Masturbation လုပ္တာေကာင္းမေကာင္း....

Masturbation (မာစတာေဘးရွင္း) လုပ္တယ္ဆိုတာ ပံုမွန္ (ေနာ္မယ္လ္) အေလ့အထတခု ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရင္ ျငင္းဘို႔ သိပ္ခက္ပါတယ္။ (အက္ပ္-ေနာ္မယ္) ဆိုတာက ျဖစ္ေနၾက၊ လုပ္ေနၾက မဟုတ္တာကို ေခၚေလ့ရွိလို႔ပါ။ ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ား လုပ္ၾကသလဲဆိုတာကို သုေတသန လုပ္တာေတြ ၾကည့္ရင္ သူမ်ားတိုင္းျပည္ေတြမွာ ေယာက္်ား ၉၅%၊ မိန္းမ ၆၅% လို႔ ဖတ္ရတယ္။

ေယာက္်ားေလးျဖစ္ျဖစ္၊ မိန္းကေလးျဖစ္ျဖစ္ အရြယ္ငယ္ငယ္ကတည္းက လိင္စိတ္ဆိုတာ ပါေနၾကျပီးသား ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္၀န္ ရက္သတၲပါတ္ ၂၀
ဆိုရင္ အထဲက သေႏၶသားမွာ မိန္းမကိုယ္ ႏွဳတ္ခမ္းသားအၾကီး Labia ကို ေတြ႔ရင္ မိန္းကေလး ျဖစ္တယ္လို႔ (အာလ္ထြာေဆာင္း)နဲ႔ ေကာင္းေကာင္း သိရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ၁၂ ပါတ္ကတည္းက အထီး-အမ ခြဲျခား ျဖစ္ေနပါျပီ။ ဗိုက္ထဲမွာကတည္းက Estrogen နဲ႔ Progesterone ဆိုတဲ့ လိင္-ေဟာ္မုန္းေတြကို မေအရဲ႕ အခ်င္း ကေနရတယ္။ အရြယ္ေရာက္ခ်ိန္မွာ စိတ္လႈတ္ရွားမႈ၊ ေလ့လာမႈနဲ႔ မွတ္သားမႈ emotions, learning, and memory ေတြက ဦးေႏွာက္မွာကို ထူးျခားလာပါတယ္။

ကေလးေတြ လိင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး အသိေတြ ထူးလာလာတာက Puberty အရြယ္ေရာက္ခ်ိန္ထက္ ေစာတယ္။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေဟာ္မုန္းေတြ ေကာင္းေကာင္း အလုပ္မလုပ္ေသးခင္ကတည္းက စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ အနည္းနဲ႔အမ်ား၊ ဒီအသိစိတ္ေတြ၊ အသိအျမင္ေတြက တေန႔ထက္ တေန႔၊ တိုးပြါး ရယူေနၾကရတာ ျဖစ္တယ္။ လူၾကီးမိဘေတြကေန "သား ညစ္ပတ္တာေတြ မေျပာရဘူး။" "သမီး ထိုင္ရင္ မိန္းကေလးလိုထိုင္။" စသျဖင့္ ဆိုဆံုးမၾက
တယ္။ အဲဒီကတည္းက ကေလးေတြဟာ "ဒါမ်ိဳးေတြက မလုပ္ရမဲ့ဟာေတြ၊" "သူမ်ားမျမင္ေအာင္၊ မၾကားေအာင္၊ သိုသိပ္ရမဲ့ အရာေတြ၊" လို႔ ခြဲျခား သတ္မွတ္ လာၾကတယ္။

မိန္းကေလးနဲ႔ ေယာက္်ားေလး ကြာပါတယ္။ (ဂ်န္ဒါ-အီကြယ္လ္တီ) နဲ႔ မဆိုင္ဘူးေနာ္။ သူမ်ား လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းကို အသာထားျပီး ဗမာစာနဲ႔ ေရးေန
တာမို႔ ဗမာ့လူမႈဘ၀အတြက္ ပမာထားေရးပါမယ္။ သမီးငယ္ေလးေတြကို အ၀တ္အစား လဲတာ၊ ေရခ်ိဳးေပးတာကအစ ေယာက္်ားေလးေတြနဲ႔ မတူဘဲ၊ ထူးျပီး ဂရုတစိုက္ တယုတယ လုပ္ေပးၾကရပါတယ္။ အရြယ္ ရလာတာနဲ႔ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္။ ရရလာတဲ့ အသိညာေတြထဲမွာ လိင္ပညာကို ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာေတြ ဆီကရတာ အမ်ားဆံုး ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ရသမွ် ဒီဘာသာရပ္ကို သိုသိပ္ရမဲ့ အရာေတြဆိုတဲ့ (ကက္တေဂၚရီ)ထဲ ထည့္လိုက္ပါတယ္။

(မာစတာေဘးရွင္း) ဆိုတာ "က်ား" ျဖစ္ျဖစ္၊ "မ" ျဖစ္ျဖစ္၊ တေယာက္ထဲနဲ႔ လိင္ဆႏၵအရ သာယာမႈ ရွာတာပါ။ အမွန္က တေယာက္ထဲ မဟုတ္တာ၊
"က်ား" ေရာ၊ "မ" ပါ ႏွစ္ေယာက္ပါျပီး၊ လိင္အဂၤါခ်င္း မထိစပ္ဘဲနဲ႔ အဲလိုလုပ္တာလဲ အၾကံဳး၀င္ပါတယ္။ ျငင္းၾက၊ ခုန္ၾကတာကေတာ့ လုပ္သင့္၊ မသင့္၊ အၾကိမ္မ်ားသင့္၊ မမ်ားသင့္။ က်န္းမာေရး ထိခိုက္လား၊ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရးအထိ ဆြဲစဥ္းစားၾကတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

က်န္းမာေရးအရ ေစာေစာကေရးခဲ့သလို (ေနာ္မယ္လ္)ပါ။ အၾကိမ္မ်ားလို႔လဲ ေရာဂါရတဲ့အထိ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ သိတဲ့အတိုင္း လိင္စိတ္ဟာ ေက်နပ္၊ အားရ၊ ျပီးစီးတဲ့အထိ ေရာက္သြားရင္ အားအင္ေတြ ကုန္ခမ္းသြားသလို၊ ေျခကုန္ လက္ပန္းက် သြားတယ္။ (အင္နာဂ်ီ) အေတာ္ ကုန္သြားတာပါ။ ဘယ္ေလာက္လဲလို႔ အတိအက်တြက္ျပလို႔ မမွန္ႏိုင္ဘူး။ အလိုဆႏၵ ျပည့္၀တာက တခါနဲ႔ တခါ အေျပာ့-အျပင္း မတူဘူး မဟုတ္လား။

Biochemistry of the orgasm အရ အဲဒီအခါမွာ ေယာက္်ားမ်ားဟာ ဦးေႏွာက္ကေန ဓါတ္ပစၥည္းေတြ တေလွၾကီး ထုတ္လိုက္ပါသတဲ့။ Norepinephrine, Serotonin, Oxytocin, Vasopressin, Nitric oxide, and Prolactin ေတြ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေဟာ္မုန္းက အေရးပါတယ္။ Prolactin နဲေနရင္ ေနာက္တၾကိမ္ စိတ္ဆႏၵ ျပန္လာတာ ျမန္တယ္။ အိပ္ေနခ်ိန္မွာ နဲနဲရွိတာ ေတြ႔တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေယာက္်ားမ်ားဟာ ကိစၥျပီးတာနဲ႔ အိပ္ခ်င္လာၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္ ဆက္ဆံလို႔ျဖစ္ျဖစ္၊ (မာစတာေဘးရွင္း) လုပ္လို႔ျဖစ္ျဖစ္၊ ေယာက္်ားမ်ား သုတ္လႊတ္ရင္ အားအင္ အေတာ္ ကုန္ခမ္းေစတယ္။ ဒါေပမဲ့ "အားယုတ္ေစတယ္" လို႔ေတာ့ ေကာက္ခ်က္ မခ်သင့္ဘူး။ အိပ္စက္ျပီးတာနဲ႔ ျပန္အား ျပည့္လာတာဘဲ။ မနက္ အိပ္ရာထခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဒီစိတ္အား ပိုမ်ားၾကတယ္ မဟုတ္လား။

(မာစတာေဘးရွင္း) ကို လူမႈေရးေဒါင့္က အကဲျဖတ္သူေတြ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ တူမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔ မတူလို႔ သူမွားတယ္ ေျပာတာလဲ မမွန္ႏိုင္ဘူး။ ဘာသာေရးေဒါင့္က ေျပာၾကတာလဲ တမ်ိဳးနဲ႔တမ်ိဳး တူမွာ မဟုတ္ပါ။ ဇတ္ထဲမွာ ရေသ့ၾကီး၊ သမင္မ၊ ေမဓါ၀ီ၊ ဆိုတာရွိတယ္။ သုတ္က တမင္ထြက္ေအာင္ မလုပ္တာေတာင္မွ အလိုလို ထြက္တတ္တာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ လူပ်ိဳျဖစ္စ ေယာက္်ားေလးေတြမွာ ပိုျဖစ္ပါတယ္။ (ေနာ္မယ္လ္)ပါ။ အသက္ၾကီးသူေတြမွာလဲ အိပ္မက္ျပီး၊ သုတ္လႊတ္မိတာ ျဖစ္တာပါဘဲ။ အျဖစ္ မမ်ားခ်င္ရင္ စိတ္ကိုႏိုးဆြေစတာေတြ နည္းပါေစ။

ေဆးပညာအရ လိင္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာတာက ပံုမွန္ပါ။ စိတ္ျပင္းထံတာကို ေျဖေဖ်ာက္ဘို႔ နည္းတနည္းက (ဆိုလို- မာစတာေဘးရွင္း) ျဖစ္တယ္။ တဖက္လွည့္နဲ႔ ေျပာရရင္ ေ၀ဒနာကုိ ကုစားရာ ေရာက္ပါတယ္။ တမင္တကာ မမ်ား မ်ားေအာင္ လုပ္တာေတာ့ ဆင္ျခင္သင့္တယ္။

ဆရာ၀န္ေတြကေန စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာေတာ့ ေျပာၾကဘို႔ သင့္တယ္။ တကယ္လို႔ (မာစတာေဘးရွင္း) လုပ္အျပီး၊ သူမ်ားေတြက မလုပ္သင့္ဘူး၊ ဘာညာ၊ ေျပာတာ ၾကားဘူးထားလို႔ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ "အျပစ္လုပ္မိေလျခင္း" လို႔ Guilty conscious ျဖစ္တတ္တယ္။ ဒါ မျဖစ္သင့္ဘူး။ တခ်ိဳ႕ေဆြးေႏြးသူေတြက "ငယ္တံုးေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ၾကီးရင္ ခါးကုန္းမယ္၊ စိတ္ မတည္မျငိမ္ျဖစ္မယ္၊ မ်က္စိကန္းမယ္၊ လက္ဖ၀ါးမွာ အေမႊးေပါက္မယ္။" ဆိုျပီး
ေရးတာ ေတြ႔ရတယ္။ လံုး၀ မွားပါတယ္။

အေကာင္းဖက္ကေန ေရးသူမ်ားလဲရွိတယ္။ ၾကြက္သားနာတာ သက္သာေစတယ္။ (အင္ျမဴး)စနစ္ကို ႏိုးဆြးေပးတယ္။ (ေဟာ္မုန္း) စနစ္ကို တိုးတက္ေစတယ္။ အိပ္မေပ်ာ္တာကို ကုစားတယ္။ အိပ္ေနရင္း သုတ္လႊတ္တာ မျဖစ္ေစႏိုင္ဘူး။ Pubococcygeal ၾကြက္သား ေလ့က်င္ခန္းလုပ္တာျဖစ္လို႔ က်ားအဂၤါကို သန္မာေစတယ္။ Stress စိတ္တင္းအားေတြ ေလ်ာ့ခ်ေပးရာ ေရာက္တယ္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တံုးက Cancer Council Victoria in Melbourne ကေန ေယာက္်ား ၁၀၇၉ ကုိ သုေတသန လုပ္ေတာ့ (ပေရာစတိတ္-ကင္ဆာ) ကိုေတာင္ ကာကြယ္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

အဲလို တေယာက္ထဲနဲ႔ တိတ္တဆိတ္ စိတ္ေျဖေဖ်ာက္တာဟာ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ ဥပေဒေတြက တားျမစ္တာေတြကို ေဖါက္ဖ်က္ခ်က္တာ
မဟုတ္လို႔ အျပစ္ကင္းတယ္ ထင္ပါတယ္။ Fun ဆိုျပီး၊ ကဲတာေတြကေတာ့ အျပစ္မလြတ္ပါ။

အိမ္ေထာင္ရက္သား က်ျပီး၊ ကြဲသြားလို႔၊ တေယာက္က ဆံုးပါးသြားလို႔၊ ကံစီမံတာနဲ႔ မုဆိုးဘို၊ မုဆိုးမ၊ တခုလပ္ေတြ ျဖစ္လာရင္ အမ်ားအားျဖင့္ ျပန္ျပီး အိမ္ေထာင္မျပဳသ၍ ဒီစိတ္မ်ိဳး ေျဖေဖ်ာက္တာ အနည္းနဲ႔ အမ်ား လိုတတ္ပါတယ္။ နည္းလမ္းကေတာ့ (မာစတာေဘးရွင္း)ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အေပ်ာ္အပါး လိုက္စားတယ္လို႔ အလြယ္ေျပာေလ့ရွိတဲ့ နည္းမ်ိဳးက သိတဲ့အတိုင္း ခုေခတ္မွာ ကူးစက္ေရာဂါေတြက (ဆစ္ဖလစ္) ေခတ္ထက္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွတယ္။ (မာစတာေဘးရွင္း) ေၾကာင့္ STDs/STIs မရပါ။ တခုေတာ့ ရွိတယ္။ Toy ဆိုတာေတြ သြားသံုးရင္ သန္႔ဘို႔ေတာ့ လိုမယ္။

အဲလို လုပ္ျပီးရင္ အားအင္ကုန္သြားတာက ပံုမွန္လိင္ဆက္ဆံအျပီး အားကုန္တာနဲ႔ မထူးလွပါ။ ျပိဳင္ပြဲေရာက္ရင္ အားကစားသမားေတြ အေဖၚနဲ႔အတူ မေနရတဲ့ စည္းကမ္းထားသလိုမ်ိဳး အတူလိုက္နာရမွာေပါ့။ ဒါေတာင္ ဒီလိုေရွာင္ဘို႔ မလိုပါဘူး ဆိုသူေတြကလဲ မနည္းတာ ေတြ႔ရတယ္။ ပိုတိက်တာကေတာ့ လိင္ဆက္ဆံျပီးရင္ Testosterone ပိုမ်ားလာလို႔ ပိုျပီး aggressive ျဖစ္တယ္လို႔ ၁၉၉၉ မွာ အီတလီ သုေတသီေတြက ဆိုခဲ့ပါတယ္။

မိန္းကေလးေတြမွာလဲ အနည္းနဲ႔အမ်ား ရွိတာပါဘဲ။ ဒါလဲ (အက္ဘ္-ေနာ္မယ္လ္) မဟုတ္ပါ။ သူတို႔က ေယာက္်ားေလး ေတြထက္ သဘာ၀အရ စိတ္ကုိ ခ်ိဳးႏွိမ္ႏိုင္စြမ္း ၾကီးတယ္။ သိုသိပ္မႈ ပိုအားေကာင္းၾကတယ္။ ဒီအေလ့အထ နည္းပါး ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ၾကားေတာင္ မၾကားဘူးဘူး။ အေကာင္းျမင္သူေတြကေတာ့ ေျပာတယ္ ရာသီလာတံုး နာတာေတြေတာင္ သက္သာေစတယ္လို႔။

ဒါကိုဖတ္ျပီး လုပ္သာလုပ္ၾကပါလို႔ အၾကံေပးတာ မဟုတ္ပါခင္ဗ်ား။

Dr. တင့္ေဆြ

Resource: http://www.xmyanmarx.co.cc/blogs/102079

A Haunting Story

ထင္းရွဴးျမိဳင္မွ ညတစ္ည

ထင္ရွဴးပင္ေလးေတြ ၀ိုင္းပတ္ေနတဲ့ ေအးျမျမေလေတြ ၀န္းရံထားတဲ့ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ကို ကြၽန္ေတာ္ဧည့္သည္အျဖစ္ ေရာက္ ရွိေနတာပါ။ ေန႕ခင္းေတြမွာ မပူမေအး အေနေတာ္ ေနထိုင္လို႕ အဆင္ေျပလွေသာ္လည္း ညပိုင္းတြင္ေတာ့ အေတာ္ေအးလွသည္။ ညပိုင္းတြင္ ဤျမိဳ႕ေလးကို ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ေသာ ကြၽန္ေတာ္ ရာသီဥတုရဲ႕ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္ ျမိဳ႕အစြန္နားက တည္းခိုခန္းအေသးစား ေလးမွာ အျမန္၀င္နားလိုက္ရပါျခင္းပါပဲ။

တံခါးကိုဖြင့္ေပးေသာ လူၾကီးမွာ ဆက္ဆံေရးက်ဲတယ္ဗ်။ တခါးကို ၀င္သာရုံဖြင့္ေပးျပီး ကြၽန္ေတာ့္အထုပ္အပိုးေတြကိုလည္း ဂရုတစိုက္ ယူေဆာင္ေပးျခင္းမရွိ။ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးမရွိတဲ့ ခပ္ရြယ္ရြယ္မိန္းမၾကီးက ေအးစက္စက္ ႏို႕တစ္ခြက္ႏွင့္ အသင့္စား ေပါင္မုန္႕ နည္းနည္းကို ညစာအျဖစ္ ေကြၽးတယ္။ စားေသာက္ျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ေရွးေဟာင္းေလွကားထစ္မ်ားမွတစ္ဆင့္ ကြၽန္ေတာ့္ အခန္းရွိရာကို တက္လာရ တာဗ်။ နံရံနားက မီးဖိုအပူေၾကာင့္ အခန္းတစ္ခုလံုး ေအးေနမွန္း သတိထားမိရကာ သစ္သားၾကမ္းျပင္မ်ားဟာလည္း ေျခသံခပ္ျပင္းျပင္း ျဖင့္ ေလွ်ာက္နင္းလိုက္လွ်င္ ကြၽံက်ေတာ့မည့္ဟန္။ ပင္ပန္းေနတာေၾကာင့္ ဘာမွလုပ္မေနေတာ့ဘဲ အ၀တ္ေတြအျမန္လဲလွယ္ လိုက္ျပီး ေနာက္ ခုတင္ေဘးက ေတြ႕တဲ့စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဆြဲ ကိုင္ကာ အိပ္ယာထဲ၀င္ခဲ့လိုက္ေတာ့တာေပါ့။

စာအုပ္က လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္၂၀ေလာက္က အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ လမ္းညႊန္စာအုပ္ေလး။ ပထမစာရြက္ကိုလွန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စာအုပ္ အစြန္းနားမွာ 'မိုးမခ တည္းခိုခန္း' ဆိုတဲ့ တံဆိပ္ေလးႏွိပ္ထားပါတယ္။ ႏွစ္မ်ားစြာအတြင္း ထူးဆန္းမႈအေၾကာင္းအရာမ်ားစြာ ျဖစ္ပ်က္ ခဲ့ေၾကာင္း၊ ျပီးေတာ့မယံုႏိုင္ဖြယ္ ကိစၥေလးေတြျဖစ္သြားခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ့္အရင္ တည္းခိုမိသူမ်ားက စာအုပ္ေလးရဲ႕ ေနာက္ ေက်ာဖက္မွာ မွတ္ခ်က္တိုေလးေတြေရးသြားတာကို ဖတ္ရတာေၾကာင့္ မနက္က်မွ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို စပ္စုၾကည့္ရမယ္။ အခု ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မီးလံုးကိုမွိတ္ အလ်င္အျမန္ကို အိပ္ေမာက်သြားမိေတာ့၏။

အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာသြားျပီးေနာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္လန္႕ႏိုးလာခဲ့ပါတယ္။ ပထမ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္ေနရာကို ေရာက္ေနခဲ့မွန္း ေသခ်ာမသိပါ။ ႏွင္းေတြေဖြးေနေအာင္ က်ေနတဲ့ ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုကေန မီးေရာင္မွိန္မွိန္လင္းေနတဲ့ အခန္းေလးရွိရာ အားတင္းျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းေန တာ မရမက။ မ်က္လံုးမ်ားဖြင့္ လိႈက္ေမာစြာ အသက္ရွဴျပီး ဟိုသည္ၾကည့္မိေတာ့မွ အိုေဟာင္းေနေသာ တည္းခိုခန္းေလးရဲ႕ အခန္းတစ္ခု ထဲက ခုတင္ေပၚမွာမွန္း ျပန္သတိရမိရသည္ပဲ။ ျပန္အိပ္မေပ်ာ္ေသးတာနဲ႕ အသာျငိမ္ျပီး လွဲေနစဥ္ခဏ ျပတင္းကေန ၀င္လာတဲ့ အလင္း မဟုတ္တဲ့ ျပတင္းေပါက္ေထာင့္ေတြ တံခါးမၾကီးေထာင့္ေတြကေန လင္းထိန္လာတယ္ အလင္းစက္ေတြစုစည္းျပီး။ ကြၽန္ေတာ္ျဖင့္ အ ေတာ္အံ့ၾသသြားရသည္ အာရုဏ္တက္တာျမန္လွခ်ည္လား ဒီတစ္ခါေပါ့။ ရုတ္တရက္ အခန္းထဲ ေရးခဲတံုးေတြ ေရာက္လာသို ေက်ာထဲ ကစိမ့္ကနဲျဖစ္သြားရတာေၾကာင့္ ေမႊးပြေစာင္ကို ရင္ဘတ္ဆီဆြဲျခံဳလိုက္မိတယ္။

အလင္းစက္္ေတြ တျဖည္းျဖည္းစုသြားျပီးေနာက္အလြန္လွပေသာ ခ်စ္စရာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ပံုသဏၭာန္ျဖစ္တည္ လာသည္။ ေၾကာက္လန္႕မႈေၾကာင့္ မလႈပ္မရွားႏိုင္ျဖစ္သြားသည့္ ကြၽန္ေတာ္ ေကာင္ေခ်ာေလးကို ျမင္ရခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်နပ္မႈေၾကာင့္ သိပ္မေၾကာက္ေတာ့။သူ႕တစ္ကိုယ္လံုးမွာ အလင္းေတြဖ်ာေနျခင္းေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းတိုင္းကိုကြၽန္ေတာ္ ျမင္ေနရသည္။ ဒီအခန္းထဲကို ကြၽန္ေတာ္၀င္လာခဲ့ဟန္အတိုင္း သူေလွ်ာက္လွမ္းလာျပီး အရာရာကို လိုက္လံစစ္ေဆးေနသည္လားမသိ တစ္ခုခုကို ရွာေနဟန္။ သူ၀တ္ဆင္ထားသည္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဒယ္ဒီေတြေခတ္ကလို ဘဲလ္ေဘာင္းဘီ ၊ ေကာ္လံခပ္ၾကီးၾကီး ရွ႔ပ္လက္ရွည္ႏွင့္။ ဒါေတြကိုျမင္ရေတာ့ တစ္ခါက ၾကားဖူးေနရတဲ့ ပံုျပင္ေလးကို ျပန္သတိရမိတယ္။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ 'ျပည့္စံု'ႏွင့္ 'ရဲလႈိင္ဘြား'တို႕အေၾကာင္း။ ဟုတ္တယ္ ဒီေကာင္ေလးက ျပည့္စံုဆိုတဲ့ေကာင္ေလး၀တ္ဆင္ထားသည့္အတိုင္းပါပဲ။ အဲဒီေနာက္ အ၀တ္ ေတြကို စခြၽတ္ေနတာကို ျမင္ရခ်ိန္ ပိုင္စိုးပိုင္နင္းအခန္းထဲလာလုပ္ေနတယ္ ခံစားရေပမဲ့ မ်က္၀န္းမ်ားကိုေတာ့ မွိတ္မပစ္မိ။

သူ႕မညီမညာအ၀တ္အစားေတြကို ခပ္ျဖည္းျဖည္း ခြၽတ္ေတာ့ အေမႊးအမွ်င္မရွိ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ကို ေတြ႕ရသလို ေအာက္ပိုင္းေဘာင္းဘီေတြ ကိုဖယ္ရွားျပန္ေတာ့ ခ်က္ကေန ဆီးစပ္အထိ အေမႊးအမွ်င္တန္းေလးက ၅လက္မေလာက္ရွိတဲ့ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ -ိင္တံတစ္ေခ်ာင္းမွာ အဆံုး သတ္ေရာ။ ေနာက္ အိပ္ယာဆီလွမ္းလာျပီးလွဲခ်လိုက္တယ္ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုးကိုေလ။ ကြၽန္ေတာ္ေဘးကိုေရႊ႕ေပးလိုက္ေပမဲ့ အကြာအေ၀း က သိပ္မရွိ။ ေမြ႕ယာေပၚ၀ယ္ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္း လွဲေလ်ာင္းေနတဲ့ သူ႕ကို ကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွာ အနီးကပ္ေတြ႕ေနရသည္ေလ။ အစ တုန္းကေၾကာက္လန္႕ေနခဲ့တာ အသားကုန္၊ အခုေတာ့လည္း ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္စိတ္ေတြရင္ထဲ အျပည့္ပါ။ သူ႕အသြင္အျပင္က အရမ္း ရင္ခုန္ဖို႕ေကာင္းေနတာေၾကာင့္ေရာ အရမ္းျဖစ္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွာလွဲေလ်ာင္းေနတာ ၾကည့္ရင္းနဲ႕ ေပါင္ၾကားက ညီဘြားက တျဖည္း ျဖည္းမာလာတယ္။ ဒီေတာ့လည္း ညာဘက္လက္ကေလးႏွင့္ အသာကိုင္ျပီး စတင္အလုပ္လုပ္ရေတာ့တာ။ ျမင္ေနရတဲ့ေကာင္ေခ်ာေလး ကလည္း ထို႕အတူ သူ႕ေရႊနီငွက္ေပ်ာကို ကိုင္ရင္းဆြေနတာ ၾကည့္ေနရင္း ၾကည့္ေနရင္း မိုးေပၚေထာင္လာက ၇လက္မနီးပါးရွည္လာပါ ေရာ။ ဒီအခ်ိန္ေၾကာက္စိတ္ဆိုတာကို လာေမးရင္ေတာ့ ရင္ထဲမရွိေတာ့ဘဲ အဲဒီေနရာမွာ စိတ္လႈပ္ရွားရင္ခုန္မႈေတြက အစားထိုးကာ သာသာယာယာပဲ သူ႕လႈပ္ရွားမႈကိုၾကည့္ေနျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေတြက သူ႕ခႏၶာကိုယ္ကို ထိကိုင္ဖို႕ၾကိဳးစားေပမဲ့ ေလကိုသာထိုး ေဖာက္သြားပါေရာ။ အေမႊးအမွ်င္မရွိ ေကာင္ေခ်ာေလးရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ဟာ တဆတ္ဆတ္ တုန္လာျပီးေနာက္ ေရႊနီၾကီးကေန အရည္ျဖဴပ်စ္ ပ်စ္ေတြ ပန္းထုတ္လိုက္တာ သူ႕ဦးေခါင္းေပၚေတာင္ ေက်ာ္သြားပါရဲ႕။ အဲဒါပဲ....အဲဒါပဲ..... ကြၽန္ေတာ္လည္း မ်က္လံုးမ်ားကိုေမွးမွိတ္ လက္ကိုခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရွားကာ ဗိုက္သားမ်ားေပၚ မထုတ္ရတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ အရည္ပ်စ္ေတြကို အားရစြာ ပန္းထုတ္လိုက္မိပါတယ္။ စကၠန္႕အနည္းငယ္ၾကာမွ မ်က္ခြံမ်ားကို ပင့္ၾကည့္လိုက္ရာမွာ အခန္းထဲ ဘယ္သူမွမရွိ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ။

အိပ္ယာေပၚမွ ကြၽန္ေတာ္ထရပ္လိုက္ကာ အခန္းမီးကို ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ တစ္ရွဴးစကၠဴဘူးကိုရွာကာ ဗိုက္သားေပၚႏွင့္ တျခားကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္းေတြကိုသန္႕ရွင္းေရးလုပ္ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့ေကာင္ေခ်ာေလးေပၚလာတဲ့ အခန္းေထာင့္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ စစ္ေဆးၾကည့္ ေတာ့ ဘာအေပါက္မွမရွိ နံရံၾကီးသက္သက္သာ။ နာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၃နာရီထိုးေနျပီမို႕ အိပ္ယာဆီျပန္လာခဲ့ျပီး ခပ္ေၾကာင္ ေၾကာင္ အိပ္မက္တစ္ခုကိုမ်ား မက္ခဲ့သလားေတြးမိရပါ၏။ ကြၽန္ေတာ္လွဲေလ်ာင္းခဲ့တဲ့ေနရာရဲ႕ ေဘးက ေခါင္းအံုးဆီၾကည့္လိုက္ေတာ့ အရည္ပ်စ္ အစက္အေျပာက္မ်ားစြာ။ အဲဒါေတြ႕ို ငံု႕နမ္းရင္း အခ်ိဳ႕ကို လက္ေခ်ာင္းႏွင့္တို႕ ပါးစပ္ထဲထည့္ၾကည့္ျဖစ္ပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ဟာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္။ ဒီေလာက္ေ၀းေ၀း ကြၽန္ေတာ္မပန္းထုတ္ႏိုင္ဘူး။ ရုတ္တရက္ အလည္လာတဲ့ ေရႊဧည့္သည္ေလး ပန္းထုတ္ သြားျခင္းသာ။ နံရံက မီးကိုပိတ္ သက္ျပင္းေမာကို ဟူး ကနဲခ်ကာ အိပ္ယာေပၚလွဲေလ်ာင္းျပီးေနာက္ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ ကြၽန္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္ သြားရပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္ႏိုးထလာခ်ိန္မွာေတာ့ ေနေရာင္ျခည္က အခန္းျပတင္းကို ေက်ာ္ျဖတ္လ်က္ တစ္ခန္းလံုးကို ေတာက္ေပေနေစေတာ့သည္။ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ရွင္းလင္းစြာျမင္မက္ခဲ့ေသာ အိပ္မက္အေၾကာင္း ေခါင္းထဲေရာက္လာျပန္ေတာ့ နံေဘးက ေခါင္းအံုးကို ၾကည့္မိျပန္ တယ္။ ေျခာက္ေသြ႕ေနေသာ အရည္ကြက္အခ်ိဳ႕။

ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ခင္းဟာ တည္းခိုခန္းေလးကို ပိုျပီးေတာက္ပေနေစသလားပဲ။ အရသာအလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ နံနက္စာကိုစားသံုးျပီး ျပန္ေတာ့ အာရုံထဲ မေန႕ညက အျဖစ္ကရွိေနဆဲ။ ယုတၲိေဗဒနည္းလမ္းအရေတာ့ ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခု။ ဒါေပမဲ့ ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ ဟိုဟာေတြကေရာ မေသခ်ာလိုက္တဲ့အရာပါ။ အရာအားလံုး အစိတ္အပိုင္းေတြ ဆက္စပ္ေနရတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခု အလား။

x x x

အလုပ္အကိုင္ သဘာ၀အရ ရက္အနည္းငယ္အားလပ္ရက္ရျပန္ေတာ့ ျမိဳ႕ေလးသို႕ျပန္လာကာ အရင္ကတည္းခဲ့တဲ့အခန္းမွာပဲေနျပီး တစ္ ခုခုကို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ဖို႕ ၾကိဳးစားမိျပန္တာေလ။ အလုပ္ကိုေသခ်ာလုပ္ ရက္သတၲပတ္ေနာက္ဆံုးရက္ေတြမွာ တည္းခုိေနက် အခန္းမွာပဲ တည္းရဖို႕ ၾကိဳးစားျဖစ္ပါတယ္။

အလုပ္ေတြျပီးဆံုးသြားတဲ့ ေသာၾကာေန႕ညတစ္ညမွာ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕တည္းခိုခန္းေလးဆီျပန္လာျဖစ္ပါတယ္။အစဦးေရာက္ခါစတုန္းကလို ရာသီဥတုမဆိုးေတာ့ဘဲ မွ်တေနပါရဲ႕။ ညစာစားဖို႕ စားေသာက္ခန္းထဲ၀င္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဧည့္သည္ႏွစ္ဦးသည္လည္း ေရာက္ရွိစား ေသာက္ေနၾကတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ အရာအားလံုးဟာ သာမန္အတိုင္းပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ကသာ ေသာက္ရူးအိပ္မက္တစ္ခုမက္ျပီးေတာ့ အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းသလိုျဖစ္ေနတာျဖစ္မယ္။ ဒီတည္းခိုခန္းပတ္၀န္းက်င္ေလးက မဆိုးပါဘူး ေတာအုပ္ေလးတစ္ခုႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေတာ့ အေညာင္းအညာေျပလမ္းေလွ်ာက္လို႕ရပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ညစာစားေသာက္ျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ အခ်င္းခ်င္းမိတ္ဆက္ျပီး စကား စျမည္ ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္က အေတာ္အထာက်တဲ့သူေတြပဲ။ gay စံုတြဲတစ္တြဲလို႕ ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ ထင္တာပါ ဒါေပမဲ့ မေသခ်ာပါဘူးေလ။ သူတို႕ေတြ ဘာကိုေျပာဆိုေနၾကမွန္း ကြၽန္ေတာ္အာရုံမစိုက္မိ။ 'စိုးသူရ'ဆိုတဲ့ ဘဲက ေကာ္ဖီေသာက္ျပီး ေနာက္ သရဲ ေျခာက္လွန္႕ျခင္းအေၾကာင္း စကားစတင္ပါေရာ။၀ိညာဥ္ေတြ၊ သရဲေတြအေၾကာင္း ျပီးေတာ့ သူတို႕ေတြႏွင့္ လူသားေတြ ထိေတြ႕လို႕ရမရ ကိစၥေတြလည္းပါေသးတယ္။ ဒီတည္းခိုခန္းကလည္း နည္းနည္းေျခာက္တယ္လို႕ သူၾကားသတဲ့။ 'စိုးသူရ'သူငယ္ခ်င္း 'ေနမင္း'က အဲဒါ ကိုၾကားေတာ့ သေဘာက်စြာရယ္ပါရဲ႕ စိုးသူရ သူရဲေၾကာက္တဲ့အေၾကာင္းေတြေျပာျပီး။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ေျပာျပတာ ေပါ့ ဒီတည္းခိုခန္း မွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ လူေသမႈအေၾကာင္း။ ကြၽန္ေတာ္တို႕စားေသာက္ျပီးတာေတြကို ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္က လာသိမ္း ေတာ့ အဲဒီ့အေၾကာင္း ေမးျမန္းျဖစ္ၾကပါတယ္။ တည္းခုိခန္း ၀န္ထမ္းေျပာတာကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္အေတာ္ၾကာ တည္းခုိခန္းေဆာက္ လုပ္ျပီးခါစက တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား လူငယ္ႏွစ္ေယာက္လာတည္းရင္း အေၾကာင္းရွာမရ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေၾကာင္း၊ လူေတြေျခာက္ လွန္႕ခံရတယ္ ေျပာၾကေပမဲ့ သူ႕အေနႏွင့္ အခုထိ မျမင္ဖူးေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ ေနမင္းက ဒါတည္းခုိသူေတြကို ဆြဲေဆာင္တဲ့နည္း တစ္ခုလို႕ ထင္ပါသတဲ့။

စကားစျမည္ေျပာရင္း လက္ဆံုက်ေနၾကတာ နည္းနည္း ညဥ္႕နက္လာမွ လမ္းခြဲျပီး ကိုယ့္အခန္းကို ကိုယ္ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပါလာတဲ့ စာအုပ္ေတြကို အတန္ၾကာဖတ္ေနျပီးမွ မီးပိတ္လိုက္ကာ အလ်င္အျမန္ပဲ အိပ္ေမာက်သြားျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ႏိုးလာေတာ့ အျပင္မွာ ေမွာင္ေနတုန္းပါပဲ။ အလင္းစက္ေတြက အရင္တစ္ခါေပၚခဲ့ဖူးတဲ့ ေထာင့္စြန္းကေန ခပ္ျဖည္းျဖည္းေပၚလာတယ္။ ေၾကာက္လန္႕ ရမယ့္အစား ကြၽန္ေတာ္ရင္ခုန္စြာျဖင့္ ေပၚထြက္လာမယ့္သူကို ၾကည့္ေနမိတာ ပထမအၾကိမ္က ေတြ႕ဖူးရတဲ့ေကာင္ေခ်ာေလးေပၚလာပါ ေရာ။ အေမႊးအမွ်င္မရွိ ေခ်ာမြတ္တဲ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္မွာ အ၀တ္တစ္ခုမွမပါ ေရႊနီငွက္ေပ်ာသီးၾကီး တရမ္းရမ္းနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္အိပ္ေနရာေဘး ကို ေလွ်ာက္လွမ္းလာကာ ၀င္ျပီးလွဲေလ်ာင္းလိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လက္အစံုဟာ သူ႕-ိင္တံရွိရာကို လွမ္းျပီး ကိုင္လိုက္ေပမဲ့ ဘာအထိ အေတြ႕မွမရ။ ဒါေပမဲ့ ျမင္ေနရတဲ့ ေကာင္ေခ်ာေလးရဲ႕ -ီးေနရာကို အသာကိုင္ဟန္ျဖင့္ ပြတ္သပ္ျပီးကစားလိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အေန နဲ႕ ဘာဖီးလ္မွမရေပမဲ့ သူ႕ပစၥည္းက ကြၽန္ေတာ္ျပဳစုတာကို တုန္႕ျပန္တာျဖင့္ မာျပီး မိုးေပၚေထာင္လာပါေတာ့တယ္။ ခပ္သြက္သြက္ လက္ ကိုလႈပ္ရွားေပးဟန္ျပဳေနေတာ့ သူ႕ဗိုက္သားေတြ ေရျပင္အလား လိႈင္းထကာလႈပ္လာေတာ့ ဒါသူ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ ရိပ္မိပါ ျပီ။ မ်က္စိကို အသာမွန္ သူ႕-ီးရွိရာကိုမွန္းကာ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္အတြင္းထည့္လိုက္တာ ရုတ္တရက္ -ီးတစ္ေခ်ာင္းပါးစပ္ထဲရွိေနတာကို ခံစားလိုက္ရာျပီး လည္ေခ်ာင္းထဲသို႕ ပ်စ္ခြၽဲခြၽဲအရည္ေတြ ေရာက္ရွိတာကို ခံစားရပါ၏။ မ်က္သန္းမ်ားကိုဖြင့္ သူ႕မ်က္ႏွာကိုၾကည့္မယ္ လုပ္ေတာ့ မရွိေတာ့ သြားျပီ။

အိပ္ယာေပၚကေန အျမန္ထ နံရံကမီးကိုဖြင့္ မွန္ထဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ သံသယမရွိဖြယ္ ပါးစပ္ႏွင့္အျပည့္ ေကာင္ေခ်ာေလးရဲ႕ ေရႊရည္ေတြ။ ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲက ပလတ္စတစ္ အိတ္အၾကည္တစ္ခုကိုယူကာ အဆိုပါအရည္ပ်စ္ေတြကို ေထြးထည့္ လံုျခံဳစြာပိတ္ရင္း စားပြဲက အံဆြဲထဲမွာ ေသခ်ာထည့္ထားလိုက္ပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အိပ္ယာေပၚျပန္လွဲျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ အိပ္စက္ရေလသတည္းေလ။

x x x

ခ်စ္စရာေဆာင္းဦးမနက္ခင္းေလးက ေလေအးေအးျဖင့္ႏိုးထေစပါတယ္။ အိပ္ယာေပၚကထထျခင္း စားပြဲအံဆြဲကို ပလတ္စတစ္အိတ္ အျဖဴကို ယူျပီးအထဲမွာပါတဲ့ဟာေတြကို အနံ႕ရွဴၾကည့္လိုက္တယ္။ သိပ္ေသခ်ာတာေပါ့ ဒါသုတ္ရည္ေတြ။ ေရခ်ိဳးသန္႕စင္ျပီးေနာက္ မနက္စာစားဖို႕ေအာက္ထပ္ဆင္းခဲ့ျပီး မ်က္လံုးေ၀့ၾကည့္လိုက္တာ့ စိုးသူရ ႏွင့္ ေနမင္းတို႕ကေရာက္ေနၾကျပီ။ သူတို႕ေတြ ခ်စ္သူစံုတြဲ ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ပိုပိုျပီး သေဘာေပါက္စျပဳလာပါရဲ႕။ ႏွစ္ဦးသားလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကမလို႔တဲ့။ ရိုးရာအစားအစာေတြျမည္းစမ္းဖို႕ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူတို႕ႏွင့္အတူလိုက္ခဲ့ဖို႕ ဖိတ္ေခၚတာေၾကာင့္ လိုက္သြားျဖစ္ပါတယ္။ စိုးသူရတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ အေတာ္ၾကည့္ ေကာင္းအဆင္ေျပၾကတဲ့ ဘဲေတြဗ်။ သူတို႕ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္ျပီး စကားေျပာရတာ အေတာ္ေကာင္းတယ္။ ေျပာရင္း ေျပာရင္း ပြင့္လင္း လာၾကျပီး gay စံုတြဲအျဖစ္ေနထိုင္ၾကျခင္းရဲ႕ အားသာခ်က္ အားနည္းခ်က္ေတြေျပာၾက၊ ကြၽန္ေတာ္သည္လည္းgay ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေျပာမိပါ တယ္။ ကိုယ္ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ အထိအခိုက္မရွိရင္ေကာင္းမယ္ဆိုတာ ေဆြးေႏြး ရင္းႏွင့္ မေန႕ညကအျဖစ္အပ်က္ကို သူတို႕ကိုေျပာျပခ်င္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေျပာဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါျပီ။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ျမိဳ႕ေလးထဲကို၀င္ၾကည့္မွ အေတာ္တိုးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးေနတာကိုေတြ႕ရသလို သေဘာလည္းက်မိပါရဲ႕။ ျမိဳ႕မေစ်းၾကီးထဲမွာလည္း အေတာ္စံုလင္လွတာကိုေတြ႕ရ႔ပါတယ္။ ေစ်းၾကီးႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း ရပ္ကြက္ထဲမွာလည္း ၅ရက္တစ္ခါေစ်းလို႕ေခၚမလား ၅ရက္ေနမွ တစ္ခါ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္ ကလာေရာင္းၾကတဲ့ ေစ်းတန္းကိုလည္းေတြ႕ရပါေသးတယ္။ အိမ္ျပန္လက္ေဆာင္အျဖစ္ ဂ်ဴးျမစ္ပါတဲ့ ပဲပုတ္ျပားေတြ၊ ဂ်င္းပါတဲ့ ပဲပုပ္ျပား၊ ေခါပုပ္ေတြ ဆိုးေဆးမပါ လက္ဖက္ညြန္႕ေတြ ၀ယ္လိုက္တာ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ၾကီးတစ္လံုးအျပည့္မွ ၅၀၀၀က်ပ္ေလာက္ က်တာဗ်။ လက္ဖက္ေျခာက္ေတြ၊ တို႕ဟူးေျခာက္ေတြလည္းပါတာေပါ့။ ေဘာ္ဒါႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ တို႕ဟူးေႏြးႏွင့္ ဆန္စီးကို သူတို႕ အေခၚ ရွမ္းခ်ဥ္ႏွင့္ အားရပါးရတီးေနတာမ်ား ရယ္ခ်င္စိတ္ကိုျဖစ္မိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါေရာက္ရင္ ျမိဳ႕ထဲကို လာလည္မယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ မိပါျပီ။

ညေနလည္းေစာင္း လူေတြလည္း ဖားမွ ျမိဳ႕ေလးအစြန္က တည္းခိုခန္းဆီျပန္လာျဖစ္ၾကပါတယ္။ အခန္းရွိရာကိုတက္လာျပီး ေရမိုးခ်ိဳးဖို႕ ျပင္ဆင္ခါ ဘံုေရခ်ိဳးခန္းဆီလွမ္းျဖစ္တာေပါ့။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ၀တ္ဆင္ကာ ညစာစားဖို႕ စားေသာက္ခန္းဆီသြားေတာ့ စိုးသူရတို႕အတြဲက စားစျပဳေနပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူတို႕ႏွင့္အတူ ၀ိုင္းထုိင္ကာ ငါးဒုကၡႏွင့္ ဆြဲလိုက္ပါတယ္။ ထမင္းစားအျပီး စကားလက္ဆံုၾကရင္း ခဏ ပဲရွိေသး အိပ္ခ်င္စိတ္ဘာေၾကာင့္ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာတာေၾကာင့္ သူတို႕ကို Excuse လုပ္ကာ အခန္းကိုျပန္လာျဖစ္ပါတယ္။ ေလခြၽန္သံ လိုလို ျပီး ေတာ့ ျပတင္းမဖြင့္ထားဘဲ အခန္းထဲေအးစက္လာမႈေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ႏိုးလာျပန္ေတာ့ အျပင္မွာ မဲေမွာင္တုန္းပါပဲ။ ျမင္ေတြ႕ေန က် အလင္းစက္ေလးေတြ စုစည္းတာကိုျမင္ခ်င္မိေပမဲ့ ဒီတစ္ခါ ဘာမွမျမင္ရပါ။ အတန္ၾကာေစာင့္ၾကည့္ေနေပမဲ့ ဘာမွျဖစ္မလာပါ။ အိပ္ယာ ေပၚမွာ အသာလွဲေလ်ာင္းရင္း ၁၅မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အထင္ အခန္းထဲ တစ္ေယာက္ေယာက္ေရြ႕လ်ားလာကာ ခုတင္ရွိရာ ကို လွမ္းလာတယ္လို႕ အာရံုက ခံစားမိေနရသလိုပါပဲ။ ေက်ာထဲစိမ့္တဲ့အထိ ေၾကာက္လန္႕မိသလို စိတ္လည္း တျပိဳင္နက္လႈပ္ ရွားမိပါရဲ႕။

လက္တစ္ဖက္....မျမင္ရတဲ့ လက္တစ္ဖက္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ည၀တ္ေဘာင္းဘီကို ပြတ္သပ္ကာ အတြင္းထဲက ညီဘြားကို ကိုင္လိုက္တာကို ခံစားရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကို ေဘးဘက္ဆီ ေရာင္ရမ္းစမ္းသပ္လိုက္ေတာ့ အေမႊးအမွ်င္မရွိ ေခ်ာေမြ႕တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကို စမ္းမိသလို ဗိုက္သားေနရာကေန ေအာက္ကို ေရြ႕လာေတာ့ ဆီးစပ္အထိ ဆက္စပ္ေနတဲ့ အေမႊးႏုေလးေတြကတစ္ဆင့္ ၇လက္မနီးပါးရွိတဲ့ -ိင္တံၾကီး ကို ကိုင္မိပါေရာ။ ထို႕အတူ ကြၽန္ေတာ့္-ီးကိုဆြဲျပီး ပါးစပ္ထဲထည့္လိုက္တာကို ခံစားရမိပါတယ္။ ကြၽမ္းက်င္တဲ့ အစုပ္အမႈပ္ေတြ ခံစားေနရ ရင္း အခန္းထဲ အလင္းစက္ေတြပိုမိုစုစည္းလာကာ ကြၽန္ေတာ့္ဆီ ပံုမွန္လာေနက် ဧည့္သည္ေလးက အားရပါးရျပဳစုေနတာကို ျမင္လိုက္ရ ပါျပီ။ အခုေတာ့ အမွန္တကယ္ အထိအေတြ႕ကို ခံစားရျပီေပါ့ေလ။

သူကြၽန္ေတာ့္-ီးကို အရင္းမွာ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း -ိင္တံတေလွ်ာက္ လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္လ်က္တယ္။ ကြမ္းသီးေခါင္းကို တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ကာ ဖီးလ္အရွိန္ျမႇင့္ေပးတယ္။ ျပီးေတာ့ ေရႊဥေတြကို တစ္လံုးျခင္း ငံုစုပ္ေတာ့တာ။ သူ႕လႈပ္ရွားမႈမွာေျမာေနတဲ့ခဏ သူ႕ဦးေခါင္းဟာ ကြၽန္ေတာ့္ ေျခေထာက္ေတြၾကားငံု႕လွ်ိဳးလာျပီးေနာက္ ခေရ၀ဆီလွ်ာဖ်ားေလးက ၀ိုက္ကာ ၀ိုက္ကာျဖင့္ခံစားမႈေတြ ဟိုးအျမင့္ဆီေရာက္ေအာင္ သူ လုပ္ပါေပါ့။ လွ်ာဖ်ားေလးကိုမာေအာင္လုပ္ရင္း ခေရ၀ထဲ ဖိကာဖိကာျဖင့္ တြန္းတာ.....အား.....ဘယ္လိုဖီးလ္မွန္းမေျပာတတ္ဘူး။ ရုတ္တရက္သူထရပ္လိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ေျခေထာက္ေတြကို ပခံုးေပၚထမ္းတင္လိုက္ရင္း ေရႊနီငွက္ေပ်ာၾကီးကို ကြၽန္ေတာ့္ခေရ၀ဆီေတ့ ကာ ႏွဲ႕သြင္းသြင္းပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္အခုအျဖစ္အပ်က္ကို အိပ္မက္လို႕ ထင္ရေအာင္လည္း ခေရ၀က နာက်င္မႈက အစစ္အမွန္ ခံစားေနရတာ။ တင္ပါးေတြကို ဖ်စ္ညႇစ္ကိုင္တြယ္ရင္း သူ႕ဒစ္ကိုရွန္တိန္လုပ္ကာ အဆံုးထိသြင္းလိုက္တဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ္ေအာင့္ကနဲ ျဖစ္ သြားရပါ၏။ ခပ္ေျဖးေျဖး သူအထုတ္အသြင္းလုပ္ေနစဥ္မွာပဲ အခန္းထဲ အလင္းပိုမိုမ်ားလာျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာအနီး ေနာက္ထပ္ ေကာင္ေခ်ာေလးတစ္ေပြ အ၀တ္မပါ ဗလာကိုယ္ထီး မာေတာင္ေနတဲ့ သူ႕-ီးကိုကိုင္ရင္း ေပၚထြက္လာျပန္သည္။ သူ႕ပစၥည္းသြင္းႏိုင္ဖို႕ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ကို အသာဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ ရွည္လ်ားလွတဲ့ဟာကို အလိုက္သင့္ထည့္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ တစ္ေယာက္က လည္ ေခ်ာင္းထဲအထိ သြင္းခ်ိန္ ေနာက္တစ္ေယာက္က ခေရ၀က အျပင္ကိုထုတ္တယ္ အထုတ္အသြင္း တိုင္ပင္ကိုက္သလို သူတို႕ အရွိန္ျမႇင့္ ေနၾကေတာ့တာ။ ခဏေနေတာ့ သူတို႕ပစၥည္းေတြ ပိုမိုၾကီးထြားလာသလို ခံစားရျပီးေနာက္ ေရႊရည္ေတြ႕ို သူတို႕ထည့္သြင္း ထားတဲ့အ ေပါက္ေတြထဲ တျပိဳင္တည္းလိုလို ပန္းထည့္ၾကပါေတာ့တယ္။

ဒီတစ္ခါေတာ့ မ်က္စိမမွိတ္မိဖို႕ ကြၽန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လံုး ပစၥည္းေတြကို အသာဆြဲထုတ္လိုက္ၾကျပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွာ အသာလွဲေလ်ာင္းၾကတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုးထလိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကို တစ္ျပိဳင္တည္းျပဳစုပါရဲ႕။ တစ္ေယာက္ႏႈတ္ခမ္းက ကြမ္းသီးေခါင္းဆီ လႈပ္ရွားေနခ်ိန္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေရႊဥမ်ားဆီမွာ။ ဒုတိယေပၚလာေသာ ေကာင္ေလး က မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ေပၚခြထိုင္လိုက္ျပန္ကာ သူ႕ခေရ၀ဆီ ကြၽန္ေတာ့္-ီးကိုဖိသြင္းရင္း ထိုင္ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ တင္ပါးေတြဟာ ေျမၶာက္ကာ ေျမႇာက္ကာထိုင္ထိုင္ခ်ေနတာကိုၾကည့္ရင္း သူ႕အေတြ႕အၾကံဳရွိတာကို မွန္းမိရပါတယ္။ ပထမေကာင္ေခ်ာ ေလးကေတာ့ သူ႕ေဘာ္ဒါရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ျပင္သစ္အနမ္းတပ္မက္စြာေပးေနတာ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ ငပဲၾကီးကို ကြၽန္ေတာ္အသာဆြဲ ကိုင္ရင္း ကစားေပးမိပါရဲ႕။ ဒုတိယေကာင္ေလးရဲ႕ အားမာန္ပါပါ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ၾကာရွည္မထိန္းႏိုင္တဲ့ ကြၽန္ေတာ္ အခ်က္ ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ေဆာင့္သြင္းျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္ေလးတင္ပါးမ်ားႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ေရႊဥေတြကို ဖိကပ္ထားရင္း အားရစြာပန္းထည့္ပစ္ လိုက္တယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္သားသည္လည္း အလ်င္အျမန္ ကိုယ္စီ ဗံုတံေခါက္ၾကရင္း ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ပ်စ္ခြၽဲခြၽဲအရည္မ်ား ျဖင့္ ဖုံးလႊမ္းသြားေစပါ၏။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ႏွဏ္ေယာက္သား ကြၽန္ေတာ့္နံေဘးမွာ ေမာလ်စြာလွဲေလ်ာင္းရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကပါ ေတာ့တယ္။ သတိထားေနရင္း ထားေနရင္းႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တာေပါ့ မၾကာခင္။

အရမ္းေအးစက္တဲ့ ခံစားမႈကို ရရွိလို႕ ႏိုးထလာခ်ိန္မွာ မိုးမလင္းေသးပါ။ အခန္းမီးကိုကြၽန္ေတာ္ဖြင့္လိုက္တယ္။ အိပ္ယာတစ္ခုလံုး ဖရိုဖရဲ၊ အိပ္ယာခင္းေတြ ေစာင္ေတြသည္လည္း ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ။ ေနရာတိုင္းမွာ စိုစြတ္ေနေသာ အကြက္ငယ္မ်ားႏွင့္။ ကြၽန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေပၚ မွာလည္း ေစးကပ္ကပ္ျဖစ္ေနသလို ခေရ၀မွာလည္း နည္းနည္း နာက်င္မႈကို ခံစားရတယ္။ ကဲ...ဘာမွ မစဥ္းစားေတာ့ပဲ ေစာင္ကို ေကာက္ယူလိုက္ကာ အိပ္ယာေပၚလွဲ အိပ္စက္လိုက္သည္ေလ။ မနက္ခင္းမွာေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးသန္႕စင္လိုက္ကာ အထုပ္အပိုးေတြျပင္ဆင္ ျပန္ဖို႕အသင့္လုပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ မနက္စာစားဖို႕ ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းလာေတာ့ ဗိုက္ထဲအရမ္းကို ဆာေလာင္လာတာေၾကာင့္ ခပ္ မ်ားမ်ားေလးစားျဖစ္ပါရဲ႕။ 'စိုးသူရ ႏွင့္ ေနမင္း'တို႕ရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္တို႕လိပ္စာတို႕ကို ကြၽန္ေတာ့္လိပ္စာကဒ္ျဖင့္ လဲလွယ္ၾကျပီးေနာက္ သူတို႕ ကို တစ္ခါတည္းႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ 'မိုးမခ တည္းခိုခန္းေလး'ကို အၾကိမ္မ်ားစြာ ထပ္သြားျဖစ္ တည္းခိုျဖစ္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ညေတြမွာ ဘာသံမွမၾကားရေတာ့ သလို ဘာမွလည္း မျဖစ္ေတာ့ေပ။

စာၾကြင္း။ ။ ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ျမိဳ႕ကေလးကို သြားေလ့လာစမ္းသပ္မႈအခ်ိဳ႕လုပ္ၾကည့္တဲ့အခါ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က ေက်ာင္းသားေလးႏွစ္ေယာက္ အလည္လာရင္း ညတစ္ညမွာ သူတို႕တည္းတဲ့ အခန္းထဲ အလင္းေတြျဖာျပီး ေပ်ာက္ဆံုးသြားေၾကာင္း။ တည္းခိုခန္းပိုင္ရွင္ကေတာ့ ေသဆံုးသြားၾကတယ္လို႕သာ ဘယ္သူေမးေမးေျဖေၾကာင္း သိခဲ့ရပါေတာ့တယ္။

Alex Aung (9 August 2010)

က်ေနာ့္ခ်စ္သူရဲ႕ ခ်စ္သူ…

"ေမာင္… ခ်စ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ခြဲသြားဖို႔ စိတ္မကူးနဲ႔ေနာ္… ခြဲသြားရင္ေတာ့ အေသမုန္းျပစ္လိုက္မွာ"

ၿငိမ္သက္ေနတဲ့ ကန္ေရျပင္ကို မ်က္ႏွာမူရင္း က်ေနာ့္ လက္ေတြၾကားကို သူမရဲ႕ လက္ေတြ အတင္းထည့္ၿပီး အတင္းဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ေျပာလာတဲ့ က်ေနာ့္ခ်စ္သူ ေကာင္မေလးရဲ႕ ခ်စ္စရာ ေကာင္းလြန္းလွတဲ့ အမူအရာေလးမွာ က်ေနာ္ ထပ္ခါတလဲလဲ က်ရံႈးရျပန္ေပါ့……

က်ေနာ္ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူ… က်ေနာ့္ခ်စ္သူနဲ႔ က်ေနာ္ ေတြ႔ဆံုမႈက ရိုးရွင္းလြန္းလွပါတယ္…

ေနမသာခဲ့တဲ့ ေန႔ေလးတေန႔မွာ… ရုတ္တရက္ ရြာခ်လိုက္တဲ့… မိုး… ျပင္ဆင္မႈေတြ မရွိခဲ့တဲ့က်ေနာ္ မိုးလံုေအာင္ လမ္းေဘးဆိုင္တဆိုင္ရဲ႕ အမိုးေအာက္ကို အေျပးကေလး သြားရပ္မိခဲ့တဲ့ခ်ိန္က သိပ္ၿပီး မေခ်ာလွေပမယ့္ ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ ဆံုဆည္းခဲ့ရတာေပါ့…

"သား.. ေသခ်ာဖိတ္ခဲ့ေနာ္…" က်ေနာ့္ကိုဆို အယံုအၾကည္ သိပ္မရွိတဲ့ ေမေမက အတန္တန္ မွာေနခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က အိမ္ေပါက္၀ ေရာက္ေနၿပီ…. က်ေနာ့္ေမေမက တစ္လကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ သူ႔မိတ္ေဆြ မိသားစုေတြကို ဖိတ္ၿပီး ထမင္းျဖစ္ျဖစ္ မုန္႔တခုခုျဖစ္ျဖစ္ လုပ္စားရင္း လူႀကီးေတြသဘာ၀ ဟိုေျပာဒီေျပာ ေျပာေနၾကေလ… အဲ့ဒီအတြက္ က်ေနာ့္တာ၀န္က အလွည့္က် ေမေမဖိတ္ခိုင္းတဲ့ အိမ္ေတြကို ဖိတ္ေပးေနၾက….. ေမေမ့သူငယ္ခ်င္းေတြမွာလည္း က်ေနာ္မသိတဲ့ အိမ္ဆိုတာေတာင္ မရွိေတာ့…

ဒီေန႔ တာ၀န္က်တဲ့အိမ္က က်ေနာ္တို႔အိမ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေမေမ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းအိမ္… ဖုန္းဆက္ၿပီး ဖိတ္ရင္ ရရဲ႕သားနဲ႔… လူကိုယ္တိုင္ ဖိတ္ခိုင္းတဲ့ ေမေမ့ကို သိပ္ေတာ့ မေက်နပ္ခ်င္ေပမယ့္ က်ေနာ့္ တာ၀န္လို ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဘာမွေျပာခြင့္မသာ..

"တီး… တီး" လူေခၚေခါင္းေလာင္းကို အဆက္မျပတ္ႏွိပ္ရင္း… စိတ္က သိပ္မရွည္ခ်င္လာေတာ့…. အဆက္မျပတ္ သံုးေလးခါေလာက္ ႏွိပ္ၿပီးမွ ၿခံ၀န္းထဲက အေျပးလာေနတာ ၾကားရတယ္… "ကြ်ီ" ဆိုၿပီး ပြင့္သြားတဲ့ တံခါးကေန ေခါင္းျပဴၿပီး ထြက္လာတဲ့ ေခါင္းတလံုး… က်ေနာ္ အသက္ရူသံေတြ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္သြားသလားပဲ… ရုတ္တရက္ ဘာေျပာရမွန္းမသိပဲ ေၾကာင္ၿပီးရပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ပံုကို ၿပံဳးစိစိၾကည့္ေနတဲ့ ေကာင္မေလး…. မိုးေရေတြ ရႊဲေနခဲ့ဖူးတဲ့ ေကာင္မေလး…

"၀ိုး… က်ေနာ့္ရဲ႕ အေပ်ာ္ေတြ ဘယ္ကေန ဘယ္လို၀င္လာၿပီး ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားတယ္မသိ…. ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ၿခံထဲကို လွမ္း၀င္ၿပီးသား ျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ေျခလွမ္း… "ဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔လဲလို႔ ေမးေနတာေလ… ေျဖဦးမွေပါ့" စူပုတ္ပုတ္ အမူအရာနဲ႔ ေကာင္မေလး… က်ေနာ္ ခ်စ္မိသြားတာ ေသခ်ာတယ္…

ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြ တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ တိုးလာသလို… အေၾကာင္းျပခ်က္ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေကာင္မေလးအိမ္ကို ေရာက္ေရာက္လာတတ္တဲ့ က်ေနာ့္ကို လူႀကီးေတြက အကုန္လက္ေျမာက္ ကုန္ၿပီေလ… ခ်စ္ေတာ့လည္း မရွက္ေတာ့ပါဘူး… ခ်စ္မိသြားတာကိုး…

အားလပ္ခ်ိန္ေတြမွာ အတူလည္ရင္း အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းၾကသလို… ညဖက္ေတြမွာ ဖုန္းဆက္ရင္း ၾကည္ႏူးခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ေလး… ဘယ္ခ်ိန္တုန္းကမွ ဆံုးရံႈးသြားဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့ဘူး… သူလည္း က်ေနာ့္ကို သိပ္ခ်စ္သလို… က်ေနာ္လည္း သူ႔ကို သိပ္ခ်စ္တယ္…

က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြကလည္း သေဘာတူေန ၾကည္ျဖဴေနတဲ့ အေျခအေနမွာ က်ေနာ့္အတြက္ ပူပင္ေသာက ဘာမွမရွိခဲ့ဘူးေပါ့… အားလံုးက အဆင္ေျပေနၾကၿပီပဲမို႔… က်ေနာ္နဲ႔ ေကာင္မေလး အတူအၿမဲ အေဖာ္မြန္အျဖစ္ ဘ၀တသက္လံုး လက္တြဲဖို႔ က်ေနာ္ စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြကို အၿမဲမက္ခဲ့ဖူးပါတယ္… ဒါေပမယ့္… ဒီလိုအဆင္ေျပေနတဲ့ က်ေနာ့္ဘ၀ေလးကို ကံၾကမၼာက လွလွပပ ထိုးႏွက္လို႔ က်ရံႈးေစခဲ့တာေလ…

"ေမာင္… ခ်စ္တို႔ ထိုင္ေနၾက ကန္ေဘာင္ေလး သြားရေအာင္" ခြ်ဲခြ်ဲႏြဲ႔ႏြဲ႔ ေတာင္းဆိုလာတိုင္း ျငင္းဆန္မႈမဲ့ က်ေနာ့္ ႏူတ္ခမ္းက "ခ်စ္ သေဘာေလ" လို႔ေျပာေနက်ေလ…

အဲ့ေန႔… အဲဒီေန႔က စခဲ့တာေပါ့…

က်ေနာ္နဲ႔ ေကာင္မေလး ခံုတန္းေလးေပၚ ထိုင္ေနရင္း…… ေကာင္မေလးေျပာျပတဲ့ သူမအေၾကာင္းေတြကို ႏွစ္ဦးလံုး သေဘာတက်က်နဲ႔ ရီရင္း သိပ္ကို ေအးခ်မ္းခဲ့ရတာပါ… အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ… က်ေနာ္တို႔ ထိုင္ေနတဲ့ ခံုတန္းေလးနား… မိန္းကေလးတစု ေရာက္လာခဲ့ခ်ိန္မွာ… ေျပာလက္စ စကားကို ရုတ္တရက္ ရပ္ၿပီး အဲဒီ မိန္းကေလး အုပ္စုဆီကို ေငးၾကည့္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြမွာ ရႊန္းလဲ့လဲ့ အရည္ၾကည္တခ်ဳိ႕နဲ႔…

"ေဟ့… ေကာင္မေလး ဘာေတြ ေငးေနတာတုန္း" က်ေနာ့္ အသံၾကားေတာ့ က်ေနာ့္ ခ်စ္သူက ရုတ္တရက္ သတိျပန္၀င္လာသူ တေယာက္လို… က်ေနာ့္ကို ၿပံဳးၿပီးေတာ့…. "ေမာင္.. ဟိုအုပ္စုကို ၾကည့္စမ္းပါ.. အဲဒီက ဆံပင္ဂုတ္၀ဲေလး တေယာက္က အရမ္းခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္ေနာ္… မ်က္လံုးကလည္း အရမ္းလွတယ္"… က်ေနာ့္ခ်စ္သူ ညႊန္ျပတဲ့ ေကာင္မေလးတစုကို က်ေနာ္ ထပ္တခါ ျပန္ၾကည့္မိတယ္… "ေမာင့္ မ်က္လံုးထဲမွာေတာ့ ခ်စ္ကမွ အလွဆံုးပါ.. ေမာင့္ခ်စ္ကို ဘယ္သူမွ မယွဥ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ" က်ေနာ့္ စကားေၾကာင့္ အရင္ကလိုေတာ့ "ေမာင္ကေတာ့ ပိုခ်စ္ေအာင္ လုပ္ေနျပန္ၿပီ"လို႔ က်ေနာ့္ခ်စ္သူ မေျပာခဲ့ဘူး…

က်ေနာ့္ စိတ္ထဲမွာလည္း ဘာမွကို မရွိခဲ့ဘူး… ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ အရင္ကလိုပဲ တေယာက္ကို တေယာက္ သိပ္ခ်စ္ခဲ့ၾကတာေပါ့… အဆက္အသြယ္ဆိုတာ ျပတ္ေတာက္သြားတယ္ ဆိုတာေတာင္ မရွိဘူး… က်ေနာ့္ခ်စ္သူကို က်ေနာ္သိပ္ခ်စ္တယ္… သူမက ပြင့္လင္းသလို… က်ေနာ့္အေပၚ သိပ္နားလည္တယ္… ဒီအတြက္ က်ေနာ္ သိပ္ကံေကာင္းတာေပါ့…

ဒါေပမယ့္… ေနာက္ပိုင္း… က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ကသိကေအာက္ ျဖစ္ျဖစ္လာေစတဲ့ အေၾကာင္း အရာတခုက… က်ေနာ့္ခ်စ္သူက က်ေနာ္နဲ႔ စကားေျပာေနရင္း… အေ၀းကို တခါတခါ ေငးေနတတ္တာ… တခုခုကို အသည္းအသန္ စဥ္းစားေနတတ္တာ… ေဘးက ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတတ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြဆို အားက်တဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ လိုက္ၾကည့္လာတတ္တာ… "ေမာင့္ကို သိပ္ခ်စ္တာပဲ" ဆိုတဲ့ စကားေတြ အေျပာနည္းလာတာ… က်ေနာ့့္စိတ္ထဲမွာ သိပ္ကိုခံျပင္းေပမယ့္… သူ႔ကို လက္ညိႈးထိုး ေထာက္ျပစရာလည္း ဘာအားနည္းခ်က္မွ က်ေနာ္ ရွာမေတြ.ခဲ့ဘူး…

"ခ်စ္… ေမာင့္ကို စိတ္ေကာက္ေနတာလားကြာ… ေမာင္ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ေျပာကြာ" က်ေနာ့္ဘက္က အဲလို ေျပာလာရင္ေတာ့ သူမ မ်က္၀န္းထဲမွာ ရစ္၀ဲလာတဲ့ မ်က္ရည္စေတြ က်ေနာ္ မၾကာမၾကာ ေတြ႔လာရတယ္… "ဟင့္အင္း… ခ်စ္ဘာမွ မျဖစ္တာ… ေမာင္က ဘာအမွားမွ မလုပ္ထားတာ ခ်စ္က ဘာလို႔ စိတ္ေကာက္ရမလဲ" သူမ အေျဖတိုင္းမွာ က်ေနာ္ ေက်နပ္ေပမယ့္ သူမကို ၾကည့္လိုက္တိုင္း… က်ေနာ့္ ႏွလံုးသားထဲမွာ နာက်င္တတ္လာတယ္… ၀မ္းနည္း တတ္လာတယ္… က်ေနာ္ သူမကို သိပ္ေပ်ာ္ေစခ်င္တာေလ… က်ေနာ့္ အခ်စ္ေတြေၾကာင့္ သူမရယ္သံေတြကို ၾကားေနခ်င္သူပါ…

က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရတဲ့ ေန႔ေလးတေန႔……

က်ေနာ္နဲ႔ ေကာင္မေလး ေစ့စပ္ထားဖို႔ လူႀကီးေတြ ေျပာလာေတာ့ က်ေနာ့္ေလာက္ ေပ်ာ္မယ့္သူ ဘယ္သူရွိႏိုင္မလဲ… က်ေနာ္ ခ်က္ခ်င္း ေကာင္မေလးဆီ ဖုန္းဆက္ေတာ့… တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ သူ႔အသံ… "အင္း" ဆိုတဲ့ တိုးသဲ့သဲ့ ေျဖသံေလးကို က်ေနာ္ စိတ္တိုင္း မက်ခဲ့ဘူး… "ခ်စ္ မေပ်ာ္ဘူးလားကြာ… ေမာင္တို႔ အျမန္ ဆံုဆည္း ရေတာ့မွာ" "ေမာင္တို႔ အရင္က စိတ္ကူး ထားတဲ့အတိုင္း ျဖစ္လာေတာ့မွာ"… က်ေနာ့္ဘက္က တက္ၾကြၿပီး စကားေတြ မ်ားေနသေလာက္ ေကာင္မေလး ဘက္က တိတ္ဆိတ္ ေနခဲ့တယ္…

ဖုန္းခ်ခါနီးမွာ သူမဘက္က "ေမာင္… က်မတို႔ မနက္ျဖန္ ကန္ေဘာင္နားက ခံုတန္းေလးမွာ ေတြ႔ရေအာင္ က်မေစာင့္ေနမယ္"တဲ့… တခြန္းထဲေျပာၿပီး သူမ ဖုန္းခ်သြားတယ္… အေပ်ာ္ေတြ ပ်ံ႕လြင့္ေနတဲ့ က်ေနာ့္မွာေတာ့ မုန္တိုင္းတခု မလာခင္ ေလေျပေလး ၀င္သြားတယ္ ဆိုတာကိုေတာင္ က်ေနာ္ မသိလိုက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး…

အျဖဴနဲ႔ အနက္ ေရာစပ္ထားတဲ့ အေရာင္ေလးနဲ႔ သိပ္လိုက္ဖက္တဲ့ က်ေနာ့္ခ်စ္သူ ႀကိဳတင္ ေရာက္ေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္… ခံုတုန္းေလးမွာ ၀င္ထိုင္လိုက္ေပမယ့္ သူမ က်ေနာ့္ဘက္ကို လွည့္မၾကည့္ပဲ ဟိုး အေ၀းတေနရာကို ေငးေနတာ… က်ေနာ္ မတင္မက်ျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္ကို သူ႔ကို ထုတ္ေမးလိုက္မိတယ္… "ခ်စ္… ေမာင့္ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား… အသစ္ေတြ႔ေနလို႔လား" ဘာလို႔ မေပ်ာ္ေနရတာလဲကြာ"… အဆက္မျပတ္ ေမးခြန္းေတြက သူမကို တခ်က္ေလးေတာင္ တုန္လႈပ္ မသြားေစဘူး…

"ေမာင္ အခ်စ္ဆိုတာကို ဘယ္လိုထင္လဲဟင္" မထူးဆန္းတဲ့ ေမးခြန္းေလးတခုလို႔ က်ေနာ္ ထင္ေပမယ့္ ေမးလာတဲ့ သူမႏူတ္ခမ္း တုန္ရီေနသလို မို႔အစ္ေနတဲ့ သူမ မ်က္၀န္းေတြက သူမကို ငိုထားမွန္း သိပ္ကို ေပၚလြင္ေနေတာ့ က်ေနာ္ တကယ္ကို တုန္လႈပ္သြားခဲ့ရတာပါ…

"အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာေတာ့ အတိအက်မသိဘူး ခ်စ္ရာ… ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ကို ခ်စ္မိတာ ခ်စ္ကို ဘယ္သူမွန္း ဘာမွန္းမသိခင္က ခ်စ္မိသြားတာ… ဘယ္အရာမွ တြန္းပို႔တာေတြ အတင္းအဓမၼ ခိုင္းေစတာေတြ မရွိပဲ သူ႔အလုိလို နွလံုးသားထဲ ၀င္လာတာ… ေမာင့္အထင္က တကယ့္ အခ်စ္စစ္ေတြက ဖန္တီးယူလို႔ မရပဲ ႏွလံုးသားထဲ အလိုလို ၀င္ေရာက္လာတဲ့ ခံစားမႈမ်ဳိး"

"ေမာင့္ကို က်မသိပ္ခ်စ္ခဲ့တာ ေမာင္ယံုလားဟင္"

"ယံုတယ္ေလ ခ်စ္ရ… ဘာလို႔ ခုမွဒါေတြ ေမးေနရတာလဲကြာ"

"က်မကိုယ္တိုင္ မသိေပမယ့္… ေမာင့္ကို က်မေျပာျပခ်င္ေနတာေတြ ရွိတယ္… ၿပီးရင္ ေမာင္ ႀကိဳက္သလို ဆံုးျဖတ္ေပါ့…"… ကေလးေလးလို အၿမဲလိုလို ဗိုလ္က်တတ္တဲ့ က်ေနာ့္ခ်စ္သူ ခုေတာ့လည္း တကယ့္ လူႀကီးတေယာက္လို ရင့္က်က္ေနလိုက္တာ…

"ေမာင္… ေမာင္နဲ႔ ေစ့စပ္ရေတာ့မယ္ လက္ထပ္ရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ၾကားလိုက္ရခ်ိန္မွာ… က်မ တကယ္ကို တုန္လႈပ္ခဲ့မိတယ္ေမာင္… ၀မ္းသာရမယ့္အစား က်မ ၀မ္းနည္းခဲ့မိတယ္… ေမာင္ က်မကို အျပစ္တင္ႏိုင္တယ္ေမာင္… က်မေလ တကယ္အရူးလို ျဖစ္ခဲ့တာပါ… က်မ အရင္ခ်ိန္ေတြက ေမာင္နဲ႔လက္ထပ္ၿပီးရင္ ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးမ်ဳိးေတြ ေတြးျဖစ္တိုင္း ေပ်ာ္ေနတတ္ခဲ့တယ္ေမာင္… အမွန္တရားကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ က်မ အခု မေပ်ာ္ဘူးေမာင္… ၿပီးေတာ့ ေမာင္နဲ႔… ေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ၿပီးရင္လည္း က်မ ေပ်ာ္ႏိုင္မယ္ မထင္ဘူးေမာင္…"

မိုးမရြာပဲ မိုးၿခိမ္းသံကို ၾကားလိုက္ရသလိုပဲ… က်ေနာ့္ ႏွလံုးသားတကယ္ကို မိုးႀကိဳးပစ္ခံလိုက္ရသလိုပါပဲ…

"ေမာင့္မွာ ဘာအားနည္းခ်က္ရွိလို႔ ဒီလိုေျပာရတာလဲကြာ… မင္းေပ်ာ္ေအာင္ ေမာင့္ဘက္က အကုန္လုပ္ေပးမယ္… ေမာင္တို႔မွာ ပူပင္စရာ ဘာမွမရွိတဲ့ ဘ၀မွာ ခ်စ္က ဘာကို စိုးရိမ္တာလဲကြာ"

"ေမာင့္မွာ ဘာအျပစ္မွ မရွိပါဘူးေမာင္… အဓိကက အခ်စ္ဆိုတာေၾကာင့္ပဲေမာင္… က်မေလ… ေမာင့္ကို လက္ထပ္ရမယ္ဆိုၿပီး အတင္းလုပ္လာရင္ေတာ့ က်မမွာ ျငင္းခြင့္မွ မရွိတာပဲေမာင္… ဒါေပမယ့္ က်မႏွလံုးသားထဲက ေမာင့္ကို က်မ အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္ လက္ခံလို႔ မရႏိုင္တာက က်မေလ… က်မ… လူတေယာက္ကို ခ်စ္မိေနလို႔ပဲေမာင္……"

"ဘာ… ဘာေျပာလိုက္တယ္… ေမာင့္အျပင္ မင္းမွာ ခ်စ္သူရွိေနတယ္ဟုတ္လား… ျပန္ေျပာလိုက္စမ္းပါ"

"ေမာင္ က်မကို အျပစ္တင္ပါေမာင္… ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီတေယာက္ကို က်မ ခ်စ္ခြင့္ရႏိုင္ဖို႔ က်မ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားရဦးမယ္ေမာင္… ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့… က်မခ်စ္ေနတဲ့သူက… ေမာင့္လို ေယာက္်ားေလး တေယာက္ မဟုတ္ပဲ မိန္းကေလးတေယာက္ ျဖစ္ေနတယ္ေမာင္… က်မေလ သူနဲ႔ေတြ႔ရင္ ရင္ခုန္တယ္… သူနဲ႔ စကားေျပာမိရင္ ေပ်ာ္တယ္… က်မလက္ကို ရုတ္တရက္ လာကိုင္ရင္ က်မ ရင္မွာ ေႏြးသြားတယ္… သူေနမေကာင္းရင္ က်မသိပ္စိုးရိမ္တယ္ေမာင္… သူနဲ႔ စကားမေျပာရရင္ က်မ ေဘးကလူေတြကို ေဒါသထြက္ေနမိတယ္… "က်မေလ… က်မ ေမာင့္အေပၚ ဒီလိုမျဖစ္ဖို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ သတိေပးၿပီး ေနခဲ့ေပမယ့္ က်မ ခံစားခ်က္က မရဘူးေမာင္…"

"က်မက မိန္းကေလးတေယာက္ ျဖစ္ေနပါလ်က္နဲ႔ အျခား မိန္းကေလးတေယာက္ကို ခ်စ္သြားမိတာ… က်မ စိတ္ကစားတာ မဟုတ္ဘူးေမာင္… က်မ သူ႔ကို တကယ္ခ်စ္သြားမိတာ… က်မ သူေပ်ာ္ေနတာကို ၾကည့္ရင္း ေပ်ာ္ေနခ်င္ခဲ့တယ္… က်မကို ရူးတယ္လို႔ ေမာင္ေျပာမလားဟင္… သစၥာမရွိတဲ့ မိန္းကေလး တေယာက္လို႔ က်မကို ေျပာလိုက္ပါ ေမာင္… ဒါေပမယ့္ ေမာင့္မွာ ဘာအျပစ္ေတြမွ မရွိေပမယ့္ က်မ ႏွလံုးသားက လက္ခံလို႔ မရဘူးေမာင္…" "အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ပဲ ႏွလံုးသားထဲက အလိုအေလ်ာက္ တစံုတေယာက္အတြက္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္တယ္ဆိုတာ က်မအခု တကယ္လက္ေတြ႔ ခံစားေနရၿပီေမာင္"

ကဲြအက္အက္ အသံေတြက အဆက္မျပတ္ ထြက္ေနေပမယ့္ က်ေနာ့္ခ်စ္သူ… သူမ မ်က္၀န္းေတြက သိပ္ကို အေလးအနက္နဲ႔ တည္ၿငိမ္ေနတယ္… က်ေနာ္ ဘာလုပ္သင့္လဲ… က်ေနာ္ သူ႔ကို ထထိုးလိုက္ရမလား… နာက်င္ေအာင္ တခုခု ျပန္ေျပာလိုက္ရမလား… က်ေနာ့္ အေတြးေတြမွာ တရိပ္ရိပ္ ေပၚေပၚလာတဲ့ သူမပံုရိပ္ေတြ… မိန္းကေလး အခ်င္းခ်င္း အ၀တ္အစား လွလွေလးေတြ စတိုလ္ လွလွေလးေတြကို အားက်လို႔ လိုက္ေငးေနတယ္လို႔ အရင္က ထင္ခဲ့ဖူးတဲ့ သူမနဲ႔ပါတ္သက္တဲ့ အေတြးေတြ… "ဆံပင္ဂုတ္၀ဲေလးနဲ႔ မိန္းကေလးက သိပ္ခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတာပဲ"လို႔ ေျပာဖူးတဲ့ သူမအသံေလးေတြ… က်ေနာ့္နားထဲ ပဲ့တင္သံေတြအလား… ထပ္ကာထပ္ကာ ျပန္ၾကားေနမိတယ္…

"ေမာင္… ေမာင္က်မကို သိပ္ခ်စ္တယ္ ဆိုတာကို က်မသိပါတယ္ေမာင္… မိန္းကေလးခ်င္း… လိင္တူခ်င္း ခ်စ္မိသြားတဲ့ က်မရဲ႕ အျဖစ္ကို က်မတို႔ အသိုင္းအ၀ိုင္းက လက္ခံၿပီး နားလည္ေပးဖို႔ ဒီအခ်ိန္မွာ ခက္ခဲၾကမယ္ ဆိုတာ က်မ သိပါတယ္… ဒါေပမယ့္ ေမာင္ က်မအေပၚ ထားတဲ့ အခ်စ္ေတြကို ေစာ္ကားတာ မဟုတ္ေပမယ့္… ေမာင့္ဆီက အလိုခ်င္ဆံုး အေတာင္းခ်င္ဆံုး အရာတခုက ေမာင္ က်မရဲ႕ အခ်စ္ကို နားလည္ေပးပါ… ကိုယ္ခ်င္းမစာတာ မဟုတ္ေပမယ့္… က်မ သတၱိေတြ အမ်ားႀကီး ေမြးရဦးမယ္… ျပင္ဆင္မႈေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ရဦးမယ္ေမာင္… ဒါေၾကာင့္ ပထမဦးဆံုး က်မကို နားလည္ေပးႏိုင္မယ့္ သူကို ေမာင့္ကို ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ေမာင္…"

က်ေနာ့္ ရင္ဘတ္ထဲက စူးစူးရွရွ နာက်င္ေပမယ့္ သူမ က်ေနာ့္ကို ဒီလိုစကားမ်ဳိး ေျပာထြက္ဖို႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ သတၱိေတြ ေမြးခဲ့ရမလဲ… ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ခဲ့ရမလဲ… က်ေနာ့္ အတြက္ဆိုတာကိုေတာင္ ခဏေမ့ၿပီး သူမအတြက္ က်ေနာ္ ရုတ္တရက္ ေတြးလိုက္မိခဲ့တဲ့ အျဖစ္ရယ္…

က်ေနာ့္လက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ထားတဲ့ သူမ လက္ေခ်ာင္းေတြမွာ ခြန္အားေတြ ယံုၾကည္မႈေတြ အျပည့္ေတြရွိေနတာကို က်ေနာ္ ခံစားမိတယ္… က်ေနာ့္ဘက္က ဘာေျပာႏိုင္မွာလဲ… မယံုၾကည္ႏိုင္စရာ ေကာင္းတဲ့ လွည့္ကြက္တခုလို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္လည္း သူမရဲ႕ အခ်စ္ေတြကို က်ေနာ္ယံုတယ္… က်ေနာ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ေကာင္မေလး… က်ေနာ့္ ေကာင္မေလး သိပ္ခ်စ္မိေနၿပီဆိုတဲ့ သူ႔ မိန္းကေလး… က်ေနာ္တို႔ သံုးေယာက္ဟာ… ၿပိဳင္ပြဲတခုမွာ ကစားၾကတဲ့ လူေတြဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္သူက အႏိုင္ရသြားတာလဲ… ဘယ္သူက အရံႈးသမား ျဖစ္သြားတာလဲ…

က်ေနာ္ေတာင္ သူ႔ကို သိပ္ခ်စ္သလို… သူ႔ဘက္ကလည္း အျခားတေယာက္ကို သိပ္ခ်စ္ေနမွေတာ့ က်ေနာ့္ဘက္က သူ႔ကို လြတ္လပ္စြာ သြားခြင့္ျပဳရမွာေပါ့… မိန္းကေလးခ်င္း ခ်စ္မိသြားတဲ့ သူမအေနနဲ႔ အတိုက္အခိုက္ေတြၾကားထဲ ယိုင္လဲသြားမွာကို က်ေနာ္ မၾကည့္ရက္ေပမယ့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္… ေကာင္မေလးအတြက္ က်ေနာ့္ပခံုး သူခဏတာျဖစ္ျဖစ္ မွီခိုရာ ေနရာေလးတခု အဆင္သင့္ ရွိေနခ်င္ခဲ့တာ…

မ်က္လံုးအစံုကိုပိတ္ၿပီး မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ထားတဲ့ မ်က္ႏွာေပၚကို အဆက္မျပတ္ က်ဆင္းေနတဲ့ မိုးစက္ေတြက တကယ္ကို သနားညွာတာမႈ ကင္းမဲ့ေနခဲ့တာ.... တလွပ္လွပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္အျပည့္နဲ႔ ရင္ဘတ္တစံုနဲ႔ လူတေယာက္… ဟိုး… ေ၀းေ၀းတေနရာက ရီသံသဲ့သဲ့ကို ၾကားေနရတယ္… နီးလာလိုက္ ေ၀းသြားလိုက္… တိုးေဖ်ာ့လာလိုက္… က်ယ္လာလိုက္… ရီသံကေန ရိႈက္သံျဖစ္သြားလိုက္… တင္းတင္းမွိတ္ထားတဲ့ မ်က္၀န္းတစံုကိုေတာ့ ဆက္လက္မွိတ္ထားမိေနဆဲ… မေသခ်ာေတာ့တဲ့ စိတ္ကူးတခုအတြက္… ဟာတာတာ ရင္ဘတ္တစံုနဲ႔ လူတေယာက္ မိုးေတြနဲ႔အတူ နစ္ေျမာေနမိခဲ့မိတာ… အရံႈးသမားတေယာက္ရဲ႕ နိဂုိးတခုတဲ့လား……

လမ္းခြဲဖို႔ဆိုတာ ျဖစ္မွမျဖစ္ႏိုင္တာ… မသြားပါနဲ႔… ေအာ္ဟစ္တားဆီး လိုက္မိခ်င္ေပမယ့္… ေတာက္ပလြန္းတဲ့ သူ႔ရဲ႕မ်က္၀န္းအစံု… ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔လြန္းတဲ့ သူ႔အၿပံဳးနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ က်ေနာ့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ဆြံ႔အေစခဲ့တာေတြ… ၿပံဳးလဲ့လဲ့ မ်က္၀န္းတခုကို စိုလဲ့လဲ့ မ်က္ရည္စေတြ ရွိမေနေစခ်င္ဘူး… နာက်င္ေနခဲ့ေပမယ့္… သူ႔ အားတက္တေရာ စကားသံေတြ ရယ္သံေတြကို က်ေနာ့္ ပတ္၀န္းက်င္ထဲ ပ်ံ႕လြင့္ေနေစခ်င္ခဲ့သူပါ… ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလး… သူမ လိုခ်င္ေတာင့္တေနတဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ က်ေနာ့္ဘက္က ဆုေတာင္းရင္း…

ၾကယ္စင္ေလး

4 August, 2010

Resource: http://www.coloursrainbow.com/articles/35-article/366-2010-08-04-04-41-25.html

စကၠဴပန္းေလးတစ္ပြင့္ရဲ႕ ဒိုင္ယာရီ

တစ္ဆယ္ေက်ာ္ငါးႏွစ္ပတ္လည္ က်မ က်မတို႔အရြယ္ ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္သီခ်င္းေလးအတိုင္း ကၽြန္မတို႔ ဂ်ီမေတြလည္း ပ်ံတက္စငွက္ကေလးေတြလိုပဲ အပူအပင္ေတြမရွိပဲ လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းက် ဆတ္စလူးေတြ ထက်နဲ႔ေပါ့။ ဒီအရြယ္မွာ ေယာက္်ားအစစ္၊ မိန္းမအစစ္ေတြေတာင္ ထိန္းလို႔မရတဲ့ အရြယ္ဆိုေတာ့ က်မတို႔လို ဂ်ီမေတြဆို ပိုဆိုးေတာ့တာေပါ့ေနာ္။ က်မမွာ သူငယ္တန္းကေန ဆယ္တန္းေရာက္တဲ့အထိ အတူတြဲၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ နာမည္ေတြေတာင္ ကာရန္နဲ႔ညီေအာင္ ကိုယ့္နာမည္ထဲက တစ္လံုးစီကုိ အဖ်ားဆြတ္ေခၚၾကတာ။ တေယာက္က "စိုး" ေနာက္တေယာက္က "မ်ိဳး" တို႔ကေတာ့ "တိုး"။ ကိုယ္ေတြ သံုးေယာက္က ေက်ာင္းမွာဆို Star ေတြေလ။ တိုးတို႔သံုးေယာက္ ေက်ာင္းကိုလာၿပီဆိုရင္ အခန္းေတြေရွ႕မွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားေကာင္ေလးေတြရဲ႕ အမွတ္ေပးသံေတြဟာ ေက်ာင္းတစ္ခုလံုးကို ညံလို႔။ ေယာက္်ားေလး သီးသန္႔ေက်ာင္းဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြ သံုးေယာက္က အစစ္မေတြလိုကို ျဖစ္ေနတာ။ သံုးေယာက္ေပါင္း ေလာင္းေက်ာ္ၿပီး ကဲလိုက္ၾကတာ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲ ေအာင္စာရင္းလည္းထြက္ေရာ ငိုပြဲေတြ ဆင္ရေတာ့တာပါပဲ။ မ်ိဳးကေတာ့ ႏွစ္ခ်င္းေပါက္ ေအာင္တယ္။ တိုးနဲ႔ စိုးကေတာ့ က်တယ္။ မ်ိဳးကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုးကို အားေပးပါတယ္။ ေနာင္ႏွစ္ကို ဆက္ေျဖဖို႔ တကၠသိုလ္ကေန သူေစာင့္ေနပါမယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ေလ စိုးကို သူ႔အိမ္က ေက်ာင္းမထားေတာ့ဘူးတဲ့။ သူ႔ဦးေလးနဲ႔အတူ အလုပ္လုပ္ရမယ္တဲ့။ စိုးမေျဖေတာ့ က်မလည္း မေျဖေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအတြက္ ပညာတစ္ခုေတာ့ သင္ရမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီး မိတ္ကပ္၊ ဆံပင္ပညာသင္လိုက္တယ္ေလ။ တစ္ရက္မွာေတာ့ စိုး ေရာက္လာတယ္။ သူ႔ဦးေလးအလုပ္က ကားပြဲစားတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ သူႏြဲ႔လို႔မရဘူးတဲ့။ အိမ္ကလည္း ေယာက္်ားလိုေနရမယ္တဲ့။ သူ ျပန္ပုန္းရေတာ့မယ္တဲ့ လာေျပာသြားတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ငါတို႔နားလည္ပါတယ္လို႔ ျပန္ႏွစ္သိမ့္လိုက္ရတယ္။ မ်ိဳးကလည္း ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းသြားတက္။ စိုးကလည္း သူ႔အလုပ္နဲ႔သူ။ က်မကလည္း ကိုယ့္လိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ ကုိယ္ဆိုေတာ့ သံုးေယာက္သား ကြဲသြားၾကေတာ့တာေပါ့။

မိတ္ကပ္ဆံပင္ ေလာကထဲကုိ ေရာက္သြားေတာ့ ဂ်ီမ မာမီႀကီးေတြ၊ ဂ်ီမ မမေတြ၊ ဂ်ီမ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးကိုရလာတယ္။ ေက်ာင္းေနစဥ္က မေရာက္ဘူးတဲ့ ေနရာေတြ မကဲခဲ့ဘူးတဲ့ ေနရာေတြမွာ ကဲတတ္ ႏႊဲတတ္လာတယ္။ မႏၱေလးတိုင္းအတြင္းမွာရွိတဲ့ ရွိရွိသမွ် နတ္ပြဲေတြ၊ ဘုရားပြဲေတြေရာက္။ ကိုယ္လည္း တေန႔တျခား ပိုပိုၿပီးေတာ့ ပြင့္လာတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အပြင့္မအျဖစ္ ခံယူၿပီးကတည္းကကို ပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္း အေရးမစိုက္ေတာ့ဘူး။ အိမ္ကေတာ့ နည္းနည္းေလး ၀ုန္းေနေသးတယ္ေလ။ နင္ အခုတေလာ လွ်ပ္ယား လွ်ပ္ယားနဲ႔ မ်က္စိေနာက္တယ္ေပါ့။ "နင့္သူငယ္ခ်င္း စိုး ေတာင္ ေယာက္်ားေလးပံုေလးနဲ႔ ေယာက္်ားျဖစ္သြားၿပီ"တဲ့။ ဒီကလည္း ျပန္ေျပာေတာ့တာေလ။ "ေမြးကတဲက ေျခာက္တာ ဘယ္အေျခာက္မွ ေယာက္်ားျပန္မျဖစ္ဘူး" လို႔ေလ။ တခါတေလ စိုးနဲ႔လမ္းမွာေတြ႔ရင္ သူ႔ေဘးမွာ သူ႔အလုပ္က လူေတြနဲ႔ဆိုရင္ သူလည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ကိုယ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ မသိသလိုေနရတာ။ ၾကာလာေတာ့ ကိုယ္လည္းသူ႔ကို ေခၚကို မေခၚေတာ့တာ။ သူနဲ႔ကုိယ္နဲ႔ လိုင္းမတူဘူးလို႔ ခံယူလိုက္တယ္။ မ်ိဳးနဲ႔ကေတာ့ ဖုန္းအဆက္အသြယ္ရတယ္။ ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၱေလး အတင္းေျပာၾကတာေပါ့ရွင္။ ဒီလိုနဲ႔ က်မတို႔ တစ္ဆယ္ေက်ာ္ ငါးႏွစ္ပတ္လည္ကေန ႏွစ္ဆယ္ငါးႏ်စ္ပတ္လည္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကိုေတာင္ ေရာက္လာၿပီေလ။ ဂ်ီမတေတြ ကဲရင္း ႏႊဲရင္း လွ်မ္းရင္း အရာရာကို အပူအပင္မရွိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးနဲ႔ ျဖတ္သန္းလိုက္ၾကတာ ပတ္၀န္းက်င္ကို သတိမထားမိၾကဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်မတို႔ရဲ႕ ကမၻာေျမႀကီးဆီကို အခ်က္ေပးသံလည္းမၾကား တံခါးလည္းမေခါက္ဘဲနဲ႔ ၀င္ေရာက္လာတဲ့ ၿဂိဳလ္ဆိုးနတ္ႀကီးတစ္ပါးက ကမၻာေျမႀကီးဆီက လူေတြဆီကို တိတ္တဆိတ္ ၀င္ေရာက္ပူးကပ္လာခဲ့ပါၿပီ။

နတ္ဆိုးႀကီးရဲ႕နာမည္ကေတာ့ AIDS တဲ့။ သူ႔ရဲ႕ကိုယ္ပြား ေရွ႕ေတာ္ေျပးေလးကေတာ့ HIV တဲ့။ နတ္ဆိုးႀကီးကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းေမႊေႏွာက္ႏိုင္လိုက္ပါၿပီ။ စစခ်င္း ကိုယ့္ရဲ႕ဂ်ီမ မာမီႀကီးေတြ ဟိုတစ ဒီတစ ေသဆံုးခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ သိပ္ၿပီး သတိမထားမိေသးဘူး။ ေနာက္ပိုင္း ဂ်ီမအေမေတြနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ သက္တူရြယ္တူ ဂ်ီမတန္းတစ္ခုလံုးပါ ေသဆံုးသူေတြ မ်ားလာေတာ့တာ။ လူေတြ အထူးသျဖင့္ သူငယ္ေတြက ကိုယ္ေတြကို လမ္းမွာေတြ႔ၿပီဆိုရင္ "အေျခာက္ဆီက ကူးတာ" "HIV ပိုး ျဖန္႔ခ်ီေရးေကာင္ေတြ" လို႔ နာမည္ဆိုးေတြ အတပ္ခံလိုက္ရတယ္။ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ ေယာက္်ားအစစ္ မိန္းမအစစ္ေတြမွာလည္း ျဖစ္ၾကတာပါပဲ။ မိန္းမလ်ာမေတြက ပိုၿပီး ထင္သာျမင္သာ ရွိတဲ့ လူနည္းစုေတြ ဆိုေတာ့ နာမည္ဆိုးေတြ တြင္ကုန္တာေပါ့ရွင္။ ဒီလိုေတြ ျဖစ္ေနရင္းကကို ေရာဂါျဖစ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေဆးရံုတက္ေတာ့လည္း လူနာသတင္းသြားေမးရင္ က်မတို႔ ကိုယ္တိုင္ကိုက သူ႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေပးဖို႔မေျပာနဲ႔ လက္ကေလးေတာင္ မကိုင္ရဲတာေလ။ "ဒီေရာဂါျဖစ္ရင္ ေသမွာပဲ ကုစရာေဆးမရွိလို႔" လို႔ ၾကားဖူးထားၾကေတာ့ ေၾကာက္ၾကတာေပါ့။ အဲဒါ က်မတို႔ကိုယ္တိုင္ ဒီေရာဂါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေတြ႔အႀကံဳ ဗဟုသုတ အသိပညာေတြ မရွိလို႔ေပါ့ရွင္။ အခုေန အခ်ိန္အခါဆိုရင္ ဒီလိုျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ေတာ့မွာ။ သူတို႔တေတြလည္း ျမန္ျမန္ေသဆံုးခ်င္မွ ေသမွာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်မတို႔ဆီကို က်န္းမာေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြ ေရာက္ရွိလာၿပီး က်န္းမာေရး အသိပညာျဖန္႔ေ၀ျခင္း၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္တန္းေလးေတြ ေပးျခင္း၊ ကြန္ဒံုးေ၀ငွျခင္းေတြကုိ လက္ခံရယူေနၿပီေလ။ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ၊ ေဆးေပးခန္းေတြ၊ ေဆးရံုေတြ ဂ်ီမတို႔နားခိုရာ ေနရာေတြကိုလည္း အားလံုး သိရွိေနၾကၿပီ။

ဂ်ီမသူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ေဆးရံုေဆးခန္းေတြနဲ႔ ခ်ိတ္စပ္ေပးတာ ARV ဆိုတဲ့ ေဆးရေအာင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ခ်ိတ္စပ္တာေတြကို ျပဳလုပ္ေပးေနၿပီေလ။ ARV ဆိုတဲ့ေဆးကို အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္ေကာင္းေလးနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရင္ အရင္ဂ်ီမေတြလည္း အသက္ ဆံုးရႈံးခ်င္မွ ဆံုးရႈံးမွာေလ။ သူတို႔ေတြ အေသေစာလိုက္တာလို႔လည္း ႏွေျမာမိတယ္ရွင္။ ဒါေတာင္ ဒီလိုေခတ္ေကာင္းမွာ အသက္ဆံုးရႈံးတဲ့ ဂ်ီမေတြလည္း ရွိတယ္။ ဘယ္သူေတြလည္းဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဒီေရာဂါျဖစ္ေနပါတယ္လို႔ ၀န္မခံပဲ ႀကိတ္ကုၾကရာက အနာတျခား ေဆးတျခားျဖစ္ၿပီး ေသဆံုးၾကတာေလ။ အဲဒီထဲမွာမွ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း စိုးလည္း တေယာက္အပါအ၀င္ေပါ့။ သူေနမေကာင္းဘူးလို႔ၾကားေတာ့ သတင္းသြားေမးတာေပါ့။ ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ ေမးေတာ့ သူက ငါအစာအိမ္ေရာဂါျဖစ္ေနတာ။ အစာမစားႏိုင္လုိ႔ ပိန္က်သြားတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ကိုယ္က သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီး ဒါဟာ အစာအိမ္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ငါေရာဂါျဖစ္တဲ့ ဂ်ီမေတြကို ျမင္ဘူးတယ္။ ဒီလိုပံုစံပဲျဖစ္တာ။ နားလည္တက္ကၽြမ္းတဲ့ ဆရာ၀န္ ဒါမွမဟုတ္ နားလည္တဲ့ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္း ဂ်ီမေတြနဲ႔ အေျခအေနမဆိုးခင္ တုိင္ပင္ဖြင့္ဟ သင့္တယ္လို႔ေျပာေတာ့ သူက စိတ္ဆိုးၿပီး မေခၚေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ က်မလည္း ျပစ္ထားလိုက္တာေပါ့။ ေလးလေလာက္အၾကာမွာေတာ့ သူဆံုးသြားတယ္။ က်မေလ ၀မ္းနည္းေနာင္တရမိတယ္။ သူ ဘယ္လိုေျပာေျပာ ငါက ဇြတ္တရြက္စီစဥ္ရမွာလို႔ သူက သူအိမ္ကသိမွာစိုးလို႔ ျဖစ္မွာ။ ငါက ကူညီမယ့္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ခ်ိတ္စပ္ေပးမိရင္ သူမေသဆံုးႏိုင္ဘူးလို႔။ မ်ိဳးကလည္း ၀မ္းနည္းတာေပါ့။ ႏွစ္ေယာက္သား ဖက္ၿပီးငိုၾကရတာ။ မ်ိဳးကေတာ့ က်မကို အျပစ္မျမင္ပါဘူး။ ကံၾကမၼာအတိုင္းပဲလို႔ ႏွစ္သိမ့္ပါတယ္။

အခုေနာက္ပိုင္းမွာဆိုရင္ က်န္းမာေရး အဖြဲ႔အစည္းႀကီးေတြမွာ ဂ်ီမ၀န္ထမ္းေတြကို ျမင္ေတြ႔ေနရၿပီေလ။ ဂ်ီမအခ်င္းခ်င္း စုစည္းၿပီး ဖြဲ႔ထားတဲ့ MSM (S.H.G) ေတြလည္း ေပၚေပါက္လာကာ က်န္းမာေရး ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ ေပးေနၿပီေလ။ ဒါဟာ ဒီေရာဂါႀကီးကို ဂ်ီမေတြကလည္း တေထာင့္တေနရာကေန တြန္းလွန္ကာကြယ္ တိုက္ဖ်က္ေနၾကတယ္ဆိုတာကို ျပသလိုက္တာပါပဲ။ အခုဆိုရင္ ဒီအႏၱရာယ္ဆိုးႀကီးကို ကာကြယ္တိုက္ဖ်က္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြတိုင္းမွာ ဂ်ီမေတြက ေနရာရၿပီး ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳျခင္းေတြကို ရရွိကာ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္း အလယ္မွာ ေခါင္းေမာ့ႏိုင္ၿပီရွင္။ ႏွစ္တႏွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးလ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ရက္ေန႔ ည ၁၂နာရီေက်ာ္တိုင္း လူေတြကေတာ့ "Happy New Year"လို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေအာ္ဟစ္ၾကတယ္။ က်မလည္း ပါ၀င္ကခုန္ ေအာ္ဟစ္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ Happy New Year လို႔ ေအာ္ၿပီးတိုင္း က်မက ဆုေတာင္းေလး တစ္ခုကို အၿမဲတမ္းပဲ ဆုေတာင္းတယ္။ "ပန္းကေလးတိုင္းလည္း ဖူးပြင့္ႏိုင္ၾကပါေစ၊ စမ္းေရတိုင္းလည္း ေအးျမၾကည္လင္ၾကပါေစ၊ ဂ်ီမတိုင္းလည္း လွပအသက္ရွည္ၾကပါေစ"လို႔ေလ။ ကၽြန္မရဲ႕ ဆုေတာင္းေလးလဲ ျပည့္မယ္ထင္ပါတယ္ရွင္။

ေရႊမန္းသူေလး

August 3, 2010

Resource: http://www.coloursrainbow.com/articles/35-article/363-2010-08-03-06-38-45.html

MONDAY NIGHT FOOTBALL

သန္းေခါင္ယံေဘာလံုးပြဲ

အေတာ္ကိုေကာင္းတဲ့ apartment complex တစ္ခုမွာကြၽန္ေတာ္ေနထိုင္ပါတယ္။ ေရကူးကန္ဆီေကာင္းေကာင္းျမင္ရတဲ့ ျပတင္းေတြရွိတဲ့ အခန္းျဖစ္ေနသည္ေလ။ တစ္ခ်ိဳ႕အခ်ိန္ေတြဆို ခပ္မိုက္မိုက္ဘဲေတြ ေရလာကူးတာကို ျပတင္းေပါက္က ထိုင္ေငးရတာ အရသာဗ်။ ေရစို ေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ကပ္ေနတဲ့ အထည္သားေတြဟာ အဲဒီေအာက္မွာ ဘာေတြရွိတယ္ဆိုတာ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ျပေနျခင္းေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ ဘဲေတြ ေရကူးကန္ကတက္ျပီး တန္းလ်ားခံုေလးေတြမွာ လွဲေလ်ာင္းတဲ့အခါ သူတို႕အထုပ္အထည္ေတြ ကိုျမင္သာေအာင္ျပေနတဲ့ အတိုင္းပါပဲ။ တစ္ခါတရံ မမာ့တမာငပဲေတြဟာ elastic ေဘာင္းဘီေတြကေန ေပါက္ထြက္ဖို႕ၾကိဳးစားေနတာမ်ား။ မၾကာခဏ ကြၽန္ေတာ္ တို႕တိုက္ခန္းရဲ႕ေမွာင္တဲ့ အျခမ္းမွာရွိတဲ့ ျပတင္းကေန အျမဲတေစေငးျဖစ္ေနတယ္ စိတ္ထဲအထာက်ေနတဲ့ ဘဲတစ္ေပြ ပံုမွန္ေရလာကူးတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ အခုေလာေလာဆယ္။

ပံုမွန္ဆိုရင္ေတာ့ သူတစ္ဦးတည္း လာကူးေလ့ရွိတယ္။ ဒီဘဲက အေတာ္ေခ်ာတာဗ်။ နက္ေမွာင္ေနတဲ့ ဆံႏြယ္ေတြဟာ လႈိင္းေတြႏွင့္ ပခံုးေပၚ၀ဲလို႕။ မ်က္၀န္းေတြက ၾကည္ျပီးေတာက္ေနကာ ေဘာ္ဒီကလည္း ဖလားပါပဲ။ ေလ့က်င့္ခန္းပံုမွန္လုပ္ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္မ်ိဳး။ ေရကူးကန္ကတက္လာလို႕ သူ႕ေပါင္ျခံဆီၾကည့္မိရင္ သူမ်ားေတြလို ပံုပ်က္မေနဘဲ မသိမသာေလးသာ ေဖာင္းေနေရာ။ ကြၽန္ေတာ္သိ တယ္ သူ႕မွာ မိန္းကေလးရည္းစားရွိတာကို။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ သူ႕ေကာင္မေလးကိုေခၚျပီး တစ္ခါတေလ ေရလာကူးတတ္ တာကိုး။

တစ္ညေနခင္း အလုပ္က OT ဆင္းျပီးျပန္အလာ apartment complex ရဲ႕ေရွ႕တံခါးက၀င္ စာတိုက္ပံုးရွိရာသြားျပီး ကြၽန္ေတာ့္အတြက္စာ ေရာက္မ ေရာက္ စစ္ေဆးၾကည့္ကာ စာအခ်ိဳ႕ကိုယူလိုက္ပါတယ္။ ေဘးဘီကို တစ္ခ်က္ၾကည့္မိေတာ့ ဆံသားေကာက္ေကာက္ေတြႏွင့္ ဘဲတစ္ေပြ ၾကမ္းျပင္ေပၚက်ေနတဲ့ သူ႕စာေတြေကာက္ေနတာကို ျမင္မိရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကိုမကူညီခဲ့ႏိုင္ေပမဲ့ ၀ိုင္းစက္ျပည့္တင္း လွတဲ့ သူ႕ တင္ပါးေတြကို သတိထားမိပါရဲ႕။ ခဏေနေတာ့ မတ္တပ္ရပ္ကာ ေနာက္ျပန္လွည့္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုျမင္ေတာ့ 'Hi' တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အလိုအေလ်ာက္ 'Howdy' ေပါ့။

သူ႕နာမည္က ဂ်င္မီပါတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း Alex ပါေပါ့။ သူ႕ေကာင္မေလးကို ေလယာဥ္ကြင္းလိုက္ပို႕ေနလို႕ အိမ္ျပန္ေနာက္က်ေန တာ။ ေကာင္မေလးအေမ ေရခ်ိဳးခန္းထဲေခ်ာ္လဲျပီး တင္ပါးဆံုရိုးအက္သြားလို႕ အေရးတၾကီး ေလယာဥ္ႏွင့္ ျပန္ရသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕ည ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ဖို႕ေတာင္ ေနာက္က်ေနျပီ စသျဖင့္ ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္ မိတ္ဆက္စကားဆိုပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အလုပ္မွာ အခ်ိန္ပို ဆင္းေနလို႕ ေနာက္က်ရျခင္းျဖစ္ျပီး ေဘာလံုးပြဲအဆံုးသတ္အေျဖကို ၾကည့္ခ်င္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာျဖစ္ပါရဲ႕။

ဒါဆို သူနဲ႕လာၾကည့္ပါလား တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနလို႕။ ေဘာလံုးပြဲက အေဖာ္နဲ႕ၾကည့္မွေကာင္းတာတဲ့ေလ။ ကြၽန္ေတာ္က 'အ၀တ္ သြားလဲလိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးျဖစ္ေအာင္' လို႕ဆိုကာ ကြၽန္ေတာ့္အခန္းဘက္တက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ သူက အခန္းအမွတ္ ၂၀၇ မွာေနတာကြၽန္ေတာ္လာရင္ တံခါးကို တြန္းဖြန္႕ျပီးသာ၀င္ခဲ့ေတာ့ ဖြင့္ထားပါ့မယ္ သူလည္းအ၀တ္လဲလွယ္ဦးမွာ ေၾကာင့္ျဖစ္ပါသတဲ့။ အခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ T-shirt တစ္ထည္ႏွင့္ခ်ည္သားေဘာင္းဘီတိုကို၀တ္ဆင္လိုက္ပါျပီ။ အတြင္းခံေတာ့ မ၀တ္ေတာ့ပါဘူးေလ ဒီညေနေစာင္းက အေတာ့္ကိုပူတာ။

အခန္းနံပါတ္ ၂၀၇ ေရာက္ေတာ့ အခန္းတံခါးကို အသာတြန္းဖြင့္၀င္လိုက္ေတာ့ တီဗီမွာ ေဘာလံုးပြဲက အရွိန္ေကာင္းစြာ ကန္ေနၾကေလ့။ အိပ္ခန္းဆီက ေရက်သံေတြၾကားေနရတာေၾကာင့္ 'Hey, ကြၽန္ေတာ္ေရာက္ေနျပီ' လို႕သြားေအာ္လိုက္တယ္။ သူကလည္း 'သက္သာသ လို ေန ေရခဲေသတၲာထဲမွာ ဘီယာရွိတယ္ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ယူေသာက္လိုက္ေတာ့ကြာ' တဲ့ျပန္ဧည့္ခံပါရဲ႕ အသံနဲ႕။ ေရခဲေသတၲာထဲက ဘီယာတစ္ဗူးေလာက္ဆြဲကာ sofa မွာထိုင္ျပီး ေဘာလံုးပြဲကို စိတ္ပါ၀င္စား ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္ျဖစ္ပါ၏။

ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဂ်င္မီ အေျပးေဘာင္းဘီတိုေလး ႏွင့္၀င္လာတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို စိုက္ၾကည့္တယ္ဆိုတာ ရိုင္းတယ္ထင္ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ေဘာ္ဒီက စိုက္ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ကိုလွတာ။ အေတာ့္ကို ေတာင့္တင္းအခ်ိဳးက်လွပါရဲ႕။ သူ႕ abs အထစ္ေတြက ကြၽန္ေတာ့္ကို ပင္လယ္လႈိင္းမူးသလို မိန္႕မူးသြားေစတာ။

ဂ်င္မီက ဘီယာႏွင့္တြဲျပီး popcorn စားခ်င္ရင္ သူမီးဖိုေခ်ာင္ထဲသြားယူေပးမယ္လို႕ေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က 'Sure' လို႕သာ။ သူျပန္လာ ေတာ့ ဘီယာရယ္ popcorn ေတြထည့္ထားတဲ့ ပန္းကန္လံုးၾကီးရယ္ ကိုင္လာျပီးေရွ႕ကစားပြဲမွာ ခ်ထားလိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ေဘး ကပ္ထိုင္လိုက္ရင္း ေဘာလံုးပြဲကိုၾကည့္ၾကတာ ကန္ခ်က္ေတြ၊ ေဘာလံုးသမားေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ ဒိုင္လူၾကီးေတြရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ကို ေ၀ဖန္မွတ္ခ်က္ေပးၾကရင္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ အားရပါးရ ေအာ္ဟစ္အားေပးၾကတာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတြ။

မန္ယူက အႏိုင္ဂိုးသြင္းရင္း ျပိဳင္ဘက္အသင္းကို ဒုတိယရေစလိုက္ကာ ေဘာလံုးပြဲျပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ဘီယာထပ္ယူဦးမလား သူကေမး တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ဘယ္ျငင္းလိမ့္မလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ အားကစားေတြ အေၾကာင္း၊ ကြၽန္ေတာ္တို႕ အလုပ္အကိုင္သဘာ၀ေတြ၊ တစ္ျခားစိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြႏွင့္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ စကားေျပာပြဲေလးဖန္တီးျဖစ္ၾကတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာ ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ကို ေျပာရတာေပါ့ မနက္ေစာေစာ အလုပ္သြားရဦးမယ္ ျပန္ဖို႕သင့္ျပီလို႕။ သူ႕အေနနဲ႕ကေတာ့ အိပ္ယာထဲသြားဖို႕ဆို စိတ္ေတြက မအိပ္ခ်င္ေသးေတာ့ ရုပ္ရွင္တစ္ကားေလာက္သူၾကည့္ဦးမယ္တဲ့။ သူနဲ႕အတူ အဲဒီရုပ္ရွင္ကို နည္းနည္းေလာက္ၾကည့္သြားပါ လို႕ေျပာေတာ့ နည္းနည္း ေတာ့ထူးဆန္းတယ္လို႕ ေတြးမိပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း နည္းနည္းၾကည့္သြားမယ္လို႕ အေျဖေပးလိုက္ ပါတယ္။

ဂ်င္မီ ကထကာ သူ႕အိပ္ခန္းထဲသြား DVD ႏွစ္ခ်ပ္ေလာက္ ဆြဲျပီးျပန္လာပါတယ္။ DVD player ထဲကိုထည့္ Play ကိုႏွိပ္လိုက္ကာ sofa ေပၚျပန္ထိုင္ရင္း ေရွ႕ကစားပြဲပုေလးေပၚေျခေထာက္လွန္းတင္လိုက္ပါတယ္။ကြၽန္ေတာ္မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ရုပ္ရွင္မ်ိဳး TV Screen မွာေပၚ လာပါရဲ႕ porno flick တစ္ခု။ ဒီဇာတ္ကားအစမွာေတာ့ စံုတြဲတစ္တြဲနဲ႕ ပ်ိဳးတာပါ။ နီဂရိုးဘဲၾကီးတစ္ေပြက ခပ္သြယ္သြယ္ အျဖဴမေလးရဲ႕ ပစၥည္းကို လွ်ာေကြၽးတယ္ေကာင္းေကာင္း။ ျပီးမွ -ိဳးဖို႕ျပင္ေတာ့တာ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဇာတ္လမ္းမွာ အသာေမွ်ာၾကည့္ရင္း ဂ်င္မီဘက္ မသိမသာၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ေဘာင္းဘီၾကီးေဖာင္းကားျပီး မိုးကာတဲတစ္ခုလိုျဖစ္ေနေရာ။ သူ႕ကိုသတိထားၾကည့္မိရုံျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းခုန္လာပါေတာ့တယ္။

ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနရင္း ဇာတ္လမ္းထဲမွာပါတဲ့ အတြဲက ဟန္ခ်က္ညီညီ-ိုးပြဲဆင္ေနတုန္း ေနာက္ဘဲတစ္ေပြ ထပ္ေရာက္လာကာ 3 – way စလုပ္ၾကပါေရာ။ တစ္ေယာက္က ပါးစပ္ဟျပီးေအာ္ေနတဲ့ ေစာ္ရဲ႕အာခံတြင္းထဲ သူ႕ငပဲၾကီးထည့္လိုက္ကာ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေစာ္ရဲ႕ခ်ယ္ရီေပါက္ကို ဒစ္ၾကီးၾကီးႏွင့္ အားရပါးရေမႊေနတာ။ ဂ်င္မီဘက္တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ငပဲဟာ ရာႏႈန္းျပည့္မာေတာင္ ေနျပီး သူ႕လက္ေတြဟာ ေဘာင္းဘီေပၚကေန ပြတ္သပ္စျပဳေနပါျပီ။ မ်က္၀န္းေတြကလည္း ေဖာင္းၾကြျပီး ေဘာင္းဘီေမွ်ာ႕ၾကိဳးဟတတ ျဖစ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံဆီမသိမသာၾကည့္ရဲ႕။ 'ဂလု' ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲက သြားရည္ေတြမ်ား တျမႇားျမႇား္က်ကုန္ျပီထင္ရပါတယ္ ဂ်င္မီသူ႕ေဘာင္းဘီကို ဒူးေတြအထိဆြဲခ်လိုက္ရင္း လက္အစံုႏွင့္တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဆုပ္ကိုင္ကာ အထက္ေအာက္ကစားတာျမင္လိုက္ရေတာ့။

'Alex, မင္းငပဲကို ဆြဲထုတ္ျပီး ငါ့လိုလြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနလို႕ရပါတယ္ ေဘာ္ဒါရ ေအးေဆးေပါ့'

ကြၽန္ေတာ္လည္း အတင္းရုန္းကန္ထေနတဲ့ညီဘြားကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ညီဘြားကလည္း မာန္ထလိုက္ပံုမ်ား တဆစ္ဆစ္ ေတာင္နာသလားလို႕။ ေရွ႕ဆက္ျပီး ဘာျဖစ္မလည္းဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ၾကိဳတင္မေမွ်ာ္မွန္းခဲ့ပါ။ ဂ်င္မီဆိုဖာေရွ႕က စားပြဲပုေပၚတင္ထားတဲ့ သူ႕ေျခေထာက္ေတြကို ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံႏွင့္ အနီးကပ္ဆံုးတင္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႕ေျခဖ၀ါးႏုႏုေတြျဖင့္ အသာပြတ္သပ္ၾကည့္ ပါေရာ။ 'အေတာ္ေကာင္းတဲ့ အသားေခ်ာင္းၾကီးပါလားကြ' ဟုတ္တယ္ ကြၽန္ေတာ့္ပစၥည္းက ဂ်င္မီထက္နည္းနည္း ပိုတုတ္ေပမဲ့ သူ႕ ေလာက္ေတာ့မရွည္။ ေျခဖ၀ါးႏွင့္ပြတ္သပ္ရတာ မေက်နပ္ေတာ့တဲ့ ဂ်င္မီ သူ႕ညာဘက္လက္ကိုသံုးကာ ကြၽန္ေတာ့္ -ီးကိုကစားပါေတာ့ တယ္ ခဏေသာအခ်ိန္မွာ။

ရုပ္ရွင္က အဆံုးသတ္ဖို႕နီးလာျပီ။ ဒါေပမဲ့ ဇာတ္လမ္းကဘယ္လိုစတယ္သာသိျပီး ဘာေတြဆက္ျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္မသိ ဘူးရယ္။ သူကလည္း ထို႕အတူ ကြၽန္ေတာ့္-ီးကိုကိုင္ျပီး ကစားတာကိုသာ အာရုံစူးစိုက္ေနေတာ့တာ။ ရုတ္တရက္ သူဆိုဖာေပၚေမွာက္ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံဆီမ်က္ႏွာအပ္ရင္း ငပဲကို ပူေႏြးေနတဲ့ အာခံတြင္းထဲ အဆံုးထည့္လိုက္တာ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီးစပ္က ျခံဳပုတ္ငယ္ထိေတြ႕တဲ့အထိ။ သူလွ်ာကို-ိင္တံမွာရစ္ပတ္လိုက္ရင္း အသြင္းအထုတ္လုပ္တာမ်ား ဖီးလ္အေတာ္ေကာင္းတယ္။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ပါးစပ္ကိုဟရင္း သူ႕လည္မ်ိဳထဲေရာက္သည္အထိ မ်ိဳမ်ိဳခ်တာ အပ်ိဳစင္တစ္ေယာက္ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံေနရသလိုပါပဲ။ ေလွ်ာကနဲ အျပင္ထုတ္ ကြမ္းသီးေခါင္း၀ေလးကို လွ်ာနဲ႕ကလိ၊ ေလွ်ာကနဲ အာခံတြင္းထဲမ်ိဳခ်အလုပ္မ်ားလွတဲ့ ဂ်င္မီေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ေရႊဥေတြ တစစ္စစ္လႈပ္ရွားကာ ပန္းထြက္ရန္အသင့္ျဖစ္ေနပါေရာ။သူ႕အာခံတြင္းမွ အသာထုတ္ရင္း ကြမ္းသီး ေခါင္းကိုဖြဖြစုပ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ အထြဋ္အထိပ္ျဖစ္လာတာေၾကာင့္ သူစုပ္ေနတာကိုရပ္လိုက္ အဲဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ ပါးစပ္ ထဲပန္းထည့္မိေတာ့မယ္လို႕ေျပာလိုက္ရပါတယ္။ သူကမၾကားေယာက္ျပဳရင္း တျဖည္းျဖည္းမွ်င္းစုပ္ကာ လည္မ်ိဳထဲထိေလ်ာကနဲ ေလွ်ာက နဲသြင္းလိုက္တာေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္စြာ ေပါက္ကြဲထြက္သြားပါေရာ အမ်ားအျပား။ ေဂ်မီတစ္ေယာက္ အသက္ရွဴဖို႕ခဏနားေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အရည္ပ်စ္ေတြ တစ္စက္က်န္တဲ့အထိ လွ်ာနဲ႕လ်က္ေနရဲ႕။

ကြၽန္ေတာ္အားကုန္သလိုခံစားရေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သိေနတယ္ သူ႕ရဲ႕ခပ္ထြားထြားငပဲက ေပးတဲ့အရသာကိုခံစားခ်င္ေသးတယ္ ဆိုတာ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ရဲ႕မာေထာင္ေနတဲ့ ငပဲရွိရာ ေခါင္းငံု႕လိုက္ရင္း ရွည္လ်ားတုတ္ခိုင္လွတဲ့ အသားေခ်ာင္းကို ပါးစပ္ထဲမွတစ္ဆင့္ လည္မ်ိဳထဲထိ တစ္လက္မျခင္း သြင္းကာ အရသာကို တသိမ့္သိမ့္ခံစားရပါတယ္။ ဂ်င္မီကလည္း ျပည့္တင္းေနတဲ့ သူ႕တင္ပါးမ်ားကို အားျပဳကာ ငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္လည္မ်ိဳထဲ ပိုပို၀င္ေအာင္ၾကိဳးစားလႈပ္ရွားပါေရာ။ စည္းခ်က္က် ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲအသြင္းအထုတ္လုပ္ ေနတဲ့ ဂ်င္မီပစၥည္းဟာ ရွည္သထက္ရွည္ျပီး ပိုတုတ္လာသလို ခံစားရပါရဲ႕။ ခဏေလးၾကာေတာ့ ေဆာင့္သြင္းခ်က္ေတြျမန္သထက္ ျမန္လာတယ္။ သူ႕ရဲ႕သန္မာလွတဲ့ ခႏၶာကိုယ္လည္း တုန္ခါမႈေတြမ်ားလာျပီး ေရႊရည္ေတြပစ္လႊတ္ဖို႕အသင့္။ ဒါေၾကာင့္ရွည္လ်ားလွတဲ့ သူ႕ငပဲကိုပါးစပ္ထဲက ထုတ္ဖို႕ၾကိဳးစားတာ ကြၽန္ေတာ္ကတင္ပါးေတြကို ထိန္းကိုင္လိုက္ရင္း ပါးစပ္ထဲမွာပဲထည့္ထားဖို႕ လုပ္ေဆာင္လိုက္ ပါတယ္။ သူတစ္ခ်က္အျပင္ကို ထုတ္လိုက္ဖို႕လုပ္ရင္းမွ တင္ပါးေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လာကာ စကၠန္႕အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ပူေႏြးေန တဲ့ အရည္ပ်စ္ေတြ တစ္ခါ ႏွစ္ခါ သံုးခါ ေလးခါ ပန္းထုတ္ပါရဲ႕ေရႊျပြန္ထဲမွ။ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ရဲ႕အည္ေတြ တစ္စက္မွေထြးမထုတ္ပစ္ဖူး။

အဲဒီေနာက္ ဂ်င္မီ သူ႕ပစၥည္းကို ကြမ္းသီးေခါင္းထိဆြဲထုတ္လိုက္ေသးတယ္။ ျပီးမွ ႏႈတ္ခမ္းမေစ့တေစ့ထဲမွ အာခံတြင္းထဲ ေလးငါးၾကိမ္ ေလာက္ ရွန္တိန္လုပ္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ကို အံ့ၾသေအာင္ ထပ္မံျပဳမူျပန္တာေပါ့။ အရသာရွိလွတဲ့ သူ႕ေရႊရည္ေတြကို ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ခါ သံုးခါေလာက္ထပ္မံပန္းထုတ္ေပးတာေလ။

Sofa ေပၚျပန္လွဲမီွျပီးထိုင္လိုက္တယ္ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲက သူ႕ပစၥည္းကိုဆြဲထုတ္ျပီးေနာက္။ ကိစၥ၀စၥျပီးေတာ့လည္း ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ႏွင့္ လိင္ပတ္သက္မႈျဖစ္တာ ဘယ္တုန္းကမွ မဟုတ္တဲ့ဟန္။ အိပ္မက္ေတာင္ မမက္ဖူးသူတစ္ဦးလို အခ်ိဳးခ်ိဳးပါရဲ႕။ တိုင္ကပ္နာရီကို သူတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီးေနာက္ သူကြၽန္ေတာ့္ကိုေမးတယ္ မနက္အလုပ္ဘယ္ခ်ိန္သြားမွာလဲတဲ့။ မနက္၇ နာရီ ေလာက္လို႕ေျပာေတာ့ ဒီညျပန္မေနေတာ့ဘဲ သူ႕အခန္းမွာပဲ အေဖာ္ျပဳအိပ္ေပးပါလားဆိုပဲ။ ေပးလာတဲ့ အခြင့္အေရး အလြတ္မခံ မျငင္းဆန္ေတာ့ဘဲ သေဘာညီလိုက္ပါေရာ။ ခပ္ထူထူေမႊ႕ယာေပၚက ေစာင္ပါးေအာက္ကိုႏွစ္ေယာက္သား အ၀တ္မပါ ၀င္အိပ္လိုက္ ၾကရင္း ဖက္ျပဳရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားၾကပါေတာ့တယ္။

မနက္ ၂နာရီခြဲေလာက္မွာ ဂ်င္မီကိုေက်ာေပးအိပ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးမ်ားဆီက ႏုညံ့တဲ့ထိုးသြင္းမႈတစ္ခုေၾကာင့္ ႏိုးလာရပါတယ္။ Lube ေတြထည့္ထားတဲ့ ခေရ၀ဆီ သူ႕ဒစ္ၾကီးၾကီးကို အသာတစ္ခ်က္ျခင္း အသြင္းအထုတ္လုပ္ေနျခင္းေၾကာင့္ အ၀င္အထြက္မွာ နာ က်င္မႈမရွိ။ ျမန္ဆန္တဲ့ေဆာင့္ခ်က္မ်ားမဟုတ္ဘဲ ဇိမ္ယူျပီး အရသာခံေနသည့္ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ့္ prostate ကို သူ႕ဒစ္ ထိပ္ျဖင့္လာလာ ထိေစ ေသာေၾကာင့္ ေပါင္ၾကားက ညီဘြားဟာလည္း မာသတက္မာလာပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ္ႏိုးလာမွန္းသိေတာ့ မရုန္း ဖယ္သြားေစေရး ခါး ကိုတင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ကိုင္လိုက္ေကာ ေဆာင့္သြင္းခ်က္ကို နည္းနည္းေလးသြက္လာေစပါ၏။ ႏႈတ္ဖ်ားက ဖီးလ္ အရွိန္ျမင့္သံေတြေပၚ ထြက္လာသလို သူ႕ေဆာင့္ခ်က္မ်ားဟာလည္း ျမန္သထက္ျမန္လာတဲ့ ခဏ ကြၽန္ေတာ့္ခါးကို တင္းက်ပ္စြာဆုပ္ကိုင္ လိုက္ရင္း သူ႕ခါးကို ေကာ့ကာ ေကာ့ကာျဖင့္ ပန္းထည့္လိုက္ပါတယ္ ေရႊရည္ေတြ။ ကြၽန္ေတာ့္မွာလည္း အလားတူ အိပ္ယာခင္းမ်ားဆီ ဒလေဟာ။

ဂ်င္မီ ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာျပင္ကို သိုင္းဖက္ကာ လွဲေနရင္း သူ႕ငပဲကို ခေရတြင္းထဲႏွစ္ထားတာ လံုး၀ေပ်ာ့သြားသည္အထိပါ။ သူကြၽန္ေတာ့္ လည္တုိင္ကို အနမ္းဖြဖြေပးျပီးေနာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကတာ မနက္ ၆နာရီထိုး alarm ျမည္ေတာ့မွ ႏွစ္ဦးသား တထိုင္ျဖစ္ၾကတယ္။ ဂ်င္မီ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကိုဆြဲကိုင္ကာ ေရခ်ိဳးခန္းဆီ မနက္ခင္းဆီးသြားဖို႕ေခၚကာ အတူေပါက္ၾကရင္း ေနာက္ေတာ့ အ၀တ္ေတြ၀တ္ဆင္ရင္း ဧည့္ခန္းဆီထြက္လာလိုက္ပါတယ္။ သူက ဒီလိုႏွစ္ဦးသား အထိအေတြ႕ကိစၥကို အခ်ိဳ႕ေသာ အားလပ္ခ်ိန္ေတြမွာ ထပ္လုပ္ခ်င္ေသးသတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း သေဘာတူလိုက္တာ အျမန္အဆန္။ သူ႕ရည္းစားေကာင္မေလးက အနည္းဆံုးႏွစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ ၾကာမယ္၊ ကြၽန္ေတာ္အလိုရွိရင္ေတာ့ ညတိုင္းႏွစ္ဦးသား အတူအခ်ိန္ျဖဳန္းႏိုင္ပါသတဲ့။ သူ႕ေကာင္မေလး မျပန္လာခင္ေပါ့ေလ။

ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ဂ်င္မီ တကယ့္ကိုေကာင္းမြန္တဲ့ အခ်ိန္ေကာင္းေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ရတာပါ။ လိင္ဆက္ဆံမႈအေနအထား၊ စုပ္မႈတ္ခ် နည္း လမ္းေတြထဲက ဘယ္ဟာကပိုေကာင္းတယ္ဆိုတာေတြကိုေရာ စမ္းသပ္ေလ့လာေနခဲ့ၾကတယ္ေလ။ တစ္ခ်ိဳ႕အခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ သူ႕ ခေရ၀ကို အေပါက္ခ်ဲ႕ေစခ်င္တယ္။ ေကာင္မေလးျပန္မလာခင္အခ်ိန္ထိေတာ့ သူက ကြၽန္ေတာ့္အခန္းကိုလာရင္လာ ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္က သူ႕အခန္းကို သြား ႏွစ္ဦးသားျပင္းပ်တပ္မက္တဲ့ အရသာကို ခံစားၾကတာ အဟုတ္တကယ္။

'ဟုတ္ကဲ့ေျပာပါ.....Sentosa beach က siloso ဘက္ကိုသြားရေအာင္ေလဗ်ာ မေရာက္တာၾကာျပီ'

'အင္း...အလုပ္နဲ႕အိမ္ ဒါပဲဆိုေတာ့ မသြားျဖစ္ဘူး။ ေန႕လယ္စာကို စားေနက် ပင္လယ္စာဆိုင္မွာပဲစားရေအာင္'

'ဒါေတာ့ခက္ျပီဟုတ္လား? ခင္ဗ်ားတို႕ Ramazan month က ၾသဂုတ္လ ၁၂ရက္ေန႕ကေန စက္တင္ဘာ ၃၀ထိမလား? အခု....ေအာ္ Rozah ေစာင့္ထားတယ္?'

'ဟုတ္ျပီ ဂ်င္မီ လိုက္ခဲ့ရမွာေပါ့ ခင္ဗ်ားေကာင္မေလး ေခ်ာမေခ်ာလိုက္ၾကည့္မယ္ေလ။ စိတ္မဆိုးပါဘူးဗ်ာ စေနမွပဲ သြားၾကတာေပါ့။ အ၀တ္လဲျပီး ခ်က္ခ်င္းလာခဲ့မယ္ ...ဘိုင္'

ေလယာဥ္ကြင္းကို သူ႕ေကာင္မေလးကို သြားၾကိဳမတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္လည္းလိုက္သြားျပီး သူငယ္ခ်င္းသစ္အျဖစ္ မိတ္ဆက္ေပးျခင္းခံရမွာပါ။ အ၀တ္ေတြအားလံုးလဲ....သူ၀ယ္ေပးထားတဲ့ ေရေမႊးကို စြတ္လိုက္တာ...အားပါး ေမႊးမွေမႊး။

Estee Lauder ရဲ႕ ... Beyond Paradise….

Alex Aung (3 August 2010)

A Broken Heart

'တကၠသိုလ္၀င္တန္းတက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ားဟာ ဘ၀ရဲ႕အေကာင္းဆံုး ႏွစ္ကာလမ်ားျဖစ္သည္'

အဲဒါလံုး၀မဟုတ္ဘူး။ သူတို႕ေတြလိမ္ေနတာ။ အဲဒီစကားေျပာသူေတြအားလံုး လိမ္ညာေနၾကတာ။ အနည္းဆံုးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ သူတို႕ေတြေျပာသလို အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ကာလေတြ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေသြးသားေျပာင္းလဲလာစကတည္းက ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ပံုမွန္မဟုတ္သလိုခံစား ခဲ့ရတယ္။ စကားအေျပာအဆို ညင္သာႏုညံ့တာ၊ အသြားအလာလႈပ္ရွားမႈမွာ သိမ္ေမြ႕ေနခဲ့တာ၊ သူမ်ားေတြရန္စကားဆိုရင္ေတာင္ ေဒါသမထြက္တတ္ခဲ့တာေတြေလ။ အျပင္ထြက္လို႕ လူေတြအၾကည့္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီေရာက္လာရင္ပဲ အလိုလိုေၾကာက္လန္႕ေနေရာ။ ညတိုင္းအိပ္ခ်ိန္ေတြေရာက္တိုင္း ကိုယ့္အျဖစ္ကိုေတြးရင္း ငိုေၾကြးခဲ့ရတယ္ အျမဲတမ္း။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေၾကာက္လန္႕ျပီး လူေတာ မတိုးတဲ့စိတ္ေတြနဲ႕ ေနာက္ေန႕မွာ မရွင္သန္ဖို႕ ဆုေတာင္းရင္း အိပ္စက္ခဲ့ရတာ။

ကြၽန္ေတာ့္မိဘေတြက အရမ္းစိုးရိမ္ခဲ့ရတယ္ ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕ေရးအတြက္။ လူေတြကို ရင္မဆိုင္ရဲတဲ့ကိစၥ၊ ရွက္ေၾကာက္ေနတဲ့ကိစၥေတြ အတြက္ သူတို႕အတတ္ႏိုင္ဆံုးနည္းလမ္းေတြေပး ေျဖရွင္းေပးခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ..... တကၠသိုလ္၀င္တန္းကာလမ်ားဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုးမဟုတ္ အခက္အခဲဆံုးကာလမ်ားျဖစ္တယ္ဆိုတာ။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ သူငယ္ခ်င္းမရွိဘူး။ ဟုတ္တယ္... တစ္ေယာက္မွကို မရွိတာပါ။ သူတို႕အားလံုး ကြၽန္ေတာ့္ဆို အစြန္႕ပစ္ခံပစၥည္းတစ္ခု အျဖစ္သာယူဆၾကတယ္။ ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွ် တကၠသိုလ္၀င္တန္းက ေက်ာ္ျဖတ္ခ်င္လွျပီ။

တကၠသိုလ္ကို ၾသဂုတ္လ ၁၂ရက္ေန႕မွာ စတင္တက္ေရာက္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အဲဒီ့ေန႕ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ လြတ္လပ္ေရးေန႕ေပါ့။ အထက္တန္းေက်ာင္းက ေပးခဲ့တဲ့အက်င့္ဆိုးေတြ အားလံုးကေန လြတ္ေျမာက္ျခင္းေလ။ ဒါဟာ ကြၽန္ေတာ့္ ဘ၀သစ္တစ္ခုအတြက္ အစပ်ိဳးေနျခင္းျဖစ္ခဲ့ပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္လွ်ိဳ႕၀ွက္ခံစားမႈေတြကို ဘယ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ ေျပာျပဖို႕ ခဲယဥ္းပါျပီ။ အခန္းေဖာ္က အေတာ္ၾကင္နာတတ္တဲ့သူတစ္ဦးပါ။ သူ႕နာမည္က 'ညီညီ'။ အားကစား ၾကယ္ပြင့္တစ္ပြင့္ျဖစ္ျပီး အျမဲတေစ တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူျဖစ္ ပါတယ္။ ညီညီ ကအားကစား မ်ိဳးစံုကို အကြၽမ္းတ၀င္ရွိလွသူပါ။ ဒါေပမဲ့ အဓိက အားသန္တာက ေဘာလံုးကန္ျခင္းျပဳတဲ့ ေဘာလံုးသမား ဘ၀။ အေဆာင္မွာရွိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕အခန္းရဲ႕ သူ႕ဖက္ျခမ္းမွာဆိုရင္ နံရံမွာ David Beckham ရဲ႕ပိုစတာေတြ၊ ျပီးေတာ့ သူငယ္စဥ္ကရရွိ ခဲ့တဲ့ ေအာင္ပြဲရပစၥည္းေလးေတြနဲ႕ ျပင္ဆင္ထားတာ။ အားကစားသမား ညီညီဟာ ေက်ာင္းမွာဆို ေနာက္ႏွစ္ေတြအတြက္ ပညာသင္ဆု ေတာင္ရရွိထားပါပေကာ။

အတန္းခ်ိန္ေတြဟာ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာတုန္းက အတန္းခ်ိန္ေတြႏွင့္ ကြာမွကြာ။ multiple choice test ေတြအျမဲေျဖေနရတာမ်ိဳး မရွိေတာ့ဘူး။ အစဦးကာလေတြမွာ စိုးရိမ္နႈနည္းနည္း ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ ေနာက္ေတာ့လည္း ပံုမွန္လည္ပတ္မႈတစ္ခုျဖစ္သြားေရာ တကၠသိုလ္ ဘ၀မွာ။ မနက္ေစာေစာ အိပ္ယာထတယ္ စားေနက် ကဆိုင္ကိုသြား မနက္စာစားေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မနက္ေစာေစာ အတန္းခ်ိန္ တစ္ခုခုကို မွီေအာင္တက္တယ္ English ဒါမွမဟုတ္ Math။ အတန္းခ်ိန္ျပီးရင္ေတာ့ ေန႕လယ္စာစား ေနာက္ေတာ့ စာၾကည့္တိုက္ကိုသြား တျခားေလ့လာစရာေတြ ဒါမွမဟုတ္ ေက်ာင္းကစာေတြကို ထဲထဲ၀င္၀င္ေလ့လာ ဖတ္ရႈျဖစ္ပါရဲ႕။ ေနာက္တစ္နာရီေလာက္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အလြန္သေဘာက်တဲ့ biology ႏွင့္ chemistry လို သိပၸံခ်ိန္တစ္ခုခုကို တက္ပါတယ္။ အတန္းခ်ိန္ေတြ အားလံုးျပီးရင္ေတာ့ ကြန္းခိုရာ အေဆာင္ဘက္ကို ျပန္ ညမွာ က်က္မွတ္ေလ့လာဖို႕ျပင္ေပါ့။ ေက်ာင္းသားေကာင္းတစ္ေယာက္ဟာ ဘာသာရပ္တစ္ခုအတြက္ အခ်ိန္ႏွစ္နာရီေပးေလ့လာသင့္တယ္လို႕ ဒယ္ဒီေျပာဖူးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ညကို ရွစ္နာရီထက္မနည္း စာၾကည့္ခ်ိန္ယူပါတယ္။ အဲဒီ ေလာက္အခ်ိန္ယူေတာ့ အိပ္ေရးပ်က္မယ္ထင္လား ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီ့ကိစၥကို ေကာင္းေကာင္းကိုင္တြယ္ ႏိုင္တာေပါ့။ ေလ့လာက်က္ မွတ္ရတာ ကြၽန္ေတာ့္၀ါသနာ။

ညီညီ့ ေန႕စဥ္လည္ပတ္ေနထိုင္မႈေတြကို သတိထားၾကည့္မိေတာ့ အံ့အားသင့္ဖြယ္ေကာင္းေအာင္ အားကစားလႈပ္ရွားမႈေတြႏွင့္ျပည့္ ႏွက္ေနတာပါပဲ။ မနက္တိုင္း ၅နာရီဆိုထျပီ။ အဲဒါ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ရန္သူပဲဗ် သူ႕ႏႈိးစက္ျမည္သံေၾကာင့္ အျမဲလန္႕ႏိုးရတာ။ တစ္ နာရီေလာက္ မွာ ၀ိတ္မတယ္၊ ျပီးရင္ ၅မိုင္ေလာက္ ရြရြေျပးပါလိမ့္မယ္ ပံုမွန္။ အတန္းခ်ိန္ေတာ့ ပံုမွန္တက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ အ ေဆာင္ျပန္မေရာက္ခင္ သူအရင္ေရာက္ႏွင့္ေနတတ္တယ္။ ကိရိယာလြတ္ ေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ရင္း ေရခ်ိဳးဖို႕ျပင္ဆင္ရင္းေလ။

သူ႕အတြက္ေတာ့ ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထင္တာပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕က လံုး၀ကိုဆန္႕က်င္ ဘက္။ သူကတက္ၾကြဖ်တ္လတ္ အေပါင္းအသင္းမင္သေလာက္ ကြၽန္ေတာ္က အိမ္ျပန္ စာအုပ္ကိုင္ ျငိမ္ျငိမ္ေနဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးဆိုေတာ့ေလ။ အေပါင္းအသင္းထားဖို႕ ကြၽန္ေတာ္ စိတ္မရွည္သလို သူတို႕ကလည္း ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ စိတ္မရွည္ေလာက္ပါ။ ဒီလိုဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္ေန ေပမဲ့ သူက အရမ္းၾကင္နာတတ္သူ အကူအညီလိုရင္ အဆင္ေျပတတ္ေစသူတစ္ဦး။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ၾကားခံ ဆက္သြယ္ေရးကေတာ့ အမ်ားသား။ အျပင္တစ္ေယာက္ေယာက္ ထြက္ရင္ notepad မွာ တစ္ခုခုေရးျပီး အသိေပးထားတတ္တာ ပံုမွန္။

ေသာၾကာေန႕ည တစ္ရက္ ညီညီ့ကို မနက္ျဖန္ ဘာေတြလုပ္စရာရွိလည္း ေမးမိေျပာမိပါေရာ။ 'မနက္ခင္းတိုင္း ငါလုပ္ေနက် အလုပ္ ေတြပဲလုပ္ျဖစ္မယ္ အေစာပိုင္းေတာ့။ ေဘာ္ဒါေတြနဲ႕ ေန႕လယ္က်ရင္ ေဘာလံုးကန္ျဖစ္မလား မသိဘူးကြ။ မင္းဘာလုပ္ဖို႕ အစီအစဥ္ရွိလို႕လဲ?'

'Umm...မေသခ်ာပါဘူးကြာ။ တေနကုန္စာလုပ္ျဖစ္ခ်င္လည္းျဖစ္မယ္ ကင္မရာကိုင္ျပီး ပတ္၀န္းက်င္ေလ့လာေရးလည္း ထြက္ျဖစ္ ခ်င္ျဖစ္မယ္'

'အာ...မင္း ငါနဲ႕လိုက္သင့္တယ္....တစ္ရက္ေလာက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနစမ္းပါဦးကြာ'

ကြၽန္ေတာ္ သူ႕အေျပာမွာ သေဘာက်စြာျပံဳးမိရင္း သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာ ခုတင္ၾကီးလႈပ္ေနတာႏွင့္အတူ ညီညီရဲ႕ 'ေဟး ငါ့ေကာင္ ထေတာ့ေလကြာ' ဆိုတဲ့အသံေၾကာင့္ ႏိုးလာရပါ့။ မ်က္လႊာပင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူက အားလံုး အဆင္သင့္ ျဖစ္ ေနျပီ။ အခ်ိန္က ၅နာရီ ၁၀မိနစ္ဆိုေတာ့ အျမန္ဆံုး ျပင္ဆင္ရေတာ့တာေပါ့။ႏွစ္ေယာက္သား ေဘးျခင္းယွဥ္ေလွ်ာက္ကာ Gym ကိုသြား ၾကတယ္။ သူမနက္တိုင္း မေနက် ၀ိတ္ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို ေျပာျပျပီး ကစားပါရဲ႕။ ေနာက္ေတာ့ စိမ္းစိုတဲ့ ေတာလမ္းတေလွ်ာက္အေျပး ေလ့က်င့္ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ ေျပးခိုင္းရင္း။ ငါးမိုင္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ တကယ့္ ထရိန္နင္ပါပဲ။ အေဆာင္ျပန္ျပီး အိပ္ပစ္ခ်င္မိတာမွ အရမ္း။ ဒါေပမဲ့ ညီညီႏွင့္အတူရွိရတာ ေနာက္ျပီး သူ႕ေဘာ္ဒါေတြႏွင့္ ေဘာလံုးကန္သြားၾကဦးမွာ ဆိုေတာ့ သူႏွင့္အတူ လိုက္သြားဖို႕ ကြၽန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။

တစ္ေနကုန္ ေဘာလံုးကစားေနၾကတာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ တကယ္ဖားတာပဲ။ ေနလံုးၾကီးလည္း အေနာက္အရပ္ကို ေရြ႕ေတာ့့ ညီညီႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ အေဆာင္ျပန္ျပီး relax ေပါ့။ အိပ္ယာေပၚ ေျခကားယားလက္ကားယား လွဲေနလိုက္တာ ခဏေနေတာ့ အိပ္ေမာက်သြားရပါရဲ႕။

ဒီလိုနဲ႕တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ညီညီနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ ရင္းႏွီးခင္မင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္လာပါေရာ။ မနက္ခင္းတိုင္း သူအားကစား လုပ္တိုင္း ကြၽန္ေတာ္လည္း လိုက္ပါလုပ္ေဆာင္တယ္။ ေကာ္ဖီေသာက္ စကားေတြေျပာၾကေပါ့။တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ေဘာ္ဒါ က႑ဆြဲေဆာင္မႈရွိၾကေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ဟာ သူ႕အတြက္ ခ်စ္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဆြဲေဆာင္မႈေတာ့ ရွိမယ္မထင္။ ညေတြတိုင္း ရယ္ေမာ ေအာ္ဟစ္ရင္း သူ႕ကိုဖက္တယ္၊ သူ႕အိပ္ယာမွာလွဲတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဒီထက္ပိုျပီး ထူးတဲ့ကိစၥ မလုပ္ မေႏွာင့္ယွက္ဘဲ ႏွစ္ဦးၾကား ဆက္ဆံ ေရးေကာင္းဖို႕သာ ကြၽန္ေတာ္လုပ္ဖို႕ဆံုးျဖတ္ထားပါရဲ႕။

Science class ျပီးလို႕ျပန္လာတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ေသာၾကာေန႕ ညေနခင္းအေဆာင္ျပန္ေရာက္ေတာ့ စားပြဲေပၚမွာ note တစ္ခုေရးထားတဲ့ စာရြက္ေလးကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ခပ္ေသာ့ေသာ့လက္ေရးႏွင့္အတူ ေအာက္ေျခမွာ သူ႕နာမည္ကိုေရးထားပါ၏။ 'Meet me by my car' စာအုပ္ေတြ၊ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြ အသာထားခဲ့ျပီးလမ္းေလွ်ာက္ကာ ကားပါကင္ရွိရာသြားလ်က္ ကားကိုရွာေတာ့ ေထာင့္ခ်ိဳးနားက ျပိဳင္ ကားေလးေပၚမွာ ညီညီရယ္ေလ။ သူရွိရာကို လက္လွမ္းျပျပီး'Hey!' လို႕ အသံျပဳမိရုံရွိေသး ကားကာ ကြၽန္ေတာ့္နားေရာက္လာကာ တံခါးကိုဖြင့္ကာ 'Get in the car' တဲ့။

သူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရတာ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲေနတဲ့ အသြင္အျပင္။ ဘာမ်ားမွားမိလို႕လည္း ကြၽန္ေတာ္မသိ။ ဒါေပမဲ့ ဘာေမးခြန္းမွ မဟုတ္ ဘဲ ကားထဲ၀င္လိုက္ပါတယ္။ ကားကို ေကြ႕ထြက္လိုက္ကာ လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္ေမာင္းေနလိုက္တာ ဘာစကားမွမဆိုဘဲ။ နာရီ၀က္ေက်ာ္ ၾကာ တိတ္ဆိတ္ေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကပဲ တိတ္ဆိတ္မႈကို ျဖိဳခြင္းရေတာ့တာပ။ 'ဘာျဖစ္ေနတာလည္း ညီညီ?' ကြၽန္ေတာ္ စိုးရိမ္စြာ ေမးမိ ပါတယ္။

ဘာမွျပန္မေျဖဘဲ ခဏျငိမ္သက္ေနျပီးမွ 'ဒီေန႕ ငါ့ေမေမဆီက ဖုန္းလာတယ္....ငါသြားကိုင္ေတာ'့ သူ႕ခံစားခ်က္ေတြရင္ထဲ တစ္ဆို႕ေန ဟန္ အသံတိတ္ေနေသးရဲ႕။ ျပီးမွ 'ငါ့ေဖေဖ...ေဖေဖ ဆံုးျပီတဲ့ကြာ' ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္ကို လက္သီးပစ္သြင္းလိုက္သလို ခံစားရပါတယ္ စိုးရြား စြာ။ ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းေတြ ငိုက္စိုက္က် ကာ မ်က္လံုးမွိတ္ထားမိျပီးေနာက္ ျပန္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညီညီ့မ်က္၀န္းေတြမွာ မ်က္ရည္ေတြ သြင္သြင္စီးေနပါေရာ။

စိတ္ထဲရင္ထဲက အရင္းႏွီးဆံုး ခ်စ္ခင္ခင္မင္ရေသာ သူတစ္ေယာက္ အခု နာက်င္မႈေတြနဲ႕ ခံစားေနရပါလား။ သူ႕ပခံုးကို ကြၽန္ေတာ္သိမ္း ဖက္လိုက္ကာ ႏွစ္သိမ့္ဖို႕ၾကိဳးစားေပမဲ့ ဘာစကားမွ မေျပာျဖစ္။ ႏွစ္ဦးသားတိတ္ဆိတ္ေနၾကျပီးေနာက္ အေဆာင္ကိုပဲျပန္လာျဖစ္ၾကပါ တယ္။ သူကေတာ့ အိပ္ယာဆီတန္းသြားျပီး ေျခပစ္လက္ပစ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်ာင္းစာနည္းနည္း လုပ္ျဖစ္ပါေသးရဲ႕။

အခ်ိန္တိုင္းလိုလုိ ညီညီ့ကို မသိမသာၾကည့္မိေတာ့ ရႈိက္သံသဲ့သဲ့ၾကားေနရတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူအိပ္ေပ်ာ္ေနျပီ။ ဘယ္လိုမွ မရပ္တည္ႏိုင္ ေတာ့မွ စာၾကည့္ရာမွ ထကာ အိပ္ယာဆီ ကြၽန္ေတာ္လွမ္းျဖစ္ပါရဲ႕။ တစ္ခါမွ မခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ အာရုံအထိအေတြ႕ေၾကာင့္ ညလယ္ေလာက္ မွာ ကြၽန္ေတာ္ႏိုးလာတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ရင္အုပ္ပိုင္းဆီမွာ တစ္ခုခု.....ေဘးကိုလွည့္ၾကည့္ေတာ့ ညီညီ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွာ လာအိပ္ရင္း သူ႕ လက္ေမာင္းမ်ားျဖင့္ ဖက္ထားျခင္းပါ။ ကြၽန္ေတာ္သူ႕ဘက္ကို ေစာင္းလွဲ႕လိုက္ျပီး မ်က္ႏွာေလးကို လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားျဖင့္ ျငင္ျငင္သာ သာ လႈပ္ႏႈိးမိပါရဲ႕။

သူ ႏုိုးထလာျခင္းက ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲ ဘာမွန္းမသိခံစားရသလို အသက္ျပင္းစြာ ရွဴမိရပါတယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဆီတိမ္းညႊတ္ လာျပီး အနမ္းမ်ားေခြၽပါေရာ။ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားဟာ ပူေႏြးစြာ ရင္ေတြ တဆတ္ဆတ္ခုန္လာရင္း ဒီေရအလား ခံစားမႈေတြ ျမင့္တက္လာရကာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ တက္မက္စြာနမ္းျဖစ္ၾကပါျပီ။ ကြၽန္ေတာ့္လက္မ်ားဟာ သူ႕ရင္အုပ္ေလးေတြကို ပြတ္သပ္ေနမိတာကလြဲလို႕ တျခားဒီထက္ မပိုျဖစ္ရပါ။

ညီညီေလ ကြၽန္ေတာ့္ကို ပက္လက္လွဲေစလိုက္ရင္း အေပၚကေနအုပ္မိုးကာ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းႏွင္းဆီဖူးကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းထူထူမ်ားျဖင့္ နမ္း ရႈိက္သည္သာမက လည္တိုင္မ်ားဆီပါ အနမ္းေခြၽတာ။ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး လြင့္ေမ်ာတိမ္တိုက္ျဖစ္ေနသလို ၾကက္သီးမ်ားလည္း ထ မိပါရဲ႕။ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္စြာ လွဲေလ်ာင္းရင္း မ်က္လံုးမ်ားကေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာေရႊလမင္းက အၾကည့္မေျပာင္း။ သူ....သူ ဘာလုပ္သလဲသိ လား? သူ႕တီရွပ္ကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္တယ္၊ သူ႕ Levi' 501ကိုၾကယ္သီးတစ္လံုးခ်င္းျဖဳတ္တယ္၊ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုး ဆက္ျပီး ေတာ့ အနမ္းေခြၽတယ္ေလ။ ကြၽန္ေတာ့္အသက္ရွဴသံေတြ တုန္ခါေနသလို ျဖစ္ေနရတာ သူ အက်ႌကိုဆြဲခြၽတ္ေပးေတာ့ ပိုျပီးဆိုးေပါ့။

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဆီေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ေခါင္းျငိမ့္ျပမိတာနဲ႕ ညီညီ ကြၽန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီကို အသာခြၽတ္တယ္ ေအာက္ကို ဆြဲခ်လိုက္ရင္း ေပါ့။ သူ႕ဂ်င္းေဘာင္းဘီကိုလည္း ဆြဲခြၽတ္ကာ အေ၀းကိုေရာက္ေစေရာ။ ႏွစ္ေယာက္သား boxer ေဘာင္းဘီတိုေလးမ်ားျဖင့္ ရင္ခုန္သံ ဆူညံစြာ အၾကည့္ေတြဖလွယ္ လက္ကေလးေတြ ဟိုသည္ေရြ႕လ်ားျဖစ္ၾကပါ၏။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ၾကည့္ရင္း ပိုပို ႏွစ္သက္ ျမတ္ႏိုးလာမိသလို ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ခ်စ္မိသြားျပီ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေၾကာက္မိပါရဲ႕ ဘာျဖစ္မလည္းဆိုတာကိုေလ။ ဘယ္ေယာက္်ား ေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္မွ ကြၽန္ေတာ္ လိင္မဆက္ဆံမပတ္သက္ခဲ့ဖူးဘူး။ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဘာလုပ္မိေနမွန္း မသိ ေမ်ာေနမိတယ္ ညီညီ့ အနမ္းေတြ ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္သားမ်ားမွ တစ္ဆင့္ ေပါင္ျခံဆီေရြ႕လ်ားသြားခ်ိန္မွာေလ။ သူ႕လက္အစံုဟာ boxer ေဘာင္းဘီေမွ်ာ့ၾကိဳးကို အသာဆြဲခ်လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲဟာ ဆတ္ကနဲ ေငါက္ေတာက္ေပၚလာပါေရာ။အလ်ားအနံ ဒင္ျပည့္က်ပ္ျပည့္ ပစၥည္းကို သူလက္ လက္ေတာက္ေနသည့္ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ေသခ်ာၾကည့္ကာ ေခါင္းကို အသာငံု႕ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္ တို႕ထိလ်က္ တျဖည္းျဖည္း ကြမ္းသီးေခါင္း မွတစ္ဆင့္ လိင္တံတစ္၀က္အထိ အာခံတြင္းထဲ စုပ္ငံုကာ ျပဳစုပါေတာ့တယ္။

ဒီခံစားခ်က္မ်ိဳး ဘယ္တုန္းကမွ မရရွိခဲ့ဖူးပါ။ တစ္ကိုယ္လံုးေသြးေတြဆူပြက္ျပီး တဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းျဖစ္လာရသလိုမ်ိဳး ခံစားရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ အရမ္းလႈပ္ရွားလာရတာ သူ႕ရဲ႕ပူေႏြးေနတဲ့ ခံတြင္းထဲ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြား အ၀င္အထြက္ခပ္သြက္သြက္ေလး ျဖစ္ရစဥ္မွာေပါ့။ အိုး.....ေျမာက္သြားတဲ့ခံစားမႈတစ္ခုေပးတဲ့ သည္ဖီလင္မ်ိဳး ဘယ္ေတာ့မွ မရပ္တန္႕ေစခ်င္မိပါဘူး။ ခဏေသာ အခ်ိန္မွာ သူကြၽန္ေတာ့္ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္သလို သူ႕အတြင္းခံကိုလည္း ဖယ္ရွားလိုက္ရာမွာ လွပထြားက်ိဳင္းတဲ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ပစၥည္းကို မမာ့တမာ ကြၽန္ေတာ္ေတြ႕ရျပီျဖစ္ပါတယ္။ ညာလက္ႏွင့္ အသာဆုပ္ကိုင္ -ြင္းထုရင္း မာေအာင္သူၾကိဳးစားေတာ့ ပစၥည္းက မတ္သထက္မတ္လာရင္း မ်က္လံုးျပဴးခ်င္စရာေကာင္းေအာင္ရွည္ထြက္လာပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ့္ေျခေထာက္ေတြကို ေလထဲေျမာက္ေအာင္ သူမျပီး ကြၽန္ေတာ့္ခေရ၀ ကို သူေလ့လာတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ဆက္လုပ္ရမလား? ခြင့္ေတာင္းဟန္ တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပန္ေတာ့ မျငင္းဆန္ႏိုင္စြာ ေခါင္းျငိမ့္ျပမိပါျပီ။ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို သူ႕ပခံုးေပၚထမ္းတင္လိုက္ရင္း ေလထဲေျမာက္လာတဲ့ တင္ပါးေတြကို အသာျဖဲကာ ဒစ္ထိပ္ပိုင္းကို ခေရ၀ဆီတိုးေ၀ွ႕ျပီး တစ္ထစ္ျခင္း ဖိသြင္းပါရဲ႕။ နာက်င္ေပမဲ့ ေခ်ာဆီညႇစ္ထည့္လိုက္ေတာ့ အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ တင္ပါးဆံုကိုကိုင္ရင္း ေဆာင့္လိုက္တဲ့ သူ႕ပစၥည္း ကြၽန္ေတာ့္ခေရတြင္းထဲက ဘာကို သြားသြားထိသည္မသိ လိႈက္ကနဲ လိႈက္ကနဲ ဆီးသြားခ်င္သလိုျဖင့္ တရွိန္ရွိန္ ခံစားမႈအဟုန္ျမင့္ လာပါ၏။ ညီညီဘယ္လိုမ်ားလုပ္သလဲ? နာက်င္မႈကိုေမ့ေလ်ာ့ကာ သူ႕လႈပ္ရွားမႈေဆာင့္ခ်က္မ်ားမွာ ေမ်ာပါရတာ။ ေနာက္ဆံုးၾကာရွည္ မထိန္းႏိုင္ဘဲ ပူေႏြးေနတဲ့ အရည္ပ်စ္မ်ား ညီညီ့ဗိုက္သားဆီ ျဖန္းပက္မိပါတယ္။ သူလည္းပဲ အသြင္းအထုတ္ ခပ္သြက္သြက္လုပ္ရင္း ကြမ္းသီးေခါင္းထိ အျပင္ထုတ္လိုက္ကာ ဥျဖင့္တင္သားေတြ ထိကပ္တဲ့အထိ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ျပန္ဖိသြင္းလိုက္ရင္း ေခ်ာကလက္ ရည္ပူမ်ားကို ပန္းထည့္ပါေတာ့တယ္။ တစ္စက္က်န္တဲ့အထိ သူဖိကပ္ထားရင္း ခဏေနေတာ့ ဆြဲထုတ္လိုက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွာ လွဲအိပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ႏွစ္ဦးသားတစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ဖက္ကာ အိပ္ေမာက်သြားရတာ။ အိပ္ေမာမက်ခင္ေနာက္ဆံုးအေတြး ကေတာ့ 'ဒီလူနဲ႕ အျမဲအတူေနသြားခ်င္ရဲ႕' လို႕ေတာင့္တစိတ္အေတြးေလး ပါပဲ။

x x x

မနက္ခင္းအိပ္ယာႏိုးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္နံေဘးကိုလွည့္လိုက္တာ ဟာတာတာ၊ ခုတင္ေဘးစားပြဲေပၚ ေျပာစကားေလးေတြေရးမွတ္ထား ခဲ့တတ္တဲ့ စာရြက္ေလးရွိေနလား.....နတၳိ။ ဟိုသည္ လွည့္ၾကည့္ရင္း ေခါင္းကိုငဲ့လိုက္ခ်ိန္ ေနေရာင္ျခည္ေၾကာင့္မ်က္စိက်ိန္းသြားရကာ လက္ျဖင့္ကာျပီး ၾကည့္မိေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ အိပ္ယာေပၚျပန္လွဲေလ်ာင္းလိုက္ရင္း မေန႕ညကဘာေတြျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေခါင္းထဲ တရိပ္ ရိပ္ျပန္လည္ျမင္ေယာင္လာမိေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ ျပံဳးရပါျပီ။ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ လမ္းသြယ္ေလးမွတစ္ဆင့္ အျခားတစ္ဖက္ကို ျဖတ္သန္းသြားမိတာ ျပန္ျပီး ေနာက္ျပန္မလွည့္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

အိပ္ယာကအသာထ အေဆာင္ေရခ်ိဳးခန္းဆီလွမ္းလာကာ ခႏၶာကိုယ္ေပၚစီးဆင္းလာတဲ့ ေရမ်ားႏွင့္အတူ စိတ္ထဲမွာညစ္ညဴးေနတဲ့ အေတြးေတြကို အေ၀းႏွင္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ငနဲအုပ္စုတစ္ခု ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္လာတာေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးတာကို လက္စသတ္ကာ အ၀တ္လဲ လိုက္ပါရဲ႕။ ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာေသာအေတြးေတြ ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းထဲ ေျပးလႊားသြားရင္း သူတို႕ေတြႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ဘာကြာျခားသြား မွန္းမသိ ကြာျခားသြားတယ္ဆိုတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးရရွိလာကာ မေန႕ညကလို အျဖစ္မ်ိဳး မျဖစ္သင့္.....

ကြၽန္ေတာ့္လက္ေမာင္းကို တစ္ေယာက္က ရုတ္တရက္ဆြဲကိုင္ျပီးျခဳပ္လိုက္တာေၾကာင့္ မလႈပ္မရွားႏိုင္ေတာ့။ ဘာျဖစ္တာလည္း ကြၽန္ေတာ္ မသိေပမဲ့ ဒါဟာ.....ဒါဟာ ေကာင္းဖို႕ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္ဟာ လွမ္းလာျပီး ၾကီးမားတဲ့ လက္သီးဆုပ္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ထိုးႏွက္လိုက္ပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းဖို႕ ၾကိဳးစားစဥ္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္အရႈိက္၊ ျပီးေတာ့ ေပါင္ျခံကို ထပ္မံ ထိုးႏွက္ကန္ေက်ာက္မႈေတြ ခါးသက္စြာရရွိလိုက္ပါေရာ့။ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဒူးညြတ္က်သြားရင္း လက္သီးနဲ႕ထိုးသူကို ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုလုပ္ရတာလည္း ကြၽန္ေတာ္ေမးမိပါတယ္။

'မင္းတို႕ေတြ ဘာေၾကာင့္ ငါ့ကိုထုိးရတာလဲ? ဘာျဖစ္တာလည္းကြ?'

'ေစာက္ေျခာက္ေတြကို ေသာက္ရမ္းမုန္းတယ္၊ ငါတို႕အားလံုး မင္းနဲ႕ ညီညီ မေန႕ညက ဘာျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သိတယ္ကြ'

စိတ္အလ်ဥ္ဟာ ညီညီ့ဆီကို ေျပးသြားကာ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ ျဖစ္ရပါပေကာ။ သူေရာ ဒီလိုပဲ အထိုးအႏွက္ခံရျပီလား? သူသာဆိုရင္ ျပႆနာျဖစ္ျပီေလ။ အားကစားအသင္းအဖြဲ႕ေတြကေန ေဘာ္ဒါ အေပါင္းအသင္းေတြကေန ဖဲက်ဥ္ခံရမည္လား?

'မင္းတို႕ သူ႕ကိုေရာ ဘာေတြလုပ္ခဲ့ေသးလဲ?'

'ဘာမွမလုပ္ဘူး၊ သူကသာ မင္းကို ငါတို႕ကထိုးေစခ်င္တာ'

ကြၽန္ေတာ့္ ကမၻာေလး အဆံုးသတ္ျပိဳကြဲသြားသလိုခံစားရပါတယ္။ အသည္းေတြ ေၾကမြသြားျပီးထင္ပါရဲ႕။ ခ်စ္ရတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္ရတဲ့ သူတစ္ေယာက္က နာက်င္မႈေတြေပးစြမ္းသလား? အရာအားလံုးမွ်တမႈမရွိဘူးလို႕ ခံစားရတယ္။ သူ႕အိပ္ယာမွ ကြၽန္ေတာ့္ကို ႏႈိးခဲ့ရတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီကိစၥကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာမဟုတ္သလို လိင္ဆက္ဆံဖို႕ကိုလည္း သူပဲဖိတ္ေခၚခဲ့တာေလ။

ၾကမ္းျပင္ေပၚလဲေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိုထားျပီး ထြက္သြားၾကတယ္။ ေျဖးညႇင္းစြာထျပီးေနာက္ တဘက္ေတြ ဆပ္ျပာခြက္ေတြ ေကာက္ယူျပီး အခန္းရွိရာကို ကၽြန္ေတာ္အေျပးႏွင္လာခဲ့ပါရဲ႕။ တစ္ကိုယ္လံုး အတြင္းေၾကသလို ခံစားရတာေၾကာင့္ ေဆးရုံသြားျပဖို႕ ကြၽန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ လိုက္ပါတယ္။ ညာဘက္ေမးရိုးဆီကလည္း နာက်င္မႈကို ခံစားရပါ၏။ notepad ကစာရြက္တစ္ရြက္ ယူလိုက္ကာ ညီညီအတြက္ စာတစ္ ေၾကာင္းေရးရင္း စားပြဲခံုေပၚ ဖန္တံုးႏွင့္ ဖိထားခဲ့သည္။

'မင္းကို ငါမုန္းတယ္'

သူဘယ္အခ်ိန္ျပန္လာမယ္ ကြၽန္ေတာ္မသိဘူး။ သူဘာေတြျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တယ္ ထိုးႏွက္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းသားေတြက ဘယ္သူေတြဆိုတာ သိဖို႕ စံုစမ္းျပီးေသခ်ာဆံုးျဖတ္ရမယ္ 'ဘာလုပ္ရမလဲ ေရွ႕ဆက္ျပီး?'ေဆးရုံေရာက္ေတာ့ သူတို႕ေျပာတာက ေမးကြဲသြားတာခ်ဳပ္ရမယ္တဲ့။ ဒယ္ဒီ တို႕ဆီ ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားလိုက္တယ္ သား ေခ်ာ္လဲျပီး ထိခိုက္မိတာ စိုးရိမ္ဖို႕မလိုဘူးဆိုတာကိုေရာ။ မာမီက ပိုက္ဆံနည္းနည္း လႊဲလိုက္မည္ေပါ့။

ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ျဖစ္သြားခဲ့ျပီျဖစ္သလို ကြၽန္ေတာ့္ စိတ္ဟာလည္း အနာတရျဖစ္သြားခဲ့ရပါျပီ။ 'ငါဒီလိုအေစာ္ကားခံ ထိုးႏွက္ခံရတာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္မျဖစ္ေစရဘူး' 'ငါဘယ္ေတာ့မွ အခ်စ္မွာက်ဆံုးမခံေတာ့ဘူး' ႏွစ္ဦးသားၾကားအဖုအထစ္ျဖစ္ရမယ္လို႕ မေတြးယူခဲ့ဖူးသလို ကြၽန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ဦးသားခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ႏွင့္ အျမဲေနထိုင္သြားရမယ္လို႕ထင္ျမင္ခဲ့တာ။ အခုေတာ့ ဘာမ်ားျဖစ္ခဲ့ပါလိမ့္ အဲဒီ့အေတြးေတြ။အေဆာင္အခန္းထဲ ျပန္ေရာက္ေတာ့ စာၾကည့္စားပြဲေပၚမွာ note ကေလးတစ္ခု စာရြက္ေပၚမွာေရးထားရဲ႕'Sorry'

သက္ျပင္းအခါခါ ခ်မိရရင္း အိပ္ယာေပၚ၀ုန္းကနဲ ပစ္လွဲလိုက္ပါရဲ႕။ အရိႈက္ကိုေနာက္တစ္ၾကိမ္ လက္သီးႏွင့္ အထိုးခံရသလို ခံစားေနရ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက ေကာင္းတဲ့အရာေတြကို ခံစားမိေနျခင္း။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ေသးေသးေလးမ်ားပါပဲ။ သူကြၽန္ေတာ့္ကို ဂရု တစိုက္ရွိတုန္းဆိုႏိုင္သလို ခံစားခ်က္မ်ား မသုဥ္းေသးဘူးဆိုတာ။ အိပ္ယာက ႏိုးထလာေတာ့ သူအလန္႕တၾကားျဖစ္ရင္း သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေတြကို ေျပာျပမိတာျဖစ္မွာ။ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံမိဖို႕ဆိုတာလည္း ရည္ရြယ္ဟန္မတူဘူးျဖစ္မွာပါ။ ေနာင္တအျပည့္ႏွင့္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ ျခင္းထင္ရဲ႕။ အဲဒီ 'ျဖစ္ႏိုင္တယ္'ဆိုတာေတြကို ယံုၾကည္ေနဖို႕ အခ်ိန္နည္းနည္းေတာ့ ယူရမွာေပါ့ေလ။

စိတ္ေတြၾကည္လင္ဖို႕ လတ္တေလာျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြက ရုန္းထြက္ဖို႕ တကၠသိုလ္ campus park ဆီေျခက်င္ေလွ်ာက္ရင္း ေလေအး ေအးေတြကို ရွဴရႈိက္လိုက္ပါတယ္။ တကၠသိုလ္စတက္ခါစက အခ်ိန္ေတြကို လြမ္းမိပါရဲ႕။ မ၀ံ့မရဲျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ကူညီတတ္ တဲ့ ညီညီ၊ စိတ္ကူးထဲမွာ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးစြာ ေနခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ျဖစ္ထြန္းလာေအာင္ စြမ္းတဲ့ ညီညီ့ကို ျပန္ရွာေတြ႕ႏိုင္ပါသည္ေလ။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ေငးေနရင္း အေဆာင္ကို ျပန္ဖို႕ကြၽန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အခန္းတံခါးကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မေမွ်ာ္လင့္ ထားတဲ့ တစ္စံုတရာကို ေတြ႕လိုက္ရေပါ့။ ညီညီ အိပ္ယာမွာ လွဲေနရင္း ကြၽန္ေတာ္၀င္အလာကို ၾကည့္ေနပါ။ ကြၽန္ေတာ္အခန္း ပတ္ ၀န္းက်င္ကို တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ကာ အခန္းတံခါးဆီေနာက္ျပန္လွဲ႕ရင္း ကန္႕လန္႕ထိုးပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ညီညီဆီ အၾကည့္ ျပန္ေရႊ႕ျဖစ္ပါသည္။ ညီညီ....ညီညီ့ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြ။ ကြၽန္ေတာ္ ထပ္ျပီးေတာ့.......ထပ္ျပီးတင္းမထားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ညီညီ့ဆီ အျမန္သြားကာ လက္ေမာင္းမ်ားျဖင့္ ေပြ႕ဖက္မိပါျပီ။

'I'm sorry! I'm sorry'

'It's alright. I forgive you.'

မ်က္ရည္ေတြ အဆက္မျပတ္က်ရင္း ေတာင္းပန္စကားဆိုေလေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ဖ်ားမွလည္း အလိုလို ေက်နပ္တဲ့စကားထြက္သြား ျဖစ္ပါ၏။

'ငါ...ငါ ေၾကာက္လန္႕စိတ္ေတြျဖစ္ျပီး ဘာလုပ္မိမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ သူတို႕မင္းကို ထိုးႏွက္တာေတြ မလုပ္ေစခ်င္ေပမဲ့ ငါမတားႏိုင္ခဲ့ဘူး'

'It's alright'

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္၀န္းမွာလည္း မ်က္ရည္စေတြခိုတြယ္ခဲ့ရျပီ။ ညီညီ့ကို တင္းၾကပ္စြာဖက္တြယ္ရင္းေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ သူ႕အိပ္ယာေပၚလွဲလိုက္ရင္း မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ ျငိမ္သက္ေနမိၾကပါတယ္။

သူ႕လက္အစံုဟာ ကြၽန္ေတာ့္လက္ေမာင္းသားမ်ားကို ျငင္သာစြာပြတ္သပ္ေနျပီး ခဏအၾကာမွာေတာ့ သူ႕စိတ္ေတြ မခ်ဳပ္တည္းႏိုင္ေတာ့ ဟန္ျဖင့္ ရင္အုပ္ဆီကို စတင္ပြတ္သပ္ပါေရာ။

'ေဟး....မင္း ငါနဲ႕ ထပ္ျပီး ပတ္သက္ဖို႕ ေသခ်ာျပီလား?'

'ငါ.....ေသခ်ာတယ္ဆိုတာထက္ပိုတယ္'

ေဘးတေစာင္းလွဲေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ပက္လက္ျဖစ္ေစျပီးေနာက္ သူကြၽန္ေတာ့္ေပၚကို တက္ခြျပီးထိုင္တယ္။ ေနာက္ျပီး သူႏွင့္အတူ အားကစားလုိက္လုပ္ျဖစ္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္အုပ္ထူထူေပၚက ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို ႏႈတ္ခမ္းအစံုျဖင့္ ခပ္ရြရြပြတ္သပ္တာ တေမ့တေမာ။ ျမင္းစီးသည့္အလား ခြထားတာဆိုေတာ့ တင္ပါးအိအိေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ျခံကိုဖိကပ္ထားတဲ့အတြက္ ညီဘြားကို တျဖည္းျဖည္း ေကာင္းကင္ကို ပစ္လႊတ္မယ့္ ဒုံးပ်ံျဖစ္ေစသည္။ သူ႕ T-shirt ကိုဆြဲခြၽတ္ျပေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း အလိုက္တသိ လက္ေခ်ာင္းေလး ေတြႏွင့္ ခပ္ဖြဖြမမွီ႕တမွီ။ သူ႕ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို မာျပီးေတာင့္ေစလိုက္တယ္။

မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာေအာင္ မိန္းေမာေနၾကျပီးေနာက္ သူကြၽန္ေတာ့္ေပၚကေန ဖယ္ကာ ၀တ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီက ၾကယ္သီးေတြကို တစ္လံုးျခင္းျဖဳတ္၊ ဇစ္ကိုခပ္ေျဖးေျဖး ဆြဲဟေပးတာ တပ္မက္စြာ။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ခါးေနရာကကိုင္ ေအာက္ကိုဆြဲခြၽတ္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားဟာ မိုးေပၚသို႕ boxer ေဘာင္းဘီထဲမွ ခ်ိန္ရြယ္လ်က္။ လည္ေခ်ာင္းထဲမွာ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ မ်ိဳခ်ရခက္ေနတဲ့ တံေတြးမ်ားကို အသာမ်ိဳခ်လိုက္ရင္း သူဘာဆက္လုပ္မလည္း ကြၽန္ေတာ္ ငံ့လင့္ေနမိပါရဲ႕။

'မင္းနဲ႕ Sixty-nine လုပ္ခ်င္တယ္'

ဒီေတာ့လည္း ေခါင္းကို ခပ္သြက္သြက္ျငိမ့္ျပလိုက္တာ ကြၽန္ေတာ္ ပုတ္သင္ညိဳျဖစ္သြားတယ္။ သူ ကြၽန္ေတာ့္ ဦးေခါင္းနား ကားယားခြ လိုက္ကာ ေပါင္ျခံကို နီးကပ္ေစသလို ကြၽန္ေတာ့္ညီဘြားကိုလည္း သူမ်က္ႏွာမူလိုက္ပါရဲ႕။ သူ႕ေဘာင္းဘီက ၾကယ္သီးေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ျဖဳတ္ေပးေနခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ ပူေႏြးေနတဲ့ အာခံတြင္းထဲထည့္ကာ အလုပ္စတင္ေနပါျပီ။ ခပ္ထြားထြားငပဲကို ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲ အလ်င္စလိုထည့္မိေတာ့ သူ႕ကြမ္းသီးေခါင္းဟာ သြားႏွင့္နည္းနည္းထိမိေသးတယ္။ ဒါကပဲ သူ႕ကိုဖီးလ္တက္ေစ သလားမသိ။သူ႕ငပဲ ပါးစပ္ထဲသြင္းတာ အဆင္ေျပဖို႕ ကြၽန္ေတာ္အေနအထားနည္းနည္း ျပင္လိုက္ရာ ညီညီက သူ႕တင္ပါးမ်ားကို ေနာက္ နည္းနည္း ဆုတ္လိုက္ရင္း ဖိသြင္းလိုက္တာ လည္ေခ်ာင္းထဲကိုေရာက္ရာ။ ညီညီ့ပစၥည္းက အေတာ္ထြားတာပါ။ ပထမဆံုးေသာ Oral sex အေတြ႕ အၾကံဳဆိုေတာ့ မကြၽမ္းက်င္ေပမဲ့ သူေက်နပ္ေအာင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ၾကိဳးစားျဖစ္ပါတယ္။

လည္ေခ်ာင္းထဲ တိုးတိုး၀င္လာတဲ့ ပစၥည္းရဲ႕အရသာေၾကာင့္ေရာ သူ႕လွ်ာဖ်ားရဲ႕ အေ၀့အ၀ိုက္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားရဲ႕ ႏုညံ့မႈတို႕ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ သိပ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္က ညည္းတြားသံေတြ က်ယ္ေလာင္လာရကာ တစ္ကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္တုန္ရင္း ညီညီ့ပါးစပ္ တြင္းကို အားရစြာပန္းထည့္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ သူလံုး၀မလႊတ္ေသးဘဲ ဆက္ျပီး တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ေနတာ လံုး၀ေပ်ာ့သြားသည္အထိ။ သံုး ေလးစကၠန္႕အၾကာမွာေတာ့ ပါးစပ္တြင္းက သူ႕ပစၥည္းက ပိုျပီးၾကီးလာသလိုထင္ရကာ လည္မ်ိဳထဲဖိသြင္းလိုက္ရင္း သူလည္းပဲ ေခ်ာကလက္ရည္ေတြ ပန္းထည့္လိုက္ပါေရာ။

sixty-nine အေနအထားအတိုင္း ႏွစ္ဦးသား အိပ္ယာေပၚမွာ အတန္ၾကာလွဲေလ်ာင္းေနျပီးေနာက္ သူကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ တိုး၀င္လာျပီး က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဖက္ အသက္မွန္မွန္ရွဴရိႈက္ကာ ျငိမ္သက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ဆံႏြယ္ေလးေတြ ပြတ္သပ္ေပးေနရင္း ပါးတစ္ဖက္က နာက်င္မႈကိုလည္း သတိရမိရင္း အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ေသးပါ။

ညီညီ သူနဲ႕ ဒီလိုေနရခ်ိန္ ခဏေလးဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ျပည့္စံုမႈဆိုတာကို ခံစားရတဲ့ အခ်ိန္ေလးရယ္ပါ။ ဘယ္အရာေတြကမွ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သြားတဲ့ခရီးကို ရပ္တန္႕ဖို႕ မတတ္ႏိုင္ဘူးလို႕ ကြၽန္ေတာ္ခံစားမိခဲ့သလို ကြၽန္ေတာ္ဘယ္ေတာ့မွလည္း မရပ္တန္႕ခ်င္ပါ။

'ဒင္'

ညတစ္နာရီထိုးျပီ.....မနက္ေစာေစာထရဦးမွာဆိုတာ့ အိပ္ရဦးမွာပါ။ မင္းကိုကိုယ္ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါျပီ ခ်စ္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္။ 'အိပ္မက္လွလွမက္ပါေစ ညီ.....ေကာင္းေသာညပါ'

Alex Aung ( 26/7/2010)