Thursday, July 2, 2015

အမ်ိဳးသမီးခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံျခင္း ေနာက္ကြယ္မွအႏၱရာယ္မ်ား



အမ်ဳိးသားလိင္တူ ဆက္ဆံသူေတြ ထက္ေတာ့ အမ်ဳိးသမီးခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံမႈက အႏၲရာယ္ မမ်ားဘူးလို႔ေတာ့ ဆုိႏုိင္ပါတယ္

အမ်ိဳးသမီးခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံသူေတြဟာလည္း လိင္ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ ကူးစက္တဲ့ေရာဂါေတြနဲ႔ အျခားေသာ က်န္းမာ ေရး ျပႆနာေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႕ရတာမို႔ အရမ္းကို အႏၱရာယ္မ်ားတဲ့ အမူအက်င့္တခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီး လိင္တူ ဆက္ဆံသူ ေတြရဲ႕ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ ေနာက္ဆက္တြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စနစ္တက် ေလ့လာ မွတ္တမ္းတင္မႈက နည္းပါးပါတယ္။ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ရႈေထာင့္မွာလည္း အမ်ဳိးသမီးခ်င္း လိင္တူ ဆက္ဆံမႈကုိ ဂရုျပဳမႈ နည္းပါးၾကသလုိ ဒါကို ကူးစက္ေရာဂါေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႔ျဖစ္ပြားႏုိင္တဲ့ အမူအက်င့္လို႔လည္း မျမင္ၾကပါဘူး။ အမ်ဳိးသားလိင္တူ ဆက္ဆံသူေတြထက္ေတာ့ အမ်ဳိးသမီးခ်င္းလိင္တူဆက္ဆံမႈက အႏၲရာယ္မမ်ားဘူးလို႔ေတာ့ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီး ခ်င္း လိင္တူ ဆက္ဆံတယ္ဆုိေပမယ့္ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးေတြက အမ်ဳိးသားေတြနဲ႔ မကင္းလြတ္ၾကပါဘူး။ ဒီတပတ္ လိင္မႈဆုိင္ရာ ပညာေပးမႈအျဖစ္ အမ်ဳိးသမီးခ်င္းလိင္တူ ဆက္ဆံျခင္းေနာက္ကြယ္မွ အႏၱရာယ္မ်ားကို တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

အမ်ဳိးသမီးခ်င္းလိင္တူဆက္ဆံမႈဆုိတာ
အမ်ိဳးသမီးခ်င္း လိင္တူ ဆက္ဆံသူ အေရအတြက္က အမ်ိဳးသားခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံသူအေရ အတြက္ထက္ နည္းေန တာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါ့အျပင္ အမ်ိဳးသမီး လိင္တူဆက္ဆံသူေတြက အမ်ိဳးသားေတြလို လိင္ဆက္ဆံဖက္ မ်ားတာမ်ိဳး၊ ျပင္းထန္ အစြန္း ေရာက္တဲ့ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳး ရွိၾကတယ္လို႔ အေထာက္အထား မျပသႏိုင္ပါဘူး။
အမ်ိဳးသမီးခ်င္းလိင္တူဆက္ဆံသူ သို႔မဟုတ္ အမ်ိဳးသမီးခ်င္း ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူ အျဖစ္ တိတိက်က် သတ္မွတ္ႏိုင္ဖို႔ မလြယ္ကူတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေလ့လာမူေတြအရ မိမိကိုယ္မိမိ အမ်ိဳးသမီးခ်င္း လိင္တူ ဆက္ဆံသူပါလို႔ ဖြင့္ဟ၀န္ခံခဲ့သူ အမ်ိဳးသမီးေတြထဲက အမ်ားစုက အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔လည္း လိင္ဆက္ဆံမႈေတြရွိ ေန လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ထဲက ၇ ရာခိုင္ႏႈန္း ကသာ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံမႈ လံုး၀ မျပဳခဲ့ဖူးသူေတြ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ကို လိင္ေၾကာင့္ ကူးစက္ တတ္တဲ့ေရာဂါေတြကို သုေတသနျပဳေနတဲ့ ၾသစေၾတးလ် ႏိုင္ငံက သုေတသီေတြ က ေတြ႕ ရွိခဲ့ ရပါတယ္။

သူတို႔ရဲ႕ ေလ့လာမႈအရ အမ်ိဳးသမီးခ်င္း လိင္တူဆက္ဆံမႈျပဳတတ္တဲ့ မိန္းမေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ လည္း လိင္ဆက္ဆံ မႈရွိ႐ံုသာ မက အမ်ိဳးသား အေျမာက္အမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ေနသူေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသား အေဖာ္ အေရ အတြက္ဟာ သာမန္အမ်ိဳးသမီး (အမ်ိဳးသားမ်ားနဲ႔သာလိင္ကြဲဆက္ဆံမႈျပဳေလ့ရွိသူ) ေတြရဲ႕ အမ်ိဳးသား အေဖာ္ အေရ အတြက္ ရဲ႕ ၂ဆ ရွိတယ္ လို႔သိရပါတယ္။

က်န္းမာေရးအႏၱရာယ္မ်ား
အမ်ဳိးသမီးခ်င္းလိင္တူဆက္ဆံသူေတြမွာ အဓိကႀကဳံရတဲ့ က်န္းမာေရး ျပႆနာေတြကေတာ့ အမ်ိဳးသမီး အဂၤါက အရည္ဆင္းျခင္း၊ အသည္းေရာင္ ဘီပိုးနဲ႔ စီပိုးကူးစက္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးလိင္တူဆက္ဆံသူေတြမွာ ေတြ႕ရတဲ့ အမူအက်င့္ေတြက ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္း၊ အရက္ေသာက္ျခင္း၊ မူးယစ္ေဆး သံုးစြဲျခင္း တုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ျပည့္တန္ဆာ အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အမ်ဳိးသမီးခ်င္းလိင္တူ ဆက္ဆံတဲ့ အမူအက်င့္ကုိ က်င့္သုံးေလ့ရွိၾကပါတယ္။

ေလ့လာမႈတခုအရ အမ်ိဳးသမီးခ်င္းသာ လိင္တူဆက္ဆံခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြထဲက ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ အမ်ိဳးသမီး အဂၤါက အရည္ဆင္းတဲ့ေရာဂါ ရေနတယ္လို႔ ေတြ႔ရွိခဲ့ရ ပါ တယ္။ ဒီေရာဂါေၾကာင့္ တင္ပါးဆံုတြင္း အဂၤါမ်ား ေယာင္ရမ္းတဲ့ ေရာဂါ ျဖစ္ေစႏိုင္သလို တျခားလိင္ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ ကူး စက္ႏိုင္တဲ့ ေရာဂါေတြနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနပါတယ္။

က်န္းမာေရးသုေတသီေတြရဲ႕ အဆုိအရ အမ်ိဳးသမီးခ်င္း လိင္တူ ဆက္ဆံသူေတြၾကားမွာ လိင္အဂၤါ အနာျဖစ္တာ၊ ၾကြက္ႏို႔ျဖစ္တာ၊ ေရယုန္ျဖစ္ပြားေတြ ျဖစ္ပြားတာေတြ႕ရတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးခ်င္းသာ လိင္ ဆက္ဆံမႈ ျပဳလုပ္ ဖူးၿပီး အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံမႈ လံုး၀ မလုပ္ဖူးတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာလည္း Human Papilloma Virus (HPV)၊ Trichomoniasis နဲ႔ စအို နဲ႔ လိင္လမ္းေၾကာင္းမွာ ၾကြက္ႏို႔ ေတြ ေတြ႕ရတယ္လို႔ သုေတသီေတြက ဆုိပါတယ္။

By ေအးမင္း

``ျမင့္ျမတ္ေသာလူသားမ်ား´´




မနက္က ဆြမ္းခံအိမ္က ဟင္းမက်က္တက်က္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ငါးမိနစ္ေလာက္ေစာင့္ေပးပါဘုရားဆိုလုိ႔ ေစာင့္ေနတုန္းမွာ ေဘးအိမ္က ဖခင္ျဖစ္သူက ၁၆/၁၇အရြယ္ေလာက္ရွိဦးမယ့္ သားျဖစ္သူကို သားေရခါးပတ္နဲ႔ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ေဆာ္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ကေလးကလည္း ထြက္မေျပးပါဘူး ေပခံေနပါတယ္။ ေနာက္မေအလုပ္သူက သားျဖစ္သူကို သူ႔ကိုယ္နဲ႔၀င္ကြယ္ေပးေတာ့မွပဲ ဖေအလုပ္သူက ရိုက္တာကို ရပ္လိုက္ပါတယ္။ စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ။ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတာကို ရိပ္မိလို႔ထင္ပါတယ္ ဆြမ္းခံအိမ္က ဒကာမႀကီးက ဆြမ္းေလာင္းရင္းနဲ႔ ``ကေလးက ခပ္ေျခာက္ေျခာက္ေလး ျဖစ္ေနလို႔ ဖေအလုပ္သူက ရိုက္တာဘုရား။ တပည့္ေတာ္တုိ႔လည္း အိမ္ခ်င္းကကပ္ေနေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး´´လို႔ ေလွ်ာက္ပါတယ္။ အေၾကာင္းစံုသိရေတာ့ ကိုယ္လဲ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီျပႆနာရိုက္ရံုနဲ႔ ေျဖရွင္းလို႔ရတဲ့ ျပႆနာလည္းမဟုတ္ပါဘူး။

``ေယာက်ာၤးခ်င္းခ်စ္ႀကိဳက္တဲ့သူ မိန္းမခ်င္းခ်စ္ႀကိဳက္တဲ့သူေတြဟာ ကမၻာဦးကာလ လူ႔အသက္တမ္းငါးရာရွည္ စဥ္တုန္းက စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့တယ္´´လို႔ ဘုရားရွင္က ပါထိက၀ဂၢပါဠိေတာ္ အဂၢညသုတ္မွာ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာဦးကထဲက ရွိလာခဲ့တဲ့အရာကို အခုခ်ိန္ထိ လက္မခံႏုိင္ေသးတာဟာ လူအတၱေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ လက္ခံခ်င္သည္ျဖစ္ေစ လက္မခံခ်င္သည္ျဖစ္ေစ တခ်ိဳ႕ေသာအရာက မျဖစ္မေနကို လက္ခံေပးရမွာပါ။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

၁။ ကာေမသုမိစၧာရကံ အားႀကီးေသာသူ၌ မလိုမုန္းထားသူ ေပါမ်ားျခင္း။

၂။ မုန္းရံုမက ရန္သူလည္းမ်ားျခင္း။

၃။ လာဘ္ပစၥည္းမ်ား ရွားပါးတိတ္ဆိတ္ျခင္း။

၄။ ခ်မ္းသာမွကင္းဆိတ္ျခင္း။

၅။ မိန္းမျဖစ္ရျခင္း။

၆။ မိန္းမမဟုတ္ ေယာက်ာၤးမဟုတ္ ပ႑ဳတ္ျဖစ္ရျခင္း။

၈။ ေယာက်ာ္းျဖစ္လွ်င္လည္း အမ်ိဳးယုတ္၌ျဖစ္ရျခင္း။

၉။ မ်က္ႏွာပ်က္၍ အရွက္ကြဲရတတ္ျခင္း။

၁၀။ အဂၤါလကၡဏာ ဣေျႏၵတုိ႔ ယြင္းေသြခ်ိဳ႕ေသးသိမ္ျခင္း။

၁၁။ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾက အားႀကီးရျခင္း။

၁၂။ ခ်စ္သူႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္း။ ဆုိတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြကို ကာေမသုမိစၧာစာရကံ က်ဴးလြန္သူမ်ားဟာ ၀ဋ္အေနနဲ႔ ခံစားရတယ္လုိ႔ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တယ္။ ဒီေဟာၾကားခ်က္ေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္သူတုိင္း Gayျဖစ္ေနသူတုိင္းဟာ ကာေမသုမိစၧာရကံ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြျဖစ္တယ္လို႔ တစ္ထစ္ခ်ထင္မွတ္ေနၾကကာ ယုတ္ညံ့သူမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္က ကာေမသုမိစၧာစာရကံ က်ဴးလြန္ၾကမ်ား ဒီအက်ိဳးဆက္ေတြကို ၀ဋ္အေနနဲ႔ ခံစားရတတ္တယ္လို႔သာ ေဟာၾကားလုိရင္းျဖစ္ပါတယ္။ မိန္းမျဖစ္ေနသူတုိင္း Gayျဖစ္ေနသူတုိင္းဟာ ကာေမသုမိစၧာစာရကံေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေနၾကရတယ္လို႔ ေဟာၾကားလိုရင္း မဟုတ္ပါဘူး။
အၾကင္မိန္းမသည္ မိမိ၏ မိန္းမဣေျႏၵ၊ မိန္းမအမူအရာ၊ မိန္းမအသြင္အျပင္၊ မိန္းမမာန္၊ မိန္းမဆႏၵ၊ မိန္းမအသံ၊ မိန္းမအ၀တ္တန္ဆာတုိ႔ကုိ ႏွလံုးသြင္း၏။ ထိုမိန္းမဣေျႏၵစသည္တုိ႔၌ တပ္မက္ေမြ႔ေလ်ာ္၏။ ေယာက်ာၤး၏ ေယာက်ာၤးဣေျႏၵတုိ႔႔၌လည္း တပ္မက္ေမြ႔ေလ်ာ္၏။ ေယာက်ာၤးႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရန္အလိုရွိ၏။ ထိုမိန္းမသည္ မိန္းမအျဖစ္(မိန္းမဘ၀)ကို မလြန္ေျမာက္ေသး။

အၾကင္မိန္းမသည္ကား မိမိ၏ မိန္းမဣေျႏၵစသည္တုိ႔ကုိ ႏွလံုးမသြင္း၊ မိန္းမဣေျႏၵစသည္တုိ႔၌ တပ္မက္ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္းမရွိ၊ ေယာက်ာၤး၏ ေယာက်ာၤးဣေျႏၵစသည္တုိ႔ကုိလည္း ႏွလံုးမသြင္း တပ္မက္ႏွစ္သက္ျခင္း မရွိ၊ ေယာက်ာၤးႏွင့္ေပါင္းေဖာ္ရန္လည္း အလိုမရွိ၊ ထိုမိန္းမသည္ကား မိန္းမအျဖစ္ကို လြန္ေျမာက္၏။ (မိန္းမဘ၀မွ ေယာက်ာၤးဘ၀သို႔ ျပန္လည္ရရွိ၏)

အၾကင္ေယာက်ာၤးသည္ မိမိ၏ ေယာက်ာၤးဣေျႏၵ၊ ေယာက်ာၤးအမူအရာ စသည္တုိ႔ကုိ ႏွလံုးသြင္း၏။ ထိုေယာက်ာၤးဣေျႏၵ စသည္တို႔၌ တပ္မက္ေမြ႔ေလ်ာ္၏။ ထိုမိန္းမဣေျႏၵစသည္တုိ႔ကိုလည္း တပ္မက္ေမြ႔ေလ်ာ္၏။ မိန္းမႏွင့္ေပါင္းေဖာ္ရန္လည္း အလိုရွိ၏။ ထိုေယာက်ာၤးသည္ ေယာက်ာၤးအျဖစ္ကို မလြန္ေျမာက္ေခ်။

အၾကင္ေယာက်ာၤးသည္ မိမိ၏ ေယာက်ာၤးဣေျႏၵ စသည္တုိ႔ကုိ ႏွလံုးမသြင္း၊ အၾကင္ေယာက်ာၤးသည္ မိမိ၏ ေယာက်ာၤးဣေျႏၵ စသည္တုိ႔၌ တပ္မက္ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္းမရွိ။ ထိုမိန္းမဣေျႏၵ စသည္တုိ႔ကုိလည္း ႏွလံုးမသြင္း၊ ထိုမိန္းမဣေျႏၵ စသည္တုိ႔၌လည္း တက္မက္ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္းမရွိ။ မိန္းမႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရန္လည္း အလိုမရွိ။ ထိုေယာက်ာၤးသည္ကား ေယာက်ာ္းအျဖစ္ကို လြန္ေျမာက္၏ လုိ႔ အဂၤုတၳိဳရ္ပါဠိေတာ္ သံေယာဂသုတ္ေတာ္မွာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ (ေနာင္ဘ၀ ေယာက်ာ္းမျဖစ္ေတာ့ပဲ သူ႔ႏွစ္သက္ရာ မိန္းမ Gayစသည္ျဖစ္သြား၏-ဟူလို)

ဒီေဟာၾကားခ်က္ႏွစ္ခုကို ႏႈိင္းယွဥ္သံုးသပ္ၾကည့္လုိက္ရင္ မိန္းမတုိင္းဟာ Gayတိုင္းဟာ ကာေမသုကံေၾကာင့္ ျဖစ္ေနရတာ မဟုတ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕က ကာေမသုကံေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕က မိန္းမျဖစ္ရတာကို Gayျဖစ္ရတာကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တပ္မက္တဲ့ စိတ္ဆႏၵေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္ေနရတယ္ Gayျဖစ္ေနရတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ယေသာ္ဓရာဟာ ေလးအသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းကာလပတ္လံုး မိန္းမခ်ည္းပဲျဖစ္ခဲ့ရတာ ကာေမသုမိစၧာစာရကံေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားအေလာင္းကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္ရတာပါ။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ေလးအေသခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းကာလပတ္လံုး ေယာက်ာၤးပဲျဖစ္ေတာ့မွာပါ။ ဒီေတာ့ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ကို ခ်စ္မိသြားၿပီး ဘ၀ဆက္တုိင္း ဘုရားအေလာင္းေတာ္နဲ႔အတူ လက္တြဲေနထုိင္လိုတဲ့ ယေသာ္ဓရာအဖုိ႔ မိန္းမဘ၀တစ္ပါး ေရြးခ်ယ္စရာနည္းလမ္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ Gayေတြလည္း ဒီသေဘာတရားအတုိင္းပဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
မယ္ေတာ္မာယာ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ ယေသာ္ဓရာ ေခမာေထရီ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီ ဓမၼဒိႏၷာေထရီ ၀ိသာခါစတဲ့ အေက်ာ္အေမာ္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္း အမ်ိဳးသမီးႀကီးမ်ားဟာ ေယာက်ာၤးျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ က်မ္းဂန္မ်ား မေတြ႔ရွိရပါဘူး။ သူတုိ႔လို ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္း အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြ မိန္းမဘ၀ခ်ည္းပဲျဖစ္ေနၾကတာ ကာေမသုကံေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္ေနၾကရတာမဟုတ္ပဲ မိန္းမဘ၀ကို သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္က ႀကိဳက္ႏွစ္သက္လို႔ မိန္းမျဖစ္ေနၾကရတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္။

ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ ကာေမသုကံေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္တယ္ Gayျဖစ္တယ္ဆုိပါစုိ႔။ သူဟာ အထက္မွာ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့သလို မိန္းမျဖစ္ရတာကို မႀကိဳက္ဘူး မႏွစ္သက္ဘူး။ Gayျဖစ္ရတာကို မႀကိဳက္ဘူး မႏွစ္သက္ဘူးဆုိရင္ ကာေမသုကံအက်ိဳးဆက္ကုန္တာနဲ႔ သူအလိုရွိတဲ့ ဘ၀ကို ျပန္ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ပဲ မိန္းမျဖစ္ရတာႀကိဳက္တယ္ ႏွစ္သက္တယ္။ Gayျဖစ္ရတာ ႀကိဳက္တယ္ႏွစ္သက္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကာေမသုမိစၧာစာရကံရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ကုန္သြားေပမယ့္လည္း သူ႔စိတ္ဆႏၵအရ သူ႔ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ဘ၀ကို ဆက္ျဖစ္ေနဦးမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာပါပဲ။

သတၱာ နာမ ၀ေဋၬ ၀ိစရႏၱာ နိစၥကာလံ အပၸမေတၱာ ဟုတြာ ပုညကမၼေမ၀ န ကေရာႏၱိ, ပမာဒိေနာ ဟုတြာ ပါပကမၼမၸိ ကေရာႏၱိ။ သံသရာ၀ဋ္၌ က်င္လည္က်က္စားေနၾကကုန္ေသာ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ အၿမဲတေစ မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိတရားျဖင့္ ေကာင္းမႈခ်ည္းပဲ ျပဳလုပ္ေနၾကကုန္သည္မဟုတ္။ တစ္ရံတစ္ခါ ေမ့ေလ်ာ့သည္ျဖစ္၍ မေကာင္းမႈကိုလည္း ျပဳမိတတ္ၾကကုန္၏လို႔ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ အတုိင္း အရွင္အာနႏၵာမေထရ္အေလာင္းလ်ာဟာလည္း တစ္ခုေသာ ေရႊကုန္သည္ သူေဌးသားျဖစ္စဥ္မွာ ကာေမသုမိစၧာရကံအမႈကို မက္မက္စက္စက္ က်ဴးလြန္ျပဳက်င့္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီက်ဴးလြန္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႔ ငရဲေရာက္ပါတယ္။ ငရဲလြတ္ေတာ့ ဆိတ္ ႏြား ေမ်ာက္ျဖစ္ၿပီး ေ၀ွ႕ေစ့ထုတ္ခံရ သင္းကြပ္ရစတဲ့ အက်ိဳးဆက္ကို ခံစားရတယ္။ ၿပီးေတာ့ Gay ျဖစ္ျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သိၾကားမင္းရဲ႕ မိဖုရားငါးဘ၀ဆက္ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ နတ္သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ မိဖုရားျဖစ္ျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အဂၤတိမင္းႀကီးရဲ႕သမီးေတာ္ ရုစာမင္းသမီးျဖစ္ျပန္တယ္။ ရုစာမင္းသမီးဘ၀ၿပီးေတာ့ ေယာက်ာၤးျပန္ျဖစ္တယ္။ အရွင္အာနႏၵာအေလာင္းလ်ာဟာ ကာေမသုကံေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္တယ္ Gayျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဘ၀ေတြကို သူမသာယာ မႏွစ္သက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကံရဲ႕အက်ိဳးဆက္ကုန္တာနဲ႔ ေယာက်ာၤးျပန္ျဖစ္တယ္။ အကယ္၍ အဲဒီဘ၀ေတြကို ႏွစ္သက္တပ္မက္သြားမယ္ဆုိရင္ သူဟာ ကာေမသုကံရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ကုန္ေသာ္ လည္း သူ႔ႏွစ္သက္တဲ့ အဲဒီဘ၀ေတြကို သူ႔စိတ္ဆႏၵအရ ဆက္ျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ကာေမသုကံဆုိတာ မိန္းမျဖစ္ရျခင္း Gayျဖစ္ရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာထဲက တစ္ခုသာျဖစ္တယ္။ မိန္းမတုိင္း Gayတုိင္းဟာ ကာေမသုကံေၾကာင့္ခ်ည္း ျဖစ္ေနရတာမဟုတ္ပါဘူး။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဘ၀သံသရာခရီးရွည္ႀကီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းေနစဥ္မွာ လိင္မျပန္ေတာ့တဲ့သူဆုိလို႔ ေသခ်ာေပါက္ သဗၺညဳဘုရားျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ သက္ေတာ္ထင္ရွား သဗၺညဳဘုရားရွင္ဆီကေန နိယတဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရၿပီးထားတဲ့ ဘုရားအေလာင္းေတာ္မ်ားကလြဲရင္ သတၱ၀ါတုိင္းဟာ လိင္ျပန္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိပစၥကၡအေျခအေနေလးကိုပဲ ၾကည့္ၿပီး ငါေယာက်ာ္းပဲဆုိၿပီး လိင္အေပၚမွာ အမွီျပဳၿပီး မာန္တက္ေနစရာမလိုပါဘူး။ ဒီဘ၀ေယာက်ာ္း ေနာက္ဘ၀ မိန္းမ Gayျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ကလည္း Gayေတြကို ကိုယ့္ကိေလသာကိုယ္ထိန္းႏိုင္တဲ့ Gayဆုိရင္ ရဟန္း၀တ္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ Gayေတြကို ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တုိင္က နားလည္လက္ခံၿပီး အသိအမွတ္ျပဳတဲ့သေဘာ၊ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးကို ေပးတဲ့သေဘာျဖစ္ပါတယ္။

သိမ္ထဲမွာ ``သင္ဟာ ေယာက်ာၤးစင္စစ္ ဧကနု္ျဖစ္ရဲ႕လားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕က Gayေတြကို လံုး၀ ရဟန္းျပဳခြင့္မရွိလုိ႔ ထင္မွတ္ေနတတ္ၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ၀ိနယပိဋက မဟာ၀ါပါဠိေတာ္ကေန ထုတ္ႏႈတ္ၿပီး ရွင္းျပလိုပါတယ္။


ဘုရားရွင္လက္ေတာ္က ပ႑ဳတ္တစ္ေယာက္ဟာ ရဟန္းျပဳတယ္။ ရဟန္းျပဳၿပီး သူရာဂစိတ္ကို သူမထိန္းႏုိင္ေတာ့ ညအခါမွာ ရဟန္းငယ္ေတြဆီသြားၿပီး သူ႔ကုိ လိင္မႈကိစၥျပဳလပ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆုိတယ္။ ရဟန္းငယ္ေတြက ႏွင္ထုတ္လုိက္တယ္။ ဒီေတာ့ ကိုရင္ႀကီးေတြဆီသြားၿပီး ေတာင္းဆုိျပန္တယ္။ ကိုရင္ႀကီးေတြကလည္း မလိုက္ေလ်ာဘူး။ ဒါနဲ႔သူဟာ ႀကံရာမရတဲ့အဆံုး ျမင္းထိန္းေတြဆီသြားၿပီး ေတာင္းဆုိတယ္။ ျမင္းထိန္းေတြက သူ႔ဆႏၵျဖည့္ဆည္းေပးလိုက္တယ္။ ျမင္းထိန္းေတြဟာ ေနာက္ေန႔ၾကေတာ့ ဘုရားသား ရဟန္းသာမေဏဆိုသူေတြဟာ ေယာက်ာ္းမဟုတ္ၾကဘူး အေျခာက္ေတြပဲဆုိၿပီး ကဲ့ရဲ႕ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က Gayေတြကို ရဟန္းခံမေပးနဲ႔လို႔ တားျမစ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ရဟန္းခံခါနီးမွာ ေယာက်ာ္းစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ရဲ႕လားလုိ႔လည္း ေမးခိုင္းခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ပ႑ဳတ္ငါးမ်ိဳးရွိတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တားျမစ္ခ်က္ဟာ ငါးမ်ိဳးလံုးကို တားျမစ္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။

၁။ အာသိတၳပ႑ဳတ္=သူတစ္ပါးရဲ႕ အဂၤါဇာတ္ကို ပါးစပ္ျဖင့္ သုတ္ေသြးအား စုတ္ယူရမွ ကိေလာသာပူပန္မႈ ၿငိမ္းေအးေသာသူ။ 
၂။ ဥႆုယပ႑ဳတ္=သူတစ္ပါး မွီ၀ဲေပါင္းေဖာ္ေနတာကို ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည့္ရမွ ကိေလသာပူပန္းမႈ ၿငိမ္းေအးေသာသူ။
 ၃။ ၾသပကၠမိကပ႑ဳတ္=ေ၀ွးေစ့ကို သင္းကြပ္ထုတ္ပစ္ထားေသာသူ။ 
၄။ ပကၡပ႑ဳတ္=အကုသုိလ္ ၀ိပါက္အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ လဆုတ္ပကၡမွာ ကိေလသာထၾကြေသာင္းက်န္း၍ လဆန္းပကၡမွာ ၿငိမ္းေအးတဲ့သူ။ လဆန္းပကၡမွာ ကိေလသာထၾကြေသာင္းက်န္း၍ လဆုတ္ပကၡမွာ ၿငိမ္းေအးသူ။ 
၅။ နပံုသကပ႑ဳတ္=မိန္းမအဂၤါဇာတ္ ေယာက်ာၤးအဂၤါဇာတ္ ႏွစ္ပါးလံုး ထင္ထင္ရွားရွား မပါေသာသူ။ လို႔ ပ႑ဳတ္ငါးမ်ိဳးရွိတယ္။

ဒီငါးမ်ိဳးမွာ နံပါတ္တစ္ႏွစ္ျဖစ္တဲ့ အာသိတၳပ႑ဳတ္နဲ႔ ဥႆုယပ႑ဳတ္ကို ရဟန္းျပဳေပးေကာင္းတယ္။ ရဟန္း၀တ္လိုက ၀တ္ႏုိင္တယ္။ နံပါတ္သံုးငါးျဖစ္တဲ့ ၾသပကၠမိကပ႑ဳတ္နဲ႔ နပံုသကပ႑ဳတ္က လံုး၀ရဟန္းမ၀တ္ေကာင္းဘူး။ ရဟန္းလဲ ျပဳမေပးေကာင္းဘူး။ အကယ္၍ မသိလို႔ ရဟန္းျပဳေပးမိခဲ့တယ္ဆုိရင္ေတာင္ သိတဲ့အခ်ိန္မွာ ခ်က္ျခင္းပဲ လူထြက္ေစရမယ္။ နံပါတ္သံုးျဖစ္တဲ့ ပကၡပ႑ဳတ္ကေတာ့ သူကိေလသာၿငိမ္ေအးတဲ့ ပကၡမွာ ရဟန္းျပဳေပးေကာင္းတယ္။ ၀တ္ေကာင္းတယ္။ ရဟန္းမျပဳေကာင္းတဲ့ ပ႑ဳတ္ႏွစ္မ်ိဳးကေတာ့ ရဟန္းမွမဟုတ္ဘူး ကိုရင္ေခၚသာမေဏလဲ မျပဳေကာင္းဘူး။ ပ႑ဳတ္ေတြကို ဘာလို႔ ရဟန္းမျပဳေစတာလဲဆုိေတာ့ ကိေလသာကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္လုိ႔ျဖစ္တယ္။ ကိေလသာကို ထိန္းႏုိင္ရင္ ရဟန္း၀တ္ႏုိင္ပါတယ္။
ေယာက်ာ္းစင္စစ္ဧကန္ျဖစ္ရဲ႕လားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းက ၾသပကၠမိကပ႑ဳတ္=ေ၀ွးေစ့ကို သင္းကြပ္ထုတ္ပစ္ထားေသာသူနဲ႔ နပံုသကပ႑ဳတ္=မိန္းမအဂၤါဇာတ္ ေယာက်ာၤးအဂၤါဇာတ္ ႏွစ္ပါးလံုး ထင္ထင္ရွားရွား မပါေသာသူႏွစ္ဦးကုိသာ ရည္ရြယ္ၿပီးေမးရင္းျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာအလိုအရ ေယာက်ာၤးျဖစ္ေနသူတုိင္းဟာ မျမင့္ျမတ္သလို မိန္းမျဖစ္ေနသူတုိင္း လိင္ျပန္ေနသူတုိင္းဟာလည္း ယုတ္ညံ့သူမ်ား မဟုတ္ၾကပါဘူး။ ျမင့္ျမတ္ျခင္း ယုတ္ညံ့ျခင္းဟာ လိင္နဲ႔အသြင္သ႑ာန္နဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး။ အျပဳအမူအေျပာအဆို စိတ္ေနသေဘာထားနဲ႔သာ သက္ဆုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာက်ာၤးခ်င္းခ်စ္ႀကိဳက္ေနသူ မိန္းမခ်င္းခ်စ္ႀကိဳက္ေနသူတုိင္းဟာ ယုတ္ညံ့သူေတြလို႔ ထင္ေနရင္ အဲဒီထင္ျမင္မႈဟာ မွားယြင္းေသာ ထင္ျမင္မႈသက္သက္သာျဖစ္ပါတယ္။

မဃေဒ၀လကၤာသစ္က်မ္းျပဳအေက်ာ္ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကေတာ့ `` အႏွစ္ပညာ မရွိပါက အဂၤါေျခလက္ ေယာက်္ားလ်က္လည္း မိန္းမထက္သာ ယုတ္မာဆိုးရြား မိုက္လံုးထြားသည္။ ႏြားႏွင့္က်ားႏွင့္ အတူတူတည္း။´´လို႔ စပ္ဆုိေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အခါဟာ လိင္ခြဲျခားဆက္ဆံျပဳမူရမယ့္ အခ်ိန္အခါမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေယာက်ာၤးျဖစ္ေစ မိန္းမျဖစ္ေစ Gayျဖစ္ေစ သူေတာ္ေကာင္းပညာရွိမွန္ရင္ ႏိုင္ငံေတာ္တုိးတက္ဖုိ႔အတြက္ ေနရာေပးၿပီး အေလးထား ဆက္ဆံရေတာ့မဲ့ အခ်ိန္အခါပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဆီးဂိမ္းပြဲေတာ္ႀကီးဟာ ေယာက်ာၤး မိန္းမ Gayတုိ႔ စည္းလံုးညီညြတ္စြာနဲ႔ လက္တြဲၿပီး လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏုိင္ခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားမ်ား ကမၻာ့အလယ္မွာ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ၾကြားႏုိင္ခဲ့ၾကတယ္ဆုိတာကို ေမ့မထားသင့္ပါဘူး။ လူသားအားလံုးက တန္ဖိုးရွိတဲ့သူေတြခ်ည္းပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္မိသားစုထဲမွာ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ႀကိဳက္သူပါလာခဲ့ရင္ ဖိႏွိပ္ဖံုးကြယ္မထားပဲ နားလည္လက္ခံေပးၿပီး သူ႔ကို တန္ဖိုးရွိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းပညာရွိ လူေကာင္းသူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးကၿပီး လူတစ္ေယာက္ရသင့္ရထုိက္ တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို ေပးၾကရပါမယ္။ အတၱကိုေလွ်ာ့ခ်လိုက္ပါ။ ဒါဆုိရင္ ေသခ်ာေပါက္နားလည္လက္ခံႏိုင္မွာပါ။ 

(မုိးသု-မႏၱေလး)
Note: ကၽြန္ေတာ္တို႕လိင္တူခ်စ္အမ်ိဳးသားမ်ားအေနနဲ႕ ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းေဘာင္၀င္ေရာက္ႏိုင္ေရးနဲ႕ပါတ္သက္ျပီး သိခ်င္သူမ်ား ဖတ္ႏိုင္ရန္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဖ့ဘြတ္မွကူးယူေဖာ္ျပသည္။

Tuesday, May 26, 2015

He is not my son...



တမ္းတဟစ္ေအာ္၊ ေခၚဆုိပါသည္ ၊ အၾကင္သူၾကားႏုိင္ပါေလစ။

“သူ” အခန္းတံခါးကိုတြန္းဖြင့္လိုက္သည္။ လေရာင္ လင္းလင္းက အခန္းထဲအထိ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာျခင္း မွအပ အခန္းထဲက ပကတိ ေမွာင္တိတ္ေနသည္။ အခန္းတံခါးကို ျပန္ပိတ္ျပီး မွီထားလိုက္သည္။  နံရံေပၚမွ မီးခလုတ္ကို ဖိႏွိပ္လုိက္ခ်ိန္တြင္ သူ႔မ်က္လုံးအစုံကို မွိတ္ထားလိုက္သည္။ မ်က္ခြံမ်ားကို ထုိးေဖာက္လာေသာ အလင္းတန္း ေလးမ်ားကို ရင္ဆုိင္ႏုိင္သည့္အခ်ိန္က်မွ သူ႔မ်က္ခြံမ်ားကို ပင့္တင္ဆြဲဖြင့္လုိက္သည္။

“.....................”

အခန္းထဲက ျငိမ္သက္ဆဲ၊ ျငိမ္သက္ျမဲ။ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံကို တင္းတင္းပိတ္ျပီး ႏွာေခါင္းေပါက္သက္သက္ျဖင့္ အသက္ရွဴသြင္းျခင္းႏွင့္ ရွဴထုတ္ျခင္း တစ္ၾကိမ္ဆီ ျပဳလုပ္ျပီးမွ နံရံကို ခပ္ဖြဖြပြတ္သပ္ကာ ကုတင္ဆီသို႔ ေရႊ႕လ်ားလိုက္သည္။ 

“ေဖေဖ..”

ေခၚသူမရွိေသာ ေခၚသံသည္ ေယာင္ယမ္းျပီး ၾကားေနရတာျဖစ္ေၾကာင္း သူသိႏွင့္ေန ေနေသာ္လည္း “သားရယ္..” ဟု ရင္ဘတ္တြင္းမွ ထူးေနလိုက္မိသည္။ မေခၚဖူးေသာ ေ၀ါဟာရအတြက္ စကားလုံးမ်ားသည္ လည္ေခ်ာင္း၀တြင္ တစ္ဆုိ႔ေနဆဲ။ မ်က္ႏွာက်က္ ေက်ာက္ျပားမ်ားကိုသာ အဓိပၸါယ္မဲ့စြာ ေငးေမာ့ၾကည့္ေနမိသည္။ 

“အဓိပၸါယ္...”

ထုိ စကားလုံး၏ အဓိပၸါယ္ကို သူေသေသခ်ာခ်ာ နားမလည္ႏုိင္။ သားဆီမွ ထင္မွတ္မထားေသာ သတင္းစကားၾကားရခ်ိန္တြင္ “အဓိပၸါယ္မရွိဘူး၊ အဓိပၸါယ္ မရွိတာေတြ လာမေျပာနဲ႔..” ဟု ခါးခါးတူးတူးျငင္းဆန္ခဲ့ဖူးသည္။ “အဓိပၸါယ္ မရွိတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ရပ္တန္းက ရပ္ပါေတာ့” ဟု အမိန္႔ေပးဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ သူ “အဓိပၸါယ္မရွိဘူး” ဟု ယူဆထားေသာ အျဖစ္အပ်က္က သူ႔သား၏ ၊ သူ႔သားဘ၀တစ္ခုလုံး၏ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္ခဲ့ရျပန္သည္။ 

စာပြဲေပၚရွိ ဓာတ္ပုံမွန္ေဘာင္ထဲမွ ျပဳံးခ်ဳိရႊင္ေပ်ာ္ေနေသာ သား၏ပုံကို ၾကည့္ရင္း ေခါင္းကိုတြင္တြင္ခါလုိက္သည္။ ဆံပင္ထုိးထုိးေထာင္ေထာင္၊ တက္တူးဗလပြႏွင့္ အခၽြန္ အတက္မ်ားျပည့္ေနေသာ အဆင္တန္ဆာမ်ား.....။ ထုိပုံစံႏွင့္သားႏွင့္မလိုက္ဖက္။ မလိုက္ဖက္ ဆုိသည္ထက္ မအပ္စပ္ဟု ေျပာရလိမ့္မည္။ အမွန္အတုိင္းေျပာရလွ်င္ ထုိအ၀တ္အစား၊ အျပင္အဆင္၊ အျပဳအမူမ်ားသည္ လုံး၀မျဖစ္သင့္ေသာ အခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ 

“ေသြးသားက ေသြးသားပါပဲ အစ္ကိုရယ္...”

ဇနီးျဖစ္သူ၏ ႏွစ္သိမ့္မႈကို ေခါင္းမာစြာျငင္းဆန္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္မ်ားကို ျပန္အမွတ္ရမိ သည္။ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ကတည္းက အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ခ်စ္ခဲ့ရေသာ၊ ေက်ာင္းတြင္ စာေတာ္လိမၼာေသာ၊ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕လြန္းခဲ့ေသာ၊ အသုိင္းအ၀ုိင္းၾကား တြင္ ရုိက်ဳိး၊နာခံတက္ေသာ ကေလးတစ္ေယာက္က ရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲလာေသာအခါ တစ္စုံ တစ္ခု သို႔မဟုတ္၊ တစ္စုံတစ္ရာကို အျပစ္တင္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ 

“ေရြးခ်ယ္မႈ ဟုတ္လားေဖေဖ။ ဟုတ္တယ္၊ ေဖေဖေျပာသလို ဒါဟာ ေရြးခ်ယ္မႈပဲ ထားလိုက္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ဘာသာကို ေရြးခ်ယ္တာ မဟုတ္ဘူး၊ ကံကေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ၊ ဒီလမ္းကို မေဖာက္ပဲ ေလွ်ာက္ေနရတာပါ..”

မ်က္ရည္ၾကားမွ အံၾကိတ္ရင္းေျပာခဲ့ေသာ သား၏ အရိပ္မ်ားက ရုပ္ရွင္ျပကြက္ ဆန္ဆန္ ေခါင္းထဲတြင္ စီတန္းေပၚလာသည္။ ထိုေန႔ကသားႏွင့္ အၾကီးအက်ယ္ရန္ျဖစ္၊ စကားမ်ားခဲ့သည္။ (ဇနီးသည္ေျပာသလို) ကိုယ့္ေသြးသားကို ကိုယ္လိုရာ ပုံသြင္းခ်င္မိျခင္းကို အျပစ္ဟု လုံး၀မယူဆ မိေလာက္ေအာင္ ေဒါသမုိးမႊန္ေနခဲ့သည္။ 

“ငါ့အိမ္မွာေနရင္ ငါ့စကားနားေထာင္ရမယ္။ ငါခ်မွတ္စည္းကမ္းကို လုိက္နာရမယ္။ ေအး ငါ့စကားကို နားမေထာင္ႏုိင္ဘူး၊ ငါ့စည္းကမ္းကို မလိုက္နာႏုိင္ဘူးဆုိရင္ ငါ့အိမ္မွာမေနနဲ႔ င့ါအိမ္ေပၚကေနဆင္း။ ဒါပဲ။”

အဲဒီတုန္းက အာဏာဆန္ဆန္ အမိန္႔ထုတ္ခ်င္ခဲ့တာလား။ ‘ဒီနည္းနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္ရင္ ရေလာက္တယ္။’ ဟု ေတြးခဲ့သလား။ ဒါမွမဟုတ္ ‘သူဆင္းမသြား ေလာက္ဘူး’ ဟု ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ယူဆခဲ့ေလသလား။ ဒါဆုိ တကယ္ဆင္းသြားခ်ိန္မွာ ဘာလို႔မတားျမစ္ခဲ့ ရတာလဲ...။

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ႏွိပ္စက္ေသာ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ေခါင္းခါ ထုတ္ရွင္းပစ္လုိက္ သည္။ ကုတင္ေဘးမွ စာပြဲေပၚတြင္ တင္ထားေသာသားေရဖုံး diary စာအုပ္ေလးကို လွန္ေလွာ ၾကည့္လိုက္သည္။ 

“အိမ္ေပၚက ဆင္းတဲ့လားေဖေဖရယ္...။ ေျပာရက္လိုက္တာ။ အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္ အျပင္ကို ေၾကာက္တယ္။ လူေတြကိုေၾကာက္တယ္။ လူေတြရဲ႕မ်က္လုံးေတြကို ေၾကာက္တယ္။ အေမွာင္ကို အခြင့္ေကာင္းယူျပီး အႏုိင္က်င့္တဲ့ လူေတြကို ေၾကာက္တယ္။ သူတို႔ၾကားမွာ က်ီးလန္႔စာစား ျဖစ္ေနရတဲ့ဘ၀၊ ေၾကာက္ေၾကာက္ရြံ႕ရြံ႕ရွင္သန္ ေနရတဲ့ဘ၀။...............”

မ်က္၀န္းအိမ္မွ မ်က္ရည္မ်ားက်လာသျဖင့္ စာသားမ်ားေ၀၀ါးသြားရသည္။ ခုိကိုးရာ ေနမဲ့ေသာ၊ ဒုကၡပင္လယ္ေ၀ေနေသာ၊ လူအမ်ားက အႏုိင္က်င့္၊ ေစာ္ကားေနမည့္ ကေလး တစ္ေယာက္ကို မ်က္၀န္းထဲ ပုံေဖာ္ၾကည့္လိုက္ယုံျဖင့္ က်င္စက္ႏွင့္အတုိ႔ခံရသလို နာက်င္ ေနသည္။ အသည္းဆုိင္က ျပဳတ္တူႏွင့္ညွပ္ထားသလို ခံစားရသည္။ ပါးျပင္ေပၚက စုိထုိင္းထုိင္း ႏွင့္ပူေႏြးေနေသာ အာရုံကို သတိထားမိသည္။ 

မ်က္လုံးမ်ားကို စာအုပ္မွခြာျပီး ညာဖက္လက္မလက္သည္းကို ကိုက္ေနလုိက္မိသည္။ မ်က္ရည္မ်ားကို မသုတ္ပစ္ရက္။ မ်က္ရည္မ်ားကို သုတ္ပစ္လုိက္ရုံမွ်ျဖင့္ ရင္ဘတ္ထဲမွ မီးလွ်ံမ်ား ျငိမ္းမသြားႏုိင္ေၾကာင္း သူသိႏွင့္ပါသည္။ 

 “သားသမီးနဲ႔ မိဘဆိုတာ အခန္႔မသင့္တာ အဆင္မေျပတာ ျပႆနာရွိတယ္။ ဒါဓမၼတာပါပဲ။ အဲဒီမွာ တစ္ခုသတိထားရမွာက ‘ငါ’ ဆုိတဲ့ အတၱေတြ အရမ္းမ်ားေနရင္၊ ေျဖရွင္းနည္းေတြက လြဲသြားတတ္တယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္္ မိဘက  အျပည့္မွန္တယ္လို႔ ေျပာလို႔မရေတာ့ဘူး။”

ဆရာၾကီးတစ္ဦး၏ စကားလုံးမ်ားကို ၾကားေယာင္မိသည္။

ငါမွားခဲ့သလား၊ ဒါမွမဟုတ္ မွန္ခဲ့သလား။ မွန္ခဲ့တယ္ဆုိရင္ေတာင္ ရာႏႈန္းျပည့္မမွန္ ခဲ့ဘူးေပါ့။ အင္း ဒီလိုဆုံးရႈံးမႈၾကီးေတြ ျဖစ္ျပီးေတာ့မွ အတၱၾကီးၾကီး တဇြတ္ထုိးဆန္ဆန္နဲ႔ အမွားအမွန္ေတြ တြက္ခ်က္ေနရဦးမွာလား။ ခြဲတမ္းခ်ေနရဦးမွာလား။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ပဲမွန္ပါတယ္ ေျပာေျပာ ဒီဆုံးရွဴံးမႈအတြက္ အစားထုိးႏုိင္မယ္တဲ့လား။ ေျဖသာမယ္ တဲ့လား။ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈပါပဲ။

ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ ေအာ္ဟစ္ငုိေၾကြးပစ္ခ်င္သည္။ ရင္ဘတ္ၾကီးတစ္ခုလံုးေပါက္ကြဲပြင့္ထြက္ သြားေအာင္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ခ်င္သည္။ ရင္ထဲစို႔နစ္မႈမ်ားကို ျဖစ္သည့္နည္းျဖင့္ ေျဖေလွ်ာ့ပစ္ လုိက္ခ်င္သည္။ ၾကည့္မွန္ထဲမွ ပုံရိပ္ေယာင္ကုိၾကည့္ရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို လူသတ္တရားခံ တစ္ဦးပမာ ေအာ္ဂလီဆန္ ရြံရွာေနမိသည္။ 

ဧည့္ခန္းမွ ဖုန္းျမည္သံ သဲ့သဲ့ကို လွမ္းၾကားလိုက္ရသည္။ ဇနီးျဖစ္သူ လက္ခံေျဖၾကားလိမ့္မည္။ ဦးေႏွာက္ထဲသို႔ ေျခာက္ျခားဖြယ္ ဖုန္းျမည္သံကိုၾကားရေသာ မိုးသည္းည တစ္ည၏ အျဖစ္အပ်က္မ်ားေရာက္လာျပန္သည္။ 

မွတ္မွတ္ရရထုိညက သန္းေခါင္ေက်ာ္အခ်ိန္တြင္ ျမည္ေသာ ဖုန္းကို သူကိုယ္တုိင္ လက္ခံစကားေျပာခဲ့သည္။ တယ္လီဖုန္းကို ျဖတ္ဆီးလာေသာ အသံလႈိင္းက မုိးသံ၊ ေလသံမ်ား အျပင္ကို ကားသံ၊ လူသံမ်ားႏွင့္ ဆူညံ ပြတ္ေလာရိုက္ေနမွန္းလည္း သူ မွတ္မိသည္။ 

“ဦး............ခင္ဗ်ားရဲ႕..................လုယက္ၾကရင္း................၀ုိင္းျပီး.................. အသက္အႏၱရယ္.............ျပည္သူ႔ေဆးရုံၾကီးမွာ.............သက္ဆုိင္ရာကေတာ့.............”

ဖုန္းလိုင္း၏ အားနည္းခ်က္အျပင္ သူ႔အသိမ်ားက မိတစ္ခ်က္ မမိတစ္ခ်က္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ေၾကာက္လန္႔ျခင္း၊ စုိးရြံ႕ျခင္း၊ ထိတ္လန္႔အံ့ၾသျခင္း၊ ေၾကကြဲပူေလာင္ျခင္းမ်ား၊ ေဒါသမီးေတာက္မ်ား၊ ခံစားခ်က္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာႏွင့္ ကမၻာေျမၾကီး ခ်ာခ်ာသြားခဲ့သည္။ ဇနီးသည္၏ ေဖးမမႈကို အထိအေတြ႕တစ္ခုအျဖစ္ သိရွိလုိက္ရေသးသည္။ 

“ဟင္း............”

သက္ျပင္းေငြ႕ေငြ႕ခ်ျပီး မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုလုံးကို လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပြတ္ေခ်ပစ္လုိက္သည္။ စာရြက္ေပၚရွိ စာသားတစ္ခ်ဳိ႕ကို အသံထြက္ ရြတ္ဖတ္ၾကည့္လုိက္သည္။ 

          I  LOVE YOU, Dad

လူမွန္းသိတတ္စအရြယ္ကတည္းက၊
အေဖလို႔စေခၚတတ္ကတည္းက
ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့ေဖေဖ...............။

ဒါငါ့အေဖေလလို႔အျမဲတမ္း
ဂုဏ္ယူခဲ့ရတဲ့ေဖေဖ...........။

အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါၿပိဳလဲတိုင္း
ေဖေဖတစ္ေယာက္လုံး႐ွိေသးတယ္ဆိုတဲ့စကားနဲ႔
ခြန္အားေတြျဖည့္ေပးခဲ့တဲ့ ေဖေဖ

ရင္ထဲမွာေလးေလးနက္နက္
ေျပာခ်င္တဲ့စကား ေလးတစ္ခြန္း႐ွိတယ္ေဖေဖ...။

  Dairy စာရြက္ တစ္ရြက္လွန္လိုက္တုိင္း ရင္ဘတ္ထဲက ဒဏ္ရာက ပိုပိုတုိးသြားသည္။ အဆိပ္လူးမွ်ားမ်ား ထုိးစုိက္လာသလို၊ မီးဖုတ္ဓားျဖင့္ မႊန္းေနသလို နာက်င္ခံစားရသည္။ အသက္၀၀ မရွဴႏုိင္ေအာင္ မြန္းက်ပ္ေနရသည္။ ေဆးရုံးေပၚမွ ခါးသီး ရင့္ေထာ္ေနေသာ ေန႔ရက္ အခ်ိန္မ်ားက အသိအာရုံထဲသို႔ အလုအယွက္၀င္လာၾကသည္။ 

ေဆးရုံကုတင္ေပးတြင္ အားေပ်ာ့ႏြမ္းရိစြာ လဲေလွ်ာင္းေနေသာ သားကို စိတ္ထဲမွ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေတာင္းပန္ေနမိသည္။  ထားရွိခဲ့ေသာ အတၱမ်ား၊ ၾကီးမားလြန္းခဲ့ေသာ မာနမ်ား၊ စြဲလမ္းခဲ့ေသာ တစ္ယူသန္စိတ္မ်ား............။ အရာရာသည္ လူနာကုတင္ေဘးတြင္ ပုံက်၊ ျပာက်ခဲ့ရသည္။ အခ်ိန္မ်ားကို ေနာက္လွည့္ပစ္လုိက္ခ်င္သည္။ 

“ခြင့္လႊတ္ပါ။ ေဖေဖ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။”

အၾကိမ္ၾကိမ္ေရရြတ္ေနမိသည္။ 

“ေဖေဖ............”

အားမ်ားကို ျခစ္ခ်ဳပ္စုယူျပီးပထမဦးဆုံးထြက္ေပၚလာေသာ အသံေၾကာင့္ သူအားတက္ ခဲ့ရသည္။ 

“ေဖေဖရွိတယ္ေလ... ေဖေဖရွိတယ္”

“ေဖေဖ.............ေက်းဇူးျပဳျပီး......... ‘သား’ .............လို႔ တစ္ခြန္းေလာက္............ တစ္ခြန္းေလာက္ေခၚေပးပါဗ်ာ။”

စိတ္ ေစတသိက္၏ ၀ိေရာဓိတရား လြန္ဆြဲေနခ်ိန္ တဒဂၤအခ်ိန္ေလးကို မေစာင့္ႏုိင္ပဲ သားကထြက္သြားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ နာက်င္ခါးသီးမႈ၊ မြန္းၾကပ္ပိတ္ဆို႔မ်ားၾကားတြင္ “သား” ဟု သူ မေခၚထြက္ခဲ့ပါ။ ရင္ဘတ္ကိုသာ လက္ဖေနာင့္ႏွင့္ ဖိထားလိုက္သည္။ 

အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရွဴျပီး တုန္ရီေနေသာ လက္မ်ားျဖင့္ Diary ထဲမွ စာမ်က္ႏွာ တစ္ခ်ဳိ႕ထပ္လွန္လုိက္သည္။ 

“အျမဲတမ္းနားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ေဖေဖ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈကုိလည္း နားလည္ပါေစလို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ဆုေတာင္းခဲ့ေပမယ့္.......................။ ဒါက ျခြင္းခ်က္လား။ ဒါေလးကိုပါ နားလည္ေပးလိုက္ပါေတာ့လား လို႔ မေတာင္းဆုိရက္ပါဘူးေဖေဖရယ္။ ေဖေဖ့အတြက္ ဂုဏ္ယူခ်င္စရာမေကာင္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဖေဖနားလည္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ေဖေဖ့ကို ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မကြက္ပါဘူး ေဖေဖ။ ညအိပ္ရာ၀င္တုိင္း ေဖေဖ့ကို ရွိခိုးျပီးမွ အိပ္ရာ၀င္တာပါ။”

သြားျပီ......။ အရာရာ ျပီးဆုံးသြားျပီ။ မရႈမလွ ရွဳံးပန္းဆင္ရတဲ့ ကစားပြဲတစ္ခုလို၊ အက်ည္းတန္ နာက်င္စရာေကာင္းတဲ့ စစ္ပြဲတစ္ပြဲလို၊ မုန္တုိင္းဆင္ျပီးစ စားက်က္ေျမ တစ္ခုလို အရာရာဟာ ဖရုိဖရဲ ျပီးဆုံးသြားျပီ။ 

Diary စာအုပ္မွ ေနာက္စာမ်က္ႏွာမ်ားကို ဖတ္ျပီးခ်ိန္တြင္ ပိုမုိနာက်င္ရသည္။ နာက်င္စူးရွေသာ ရင္ဘတ္တြင္းမွ နာမည္ တစ္ခုကို ေခၚဆုိေရရြတ္ေနမိသည္။ ႏႈတ္ဖ်ားမွ ထြက္မလာရန္ တားဆီး ပိတ္ဆို႔ခဲ့ေသာ အတၱ၊ မာန၊ ေဒါသမ်ားကို ထုိးေဖာက္ေက်ာ္လြန္ျပီး တမ္းတမ္းတတ ေခၚဆုိေအာ္ဟစ္လိုက္မိသည္။

“သားးးးးးးးးးး................၊ သားရယ္..................”

*        *        *        *        *        *        *        *        *        *        *        

တစ္သက္ႏွင့္တစ္ကိုယ္ ပထမဦးဆုံးအၾကိမ္ သူ အသံထြက္ ေအာ္ေခၚလိုက္တဲ့ အဲဒီေခၚသံ ကို သူ႔“သမီးေလး” က ၾကားႏိုင္၊ မၾကားႏုိင္ဆိုတာကေတာ့..............................

For The People Like Us 

Note: ညီေလး ဆလိုင္းလီယိုရဲ႕၀တၳဳတိုေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ သေဘာက်လို႕ေတာင္းယူျပီး တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။