏုိင္ငံေတြမွာ လိင္တူခ်စ္သူေတြဟာ အက်ဥ္းစခန္းအသီးသီးကို ဖမ္းဆီးပုိ႔ ေဆာင္ခံခဲ့ရၿပီး ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းကာ သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ၾကရပါတယ္။ ေဆးပညာသုေတသန လုပ္ငန္းေတြအတြက္ စမ္းသပ္တာမ်ိဳးကုိ ခံခဲ့ရပါတယ္။

ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးဆံုးသြားခ်ိန္မွာေတာ့  အေမရိကန္၊ အဂၤလန္၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီ၊ နယ္သာလန္နဲ႔ ဆြီဒင္ႏုိင္ငံေတြမွာ လိင္တူခ်စ္သူ အခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ တဖန္ျပန္လည္ ေခါင္းေထာင္လာခဲ့ပါတယ္။ အရင္က လွ်ိဳ႕ဝွက္အဖြဲ႔အစည္းအေနနဲ႔သာ လႈပ္႐ွားခဲ့ေပမယ့္ ကမၻာစစ္ႀကီးအတြင္းမွာ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈေတြနဲ႔ အမ်ားဆံုး ခံစားလုိက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္ လိင္တူခ်စ္သူေတြဟာ ပုိၿပီး တက္တက္ႂကြႂကြ လႈပ္႐ွားလာခဲ့ၾကပါတယ္။ အေမရိကန္မွာ ဝမ္းအင့္ခ္လုိ႔ေခၚတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူလႈပ္႐ွားမႈအဖြဲ႔ဟာ ပထမဦးဆံုး လူသိ႐ွင္ၾကား ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္မွာ ေပၚထြန္းလာခဲ့ပါတယ္။ အလားတူပဲ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကဲ့သုိ႔ ဝတ္စားဆင္ယင္သူ အပြင့္မေတြကလည္း Transvestia လုိ႔ ေခၚတဲ့ ပထမဦးဆံုး အပြင့္မမဂၢဇင္းကို ၁၉၅၂ ခုႏွစ္မွာ စတင္ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ အေစာဆံုး လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ ခ်ီတက္ပြဲကို ဖီလာဒဲဗီးယားၿမိဳ႕ လြတ္လပ္ေရး ခန္းမေ႐ွ႕မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံတဝွမ္းက လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ အဖြဲ႔ေတြ၊ စာေစာင္မဂၢဇင္းေတြ ပူးေပါင္းၿပီး ႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ကြန္ယက္အဖြဲ႔ကို စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို မီဒီယာေတြမွာ အေရးလုပ္ ေဖာ္ျပျခင္းမ႐ွိပဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈခံခဲ့ၾကရပါတယ္။ 

အဲဒီေနာက္ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ေတြအတြင္း အေမရိကန္ႏုိင္ငံမ်ာ လူမဲေတြနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ တန္းတူညီမွ်မႈ အခြင့္အေရးအတြက္ ေတာင္းဆုိလႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ အ႐ွိန္ရလာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ အလားတူ လူနည္းစုအျဖစ္ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ ခံေနၾကရတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူေတြအတြက္လည္း ဥပမာေကာင္းေတြ ျဖစ္လာေစခဲ့ပါတယ္။

လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈ သမုိင္းေၾကာင္းမွာ မွတ္တုိင္တစ္ခုလုိ႔ ဆုိရမယ့္ အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ စတုန္းေဝါ အဓိက႐ုဏ္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ဂရင္းဝစ္ခ်္ ရပ္ကြက္မွာ႐ွိတဲ့ စတုန္းေဝါအင္း အမည္႐ွိတဲ့ အေဆာက္အဦမွာ လိင္တူခ်စ္သူေတြ စုေဝးေတြ႔ဆံုေနက် ဘားတစ္ခု ႐ွိပါတယ္။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ အဲဒီဘားကို နယူးေယာက္ ရဲေတြက အင္အားသံုးၿပီး ဝင္ေရာက္စီးနင္းခဲ့ပါတယ္။ အမွန္ကေတာ့ ဒီဘားထဲမွာ တရားမဝင္ အရက္ေသစာ ေရာင္းခ်မႈေတြ ႐ွိေနတယ္လုိ႔ သတင္းရတဲ့အတြက္ ရဲေတြက ဝင္ေရာက္ဖမ္းဆီးတာလုိ႔ မွတ္တမ္းေတြမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ လူႏွစ္ရာေလာက္ ႐ွိေနတဲ့ ဒီဘားထဲကုိ ရဲေတြ ႐ုတ္တရက္ ဝင္လာၿပီး အထဲက လူအားလံုးကို ႐ွာေဖြ စစ္ေဆးၿပီး အခ်ိဳ႕ကိုသာ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ၿပီး အမ်ားစုကို ျပစ္ခ်က္ ေရေရရာရာ မ႐ွိပဲ ဘားထဲမွာ ပိတ္ဆုိ႔ထိန္း သိမ္းထားခဲ့ပါတယ္။ ဘားထဲမွာ ဖမ္းခ်ဳပ္ထားတဲ့သူေတြကို ရဲစခန္းကို ေခၚသြားဖုိ႔ အျပင္ထုတ္လာခ်ိန္မွာေတာ့ အျပင္ဘက္မွာ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူ လူအုပ္ႀကီးက အသင့္ေစာင့္ဆုိင္းေနၿပီး ရဲအခ်ိဳ႕နဲ႔ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ ပဋိပကၡေတြ စတင္ျဖစ္ပြားပါေတာ့တယ္။ 

အဲဒီေနာက္ ရဲေတြရဲ႕ အင္အားသံုး ႏွိမ္ႏွင္းမႈကို မေက်နပ္ၾကတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူေတြဟာ အရင္တုန္းကလုိ႔ ငံု႔ခံမေနၾကေတာ့ပဲ  လူစုလူေဝးေတြနဲ႔ ခ်ီတက္ဆႏၵျပမႈေတြ၊ ဆူပူမႈေတြကို ရက္ဆက္ ျပဳလုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။ မီဒီယာေတြမွာလည္း စတုန္းေဝါ အဓိက႐ုဏ္းအေၾကာင္းကို အက်ယ္တဝင့္ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကၿပီး လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵျပ ဆူပူမႈေတြဟာ ခ်ီကာဂုိ၊ ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္နဲ႔ ဆန္ဖရန္စစၥကုိတုိ႔လုိ႔ အျခားၿမိဳ႕ႀကီးေတြကိုပါ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားပါတယ္။ အရင္က တစ္ေနရာရာမွာ စုေဝးၿပီး ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳး ေနခဲ့ၾကတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူေတြဟာ လမ္းမေတြေပၚ ထြက္လာၿပီး ထင္ထင္ေပၚေပၚ ခ်ီတက္ဆႏၵျပတာေတြ လုပ္လာၾကပါတယ္။ ၎အျပင္ လိင္တူခ်စ္သူ အခြင့္အေရးေတြကို ေတာင္းဆုိ႐ံုသာမကပဲ လိင္တူခ်စ္သူေတြအေပၚ အကာအကြယ္ ေပးႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ Gay Liberation Front လုိ အဖြဲ႔အစည္းမ်ိဳးေတြကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ စတုန္းေဝါ အဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္ပြား ခဲ့တဲ့ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ကုိလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ ခ်ီတက္လႈပ္႐ွားမႈ Prade Day အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ခ်ီတက္ပြဲေတြကို ဒီကေန႔အထိ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။

စတုန္းေဝါ အျဖစ္အပ်က္ေနာက္ပုိင္း လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ေတာင္းဆုိလႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ ပုိမုိပြင့္လင္း ရဲတင္းလာသလုိ၊ မလုိလားသူေတြဘက္ကေန ဆန္႔က်င္မႈေတြဟာလည္း တန္ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္မွာ လိင္တူခ်စ္သူ ႏုိင္ငံေရးသမားတဦးျဖစ္တဲ့ ဟာေဗးမစ္ခ္ဟာ ဆန္ဖရန္ စၥကုိၿမိဳ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔မွာ ရာထူးတစ္ေနရာစာ ေ႐ြးေကာက္တင္ေျမွာက္ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ ပထမဦးဆံုး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လိင္တူခ်စ္သူ အာဏာရ ႏုိင္ငံေရးသမားတစ္ဦးအျဖစ္ စတင္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း သူ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္တုန္းမွာပဲ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ လိင္တူခ်စ္သူေတြအေပၚ မလုိလားတဲ့ သူ႔ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ေဖာ္ျဖစ္သူ ႏုိင္ငံေရးသမား ဒန္ဝႈိက္ဆုိသူက လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္လုိ႔ ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ 

၎အျပင္ ဟာေဗးမစ္ခ္အေနနဲ႔ ၿမိဳ႕ေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔မွာ ေ႐ြးေကာက္ခံရခ်ိန္မွာပဲ မယ္အေမရိက ၿပိဳင္ပြဲဝင္တစ္ဦးအျဖစ္ ထင္႐ွားခဲ့တဲ့ အန္နီတာ ဘ႐ုိင္ယန္ဆုိသူ အမ်ိဳးသမီးဟာလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြကို တန္းတူ အခြင့္အေရးေတြ မေပးဖုိ႔ လႈံ႔ေဆာ္တဲ့ လႈပ္႐ွားမႈေတြကို ျပဳလုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ သူမရဲ႕ အဆုိအရ လိင္တူခ်စ္သူေတြဟာ ကေလးငယ္ေတြကို အတုယူမွားေစတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းေတြမွာ လိင္တူခ်စ္သူ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို မခန္႔အပ္ႏုိင္ဖုိ႔အေရး ဥပေဒတရပ္အေနနဲ႔ ျပဌာန္းေပးဖုိ႔ အဓိကထား ေတာင္းဆုိ လႈပ္႐ွားခဲ့ပါတယ္။ အဆုိ ပါ လႈပ္႐ွားမႈရဲ႕ အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ လိင္တူခ်စ္သူလုိ႔ အထင္ခံရသူ ေက်ာင္းဆရာ အမ်ားအျပားဟာ အလုပ္ကေန ထုတ္ပယ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ၎အျပင္ သူမဟာလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ အခြင့္အေရး ဆန္႔က်င္မႈအတြက္ တန္ျပန္လႈပ္႐ွားတဲ့ အမွတ္သေကၤတတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။


၁၉၇၉ ခုႏွစ္မွာ ဆြီဒင္ႏုိင္ငံဟာ လိင္တူခ်င္း တပ္မက္တာကို စိတ္ေရာဂါအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားျခင္းမွ ပယ္ဖ်က္ေပးလုိက္တဲ့ ပထမဦးဆံုးႏုိင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္နဲ႔ အျခားႏုိင္ငံေတြမွာလည္း အလားတူ သတ္မွတ္ခ်က္ကို ပယ္ဖ်က္ေပးဖုိ႔ ဆက္လက္လႈပ္႐ွားခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္ေတြ ေရာက္လာတဲ့အခါမွာလည္း လိင္တူခ်စ္သူ အခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ ေမွးမွိန္မသြားသလုိ စိန္ေခၚမႈအသစ္ေတြလည္း ထပ္မံေပၚထြက္လာခဲ့ျပန္ပါေသးတယ္။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္ေနာက္ ပုိင္းမွာ လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသားေတြၾကားမွာ ထူးဆန္းၿပီး ကုသဖုိ႔ ခက္ခဲတဲ့ ေရာဂါတစ္မ်ိဳး  က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္ပြားလာပါတယ္။ ေနာင္အခါမွာ AIDS လုိ႔ လူသိမ်ားလာတဲ့ ဒီေရာဂါေၾကာင့္ လိင္တူခ်စ္သူအေရး လႈပ္႐ွားမႈအဖြဲ႔ေတြဟာ AIDS ေရာဂါ ကာကြယ္ေရးနဲ႔ ကုသေရးအပုိင္းကို အာ႐ံုစုိက္လာခဲ့ၾကရပါတယ္။ 

တခ်ိန္တည္းမွာ လယ္စဘီယံလုိ႔ေခၚတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာလည္း ပင္မ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈ ေရစီးေၾကာင္းေအာက္မွာ ပုိမုိပါဝင္လာခဲ့ၾကသလုိ လယ္စဘီယံ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို သီးသန္႔ဖြဲ႔စည္းၿပီး သီးျခားအခြင့္အေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြကိုလည္း လုပ္ေဆာင္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္သူ လူနည္းစုအားလံုးကို ၿခံဳငံုမိေစဖုိ႔ LGBT၊ LGBTIQ စတဲ့ စကားလံုးေတြကိုလည္း စတင္သံုးစြဲလာခဲ့ၾကပါတယ္။ ကမၻာလံုးဆုိင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ သမုိင္းဝင္ ေအာင္ျမင္မႈတရပ္အေနနဲ႔ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ကမၻာ့က်န္းမာေရး အဖြဲ႔အစည္းႀကီးဟာ လိင္တူခ်င္း တပ္မက္သာယာမႈကို စိတ္ေရာဂါ အမ်ိဳးအစားတရပ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတာကေန ပယ္ဖ်က္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဆုိပါ ပယ္ဖ်က္ခဲ့တဲ့ေန႔ကို အစြဲျပဳၿပီး IDAHO (လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အေပၚ ႐ြံ႐ွာမုန္းတီးမႈမ်ားအား ကန္႔ကြက္ ဆန္႔က်င္ေရး အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာေန႔) အခမ္းအနားေတြကို ကမၻာနဲ႔ အဝွမ္းက ၿမိဳ႕ႀကီးအသီးသီး၊ ေဒသအသီးသီးမွာ ယေန႔ခ်ိန္အထိ ႏွစ္တုိင္းႏွစ္တုိင္း က်င္းပေလ့႐ွိပါတယ္။

ယခင္က လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ လႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ အေမရိကန္နဲ႔ အေနာက္ဥေရာပ ႏုိင္ငံေတြမွာပဲ အမ်ားစု ျဖစ္ေပၚေနခဲ့တာကေန လြတ္လပ္ပြင့္လင္းလာတဲ့ အာရွႏုိင္ငံေတြနဲ႔ အျခားေဒသအသီးသီးက ႏုိင္ငံေတြဆီကိုလည္း စတင္ပ်ံ႕ႏွံ႔ ေရာက္႐ွိလာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၄ ရက္ေန႔မွာ အာ႐ွတုိက္ရဲ႕ ပထမဦးဆံုး လိင္တူခ်စ္သူမ်ား ခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္ပြဲကို ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံမွာ က်င္းပႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာလည္း ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္လုိ ဝတ္စားဆင္ယင္ ေနထုိင္ၾကတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူေတြကို တတိယလိင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေပးဖုိ႔ Hijra လုိ႔ေခၚတဲ့ တက္ႂကြလႈပ္႐ွားသူေတြက ေတာင္းဆုိလာၾကပါတယ္။ လက္တင္အေမရိကႏုိင္ငံေတြမွာလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြ အထူးသျဖင့္ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္လုိ ဝတ္စားဆင္ယင္တဲ့ လိင္တူခ်စ္သူေတြအေပၚ ရဲေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးယူ ႏွိပ္ကြပ္မႈေတြကို အေရးယူေပးဖုိ႔ Travesti ဆုိတဲ့ အဖြဲ႔ ေတြက ေတာင္းဆုိခဲ့ၾကပါတယ္။ 

ဒီလုိနဲ႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္အထိ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြမွာ အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံမႈနဲ႔ ဖိႏွိပ္တားဆီးမႈဆုိတဲ့ အစြန္းႏွစ္ဖက္လံုးကို ေတြ႔ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာေတာ့ နယ္သာလန္ႏုိင္ငံဟာ လိင္တူခ်င္း လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈကို တရားဝင္ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ ပထမဦးဆံုးႏုိင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဆြီဒင္၊ ဘယ္ဂ်ီယံ၊ အာဂ်င္တီးနား၊ ကေနဒါ၊ အုိက္စလန္၊ ေနာ္ေဝ၊ ေတာင္အာဖရိက၊ စပိန္၊ ျပင္သစ္၊ အဂၤလန္၊ ေပၚတူဂီ၊ ဒိန္းမိတ္၊ ဥ႐ုေဂြး၊ ဘရားဇီးနဲ႔ နယူးဇီလန္ႏုိင္ငံေတြဟာ လိင္တူခ်င္း လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခြင့္ကို တရားဝင္အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံခဲ့ပါၿပီ။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ ျပည္နယ္ေပါင္း တစ္ဆယ့္ေလး ျပည္နယ္ဟာ လိင္တူခ်င္း လက္ထပ္ခြင့္ကို တရားဝင္ လက္ခံအသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလအတြင္း အင္ဒုိနီး႐ွားႏုိင္ငံ ေဂ်ာ္ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ာကာတာ ေၾကျငာစာတမ္းမွာ လိင္စိတ္ခံယူမႈ၊ လိင္စိတ္ကြဲျပားမႈနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ အခ်က္ေတြကို အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရး မူေဘာင္မ်ားအရ အေျခခံလူသားအခြင့္အေရး ရပုိင္ခြင့္တစ္ခုအျဖစ္ ထည့္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ အထူးကြ်မ္းက်င္ပညာ႐ွင္ေတြ၊ လိင္စိတ္ခံယူမႈဆုိင္ရာ တတ္သိကြ်မ္းက်င္သူ ပညာ႐ွင္ေတြ ျပဳစုခဲ့တဲ့ အဆုိပါ ေဂ်ာ္ဂ်ာကာတာ ေၾကျငာစာတမ္းလာ အခ်က္ေတြဟာ လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တစ္ကမၻာလံုးက လုိက္နာၾကရမယ့္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား လူ႔အခြင့္အေရး အေျခခံမူေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ 

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ကစၿပီး ကမၻာ့တဝွမ္း လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ လႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ ပုိမုိ တုိးတက္ ျမန္ဆန္လာခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဆုိပါႏွစ္အတြင္း အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ လက္ထက္ကတည္းက ျပဌာန္းထားခဲ့တဲ့ ပုဒ္မ ၃၇၇ ကို အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒလာ ျပဌာန္းခ်က္ေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ ပုဒ္မအျဖစ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ ေဒလီအထက္တန္းတရား႐ံုးက ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အလားတူပဲ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာလည္း လိင္တူခ်စ္သူ စစ္သည္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တပ္မေတာ္ဆုိင္ရာ ေပၚလစီ တရပ္ျဖစ္တဲ့ Don’t Ask, Don’t Tell ေပၚလစီကို သမၼတအုိဘားမား အာဏာရလာၿပီးတဲ့ေနာက္ ပယ္ဖ်က္ေပးခဲ့ပါတယ္။ 

၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာေတာ့ လိင္တူခ်စ္သူေတြအေပၚ စာနာနားလည္ လက္ခံေပးႏုိင္စြမ္း႐ွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ အာဏာစင္ျမင့္ေပၚကို ေရာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အဆုိပါ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ အာဏာရလာၿပီးတဲ့ေနာက္ လိင္တူခ်စ္သူေတြအေပၚ လူ႔အခြင့္အေရးအရ အကာအကြယ္ေပးႏုိင္တဲ့ ဥပေဒေတြကုိ ျပဌာန္းႏုိင္လာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ၊ အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၊ စေကာ့တလန္ႏုိင္ငံ၊ ဥ႐ုေဂြးႏုိင္ငံ၊ နယူးဇီးလန္ႏုိင္ငံေတြက လႊတ္ေတာ္အသီးသီးမွာ လိင္တူခ်စ္သူေတြအတြက္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္ ခံစားခြင့္ျပဳေရးဥပေဒနဲ႔ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ တုိက္ဖ်က္ေရးဆုိင္ရာ ဥပေဒေတြကို ေရးဆြဲအတည္ျပဳမႈေတြ ျပဳလုပ္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အလားတူပဲ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာဆုိရင္လည္း သမၼတကလင္တန္ လက္ထက္ကတည္းက လႊတ္ေတာ္မွာ ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ DOMA (Defense of Marriage Act) လုိ႔ေခၚတဲ့ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားမႈဆုိင္ရာ ကာကြယ္ေရး ဥပေဒကို ဖယ္ဒရယ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒလာ ျပဌာန္းခ်က္ေတြနဲ႔ မကုိက္ညီတဲ့ ဥပေဒအျဖစ္ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္က ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဆုိပါ သမုိင္းဝင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံတဝွမ္းမွာ ေနထုိင္ၾကတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူ စံုတြဲေတြဟာ အာမခံေၾကး၊ ပင္စင္နဲ႔ အခြန္ဆုိင္ရာ အက်ိဳးခံစားခြင့္ေတြမွာ အျခားလိင္တူခ်စ္သူ မဟုတ္ၾကတဲ့ လင္မယားစံုတြဲေတြနည္းတူ ရ႐ွိခံစားခြင့္ ႐ိွသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ 

အျခားတစ္ဖက္မွာလည္း ဥေရာပအေ႐ွ႕ပုိင္း၊ အေ႐ွ႕အလယ္ပုိင္းေဒသနဲ႔ အာဖရိကႏုိင္ငံအခ်ိဳ႕မွာ လိင္တူခ်င္း လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈကိုေတာင္ မဟုတ္ေသးပဲ လိင္တူခ်င္း ဆက္ဆံမႈအတြက္ေတာင္မွ ေသဒဏ္နဲ႔ ႀကီးေလးတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြ ခ်မွတ္ၿပီး အေရးယူေနတာကို ေတြ႔႐ွိေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ု႐ွားႏုိင္ငံဟာ လိင္တူခ်စ္သူေတြအေပၚ ပုိမုိတုိးျမွင့္ၿပီး ဖိႏွိပ္လာတာကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ Gay Propaganda Law လုိ႔ ေခၚတဲ့ အမ်ားျပည္သူ ျမင္ကြင္းမွာ လိင္တူခ်င္း ခ်စ္တာကို ေဖာ္ျပမႈအား တားျမစ္အေရးယူႏုိင္မယ့္ ဥပေဒ၊ လိင္တူခ်စ္သူေတြအေပၚ ကေလးေမြးစားခြင့္ကို တားျမစ္ႏုိင္မယ့္ ဥပေဒေတြကို ႐ု႐ွားႏုိင္ငံအေနနဲ႔ ျပဌာန္းခဲ့ပါတယ္။ လိင္တူခ်င္း လက္ထပ္ခြင့္ကို တရားဝင္ ခြင့္ျပဳတဲ့ ႏုိင္ငံေတြအပါအဝင္ လိင္တူခ်င္း ဆက္ဆံမႈကို ရာဇဝတ္မႈအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အျပစ္ေပးေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတြကို ILGA (International Lesbians and Gay Association) အဖြဲ႔က ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ေျမပံုမွာ အေသးစိပ္ ၾကည့္႐ႈႏုိင္ပါတယ္။ 

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလည္း ၿဗိတိသွ်အစုိးရ လက္ထက္ကတည္းက ႐ွိေနခဲ့တဲ့ သဘာဝမက်ေသာ နည္းလမ္းနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံမႈအေပၚ ရာဇဝတ္မႈအျဖစ္ သတ္မွတ္အေရးယူႏုိင္တဲ့ ပုဒ္မ ၃၇၇ လုိ႔ေခၚတဲ့ ဥပေဒကို ပယ္ဖ်က္ဖုိ႔ က်န္႐ွိေနဆဲ ျဖစ္ေပမယ့္ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ တုိးတက္မႈေတြကို အမ်ားႀကီး ေတြ႔လာရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ႐ြံ႐ွားမုန္းတီးမႈမ်ား ပေပ်ာက္ေရး အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာေန႔ (IDAHO) အခမ္းအနားကို ရန္ကုန္အပါအဝင္ အျခားၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ စတင္က်င္းပခြင့္ ရ႐ွိခဲ့ၿပီး ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ႐ွိတဲ့ မီဒီယာအသီးအသီးမွာ ေဝေဝဆာဆာ ေဖာ္ျပခံခဲ့ရပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္တန္းေတြ၊ ေဟာေျပာလႈပ္႐ွားမႈေတြဟာလည္း သိသိသာသာ တုိးပြားလာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ အခန္းက႑ကို ပုိမုိနားလည္ လက္ခံလာၿပီ ျဖစ္တာမို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံက လိင္တူခ်စ္သူေတြရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေတြ ပုိမုိေတာက္ပလာၿပီလုိ႔ ဆုိႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Sunday, October 5, 2014

5 Gay Celebrities Who Claim Coming Out Ruined Their Careers

According to some celebrities, coming out can give you peace of mind and a sense of freedom; however, some also argue that it can potentially ruin your career! Back in the ‘90s, Hollywood wasn’t the most accepting of places and there is evidence that some celebrities came out, only to have their careers completely capsize. We’re not sure how common this sort of thing is nowadays, but we decided to look into this issue and see what these celebs said. We’ve created a list of five celebrities who came out and had their careers suffer as a result of the admission!

1. Anne Heche

During the ‘90s, Anne Heche was one of Hollywood’s budding leading ladies. She co-starred in a number of high profile movies with some of Hollywood’s most recognized talent. Unfortunately, as soon as she became involved romantically with Ellen Degeneres, her prospects of becoming a leading lady were dashed. According to Heche, people told her that she wasn’t getting jobs because she was gay. “How could that destroy my career? I still can’t wrap my head around it,” she said.


2. Ellen Degeneres

Ellen Degeneres publically came out in 1997 on the cover of Time magazine. Being television’s first openly gay star wasn’t easy. When her television persona came out on her self-titled sitcom, 42 million people tuned in; however, ratings fell soon after and the show was cancelled the following year. “I tried to incorporate educational things about what people actually go through when they’re coming out, and it wasn’t funny,” she told the New York Times. “Because it’s not funny.” Ellen took a long hiatus after her show was cancelled but managed to revive her career several years later. Today, she’s known as one of the most successful talk show hosts and businesswomen on TV.

 

3. Adam Lambert

When Adam Lambert came out of the closet, Gene Simmons publicly announced that the “American Idol” runner up had ended his career with that admission. “He’s enormously talented, best talent American Idol has had, but I think he killed his career because now the conversation is not about his talent but about his sexual preference. You’re forcing people to deal with issues they may not be interested in. Life is unfair, and the masses don’t all live in L.A. They live in Wisconsin and Nebraska, and you’re on crack if you think the same rules apply there.”


4. Rupert Everett

Rupert Everett has made numerous comments over the years about how coming out as a gay actor ruined his career in Hollywood. He came out 20 years ago and, according to him, since then he has only been offered supporting roles – no lead parts. The “My Best Friend’s Wedding” star has gone so far as to recommend that other gay actors don’t come out. “It just doesn’t work and you’re going to hit a brick wall at some point. You’re going to manage to make it roll for a certain amount of time, but at the first sign of failure, they’ll cut you right off,” Everett said.

5. Lance Bass

When Lance Bass was part of N’Sync, he had to pretend that he was straight so that he and his fellow group members could be marketed as heartthrobs to teenage girls. According to the former teen idol, coming out really slowed down his career. “I definitely felt coming out really hurt pretty much all of the products I was working on at the time. They canceled a bunch of the stuff…and that really set me back for years,” Bass said.

 
B on July 16, 2014


Friday, September 26, 2014

Alone in the Valley




ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာေလးဟာ အေျခခ်ေနထိုင္သူေပါင္း ၁၂၀ေလာက္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုအစဥ္အဆက္ဟာ ဒီေတာင္ၾကား ေလးထဲမွာေနထိုင္လာၾကတာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေလာက္ရွိျပီေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ရြာကေလးကိုေလ။ ေနထိုင္ ေနၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြေကာ ရြာကေလးကိုယ္တိုင္တည္ရွိေနပံုကိုေရာ ႏွစ္သက္တယ္။ ဘယ္အေနအထား ဘယ္ေနရာမွာ ရွိခဲ့ဖူး တယ္ဆိုတာ တိတိက်က် မသိေစႏိုင္ေတာ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္မလာႏိုင္ ေလာက္ဘူးလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အရာေတြ…..တစ္ေန႕ ေတာ့ ျဖစ္လာခဲ့တယ္….ဟုတ္တယ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေန႕က ခါတိုင္းေန႕ရက္ေတြလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ စားပြဲ၀ိုင္းတစ္ခုမွာ ညစာအတူထိုင္စားေနၾကပါတယ္။ အခ်ိန္က ေန၀င္ရီတေရာအခ်ိန္ေလးေပါ့ေနာ္။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္အေဖရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေအာ္ဟစ္သံက စီကနဲထိုး ေဖာက္ထြက္လာတယ္။ ‘သူ လာျပန္ျပီ……သူ ေနာက္တၾကိမ္လာျပန္ျပီေဟ့’  ကၽြန္ေတာ့္အေဖက အဲ့ဒီေအာ္သံကိုလည္းၾကားေရာ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ကာ သူ႕ေလးနဲ႕ ျမွားတံဘူးကိုဆြဲယူရင္း ခပ္သြက္သြက္ ေျပးထြက္သြားတယ္ဗ်။ အေမက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကၽြန္ေတာ့္ ညီမေလးႏွစ္ေယာက္ရယ္ကို ေခၚျပီး အေပၚထပ္ေလွကား အတိုင္း ခပ္သြက္သြက္တက္သြားၾကျပီး အေဖတို႕မျပန္လာမခ်င္း ပုန္းေနဖို႕ေနရာကိုပို႕ေပးေရာ။ ကၽြန္ေတာ္က အေဖတို႕ ေနာက္ကိုလိုက္သြားခ်င္ေၾကာင္းအေမ့ကိုေျပာေတာ့ ကိုင္ေနၾက အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုယူေပးလို႕ လွမ္းယူ လိုက္ျပီး အိမ္ထဲကေန ေျပးထြက္သြားလိုက္ပါတယ္။ 

ဒီေန႕ဟာ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ေန႕တစ္ေန႕ပါပဲ ႏွင္းေတြထူထူထဲထဲက် ထားခဲ့ေတာ့ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနတဲ့ ႏွင္းခဲျဖဴေတြေပၚ ေနေရာင္က အလင္းျပန္ေနတာေၾကာင့္ ေတာက္ပေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ခဏေတာ့ ရပ္လိုက္မိတယ္။ အရာအားလံုး ျမင္ကြင္းအစံုဟာ လွပလြန္းေန ေတာ့တာကိုး။ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဘာေၾကာင့္ အိမ္ကေန ေျပးထြက္ခဲ့သလဲဆိုတာ ျပန္သတိရမိပါရဲ႕။ ေဟာ…..ရြာအစြန္ဖ်ားစီက ေအာ္သံတစ္ခ်က္ၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသံၾကားရာဘက္စီကို ေျပးထြက္လွမ္းလိုက္ပါျပီ။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ကိုေတြ႕ရတာပါပဲ။ Garfereas ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခုခတ္သလို အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနတဲ့ နဂါးၾကီးဗ်။ ျဖန္႕ ထားတဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြဟာ တစ္ရြာလံုးကို လႊမ္းအုပ္ထားသလားထင္ရတယ္ ေနေရာင္ေတြကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ့ဘူး ေနလံုးၾကီးေပ်ာက္ကြယ္သြားသေယာင္ျဖစ္ကေရာ။ 

သူ႕အရပ္က ေျမျပင္ကေနစတိုင္းရင္ မီတာ ၃၀ေလာက္ေတာင္ရွိမလားပဲ တရွဴးရွဴးနဲ႕ သူ႕ႏွာ၀ကထြက္ေနတဲ့ မီးေတာက္မ်ား ေၾကာင့္ သူ႕ေအာက္နားက ႏွင္းခဲမ်ားေပၚေမးတင္ေနတဲ့ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ အရွိန္ျငီးျငီး ေတာက္ေလာင္ေနပါတယ္။ သူ….သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တည့္ၾကီး ပ်ံသန္းလာတယ္….. ေတာင္ပံခတ္ျခင္း ကေန ေလလႈိင္းေတြေတာင္ ခံစားမိရသလိုပဲဗ်ာ။ တိုးတိုက္မႈေၾကာင့္ အိမ္အခ်ိဳ႕ေတာင္ပဲ့ရြဲ႕ကုန္သလို ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တည္တည္ မတ္တပ္ရပ္ေနရာကေန ေနာက္ျပန္လွည့္ ေျပးမိပါေတာ့တယ္။ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေၾကာင့္ ေျခလွမ္းေတြက ယိုင္တိုင္တိုင္….ေနာက္နားစီက အိမ္ေတြျပိဳလဲသံကိုလည္းၾကား ရတာေၾကာင့္ ေခၽြးေစးေတြ ပိုျပန္…. ျပန္လွည့္ၾကည့္မိျပန္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာတဲ့ သူ႕ပံုက ပိုပိုၾကီးလာသလားပဲ ….အား။

မိနစ္ေတြျဖတ္သန္းျပီးေနာက္ နဂါးၾကီးဟာ အေ၀းကိုပ်ံသန္းထြက္ခြာသြားပါတယ္။ အနည္းဆံုး ဆယ္မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ရြာနဲ႕ေ၀းရာကိုေရာက္ရွိသြားပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြကို အားျပဳရင္းထရပ္ လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တည့္တိုးလိုလိုပ်ံသန္းလာခ်ိန္မွာ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ဓားေျမွာင္ ရွည္ကို ေကာက္ယူလိုက္ခ်ိန္မွာတာ့ အၾကီးအက်ယ္ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရပါတယ္။ တစ္ရြာလံုးလိုလို အကုန္ပ်က္စီးေနၾကပါျပီ။ အိမ္အခ်ိဳ႕ဟာ မီးေတာက္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ လင္းလက္ေနဆဲ၊ အိမ္တံစက္ျမိတ္အခ်ိဳ႕ျပိဳလဲက်ေနဆဲ….။ အလန္႕တၾကား ေအာ္ဟစ္ သံမၾကားရမွီက ရွိခဲ့ေသာ တစ္ဖက္ေသာ ရြာအစြန္ကို အစေတာ့ ခပ္ေႏွးေႏွး၊ တုန္ယိုင္ေနေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ေပါ့…. မၾကာခင္မွာပဲ ဒုန္းဆိုင္းေျပးသြားမိပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာရဲ႕ အဆံုးသတ္ ေတာခင္တန္းေလးရွိရာကို ေရာက္မွပဲ အေျပးရပ္ျဖစ္တယ္ေလ။

ဟင္….ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ရျပီ နဂါးၾကီး ရြာအလယ္ကေန အေ၀းဆီကို ဘာေၾကာင့္ပ်ံသန္းထြက္ခြာ သြားခဲ့လဲ ဆိုတာကိုေလ။ သူ…သူ႕အလုပ္ ျပီးဆံုး ျပီးဆံုးသြားျပီကိုး။ အသက္ကင္းမဲ့ေနေသာ ေယာက္်ားမ်ား၊ မိန္းမမ်ားရဲ႕ လဲျပိဳေန ေသာျမင္ကြင္းကို အသည္းထိတ္ဖြယ္ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ ရြာထဲမွာရွိသမွ် အရြယ္ေရာက္ ေယာက္်ား မိန္းမေတြ အကုန္လံုးဟာ ျပိဳပ်က္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္အႏွံ႕မွာ ကပိုကယိုအကုန္ လဲျပိဳေနၾကတယ္ေပါ့။ အသတ္ခံရေသာကိစၥဆိုတာ တကယ္ဆိုးရြားေသာ နည္းလမ္းတစ္ခုပဲ ေလာကၾကီးမွာေလ။ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားေသာ အေရာင္တလက္လက္ျဖစ္ ေနေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္အား ျမဲျမဲ မဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖ်ားကေန ေအာက္ကို ေလ်ာက်သြားရပါျပီ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀လႈပ္ရွားမႈ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘ…..ေဖေရာ …ေမေရာ ဘယ္ေနရာမွာမ်ားလဲျပိဳ ေနပါလိမ့္။ 

ကၽြန္ေတာ္ အေလာင္းေတြၾကား ဟိုသည္ အေျပးအလႊားလွမ္းကာ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ကေယာင္ ေခ်ာက္ျခား ရွာေဖြ မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအခ်ိဳ႕ဟာ နဂါးၾကီးရဲ႕ မီးေတာက္မ်ားေၾကာင့္ ေလာင္ကၽြမ္း ထားၾကတာ ရုပ္ရည္ေတြက ဘယ္သူ ဘယ္၀ါဆိုတာ မသတ္မွတ္မသိရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕က ထက္လွေသာ သူ႕ေျခသည္းလက္သည္းေတြရဲ႕ ထိုးခြဲထားျခင္း ဆူးေတာင္ပါေသာ သူ႕အျမီးၾကီးနဲ႕ ရိုက္ခတ္ထားျခင္း သန္မာလွေသာ သူ႕ေမးရိုးၾကီးမ်ားျဖင့္ ကိုက္ျဖဲ ထားျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနၾကသည္ဗ်ာ။ မွတ္မိသိရွိႏိုင္ေသာ အေလာင္းမ်ားၾကားေလွ်ာက္ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ မိဘမ်ားကိုေတြ႕ေအာင္ မရွာေဖြႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေျမျပင္ေပၚက ေဖြးေနေသာ ႏွင္းခဲထုၾကီးဟာ ေဆြးေဆြးနီခဲ့ျပီ။ ျပီးေတာ့ ေကာင္ကင္ၾကီးဟာလည္း အနီေရာင္ကိုေျပာင္းေနသလိုျမင္ရပါတယ္။ သြားျပီ ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာ တုန္ခါယိမ္းယိုင္ခဲ့ျပီေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒိေနရာကေန ထြက္ခြာခဲ့တယ္…..ဒီကမၻာၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းေပါ့…… ဒီေတာင္ၾကားရြာေလးထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း…။

အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ ေမ့ေဖ်ာက္ လို႕မရေသးပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက အသက္၁၀ ႏွစ္၀န္းက်င္ရွိခဲ့ျပီး အခုအခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္လာခဲ့ရတာ အသက္ ၂၇ႏွစ္ရွိပါျပီ။ မူလူဘူတရြာရဲ႕အျပင္ဘက္ မိဘေတြအေမြေပးခဲ့တဲ့အိမ္ၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေနထိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြေသဆံုးခဲ့ျပီး ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ ေတာင္ၾကားရြာ ေလးထဲမွာ သရဲ မွင္စာေတြထၾကြ ေသာင္းၾကမ္းလာတာေၾကာင့္ အေျခခ်ေနထိုင္သူအသစ္ေတြ မလာေရာက္ၾက ပါဘူး။ လူသားေတြ ေနထိုင္ျပဳျပင္ျခင္းမရွိ ေတာ့တာေၾကာင့္ ရြာၾကီးဟာ သုႆာန္တစ္စျပင္လိုကိုျဖစ္ေနေတာ့ တာပါပဲ။ သရဲ မွင္စာေတြ ေန႕စဥ္ ကြယ္ေပ်ာက္ ကၽြတ္လြတ္တယ္ဆိုဦး ေလ်ာ့သြားမွန္းမသိေအာင္ကိုမ်ားေနပါ ေသးတယ္။ ဘာေၾကာင့္ နဂါးၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ရန္လာ မရွာေတာ့တာလည္း မသိဘူးဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ္ရြာအျပင္ မွာေနေနတာ ရွိေနတာသူသိေလာက္တယ္ေလ။ ေတာင္ၾကားလမ္း ေလးရဲ႕အလြန္အျပင္ေလာကမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိေတာ့ဘူး အဆက္ျပတ္ေနတာၾကာလွပါျပီ။ လူသားေတြ ဘယ္ကေနလာၾက တယ္ျပီးေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာေနထိုင္ၾကတယ္ဆိုတာ သိလည္းမသိဘူး သူတုိ႔ေနထိုင္ရာ ေဒသေတြဆီကိုလည္း မသြားခဲ့စဖူးဘူး။ ေမြးစအရြယ္ကတည္းက အရြယ္ေရာက္သည္အထိ ဒီေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ ေနထိုင္ အသက္ရွင္ခဲ့တာပါ။ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကေတာ့ အရပ္ေဒသကိုစြန္႕ခြာျပီး ခပ္ေ၀းေ၀းကို ကၽြန္ေတာ္ထြက္ သြားေစခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က ကၽြန္ေတာ့္ကိုေၾကာက္ၾကတယ္ သူတို႕ထက္ကၽြန္ေတာ္က အမ်ားၾကီး သန္မာတာ ကိုးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ၾကိမ္ သူတို႕တိုက္ခိုက္တာ အားေပ်ာ့ေနတဲ့ သူတို႕ဦးေရ ၅၀ေလာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ သတ္ပစ္ လိုက္ေတာ့ အေ၀းကိုေျပးေရာ။

ေတာင္ၾကားရြာကေလးမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္ရကတည္းက အစားအစာအတြက္ တိရစၧာန္ေလးေတြကို အမဲလိုက္ ျခင္းျဖင့္ ရွင္သန္ခဲ့ရသလို တစ္ခုတည္းေသာ တစ္ရက္ေသာကာလမွာ ျပည့္စံုလာမယ့္ အိပ္မက္ကို အခ်ိန္ရတိုင္းျဖည့္ဆည္း ၾကည့္မိတယ္။ 

မၾကာခဏဆိုသလိုပဲ ရြာေဟာင္းေနရာေလးကို အလည္အပတ္သေဘာလွည့္လည္မိတိုင္း အၾကီးအက်ယ္ ဂယက္ရိုက္ခတ္ ခဲ့ေသာ ေန႕..အဲ့ဒီေန႕ေလးမွာ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ျပန္ျပန္အမွတ္ရမိေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မေမ့ႏိုင္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ ေမ့လည္းမေမ့ခ်င္ခဲ့ဘူး။ အခုအခ်ိန္အထိ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ရတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုနဲ႕အတူ ေနထိုင္ရာရြာကေလးကို ပ်က္စီးေစခဲ့တဲ့ Garfereas ကို သတ္ျဖတ္ဖို႕ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕ပဲဗ်။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြကလည္း ရြာေဟာင္းေလးနဲ႕ ခပ္ခြာခြာ သိပ္မေနၾကပါဘူး။ ရြာေဟာင္းေလးက မႏွစ္ျမိဳ႕စရာေကာင္းျပီး ပ်က္စီးေနတာဆိုေတာ့ နဂါးၾကီးက ဂရုစိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး လံုျခံဳစိတ္ခ်တဲ့ေနရာလုိ႕ သူတို႕ထင္ပံုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ဒီေနရာဟာ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရ တယ္ဆိုဦး ေနထိုင္ခ်င္စိတ္လံုး၀မရွိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ကြဲျပားျခားနားေသာ ခံစားမႈေတြကို တစ္ျပိဳင္တည္းလိုလို ခံစားရေစတတ္လြန္းလို႕ပါ။ အမွတ္ရစရာေကာင္းေသာ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ၊ ဆိုးရြား ျပီး ေမ့ပစ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ အမ်က္ေဒါသ…..ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ နာက်င္ ၀မ္းနည္းရမႈေတြ အို….ေျပာရရင္အမ်ား ၾကီးပါပဲ။

ရြာၾကီးက တကယ္တန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အတိတ္ကာလတစ္ခုနဲ႕အျမဲဆက္စပ္ေပးသလိုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ေျခာက္ျခား တဲ့စိတ္ကိုလည္း ခံစားရေစျပန္ပါတယ္။ ရွိေသးတယ္….ရင္ဘတ္ထဲက တဆစ္ဆစ္ျဖစ္ေအာင္ခံစား ရေစတဲ့ အရာ၀တၳဳ ပစၥည္းတစ္ခု။ ထြားၾကိဳင္းလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႕စာရင္ ေသးငယ္သြားတယ္လို႕ထင္ ရေပမယ့္ လက္ဖ်ံနားမွ ကပ္ျပီးကိုင္ကာ ဘယ္ညာေျပာင္းကစားရင္း ရန္သူေတြကိုတိုက္ခိုက္လုိ႕ရေသးတဲ့ အေဖ ေပးခဲ့ေသာ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္ေခ်ာင္း။ ဒီဓားေျမွာင္က နဂါးၾကီးနဲ႕ပက္ပင္းေတြ႕စဥ္က အသံုးမျပဳလိုက္ရေပ မယ့္ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ၀ိဥာဥ္ေတြ မွင္စာေတြကို ထြက္ေျပးႏိုင္ေစခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အသက္ မေသခင္ထိေတာ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ဦးမွာပါေလ။ 

ဒါပါပဲ ဒီေန႕အထိ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုအသက္ရွင္ေနထိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစု ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အသတ္ခံခဲ့ရေသာေနရာျဖစ္တဲ့ ေတာင္ၾကားရြာေလးမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ခဲ့ျခင္း။ လူအမ်ားစု အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကြင္းျပင္ေနရာကို ေကာင္းေကာင္းျမင္ႏိုင္တဲ့ ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုရွိ အိမ္ တစ္အိမ္ရဲ႕ ေရွ႕သစ္ျမစ္ဆံုေပၚ ကၽြန္ေတာ္အျမဲ ထိုင္ျပီး ေငးေနေလ့ရွိတယ္။ အခုေတာ့ ေနလံုးၾကီးလဲ အေနာက္ေဂၚယာကၽြန္းဆီ ယြန္းျပီဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္တန္ျပီျဖစ္ ေၾကာင္း အခ်က္ျပ ေမွာင္ရီျဖိဳးျဖ ျမင္ကြင္းေတြက သတိေပးလာျပီ။ ထိုင္ေနရာကေန မတ္တပ္အထ ေနာက္ျပန္လွည့္ လိုက္ခ်ိန္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ တကယ္ တကယ့္ကို ေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားရျပန္ပါတယ္။ ၀ိဥာဥ္ မွင္စာေတြထဲက တိုက္ရဲခိုက္ရဲတဲ့ သူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို၀န္းရံျပီးရပ္ေနၾကတာကိုေတြ႕လိုက္ရလို႕ပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ ၀င္လာ ေလ့မရွိတဲ့ ရြာတြင္းဧရိယာတစ္၀ိုက္ကို သူတို႕ဘယ္လိုမ်ား ခ်ဥ္းကပ္လာၾကပါလိမ့္။ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ျငိမ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွိရာဆီ သူတို႕ကိုင္ဆြဲထားတဲ့လက္နက္ေတြန႕ဲ တိုက္ခိုက္ဖို႕ေျပးခ်လာၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခါးမွာ အသင့္ခ်ိတ္ ထားတဲ့ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုဆြဲထုတ္ကာကြယ္ရင္း ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ပစ္တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႕ကစတင္အလစ္ တိုက္ခိုက္ရင္ အႏိုင္ရမယ္လို႕ သူတို႕ေမွ်ာ္လင့္ထားေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ အသာစီးရလာပါတယ္။ ညာဘက္ျခမ္း ကေန အဆက္မျပတ္တိုက္ခိုက္လာၾကေပမယ့္ အေဖေပးထား တဲ့ လက္ေဆာင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အကာအကြယ္ေပးဆဲ။ တိုက္ပြဲက မၾကာခင္မွာပဲ အေျဖေပၚလာကာ မွင္စာထဲက တစ္ေကာင္က ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားပါေရာ။  လဲက်ေနတဲ့ ၀ိဥာဥ္ ေကာင္ရဲ႕ လွံတံကိုေကာက္ဆြဲျပီး ထြက္ေျပးဖို႕ၾကိဳးစားတဲ့ တစ္ေကာင္ကိုပစ္ထည့္လိုက္တာ ေက်ာေကာ့ျပီး ပစ္လဲက်သြား ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္၀န္းက်င္က ႏွင္းခဲျပင္ေတြေပၚ၀ယ္ လဲက်ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရန္သူေတြရဲ႕ ေသြးအမဲေရာင္ေတြေၾကာင့္ မဲနက္ေန ပါတယ္။ ဟိုသည္ၾကည့္ေနရင္းမွာ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီဆိုတာ သတိျပန္ကပ္မိတာေၾကာင့္ အိမ္ျပန္ဖို႕ ေနရာကေရြ႕ ရေရာ။ ဒီ မွင္စာေတြ သူတို႕ေနထိုင္ရာ၀န္းက်င္ကေန ကၽြန္ေတာ့္အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲ သူတို႕ျဖတ္လာၾက ၀င္လာၾကျပီ မၾကာခင္ ကၽြန္ေတာ္ ေနရာ အိမ္နဲ႕ ရြာပတ္၀န္းက်င္ကို သူတို႕ေျပးလႊားၾကေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကိုလည္းေရာက္ေရာ အိပ္ယာ ထဲတန္း၀င္ကာ အိပ္ေပ်ာ္ဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္ပါတယ္။

အဲ့ဒီည ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဟာလာဟင္းလင္း ကြင္းျပင္ၾကီးထဲမွာျမင္ရတယ္။ ေျမျပင္ၾကီးက ႏွင္းေတြဖုံးလႊမ္းေန တာေၾကာင့္ အျဖဴေရာင္ျဖစ္ေနျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကေတာ့ အျပာေရာင္သန္းလုိ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေနာက္နားစီမွာေတာ့ လူတစ္စုရပ္ေနၾကတယ္။ ခန္႕မွန္းေျခ လူဦးေရ တစ္ရာနီးပါးေလာက္ရွိမယ္။ သူတို႕ရွိရာဘက္ကို ကၽြန္ေတာ္လွည့္လိုက္ျပီး ဒီေနရာက ဘယ္ေနရာလဲေမးဖို႕ေျခလွမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္ၾကီးဟာ ရုတ္တရက္ အနီေရာင္ေျပာင္းသြားရင္း ေနလံုးၾကီးကလည္း ေမွာင္က်သြားခဲ့ပါတယ္။ လူေတြၾကည့္ရတာ အသည္းအသန္ေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကကာ ဘာျဖစ္ေနတာ လည္း ဘာေၾကာင့္လဲ က်ီးက်န္းေတာင္းေမွာက္ရွာေနၾကေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ ျမင္လို႕မရတဲ့ အားအင္တစ္ခုဟာ သူတို႕ကို ေလနီၾကမ္းနဲ႕ ဆြဲေမႊ႕သည့္အလား လြင့္စင္ကုန္ျပီး နာက်င္မႈေၾကာင့္ ေအာ္ဟစ္သံေတြၾကားလိုက္ရကာ သူတို႕အသတ္ခံ လိုက္ ရပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ လူေတြအားလံုးေျမျပင္ေပၚ လဲက်ေနကာ သူတို႕ကိုယ္ေပၚကထြက္ေသာေသြးေတြဟာလဲ ေဆြးေဆြးနီေနသည့္အျပင္ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္၀င္သက္ကိုရွဴရႈိက္ေနၾကရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေရြးသားမွ မေရႊ႕မလႈပ္ရွားမိ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို မျမင္ဘူးခဲ့ ဒါမွမဟုတ္ ျမင္ခဲ့ဖူးသလား မသိေတာ့။ အာ....ရုတ္တရက္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၇ႏွစ္က ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ရတာကို သတိရပါတယ္။

‘မင္း……သူတို႕ကိုသြားျပီး မကူညီေတာ့ဘူးလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ပါးဆီက အသံတစ္သံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ မျမင္မိ။ ‘မင္း သူတို႕ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသမွာကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနဦး မွာလားကြ’ ခဏေနကအသံကို ကၽြန္ေတာ့္အထက္ဖက္ဆီကၾကားရျပန္တယ္။ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္သူစကားေျပာေနသလဲဆိုတာ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas သူပဲ…သူ။ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုၾကည့္ျပီး သူရယ္ေမာ ေနျပီ။

‘ကဲ….ငါ့ကိုသတ္မယ့္လူဆိုလို႕ မင္းတစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တာေပါ့ ဟုတ္လား’ သူက ရယ္ဟဟနဲ႕ေျပာတယ္။ ‘မင္း ငါ့ကို စျပီးတိုက္ခိုက္တာနဲ႕ ေသသြားႏိုင္တယ္ေနာ္’ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္မတ္မတ္ထရပ္ပစ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခိုက္အတန္႕ေလးမွာပဲ Garfereas က ရွည္လ်ားခၽြန္ထက္လွေသာ အမွီးၾကီးကို လႊဲထည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္၀ရွိရာကို ဦးတည္တိုက္ခိုက္ပါရဲ႕။ 

‘အား……’  ေခၽြးေစးေတြျပန္ျပီး ညသန္းေခါင္ခ်ိန္မွာ ႏိုးထလာရပါတယ္။ အိပ္မက္ အိပ္မက္တစ္ခုမွ်သာျဖစ္မွာ။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕ တကယ္ၾကီး ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို ေမာပန္းခံစားေနရသလို နဂါးအျမီးနဲ႕ ထိခိုက္မိတဲ့ေနရာကလည္း တကယ္ကို နာက်င္မိပါတယ္။  ဒါဟာ သာမန္ အိပ္မက္ဆိုးတစ္ခုမဟုတ္ဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ရမယ္။ အိပ္ရာေပၚက ထရပ္လိုက္ကာ ျပဴတင္းေပါက္ ဆီသြား အျပင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မၾကာခင္ မိုးေသာက္ေတာ့မယ့္ ေရာင္နီသန္း ေနျပီဆိုတာျမင္ရပါတယ္။ ဓားေျမွာင္တိုကို ခါးမွာခ်ိတ္၊ ဓားရွည္ေကာင္းေကာင္းကို ေက်ာမွာလြယ္၊ ေလးနဲ႕ျမွားဘူးကိုလည္း ပခံုးတစ္ဖက္မွာခ်ိတ္၊ လွံတံ တစ္ေခ်ာင္းကိုဆြဲကိုင္ကာ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းအလြန္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ တယ္။ Garfereas ေနထိုင္ရာ ေတာင္ကုန္းေပါ့။ ဆံုးျဖတ္ျပီးရင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႕အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္မွာမရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စလွမ္းျပီ။ မွင္စာေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မတိုက္ခိုက္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ သံုးရက္ခရီးေလာက္ႏွင္ရမယ္။ ေတာေတာင္ တစ္၀ိုက္ သားေကာင္ေတြရွိေန တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ စားနပ္ရိကၡာေတြ မယူသြားေတာ့ဘူး။

အဦးဆံုးေနရက္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္ပဲျဖတ္သန္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ သရဲတေစၧမွင္စာ တစ္ေကာင္တေလမွ မေတြ႕ ခဲ့ရပါဘူး။ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို ခပ္ေျဖးေျဖးတက္လွန္းလို႕ ခ်ိဳးအေကြ႕မွာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခုေတြ႕ေတာ့ ခဏရပ္ျပီး ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လွပတဲ့ ရွဴခင္းကိုေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ ဂူထဲမွာ အႏၱရာယ္ရွိမရွိ စစ္ေဆးျပီးေနာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့လိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ ႏိုးထလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဂူထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္မဟုတ္ဘူးဆို တာ သတိျပဳမိပါရဲ႕။ ဂူအ၀င္၀နားမွာ စစ္သည္ပံုစံ သရဲသံုးေကာင္ဟာ မတ္တပ္ မတ္တပ္နဲ႕ ေဖြးကနဲေဖြးကနဲ ႏွင္းမုန္တိုင္း က်ေနေသာ ဂူအျပင္ဘက္ကိုစူးစမ္းၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသာအယာေလးထရပ္လိုက္ကာ ဓားရွည္ကို အသာ အယာ အသင့္အေနအထားကိုင္တြယ္ျပီး သူတို႕ဆီကိုခ်ဥ္းကပ္သြားလိုက္ေရာ။ ပထမဆံုး သရဲတစ္ေကာင္ကို ခုတ္ပိုင္းဖို႕ ျပင္လိုက္တဲ့ခဏ အျခားေသာ သရဲတစ္ေကာင္က သတိျပဳမိသြားျပီး အျခားသူေတြကို သတိေပးေအာ္ဟစ္တယ္ဗ်။ ခုတ္မိစဲစဲ သရဲက ေဘးကိုခုန္ထြက္လိုက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၀ိုင္း၀န္းတိုက္ခိုက္ပါေတာ့တယ္။ တိုက္ပဲြက တိုေတာင္းေပမယ့္ ၾကမ္းတမ္းလွပါရဲ႕။ သရဲႏွစ္ေကာင္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္ေအာက္မွာ လဲျပိဳက်ကုန္တာ ျမန္ပါတယ္။ ကၽြမ္းက်င္မႈ ဓားေရး အစြမ္းတို႕ေၾကာင့္ ကိုယ့္ဖာသာ ဒဏ္ရာမရေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေကာင္ကေတာ့ ဂူအျပင္ကို ကမူးရူးထိုးထြက္ေျပးသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒဏ္ရာရလို႕မျဖစ္ပါဘူး Garfereas နဲ႕မေတြ႕ မတိုက္ခိုက္ေသးခင္ ကၽြန္ေတာ္ ဒဏ္ရာ ေၾကာင့္ အားနည္းသြားလို႕မျဖစ္ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္သယ္ေဆာင္လာေသာပစၥည္းေတြ လက္နက္ေတြအကုန္ ေကာက္သိမ္းလိုက္ကာ အျပင္ကိုထြက္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ့ တစ္ခ်ိန္လံုး ႏွင္းမုန္တိုင္းက မၾကဲေသးဘဲ က်နဆဲပါ။ တစ္နာရီေလာက္အၾကာမွာေတာ့ တေျဖးေျဖးပါးသြားျပီး ေနလံုးၾကီးဟာ ေတာင္ၾကားေတြထဲ ျပန္လည္ေတာက္ပလာပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သြားရာ လမ္းတေလွ်ာက္ ေတာင္ကုန္းေတြကို တက္ လမ္းေၾကာရွည္ေတြကို သြက္လိုက္ ေႏွးလိုက္ေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္နဲ႕ လာလိုက္တာ ရည္မွန္းထားတဲ့ ေတာင္ေပၚမေရာက္ခင္ ၾကားတစ္ေကြ႕အမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစီအစဥ္ေတြကို တစ္နည္း တစ္ဖံုေျပာင္းလဲသြားေစမယ့္ တစ္စံုတစ္ခုကိုေတြ႕ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ Garfereas ရွိရာေတာင္ကုန္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္အခုရပ္ေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းႏွစ္ခုၾကားမွာ ေတာ္ေတာ့္ကိုၾကီးမားတဲ့ ၀ိဥာဥ္ေတြရဲ႕ စခန္းၾကီးတစ္ခုက အခိုင္အခန္႕ကိုရွိေနတာေလ။ ၀ိဥာဥ္ သရဲေတြ ဦးေရဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား တိုက္ခိုက္တ့ဲေနရာမွာ ပါ၀ါသိပ္မရွိတတ္ၾကတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သူတို႕ကိုသြား တိုက္ဖို႕ သူတို႕ရွိေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေပၚကိုတက္သြားရမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အျခားဘက္ကေန ေကြ႕၀ိုက္ျပီးမွ သြားလိုရာ ခရီးကို ျဖတ္သန္းသြားရမလား ဆံုးျဖတ္ရခက္ပါရဲ႕။ 

ကၽြန္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္စရာသိပ္မရွိတဲ့အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်ကာ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ မွင္စာေတြသရဲေတြ စခန္းခ်ေနတဲ့ေတာင္ကုန္းရွိရာကို ဦးတည္ေလွ်ာက္သြား လိုက္ပါေရာ။ လမ္းခရီးတစ္၀က္ေလာက္အေရာက္ သူတို႕စခန္းကိုေစာင့္ၾကပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္က သတိထားမိသြားပံု ေပၚတယ္။ ၇ေယာက္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို ေျပးလာၾကျပီး လက္နက္ေတြဆြဲထုတ္ကာ တိုက္ခိုက္ပါေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ မေရာက္ ခင္မွာပဲ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားခ်က္နဲ႕အတူလဲက်သြားပါတယ္။ ေနာက္က်န္တဲ့သူေတြဟာလည္း ေလေပြေမႊ႕သလို တိုက္ခိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဓားခ်က္မ်ားေအာက္မွာ လဲက်ကုန္ပါတယ္။ အျခားေသာ စခန္းက ၀ိဥာဥ္ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕တိုက္ခိုက္မႈကို သတိထားမိပံုမေပၚဘူးဗ်။ ရုတ္တရက္ ဟိုသည္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုက္ခိုက္ခဲ့တဲ့ ၇ေယာက္လံုး ေျမျပင္ေပၚမွာလဲေနတာမဟုတ္ဘူး ၆ေယာက္ပဲေျမျပင္ေပၚမွာရွိေနတာကိုေတြ႕ရတယ္။ စခန္းရွိရာကိုၾကည့္ လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာ ၀ိဥာဥ္က စခန္းရွိရာကို ဦးတည္ေျပးလႊားေနတာကိုျမင္ရပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္မွ်ားနဲ႕လွမ္းပစ္လို႕ ရမယ့္အကြာအေ၀းထက္ေ၀းသြာျပီဆိုေတာ့ ေက်ာမွာလြယ္ထားတဲ့ ဓားရွည္ကိုဆြဲထုတ္ျပီးအသင့္အေနအထားနဲ႕ခပ္ေျဖးေျဖး ေလွ်ာက္သြားလုိက္ပါတယ္။
ခဏျခင္းမွာပဲ ရာခ်ီေလာက္မယ့္ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာဘက္ကို လႈိင္းလံုးၾကီးသဖြယ္လွိမ့္ခ်လာတာ ကိုေတြ႕ ရတာေၾကာင့္ သူတို႕နဲ႕ေ၀းရာကို ျမန္ႏိုင္သမွ်ေျခကုန္သုတ္ေျပးရပါေတာ့တယ္။ ၀ိဥာဥ္ေကာင္ေတြ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ကိုေျပး လိုက္လာၾကေပမဲ့ ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူတို႕စခန္းရွိရာကိုျပန္လွည့္သြားၾကပါေရာ။ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမွာေပါ့ ႏို႕မို႕ဆိုရင္ ေသေျပးရွင္ေျပးအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေျပးေနရဦးမွာ။
 
အမွတ္မထင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးက ခဏဆိုေပမယ့္ ေျပးလိုက္ရတာ ေမာေၾကာပါပဲ။ အခု ေတာင္ၾကားေဒသၾကီးရဲ႕ အေရွ႕ ဘက္ ျခမ္းကိုေရာက္လာျပီ။ တျဖည္းျဖည္း အေမွာင္ထုဖံုးလႊမ္းလာျပီးေနာက္ ရာသီဥတုက ေအးေအးလာလိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္အေရာင္မွာေတာ့ ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြ တဖြဲဖြဲေကာင္းကင္ေပၚကေန ခုန္ဆင္းေနၾကေရာ။ သမင္တစ္ေကာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ပစ္သတ္လိုက္တယ္ အစားအစာအတြက္ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ ရည္မွန္းမိရာ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းေရွ႕ဆက္သြားလိုက္တာ နာရီအေတာ္ၾကာၾကာသြားျပီးေနာက္မွာေတာ့ အပင္ၾကီးၾကီးမားမားမရွိသည့္ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးရဲ႕ တစ္ဖက္မွာေတာ့ Garfereas ရဲ႕ေတာင္ကုန္းၾကီး ကိုျမင္ခဲ့ရတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ကြင္းၾကီးကို ျဖတ္သန္းျပီးေလွ်ာက္ဖို႕ ဘာမွအခ်ိန္ဆြဲေနစရာမလိုဘူး စတင္ျဖတ္သန္းျပီး၀င္ လိုက္တယ္။ အဆံုးထိေရာက္ဖို႕ ႏွစ္ခ်ီမလားထင္ရတဲ့ က်ယ္ေျပာမႈနဲ႕အတူ ေတာင္ကုန္းၾကီးကလည္း အေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ လို႕ထင္ရပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ နာရီနည္းနည္းေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ျပီးေနာက္မွာေတာ့ ေတာင္ကုန္းၾကီးရဲ႕ အစပ္ကိုေျခခ်မိ ပါျပီ။ 

ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာဆီက ေနလံုးၾကီးကလည္း တျဖည္းျဖည္း ေကာင္းကင္ကေန ေလ်ာက်သြားတာ မိုးကုတ္ စက္၀ိုင္းထဲ ပုန္း၀င္ေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္ေသးေသးဂူတစ္ခုကို ရွာေဖြလိုက္ျပီး ညအိပ္စက္ဖို႕ ေရြးခ်ယ္ လိုက္ပါတယ္။
ရက္မ်ားစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရေသာ ေန႕ရက္ေတြရဲ႕ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ႏိုးထလာခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ေစာင့္စားခဲ့ရေသာေနရာ Garfereas ကို ျပန္လည္တုန္႕ျပန္ ကလဲ့စားေခ်ဖို႕အတြက္ ျဖစ္ပ်က္လာေတာ့မယ့္ ေဒသအမွန္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္စက္ခဲ့ေသာ ဂူေလးရဲ႕အျပင္ကို လွမ္းထြက္လိုက္တယ္။ ရာသီဥတုက ၾကည္လင္သာယာ ေနတာမ်ား တကယ့္ စိမ္းလန္းေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ ျပည့္စံုလြန္းေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ကုန္း ထိပ္ဖက္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီေနရာမွာ တစ္ခုခုရွိေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနသလိုပဲ။ ဒီမေကာင္းဆိုးရြား ေကာင္ၾကီးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုဖို႕ ဆုေတာင္းခဲ့ရတာ အခုေတာ့ နီးကပ္လာျပီ။ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ေသာ ခရီးတစ္၀က္၊ ေတာင္လွမ္းခဲ့ေသာ ေတာင္ တက္လမ္း တစ္၀က္ကို ဆက္တက္ဖို႕ ကၽြန္ေတာ္စတင္လိုက္တယ္။

လမ္းတစ္ဆစ္ခ်ိဳးအေရာက္ အေတာ္ဆိုးရြားေသာအျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳဆံုခဲ့ရပါတယ္။ လမ္းသြယ္ေလးတစ္ခုက ေနခ်ိဳးအေကြ႕ ေျခေခ်ာ္ျပီး ေလ်ာက်သြားေရာ။ ေက်ာက္သားေတြက ေျခကုတ္မိစရာမရွိေခ်ာေနတာေၾကာင့္ အစြန္အဖ်ားက လက္ကုတ္စရာ တစ္ခုကိုအားျပဳျပီး ေရွ႕ဆက္ေလ်ာမက်သြားေအာင္ ၾကိဳးစားလိုက္ရာက ပခုံးတစ္ဖက္က ေလးနဲ႕ျမွားဘူး ကေတာ့ ေအာက္ကိုက်သြားပါတယ္။ ဆင္းျပီးေကာက္ဖို႕ကလည္း တင္ေနတဲ့ေနရာကေန ေျမျပင္ကိုျပန္ဆင္းဖို႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္လွမ္းတာေၾကာင့္ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရပါျပီ။ Garfereas ကို ဓားရွည္တစ္လက္၊ ဓားေျမွာင္ရွည္ တစ္လက္၊ လွံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တိုက္ခိုက္ဖို႕ဆံုးျဖတ္ပစ္တယ္ဗ်။ အေပၚဘက္နားေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၾကီးမားလွတဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္ ၾကီး ႏွစ္ခုၾကားမွာ လမ္းၾကားေလးတစ္ခု က ေက်ာက္ဂူတစ္ခုရွိရာကို သြားဖို႕ျပဆိုေနတယ္။ ေျမျပင္ေပၚ ေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပီးတက္လွမ္းကာ Garfereas ကိုသတ္ဖို႕ ခပ္သြက္သြက္ၾကိဳးစားလိုက္ပါရဲ႕။ ေတာင္ကုန္းထိပ္ကိုေရာက္ ဖို႕သိပ္မသြား လိုက္ရပါဘူး ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ေသာ ေက်ာက္ဂူတစ္ခု….ဟိုဟိုသည္သည္မွာ အရိုးက်ေနေသာ တိရစၧာန္ေတြ နဲ႕ အရာရာ ကိုအေပၚစီးကေနျမင္ႏိုင္ေသာေနရာၾကီးကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးခုန္သံေတြဟာ ပံုမွန္ထက္ ႏွစ္ဆပိုခုန္စျပဳလာပါျပီ။ တစ္ေနရာရာမွာ Garfereas ၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို လွဲေလ်ာင္းေစာင့္ဆိုင္းေနသလားပဲ။ ခပ္ရြယ္ရြယ္ ေက်ာက္တံုးေလာက္ကေတာ့ အသာျပတ္သြားႏိုင္ေအာင္ ခုတ္လို႕ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ဓားရွည္ကို အသာထုတ္ထားလိုက္တယ္ ရုတ္တရက္ တေနရာရာက သူထြက္ေပၚလာရင္ အသင့္တိုက္ ခိုက္ႏိုင္ေအာင္လို႕ေပါ့။ ဂူ၀ၾကီးနဲ႕ တေျဖးေျဖးနီးလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခသံမ်ားေၾကာင့္လား တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ ေၾကာင့္ သတိျပဳမိလြယ္သြားတာလားမသိ ၀ပ္ေနရာကေန မတ္တပ္ထရပ္လာကာ အျပင္ကို ျပဴထြက္လာရင္း က်ယ္ေျပာလွ တဲ့ သူ႕အေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႕ကားပစ္လိုက္တယ္။ ဟန္နဲ႕ မာန္ေၾကာင့္ သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္သြားမလားထင္ေနပံုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျမင္ေတြ႕သြားတဲ့ခဏ စူးစမ္းခ်င္စိတ္ျပင္းျပစြာ အေမးစကားသံေတြ သူ႕ဆီကထြက္လာပါရဲ႕။

‘လူသား တစ္ေယာက္? လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ငါမျမင္ရတာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီပဲ။ မင္းက ဘယ္သူလဲ? ဘယ္လိုလုပ္ ငါ့ေတာင္ကုန္းေပၚတက္လာခဲ့တာလဲကြ? ငါ့ကိုလာသတ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္?’ သူနည္းနည္းေလးမွ ထိတ္လန္႕သြားပံု မေပၚဘူး။ သူ႕ေျပာစကားအရ လူသားမစားဘဲ တျခားအေကာင္ပေလာင္ေတြကိုပဲသူစားေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ေပ်ာ္စရာေပပဲ။

‘က်ဳပ္က က်ဳပ္ရြာအတြက္ ခင္ဗ်ားၾကီးကို လက္တုန္႕ျပန္မလို႕လာတာ။ ခင္ဗ်ားၾကီး က်ဳပ္တို႕တစ္ရြာလံုးကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေန႕ကို အခုထိ မေမ့ေသးဘူး’ သူေမးသမွ်ကို ကၽြန္ေတာ္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ပဲျပန္ေျဖလိုက္တယ္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈမရွိေၾကာင္းျပဆိုရာလည္း ေရာက္တာေပါ့။ ‘မင္းရဲ႕ ရြာ?’ သူ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ကိုရယ္ေမာေတာ့တာပါပဲ။

 ‘မင္းေျပာတာ ဒီေတာင္ၾကားေဒသ ေျမာက္ဘက္စြန္းက ရြာတစ္ရြာကိုဆိုလိုတာလား?’

‘ဟုတ္တယ္၊ က်ဳပ္ေျပာတာ အဲ့ဒီရြာပဲ’ သူ႕မ်က္ႏွာကိုတည့္တည့္ၾကည့္ျပီး ျပန္ေျဖပစ္လိုက္တယ္။ ထက္ျမက္လွေသာ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ကိုလည္း မသိမသာ အသင့္ကိုင္ထားလိုက္တယ္ မီတာ ၂၀ေလာက္သာ ေ၀းတဲ့ မားမားျဖစ္ေန ေသာ နဂါးၾကီးကို တိုက္ခိုက္ဖို႕။ သူ ဘာစကားမွမေျပာဘဲ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ေနျပီးေနာက္ ‘ဒါဆိုရင္ေတာ့ မင္း ေသသင့္ တာေပါ့’ လို႕ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကိုခြင္းကာ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို အျမန္ဆံုးပ်ံသန္းလာပါေတာ့တယ္။ အေပၚကိုထိုးတက္သြားျပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္အထက္ကေန ဆင္းခ်လာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို သူ လူေတြကို ဘယ္လိုသတ္သလဲ သတိရသြား တယ္။ လ်င္ျမန္တဲ့ အေတာင္ပံနဲ႕ ခၽြန္ျမလွေသာ သူ႕အျမီးရွည္ၾကီးကိုသံုးကာ  တုိက္ခိုက္ တာေလ။ သူ ကၽြန္ေတာ့္တည့္ တည့္ကိုထိုးဆင္းလာတာေၾကာင့္ ေဘးကို ေရာက္ႏိုင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ ခုန္ထြက္ လိုက္တာ သူ႕ေလာက္အျမန္မခုန္ႏိုင္ ေတာ့ သူ႕အျမီးရဲ႕ရိုက္ခတ္မႈကို ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးနဲ႕ လက္ေမာင္းေတြ အျပင္းအထန္ ထိခတ္ခံလိုက္ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မဟန္ႏိုင္စြာ ဒူးေထာက္လဲက်သြားရပါေရာ။ ျပီးဆံုးသြားျပီလား? သူ႕ကိုသတ္ဖုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ မစြမ္းဘူး လား? လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ဘူး…..ကၽြန္ေတာ္လက္မခံႏိုင္ဘူး။ နာက်င္ေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ထရပ္လိုက္ တယ္။ 
ကၽြန္ေတာ့္ ေဆာင္ ဓားရွည္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တာ့ မီတာအေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ ကမူစြန္းေလးတစ္ခုနား ေထာင္ရက္ သားေလးေရာက္ ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္နက္ေတြနဲ႕ သူ႕ကိုတိုက္ခိုက္လို႕ မရဘူး….အနီးကပ္ပ်ံသန္းတာမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ သူ႕အျမီးအားကိုး နဲ႕သာ ကၽြန္ေတာ့္ကို တိုက္ခိုက္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကာၾကာရပ္မေနႏိုင္ေလာက္ဘူး တစ္ခုခုလုပ္ဖို႕လိုေနျပီ။ Garfereas ကေတာ့ တဆံုးပ်ံသန္းသြားျပီး ေနာက္တစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္ကိုတိုက္ခိုက္ဖို႕ လွည့္လာေနျပီဗ်။ ေနာက္ေတာ့ မီတာ အနည္းငယ္ က ပြင့္ေနေသာ လႈိဏ္ေခါင္းငယ္ေလးတစ္ခုကို ေတြ႕ျမင္မိတယ္။ Garfereas အတြက္ ေသးငယ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေကာင္းေကာင္း ၀င္ဆံ့ႏိုင္တဲ့ေနရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျခလွမ္းအနည္းငယ္ကိုအစပ်ိဳးလိုက္တယ္။ သံုးမီတာေလာက္ေတာ့ တည့္ တည့္ေလွ်ာက္ရဦးမယ္။ နာက်င္လွတဲ့ ေသြးေတြအရမ္းထြက္ေနေသာ လက္အစံုေၾကာင့္ ခဏေတာ့ တုန္႕ဆိုင္းမိသြားတယ္။ 

‘ဟား…..ဟား….မင္းပုန္းဖို႕ေနရာ တစ္ေနရာမွမရွိဘူးကြ။ ဒီေတာင္ကုန္းတစ္ခုလံုးေနရာလပ္မက်န္ ငါသိတယ္’
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕စကားသံေၾကာင့္ နည္းနည္းတုန္႕ဆိုင္းမိေပမယ့္ ခုန္၀င္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကံေကာင္းတယ္ဆိုရမယ္ လႈိဏ္ေခါင္းေအာက္ေျခက ႏွင္းေတြနဲ႕ဖံုးလႊမ္းထားတာေၾကာင့္ ထိခိုက္မႈမရွိလိုက္ေပမယ့္ နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေမာင္းေတြ အတြက္ေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ပါ။

နာက်င္မႈဒဏ္က ဘယ္လိုမွ သည္းမခံႏိုင္စရာပါပဲ။ အိေထြးေနေသာ ႏွင္းေတြေပၚ၀ယ္ မေရႊ႕မေျပာင္းႏိုင္ဘဲ လွဲေလ်ာင္း ေနမိပါတယ္။ ‘မင္း အဲ့ဒီအထဲမွာ ေသြးထြက္လြန္ျပီးေသရင္ေသ မေသလို႕အျပင္ထြက္လာတာနဲ႕ ငါကသတ္မွာပဲ’ Garfereas က လႈိဏ္ဂူ၀ကေန လွမ္းေအာ္ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေမွ်ာ္လင့္ေသာဆႏၵေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းေမွးမွိန္လာပါရဲ႕။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္သင့္သလဲ? အေပၚကိုျပန္တြယ္တက္ဖို႕ဆိုတာကလည္း နာက်င္ေနတဲ့ လက္ေတြေၾကာင့္ ျပန္မတ္တပ္ ရပ္မိျပန္ေတာ့ လုပ္စရာဗလာ။ ေလးျမွားေတြလည္း မရွိေတာ့….လက္နက္ၾကီးဆိုလည္း အေ၀းမွာလြင့္က်ေနခဲ့ျပီ။ 

ဟိုသည္ ေတြးေနမိစဥ္ခဏ ေလေအးတစ္ခ်က္ေ၀့ကနဲတိုက္ခတ္လိုက္တာကိုခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ေတာင္ၾကားေလေတြ တိုက္ခတ္ေန တာကို ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ေက်ာဘက္ဆီကေန သိမိရတာေပါ့။ ဟုတ္တာေပါ့ ဒီလႈိဏ္ဂူငယ္ေလးမွာ အျခားေသာ ၀င္ေပါက္ ထြက္ေပါက္ရွိေနႏိုင္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အေပါက္ေလးကေန တြားသြားလိုက္ျပီးေနာက္ လမ္းအဆံုးမွာေတာ့ လႈိဏ္ဂူ အက်ယ္ၾကီးကိုျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ခပ္ေျဖးေျဖးထရပ္လိုက္ကာ ျငိမ္သက္ရင္းခဏေတာ့ အနားယူမိရျပန္ေရာ။ မၾကာခင္မွာပဲ လႈိဏ္ေခါင္းအဆံုးကိုေရာက္လို႕ ထြက္ေပါက္ကိုေတြ႕တာေၾကာင့္ အျပင္ကို ခပ္ရြံ႕ရြံ႕ထြက္လိုက္တယ္။ ေတာင္ေၾကာရဲ႕ အလယ္ေလာက္ကိုေပါက္ထြက္ေနျပီး လမ္းဆံုကို မီတာအနည္းငယ္ေလာက္သာ ေ၀းကြာတယ္ဗ်။

‘ထြက္ေျပးဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာလား?’ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ဖက္ကေန Garfereas အသံကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ေနာက္လွည့္ ၾကည့္လိုက္စဥ္မွာေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီပ်ံသန္းလာျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္တိုက္ခိုက္ဖို႕သူဟန္ျပင္တယ္။ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ နံေဘးကို ေကာင္းေကာင္းခုန္ဆုတ္ႏုိင္လိုက္ေပမယ့္ ေျမျပင္ေပၚ ေျခအက်မွာေတာ့ ညာဘက္လက္ဆံုဆီက နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ ဒူးညြတ္က်သြားမလိုျဖစ္သြားေသးရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားတင္းကာ အေျပးေလး ေက်ာက္ေဆာင္ ေနာက္ကို ကြယ္လိုက္ပါတယ္။ ေက်ာက္ေဆာင္နား ဟိုသည္အေရႊ႕မွာ တစ္စံုတစ္ခုဟာ ေျမျပင္ေပၚကိုလဲက်သြားတယ္။ ေျမျပင္ေပၚမွာ အသာထိုင္ျပီး ျငိမ္ေနမိစဥ္မွာေတာ့ ၾကာရွည္မပုန္းႏိုင္ဘူးဆိုတာ သတိထားမိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ပခံုးဆီက ယိုဆင္းေနတဲ့ ေသြးေၾကာင္းရွည္က ႏွင္းခဲေဖြးေဖြးမွာ စြပ္ေၾကာင္းလိုျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္မွာရွိတယ္ဆိုတာ Garfereas ကို တိတိက်က်ေျပာျပေနသလိုျဖစ္ေနတယ္ေလ။ ေက်ာက္ေဆာင္မွာ ခဏထိုင္ျပီးမွီေနေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ နားမွာ တုတ္ေခ်ာင္းတစ္ခုလိုလိုက ႏွင္းေတြဖုံးျပီးထူးျခားေနတယ္။ လက္နဲ႕စမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သစ္ျမစ္တစ္ခု အဲ..သစ္ျမစ္ မဟုတ္ ဘယ္လိုအေခ်ာင္းအတံမ်ိဳးပါလိမ့္လို႕ စူးစမ္းၾကည့္တာ….ဒါ…ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္ဓားရွည္ပဲ။ ပထမအၾကိမ္ ခုန္ဆုတ္တုန္းက လြင့္သြားတာကို မွတ္မိလိုက္တယ္။ ကၽြန္တာ္ အခ်ိန္ၾကာၾကာမစဥ္းစားႏုိင္ပါဘူး Garfereas က သူ႕ပါးစပ္ၾကီးကိုျဖဲျပီး ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကိုပ်ံသန္းလာေနျပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာကို တည့္တည့္ၾကီးလာေနတာ။ 

Garfereas ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာ ေဆာင္ဓားရွည္ခပ္ပါးပါးကိုလက္နဲ႕ကပ္ျပီးကိုင္ထားတာကို မျမင္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ညႊတ္က်မသြားေအာင္ မတ္မတ္ရပ္ ေဆာင္ဓားကို အရင္းကေန ေသခ်ာကိုင္ျပီး တိုက္ကြက္အသင့္ျပင္ ထားပါတယ္။ Garfereas ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနဲ႕ အနီးဆံုးကပ္ကာ ေတာင္ပံကိုခတ္ရင္း အမွီးကိုရမ္း လိုက္ခ်ိန္၀ယ္ သူ႕မ်က္လံုးေတြကို ႏွင္းခဲေတြဆုပ္ျပီး ပစ္ထည့္လိုက္တာ သူ ေခါင္းငဲ့ေစာင္းခ်ိန္ ျပန္လွည့္ခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္ေကာင္း အခြင့္ေကာင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ခုန္ျပီး သူ႕လည္မ်ိဳကို ဓားနဲ႕ထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္။ နဂါးၾကီးဟာ နာက်င္မႈ ေၾကာင့္ သူ႕ ပစ္မွတ္ကို မတိုက္ခိုက္ႏိုင္ေပမယ့္ ရုိက္ခတ္ေသာ သူ႕အေတာင္ပံႏွင့္ ေျခသည္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ ညာဘက္ ပခံုးကို အဖ်ားခတ္သြားပါေသးရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္မႈကို အားတင္းရင္း ယိမ္းယိုင္ကာ ခပ္ေ၀းေ၀းမလွည့္ႏိုင္ေသးတဲ့ နဂါးၾကီးကို ထပ္မံမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ပါတယ္။ လည္မ်ိဳထဲ တစ္၀က္နီးပါး၀င္ေနတဲ့ ဓားရွည္အရိုးကို ကၽြန္ေတာ္ ခုန္ျပီး ထပ္ကန္လိုက္တာနာက်င္မႈေၾကာင့္ သူ႕နံေဘးကိုအယိမ္း ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႕ ဓားအရိုးရုိက္မိကာ တဆံုး၀င္သြားျပီး သူ႕ႏွလံုးအိမ္ထဲ စိုက္၀င္သြားေရာ။

‘…………………’

နာက်င္ခံခက္စြာ အသားကုန္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေသာ အသံဟာ ေတာင္စဥ္အထပ္ထပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားသလားထင္ရေအာင္ ပဲ့တင္ထပ္ကုန္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္နဲ႕ အသက္ငင္တာေတြကို သူေနထိုင္ရာဂူနဲ႕ မနီးမေ၀း ႏွင္းခဲျပင္ေပၚ၀ယ္ ျပဳလုပ္သြားခဲ့ေသးတာပါ။ Garfereas ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး အဆံုးသတ္သြားပါျပီ။
အမွန္တကယ္ အမွန္တကယ္ၾကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္တစ္ခုက ျပီးေျမာက္သြားျပီလား။
ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးနာက်င္ကိုက္ခဲမႈေၾကာင့္ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းမွ တစ္လက္မေတာင္မေရြ႕ႏိုင္ခဲ့ပါ။ အသက္ရွဴဖို႕ လည္း သိပ္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ့္ကို ေနာက္ဆံုးအေျခအေနတစ္ခုစီေရာက္ခဲ့ပါျပီ။ 

ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္က ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြဟာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကထြက္ေသာေသြးေတြေၾကာင့္ အေရာင္ေျပာင္းကာ ေဆြးေဆြးနီေနေရာေလ။ ဟိုးငယ္စဥ္တုန္းကျမင္ခဲ့ရဖူးေသာ ေသြးေရာင္လႊမ္းသည့္ျမင္ကြင္းမ်ိဳးပါပဲ။ လႈပ္ရွားဖို႕မရေတာ့သည့္ ညာဘက္လက္ေမာင္း ဆီကိုငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခါးမွာခ်ိတ္ဆြဲထားစဲ အေဖ့လက္ေဆာင္ ဓားေျမွာင္ရွည္ကိုေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

‘အေဖ…..ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ။ ႏွစ္မ်ားစြာက အေဖနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ နဂါးၾကီးကိုသတ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ’
ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဂုဏ္ယူတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ရည္မွန္းခ်က္ကိုျပဳလုပ္ဖို႕ ရွည္လ်ား ေနခဲ့ရတာ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲက ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ကြင္းကလူေတြ ခ်စ္သူခင္သူမုန္းသူပါမက်န္ အကုန္လံုးကို ဆြဲေခၚသြားတဲ့သူကို ကၽြန္ေတာ္ေျခမႈန္းႏိုင္ ကလဲ့စားေျခႏိုင္ခဲ့ျပီ။ အခုေတာ့ အရာအားလံုး အဆံုးသတ္ျပည့္စံုျပီ။

ေသျခင္းတရားဟာ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာသလို ကၽြန္ေတာ္ခံစားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ အသက္ရွင္သန္ဖို႕ မိနစ္ အနည္းငယ္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ဆိုတာ။ ဒါေပမဲ့ ေသဖို႕ကၽြန္ေတာ္လံုး၀မေၾကာက္ဘူး။ ေသမင္းက ေသျခင္းတရားဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္ေၾကာင္း ျပသေပးခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၇ႏွစ္ကတည္းကဆိုေတာ့ လံုေလာက္ေနပါျပီ။
အခ်ိန္က်ျပီ….ေလာကၾကီးကထြက္ခြာသြားဖို႕အခ်ိန္ေရာက္ျပီ။

ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္ခက္ခဲလွေသာ ေနာက္ဆံုး၀င္သက္ထြက္သက္ကို ရွဴရႈိက္လိုက္ပါတယ္။ အရာအားလံုး တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါး ေပ်ာက္ကြယ္မသြားခင္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ဖာသာပဲအေမးထုတ္လိုက္တယ္။

‘ဘ၀တစ္ခုမွာ အသက္ရွင္သန္ေနထိုင္ေနခဲ့ျခင္း ရလဒ္ကို မင္းေက်နပ္ရဲ႕လား?’

အခုေတာ့ ဒီေမးခြန္းရဲ႕အေျဖကို ေက်ေက်နပ္နပ္ေျဖႏိုင္ပါျပီ။

‘ဟုတ္ကဲ့….သိပ္ေက်နပ္ပါတယ္….’

Alex Aung (26 Sep 2014)
Reference: Alone In the Valley - RcaH